Supreme Court allows appeal against appeal court's misclassification of a property claim as a possession dispute.

Απόφαση 119 / 2022 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 119/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χριστοδούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Μουλιανιτάκη, Μαρουλιώ Δαβίου-Απέργη, Μαρία Κουφούδη Σοφία Πολύζου-Θεοχαρίδη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 8 Σεπτεμβρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Παναγιώτη Μπούκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: H. S. του H. και της L.-E. (Χ. Σ. του Χ. και Λ.-Έ.), κατοίκου Δ.Δ. ... της Δ.Ε. ..., τοποθεσία "...", η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Νεκταρία-Ευαγγελία Τσαλαχούρη και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Μ. Κ. του Κ. και Κ., κατοίκου Δ.Δ. ... της Δ.Ε. ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Μαρία Μητσού με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-5-2009 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρόδου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 200/2017 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 212/2020 του Τριμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ως προς τη διάταξη αυτής που έκανε δεκτή εν μέρει την με αριθμό κατάθεσης δικογράφου 633/2009 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 7-4-2021 αίτηση και τους από 13-7-2021 προσθέτους λόγους αυτής.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και των προσθέτων λόγων και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη από 7-4-2021 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα, κατά την τακτική διαδικασία, με αριθμό 212/2020 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου, που δέχθηκε την έφεση του ενάγοντος και ήδη αναιρεσίβλητου, εξαφάνισε εν μέρει την 200/2017 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρόδου και στη συνέχεια δέχθηκε εν μέρει ως ουσιαστικά βάσιμη την διεκδικητική ακινήτου αγωγή του. Η αίτηση ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα και, συνεπώς, είναι παραδεκτή [άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 3, 566 παρ.1 ΚΠολΔικ]. Παραδεκτός εξάλλου, είναι και ο πρόσθετος λόγος αυτής, ο οποίος ασκήθηκε εμπρόθεσμα με ιδιαίτερο δικόγραφο, που επιδόθηκε νόμιμα στον αναιρεσίβλητο, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 569 παρ. 2 ΚΠολΔ. Πρέπει, επομένως, τα ανωτέρω δικόγραφα της αναίρεσης και του πρόσθετου αυτής λόγου, να συνεκδικαστούν (άρθρα 246, 573 παρ. 1, 569 ΚΠολΔ) και να ερευνηθεί περαιτέρω το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων τους (άρθρο 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Το άρθρο 559 ΚΠολΔ, καθορίζει περιοριστικά τους λόγους αναιρέσεως και δεν περιλαμβάνει σ` αυτούς την εσφαλμένη από το δικαστήριο εκτίμηση δικογράφων, όπως η αγωγή, το δε άρθρο 561 παρ. 2 του Κώδικα δεν καθιερώνει ιδιαίτερο λόγο αναιρέσεως, αλλά επιτρέπει την εξέταση, αν από την εσφαλμένη εκτίμηση του περιεχομένου διαδικαστικού εγγράφου ιδρύεται λόγος αναιρέσεως από τους αναφερόμενους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ (ΑΠ 184/2020).

Έτσι, αν από την εκτίμηση του περιεχομένου της αγωγής προκύψει ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του πραγματικούς ισχυρισμούς, που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, παρόλο που δεν περιλαμβάνονταν στο δικόγραφο αυτής ή, αντίθετα, δεν έλαβε υπόψη τέτοιους ισχυρισμούς, αν και περιλαμβάνονταν, ιδρύεται ο λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθμός 1 ΚΠολΔ, υπό την έννοια ότι το δικαστήριο αξίωσε για την εφαρμογή της διατάξεως που εφάρμοσε περισσότερα στοιχεία από τα απαιτούμενα κατά τη διάταξη αυτή ή αρκέστηκε σε λιγότερα.

