Supreme Court allows appeal against final judgment due to death of respondent during oral hearing.

Απόφαση 1207 / 2021 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1207/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ασπασία Μαγιάκου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Παπανδρέου, Μαρία Μουλιανιτάκη, Μαρουλιώ Δαβίου-Απέργη, Μαρία Κουφούδη-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 3 Φεβρουαρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Παναγιώτη Μπούκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος:

Κ. Γ. του Σ. και της Μ., κατοίκου … Κέρκυρας, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ανδρέα Βέργη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Των αναιρεσιβλήτων:

1) Χ. Κ. του Χ. και της Π., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο,

2) Ε. Κ. του Χ. και της Π., κατοίκου ... Κέρκυρας, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Κάπο και κατέθεσε προτάσεις.

Στο σημείο αυτό, ο πληρεξούσιος δικηγόρος Ιωάννης Κάπος, αφού έλαβε το λόγο από την Πρόεδρο, δήλωσε ότι ο Α’ αναιρεσίβλητος απεβίωσε στις 05.09.2020 σύμφωνα με την προσκομισθείσα υπ’ αριθμό …/6-9-2020 ληξιαρχική πράξη θανάτου του ληξιάρχου του Δήμου Νότιας Κέρκυρας, και την βιαίως διακοπείσα δίκη συνεχίζει η καθολική διάδοχος και κληρονόμος αυτού Τ. (T.) Ρ. (R.) του Π. (P.) και της Β. (V.), κάτοικος Κέρκυρας, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον ίδιο ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15.02.2011 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κέρκυρας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1203/2015 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 51/2018 του Μονομελούς Εφετείου Κέρκυρας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 03.03.2020 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

[I] Από τις διατάξεις των άρθρων 286 περ. α', 287, 290 ΚΠολΔ, (όπως το άρθρο 287 αντικαταστάθηκε με την παρ.2 του άρθρου δεύτερου του άρθρου 1 του ν.4335/2015), που εφαρμόζονται κατά το άρθρο 573 παρ.1 του ίδιου Κώδικα και στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση, συνάγεται ότι η δίκη διακόπτεται αν μετά την άσκηση της αίτησης αναίρεσης και μέχρι να τελειώσει η προφορική συζήτηση, μετά την οποία εκδίδεται η οριστική απόφαση του Αρείου Πάγου, αποβιώσει κάποιος διάδικος. Ο θάνατος του διαδίκου, που επιφέρει τη βίαιη διακοπή της δίκης, καθώς και η εκούσια επανάληψη αυτής από τους κληρονόμους του αποβιώσαντος, μπορούν να γνωστοποιηθούν με επίδοση δικογράφου ή προφορική δήλωση στο ακροατήριο ή με τις προτάσεις οπότε, εφόσον δεν υπάρξει αμφισβήτηση της ιδιότητας των κληρονόμων, η δίκη συνεχίζεται αμέσως.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει, από το προσκομιζόμενο από 07.01.2021 απόσπασμα ληξιαρχικής πράξης θανάτου που συνέταξε η Ληξίαρχος Νότιας Κέρκυρας, στις 05.09.2020 απεβίωσε στο ... Κέρκυρας ο πρώτος των αναιρεσιβλήτων Χ. Κ. του Χ., ο οποίος εγκατέστησε ως καθολική εκ διαθήκης διάδοχό του τη δεύτερη αναιρεσείουσα Τ. Ρ. όπως τούτο προκύπτει από τα νομίμως προσκομιζόμενα αντίγραφα:

α) της υπ’ αριθ. .../2016 δημόσιας διαθήκης, συνταχθείσας ενώπιον της Συμβολαιογράφου Κέρκυρας Ελένης Τσουκιά του Κων/νου

β) των υπ’ αριθ. 731/2020 πρακτικών του Ειρηνοδικείου Κέρκυρας περί της δημοσίευσης της παραπάνω διαθήκης,

γ) του υπ’ αριθ. 63/13-1-2021 πιστοποιητικού του Γραμματέα του Ειρηνοδικείου Κέρκυρας περί μη δημοσίευσης άλλης, πλην της ανωτέρω διαθήκης,

δ) του 134/2021 πιστοποιητικού Γραμματέα του Ειρηνοδικείου Κέρκυρας εγγυτέρων συγγενών του αποβιώσαντος Χ. Κ.,

ε) του 31/2021 πιστοποιητικού του ανωτέρω δικαστηρίου περί μη αποποιήσεως κληρονομιάς της εγκαταστημένης με την παραπάνω διαθήκη κληρονόμου Τ. Ρ. . Η τελευταία, υπό την ιδιότητά της αυτή, για την οποία δεν υπήρξε αμφισβήτηση, νομίμως δήλωσε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Ιωάννη Κάππου στο ακροατήριο, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης, το θάνατο του προαναφερόμενου αναιρεσίβλητου και την εκούσια στο όνομά της επανάληψη της διακοπείσας βίαια, λόγω του θανάτου του, δίκης, η οποία πλέον νομίμως συνεχίζεται.

