Supreme Court dismisses appeal against first-instance rejection of annulment in corporate shareholder meeting dispute.

Απόφαση 1200 / 2019 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1200/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Λέκκα Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Καγκάνη, Αλτάνα Κοκκοβού - Εισηγήτρια, Ιωάννη Μπαλιτσάρη και Αγγελική Τζαβάρα Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 6 Νοεμβρίου 2017, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Γ. Σ. του Δ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους του Ιωάννη Κελεμένη και Ιωάννα Λαζαρίδου και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ι. Σ. του Β., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Σπυριδούλα Λιώση και κατέθεσε προτάσεις, 2) Ε. συζύγου Ι. Σ., το γένος Α. Κ., κατοίκου ..., 3) Α. Σ. του Ι., 4) Κ. (Κ.) Σ. του Ι., κατοίκων ..., οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους Φώτιο Κρεμμύδα και Εμμανουήλ Δρυλλεράκη και κατέθεσαν προτάσεις, 5) Φ. Σ. του Ν., 6) Α. Σ. του Ν., 7) Ι. Σ. του Ν., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Καλλιόπη Καραμπουρνιώτη και κατέθεσαν προτάσεις.

Κοινοποίηση: 1) Ανώνυμη Εταιρεία με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Σπυριδούλα Λιώση και κατέθεσε προτάσεις, 2) Μ. - Ι. (Μ.) Σ. του Ε., κάτοικο ..., 3) Α. Σ. του Ε., κάτοικο ..., οι οποίες δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10/12/2015 ανακοπή του ήδη αναιρεσείοντος και τις από 23/9/2016 επ ακροατηρίω πρόσθετες παρεμβάσεις των προς ων η κοινοποίηση, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου και συνεκδικάστηκαν.

Εκδόθηκε η 1002/1580/2016 οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 31/1/2017 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Οι πληρεξούσιοι του αναιρεσείοντος ζήτησαν την παραδοχή της αιτήσεως, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη από 31-1-2017 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η υπ' αριθ. 1002/1580/2016 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την ειδική διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων. Με την απόφαση αυτή απορρίφθηκε η από 10-12-2015 εκ του άρθρου 933 ΚΠολΔ, όπως ίσχυε πριν από την έναρξη ισχύος του Ν. 4335/2015, ανακοπή, που άσκησε ο αναιρεσείων, ως μέλος του ΔΣ της εταιρείας με την επωνυμία "...", κατά της διενεργηθείσας πριν από την 1-1-2016 από 26-11-2015 πρόσκλησης των αναιρεσίβλητων, μετόχων της άνω εταιρείας, για σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης των μετόχων αυτής, που έγινε σε εκτέλεση της υπ' αριθ. 1133/146/2015 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου, που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων επί της από 4-2-2015 αίτησης των τελευταίων (αναιρεσίβλητων), ως μετόχων εκπροσωπούντων το 1/20 του καταβεβλημένου μετοχικού κεφαλαίου της κατά του αναιρεσείοντος και των λοιπών μελών του διοικητικού συμβουλίου της άνω εταιρείας, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 39 παρ.1 του Ν. 2190/1920, όπως ισχύει μετά το Ν. 3604/2007 και επέτρεψε σ' αυτούς (αιτούντες και ήδη αναιρεσίβλητους), μέσα σε προθεσμία τριάντα (30) ημερών από την επίδοσή της στον πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου της άνω εταιρείας, να συγκαλέσουν έκτακτη γενική συνέλευση στην έδρα της εταιρείας, με θέμα ημερήσιας διάταξης την εκλογή νέου διοικητικού συμβουλίου, λόγω μη σύγκλησής της εντός είκοσι (20) ημερών από την υποβολή σχετικής αίτησής τους προς τον πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου.

Η ένδικη αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομοτύπως και παραδεκτώς, σύμφωνα με τα άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 568 και 577 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ και το άρθρο 937 παρ. 1 ΚΠολΔ, όπως ίσχυε πριν το Ν. 4335/2015 και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της, σύμφωνα με το άρθρο 577 παρ. 3 ΚΠολΔ, δεδομένου ότι α) ναι μεν κατά τη διάταξη του άρθρ. 699 ΚΠολΔ δεν υπόκεινται σε ένδικα μέσα οι αποφάσεις που δέχονται ή απορρίπτουν αιτήσεις ασφαλιστικών μέτρων, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά, όμως η διάταξη αυτή δεν εφαρμόζεται και επιτρέπονται ένδικα μέσα κατά των αποφάσεων σε υποθέσεις, που για λόγους ταχύτερης και μόνον απονομής της δικαιοσύνης παραπέμφθηκαν προς επίλυση στη διαδικασία των άρθρ. 686 επ.

