Greek Supreme Court partially allows appeal on additional ship management fee, rejecting other claims.

Απόφαση 1200 / 2020 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1200/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Κοντό, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Μαρία Βασδέκη, Κωνσταντίνα Μαυρικοπούλου και Μυρσίνη Παπαχίου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Ιανουαρίου 2020, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της εκκαλούσας - εφεσίβλητης - καλούσας: εταιρείας με την επωνυμία "TRADE TANKERS INC", που εδρεύει στη Μονρόβια της Λιβερίας, διατηρεί γραφείο στον Πειραιά και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Γεωργόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Της εκκαλούσας - εφεσίβλητης - καθής η κλήση: εταιρείας με την επωνυμία "INTERNATIONAL BUNKERS SUPPLY SA" (πρώην επωνυμία "AVIN INTERNATIONAL BUNKERS SUPPLY SA", που εδρεύει στον Παναμά, διατηρεί γραφείο στο Μαρούσι και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Αντωνόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 21-3-2007 και 21-12-2007 αγωγές των ήδη καλούσας και καθής η κλήση, αντίστοιχα, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2600/2009 του ίδιου Δικαστηρίου και 572/2011 του Εφετείου Πειραιώς. Κατά της απόφασης αυτής ασκήθηκε αναίρεση και εκδόθηκε η 1073/2013 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την υπ'αριθ. 572/2011 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος της και παρέπεμψε την υπόθεση, κατά το μέρος αυτό, για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, το οποίο θα συγκροτείτο από άλλους δικαστές.

Στη συνέχεια εκδόθηκε η υπ' αριθ. 572/2015 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς, την αναίρεση της οποίας ζήτησε η καλούσα με την από 15-3-2016 αίτησή της, επί της οποίας εκδόθηκε η υπ' αριθ.1465/2017 απόφαση του Αρείου Πάγου, που αναίρεσε εν μέρει την 572/2015 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς και διακράτησε την υπόθεση προς περαιτέρω συζήτηση ενώπιόν του σε δικάσιμο που θα οριστεί με κλήση του επιμελέστερου των διαδίκων. Την υπόθεση επαναφέρει προς συζήτηση η καλούσα με την από 7-5-2018 κλήση της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω, ορίστηκε δε Εισηγήτρια η Αρεοπαγίτης Μυρσίνη Παπαχίου.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την από 7-5-2018 κλήση της εκκαλούσας-ενάγουσας νόμιμα φέρεται για νέα συζήτηση ενώπιον του τμήματος αυτού, κατά το άρθρο 581 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ, μετά την έκδοση της υπ' αριθμ. 1465/2017 αποφάσεως του δικαστηρίου τούτου, η από 19-4-2010 έφεσή της, κατά της υπ' αριθμ. 2600/2009 οριστικής αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, που εκδόθηκε κατά την τακτική διαδικασία αντιμωλία των διαδίκων.

Η ενάγουσα και ήδη εκκαλούσα με την από 21- 3-2007 αγωγή της ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς επικαλούμενη συμβατική και αδικοπρακτική ευθύνη της εναγομένης και ήδη εφεσίβλητης προς αποζημίωση, λόγω ελλείψεως συνομολογηθείσης ιδιότητος των πωληθέντων σ' αυτήν καυσίμων για τις ανάγκες του πλοίου της ("UNITED ENDURANCE"), τα οποία ήταν ακατάλληλα, με συνέπεια να αναγκασθεί να ματαιώσει την υπογραφή δύο ναυλοσυμφώνων, ζήτησε, ως θετική και αποθετική ζημία, για το από 4-12-2006 έως 18-12-2006 χρονικό διάστημα, τα ακόλουθα ποσά:

α) 255.063,67 δολ. Η.Π.Α., ως καθαρό ναύλο, β) 55.357,77 δολ. Η.Π.Α., ως δαπάνη για τους μισθούς του πληρώματος του πλοίου, γ) 5.038,76 δολ. Η.Π.Α., ως δαπάνη για την τροφοδοσία του πληρώματος, δ) 58.772,43 δολ. Η.Π.Α., ως δαπάνη για αναλωθέντα καύσιμα και λιπαντικά, ε) 8.931,91 δολ. Η.Π.Α., ως δαπάνη για τα ασφάλιστρα του πλοίου, στ) 28.678,20 δολ.

Η.Π.Α., ως αμοιβή και έξοδα διαχειρίσεως για τις επιπλέον υπηρεσίες που προσέφερε η διαχειρίστρια του πλοίου κατά το διάστημα απαντλήσεως των ακατάλληλων καυσίμων και εκ νέου εφοδιασμού του, ζ) 2.325,21 δολ. Η.Π.Α., ως δαπάνη για τη μεθόρμιση του πλοίου από το λιμένα της … στο αγκυροβόλιο του … και τέλη ελλιμενισμού και αγκυροβολίας από 9 έως 18-12-2006 και η) 1.000 δολ.

Η.Π.Α., ως δαπάνη για αμοιβές πράκτορα και πλοηγού και έξοδα ρυμουλκών, με το νόμιμο τόκο από 18-12-2006, άλλως από την επίδοση της αγωγής της. Επί της αγωγής αυτής, η οποία συνεκδικάσθηκε με την από 21-12-2007 αντίθετη αγωγή της εναγομένης για την καταβολή του τιμήματος πωλήσεως καυσίμων, εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 2600/2009 απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, που δέχθηκε εν μέρει την αγωγή της ενάγουσας και απέρριψε την αγωγή της εναγομένης.

Κατά της αποφάσεως αυτής ασκήθηκαν αντίθετες εφέσεις ενώπιον του Εφετείου Πειραιώς, το οποίο, με την υπ' αριθμ. 572/2011 απόφασή του δέχθηκε την έφεση της ενάγουσας εν μέρει και την έφεση της εναγομένης και αφού εξαφάνισε την απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου στη συνέχεια, απέρριψε την αγωγή της ενάγουσας, ως αόριστη (ως προς τα κονδύλια του διαφυγόντος κέρδους, της μισθοτροφοδοσίας πληρώματος, των καυσίμων, των ασφαλίστρων και των τελών ελλιμενισμού και αγκυροβολίας του πλοίου) και ως αβάσιμη κατ' ουσίαν (ως προς το κονδύλιο της πρόσθετης αμοιβής της διαχειρίστριας του πλοίου εταιρίας), δέχθηκε την αγωγή της εναγομένης και υποχρέωσε την νυν ενάγουσα (τότε εναγομένη) να καταβάλει το ποσό των 210.001,93 δολ.