[II] Φέρεται για συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου η από 03.03.2020 αίτηση αναίρεσης κατά της υπ’ αριθ. 51/2018 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Κέρκυρας. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 και 566 παρ. 1 ΚΠολΔ). Είναι, συνεπώς, παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω, ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).-

Η διαδικαστική πορεία της υποθέσεως, έχει, κατ’ επιτρεπτή, κατά το άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων, ως εξής:

Στην ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κέρκυρας από 15.02.2011 αγωγή του, ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων ιστορούσε ότι δυνάμει του νόμιμα μεταγεγραμμένου υπ’ αριθμ. .../1996 συμβολαίου γονικής παροχής της Συμβολαιογράφου Κέρκυρας Αδαμαντίνης Μανωλίδου - Κοντού, έγινε κύριος της αναφερόμενης οριζόντιας ιδιοκτησίας που αποτελεί τμήμα οικοδομής εν μέρει ισόγειας, εμβαδού 181,44 τ.μ., και εν μέρει μονώροφης, εμβαδού (ορόφου) 153 τ.μ., με τα στοιχεία «τμήμα Β», αποτελούμενης από ισόγειο εμβαδού 76,50 τ.μ. και πρώτο μετά το ισόγειο όροφο εμβαδού 76,50 τ.μ., κτισμένη επί του οικοπέδου εμβαδού 688,07 τ.μ., που βρίσκεται στον οικισμό ... του Δήμου ... Κέρκυρας, σε αυτή δε (οριζόντια ιδιοκτησία) ανήκει κατά αποκλειστική χρήση το τμήμα του ακάλυπτου οικοπέδου της οικοδομής που έχει εμβαδόν 344,035 τ.μ., όπως λεπτομερώς περιγράφονται κατά θέση και όρια.

Ότι η πιο πάνω διώροφη οικοδομή, τμήμα της οποίας αποτελούσε η προαναφερόμενη οριζόντια ιδιοκτησία υπήχθη στις διατάξεις του ν. 3741/1929 και των άρθρων 1002 και 1117 Α.Κ, δυνάμει της υπ’ αριθ. .../4-12-1996 πράξεως της ως άνω Συμβολαιογράφου, που μεταγράφηκε νόμιμα και συστήθηκαν από τον δικαιοπάροχο πατέρα του (ενάγοντα) επ’ αυτής δύο αυτοτελείς και ανεξάρτητες οριζόντιες ιδιοκτησίες, υπό στοιχεία «ΤΜΗΜΑ Α» και «ΤΜΗΜΑ Β», καθεμία εκ των οποίων περιλαμβάνει τμήμα του ισογείου και τμήμα του πρώτου ορόφου αυτής με ποσοστό συγκυριότητας εξ αδιαιρέτου επί του οικοπέδου της καθεμίας εξ αυτών 40%, ενώ ποσοστό 20% εξ αδιαιρέτου αντιστοιχεί στο δικαίωμα επέκτασης καθ’ ύψος και κατ’ έκταση της οικοδομής, καθώς και στο δικαίωμα ανέγερσης άλλου ή άλλων κτιρίων επί του οικοπέδου.

Ότι τις ανωτέρω αυτοτελείς και ανεξάρτητες οριζόντιες ιδιοκτησίες ο δικαιοπάροχος πατέρας του (ενάγοντος) τις μεταβίβασε δυνάμει των αναφερόμενων στην αγωγή συμβολαίων γονικής παροχής της προαναφερόμενης Συμβολαιογράφου στα δύο τέκνα του, τον ίδιο (ενάγοντα) και τον αδελφό του Ν. Γ. του Σ.. Ειδικότερα, την οριζόντια ιδιοκτησία υπό στοιχεία «ΤΜΗΜΑ Α», την μεταβίβασε στον προαναφερόμενο αδελφό του με το αναλογούν ποσοστό συγκυριότητας επί του οικοπέδου (40%) και κατ’ αποκλειστική χρήση το τμήμα του ακάλυπτου οικοπέδου της οικοδομής εμβαδού 344,035 τ.μ., όπως περιγράφεται, και στον ενάγοντα μεταβίβασε την οριζόντια ιδιοκτησία υπό στοιχεία «ΤΜΗΜΑ Β» με το αναλογούν ποσοστό συγκυριότητας επί του οικοπέδου (40%) και κατ’ αποκλειστική χρήση το τμήμα του ακάλυπτου οικοπέδου της οικοδομής εμβαδού 344,035 τ.μ., όπως περιγράφεται.

Ότι στον δικαιοπάροχο πατέρα του Σ. Γ. η πλήρης κυριότητα επί του ανωτέρω οικοπέδου με την επ' αυτού διώροφη οικοδομή περιήλθε:

α) κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου ως ενδιάθηκος κληρονόμος της αποβιώσασας στις 16.12.1945 στη … Κέρκυρας θείας του Θ. Γ. του Π., δυνάμει της με αριθμό .../9-2-1941 δημόσιας διαθήκης που συντάχθηκε ενώπιον του τότε συμβολαιογράφου Λευκίμμης Δημητρίου Κουρή, και δημοσιεύθηκε νόμιμα κατά τις ισχύουσες τότε διατάξεις του Ιόνιου Αστικού Κώδικα, αλλά και από το Πρωτοδικείο Κέρκυρας με τα 98/1-9-1959 πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Δικαστηρίου αυτού, με την οποία η προαναφερόμενη διαθέτης εγκατέστησε ως κληρονόμους της κατ’ ισομοιρία σε όλη την κινητή και ακίνητη περιουσία της, τους ανιψιούς της, αδελφούς, Σ. Γ. του Κ. (δικαιοπάροχο του ενάγοντα) και τον Π. Γ. του Κ.. Ότι την ανωτέρω κληρονομιά την αποδέχθηκε ο ως άνω δικαιοπάροχος του ενάγοντα, μετά το θάνατο της θείας του, με ανάμειξή του σ’ αυτή με τις περιγραφόμενες στην αγωγή πράξεις, σύμφωνα με τις διατάξεις του Ιόνιου Αστικού Κώδικα και

β) κατά το 1/2 εξ αδιαιρέτου με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας, δυνάμει της από 10.07.1955 άτυπης-δωρεάς προς αυτόν του ποσοστού 1/2 εξ αδιαιρέτου της κυριότητας, νομής και κατοχής του ανωτέρω ακινήτου από τον αδελφό του Π. Γ. του Κ..

