1202/2019 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1202 / 2019 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1202/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Λέκκα Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Καγκάνη, Αλτάνα Κοκκοβού, Αγγελική Τζαβάρα και Χρήστο Τζανερρίκο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 3 Δεκεμβρίου 2018, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε.", που εδρεύει στην .... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ζωγραφιά Ευαγγελίδου και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ομόρρυθμης Εταιρείας με την επωνυμία "... ΟΕ ", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Αθανασία Παπαντωνίου και κατέθεσε προτάσεις, 2) Ανώνυμης Βιομηχανικής Εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Β.Ε.Ε.", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29/6/2011 αγωγή της πρώτης ήδη αναιρεσιβλήτου, την από 25/1/2013 κύρια παρέμβαση της δεύτερης ήδη αναιρεσιβλήτου και την από 23/3/2012 ανακοίνωση δίκης - προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση - αναγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ηλείας και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 28/2014 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 23/2017 του Τριμελούς Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 19/6/2017 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια της παραστάσας αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Aπό την υπ' αριθμ. ...65Γ'/04-04-2018 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Αθηνών Α. Μ., που προσκομίζει η αναιρεσείουσα, η οποία επισπεύδει τη συζήτηση της υπό κρίση αιτήσεως, προκύπτει ότι επικυρωμένο αντίγραφο αυτής, με τη σχετική πράξη προσδιορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση, για την παρούσα δικάσιμο, έχει επιδοθεί, νομίμως και εμπροθέσμως, με επιμέλεια της ιδίας, στη δεύτερη αναιρεσίβλητη εταιρεία, με την επωνυμία "... ΑΒΕΕ" (άρθρο 568 παρ. 2, 3 και 4 ΚΠολΔ). Επομένως, εφόσον η τελευταία δεν εμφανίσθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε κατέθεσε δήλωση, κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, κατά τη νόμιμη εκ του πινακίου εκφώνηση της υποθέσεως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση χωρίς την παρουσία της (άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ).

ΙΙ. Κατά τη διάταξη του άρθρου 1094 ΑΚ, ο κύριος πράγματος δικαιούται να απαιτήσει, από το νομέα ή τον κάτοχο, την αναγνώριση της κυριότητάς του και την απόδοση του πράγματος. Κατά δε το άρθρο 1096 εδ. α' ΑΚ, ο νομέας ενέχεται να αποδώσει τα ωφελήματα, που έχουν εξαχθεί από το πράγμα, μετά την επίδοση της αγωγής.

Και, κατά το άρθρο 1098 του ιδίου Κώδικα, αν ο νομέας ήταν κακόπιστος, κατά το χρόνο, που κατέλαβε το πράγμα ή αν έμαθε αργότερα ότι δεν έχει δικαίωμα νομής, υπέχει από τότε, ως προς τα ωφελήματα του πράγματος, την ίδια ευθύνη, που έχει και για το χρόνο μετά την επίδοση της αγωγής, χωρίς να αποκλείεται, περαιτέρω, ευθύνη του από υπερημερία.

Από το συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων, συνάγεται ότι ο νομέας υπέχει ευθύνη προς απόδοση των ωφελημάτων, από το πράγμα, για όλο το χρονικό διάστημα, που βρίσκεται στη νομή αυτού με κακή πίστη, ενώ ο καλής πίστεως νομέας ενέχεται μόνο για τον μετά την επίδοση της αγωγής χρόνο (ΑΠ 1518/2004). Ωφελήματα, κατά άρθρο 962 ΑΚ, είναι όχι μόνο οι καρποί του πράγματος ή του δικαιώματος, αλλά και κάθε όφελος, που παρέχει η χρήση του πράγματος ή του δικαιώματος (ΑΠ 686/2010).

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 1108 ΑΚ, αν η κυριότητα προσβάλλεται με άλλο τρόπο, εκτός από αφαίρεση ή κατακράτηση του πράγματος, ο κύριος δικαιούται να απαιτήσει, από εκείνον, που την προσέβαλε, να άρει την προσβολή και να την παραλείπει στο μέλλον. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι η αρνητική αγωγή ασκείται στην περίπτωση μερικής και όχι ολικής προσβολής της κυριότητας, δηλαδή όταν ο κύριος διαταράσσεται στη νομή του, που ασκεί επί του πράγματος και όχι όταν προσβάλλεται με άλλο τρόπο, όπως με την αφαίρεση ή κατακράτηση του πράγματος, οπότε προστατεύεται με τη διεκδικητική αγωγή, κατ' αυτού που κατέχει το πράγμα.