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 216 παρ. 1 ΚΠολΔ, ο νομικός χαρακτηρισμός των περιστατικών, στα οποία θεμελιώνεται το προβαλλόμενο με την αγωγή αίτημα, δεν είναι δεσμευτικός για το δικαστήριο, το οποίο οφείλει αυτεπαγγέλτως να προβεί στην ορθή νομική υπαγωγή των περιστατικών αυτών, έστω και διαφορετική από εκείνη, στην οποία προβαίνει ο ενάγων, χωρίς αυτό να συνιστά ανεπίτρεπτη μεταβολή της βάσεως της αγωγής, αφού η βάση αυτή συγκροτείται από τα θεμελιούντα το αίτημα πραγματικά περιστατικά και όχι από τον διδόμενο από τον ενάγοντα νομικό χαρακτηρισμό τους.(ΑΠ 184/2020, ΑΠ 1374/2019, ΑΠ 283/2013).

Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 974 ΑΚ, που ορίζει ότι "όποιος απέκτησε τη φυσική εξουσία πάνω στο πράγμα (κατοχή) είναι νομέας του, αν ασκεί την εξουσία αυτή με διάνοια κυρίου", συνάγεται ότι η νομή συγκροτείται από δύο στοιχεία, το σωματικό (corpus) και το πνευματικό (animus domini). Το μεν σωματικό εκδηλώνεται με τη φυσική εξουσίαση (κατοχή) του πράγματος κατά τρόπο που αποκλείει άλλον από αυτήν, το δε πνευματικό εξωτερικεύεται με τη μεταχείριση του πράγματος κατά τρόπο που προσιδιάζει σε κύριο αυτού.

Ειδικότερα υπάρχει φυσική εξουσίαση, όταν ασκούνται πάνω στο πράγμα πράξεις που προσιδιάζουν στη φύση και στον προορισμό του, έτσι ώστε το πράγμα, κατά την αντίληψη των συναλλαγών, να θεωρείται ότι βρίσκεται κατά τρόπο σταθερό στη διάθεση του νομέα. Υπάρχει επίσης φυσική εξουσία και όταν ο νομέας δεν βρίσκεται σε διαρκή σωματική επαφή με το πράγμα, έχει όμως την εποπτεία του και τη δυνατότητα άσκησης φυσικής εξουσίας κάθε στιγμή.

Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων του ως άνω άρθρου με τις διατάξεις των άρθρων 984 παρ. 1 και 987 ΑΚ, προκύπτει, ότι η νομή προσβάλλεται και με την αποβολή του νομέα, εφόσον αυτή γίνεται παράνομα και χωρίς τη θέλησή του. Ο νομέας που αποβλήθηκε παράνομα από τη νομή έχει δικαίωμα να αξιώσει την απόδοσή της απ' αυτόν που νέμεται επιλήψιμα απέναντί του.

Από τις αμέσως πιο πάνω διατάξεις σε συνδυασμό και με εκείνη του άρθρου 216 § 1 στοιχ. α' ΚΠολΔ, προκύπτει, ότι αναγκαία στοιχεία της αγωγής περί αποβολής από τη νομή ακινήτου, δηλαδή, της καθολικής προσβολής της νομής, αφού εξαιτίας αυτής στερείται ο νομέας ολοκληρωτικά της φυσικής εξουσίας σε όλο ή μέρος του ακινήτου, είναι η νομή του ενάγοντα κατά το χρόνο της αποβολής, δηλαδή η φυσική εξουσία του τελευταίου με τη θέληση να είναι κύριος του ακινήτου, η περιγραφή του εν λόγω ακινήτου, η παράνομη και χωρίς τη θέληση του νομέα αποβολή του από τη νομή και το αίτημα της αγωγής, συνιστάμενο στην απόδοση της νομής (ΑΠ 1195/2011, ΑΠ 1622/2009).

Τέλος, από τη διάταξη του άρθρου 1094 ΑΚ σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 216 παρ.1α ΚΠολΔ, συνάγεται ότι αναγκαία στοιχεία της διεκδικητικής κυριότητας ακινήτου αγωγής, είναι η κυριότητα του ενάγοντος επί του ακινήτου η ακριβής περιγραφή του ακινήτου κατ' έκταση, θέση και όρια ώστε να μην προκύπτει αμφιβολία για την ταυτότητά του και η αναφορά ότι ο εναγόμενος νέμεται ή κατέχει το ακίνητο κατά το χρόνο άσκησης της αγωγής.