ΗΠΑ, ως υπόλοιπο τιμήματος από την πώληση των καυσίμων, νομιμοτόκως από 11-1-2007. Κατά της αποφάσεως αυτής η ενάγουσα άσκησε την από 23-11-2011 αίτηση αναιρέσεως ενώπιον του παρόντος δικαστηρίου. Το δικαστήριο τούτο με την υπ' αριθμ. 1703/2013 απόφασή του αναίρεσε αυτή εν μέρει και παρέπεμψε την υπόθεση και ειδικότερα την από 21-3-2007 αγωγή της ενάγουσας, στο αυτό δικαστήριο προς περαιτέρω εκδίκαση, κατ' άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ.

Το Εφετείο Πειραιώς εξέδωσε στη συνέχεια την υπ' αριθμ. 572/2015 απόφαση, με την οποία, ενόψει και των δεσμευτικών γι' αυτό κρίσεων της αναιρετικής αποφάσεως, δέχθηκε τα ακόλουθα: α) ότι η αγωγή κατά τη θεμελιούμενη στις διατάξεις περί πωλήσεως βάση της, είναι ορισμένη ως προς το διαφυγόν κέρδος, λόγω απώλειας ναύλων, για το χρονικό διάστημα από 4- 12-2006 έως 13-12-2006, και τις επικαλούμενες θετικές ζημίες (μισθοτροφοδοσία πληρώματος και λειτουργικά έξοδα του πλοίου), για το αυτό χρονικό διάστημα, πλην του κονδυλίου των 1.000 δολ.

Η.Π.Α. (αμοιβές πράκτορα, πλοηγού κλπ.), το οποίο έκρινε αόριστο, β) ότι η αγωγή για τα αυτά ως άνω κονδύλια (διαφυγόν κέρδος και θετικές ζημίες), για το από 13-12-2006 έως 18-12-2006 χρονικό διάστημα, είναι μη νόμιμη, διότι τα εν λόγω κονδύλια δεν συνδέονται αιτιωδώς με το ζημιογόνο γεγονός, για τον αυτό δε λόγο και το κονδύλιο των 8.931,91 δολ.

Η.Π.Α. για τα ασφάλιστρα του πλοίου για το χρονικό διάστημα από 4-12-2006 έως 18-12-2006. γ) ότι το κονδύλιο της αγωγής των 2.325,21 δολ. Η.Π.Α. για τέλη ελλιμενισμού και αγκυροβολίας του πλοίου, το οποίο είχε επιδικασθεί στην ενάγουσα με την υπ' αριθμ. 2600/2009 απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, δεν είχε πληγεί με λόγο εφέσεως και, επομένως, δεν μεταβιβάσθηκε αυτό παραδεκτά ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, δ) ότι η θεμελιούμενη στις διατάξεις περί αδικοπραξίας βάση της αγωγής δεν ήταν νόμιμη, αφού, πέραν της αξιώσεως από τη σύμβαση, δεν έγινε επίκληση πρόσθετων περιστατικών, ικανών να θεμελιώσουν και αξίωση από την αιτία αυτή.

ε) ότι ο τέταρτος λόγος της εφέσεως της ενάγουσας, με τον οποίο εκκαλούσε την απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου για την κατ' ουσίαν απόρριψη του κονδυλίου πρόσθετης αμοιβής της διαχειρίστριας του πλοίου, ποσού 28.678,20 δολ. Η.Π.Α., κατά το χρονικό διάστημα από 4-12-2006 έως 18- 12-2006, δεν αποτελεί αντικείμενο της δίκης ενώπιον του Εφετείου, μετά την απόρριψη ως προς αυτό της εφέσεώς της κατά της αποφάσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, με την υπ' αριθμ. 572/2011 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς, και τη μη αναίρεση του μέρους αυτού με την ως άνω υπ' αριθμ. 1703/2013 απόφαση του Αρείου Πάγου.

Κατά της αποφάσεως αυτής η ενάγουσα άσκησε την από 15-3-2016 αίτηση αναιρέσεως, επ' αυτής δε εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 1465/2017 απόφαση του παρόντος δικαστηρίου. Με την απόφαση αυτή αναιρέθηκε η αμέσως παραπάνω εφετειακή απόφαση (572/2015), μόνον, ως προς το άνω κονδύλιο, της πρόσθετης αμοιβής της διαχειρίστριας του πλοίου, ποσού 28.678,20 δολ.

Η.Π.Α., κατά παραδοχή του λόγου της αιτήσεως αναιρέσεως από τον αριθμό 18 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με την αιτιολογία ότι ο Άρειος Πάγος, που με την υπ' αριθμ. 1703/2013 απόφασή του αναίρεσε εν μέρει την υπ' αριθμ. 572/2011 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς και έκρινε ότι παρείλκε η έρευνα μεταξύ των άλλων και του αναιρετικού λόγου για την αμοιβή της διαχειρίστριας δεν αποφάνθηκε επί του λόγου αυτού αναιρέσεως, που αποτελούσε και λόγο εφέσεως της ενάγουσας κατά της αποφάσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, με την οποία είχε απορριφθεί το κονδύλιο αυτό ως αβάσιμο και, συνακόλουθα, το εφετείο όφειλε να τον ερευνήσει, εφόσον δε παρέλειψε να το πράξει, εκτιμώντας ότι δεσμευόταν από την αναιρετική απόφαση, υπέπεσε στην από το άρθρο 559 αρ. 18 ΚΠολΔ πλημμέλεια, ακολούθως δε, έκρινε εν μέρει βάσιμο τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, αναίρεσε εν μέρει την εφετειακή απόφαση (572/2015), ως προς το άνω κονδύλιο και παρέπεμψε την υπόθεση και ειδικότερα το εν λόγω κονδύλιο της από 21-3-2007 αγωγής της ενάγουσας, στο αυτό δικαστήριο προς περαιτέρω εκδίκαση, κατ' άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ.