Διατάραξη της κυριότητας (ή συγκυριότητας) αποτελεί κάθε έμπρακτη εναντίωση στο θετικό ή αποθετικό περιεχόμενο της κυριότητας, δηλαδή όταν ο εναγόμενος ενεργεί στο πράγμα πράξεις, τις οποίες μόνο ο κύριος δικαιούται να ενεργήσει ή όταν εμποδίζει τον κύριο να ενεργήσει στο δικό του πράγμα, η δε διατάραξη αυτή έχει ως συνέπεια τη μη ελεύθερη και ανενόχλητη χρησιμοποίηση, εκμετάλλευση και απόλαυση ορισμένων μόνο εξουσιών, εκ της κυριότητας, επί του πράγματος (ΑΠ 1062/2006).

Στην περίπτωση δε, που ο κύριος του βλαπτομένου, από τη διατάραξη, ακινήτου υπέστη περαιτέρω ζημία, δικαιούται, εφόσον συντρέχουν και οι λοιποί όροι της αδικοπραξίας, να ζητήσει, παράλληλα με την αρνητική αγωγή ή και αυτοτελώς, την αποκατάστασή της (ΑΠ 1102/1984). Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρ. 559 αριθ. 1 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται μόνο αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών.

Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ.

ΑΠ 7/2006 και Ολ.ΑΠ 4/2005). Τέλος, από τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 19 του ΚΠολΔ, προκύπτει ότι, λογικώς, η έλλειψη νόμιμης βάσης της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης σημαίνει την αδυναμία αναιρετικού ελέγχου της ύπαρξης της ακολουθίας της δικανικής κρίσης ως προς την εφαρμογή διάταξης του ουσιαστικού δικαίου, βάσει της διαπιστωμένης εμπειρικής πραγματικότητας, ιδίως λόγω έλλειψης ή ανεπάρκειας ή αντιφατικότητας των αιτιολογιών (ως τοιούτων νοουμένων των ουσιαστικών παραδοχών του δικαστηρίου της ουσίας - ΑΠ 349/1995) για ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Κατά την έννοια δε της διάταξης αυτής, η απόφαση του δικαστηρίου της ουσίας αναιρείται για έλλειψη αιτιολογίας, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται, καθόλου, πραγματικά περιστατικά (ΑΠ 526/2006, ΑΠ 140/2006, ΑΠ 1140/2005).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση της αναιρεσιβαλλομένης, προκύπτει ότι το Εφετείο δέχθηκε, κατά την, αναιρετικώς, ανέλεγκτη ουσιαστική κρίση του, τα εξής: "...Η σωρευομένη στην αρνητική αγωγή αποζημίωσης ήταν σύμφωνα με τα προαναφερόμενα στη νομική σκέψη ορισμένη...Επομένως, τα όσα αντίθετα υποστηρίζει η εκκαλούσα με το σχετικό πρώτο λόγο εφέσεως είναι απορριπτέα ως αβάσιμα....Στη συγκεκριμένη περίπτωση η παρεμβαίνουσα, με το με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ΠΤ5/29.01.2013 δικόγραφο, άσκησε κύρια παρέμβαση και ζήτησε να απορριφθεί η κρινόμενη κύρια αγωγή, αλλά να απορριφθεί και η προσεπίκληση - ανακοίνωση δίκης - παρεμπίπτουσα αγωγή της "...

Α.Ε.", επειδή ουδέποτε αγόρασε από την τελευταία όλο τον κινητό εξοπλισμό, που ευρίσκεται στο επίδικο ακίνητο της ενάγουσας, αλλά προέβη στην αγορά μόνο των αναφερόμενων στο δικόγραφό της κινητών πραγμάτων, τα οποία έλαβε στην κατοχή της εμπρόθεσμα. Επομένως, σύμφωνα με αυτά που αναφέρθηκαν στη νομική σκέψη που προηγήθηκε η ασκούμενη κύρια παρέμβαση έπρεπε να απορριφθεί ως απαράδεκτη, καθώς δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις άσκησης της κύριας παρέμβασης κατ' άρθρο 79 ΚΠολΔ, αφού η παρεμβαίνουσα δεν αντιποιείται ολόκληρο ή μέρος από το αντικείμενο της κύριας δίκης ούτε μπορούσε να εκτιμηθεί ότι εμπεριέχεται σε αυτή πρόσθετη παρέμβαση.