ΚΠολΔ, χωρίς να πρόκειται κατά τα λοιπά για λήψη ασφαλιστικών μέτρων, όπως είναι και η παρούσα υπόθεση, όπως αναλυτικά θα αναφερθεί και παρακάτω, β) η προσβαλλόμενη απόφαση έχει καταστεί τελεσίδικη, καθόσον, όπως προκύπτει στο δικόγραφό της αίτησης αναίρεσης περιέχεται δήλωση του αναιρεσείοντος (ηττημένου ανακόπτοντος), ότι παραιτείται από το δικαίωμά του της άσκησης του ενδίκου μέσου της έφεσης κατά της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης και από τις υπ' αριθ. ...6ε'/16-3-2017, ...7ε'/16-3-2017, ...8ε'/16-3-2017, ...2ε'/16-3-2017 και ...1ε'/16-3-2017 εκθέσεις επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας της περιφέρειας του Εφετείου Ανατολικής Κρήτης με έδρα το Πρωτοδικείο Ηρακλείου, Μ.

Κ. και τις υπ' αριθ. …5Γ'/ 17-3-2017 και …4Γ'/17-3-2017 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Πειραιώς με έδρα το Πρωτοδικείο Πειραιώς, Γ. Δ., που επικαλείται και προσκομίζει ο αναιρεσείων, προκύπτει ότι επικυρωμένο αντίγραφό της (αίτησης αναίρεσης) επιδόθηκε νομίμως στις 16-3-2017 στους 1ο, 2η, 5ο, 6η και 7ο από τους αναιρεσίβλητους και στις 17-3-2017 στις 3η και 4η από αυτούς (Ολ ΑΠ 5/2001), γ) ο αναιρεσείων νομιμοποιείται ενεργητικά και υφίσταται έννομο συμφέρον αυτού για την άσκηση της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης εκ μέρους του, σύμφωνα με το άρθρο 556 παρ. 1 ΚΠολΔ, καθόσον από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι αυτός ήταν διάδικος στη δίκη που εκδόθηκε η απόφαση αυτή ( Ολ ΑΠ 11/1992) και υφίσταται βλάβη, διότι με αυτή ηττήθηκε, αφού απορρίφθηκε η υπ' αυτού, ως μέλους του ΔΣ της άνω εταιρείας, ασκηθείσα ανακοπή κατά της πρόσκλησης για σύγκλησης της έκτακτης γενικής συνέλευσης, εξεταζομένου του ζητήματος τούτου και αυτεπαγγέλτως, ανεξαρτήτως ότι η σχετική ένσταση από το άρθρο 570 παρ. 1 ΚΠολΔ των αναιρεσίβλητων υποβλήθηκε απαραδέκτως, καθόσον οι προτάσεις τους και τα έγγραφα που χρησιμεύουν για την απόκρουση της αναίρεσης, δεν κατατέθηκαν εντός της προβλεπόμενης από το άρθρο 570 παρ. 1 και 3 ΚΠολΔ προθεσμίας των 20 ημερών, πριν τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης ( ΑΠ 2017/2017), που έλαβε χώρα στις 6-11-2017, αλλά, όπως προκύπτει από την επ' αυτών σφραγίδα, που υπογράφεται από το γραμματέα του δικαστηρίου τούτου, κατατέθηκαν μετά τη συζήτηση και συγκεκριμένα στις 7-11-2017 και δ) από τις υπ' αριθ. ...0ε/16-3-2017 και ...5ε/16-3-2017 εκθέσεις επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας της περιφέρειας του Εφετείου Ανατολικής Κρήτης με έδρα το Πρωτοδικείο Ηρακλείου Μ.

Κ., καθώς και από την υπ' αριθ. 116Γ' / 17-3-2017 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Πειραιώς με έδρα το Πρωτοδικείο Πειραιώς, Γ. Δ., που προσκομίζει και επικαλείται ο αναιρεσείων, προκύπτει ότι κλήθηκαν, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 81 παρ. 3 ΚΠολΔ και αυτοί προς τους οποίους κοινοποιείται η αίτηση αναίρεσης, ως προσθέτως παρεμβαίνοντες στο πρωτόδικο δικαστήριο.