Με την ίδια απόφαση απορρίφθηκαν α) ο πρώτος λόγος αναιρέσεως (κατά το δεύτερο μέρος του), με τον οποίο η αναιρεσείουσα (ενάγουσα) απέδιδε στην προσβαλλομένη απόφαση την από το άρθρο 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ πλημμέλεια, με την έννοια ότι ως δικαστήριο της παραπομπής αρνήθηκε την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συμπεριφοράς της εναγομένης και της ζημίας της, για το από 13-12-2006 έως 18-12-2006 διάστημα, καθώς και της δαπάνης των ασφαλίστρων του πλοίου, με το αιτιολογικό ότι δεσμευόταν από την αναιρετική απόφαση, ως απαράδεκτο, ως επί εσφαλμένης προϋποθέσεως ερειδόμενο, με την αιτιολογία ότι ο Άρειος Πάγος με την υπ' αριθμ. 1703/2013 απόφασή του έκρινε επί νομικού ζητήματος και ορθώς το εφετείο, συμμορφούμενο με την αναιρετική απόφαση, ως προς το ζήτημα της νομιμότητας της αγωγής, απέρριψε ως μη νόμιμη την αγωγή, καθόσον αφορά τις ως άνω αγωγικές αξιώσεις και β) ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο η ενάγουσα απέδιδε στην προσβαλλομένη απόφαση την από το άρθρο 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ πλημμέλεια, ότι στερείται νομίμου βάσεως, επειδή έχει ανεπαρκείς και σε κάθε περίπτωση αντιφατικές αιτιολογίες, ως απαράδεκτο, με την αιτιολογία ότι ο αναιρετικός αυτός λόγος, προϋποθέτει ουσιαστική έρευνα της υποθέσεως και δεν δημιουργείται όταν το δικαστήριο έχει απορρίψει την αγωγή ως απαράδεκτη ή μη νόμιμη, όπως εν προκειμένω, που απέρριψε το κονδύλιο της πρόσθετης αμοιβής της διαχειρίστριας του πλοίου, ως απαράδεκτο.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 570 παρ. 2, 579 παρ. 1, 580 παρ. 3 και 581 παρ. 2 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι η απόφαση αναιρείται κατά το μέτρο παραδοχής της αναιρέσεως, δηλαδή κατά τα κεφάλαια (αιτήσεις παροχής εννόμου προστασίας), στα οποία αφορά ο δεκτός γενόμενος λόγος αναιρέσεως, καθώς και εκείνα που συνάπτονται αρρήκτως προς τα αναιρεθέντα. Η έκταση της αναιρέσεως προκύπτει από το συγκεκριμένο περιεχόμενο της αναιρετικής αποφάσεως, κατισχύει δε κάθε αντιθέτου γενικής διατυπώσεως αυτής. Η μερική αναίρεση αναφέρεται σε ολόκληρο το κεφάλαιο της αποφάσεως, στο οποίο αφορά ο λόγος αναιρέσεως που έγινε δεκτός, και αν η αναιρεθείσα απόφαση είναι δευτέρου βαθμού η έφεση θα επανακριθεί μόνο ως προς το κεφάλαιο αυτό και δεν εξετάζονται εκ νέου, ούτε θίγονται τα κεφάλαια που δεν αναιρέθηκαν, ως προς τα οποία πλέον η απόφαση έχει καταστεί αμετάκλητη.

Συνεπώς, κατά τη νέα εκδίκαση της εφέσεως, οι διάδικοι επανέρχονται στη θέση που ήταν πριν από τη συζήτηση, επί της οποίας εκδόθηκε η αναιρεθείσα απόφαση, και η έφεση επανεξετάζεται μέσα στα όρια που διαγράφονται από την αναιρετική απόφαση, αφού κατατεθούν προτάσεις, σύμφωνα με όσα ορίζονται στο άρθρο 237 ΚΠολΔ και αφού παρασχεθεί η δυνατότητα στους διαδίκους να υποβάλουν νέους ισχυρισμούς και νέα αποδεικτικά μέσα για την ουσιαστική εκδίκαση της υποθέσεως, σύμφωνα με τις ισχύουσες για τα δικαστήρια της ουσίας διατάξεις (ΑΠ 18/2020, ΑΠ 84/2017, ΑΠ 894/2015, ΑΠ 1145/2015). Περαιτέρω, κατά το άρθρο 580 παρ. 4 ΚΠολΔ, οι αποφάσεις της ολομέλειας και των τμημάτων του Αρείου Πάγου δεσμεύουν τα δικαστήρια που ασχολούνται με την ίδια υπόθεση ως προς τα νομικά ζητήματα που έλυσαν. Επομένως, αν αναιρεθεί η απόφαση του δικαστηρίου της ουσίας και ο Άρειος Πάγος παραπέμψει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, αυτό δεσμεύεται ως προς το νομικό ζήτημα που έλυσε ο Άρειος Πάγος. Αν ασκηθεί δε αναίρεση κατά της αποφάσεως του δικαστηρίου της παραπομπής, ο Άρειος Πάγος αυτοδεσμεύεται από την προηγούμενη απόφασή του (ΑΠ 1297/2010).

Στην προκειμένη περίπτωση, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, οι διάδικοι επανέρχονται στην κατάσταση που βρίσκονταν πριν από την έκδοση της αναιρεθείσας υπ' αριθμ. 572/2015 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιώς και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ' ουσίαν η νομοτύπως και εμπροθέσμως ασκηθείσα, από 19-4-2010 έφεση της ενάγουσας κατά της υπ' αριθμ. 2600/2009 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς (άρθρα 511, 513, 516, 517, 518 ΚΠολΔ).

Η έρευνα δε θα περιορισθεί μόνο στον τέταρτο λόγο εφέσεως, με τον οποίο η ενάγουσα παραπονείται για εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, ως προς το κεφάλαιο της αγωγής της, ήτοι της πρόσθετης αμοιβής της διαχειρίστριας του πλοίου, μετά την κατά μερική παραδοχή του πρώτου λόγου της αιτήσεως αναιρέσεως, με την ως άνω υπ' αριθμ. 1465/2017 απόφαση του δικαστηρίου τούτου.