Κρίνοντας έτσι το πρωτοβάθμιο ορθά το νόμο ερμήνευσε και τα όσα περί του αντιθέτου υποστηρίζει η εκκαλούσα με το σχετικό πέμπτο λόγο εφέσεως στρέφοντας νομίμως την έφεση και κατά της προσεπικαλουμένης υπό τα προεκτιθέμενα είναι απορριπτέα ως αβάσιμα. Από την επανεκτίμηση από το δικαστήριο αυτό των αποδεικτικών μέσων που προσκομίζονται και ειδικότερα από τις καταθέσεις των μαρτύρων απόδειξης και ανταπόδειξης που περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη απόφαση πρακτικά συνεδριάσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, οι οποίες εκτιμώνται σε συνδυασμό μεταξύ τους ανάλογα με το περιεχόμενο αξιοπιστίας και το λόγο γνώσης καθενός απ' αυτούς, και από όλα τα έγγραφα, που επικαλούνται και νόμιμα προσκομίζουν οι διάδικοι μεταξύ των οποίων και οι προσκομιζόμενες με επίκληση από τους διαδίκους φωτογραφίες, των οποίων η γνησιότητα δεν αμφισβητείται, καθώς και η με αριθμ. ...55/13.03.2012 ένορκη βεβαίωση του μάρτυρα Κ.

Π. ενώπιον της συμβολαιογράφου Κ. Π. και η με αριθμό ...07/14.03.2012 ένορκη βεβαίωση του μάρτυρα Ι. Σ. ενώπιον της συμβολαιογράφου Μ. Χ., που νομίμως προσκομίζει και επικαλείται η πρώτη εφεσίβλητη ενάγουσα, (βλ. τη με αριθμό …23/ 08.03.2012 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Ε. Ζ.), αποδεικνύονται πλήρως τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά που έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης:

Η ενάγουσα και ήδη πρώτη εφεσίβλητη προέβη στη σύναψη του με αριθμό ...62/20.12.2005 συμβολαίου πώλησης ακινήτου της συμβολαιογράφου Μ. Α., με την εναγόμενη ανώνυμη τραπεζιτική εταιρεία ήδη εκκαλούσα, που μεταγράφηκε νόμιμα, δυνάμει του οποίου απέκτησε κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή τα ακόλουθα ακίνητα:

α) ένα αγροτεμάχιο ποτιστικό, κείμενο στη θέση "..." ή "..." της αγροτικής περιφέρειας του... του Δήμου ..... που φέρει αριθμό τεμαχίου αναδασμού στο αγρόκτημα Γ. 148, έκτασης 12.010 τ.μ. ....., συνολικού εμβαδού 5.638,41 Τ.μ. και β) ένα αγροτεμάχιο ποτιστικό, κείμενο στη θέση "..." ή "..." της αγροτικής περιφέρειας του Δ... του Δήμου ..., που φέρει αριθμό τεμαχίου αναδασμού στο αγρόκτημα Γ. 147, έκτασης 6.642 τ.μ....

και εντός του οποίου υπάρχει βιομηχανικό κτίριο προκατασκευασμένο, συνολικού εμβαδού 1.915,90 τ.μ. Τα παραπάνω ακίνητα είχαν περιέλθει στην εναγόμενη δυνάμει της με αριθμό ....73/26.05.2000 περίληψης κατακυρωτικής έκθεσης ακινήτων της συμβολαιογράφου Ε. Α. - Ψ., που είχε νόμιμα μεταγραφεί, σε συνδυασμό με το με αριθμό ....66/01.12.2003 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Σ.

Β., που είχε μεταγραφεί νόμιμα.... Περαιτέρω, αποδεικνύεται ότι στα ακίνητα αυτά, που περιήλθαν στην κυριότητα της ενάγουσας, υφίσταντο εξοπλισμός, κινητά και εμπεπηγμένα και μη μηχανήματα, τα οποία η ενάγουσα δεν είχε σκοπό να αποκτήσει κατά κυριότητα. Προς τούτο δε και με ρητό όρο στο προαναφερόμενο συμβόλαιο πώλησης, η εναγόμενη ανέλαβε την υποχρέωση ρητά και κατηγορηματικά, όπως αναγράφεται χαρακτηριστικά στο συμβόλαιο, να μεταφέρει με δική της επιμέλεια, δαπάνη και έξοδα, εντός προθεσμίας έξι μηνών, όλα τα κινητά πράγματα εκκενώνοντας το βιομηχανικό κτίριο επιφάνειας 5.638,41τ.μ....