Για να ιδρυθεί ο αναιρετικός λόγος από τον αριθ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πρέπει η αποδιδόμενη παράβαση να αφορά κανόνα ουσιαστικού δικαίου, δηλαδή κανόνα, που ρυθμίζει τις βιοτικές σχέσεις, την κτήση των δικαιωμάτων και τη γένεση των υποχρεώσεων και επιβάλλει κυρώσεις και όχι κανόνα δικονομικού δικαίου, δηλαδή κανόνα, που καθορίζει τον τρόπο, τα όργανα και τη μορφή της ένδικης προστασίας (ΑΠ 1277/2017, ΑΠ 1713/2014, ΑΠ 405/2004).

Τέτοιας φύσης είναι και ο κανόνας του άρθρου 39 παρ.1 εδ. γ του Ν. 2190/1920, όπως ισχύει μετά την τροποποίησή του με το άρθρο 47 του Ν. 3604/2007, κατά το μέρος, που ρυθμίζει τη διαδικασία εκδίκασης της ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου της έδρας της ανωνύμου εταιρείας αίτησης των μετόχων της, που εκπροσωπούν το 1/20 του καταβεβλημένου μετοχικού της κεφαλαίου, περί σύγκλησης της γενικής συνέλευσης των μετόχων της, εάν δεν συγκληθεί αυτή από το διοικητικό συμβούλιο, εντός είκοσι (20) ημερών από την επίδοση της σχετικής αίτησης των άνω μετόχων, καθώς και οι διατάξεις των άρθρων 739 και 763 παρ. 1 του ΚΠολΔ, που αναφέρονται η μεν πρώτη στις υποθέσεις, που υπάγονται στην ειδική διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας, η δε δεύτερη στην έλλειψη, κατά κανόνα, ανασταλτικού αποτελέσματος της προθεσμίας και της άσκησης έφεσης κατά απόφασης εκδοθείσας κατά τη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας.

Στην προκειμένη περίπτωση από την παραδεκτή, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει, ότι το δικαστήριο της ουσίας δέχτηκε τα ακόλουθα: " Οι καθών η ανακοπή άσκησαν στο Δικαστήριο αυτό την από 4-2-2015 και με αριθ. κατ. 146/2015 αίτησή τους, την οποία απηύθυναν-μεταξύ άλλων- κατά του νυν ανακόπτοντος...με την οποία ζητούσαν για τους αναφερόμενους σ' αυτή λόγους, να τους επιτραπεί η σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης των μετόχων της ως άνω εταιρείας με θέμα ημερήσιας διάταξης την εκλογή νέου Διοικητικού Συμβουλίου, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 39 παρ. 1 Κ.Ν. 2190/1920.

Η αίτηση αυτή έγινε δεκτή με την υπ' αριθ. 1133/2015 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου (διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων), με την οποία επετράπη στους νυν καθών, εντός προθεσμίας 30 ημερών από την επίδοση της απόφασης στον πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας, να συγκαλέσουν έκτακτη γενική συνέλευση στην έδρα της εταιρείας, εντός του ξενοδοχείου ..., στην ...

με θέμα ημερήσιας διάταξης, την εκλογή νέου διοικητικού συμβουλίου. Κατά της ανωτέρω απόφασης ο ανακόπτων άσκησε την από 25-11-2015 έφεση, η οποία προσδιορίστηκε να συζητηθεί ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Ανατολικής Κρήτης κατά τη δικάσιμο της 13-2-2018 και μετά από αίτηση επίσπευσης κατά τη δικάσιμο της 14-3-2017.

Οι καθών η ανακοπή σε εκτέλεση της άνω απόφασης, προέβησαν σε σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης των μετόχων της εταιρείας, η οποία ορίσθηκε στις 17-12-2015, δυνάμει σχετικής πρόσκλησης προς τους μετόχους αυτής, η οποία δημοσιεύτηκε στο ΓΕΜΗ καθώς και στην ιστοσελίδα της εταιρείας στις 26-11-2015. Ο ανακόπτων ισχυρίζεται με το μοναδικό λόγο της ανακοπής του, ότι η ανωτέρω πρόσκληση των μετόχων της εταιρείας είναι άκυρη, διότι έγινε σε εκτέλεση της ως άνω απόφασης του δικαστηρίου τούτου, η οποία δεν έχει άμεση εκτελεστότητα, καθόσον δεν είναι τελεσίδικη, αφού εκκρεμεί η κατ' αυτής ασκηθείσα έφεση, ενώ δεν έχει κηρυχθεί προσωρινά εκτελεστή.