Η ενάγουσα με την ένδικη από 21-3-2007 αγωγή της, όπως προελέχθη, ζήτησε, ως θετική ζημία, για το από 4-12-2006 έως 18- 12-2006 χρονικό διάστημα, μεταξύ των άλλων, ως αμοιβή και έξοδα διαχειρίσεως για τις επιπλέον υπηρεσίες που προσέφερε η διαχειρίστρια του πλοίου κατά το διάστημα απαντλήσεως των ακατάλληλων καυσίμων και εκ νέου εφοδιασμού του, το ποσό των 28.678,20 δολ.

Η.Π.Α., με το νόμιμο τόκο από 18-12-2006, άλλως από την επίδοση της αγωγής. Η αγωγή, ως προς το ερευνώμενο κονδύλιο θετικής ζημίας(πρόσθετης αμοιβής της διαχειρίστριας του πλοίου) για το από 13-12-2006 έως και 18-12-2006 χρονικό διάστημα, είναι μη νόμιμη, διότι το εν λόγω κονδύλιο δεν συνδέεται αιτιωδώς με το ζημιογόνο γεγονός.

Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο το οποίο με την εκκαλουμένη απόφασή του (2600/2009) έκρινε νόμιμη την αγωγή για το ως άνω κονδύλιο και για το από 13-12-2006 έως και 18-12- 2006 χρονικό διάστημα, ενώ έπρεπε να το απορρίψει ως μη νόμιμο, έσφαλε ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου. Εφόσον η εκκαλούσα με τον τέταρτο λόγο της εφέσεώς της, παραπονείται για την κατ' ουσίαν απόρριψη της αγωγής, για το εκκληθέν περί πρόσθετης αμοιβής της διαχειρίστριας του πλοίου κεφάλαιο, πρέπει, να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη απόφαση κατά το μέρος αυτό και να απορριφθεί η ως άνω από 21-3-2007 αγωγή, ως προς το ανωτέρω κονδύλιο (για το από 13-12-2006 έως και 18-12-2006 χρονικό διάστημα), ως μη νόμιμη.

Τούτο διότι, το δικαστήριο μπορεί να ερευνήσει αυτεπαγγέλτως και χωρίς την ύπαρξη λόγου εφέσεως τη νομική βασιμότητα της αγωγής και να την απορρίψει, εφόσον η εκκαλούσα παραπονείται για την κατ' ουσίαν απόρριψή της, ενόψει μάλιστα ότι το παρόν δικαστήριο αυτοδεσμεύεται, από την προηγουμένη απόφασή του (1703/2013), όσον αφορά το επιλυθέν νομικό ζήτημα, καθόσον αφορά τα κονδύλια της θετικής ζημίας, για το από 13-12-2006 έως και 18-12-2006 χρονικό διάστημα, σύμφωνα και με τις παραδοχές της υπ' αριθμ. 1465/2017 αποφάσεως του Αρείου Πάγου, κατά τα προεκτεθέντα.

Επομένως, οι ισχυρισμοί της ενάγουσας, περί υπάρξεως δεδικασμένου, ως προς την νομιμότητα του εν λόγω αγωγικού κονδυλίου, για το από 4-12-2006 έως 18-12-2006 χρονικό διάστημα, και της εναγομένης, περί απαραδέκτου άλλως ως μη νομίμου του τετάρτου λόγου της εφέσεως, επειδή η αναιρετική απόφαση (1703/2013) έκρινε ότι παρέλκει η εξέταση του ως άνω λόγου της εφέσεως, είναι αβάσιμοι.

Από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων, που εξετάσθηκαν ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου με την επιμέλεια των διαδίκων και περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη απόφαση πρακτικά συνεδριάσεως, που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, από τις συνταχθείσες με την επιμέλεια της ενάγουσας εταιρίας ("TRADE TANKERS INC") ένορκες βεβαιώσεις υπ' αριθμ.

… και …/…-9- 2008 των Δ. Π. και Θ. Μ., αντιστοίχως, ενώπιον του συμβολαιογράφου Πειραιώς Ανδρέα Χρονόπουλου, και υπ' αριθμ. …/…-12-2008, …/…-12-2008, … και …/…-12-2008 των Β. Σ., Σ. Μ., Β. Κ. και Τ. Γ., αντιστοίχως, ενώπιον του Ειρηνοδίκη Πειραιώς, μετά νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευση της εναγομένης εταιρίας ("AVIN INTERNATIONAL BUNKERS SUPPLY SA"), όπως προκύπτει από τις υπ' αριθμ. 8860Β'/21-8-2008 και 7136 Γ'/17-12-2008 εκθέσεις επιδόσεως των δικαστικών επιμελητών στα Πρωτοδικεία Πειραιώς και Αθηνών Ι.

Χ. και Γ. Τ., αντιστοίχως, που επικαλείται και προσκομίζει η ίδια, από τις συνταχθείσες με την επιμέλεια της εναγομένης εταιρίας υπ' αριθμ. … και …/…- 9-2008 και … και …/…-12-2008 ένορκες βεβαιώσεις των Π. Τ. (η πρώτη και η τρίτη) και Α. Β. (η δεύτερη και η τέταρτη), αντιστοίχως, ενώπιον της συμβολαιογράφου Πειραιώς Άννας Καλλίτση-Παναγοπούλου, μετά νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευση της ενάγουσας, όπως προκύπτει από τις υπ' αριθμ. 10580/26-8-2008 και 7369 Β'/23-12-2008 εκθέσεις επιδόσεως των δικαστικών επιμελητών στο Πρωτοδικείο Πειραιώς Δ.

Κ. και Α. Π., αντιστοίχως, που επικαλείται και προσκομίζει η ίδια, καθώς και από όλα τα έγγραφα, τα οποία προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Η ενάγουσα εδρεύουσα στη Μονρόβια της Λιβερίας εταιρία με την επωνυμία "TRADE TANKERS INC" , η οποία έχει εγκαταστήσει και διατηρεί γραφείο στον Πειραιά, είναι πλοιοκτήτρια του υπό σημαία Λιβερίας δεξαμενόπλοιου με το όνομα "UNITED EDURANCE".

