1204/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1204 / 2008 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1204/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Απριλίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: χ1, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σπυρίδωνα Θεμελιόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Της αναιρεσίβλητης: ........, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Μπελούρη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28-7-2004 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 27229/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 2018/2006 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 26-1-2007 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, ανέγνωσε την από 14-9-2007 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο αναιρετικός λόγος του αριθμού 11γ του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ δημιουργείται αν το δικαστήριο της ουσίας παρέλειψε να λάβει υπόψη του κατά τη διαμόρφωση της αποδεικτικής του κρίσεως, αποδεικτικά μέσα που παραδεκτώς και νομίμως επικαλέσθηκαν οι διάδικοι και τα οποία ήταν χρήσιμα προς άμεση ή έμμεση απόδειξη πραγματικών γεγονότων με ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης δηλαδή στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης (Ολ ΑΠ 42/2002).

Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος κατ' ουσίαν, όταν το δικαστήριο βεβαιώνει στην απόφαση του ότι έλαβε υπόψη τα συγκεκριμένα αποδεικτικά μέσα για τα οποία προτείνεται ο αναιρετικός λόγος ή ότι έλαβε υπόψη όλα τα με επίκληση προσκομιζόμενα έγγραφα, έστω και χωρίς στην απόφαση να γίνεται μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, εκτός εάν, παρά τη βεβαίωση αυτή, από το περιεχόμενο της αποφάσεως και ιδίως από τις αιτιολογίες καταλείπονται αμφιβολίες για τη συνεκτίμηση όλων ή ορισμένων εγγράφων, οπότε είναι ουσιαστικά βάσιμος ο λόγος αναιρέσεως.

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως προσάπτεται στο Εφετείο η αιτίαση, ότι προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα ότι η αναιρεσίβλητη συνέβαλε κατά ποσοστό 1/2 τουλάχιστον στην απόκτηση του διαμερίσματος κατά το οποίο αυξήθηκε η περιουσία του αναιρεσείοντος κατά τη διάρκεια του γάμου τους, δεν έλαβε υπόψη την από .....

απόδειξη αναλήψεως από την Ιονική Τράπεζα, ποσού 1.370.000 δραχμών και αποδείξεις εισπράξεως κατά τα έτη 1998 και 1999, ποσών 194.613 και 71.598 αντίστοιχα, τις οποίες προσκόμισε και επικαλέσθηκε αυτός νομίμως κατά την ενώπιον του Εφετείου συζήτηση και από τις οποίες προέκυπτε ότι το ποσό αυτό κατέβαλε ο ίδιος στους πωλητές του διαμερίσματος, το οποίο και αποτέλεσε την περιουσιακή του επαύξηση.

Όμως, από τη ρητή διαβεβαίωση του εφετείου, που περιέχεται στην προσβαλλόμενη απόφαση του, ότι τη δικανική κρίση του για την απόδειξη της κατά το 1/2 συμβολής της αναιρεσίβλητης στην επαύξηση της περιουσίας του αναιρεσιβλήτου, σχημάτισε, εκτός από τις μαρτυρικές καταθέσεις και "από όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι με επίκληση προσκομίζουν" σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της αποφάσεως, στο αιτιολογικό της οποίας μάλιστα γίνεται ειδικότερη μνεία της από .....

επικαλούμενης απόδειξης, προκύπτει χωρίς αμφιβολία ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε και τα ανωτέρω έγγραφα. Η έλλειψη δε στην προσβαλλόμενη απόφαση ειδικής μνείας και χωριστής αξιολόγησης των λοιπών αυτών εγγράφων, δεν δημιουργεί αμφιβολία για την συνεκτίμηση τους. Κατά συνέπεια, ο από το άρθρο 559 αριθμ. 11γ ΚΠολΔ περί του αντιθέτου πρώτος λόγος αναιρέσεως, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Ο ίδιος λόγος, κατά το μέρος που πλήττει την ανεπίδεκτη αναιρετικού ελέγχου εκτίμηση των πραγματικών γεγονότων από το Εφετείο είναι απαράδεκτος (Κ.Πολ.Δικ 561 παρ. 1).

Με τους δεύτερο και τρίτο λόγους αναιρέσεως και υπό την επίκληση των πλημμελειών του άρθρου 559 αριθμ. 8 και 19 ΚΠολΔ, πλήττεται η προσβαλλόμενη εφετειακή απόφαση για εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων ως προς τη συμβολή της αναιρεσίβλητης στην επαύξηση της περιουσίας του αναιρεσείοντος μετά την τέλεση του γάμου τους και την αξία του περιουσιακού στοιχείου κατά το οποίο αυξήθηκε η περιουσία του αναιρεσείοντος. Ως εκ τούτου οι λόγοι αυτοί είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι, προεχόντως, διότι πλήττουν την, κατ' άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, ανέλεγκτη αναιρετικά εκτίμηση πραγματικών περιστατικών.

Μετά ταύτα πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων, ως ηττηθείς, στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε έγγραφες προτάσεις, κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 26 Ιανουαρίου 2007 αίτηση του χ1 για αναίρεση της υπ' αριθμ. 2018/2006 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και,

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 13 Μαΐου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Ιουνίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