Ο λόγος αυτός της ανακοπής δεν είναι νόμιμος, καθόσον η διαφορά του άρθρου 39 παρ. 1 του Κ.Ν. 2190/1920, που κρίθηκε με την ως άνω απόφαση, συνιστά υπόθεση της εκουσίας δικαιοδοσίας, αφού η απόφαση αυτή δεν περιέχει διάγνωση δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του ιδιωτικού δικαίου, αλλά αναπλήρωσε την ελλείπουσα βούληση του διοικητικού συμβουλίου να συγκαλέσει έκτακτη γενική συνέλευση των μετόχων της Α.Ε., εντός 20 ημερών από την επίδοση της σχετικής αίτησης των μετόχων που εκπροσωπούσαν το 1/20 του καταβεβλημένου εταιρικού κεφαλαίου...

Συνεπώς ούτε η προθεσμία της έφεσης, ούτε η άσκηση της αναστέλλουν την ισχύ και την εκτέλεση της ως άνω απόφασης...". Με τις παραδοχές του αυτές το δικαστήριο της ουσίας απέρριψε την ανακοπή του αναιρεσείοντος κατά της από 26-11-2015 πρόσκλησης περί σύγκλησης της έκτακτης γενικής συνέλευσης των μετόχων της εταιρείας με την επωνυμία " ..." εκ μέρους των αναιρεσίβλητων για την 17-12-2015 σε εκτέλεση της υπ' αριθ. 1133/146/2015 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου, δεχόμενο ότι ο μοναδικός λόγος της είναι μη νόμιμος, διότι σύμφωνα με το άρθρο 763 παρ. 1 ΚΠολΔ, στις υποθέσεις, που εκδικάζονται κατά τη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας, στις οποίες εντάσσεται και η ένδικη, η προθεσμία της έφεσης και η άσκησή της δεν αναστέλλουν την ισχύ και την εκτέλεση της απόφασης.

Ο αναιρεσείων με τους τρεις λόγους της αίτησης αναίρεσης αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια από τον αριθ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, για το λόγο ότι παραβίασε με εσφαλμένη ερμηνεία τη διάταξη του άρθρου 39 παρ. 1 εδ.γ' του Ν. 2190/1920, (όπως από το όλο περιεχόμενο της αίτησης αναίρεσης εκτιμάται και όχι ολόκληρης της διάταξης του άρθρου αυτού), καθώς και με εσφαλμένη εφαρμογή τις διατάξεις των άρθρων 739 και 763 παρ. 1 ΚΠολΔ, σε συνδυασμό με την προαναφερόμενη διάταξη του άρθρου 39 παρ.1 εδ.

γ' του Ν. 2190/1920, με το να απορρίψει ως μη νόμιμο το μοναδικό λόγο της από 10-12-2015 ανακοπής του, με τον οποίο ζητούσε να ακυρωθεί η άνω πρόσκληση περί σύγκλησης της έκτακτης γενικής συνέλευσης των μετόχων της εταιρείας για την 17-12-2015. Αιτιάται ειδικότερα, ότι, ενώ η ένδικη υπόθεση αφορά διαφορά μη γνήσιου ασφαλιστικού μέτρου και εντεύθεν η εκδοθείσα σχετικώς απόφαση, ως τέμνουσα οριστικώς τη διαφορά και υποκείμενη στο ένδικο μέσο της έφεσης, δεν ήταν άμεσα εκτελεστή, ενόσω δεν είχε κηρυχθεί προσωρινώς εκτελεστή και η προθεσμία αλλά και η άσκηση της έφεσης κατ' αυτής, που ήταν εκκρεμής, είχαν, κατά τα άρθρα 519 και 521 ΚΠολΔ, ανασταλτικό αποτέλεσμα, με συνέπεια να μη μπορεί να γίνει η πρόσκληση για τη σύγκληση της έκτακτης γενικής συνέλευσης πριν την τελεσιδικία της, το δικαστήριο της ουσίας εσφαλμένα ερμήνευσε τη διάταξη αυτή και δέχτηκε ότι επρόκειτο για υπόθεση εκουσίας δικαιοδοσίας των άρθρων 739επ ΚΠολΔ, χωρίς να δικαιολογείται ούτε ευθεία ούτε αναλογική εφαρμογή των διατάξεων περί εκουσίας δικαιοδοσίας και στη συνέχεια, εφαρμόζοντας εσφαλμένα τη διάταξη του άρθρου 763 παρ. 1 ΚΠολΔ, δέχτηκε ότι η άνω απόφαση είχε άμεση εκτελεστότητα και ισχύ, διότι, σύμφωνα με αυτή, ούτε η προθεσμία της έφεσης ούτε η άσκησή της αναστέλλουν την ισχύ και την εκτέλεσή της και απέρριψε την ανακοπή του με την οποία προέβαλε τα αντίθετα.