Δυνάμει συμβάσεως, που καταρτίσθηκε την 27-11-2006 στον Πειραιά μεταξύ της διαχειρίστριας εταιρίας του πλοίου εταιρίας με την επωνυμία "Marine Management Services MC" και της εδρεύουσας στον Παναμά εναγομένης εταιρίας, η οποία έχει εγκαταστήσει και διατηρεί γραφείο στην Αθήνα και δραστηριοποιείται στην πώληση και διανομή καυσίμων και λιπαντικών σε πλοία, η τελευταία, κατόπιν μεσολαβήσεως της μεσίτριας εταιρίας "IONIAN OIL AND TRADING S.A.", πώλησε στην ενάγουσα και παρέδωσε στο πλοίο της, το οποίο, μετά από την πραγματοποίηση επισκευών, ναυλοχούσε στο λιμένα … των …, στις 29-11-2006 και 30-11-2006, συνολικά 999,938 μετρικούς τόνους πετρελαίου (Fuel Oil 380 CST), με τιμή μονάδος 256,50 δολ.

Η.Π.Α. ανά μετρικό τόνο, έναντι συνολικού τιμήματος 256.484,10 δολαρίων Η.Π.Α., εκδοθέντος από την πωλήτρια εταιρία αργότερα, την 27-12-2006, του υπ' αριθμ. … τιμολογίου της. Στην προσκομιζομένη σε αποσπασματική μετάφραση από 27-11-2006 έγγραφη παραγγελία της διαχειρίστριας του πλοίου εταιρίας ("Marine Management Services MC") προς τη μεσίτρια εταιρία ("IONIAN OIL AND TRADING S.A."), γίνεται ρητή αναφορά για αγορά ποσότητας 1.000 μετρικών τόνων πετρελαίου HFO (Heavy Fuel Oil), τύπου 380 CST, καθώς και ότι οι προδιαγραφές του πετρελαίου πρέπει να είναι σύμφωνες με την ISO 8217:2005 ή οποιεσδήποτε μεταγενέστερες τροποποιήσεις.

Μετά την ολοκλήρωση του εφοδιασμού του πλοίου με τα παραπάνω καύσιμα, που η εναγομένη είχε προμηθευτεί από την εταιρία "VITOL", η ενάγουσα απέστειλε αμέσως δείγμα των καυσίμων προς χημική ανάλυση στην εταιρία "DNV PETROLEUM SERVICES", προκειμένου να εξακριβωθεί η ποιότητα και καταλληλότητά τους για τις μηχανές του πλοίου της.

Η ως άνω εταιρία την 4-12-2006 απέστειλε "προκαταρκτική" αναφορά (Preliminary Report) και την 5-12-2006 την τελική της αναφορά, σύμφωνα με τις οποίες η ποιότητα των πωληθέντων και παραδοθέντων καυσίμων δεν πληρούσε τις απαιτούμενες και συμφωνηθείσες με την εναγομένη προδιαγραφές (ISO 8217), καθόσον περιείχε ποσότητες αργιλίου και πυριτίου μεγαλύτερες από αυτές που επέτρεπαν οι κατασκευαστές των μηχανών και προέβλεπαν οι προδιαγραφές ISO 8217, ήτοι 110 μγρ/χγρ, ενώ η επιτρεπομένη είναι 80 μγρ/χγρ.

Σύμφωνα δε με περιεχόμενη στις ως άνω αναφορές συμβουλή λειτουργίας, η χρήση της ακατάλληλης ποσότητας των καυσίμων με αυξημένη περιεκτικότητα σε αργίλιο και πυρίτιο μπορούσε να προκαλέσει αυξημένη φθορά στα χιτώνια, στους δακτυλίους των εμβόλων, στα ακροφύσια ψεκασμού και στις αντλίες καυσίμου. Την ακαταλληλότητα και τη θέση εκτός προδιαγραφών των παραπάνω καυσίμων επιβεβαίωσε ο αρχιμηχανικός της κατασκευάστριας εταιρίας των μηχανών του πλοίου "MAN DIESEL SE" με έδρα το Αμβούργο M.

W. , ο οποίος στο από 7-11-2008 ηλεκτρονικό μήνυμά του προς τη διαχειρίστρια του πλοίου, απαντώντας σε σχετικό ερώτημα που του υποβλήθηκε απ' αυτήν, ανέφερε ότι από την ανάλυση προκύπτει ότι τα καύσιμα είναι εκτός προδιαγραφών και ότι δεν πρέπει να χρησιμοποιηθούν σε οποιαδήποτε ολιγόστροφη μηχανή, περιλαμβανομένης δηλαδή της κύριας μηχανής, μοντέλου K8sz70/150/Cle, του ενδίκου πλοίου, διότι, αν το καύσιμο καταναλωθεί χωρίς επεξεργασία, τότε είναι πολύ πιθανό να προκληθεί στη μηχανή μεγάλη φθορά σε όλα τα κινητά της μέρη, τα οποία θα έλθουν σε επαφή με το καύσιμο, δηλαδή στις αντλίες καυσίμου, στους ψεκαστήρες, στα ελατήρια των εμβόλων και στα χιτώνια των κυλίνδρων, η δε ζημία θα προκληθεί είτε αμέσως μετά την κατανάλωση του καυσίμου ή πολύ αργότερα, διότι τα φθοροποιά συστατικά του καυσίμου κατακάθονται στον πάτο των δεξαμενών καθιζήσεως και ημερήσιας κατανάλωσης και φθάνουν στη μηχανή πολύ αργότερα, όταν για κάποιο λόγο το ίζημα της δεξαμενής αναδεύεται.

Την ίδια ημέρα (4-12-2006) που η ενάγουσα πληροφορήθηκε τα αποτελέσματα της χημικής ανάλυσης των καυσίμων, ενημέρωσε την εναγομένη για την ακαταλληλότητα και την έλλειψη των συνομολογηθεισών ιδιοτήτων αυτών και την 5-12-2006, μέσω της διαχειρίστριας εταιρίας του πλοίου, ζήτησε από την εναγομένη, διά του νομίμου εκπροσώπου της μεσίτριας εταιρίας ("IONIAN OIL AND TRADING S.A."), κ.