Άλλως και, επικουρικά, κατά τα ανωτέρω ποσοστά με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας, νεμόμενος και κατέχοντας κατά τα εξ αδιαιρέτου ποσοστά το ανωτέρω ακίνητο δημόσια, ειρηνικά, αδιάκοπα, αδιατάρακτα και με διάνοια κυρίου ενεργώντας επ’ αυτού όλες τις προσιδιάζουσες στη φύση του ακινήτου από αληθή συγκύριο έως το 1955 και έκτοτε ως κύριος επί ολόκληρου του ακινήτου και μέχρι την 04.12.1996, αρχικά με τις αναφερόμενες στην αγωγή λεπτομερώς, πράξεις συννομής και συγκατοχής που αντιστοιχούσαν στο ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου έως το 1955 και, στη συνέχεια, τις αναφερόμενες στην αγωγή, λεπτομερώς, πράξεις νομής και κατοχής με διάνοια κυρίου επί ολόκληρου του ακινήτου.

Ότι στον αδελφό του Π. Γ. του Κ. περιήλθε κατά τον προαναφερόμενο τρόπο και ο οποίος αναμίχθηκε στην κληρονομιά μετά το θάνατο της ανωτέρω θείας τους, παραλαμβάνοντας στη συννομή και συγκατοχή του το ανωτέρω ακίνητο, κατά το ποσοστό του εξ αδιαιρέτου, νεμόμενος και κατέχοντας αυτό δημόσια, ειρηνικά, αδιάκοπα, αδιατάρακτα και με διάνοια κυρίου, ενεργώντας επ' αυτού όλες τις προσιδιάζουσες στη φύση του ακινήτου από αληθή συγκύριο αναφερόμενες στην αγωγής λεπτομερώς, πράξεις συννομής και συγκατοχής που αντιστοιχούσαν στο ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου, έως το 1955.

Ότι στην ανωτέρω απώτερη δικαιοπάροχο του ενάγοντος και του αδελφού του, Θ. Γ. του Π. και της Π., το ανωτέρω οικόπεδο μετά της επ’ αυτού ισόγειας οικίας περιήλθε τον Ιανουάριο του έτους 1910, δυνάμει άτυπης δωρεάς από τα αδέλφια της Κ. και Α. Γ. του Π. και της Π., την οποία αυτή αποδέχθηκε την ιδία ημέρα και παρέλαβε στην πλήρη νομή και κατοχή της ολόκληρο το ως άνω οικόπεδο και την επ’ αυτού ισόγεια οικία, εγκαταστάθηκε σε αυτά και έκτοτε, συνεχώς, μέχρι τον επισυμβάντα στις 16.12.1945 θάνατο της, δηλαδή επί χρόνο μεγαλύτερο των 35 ετών, νεμόταν και κατείχε ολόκληρο το ως άνω οικόπεδο και την επ' αυτού ισόγεια οικία δημόσια, ειρηνικά, αδιάκοπα, αδιατάρακτα, αναμφίβολα και με διάνοια κυρίου, ενεργώντας επ’ αυτού όλες τις προσιδιάζουσες στη φύση του ακινήτου και αληθή κύριο αναφερόμενες στην αγωγή λεπτομερώς, πράξεις νομής και κατοχής, χωρίς ποτέ να διαταραχθεί στην άσκησή τους ή να αποβληθεί από την νομή και κατοχή του ως άνω ακινήτου, καταστάσα έτσι αποκλειστική κυρία, νομέας και κάτοχος αυτού με τα προσόντα της δια παραγραφής (έκτακτης χρησικτησίας) κτήσης της κυριότητας του τότε ισχύοντος στην Κέρκυρα άρθρου 2063 του Ιονίου Αστικού Κώδικα.

Ότι οι ανωτέρω αδελφοί της Κ. και Α. Γ. του Π.απέκτησαν την κυριότητα επί του ανωτέρω ακινήτου) κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου ο καθένας, από κληρονομιά του αποβιώσαντος αδιάθετου το έτος 1896 στην Λευκίμμη Κέρκυρας πατέρα τους, Π. Γ. λόγω εξ αδιαθέτου κληρονομικής διαδοχής ως άρρενα τέκνα αυτού σύμφωνα με τις διατάξεις του Ιονίου Αστικού Κώδικα.

Ότι ο δικαιοπάροχος του ενάγοντος Σ. Γ. και ο αδελφός του Π. Γ., αφού περιήλθε σ’ αυτούς το ανωτέρω ακίνητο, ήτοι το οικόπεδο μετά της ισογείου τότε παλαιάς οικίας, ως μόνοι συγκύριοι, συννομείς και συγκάτοχοι υπέβαλαν στο Υπουργείο Δημοσίων Έργων - Πολεοδομικό Γραφείο Αθηνών - Προαστίων, την από 02.06.1955 αίτησή τους περί χορηγήσεως προσθήκης ορόφου στην ως άνω ισόγεια οικία και επ’ αυτής εκδόθηκε η υπ’ αριθ. …/28-6-1955 οικοδομική άδεια.

Ότι μετά την άτυπη δωρεά κατά το προαναφερόμενο ποσοστό επί του πιο πάνω ακινήτου από τον Π. στο Σ. Γ., ο τελευταίος μετά τη συνομολόγηση της ως άνω άτυπης σύμβασης δωρεάς με αποκλειστικές δαπάνες και φροντίδες του έκανε εκτεταμένες εργασίες επισκευής και επέκτασης κατ’ έκταση και καθ’ ύψος της υπάρχουσας στο οικόπεδο παλαιάς οικίας, όπως λεπτομερώς περιγράφονται στην αγωγή που διήρκεσαν από το έτος 1955 έως και το έτος 1957.

