1202/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1202 / 2010 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1202/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Φεβρουαρίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Εταιρείας με την επωνυμία "... ΟΕ" ως καθολικής διαδόχου της εταιρείας με την επωνυμία "... ΟΕ" κατόπιν τροποποιήσεως του καταστατικού της εταιρείας και αλλαγής της επωνυμίας, η οποία εδρεύει στη ... και εκπροσωπείται νόμιμα και 2. ... οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κωνσταντίνο Πολιτικό.

Των αναιρεσιβλήτων: ..., 2. ... και 3. ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ηρακλή Αλεξόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-9-2003 και 20-12-2004 αντίθετες αγωγές των ήδη ανωτέρω διαδίκων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Βέροιας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 178/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 638/2008 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 5-6-2008 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Ιωαννίδης ανέγνωσε την από 8-1-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης των αντιδίκων τους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ ο από το άρθρο 559 αριθ. 20 προβλεπόμενος λόγος αναιρέσεως για παραμόρφωση εγγράφου δεν ιδρύεται όταν αναφέρεται σε εκτίμηση του περιεχομένου των εγγράφων και όχι σε παραμόρφωση.

Εν προκειμένω, με τον 1ο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως προσάπτεται στο Εφετείο η από το άνω άρθρο πλημμέλεια ότι δηλαδή αυτό παραμόρφωσε τον υπ' αριθ. 4ου όρου του με αριθμό ... προσυμφώνου, συναφθέντος μεταξύ των διαδίκων, με το να δεχθεί το ότι : "Περαιτέρω και αναφορικά με τη δεύτερη πιο πάνω αγωγή των οικοπεδούχων, αποδείχθηκε ότι σύμφωνα με το 4ο όρο του ως άνω με αριθ. ...

προσυμφώνου, η πρώτη εναγομένη εργολάβος εταιρία οφείλει να καταβάλει στους ενάγοντες ποινική ρήτρα, ύψους 1.000 δρχ. κατά μικτό τετρ. Μέτρο, για κάθε μήνα καθυστέρησης παράδοσης του έργου από 1-11-2000. Δηλαδή για το αιτούμενο χρονικό διάστημα από 1-11-2000 έως και το Δεκέμβριο του 2004, κατέπεσε αυτή (ποινική ρήτρα), υπέρ των ενάγοντων και συνεπώς θα πρέπει οι πρώτη και τρίτος των εναγομένων εργολάβος εταιρία και ο ομορ.

εταίρος αυτής ..., να καταβάλλουν σε ολόκληρο ο καθένας", ενώ ο 4ος όρος του εν λόγω συμφωνητικού διελαμβάνει τα εξής: "Άρθρο 4ο. Η κατάθεση των δικαιολογητικών για τη έκδοση της οικοδομικής άδειας της οικοδομής, θα γίνει σε ένα μήνα από σήμερα, η δε έκδοση της το αργότερο σε δύο (2) μήνες από σήμερα ,Η έναρξη των οικοδομικών εργασιών θα γίνει σε ένα μήνα από την έκδοση της οικοδομικής άδειας.

Η παράδοση της όλης οικοδομής- πολυκατοικίας και των διαιρετών τμημάτων της που ανήκουν στους οικοπεδούχους, θα γίνει σε είκοσι τέσσερις (24) μήνες από την έκδοση της άδειας ανοικοδομήσεως της πολυκατοικίας. Στο χρονικό αυτό διάστημα η εργολάβος υποχρεούται να αποπερατώσει τους διαιρετούς χώρους της οικοδομής και να παραδώση στους οικοπεδούχους τους ανήκοντες σε αυτούς διαιρετούς χώρους, διαμερίσματα και χώρους και τους κοινόκτητους και κοινόχρηστους χώρους, μέρη, πράγματα και εγκαταστάσεις της οικοδομής, πλήρως αποπερατωμένους και καταλλήλους για χρήση και ενοίκηση.

Στην περίπτωση καθυστερήσεως της παραδόσεως των διαμερισμάτων στους οικοπεδούχους, συμφωνείται η εργολάβος να καταβάλει στους οικοπεδούχους, για κάθε μήνα καθυστέρησης της παράδοσης, το ποσό των δραχμών χιλίων (1.000) κατά μικτό τετραγωνικό μέτρο της ληφθησόμενης αντιπαροχής του κάθε οικοπεδούχου, μηνιαίως, μέχρι να τελειώσει η κατασκευή τους.

Στην περίπτωση καθυστερήσεως της κατάθεσης των δικαιολογητικών για την έκδοση της άδειας ανοικοδομήσεως πέραν των τεσσάρων μηνών από σήμερα, λύεται το παρόν και θεωρείται αυτοδίκαια άκυρο". Ειδικότερα, οι αναιρεσείοντες εντοπίζουν την παραμόρφωση στο ότι το Εφετείο δέχθηκε ως αφετηρία καταβολής της ποινικής ρήτρας την 1-11-2000 ενώ κάτι τέτοιο δεν διαλαμβάνει ο 4ος όρος των άνω προσυμφώνου.