ή να τα πωλήσει κατ' απόλυτη κρίση της. Επίσης ορίστηκε ότι η αγοράστρια εταιρεία πρώτη εφεσίβλητη ουδεμία ευθύνη θα φέρει κατά τον χρόνο, που ο εξοπλισμός και τα διάφορα κινητά θα βρίσκονται στον βιομηχανικό χώρο, καθώς και ουδεμία ευθύνη θα φέρει η αγοράστρια για την καταμέτρηση του εξοπλισμού και των διαφόρων εξαρτημάτων, η οποία καταμέτρηση θα γίνει με ευθύνη της πωλήτριας.

Μετά την παρέλευση του εξαμήνου, ήτοι την 30.06.2006, χρονικό διάστημα, κατά το οποίο η εκκαλούσα είχε αναλάβει ρητά την υποχρέωση να απομακρύνει τον κινητό εξοπλισμό από το ακίνητο της ενάγουσας, τα εν λόγω κινητά πράγματα εξακολουθούσαν να ευρίσκονται στο ως άνω βιομηχανικό κτίριο, ενώ ταυτόχρονα η εκκαλούσα αναζητούσε υποψήφιους αγοραστές του κινητού αυτού εξοπλισμού.

Αγοραστής μέρους του κινητού εξοπλισμού βρέθηκε τελικά στις 27 Δεκεμβρίου του έτους 2006, οπότε η εκκαλούσα κατάρτισε στην .... ιδιωτικό συμφωνητικό πώλησης του μέρους του κινητού εξοπλισμού, όπως αυτός περιγράφεται ειδικότερα στο ιδιωτικό συμφωνητικό δυνάμει του οποίου μεταβίβασε κατά κυριότητα τον εξοπλισμό στην εταιρεία ...

Α.Β.Ε.Ε. Στο συμβόλαιο αυτό ορίστηκε ότι το τίμημα του μηχανολογικού εξοπλισμού ανέρχεται στο ποσό των 250.00 ευρώ πλέον ΦΠΑ 19% και ότι η παραλαβή του συνόλου των πωλουμένων κινητών πραγμάτων θα πρέπει να ολοκληρωθεί εντός 3 (τριών) μηνών το αργότερο από την κατάρτιση του συμβολαίου και ότι ο αγοραστής θα ήταν υπεύθυνος για την αποκατάσταση τυχόν ζημιών που θα προκαλούντο κατά την αποξήλωση και αποκομιδή του μηχανολογικού εξοπλισμού και για τη φροντίδα της προσεκτικής μετακίνησης του, ώστε να μη θιγούν οι κτιριακές εγκαταστάσεις.

Από όλα τα παραπάνω προκύπτει σαφώς ότι η πρώτη εφεσίβλητη ενάγουσα είχε αποβλέψει στην εντός εξαμήνου απομάκρυνση του κινητού εξοπλισμού από το ακίνητο και ότι προέβαινε συνεχώς σε προφορικές οχλήσεις για την απομάκρυνση των κινητών προκειμένου να εκμεταλλευτεί το ακίνητο μισθώνοντάς το. Η δυνατότητα δε εκμίσθωσης υφίστατο όπως αποδείχθηκε από έγγραφη προσφορά το Μάρτιο του 2007 ύψους 20.000 ευρώ μηνιαίως, την εξώδικη όχληση που απέστειλε η ενάγουσα πρώτη εφεσίβλητη στην ήδη εκκαλούσα, αλλά και από τις καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάστηκαν στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου....Επομένως από το Μάρτιο του 2007 η πρώτη εφεσίβλητη δικαιούται να αναζητεί ωφελήματα από την εκκαλούσα κακόπιστη νομέα του ακινήτου με βάση τις διατάξεις περί αδικοπραξιών, όπως αναφέρθηκε και ειδικότερα στη νομική σκέψη που προηγήθηκε.