Ότι μετά το πέρας των οικοδομικών εργασιών ο ανωτέρω Σ. Γ., πατέρας του (ενάγοντος), εγκαταστάθηκε με την οικογένεια του σε τμήμα του ισογείου ορόφου και σε ολόκληρο τον πρώτο όροφο της ως άνω διώροφης πλέον οικίας, στην οποία έκτοτε (από το έτος 1957) κατοίκησε, συνεχώς, με την οικογένεια του μέχρι τις 04.12.1996.

Ότι μετά το πέρας των οικοδομικών εργασιών ο ανωτέρω εκμίσθωσε το υπόλοιπο τμήμα του ισογείου ορόφου ως κατάστημα στον Ι.Κ., μίσθωση που διήρκεσε μέχρι και το έτος 1976. Ότι κατά το μήνα Ιούλιο του έτους 1981 ο πατέρας του (ενάγοντος), Σ. Γ. παρεχώρησε κατά χρήση, άνευ ανταλλάγματος και για αόριστο χρόνο στις αδελφές του Π. Γ. του Κ. και της Β. , χήρας Χ. Κ. και Ι. Γ. του Κ. και της Β. τμήμα του ισογείου ορόφου της ως άνω ανήκουσας σ αυτόν οικοδομής εμβαδού 40,546 τ.μ., όπως αυτό αναλυτικά περιγράφεται στην αγωγή, παραχώρηση στην οποία προέβη από αδελφική αγάπη και λόγω των οικονομικών και στεγαστικών αναγκών των ως άνω αδελφών του.

Ότι έκτοτε ήτοι από το 1981 οι ανωτέρω αδελφές του πατέρα του (ενάγοντος) έκαναν χρήση λόγω χρησιδανείου του ως άνω τμήματος του ισογείου ορόφου της οικοδομής, περιστασιακά, δε, διέμεναν σ’ αυτό και τα δύο τέκνα της Π. Γ. (εναγόμενοι).

Ότι το έτος 1990 απεβίωσε η εκ των δύο αδελφών Ι. (Γ.) και έκτοτε χρήση του ως άνω τμήματος έκανε η Π. Γ. και περιστασιακά τα τέκνα της. Ότι μετά τη μεταβίβαση της οριζόντιας ιδιοκτησίας της διώροφης οικοδομής υπό στοιχείο «ΤΜΗΜΑ Β» κατά πλήρη κυριότητα στον ενάγοντα, λόγω γονικής παροχής, αυτός και ο δικαιοπάροχος-πατέρας του Σ. Γ. γνωστοποίησαν την ανωτέρω μεταβίβαση στη χρησάμενη Π. Γ. και της δήλωσε ότι το αργότερο έως το τέλος του έτους 1999 πρέπει να που αποδώσει τη χρήση του τμήματος του ισογείου της οριζόντιας ιδιοκτησίας του, προκειμένου να το ιδιοχρησιμοποιήσει, αφού προβεί σε ανακαίνισή του, γεγονός που αποδέχτηκε η ανωτέρω χρησάμενη.

Ότι στις 31.12.1999 που συμφώνησαν να λήξει η σύμβαση χρησιδανείου και να του αποδοθεί το χρησιδανεισθέν, η προαναφερόμενη χρησάμενη και τα τέκνα της (εναγόμενοι) ισχυρίστηκαν ότι το ως άνω τμήμα του ισογείου ορόφου της οριζόντιας ιδιοκτησίας και το συνεχόμενο αυτού τμήμα του ακάλυπτου οικοπέδου είναι δικά τους και τους ανήκουν κατά κυριότητα και ότι ήδη η χρησάμενη είχε μεταβιβάσει αυτά λόγω γονικής παροχής, κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου, σε καθένα εκ των τέκνων της και ότι δεν του αποδίδουν τη χρήση τους.

Ότι αυτός πράγματι διαπίστωσε την ανωτέρω μεταβίβαση στο Υποθηκοφυλακείο Λευκίμμης του τμήματος της οριζόντιας ιδιοκτησίας του και του συνεχόμενου ακάλυπτου οικοπέδου, όπως λεπτομερώς περιγράφεται στην αγωγή, που συντελέστηκε με την με αριθμό .../01-06-1995 πράξη γονικής παροχής της Συμβολαιογράφου Λευκίμμης Αικατερίνης Πουλιάση - Αργαλιά και είχε νόμιμα μεταγραφεί στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Λευκίμμης.

Ότι παρά τις επανειλημμένες προσκλήσεις του για το αβάσιμο και αυθαίρετο των ενεργειών τους, η ανωτέρω χρησάμενη και τα τέκνα της (εναγόμενοι) δεν του απέδωσαν τα ανωτέρω.

Ότι κατά των τελευταίων άσκησε την από 25.06.2000 διεκδικητική αγωγή, επί της οποίας εκδόθηκε η υπ’ αριθ. 64/2005 απόφαση του Εφετείου Κέρκυρας, η οποία απέρριψε αυτή ως νόμω αβάσιμη, διότι δεν αναφέρονταν τα απαιτούμενα στοιχεία για την απόκτηση κυριότητας από τους δικαιοπαρόχους του ενάγοντος επί του όλου οικοπέδου της οικοδομής.

Ότι και μετά την έκδοση της απόφασης αυτής, η χρησάμενη Π. Γ. και τα τέκνα της συνέχισαν να κατέχουν το τμήμα του ισογείου ορόφου της οριζόντιας ιδιοκτησίας του (ενάγοντος) και το τμήμα του οικοπέδου που προαναφέρθηκαν, ενώ μετά το θάνατο της χρησάμενης (25.01.2005), οι εναγόμενοι συνέχισαν να χρησιμοποιούν τα επίδικα τμήματα ισχυριζόμενοι ότι έχουν την κυριότητα επ’ αυτών και αρνούμενοι να του αποδώσουν τη χρήση και κατοχή τους.