Ο λόγος είναι απαράδεκτος, καθ' όσον το Εφετείο σχημάτισε την κρίση του για το αφετηριακό σημειο καταβολής της ποινικής ρήτρας από την εκτίμηση του περιεχομένου του άνω 4ου όρου και λαμβάνοντας υπόψη τις προθεσμίας προς έκδοση της άδειας και παραδόσεως του έργου. ΕΠΕΙΔΗ κατά το άρθρο 559 αριθ. 8 Κ.Πολ.Δ αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. "Πράγματα", κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως, είναι οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση (επομένως στηρίζουν το αίτημα) αγωγής, ανταγωγής ενστάσεως ή αντενστάσεως.

Περαιτέρω, για το παραδεκτό αυτού του λόγου πρέπει αν ο αναιρεσείων είναι εκκαλών να έχει υποβάλει ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας τα πραγματικά περιστατικά του ισχυρισμού, με βάση τα οποία αυτός θα κριθεί ως ουσιώδης για την έκβαση της δίκης, με λόγο εφέσεως ή πρόσθετο λόγο εφέσεως και όχι με τις προτάσεις και πολύ περισσότερο με την προσθήκη και αντίκρουση σε αυτές.

Εν προκειμένω όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση του, το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη την ένσταση των εναγομένων - αναιρεσειόντων εκ του άρθρου 408 ΑΚ περί μη υποχρέωσής τους για καταβολή της ποινικής λόγω ακυρότητας αυτής ως εκ ακυρότητας της κύριας ενοχής. Ωστόσο, δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια αυτή, καθ' όσον η εν άνω ένσταση δεν προτάθηκε με το εφετήριο, ούτε με τις προτάσεις των εκκαλούντων - αναιρεσειόντων, αλλά με την προσθήκη και αντίκρουση σ' αυτές. Επομένως ο 2ο λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, κατά το πρώτο μέρος του, με το οποίο καταλογίζεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η ανωτέρω πλημμέλεια είναι αβάσιμος. Ο ίδιος λόγος και κατά το δεύτερο μέρος , ότι δηλαδή το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του το υπ' αριθ. ... προσύμφωνο εργολαβικό συμβόλαιο, είναι απαράδεκτος, διότι "πράγματα" δεν είναι τα αποδεικτικά μέσα.

ΕΠΕΙΔΗ με τον 3ο λόγο εκ του αριθ. 11 γ του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ, αποδίδεται η πλημμέλεια στο Εφετείο ότι δεν έλαβε υπόψη το ... προσύμφωνο εργολαβικό συμβόλαιο το οποίο προσκόμισαν και επικαλέσθηκαν οι αναιρεσείοντες. Από τη διαλαμβανόμενη στην απόφαση του όμως βεβαίωση ότι κατά την κατάστρωση του αποδεικτικού του συλλογισμού έλαβε υπόψη τις καταθέσεις των μαρτύρων και τα έγγραφα που οι διάδικοι προσκομίζουν και από το όλο το περιεχόμενο της αποφάσεως, δεν καταλείπεται καμία αμφιβολία για την εκ μέρους του Εφετείου συνεκτίμηση του άνω εγγράφου καθ' όλο το περιεχόμενό του και μάλιστα του 4ου όρου του, το οποίο και ρητώς μνημονεύει. Επομένως ο άνω λόγος είναι αβάσιμος.

ΕΠΕΙΔΗ με τον 4ο λόγο, εκ του αριθ. 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ απορρέοντα αποδίδεται στο Εφετείο η αιτίαση ότι στην προσβαλλόμενη απόφασή του διέλαβε αντιφατική αιτιολογία και ειδικότερα ενώ δέχεται ότι η πρώτη εναγομένη - αναιρεσείουσα "οφείλει να καταβάλει στους ενάγοντες ποινική ρήτρα για κάθε μήνα καθυστέρησης παράδοσης του έργου από 1-11-2000" και κατά τους αναιρεσείοντες μετά την παρέλευση 24 μηνών από την έκδοση της οικοδομικής άδειας (1-11-98) κατά έμμεση παραδοχή αυτού (Εφετείου) σε προηγηθείσα σκέψη διαλαμβάνει ότι δεν είχε εκδοθεί άδεια οικοδομική (σελίδα 15) και σε ακολουθούσα σκέψη διαλαμβάνει "χωρίς άδεια ανέγερσης οικοδομής(σελ. 18). Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος διότι δεν υπάρχει αντίφαση στις ανωτέρω αιτιολογίες. Ειδικότερα, η πρώτη παραδοχή αναφέρεται στην αιτιολογία απορρίψεως της αγωγής των αναιρεσειόντων κατά των αναιρεσιβλήτων και η δεύτερη στην ερευνώμενη αντίθετη αγωγή των αναιρεσιβλήτων κατά των αναιρεσειόντων, με την οποία ζητείτο η κατάπτωση της συμφωνημένης ποινικής ρήτρας, που αφορά όμως ανέγερση οικοδομής σε δύο όμορα οικόπεδα (ένα εκ των οποίων και το επίδικο) με τη συνένωση τους, χωρίς άδεια ανέγερσης οικοδομής. Επομένως, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5-6-2008 αίτηση, για αναίρεση της υπ' αριθ. 638/2008 απόφασης του Εφετείου Θεσ/νίκης. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων οριζόμενα σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2700) ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 9 Μαρτίου 2010 και

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του στην Αθήνα στις 21 Ιουνίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