Η νομή ή κατοχή του εναγομένου μπορεί να προέρχεται από οποιαδήποτε αιτία.(ΑΠ858/2017, ΑΠ 1104/2014).

Στην προκείμενη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση της από 19-5-2009 αγωγής του αναιρεσίβλητου (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ), προκύπτει ότι αυτός εξέθετε τα εξής: "...... και ήδη οικόπεδο, έκτασης 2.987 τ.μ, που βρίσκεται στη θέση "..." της κτηματικής περιφέρειας του δημοτικού διαμερίσματος ... του Δήμου ... της Νήσου … και με κτηματολογικά στοιχεία:

τόμος …, φύλλο …, μερίδα … και φάκελλος … γαιών ..., νομικής φύσης "αρζίμιρί" και μετά την ισχύ (28.04.1952) Ν. 2100/1952 "μουλκ" ελεύθερης ιδιοκτησίας ήταν από αρχική θεμελιώδη εγγραφή με την αρ. 531/07.01.1928 διάταξη του Προϊσταμένου του Κτηματολογίου Ρόδου στο όνομα της Μ. συζ. Β. Χ., το γένος Ν. Ο.. Με την αρ. .../23.05.1932 διάταξη του Προϊσταμένου του Κτηματολογίου Ρόδου τμήμα του παραπάνω ακινήτου, έκτασης 632 τ.μ, περιήλθε στην Κυβέρνηση των Νήσων του Αιγαίου (Ιταλικό Δημόσιο), που μεταγράφηκε στον τόμο 6 και φύλλο 141 γαιών ...

και έτσι η εναπομείνασα έκταση του παραπάνω ακινήτου ανέρχεται σε 2.355 τ.μ. Με την αρ. 635/1968 απόφαση του Πρωτοδικείου Ρόδου, που μεταγράφτηκε στα κτηματολογικά βιβλία του παραπάνω ακινήτου με την αρ. 215/31.03.1068 διάταξη του Κτηματολογικού Δικαστή αναγνωρίστηκε ότι μοναδικοί εξ αδιαθέτου κληρονόμοι της Μ. συζ.

Β. Χ., το γένος Ν. Ο.,που απεβίωσε το 1945 στο .δημοτικό διαμέρισμα ... του Δήμου ... της Νήσου … είναι ο Η. Ο. του Σ. και ο Ν. Ο. του Σ., κατά ποσοστό αδιαίρετα ο καθένας τους σ ολόκληρη την περιουσία που άφησε και φυσικά σ' ολόκληρο το παραπάνω ακίνητο. Με το αρ. 6585/24.04.1980 συμβόλαιο αγοραπωλησίας τον συμβολαιογράφου Ρόδου Αντωνίου Νεοφύτου, που μεταγράφτηκε στα κτηματολογικά βιβλία του παραπάνω ακινήτου με την αρ. .../28.04.1980 διάταξη του Κτηματολογικού Δικαστή, ολόκληρο το παραπάνω ακίνητο έκτασης 2.355 τ.

μ., μεταβιβάστηκε λόγω πώλησης, κατά πληρη και αποκλειστική κυριότητα, νομή και κατοχή στον Σ. Σ. του Ι.. Με το αρ. .../16.12.1982 συμβόλαιο αγοραπωλησίας του συμβολαιογράφου Ρόδου Αντωνίου Νεοφύτου, που μεταγράφτηκε στα κτηματολογικά βιβλία του παραπάνω ακινήτου με την αρ. .../20.12.1982 διάταξη του Κτηματολογικού Δικαστή ολόκληρο το παραπάνω ακίνητο, έκτασης 2.355 τ.μ.