Με τέτοιο περιεχόμενο οι λόγοι αυτοί του αναιρετηρίου, σύμφωνα με όσα στην αμέσως παραπάνω μείζονα σκέψη της παρούσας απόφασης αναφέρθηκαν, είναι προεχόντως απαράδεκτοι, διότι η πλημμέλεια από τον αριθ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ δεν ιδρύεται σε παραβάσεις κανόνων δικονομικού δικαίου, όπως είναι οι φερόμενες ως παραβιασθείσες ως άνω διατάξεις του ΚΠολΔ.

Εξάλλου, και εάν ήθελε εκτιμηθεί, ότι με τους παραπάνω λόγους ο αναιρεσείων προβάλλει αιτίαση από τον αριθ. 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, κατά τον οποίο αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο, για το λόγο ότι το δικαστήριο της ουσίας, παρά το νόμο δεν κήρυξε ακυρότητα, καθόσον η πρόσκληση για τη σύγκληση της έκτακτης γενικής συνέλευσης, έγινε σε εκτέλεση οριστικής απόφασης, η οποία δεν ήταν άμεσα εκτελεστή, δεν είχε κηρυχθεί προσωρινώς εκτελεστή και ούτε είχε καταστεί τελεσίδικη, αφού είχε ασκηθεί έφεση κατ' αυτής, που ήταν εκκρεμής και συνεπώς τόσο η προθεσμία όσο και η άσκηση της έφεσης είχαν, κατά τα άρθρα 519 και 521 ΚΠολΔ, ανασταλτικό αποτέλεσμα, είναι αβάσιμοι.

Ειδικότερα, η διάταξη του άρθρου 39 παρ. 1 του Ν. 2190/1920, όπως ισχύει μετά την τροποποίησή του με το άρθρο 47 παρ.1 του Ν.3604/2007, ορίζει ότι " με αίτηση των μετόχων, που εκπροσωπούν το ένα εικοστό (1/20) του καταβεβλημένου μετοχικού κεφαλαίου, το διοικητικό συμβούλιο υποχρεούται να συγκαλεί έκτακτη γενική συνέλευση των μετόχων, ορίζοντας ημέρα συνεδρίασης αυτής, η οποία δεν πρέπει να απέχει περισσότερο από σαράντα πέντε (45) ημέρες από την ημερομηνία επίδοσης της αίτησης στον πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου.

Η αίτηση περιέχει το αντικείμενο της ημερησίας διάταξης. Εάν δεν συγκληθεί η γενική συνέλευση από το διοικητικό συμβούλιο εντός είκοσι (20) ημερών από την επίδοση της σχετικής αίτησης, η σύγκληση διενεργείται από τους αιτούντες μετόχους με δαπάνες της εταιρείας με απόφαση του μονομελούς πρωτοδικείου της έδρας της εταιρείας, που εκδίδεται κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων.

Στην απόφαση ορίζονται ο τόπος, ο χρόνος της συνεδρίασης, καθώς και η ημερησία διάταξη". Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι μέτοχοι ανωνύμου εταιρείας, που εκπροσωπούν τουλάχιστον το ένα εικοστό (1/20) του καταβεβλημένου μετοχικού κεφαλαίου, έχουν δικαίωμα να ζητήσουν από το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας τη σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης, ότι το διοικητικό συμβούλιο υποχρεούται, εφόσον η αίτηση περιέχει ένα τουλάχιστον θέμα ημερήσιας διάταξης, να τη συγκαλέσει, ορίζοντας ημέρα συνεδρίασης, η οποία δεν πρέπει να απέχει περισσότερο από σαράντα πέντε (45) ημέρες από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης (παρ. 1 εδ.