Λ., την απάντληση και την αντικατάσταση της ακατάλληλης ποσότητας του πετρελαίου με νέα ή τη μείωση του τιμήματος. Μετά από ανταλλαγή ηλεκτρονικών μηνυμάτων και τηλεφωνημάτων μεταξύ των διαδίκων, από τα οποία προκύπτει σαφώς προσπάθεια της εναγομένης, αφενός μεν να ενημερώσει την προμηθεύτρια εταιρία με την επωνυμία "VITOL", σχετικά με την ακαταλληλότητα των καυσίμων και να προμηθευτεί νέο φορτίο (κατάλληλο) απ' αυτή, αφετέρου δε να ανεύρει διαθέσιμη δεξαμενοφορτηγίδα, προκειμένου να πραγματοποιήσει την εκφόρτωση των καυσίμων, την 7-12-2006 το πρωί, συμφώνησε στην απάντληση και αντικατάσταση των ακατάλληλων καυσίμων με δική της ευθύνη και έξοδα και την ίδια ημέρα απέστειλε τη δεξαμενοφορτηγίδα Μ/Τ "ALAMBRA", η οποία πλεύρισε το ως άνω πλοίο της ενάγουσας περί ώρα 23.50' και περί ώρα 02.05' της επομένης (8-12-2006) ξεκίνησε την απάντληση των καυσίμων.

Ενώ δεν είχε ακόμα ολοκληρωθεί η εκφόρτωση των καυσίμων, οι Λιμενικές Αρχές της Fujairah ειδοποίησαν τον πλοίαρχο του πλοίου της ενάγουσας ότι, λόγω συμπλήρωσης του ανωτάτου ορίου των 21 ημερών ελλιμενισμού, έπρεπε το πλοίο να αποπλεύσει από το λιμένα. Πράγματι, την 9-12-2006 το πλοίο της ενάγουσας μεθόρμισε στο αγκυροβόλιο … και, περί ώρα 22.55' της ιδίας ημέρας, άρχισε εκ νέου η απάντληση των ακαταλλήλων καυσίμων, η οποία διήρκεσε έως την 12.12.2006 και ώρα 17.45' και εκφορτώθηκαν συνολικά 1000,585 μετρικοί τόνοι καυσίμων.

Την ίδια ημέρα (12-12-2006) και περί ώρα 21.40' άρχισε ο επανεφοδιασμός του πλοίου της ενάγουσας με κατάλληλη ποσότητα πετρελαίου 999,938 μετρικών τόνων από το πλοίο " MARIA OLGA" που απέστειλε η εναγομένη, ο οποίος διήρκεσε έως την 13-12-2006 και ώρα 07.00'. Για την ποσότητα αυτή η εναγομένη πωλήτρια εξέδωσε το από 27-12-2006 υπ' αριθμ.

… τιμολόγιο, για συνολικό ποσό 256.484,10 δολαρίων Η.Π.Α., το οποίο έπρεπε να καταβληθεί έως την 11-1-2007. Έναντι του ποσού αυτού, η ενάγουσα κατέβαλε την 12-1-2007 το ποσό των 46.482,17 δολαρίων Η.Π.Α. και το υπόλοιπο ποσό των 210.001,93 δολαρίων Η.Π.Α. πρότεινε να συμψηφιστεί με τις δικές της αγωγικές αξιώσεις. Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι, κατά το χρόνο παραδόσεως από την εναγομένη πωλήτρια στο πλοίο της ενάγουσας της αρχικής ποσότητας καυσίμων, έλλειπαν οι συνομολογημένες ιδιότητες αυτών, που είχαν ως περιεχόμενο συγκεκριμένη ιδιότητα, στην ύπαρξη της οποίας αποδίδετο ιδιαίτερη σημασία από την αγοράστρια και την οποία είχε εγγυηθεί η πωλήτρια, αναλαμβάνοντας και την ευθύνη για την ενδεχόμενη έλλειψή της.

Εντεύθεν, η ενάγουσα πλοιοκτήτρια δικαιούται να απαιτήσει αποζημίωση για τη ζημία που δεν καλύφθηκε από την άσκηση του δικαιώματος αντικατάστασης των ακατάλληλων καυσίμων, χωρίς να απαιτείται να συντρέχει και πταίσμα των προστηθέντων οργάνων της πωλήτριας - εναγομένης (άρθρ. 543 εδ. α' ΑΚ). Περαιτέρω, από τα ίδια παραπάνω αποδεικτικά στοιχεία, αποδείχθηκε ότι το πλοίο της ενάγουσας "UNITED EDURANCE", κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, τις κρατούσες στη διεθνή ναυλαγορά συνθήκες, αλλά και σύμφωνα με τα προπαρασκευαστικά μέτρα που η ενάγουσα - πλοιοκτήτρια είχε λάβει, κατά το χρονικό διάστημα, από 4-12-2006 έως 13-12-2006, που έλαβε χώρα η απάντληση των ακατάλληλων, μη εχόντων τις συνομολογημένες ιδιότητες καυσίμων και εν συνεχεία ο επανεφοδιασμός του πλοίου με κατάλληλα καύσιμα, Θα ναυλωνόταν από την εταιρία με την επωνυμία "ONYX OIL", με την οποία οι διαπραγματεύσεις είχαν αρχίσει από την 27-11-2006 και βρίσκονταν σε προχωρημένο στάδιο, έναντι μικτού ημερήσιου ναύλου 20.169 δολαρίων Η.Π.Α.

Συγκεκριμένα, όπως αποδείχθηκε από το περιεχόμενο της ηλεκτρονικής αλληλογραφίας με τη ναυλομεσίτρια εταιρία με την επωνυμία "BURKENOTI" και από όσα κατέθεσαν οι βεβαιώσαντες στις υπ' αριθμ. …/2008 και …/2008 ένορκες βεβαιώσεις Δ. Π. και Σ. Μ.Λ., ναυτιλιακός σύμβουλος και συνεργάτης ο πρώτος και υπάλληλος, ο δεύτερος της διαχειρίστριας του πλοίου εταιρίας ("Marine Management Services MC") το πλοίο της ενάγουσας την 4-12-2006 έπρεπε να ξεκινήσει τον προκαταρκτικό πλου για το λιμένα φόρτωσης της …, προκειμένου να είναι συνεπές με την προταθείσα από την "ONYX" ημερομηνία φόρτωσης, που ήταν η 14-12-2006.