μεταβιβάστηκε λόγω πώλησης, κατά πλήρη και αποκλειστική κυριότητα, νομή και κατοχή τυπικά και μόνο και για λόγους φορολογικούς, στην αντίδικη και πρώην σύζυγο μου, με τίμημα που εγώ μόνο κατέβαλα. Ειδικότερα επειδή εγώ εργαζόμουνα στο Κατάστημα Ρόδου(461) της Εθνικής Τράπεζας και επειδή η αντίδικη ήταν αλλοδαπή (υπήκοος της τότε Δυτικής ...) ζητούσα από γνωστούς μου πελάτες της Τράπεζας αυτής, όταν δραχμοποιούσαν συνάλλαγμα, να εκδίδονται οι σχετικές ερυθρές βεβαιώσεις συναλλάγματος στο όνομα της αντίδικης για ν' απαλλαγεί και ουσιαστικά εγώ από το φόρο μεταβίβασης σύμφωνα με τα ΝΔ 1024/1971,όπως και πράγματι έγινε με βάση και την αρ. 2415/1982 δήλωσή της που υποβλήθηκε στην τότε Οικονομική Εφορία Ρόδου, γιατί μόνο αυτή είχε τις προϋποθέσεις απαλλαγής από το φόρο.

Έτσι η μεταβίβαση αυτή του παραπάνω ακινήτου, έκτασης 2355 τ.μ. ήταν εικονική ως προς το πρόσωπο του αγοραστή - αντίδικη, ενώ στην πραγματικότητα ήταν το πρόσωπο μου. Έτσι λόγω της εικονικότητας αυτής η αντίδικη "συγχρόνως" (16.12.1982) με το αρ. .../16.12.1982 συμβόλαιο δωρεάς στη ζωή και χωρίς όρους, που μεταγράφτηκε "συγχρόνως" με διαφορά 1 Λεπτού της ώρας στα κτηματολογικά βιβλία του παραπάνω ακινήτου, έκτασης 2355 τ.μ.

με την αρ. 8565/20.12.1982 διάταξη του Κτηματολογικού Δικαστή σ' ολόκληρο το παραπάνω ακίνητο, έκτασης 2.355 τ.μ. μεταβιβάστηκε σε μένα κατά πλήρη και αποκλειστική κυριότητα, νομή και κατοχή. Με το αρ. .../28.05.1986 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Ρόδου Αντωνίου Νεοφύτου, που μεταγράφτηκε στα κτηματολογικά βιβλία του παραπάνω ακινήτου μου, έκτασης 2.355 τ.μ.

με την αρ. 4569/20.05.1986 διάταξη του Κτηματολογικού Δικαστή γράφτηκε σ' ολόκληρο το παραπάνω ακίνητο μου, έκτασης 2355 τ.μ. υπέρ της Εθνικής Κτηματικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε. πρώτη (α) υποθήκη για το ποσό των 2.200.000 δρχ., λόγω λήψης στεγαστικού δανείου απ' αυτήν ποσού 2.000.000-δρχ. με ετήσιο επιτόκιο 18,50%, με το σύστημα της σύνθετης χρεολυσίας με χρόνο εξόφλησής του 15 έτη και σε 29 ισόποσες εξαμηνιαίες δόσεις, αρχής γενομένης από 15.12.1986.

Επίσης με το αρ..../10.10.1986 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Ρόδου Αντωνίου Νεοφύτου, που μεταγράφτηκε στα κτηματολογικά βιβλία του παραπάνω ακινήτου μου, έκτασης 2.355 τ.μ. με την αρ.8501/10.10.1986 διάταξη του Κτηματολογικού Δικαστή γράφτηκε .δεύτερη (β) υποθήκη υπέρ της: Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε. και σε βάρος ολόκληρου του παραπάνω ακινήτου μου, έκτασης 2355 τ.μ.

για το πόσο των 1.100.000 δρχ. προς ασφάλεια του συμπληρωματικού στεγαστικού δανείου ποσού 1.000.000 δρχ. με ετήσιο επιτόκιο 18,50%, με το σύστημα της σύνθετης χρεολυσίας με χρόνο εξόφλησής του 15 έτη και 29 ισόποσες εξαμηνιαίες δόσεις, αρχής γενομένης από 15.12,1986. Τα παραπάνω δύο στεγαστικά δάνεια τα εξόφλησα, μέσω των αποδοχών μου και που οι δύο παραπάνω υποθήκες εξαλείφθηκαν με την αρ. .../22.08.2001 πράξη συναίνεσης εξάλειψης υποθήκης του συμβολαιογράφου Ρόδου Αντωνίου Νεοφύτου, πού μεταγράφτηκε στα κτηματολογικά βιβλία του παραπάνω ακινήτου με την αρ. 9390/29.08.2001 διάταξη του Κτηματολογικού Δικαστή.