Περαιτέρω, από επιστολή του νομίμου εκπροσώπου της ... Α.Β.Ε. που αγόρασε τελικά τον κινητό εξοπλισμό προκύπτει ότι στις 24.3.2008 και μέχρι την άσκηση της κρινόμενης αγωγής είχαν απομείνει στο χώρο μια πρέσσα, μια μηχανή των πάνελ και διάφορα μικροπράγματα που προφανώς αφορούσαν τη συγκεκριμένη αγοράστρια, δηλαδή η εκκαλούσα ουδέποτε μέχρι την άσκηση της αγωγής τήρησε τη συμβατική της υποχρέωση.

Τελικά, στις 30.03.2008 και αφού είχε κοινοποιηθεί εξώδικη όχληση, η εναγομένη ήδη εκκαλούσα μετέφερε από το εν λόγω ακίνητο 60 ψυγεία βιτρίνες, στις 24.05.2008 μετέφερε 65 μηχανές πίεσης και 15 μηχανήματα, πολυουρεθάνης και στις 27.05.2008 μετέφερε 16 μηχανήματα πολυουρεθάνης, ενώ ο υπόλοιπος εξοπλισμός παρέμεινε στο βιομηχανικό κτίριο έως την κατάθεση της αγωγής (29.6.2011)...

Επομένως η εκκαλούσα κακόπιστη νομέας οφείλει να αποζημιώσει την πρώτη εφεσίβλητη για τα ωφελήματα - μισθώματα που απώλεσε από τη μη απομάκρυνση ολόκληρου του κινητού εξοπλισμού καθώς αυτή είχε αποβλέψει στην άμεση μετά το εξάμηνο εκμίσθωση του ακινήτου προκειμένου να αποσβέσει σύντομα το τίμημα αγοραπωλησίας που είχε καταβάλει...

Η υποχρέωσή της αυτή αρχίζει από το μήνα Μάρτιο του 2007 οπότε και είχε πραγματική δυνατότητα να εκμισθώσει το ακίνητο σύμφωνα με τα προεκτεθέντα και εκτείνεται έως την άσκηση της αγωγής. Κρίνοντας τα ίδια το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο ορθά τις αποδείξεις εκτίμησε τα όσα περί του αντιθέτου ισχυρίζεται η εκκαλούσα εναγομένη με τα δύο πρώτα σκέλη του τέταρτου λόγου της κρινόμενης εφέσεως κρίνονται αβάσιμα και πρέπει αν απορριφθούν.

Κατόπιν των ανωτέρω και επειδή δεν υφίστανται προς εξέταση άλλοι λόγοι εφέσεως πρέπει να απορριφθεί στην ουσία της η κρινόμενη έφεση κατά της με αριθμό 28/2014 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ηλείας...". Με αυτά, όμως, που δέχθηκε το Εφετείο, παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 1094, 1096, 1098, 1099, 1108 και 914 επ.

ΑΚ. Και τούτο διότι, παρότι δέχθηκε ότι η μη απομάκρυνση, από την ήδη αναιρεσείουσα, εναγομένη, ορισμένων κινητών πραγμάτων, που βρίσκονταν στο ακίνητο κυριότητας της α' αναιρεσίβλητης - ενάγουσας, συνιστούσε μερική προσβολή της κυριότητας της τελευταίας, επί του ενδίκου ακινήτου, εμπίπτουσα στην προστασία της αρνητικής αγωγής, όπως και χαρακτήρισε την ένδικη, που έχει ως αίτημα την παύση της διατάραξης της κυριότητας, την παράλειψή της στο μέλλον και την αποζημίωση της ήδη α' αναιρεσίβλητης, ενάγουσας, κατά τις περί αδικοπραξιών διατάξεις και, συνακόλουθα, έπρεπε να εφαρμόσει την, προσήκουσα στην ένδικη αρνητική αγωγή, διάταξη του άρθρου 1108 ΑΚ και να επιδικάσει την οριζομένη, από αυτή, αποζημίωση, εντούτοις, υποχρέωσε την ήδη αναιρεσείουσα, εναγομένη να αποδώσει στην ήδη α' αναιρεσίβλητη, ενάγουσα, ως κακόπιστη νομέα του ενδίκου ακινήτου, τα ωφελήματα του πράγματος, εφαρμόζοντας, ενώ δεν έπρεπε, τις προσήκουσες στη διεκδικητική αγωγή, διατάξεις των άρθρων 1094, 1096, 1098 του ΑΚ, η οποία, σημειωτέον, δεν μπορεί ούτε να σωρευθεί στο ίδιο δικόγραφο, με την αρνητική αγωγή, λόγω της μεταξύ τους αντιφάσεως (ΑΠ 727/2014, ΑΠ 718/2014).