Ότι το ανωτέρω τμήμα του ισογείου ορόφου είναι αδιαίρετο και αναπόσπαστο τμήμα της υπό στοιχεία «ΤΜΗΜΑ Β» οριζόντιας ιδιοκτησίας του, καθώς και το τμήμα του ακάλυπτου χώρου του οικοπέδου είναι αδιαίρετο τμήμα του μεγαλύτερου εμβαδού οικοπέδου, το οποίο και ανήκει κατά ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου στον ενάγοντα και στον αδελφό του Ν. Γ. που είναι κύριος της έτερης οριζόντιας ιδιοκτησία υπό στοιχεία «ΤΜΗΜΑ Α».

Ότι οι εναγόμενοι μετά τη λήξη του προαναφερόμενου χρησιδανείου στις 31.12.1999, αρχικά μαζί με τη μητέρα τους και, στη συνέχεια, μετά το θάνατο της κατά το έτος 2005 οι ίδιοι, παράνομα και αυθαίρετα κατείχαν μέχρι την άσκηση της αγωγής, το ανωτέρω τμήμα της οριζόντιας ιδιοκτησίας υπό στοιχεία «ΤΜΗΜΑ Β» και το προαναφερόμενο τμήμα του όλου οικοπέδου, επί του οποίου έχει ανεγερθεί η ισόγεια οικία που στη συνέχεια επεκτάθηκε.

Ότι εκ των πράξεων αυτών των εναγομένων προσβλήθηκε παράνομα το δικαίωμα της κυριότητάς του (ενάγοντος) επί του ανωτέρω τμήματος της οριζόντιας ιδιοκτησίας του; καθώς προσβλήθηκε παράνομα αυτός και ο αδελφός του στο δικαίωμα συγκυριότητάς τους στο ακάλυπτο τμήμα του οικοπέδου και, ειδικότερα, παράνομα αποβλήθηκε ίδιος (ενάγων) από τη νομή και κατοχή του τμήματος του ισογείου ορόφου της οριζόντιας ιδιοκτησίας του, καθώς και αυτός και ο αδελφός του από τη συννομή και συγκατοχή του τμήματος του ακάλυπτου οικοπέδου που προαναφέρθηκαν.

Ότι, ως συγκύριος κατά το ανωτέρω ποσοστό, επί του παρανόμως καταληφθέντος από τους εναγόμενους τμήματος του ακάλυπτου οικοπέδου της οικοδομής, δικαιούται να ασκήσει κατά τις διατάξεις του άρθρου 1116 ΑΚ τις αξιώσεις από την κυριότητα για ολόκληρο το πράγμα και να ζητήσει την απόδοσή του σε αμφότερους τους συγκυρίους.

Ότι, λόγω της παράνομης κατάληψης του τμήματος του ισογείου της οριζόντιας ιδιοκτησίας του και της υπαίτιας συμπεριφοράς των εναγομένων στερήθηκε τη χρήση αυτού υπέστη ζημία που συνίσταται στην απώλεια των καρπών - εισοδημάτων και ωφελημάτων που θα αποκόμιζε μετά βεβαιότητας και κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων είτε από την εκμίσθωση αυτού σε τρίτον είτε από το όφελος που θα αποκόμιζε από τη χρήση του από τον ίδιο.

Ότι το μίσθωμα που του απέφερε η εκμίσθωση του τμήματος αυτού ανερχόταν τουλάχιστον στο ποσό των 150,00 ευρώ, ποσό στο οποίο ανέρχεται και η κατά μήνα αξία της χρήσης του τμήματος αυτού που παράνομα στερήθηκε.

Κατόπιν αυτών, ζητούσε:

1) να αναγνωριστεί ότι είναι απόλυτος κύριος, νομέας και κάτοχος του λεπτομερώς περιγραφόμενου στην αγωγή τμήματος του ισογείου της οριζόντιας ιδιοκτησίας του, όπως εμφαίνεται στο από Νοέμβριο του έτους 1996 σχέδιο κάτοψης ισογείου και ορόφου του πολιτικού μηχανικού Γ.- Κ. Σ., που προσαρτάται στην αγωγή,

2) να αναγνωριστεί ότι το λεπτομερώς περιγραφόμενο στην αγωγή του ακάλυπτο τμήμα του οικοπέδου, με εμβαδόν 267,535 τ.μ., όπως εμφαίνεται στο από Νοέμβριο του έτους 1996 τοπογραφικό διάγραμμα του προαναφερόμενου πολιτικού μηχανικού που προσαρτάται στην αγωγή, ανήκει κατά συγκυριότητα, συννομή και συγκατοχή σ' αυτόν και στον αδελφό του Ν. Γ. του Σ.,

3) να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι, καθώς και κάθε τρίτος που έλκει εξ αυτών δικαιώματα, να αποδώσουν σ’ αυτόν τη νομή και κατοχή του ως άνω τμήματος του ισογείου της οριζόντιας ιδιοκτησίας υπό τα στοιχεία «ΤΜΗΜΑ Β», διατασσομένης της βιαίας αποβολής τους και της εγκατάστασής του σ’ αυτό,

4) να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι, καθώς και κάθε τρίτος που έλκει εξ αυτών δικαιώματα, να αποδώσουν σ’ αυτόν και στον αδελφό του Ν. Γ. του Σ. κατά ποσοστά: 50% εξ αδιαιρέτου στον καθένα τους, τη συννομή και συγκατοχή του ως άνω περιγραφομένου τμήματος του ακάλυπτου οικοπέδου, διατασσομένης της βίαιης αποβολής τους από αυτό και της εγκατάστασης αυτού και του αδελφού του σ' αυτό, κατά τα ως άνω εξ αδιαιρέτου ποσοστά,