Με όλες τις μέχρι τότε αποταμιεύσεις μου, τα δύο παραπάνω στεγαστικά τραπεζικά δάνεια, τη βοήθεια-δωρεά των γονιών μου ποσού 4.000.000 δρχ. τον Ιανουάριο του1985, τις εν συνεχεία αποταμιεύσεις μου κλπ., με αποκλειστική επιμέλεια και δαπάνες μου εκδόθηκε στο όνομά μου η αρ. .../27.09.1983 άδεια οικοδομής της Πολεοδομίας Ρόδου και που κατ εφαρμογή της, στο παραπάνω ακίνητο μου, έκτασης 2.355 τ.μ.

άρχισα την ανέγερση οικοδομής, η οποία αποπερατώθηκε στα τέλη του 1985. Η οικοδομή αυτή αποτελείται από ένα υπόγειο, έκτασης 68 τ.μ., που χρησιμοποιείται ως ένας χώρος αποθηκευτικός και εγκατάστασης του λεβητοστασίου και της δεξαμενής πετρελαίου θέρμανσης και από ένα ισόγειο επιφάνειας 140,55 τ.μ., αποτελούμενο από 1 προθάλαμο, 1 σαλοτραπεζαρία - κουζίνα με τζάκι, 3 υπνοδωμάτια, 1 λουτροκαμπινέ και μια μικρή αποθήκη.

Το υπόλοιπο τμήμα του παραπάνω ακινήτου μου, έκτασης 2.214,45 τ.μ. (2355-140,55) το χρησιμοποιούσα ως κήπο, όπου με επιμέλεια και δαπάνες μου φύτεψα 20 ελαιόδεντρα, 6 φοίνικες, διάφορους θάμνους και γκαζόν. Συγχρόνως στην οικοδομή αυτή τοποθέτησα τα πράγματά μου και ενδεικτικά: 1 ηλεκτρική κουζίνα PITSOS, 1 πλυντήριο πιάτων, 1 πλυντήριο ρούχων BOSH, δύο τηλεοράσεις 20 και 22 ιντσών με την κεραία τους,1 πολυκουζινάκι Μαϊκτο,1 τοστιέρα, 1 ηλεκτρική σκούπα, 1 ηλιακό θερμοσίφωνα, 1 ραδιοκασετόφωνο, 1 χορτοκοπτικό μηχάνημα για το γρασίδι, 2 ανεμιστήρες οροφής στο σαλόνι και στην τραπεζαρία, 1 ψυγείο, 1 καταψύκτη BOSH, 3 καναπέδες (μονοθέσιος, τριθέσιος, τετραθέσιος), 1 τραπέζι τραπεζαρίας με 6 καρέκλες, 2 ντουλάπες ρούχων, 1 κρεβάτι διπλό, 2 κομοδίνα, 1 σύνθετο έπιπλο για κρύσταλλα και 1 πλήρες σερβίτσιο με επάργυρα μαχαιροπήρουνα.

Την παραπάνω οικοδομή μου με τον προαναφερόμενο εξοπλισμό μου, καθώς και τον ακάλυπτο χώρο (κήπο) χρησιμοποιούσαμε με την αντίδικη ως συζυγική κατοικία μας από το 1986 μέχρι και 19.05.2004, οπότε και με τη διαρκή απάνθρωπη και εγκληματική συμπεριφορά της αναγκάσθηκα ν' απομακρυνθώ από το παραπάνω ακίνητο μου, αποβάλλοντάς με έτσι παράνομα από τη νομή και κατοχή μου, όπως και των σ αυτό εκμισθωμένων παραπάνω κινητών πραγμάτων μου, αλλά και να εκμισθώνω σ' ένα συγκρότημα ενοικιαζομένων δωματίων με το διακριτικό τίτλο "..." μια γκαρσονιέρα, αποτελούμενη από 1 δωμάτιο και WC εξοπλισμένο με πολυκουζινάκι, κομπλέ, ψυγείο, ηλεκτρικά μάτια και σκεύη μαγειρικής, πιατικά, κρεβάτια, ντουλάπα, τραπέζι και καθίσματα κουζίνας, που βρίσκεται στο Δήμο ..., με μηνιαίο μίσθωμα από 20.05.2004 μέχρι και 14.01.2006 250,00 ευρώ και από 15.01.2006 μέχρι 14.08.2008 (οπότε και λύθηκε η μίσθωση) 320,00 ευρώ, ενώ από 15.08.2008 συνέχεια μέχρι και σήμερα διαμένω σε μισθωμένο διαμέρισμα (2 δωμάτια),που βρίσκεται σε οικοδομή ενοικιαζομένων δωμάτων (...), που βρίσκεται στο Δήμο ...