α και β) και ότι, αν δεν συγκληθεί από το διοικητικό συμβούλιο η έκτακτη γενική συνέλευση, μέσα σε προθεσμία είκοσι (20) ημερών από την επίδοση της σχετικής αίτησης των μετόχων της μειοψηφίας, οι μέτοχοι αυτοί μπορούν με αίτησή τους, στρεφόμενη κατά του διοικητικού συμβουλίου, να απευθυνθούν στο μονομελές πρωτοδικείο της έδρας της εταιρείας, το οποίο με απόφασή του, εκδιδόμενη κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, επιτρέπει σ' αυτούς να συγκαλέσουν την έκτακτη γενική συνέλευση με δαπάνες της εταιρείας, ορίζοντας συγχρόνως τον τόπο και το χρόνο της συνεδρίασης, καθώς και το θέμα της ημερήσιας διάταξης (παρ.1 εδ.γ).

Παρέπεται, εντεύθεν, ότι με τη διάταξη αυτή αναγνωρίζεται ένα από τα περιοριστικώς απαριθμούμενα στις διατάξεις του άρθρου 39 του Ν. 2190/1920 "δικαιώματα της μειοψηφίας" της ανωνύμου εταιρείας και συγκεκριμένα το δικαίωμα της υποβολής αίτησης για σύγκληση της έκτακτης γενικής συνέλευσης των μετόχων, που κύριο σκοπό έχει να προστατεύσει τα συμφέροντα της μειοψηφίας, όταν το διοικητικό συμβούλιο κάνει κατάχρηση της εξουσίας του και είτε αρνείται είτε αδρανεί να συγκαλέσει τη γενική συνέλευση των μετόχων στις περιπτώσεις που ορίζει ο νόμος, προβλέπεται η υποχρέωση του διοικητικού συμβουλίου προς σύγκληση της έκτακτης γενικής συνέλευσης, όταν ζητηθεί τουλάχιστον από το ένα εικοστό (1/20) των μετόχων και εξασφαλίζεται η υλοποίηση και η ικανοποίηση του δικαιώματος αυτού σε περίπτωση μη συμμόρφωσης του διοικητικού συμβουλίου με δικαστική απόφαση, που εκδίδεται κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων.

Αντικείμενο της σχετικής δίκης δεν αποτελεί η διάγνωση της υποχρέωσης του διοικητικού συμβουλίου για τη σύγκληση της έκτακτης γενικής συνέλευσης της ανώνυμης εταιρείας, μετά την υποβολή σχετικής αίτησης από τους μετόχους της μειοψηφίας, ούτε η αναγνώριση του αντίστοιχου δικαιώματος των μετόχων της μειοψηφίας, καθόσον το δικαίωμα και η αντίστοιχη υποχρέωση προβλέπονται από το νόμο.

Το δικαστήριο καλείται με την απόφασή του, στην περίπτωση μη συμμόρφωσης του διοικητικού συμβουλίου προς τη σχετική αίτηση των μετόχων της μειοψηφίας, να διαπιστώσει αποκλειστικώς και μόνο τις προϋποθέσεις, που προβλέπονται στο άρθρο 39 παρ. 1 του Ν. 2190/1920 και να επιτρέψει (δώσει την άδεια) στους ίδιους τους αιτούντες τη σύγκληση της έκτακτης γενικής συνέλευσης και όχι να διατάξει το αρχικά αρμόδιο διοικητικό συμβούλιο να προβεί στη σύγκληση της έκτακτης γενικής συνέλευσης και μόνο αν αυτό αρνηθεί να το πράξει η μειοψηφία.

Συνακόλουθα, δεν πρόκειται για παροχή ούτε προσωρινής ούτε οριστικής δικαστικής προστασίας αναφορικά με κάποιο εριζόμενο δικαίωμα, αλλά για υπόθεση εκουσίας δικαιοδοσίας και ειδικότερα για ρυθμιστικό μέτρο της εκουσίας δικαιοδοσίας, που έχει διαπιστωτικό χαρακτήρα και απλώς εκδικάζεται, κατά νομοθετική παραπομπή, με τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων.