Εντούτοις, λόγω της πετρέλευσης με ακατάλληλα καύσιμα, το πλοίο δεν ήταν εφικτό να αποπλεύσει από το λιμένα που ναυλοχούσε κατά το επίδικο χρονικό διάστημα (4-12-2006 έως 13-12-2006) και έτσι η ενάγουσα σταμάτησε τις διαπραγματεύσεις για τη ναύλωση αυτού. Επομένως, απώλεσε το προσδοκώμενο κέρδος, ως καθαρό ναύλο (χωρίς έξοδα μισθοτροφοδοσίας του πληρώματος), που θα απέφερε σ' αυτήν η ως άνω εκναύλωση του πλοίου της, ποσού 16.140,42 δολαρίων Η.Π.Α.

ημερησίως (ήτοι 20.169 δολάρια Η.Π.Α. μείον ποσό 3.860,62 δολαρίων, Η.Π.Α. για ημερήσια μισθοδοσία του 35μελούς πληρώματος μείον ποσό 167,96 δολαρίων Η.Π.Α. για ημερήσια τροφοδοσία του και συνολικά για 8,7354 ημέρες (από 4-12-2006 ώρα 13.21', οπότε ελήφθη η αναφορά για την ποιότητα των καυσίμων μέχρι την 13-12-2006, οπότε ολοκληρώθηκε η διαδικασία αντικατάστασης των ακατάλληλων καυσίμων) απώλεσε το ποσό των 140.993,02 δολαρίων Η.Π.Α. (16.140,42 δολ.

Η.Π.Α. Χ 8,7354 ημέρες), το οποίο θα κέρδιζε με βεβαιότητα με βάση τα προπαρασκευαστικά μέτρα κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων. Περαιτέρω, λόγω της μη εκναύλωσης του πλοίου της και της αναγκαστικής παραμονής αυτού αρχικά στο λιμένα της … και στη συνέχεια στο αγκυροβόλιο του … κατά το επίδικο χρονικό διάστημα (από 4-12-2006 μέχρι την 13-12-2006) η ενάγουσα δαπάνησε τα κάτωθι ποσά: 1) για μισθούς του 35μελούς πληρώματος του πλοίου το ποσό των $ 33.724, 2) για τροφοδοσία του 35μελούς πληρώματος του πλοίου το ποσό των S 3.069,61 και 3) για καταναλωθέντα καύσιμα: i) για πετρέλαιο 64,80 μετρικών τόνων, που είχε προμηθευθεί αντί 256,50 δολ.

Η.Π.Α. ανά μετρικό τόνο, συνολικά 16.621,20 δολ. Η.Π.Α., ii) για πετρέλαιο ηλεκτρομηχανών 24,60 μετρικών τόνων, που είχε προμηθευθεί αντί 634 δολ. Η.Π.Α. ανά μετρικό τόνο, συνολικά 15.596,40 δολ. Η.Π.Α., και iii) για λιπαντέλαια 2.076 δολ. Η.Π.Α...Τα παραπάνω, σε σχέση με την ευθύνη της εναγομένης προς αποζημίωση της ενάγουσας, λόγω ελλείψεως συμφωνημένης ιδιότητας των πωληθέντων καυσίμων για τις ανάγκες του πλοίου της, καθώς και την αποθετική και θετική ζημία της ενάγουσας, δέχθηκε η υπ' αριθμ. 572/2015 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς, που επικυρώθηκε, κατά τις παραδοχές της αυτές, με την υπ' αριθμ. 1466/2017 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία εκδόθηκε επί της από 26-20-2015 αιτήσεως αναιρέσεως και των από 25-4-2016 προσθέτων λόγων της νυν εναγομένης.

Επομένως, από την ως άνω αμετάκλητη απόφαση απορρέει δεδικασμένο ως προς τα με αυτήν κριθέντα ζητήματα, μεταξύ των οποίων η ύπαρξη ευθύνης προς αποζημίωση της ενάγουσας λόγω ελλείψεως συνομολογηθείσης ιδιότητας των πωληθέντων καυσίμων, καθώς και την ύπαρξη και το ύψος της αποθετικής και θετικής (μερικότερης) ζημίας της τελευταίας, απορρέει δεδικασμένο.

Περαιτέρω, από τα προαναφερόμενα αποδεικτικά στοιχεία αποδείχθηκε ότι λόγω της αναγκαστικής παραμονής του πλοίου της ενάγουσας αρχικά στο λιμένα της … και στη συνέχεια στο αγκυροβόλιο του … κατά το επίδικο χρονικό διάστημα (από 4-12-2006 μέχρι την 13-12-2006) η ενάγουσα δαπάνησε για πρόσθετη αμοιβή της διαχειρίστριας του πλοίου ("Marine Management Services MC") και ειδικότερα για τον συντονισμό της διαδικασίας απάντλησης της ακατάλληλης ποσότητας καυσίμων από το πλοίο και εκ νέου εφοδιασμό αυτού με καύσιμα, την επικοινωνία με την μεσιτική εταιρία "Tramp Oil" και τους τοπικούς πράκτορες του πλοίου "BARWIL" για την παρακολούθηση της ως άνω διαδικασίας (απάντλησης καυσίμων και νέου εφοδιασμού του πλοίου με καύσιμα), σύνταξη αναφορών, επίδειξη απαραιτήτων εγγράφων στην ενάγουσα προς πιστοποίηση του ανακύψαντος προβλήματος και την επικοινωνία με τον πλοίαρχο και πρώτο μηχανικό του πλοίου για την ασφαλή επίτευξη της απάντλησης και του εφοδιασμού του πλοίου με καύσιμα, το ποσό των 17.470, 8 δολαρίων Η.Π.Α. (=2.000 δολΗ.Π.Α./ημέρα Χ 8,7354 ημέρες), όπως προκύπτει από το εκδοθέν από 2-1-2007 τιμολόγιο της διαχειρίστριας του πλοίου (για συνολικό ποσό 62.000$, για τη διαχειριστική περίοδο από 1-12-2006 έως 31-12-2006), την από 7-2-2007 επιστολή - βεβαίωση της ιδίας σε συνδυασμό με την από 1-7-2006 καταρτισθείσα μεταξύ της ενάγουσας και της διαχειρίστριας του πλοίου συμβάσεως και τις περιεχόμενες στις υπ' αριθμ.