…, καταβάλλοντας ως μηνιαίο μίσθωμα το ποσό των 320,00 ευρώ Μετά την 20.05.2004 ζητούσα από την αντίδικη ν' απομακρυνθεί από το παραπάνω ακίνητο μου και να εγκατασταθώ εγώ σ' αυτό, γιατί, εκτός των άλλων, διαφορετικά να μου καταβάλλει ως αποζημίωση τη μισθωτική αξία του μέχρι την απόδοση της νομής του σε μένα, πράγμα όμως που αρνείτο και αρνείται να πράξει μέχρι και σήμερα, παρά τις σχετικές διαμαρτυρίες και ενοχλήσεις μου.

Προηγούμενα και μάλιστα στις 27.12.1981 τελέσαμε με την αντίδικη πρώτο (α) νόμιμο γάμο στον Ιερό Ναό της Κοιμήσεως Θεοτόκου του δημοτικού διαμερίσματος ... του Δήμου ... της Νήσου … κατά τους κανόνες της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και από τον οποίο κανένα τέκνο δεν αποκτήσαμε. Η έγγαμη συμβίωσή μας με την αντίδικη αρχικά ήταν καλή και υποφερτή, όμως αυτή από το 1997 περίπου, με αποκλειστική υπαιτιότητά της, άρχισε να γίνεται κακή και δύσκολη και τελευταία πλέον αφόρητη για μένα και ειδικότερα:

Από το 1997 περίπου, όταν επέστρεφα στο παραπάνω επίδικο ακίνητο μου, που χρησιμοποιούσαμε ως οικογενειακή μας στέγη, από την εργασία μου, όντας υπάλληλος στο Κατάστημα … (...) της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, ενώ η αντίδικη από το 19% περίπου αναιτιολόγητα σταμάτησε να εργάζεται, δύο-τρεις φορές εβδομαδιαία την έβρισκα μεθυσμένη, κάνοντας χρήση πολλών αλκοολούχων ποτών, όπως κρασιού, ουίσκι κλπ.

Αυτό, εκτός των άλλων, είχε σαν αποτέλεσμα η έναντι μου συμπεριφορά της να είναι απαράδεκτη, επιθετική και υβριστική, καθόσον με έβριζε με τις λέξεις: "μαλάκα, πούστη αχαΐρευτε, ασλόχ" (λόγω του ότι είναι ... υπήκοος στη ... η λέξη αυτή αποτελεί την χειρότερη βρισιά και προσβολή, που σημαίνει "κωλοτρυπίδα"). Και ενώ έλεγα στην αντίδικη να σταματήσει να πίνει, να με βρίζει και να μου συμπεριφέρεται μ' αυτόν τον απαίσιο τρόπο, αυτή πολλές φορές με έσπρωχνε και γινόταν έξαλλη, ευρισκόμενη εκτός ελέγχου.

Όταν δεν εργαζόμουνα και ήμουνα στο παραπάνω ακίνητο μου την απέτρεπα να κάνει χρήση αλκοολούχων ποτών, αλλά δυστυχώς αυτό δεν ήταν αρκετό, γιατί, όπως προανέφερα, όταν δεν βρισκόμουνα σ αυτό, αυτή έκανε χρήση σε βαθμό αλκοολισμού. Η αντίδικη αρνιόταν να πηγαίνουμε σε διάφορους χώρους ψυχαγωγικούς, σε σπίτια συγγενών και φίλων μου στη … και οπουδήποτε αλλού και γενικά να εκτελούμε τις διάφορες και συνηθισμένες κοινωνικές υποχρεώσεις μας με Έλληνες, ενώ όταν ερχόντουσαν στη … για 15 περίπου ημέρες φίλες της από τη ..., με υποχρέωνε να πηγαίνουμε σε διάφορους ψυχαγωγικούς χώρους κάθε βράδυ μόνο μαζί τους.

