Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility as divorce claim was raised for the first time in appeal.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request to annul the lower court's decisions regarding the dissolution of marriage. The appellant raised the argument that the husband filed the divorce suit abusively for the first time during the appeal proceedings. The court ruled this inadmissible because the claim was not properly presented to the trial court, violating the principle that appeals must be based on issues raised in the original proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 562 para. 2 of the Code of Civil Procedure; An appeal argument based on a claim not lawfully raised in the court of first instance is inadmissible unless it concerns a non-appealable violation, a self-evident error, or public order.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1200 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1200/2013
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 14 Μαΐου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας - καθής η κλήση: Ε. Π. συζύγου Π. Π., θυγ. Δ. Δ., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Του αναιρεσιβλήτου: Π. Π. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χαράλαμπο Μητσόπουλο-Σούτα.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-12-2003 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 26048/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 3054/2006 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση των αποφάσεων αυτών ζητά η αναιρεσείουσα με την από 3-7-2008 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Γεράσιμος Φουρλάνος, ανέγνωσε την από 11-3-2011 έκθεσή του ήδη Αντιπροέδρου Αθανασίου Κουτρομάνου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη της αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Όπως προκύπτει από την 9861/29-2-2012 έκθεση της δικαστικής Επιμελήτριας Θεσσαλονίκης ..., ακριβές αντίγραφο, της από 24-10-2011 κλήσης, για τη δικάσιμο που σημειώνεται στην αρχή της παρούσας, επιδόθηκε, με φροντίδα του αναιρεσίβλητου, νομότυπα και εμπρόθεσμα, στην αναιρεσείουσα. Η τελευταία, όμως δεν παραστάθηκε στη δικάσιμο αυτή, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο κατά το άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. Η συζήτηση όμως θα προχωρήσει παρά την απουσία της (άρθρο 576 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.).
ΙΙ. Κατά το άρθρο 562 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. είναι απαράδεκτος λόγος αναιρέσεως, που στηρίζεται σε ισχυρισμό, ο οποίος δεν προτάθηκε νομίμως στο δικαστήριο της ουσίας, εκτός αν πρόκειται: α) για παράβαση που δεν μπορεί να προβληθεί στο δικαστήριο της ουσίας, β) για σφάλμα που προκύπτει από τη ίδια απόφαση και γ) για ισχυρισμό που αφορά τη δημόσια τάξη. Η διάταξη αυτή, η οποία αποτελεί εκδήλωση της θεμελιώδους αρχής, ότι ο Άρειος Πάγος ελέγχει τη νομιμότητα της αποφάσεως του δικαστηρίου της ουσίας, με βάση την πραγματική και νομική κατάσταση που όφειλε να λάβει υπόψη του ο ουσιαστικός δικαστής, καθιερώνει ειδική προϋπόθεση του παραδεκτού των λόγων αναιρέσεως, η συνδρομή της οποίας πρέπει να προκύπτει από το αναιρετήριο. Πρέπει δηλαδή να αναφέρεται στο αναιρετήριο, ότι ο ισχυρισμός, που στηρίζει το λόγο αναιρέσεως, είχε προταθεί στο δικαστήριο, το οποίο εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, και μάλιστα ότι είχε προταθεί νομίμως, ώστε να μπορεί να κριθεί με βάση το αναιρετήριο αν ήταν παραδεκτός και νόμιμος (Α.Π. 115/2007).
Στην υπό κρίση περίπτωση, με την 26048/2004 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, κηρύχτηκε λυμένος ο γάμος των διαδίκων, μετά από αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου. Ακολούθως, με την 3054/2006 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, απορρίφτηκε η έφεση που είχε ασκήσει κατά της πρωτοβάθμιας απόφασης, η αναιρεσείουσα. Με την κρινόμενη αίτησή της, η τελευταία ζητά την αναίρεση των παραπάνω αποφάσεων προβάλλοντας, για πρώτη φορά, τον ισχυρισμό, ότι η κατ' αυτής αγωγή του αντιδίκου της ασκήθηκε καταχρηστικά. Σύμφωνα, όμως, με τα προεκτεθέντα, ο μοναδικός λόγος αναίρεσης, όπως και το αίτημα για επανεκδίκαση της υπόθεσης προβάλλονται, ήδη απαραδέκτως. Μετά ταύτα, πρέπει να απορριφθεί η αναίρεση και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στην πληρωμή της δικαστικής δαπάνης του αναιρεσίβλητου, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις, λόγω της ήττας της, μειωμένης όμως λόγω της συζυγικής ιδιότητάς των διάδικων μερών (άρθρ. 178, 179 και 183 Κ.Πολ.Δ.).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 3/7/2008 αίτηση της Ε. συζ. Π. Π., για αναίρεση των 3054/2006 και 26048/2004 αποφάσεων του Εφετείου και του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, αντίστοιχα.
Επιβάλλει στην αναιρεσείουσα μέρος της δικαστικής δαπάνης του αναιρεσιβλήτου από χίλια πεντακόσια (1.500) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Ιουνίου 2012.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Ιουνίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