Επομένως, ο δεύτερος αναιρετικός λόγος, από τον αριθμό 1 (όχι και 19) του άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός. Περαιτέρω, από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης, αλλά και της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, προκύπτει ότι: α) η ήδη αναιρεσείουσα, ενάγουσα, προσεπικάλεσε τη β' αναιρεσίβλητη με το από 23.3.2012 δικόγραφό της, προκειμένου να παρέμβει υπέρ αυτής, επικαλούμενη την υποχρέωση της τελευταίας να απομακρύνει, από το ένδικο ακίνητο, τα επίμαχα κινητά πράγματα και ζήτησε, με την ενωμένη, στην προσεπίκληση αυτή, παρεμπίπτουσα αγωγή της, να αναγνωρισθεί η υποχρέωση αυτής (β' αναιρεσίβλητης) να της καταβάλει κάθε ποσό, που (τυχόν) θα υποχρεωνόταν να καταβάλει στην α' αναιρεσίβλητη, ενάγουσα στην ως άνω, κύρια, εναντίον της, αγωγή.

β) Η ως άνω παρεμπίπτουσα αγωγή απορρίφθηκε με την πρωτόδικη απόφαση, ως ουσιαστικά αβάσιμη. Και, γ) η ήδη αναιρεσείουσα, με τον πέμπτο λόγο, της ένδικης έφεσής της, παραπονέθηκε για την απόρριψη της ως άνω παρεμπίπτουσας, αγωγής της. Το Εφετείο, όμως, απέρριψε την έφεση της ήδη αναιρεσείουσας, χωρίς να διαλάβει, στην αναιρεσιβαλλομένη απόφασή του, καμία σχετική αιτιολογία και πραγματικά περιστατικά, που να δικαιολογούν τη σχετική κρίση του, επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση, με την οποία, όπως προκύπτει, από την επισκόπησή της, είχε απορριφθεί η ως άνω παρεμπίπτουσα αγωγή, ως ουσιαστικά αβάσιμη, επίσης, χωρίς καμία αιτιολογία.

Επομένως, το Εφετείο, με το ν' απορρίψει χωρίς αιτιολογία την ένδικη παρεμπίπτουσα αγωγή, υπέπεσε και στην αναιρετική πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, όπως, βάσιμα, του καταλογίζει η αναιρεσείουσα, με τον πέμπτο αναιρετικό λόγο, ο οποίος, εντεύθεν, πρέπει να γίνει δεκτός. Η παραδοχή της βασιμότητας ως άνω αναιρετικών λόγων συνεπάγεται την καθολική αναίρεση της προσβαλλομένης.

Επομένως, παρέλκει, ως άνευ αντικειμένου, η έρευνα των λοιπών (τρίτου και τετάρτου) αναιρετικών λόγων, οι οποίοι κατατείνουν στο ίδιο αποτέλεσμα, με τους προαναφερθέντες, που έγιναν δεκτοί. Στη συνέχεια, πρέπει η υπόθεση να παραπεμφθεί, για περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο Εφετείο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές, από αυτούς, που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση, κατά την παρ. 3 του άρθρου 580 ΚΠολΔ και, να διαταχθεί, κατά την παρ. 4 του άρθρου 495 ΚΠολΔ, η απόδοση στην αναιρεσείουσα του παραβόλου, που καταβλήθηκε, από αυτήν, για την άσκηση της ένδικης αίτησής της.

Τέλος, τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, η οποία κατέθεσε προτάσεις, πρέπει, κατά το σχετικό αίτημα αυτής, να επιβληθούν σε βάρος των αναιρεσιβλήτων, λόγω της ήττας τους ( άρθ. 106, 176, 183, 189 παρ.1, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται, ειδικότερα, στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθ. 23/2017 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πατρών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο, παραπάνω, Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, από αυτούς, που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση.

Διατάσσει την απόδοση στην αναιρεσείουσα του παραβόλου, το οποίο κατέβαλε αυτή.

Καταδικάζει τις αναιρεσίβλητες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας από τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 4 Μαρτίου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 26 Σεπτεμβρίου 2019.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