Μέχρι το 2002 περίπου η αντίδικη ερχόταν μαζί μου μόνο σε βαπτίσεις και γάμους και μόνο στις Εκκλησίες ενώ από το 2003 αρνιόταν να έρθει μαζί μου και στις θρησκευτικές αυτές εκδηλώσεις. Έτσι αναγκαζόμουνα στις θρησκευτικές αυτές εκδηλώσεις, που μάλιστα αφορούσαν συγγενείς, φίλους και συναδέλφους μου, να πηγαίνω μόνος μου, με τις γνωστές δυσμενείς συνέπειες και να αποφεύγω να πηγαίνω στις μεταγενέστερες και συνηθισμένες ψυχαγωγικές εκδηλώσεις.

Επίσης πολλές φορές η αντίδικη και στην οικογενειακή μας στέγη όταν τρώγαμε, αναίτια νευρίαζε και πετούσε τα φαγητά στον νεροχύτη. Κατά το ίδιο χρονικό διάστημα, δηλαδή από το 1997 περίπου, παρά τη σχετική επιθυμία μου, η αντίδικη δεχόταν να έρθουμε σε σαρκική συνάφεια 1 φορά το μήνα ή το δίμηνο, ενώ από τον Αύγουστο του 2003 αρνείτο να έρθουμε σε σαρκική συνάφεια, μη έχοντας έκτοτε πλέον καμιά ψυχική και σωματική επαφή και μάλιστα από τον Ιανουάριο του 2004 κοιμόμασταν σε χωριστά δωμάτια, αν και διαμέναμε στο επίδικο ακίνητο μου.

Έτσι, όπως προανέφερα, αναγκάστηκα ν' απομακρυνθώ απ' αυτό και να διαμένω στο παραπάνω μισθωμένο δωμάτιο, αφού προηγούμενα άσκησα κατά της αντίδικης την από 16.04.2004 και με αριθ. εκθ. κατάθ. 341/21.04.2004 αγωγή μου, που απευθύνεται στο δικαστήριο αυτό και με την οποία ζητούσα τη λύση του παραπάνω γάμου μας, λόγω του ότι με αποκλειστική υπαιτιότητά της είχαν κλονιστεί ισχυρότατα οι μεταξύ μας σχέσεις, ώστε βασιμότατα η εξακολούθηση της έγγαμης συμβίωσής μου μ' αυτή να είναι αφόρητη για μένα.

Για την αμέσως παραπάνω αγωγή μου, μετά από αντιμωλία συζήτηση, το δικαστήριο αυτό εξέδωσε την αρ. 314/2005 οριστική και ήδη αμετάκλητη απόφαση του, με την οποία δέχθηκε αυτήν καθ' ολοκληρίαν και απάγγειλε τη λύση του παραπάνω γάμου μας, με αποκλειστική υπαιτιότητα της, καταδικάζοντας την και στα δικαστικά έξοδά μου, που καθόρισε στο ποσό των 500,00 ευρώ Μετά από την επίδοση (20.12.2005) κυρωμένου αντιγράφου της απόφασης αυτής στον πληρεξούσιο δικηγόρο της αντίδικης κ.

Σάββα Παπαγεωργίου, η αντίδικη στις 18.01.2006 άσκησε εναντίον μου και της παραπάνω απόφασης την από 17.01.2006 έφεσή της, που απευθύνεσαι στο Εφετείο Δωδεκανήσου, της οποίας με επιμέλεια και δαπάνες μου, δικάσιμη για συζήτηση της ορίστηκε η 12.05.2006, κατά την οποία και συζητήθηκε αντιμωλία μας. Για την έφεση αυτή της αντίδικης το Εφετείο Δωδεκανήσου εξέδωσε την αρ. 272/2006 οριστική και ήδη αμετάκλητη απόφαση του, με την οποία απέρριψε αυτήν καθ' ολοκληρίαν ως ουσιαστικά αβάσιμη, επικυρώνοντας την παραπάνω αρ. 314/2005 απόφαση του δικαστηρίου αυτού και καταδικάζοντας την αντίδικη και στα δικαστικά έξοδα μου της δίκης αυτής (δευτεροβάθμιας),που καθόρισε στο ποσό των 600,00 ευρώ.