Η νομοθετική αυτή παραπομπή έγινε για λόγους ταχείας και αποτελεσματικής εφαρμογής της απονομής της δικαιοσύνης σε σχέση με το άνω δικαίωμα της μειοψηφίας των μετόχων, προκειμένου να αντιμετωπισθεί η κωλυσιεργία του διοικητικού συμβουλίου για την επίλυση του ανακύψαντος και χρήζοντος άμεσης αντιμετώπισης ζητήματος.

Προς τούτο, άλλωστε, προβλέφθηκαν με την ίδια διάταξη ταχείες προθεσμίες, για τον ορισμό της συνεδρίασης της έκτακτης γενικής συνέλευσης. Επομένως, εφόσον δεν πρόκειται περί υποθέσεων γνήσιων ασφαλιστικών μέτρων, αλλά περί ρυθμιστικών μέτρων της εκουσίας δικαιοδοσίας, οι αποφάσεις που εκδίδονται επ' αυτών υπόκεινται σε ένδικα μέσα, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 761 ΚΠολΔ, μη εφαρμοζόμενης της διάταξης του άρθρου 699 ΚΠολΔ, που ορίζει ότι οι αποφάσεις που δέχονται ή απορρίπτουν αιτήσεις ασφαλιστικών μέτρων δεν προσβάλλονται με κανένα ένδικο μέσο, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά, καθόσον η διάταξη αυτή δεν αφορά τη διαδικασία, ήτοι την πορεία της δίκης μέχρι την έκδοση της απόφασης, στην οποία και έγινε η παραπομπή (σχ.

Ολ ΑΠ 754/1986, ΑΠ 317/2016). Τέλος, από τη διάταξη του άρθρου 763 παρ. 1 ΚΠολΔ, που ορίζει ότι η προθεσμία της έφεσης και η άσκησή της δεν αναστέλλουν την ισχύ και την εκτέλεση των αποφάσεων, που εκδίδονται κατά τη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας, συνάγεται ότι η ισχύς αυτών, ήτοι η διαπλαστική ενέργεια του διατασσομένου ρυθμιστικού μέτρου, αλλά και η εκτελεστότητα, που τυχόν αναπτύσσουν, επέρχεται αμέσως με τη δημοσίευσή τους και συνεπώς η προθεσμία και η άσκηση έφεσης κατ' αυτών δεν έχουν ανασταλτικό αποτέλεσμα.

Μετά ταύτα, το δικαστήριο της ουσίας, που δέχτηκε ότι η κριθείσα με την άνω απόφαση υπόθεση συνιστά υπόθεση της εκουσίας δικαιοδοσίας (άρθρ. 739 επ ΚΠολΔ) και, εφαρμόζοντας εντεύθεν τη διάταξη του άρθρου 763 παρ. 1 ΚΠολΔ, δέχτηκε ότι ούτε η προθεσμία της έφεσης, ούτε η άσκηση της κατά της παραπάνω απόφασης αναστέλλουν την ισχύ και την εκτέλεση της και απέρριψε την ανακοπή, με το μοναδικό λόγο της οποίας υποστηριζόταν το αντίθετο και ζητείτο η ακύρωση της πρόσκλησης για σύγκληση της έκτακτης γενικής συνέλευσης της εταιρείας με την επωνυμία " ..." σε εκτέλεση της υπ' αριθ. 1133/146/2015 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου, δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια του αριθ. 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ της παρά το νόμο μη κήρυξης ακυρότητας.

Κατ' ακολουθίαν, πρέπει η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί. Περαιτέρω, πρέπει να διαταχθεί, κατά την παρ. 4 του άρθρου 495 ΚΠολΔ, η εισαγωγή του παραβόλου των τριακοσίων (300) ευρώ, που καταβλήθηκε από τον αναιρεσείοντα, στο Δημόσιο Ταμείο. Τέλος, τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσίβλητων, που κατέθεσαν προτάσεις, πρέπει, κατά το σχετικό αίτημά τους, να επιβληθούν σε βάρος του αναιρεσείοντα, λόγω της ήττας του (άρθρα 176, 183, 189, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα αναφέρεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 31-1-2017 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθ. 1002/1580/2016 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου των τριακοσίων (300) ευρώ, που καταβλήθηκε από τον αναιρεσείοντα, στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσίβλητων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 7 Μαΐου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 26 Σεπτεμβρίου 2019.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