5) να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι να του καταβάλλουν εις ολόκληρον ο καθένας το συνολικό ποσό των 12.600,00 ευρώ, νομιμοτόκως για το ποσό των 7.350,00 ευρώ, που αφορά τη ζημία που υπέστη μέχρι την άσκηση της αγωγής από την επομένη της επίδοσης της, το υπόλοιπο δε ποσό των 5.250,00 ευρώ που αφορά τη ζημία που θα υποστεί από την 01.02.2011 και μέχρι την 31.12.2013 από την απώλεια των καρπών μέχρι την επανάκτηση της χρήσης του επιδίκου τμήματος του ακινήτου του, νομιμοτόκως κατά το ποσό της μηνιαίας ζημίας των 150,00 ευρώ από την 1η ημέρα κάθε μήνα του ανωτέρω χρονικού διαστήματος μέχρι την πλήρη εξόφληση.

Επί της εν λόγω αγωγής το Μονομελές Πρωτοδικείο Κέρκυρας, αφού δίκασε κατά την τακτική διαδικασία εξέδωσε αντιμωλία των διαδίκων την υπ’ αριθ. 1203/2015 οριστική απόφαση του, με την οποία έγινε δεκτή η αγωγή ως κατ’ ουσία βάσιμη.

Κατά της πρωτόδικης αυτής αποφάσεως οι εναγόμενοι και ήδη αναιρεσείοντες άσκησαν την από 04.01.2016 έφεση, επί της οποίας το Μονομελές Εφετείο Κέρκυρας εξέδωσε κατά την τακτική διαδικασία την υπ’ αριθ. 51/2018 αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση του, με την οποία δέχθηκε τυπικά και κατ’ ουσίαν την έφεση και αφού εξαφάνισε την εκκαλουμένη κράτησε την υπόθεση και δίκασε την πιο πάνω αγωγή, την οποία απέρριψε ως μη νόμιμη, διότι « [...] η επικαλούμενη άσκηση νομής από τον δικαιοπάροχο του ενάγοντος Σ.

Γ. στο οικοδομημένο ακίνητο και μάλιστα στο συγκεκριμένο τμήμα του, ήτοι ως προς το ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου, το οποίο μεταβιβάστηκε κατά την αγωγή άτυπα σ’ αυτόν το έτος 1955 από τον συγκληρονόμο του Π. Γ. στην κληρονομιά της θείας τους Θ. Γ., το οποίο δεν αποτελούσε νομίμως συνεστημένη οριζόντια ιδιοκτησία, ούτε όταν οικοδομήθηκε κατά τα έτη 1955 έως 1957 και 1982 (επέκταση ισογείου), άρα ούτε και μεταγενέστερα, δεν μπορούσε δε να οδηγήσει σε κτήση κυριότητας σ' αυτό με χρησικτησία, διότι η άσκηση νομής με επίκληση διακατοχικών πράξεων η μόνη συνέπεια που επιφέρει είναι η κτήση συγκυριότητας εξ αδιαιρέτου στο όλο ακίνητο, κατά το ποσοστό της κληρονομικής του μερίδας (δικαιοπαρόχου του ενάγοντος).

Κατά συνέπεια η κατά το έτος 1996 σύσταση οριζόντιας ιδιοκτησίας στην επίμαχη οικία με το υπ’ αριθμ. .../1996 συμβόλαιο, ήταν άκυρη, γιατί δεν έγινε με νόμιμο τρόπο, αφού δεν συμβλήθηκαν στην κατάρτισή της, όπως έπρεπε, σύμφωνα με τον νόμο (ν. 3741/1929) οι συγκύριοι του όλου ακινήτου (Σ. και Π. Γ.) και δεν επέφερε, ως εκ τούτου, έννομο αποτέλεσμα και, κατ’ ακουλουθίαν, ο ενάγων δεν απέκτησε την κυριότητα με το υπ’ αριθμ .../1996 μεταβιβαστικό συμβόλαιο της αναφερόμενης σ’ αυτό διακεκριμένης οριζόντιας ιδιοκτησίας, τμήμα της οποίας αποτελεί το επίδικο, η οποία (κυριότητα) αποτελεί την βάση της κρινόμενης διεκδικητικής αγωγής και στοιχείο της νομιμοποίησης του στην άσκησή της.

Η εκκαλουμένη απόφαση που έκρινε την αγωγή ως νόμιμη και την έκανε δεκτή, ως κατ' ουσίαν βάσιμη, έσφαλε και πρέπει αφού γίνει δεκτή η έφεση, με την οποία οι εναγόμενοι ζητούν την απόρριψη της αγωγής να εξαφανισθεί.

Ακολούθως, αφού κρατηθεί η υπόθεση από το δικαστήριο αυτό και δικασθεί κατ' ουσίαν, ν' απορριφθεί η αγωγή».

[III] Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 953, 954, 1002 και 1117 ΑΚ, 1 και 14 του Ν. 3741/1929, 1 και 2 του ΝΔ/τος 1024/1971 προκύπτει ότι, εκτός από τις περιπτώσεις σύστασης διηρημένης ιδιοκτησίας (οριζόντιας ή κάθετης) με δικαστική απόφαση επί διανομής με βάση τη διάταξη του άρθρου 480Α του ΚΠολΔ, που προστέθηκε με το άρθρο 11 του Ν. 1562/1985, χωριστή κυριότητα σε όροφο οικοδομής ή σε διαμέρισμα ορόφου μπορεί να συσταθεί μόνο με δικαιοπραξία του κυρίου (ή όλων των συγκυρίων) του όλου ακινήτου, για την οποία δεν απαιτείται χρήση πανηγυρικών εκφράσεων, δηλαδή, είτε με σύμβαση μεταξύ όλων των συγκυρίων του όλου ακινήτου, είτε με μονομερή δικαιοπραξία του κυρίου του όλου ακινήτου, εν ζωή ή αιτία θανάτου, η δε σύσταση της οροφοκτησίας περιβάλλεται τον τύπο του συμβολαιογραφικού εγγράφου και υπόκειται σε μεταγραφή στα Βιβλία του Υποθηκοφυλακείου (εφόσον ισχύει το σύστημα των μεταγραφών) ή καταχώριση στο οικείο κτηματολογικό φύλλο (εφόσον ισχύει το σύστημα του Κτηματολογίου).