… και …/2008 ένορκες καταθέσεις των Δ. Π. και Θ. Μ. αντιστοίχως. Η ως άνω δαπάνη ήταν απότοκος της αναγκαστικής παραμονής του πλοίου της ενάγουσας αρχικά στο λιμένα της … και στη συνέχεια στο αγκυροβόλιο του … κατά το χρονικό διάστημα από 4-12-2006 έως και 12-12-2006, λόγω ακαταλληλότητας των καυσίμων που πώλησε στο πλοίο της η εναγομένη και συνεπώς απώλειες της χρήσης του πλοίου συνδέονταν δε αιτιωδώς με την ευθύνη αυτής για αποζημίωση, αφού χωρίς το ζημιογόνο αυτό γεγονός, η ενάγουσα θα είχε καταρτίσει κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων ναυλοσυμφωνο με την εταιρία "ONYX OIL..." και θα είχε αρχίσει να εκτελεί τα αναγκαία προπαρασκευαστικά μέτρα, πραγματοποιώντας μέχρι την 14-12-2006 τον σχετικό πλου στην … της …, όπως δέχθηκε η ως άνω υπ' αριθμ. 572/2015 απόφαση, ήδη αμετάκλητη.

Ο ισχυρισμός της εναγομένης ότι η ως άνω δαπάνη θα προέκυπτε για την ενάγουσα σε κάθε περίπτωση, ανεξάρτητα αν εξευρίσκετο ή όχι ναύλος, στερείται ερείσματος και είναι αβάσιμος. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το οποίο απέρριψε το ανωτέρω κονδύλιο ως αβάσιμο κατ' ουσίαν, εσφαλμένα εφάρμοσε το νόμο και τις αποδείξεις εκτίμησε, κατά τον εν μέρει βάσιμο τέταρτο λόγο εφέσεως της ενάγουσας.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτός ως κατ' ουσίαν βάσιμος ο τέταρτος λόγος της από 19-4-2010 εφέσεως της ενάγουσας κατά της υπ' αριθμ. 2600/2009 οριστικής αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, κατά το μέρος που αναιρέθηκε η εκδοθείσα επ' αυτής υπ' αριθμ. 572/2015 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς, με την υπ' αριθμ. 1465/2017 απόφαση του Αρείου Πάγου, να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη απόφαση, μόνον ως προς το ανωτέρω κονδύλιο της από 21τ3-2007 αγωγής (πρόσθετης αμοιβής της διαχειρίστριας του πλοίου), αφού δε κρατηθεί η υπόθεση προς εκδίκαση κατ' ουσίαν κατά το ως άνω κονδύλιο, πρέπει η ως άνω αγωγή, για μεν το από 13-12-2006 έως 18-12-2006 διάστημα να απορριφθεί ως μη νόμιμη, για δε το από 4-12-2006 έως kai 12-12-2006 διάστημα, να γίνει εν μέρει δεκτή ως και κατ' ουσίαν βάσιμη και να αναγνωρισθεί ότι η εναγομένη υποχρεούται να καταβάλει στην ενάγουσα το ισόποσο σε ευρώ κατά το χρόνο της πληρωμής του ποσού των 17.470, 8 δολαρίων Η.Π.Α., με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής μέχρι την εξόφληση.

Τα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας πρέπει να κατανεμηθούν μεταξύ των διαδίκων, ανάλογα της μερικής νίκης και ήττας τους, και να καταδικασθεί η εναγομένη σε μέρος των δικαστικών εξόδων της ενάγουσας (άρθρ. 178 παρ. 1, 183, 189 παρ.1 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό, σημειουμένου ότι με την υπ' αριθμ. 1465/2017 απόφαση του Αρείου Πάγου, ήδη διατάχθηκε η επιστροφή του καταβληθέντος παραβόλου στην αναιρεσείουσα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων την από 19-4-2010 (αριθμ. εκθ. κατ. 483/19-4-2010) έφεση της εταιρίας με την επωνυμία "TRADE TANKERS INC " κατά της υπ' αριθμ. 2600/2009 οριστικής αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς (τακτική διαδικασία-Ναυτικό Τμήμα).

Δέχεται τυπικά και εν μέρει κατ' ουσίαν την έφεση καθ' ο μέρος αφορά την από 21-3-2007 αγωγή της ενάγουσας εταιρίας ("TRADE TANKERS INC"), κατά το οποίο μέρος και αναιρέθηκε η υπ' αριθμ. 572/2015 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς με την εκδοθείσα υπ' αριθμ. 1465/2017 απόφαση του Αρείου Πάγου.

Εξαφανίζει εν μέρει την εκκαλούμενη απόφαση αναφορικά με την από 21-3-2007 αγωγή και κατά το κονδύλιο περί προσθέτου αμοιβής της διαχειρίστριας του πλοίου.

Κρατεί και δικάζει την αγωγή (μόνον κατά το ως άνω κονδύλιο).

Απορρίπτει ό,τι κρίθηκε απορριπτέο.

Δέχεται εν μέρει την αγωγή (κατά το ως άνω κονδύλιο).

Αναγνωρίζει ότι η εναγομένη ("AVIN INTERNATIONAL BUNKERS SUPPLY S.A.") υποχρεούται να καταβάλει στην ενάγουσα το ισόποσο σε ευρώ κατά το χρόνο της πληρωμής του ποσού των δέκα επτά χιλιάδων τετρακοσίων εβδομήντα δολαρίων Η.Π.Α. και οκτώ (8) σεντς (17.470,8), με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής μέχρι την εξόφληση.

Καταδικάζει την εναγομένη σε μέρος των δικαστικών εξόδων της ενάγουσας αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας, το οποίο ορίζει στο ποσό των χιλίων (1.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 30 Ιουνίου 2020.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 26 Νοεμβρίου 2020.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