Κατά την κρατούσα στη Νομολογία και Θεωρία άποψη δεν επιτρέπεται η σύσταση οριζόντιας ή κάθετης ιδιοκτησίας με τακτική ή έκτακτη χρησικτησία, η οποία, σημειωτέον, είναι δυνατή μόνον επί συνεστημένης ήδη χωριστής κυριότητας ορόφου ή διαμερίσματος (ΑΠ 25/2019, ΑΠ 203/2016). Περαιτέρω, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 1045 ΑΚ, εκείνος που έχει στη νομή του για μια εικοσαετία πράγμα κινητό ή ακίνητο γίνεται κύριος αυτού με έκτακτη χρησικτησία, κατά δε το άρθρο 974 του ίδιου Κώδικα όποιος απέκτησε τη φυσική εξουσία πάνω στο πράγμα (κατοχή) είναι νομέας, αν ασκεί την εξουσία αυτή με διάνοια κυρίου.

Σύμφωνα με τις διατάξεις αυτές, για την κτήση της κυριότητας με έκτακτη χρησικτησία, απαιτείται άσκηση νομής επί συνεχή εικοσαετία, με τη δυνατότητα εκείνου που απέκτησε τη νομή του πράγματος με καθολική ή με ειδική διαδοχή να συνυπολογίσει στο χρόνο της δικής του νομής και το χρόνο νομής του δικαιοπαρόχου του, κατ' άρθρο 1051 ΑΚ.

Τέλος, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 785, 787, 795 εδ. α', 799, 1113 ΑΚ, προκύπτει ότι η συγκυριότητα περισσοτέρων εξ αδιαιρέτου κατ’ ιδανικά μέρη σε κοινό ακίνητο, επί της οποίας εφαρμόζονται παράλληλα και οι διατάξεις περί κοινωνίας, ως προς τις σχέσεις των συγκυρίων μεταξύ τους και τη νομική θέση αυτών αποκτάται, εκτός των άλλων, και με χρησικτησία (τακτική ή έκτακτη), ο χρόνος, όμως, της οποίας δεν αρχίζει, αν ο αντιποιούμενος τη συννομή των άλλων συγκυρίων δεν τους καταστήσει γνωστό ότι στο εξής νέμεται το κοινό ακίνητο αποκλειστικά για τον εαυτό του.

Έτσι, ο συγκοινωνός, όπως είναι και ο εξ αδιαθέτου συγκληρονόμος, όπως συνάγεται από τις διατάξεις των άρθρων 1045, 787, 974, 980, 981, 982, 994, 1884 ΑΚ, εφόσον κατέχει ολόκληρο το κοινό ακίνητο λογίζεται ότι νέμεται αυτό στο όνομα και των λοιπών συγκληρονόμων, και, επομένως, δεν μπορεί να αντιτάξει κατ' αυτών κτητική ή αποσβεστική παραγραφή λόγω έκτακτης χρησικτησίας, πριν καταστήσει σ' αυτούς γνωστή τη βούλησή του, με οποιοδήποτε τρόπο, να νέμεται ποσοστό μεγαλύτερο από τη μερίδα του ή ολόκληρο το κοινό ακίνητο αποκλειστικά για δικό του λογαριασμό.

Η αρχή αυτή προϋποθέτει νομίμως υφιστάμενη κοινωνία κληρονομικού δικαιώματος κατά το χρόνο έναρξης της νομής εκ μέρους ενός των συγκοινωνών που προβάλλει την κτητική ή αποσβεστική παραγραφή και δεν εφαρμόζεται (η παραπάνω αρχή), όταν οι κοινωνοί προβαίνουν σε άτυπη (εκούσια, με συμφωνία όλων των συγκυρίων) διανομή του επίκοινου ακινήτου, ή πώληση μεταξύ των συγκοινωνών ή άτυπη δωρεά, αφού έκτοτε ο καθένας από αυτούς με γνώση των λοιπών νέμεται αποκλειστικά για τον εαυτό του το περιελθόν σε αυτόν από την άτυπη διανομή, πώληση ή δωρεά, καθώς και όταν κάποιος από τους κοινωνούς εξωτερικεύει τη βούληση του να μην είναι συννομέας του επίκοινου ακίνητου (ΑΠ 376/2015).

Τέλος, κατά την διάταξη του άρθ. 559 αριθ. 1 εδ. α' ΚΠολΔ «Αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου». Η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που προβλέπεται από την διάταξη αυτήν ως λόγος αναίρεσης, είναι δυνατόν να έχει ως περιεχόμενο, πλην άλλων, την αιτίαση ότι η αγωγή, επί της οποίας έκρινε το δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση, έγινε δεκτή ως νόμιμη, ενώ θα έπρεπε να κριθεί ως μη νόμιμη, ή το αντίστροφο, σύμφωνα με τον συγκεκριμένο κανόνα δικαίου, που κατά την συναφή αίτηση αναίρεσης παραβιάσθηκε (πρβλ. ΟλΑΠ 8, 7/2011, ΑΠ 1197/2018).

[IV] Με τον πρώτο λόγο της υπό κρίση αναίρεσης, όπως αυτός προσηκόντως εκτιμάται, αποδίδεται στη προσβαλλομένη η από το άρθρο 559 αριθ. 1α του ΚΠολΔ, πλημμέλεια συνισταμένη στην παραβίαση των ουσιαστικού δικαίου διατάξεων του άρθρου περί κτήσης κυριότητας με χρησικτησία 1045 Α.Κ και των διατάξεων των άρθρων 1 και 14 του ΝΔ/τος 3741/1929 περί συστάσεως οριζοντίου ιδιοκτησίας, τις οποίες το Εφετείο ερμήνευσε πλημμελώς και εφάρμοσε εσφαλμένα με το να απορρίψει ως μη νόμιμη την ένδικη αγωγή, ενώ έπρεπε να δεχθεί αυτή ως νόμιμη.

Ο αναιρετικός αυτός λόγος είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός, διότι η ένδικη αγωγή, υπό το προπαρατεθέν περιεχόμενο της, είναι νόμιμη έχουσα έρεισμα εκτός από τις διατάξεις των άρθρων 663 επ., 667, 2063 Ιονίου ΑΚ, 92 ΕισΝΑΚ, 297, 298, 914, 926, 927, 984 παρ. 1, 1094, 1096, 1098 εδ. α, 1099, 1033, 1192, 1194, 1116, 1002 και 1117, 810 επ. ΑΚ, 68,69 και 70 του ΚΠολΔ και σ’ αυτές των άρθρων 1045, 1051 Α.Κ και 1,14 του Ν. 3741/1929, για την εφαρμογή των οποίων συνέτρεχαν στη προκείμενη περίπτωση, όλες οι νόμιμες προϋποθέσεις, αφού κατά το περιεχόμενο του δικογράφου της αγωγής ο δικαιοπάροχος του ενάγοντος Σ.

Γ. κατά τον χρόνο σύστασης της υπ’ αριθ. .../1996 οριζοντίου ιδιοκτησίας της Συμβολαιογράφου Κέρκυρας Αδαμαντίνης Μανωλίδου, που μεταγράφηκε νόμιμα, είχε καταστεί μόνος και αληθής κύριος, έναντι τόσο του συγκληρονόμου του Π. Γ. όσο και των τρίτων, του όλου ακινήτου κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου με παράγωγο τρόπο από κληρονομία διαθήκης, την οποία αποδέχθηκε και μετέγραψε την πράξη αποδοχής, άλλως με πρωτότυπο τρόπο (έκτακτη χρησικτησία) και κατά το 1/2 εξ αδιαιρέτου με πρωτότυπο τρόπο, δηλαδή, με έκτακτη χρησικτησία και, συνεπώς, σύμφωνα με όσα στη νομική σκέψη αναφέρονται, ως κύριος του όλου ακινήτου νομίμως μπορούσε να προβεί με μονομερή δικαιοπραξία στη σύσταση της προαναφερόμενης οριζόντιας ιδιοκτησίας.

Εξάλλου, δεν απαιτείτο σύσταση οριζόντιας ιδιοκτησίας μεταξύ αυτού (δικαιοπαρόχου του ενάγοντος) και του συγκυρίου Π. Γ., κατά το χρόνο της μεταξύ τους καταρτίσεως της άτυπης δωρεάς του προαναφερομένου ποσοστού εξ αδιαιρέτου του όλου ακινήτου, το έτος 1955, ούτε μεταγενέστερα κατά την επέκταση από αυτόν (δικαιοπάροχο του ενάγοντα) της ήδη υπάρχουσας οριζόντιας ιδιοκτησίας, καθόσον κατά τον περιγραφόμενο στην αγωγή τρόπο κτήσεως της κυριότητας, αυτός ενέμετο για τον εαυτό του όλο το ακίνητο, με διάνοια κυρίου από το έτος 1955, γεγονός που ήταν σε γνώση του συγκυρίου (αδελφού του), μετά την κατάρτιση της πιο πάνω άτυπης δωρεάς.

Κατ’ ακολουθία, μετά την παραδοχή του παραπάνω αναιρετικού λόγου, η αναιρετική εμβέλεια του οποίου καταλαμβάνει και τον δεύτερο (τελευταίο) λόγο, που επίσης κατατείνει στην αναίρεση της πληττόμενης απόφασης, ώστε να παρέλκει η έρευνά του, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές, κατά την παράγραφο 3 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, όπως ισχύει. Πρέπει, ακόμη, να διαταχθεί η επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου στον αναιρεσείοντα (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικασθεί ως ηττώμενη (άρθρα 106, 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ) η δεύτερη αναιρεσίβλητη, ατομικά και ως καθολική διάδοχος του πρώτου αναιρεσίβλητου, η οποία συνεχίζει τη δίκη που διακόπηκε λόγω του θανάτου του τελευταίου, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του, μη καταθέσαντος προτάσεις, αναιρεσείοντος, κατά παραδοχή του υποβληθέντος με το αναιρετήριο σχετικού αιτήματος αυτού, όπως ορίζεται, ειδικότερα, στο διατακτικό της παρούσας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΝΑΙΡΕΙ την υπ’ αριθμ. 51/2018 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Κέρκυρας.

ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την απόδοση του κατατεθέντος παραβόλου στον αναιρεσείοντα.

ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ στη δεύτερη αναιρεσίβλητη ατομικά και ως καθολική διάδοχο του πρώτου (ήδη αποβιώσαντος) αναιρεσίβλητου, τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων (2.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Ιουνίου 2021.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

και ταύτης καθώς και

του αρχαιοτέρου Αρεοπαγίτου

αποχωρησάντων από την Υπηρεσία,

η αμέσως αρχαιότερη της συνθέσεως

Αρεοπαγίτης Μαρία Μουλιανιτάκη

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 13 Οκτωβρίου 2021.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