Μετά την από 21:06.2007 και με αρ. πρωτ. 1130/2007 αίτηση μου προς τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ρόδου, ο Μητροπολίτης Ρόδου, μέσω του Γενικού Αρχιερατικού Επιτρόπου του κ. Ι. Χ. στις 29.06.2007 εξέδωσε το αρ. 63/29.06.2007 διαζευκτήριο, με το οποίο λύθηκε και "πνευματικά" ο παραπάνω γάμος μου. Επίσης η αντίδικη άσκησε εναντίον μου στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ρόδου την από 01.06.2005 και με αρ.

εκθ. Κατάθ. 162/07.06.2005 αγωγή της, με την οποία ζητούσε να της καταβάλλω ως μηνιαία διατροφή της "μόνο" το ποσό των 600,00 ευρώ, γιατί διέμενε στο παραπάνω ακίνητο μου και δεν κατέβαλλε έξοδα μίσθωσης κατοικίας. Για την αγωγή αυτή της αντίδικης, μετά από αντιμωλία συζήτηση, το Μονομελές Πρωτοδικείο Ρόδου εξέδωσε την αρ. 121/2006 οριστική απόφαση του, που δέχθηκε αυτή.

μερικά και με υποχρέωνε να της καταβάλλω από 16.06.2005 ως μηνιαία διατροφή το ποσό των 400,00 ευρώ, νομιμότοκα από την καθυστέρηση κάθε δόσης, κηρύσσοντας αυτή προσωρινά εκτελεστή και καταδικάζοντας με και στα δικαστικά έξοδά της, που καθόρισε στο ποσό των 350,00 ευρώ. Κατά της απόφασης αυτής (121/2006) του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου και της αντίδικης άσκησα στο Εφετείο Δωδεκανήσου την από 13.09.2006 και με αρ.

εκθ. κατάθεσης του μεν βιβλίου εφέσεων του Πρωτοδικείου Ρόδου 272/18.09.2006,του δε βιβλίου κατατεθειμένων του Εφετείου Δωδεκανήσου 335/19.09.2006. Για την έφεσή μου αυτή, μετά από αντιμωλία συζήτηση ,το Εφετείο Δωδεκανήσου εξέδωσε την αρ. 169/2007 οριστική και ήδη αμετάκλητη απόφασή του, με την οποία δέχθηκε αυτήν καθ' ολοκληρία ως ουσιαστικά βάσιμη, εξαφάνισε την παραπάνω απόφαση (121/2006)του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου και απέρριψε καθ' ολοκληρία ως ουσιαστικά αβάσιμη την παραπάνω αγωγή της αντίδικης, καταδικάζοντάς την και στα δικαστικά έξοδά μου και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας, που καθόρισε στο ποσό των 600,00 ευρώ.

Κυρωμένα φωτοαντίγραφα από πρώτο (α) απόγραφο εκτελεστό των παραπάνω τριών (3) αποφάσεων 314/2005, 272/2006 και 169/2007 του δικαστηρίου αυτού της πρώτης και του Εφετείου Δωδεκανήσου των λοιπών δύο αντίστοιχα, με τις κάτω απ' αυτές από 17.11.2006, 28.11,2006 και 18,06,2007 αντίστοιχα επιταγές μου για εκτέλεση και πληρωμή, επιδόθηκαν στην αντίδικη στις 04.12.2006,04.12.2006 και 26.06.2007 αντίστοιχα, επιταχθείσα να μου καταβάλει τα ποσά των 740,00 ευρώ, 840,00 ευρώ και 840,00 ευρώ αντίστοιχα και μάλιστα με τους νόμιμους τόκους υπερημερίας από την επίδοση τους, τα οποία στις 23.02.2009 μου κατέβαλε.

Ακόμα η αντίδικη αμέσως μετά τη συζήτηση της παραπάνω έφεσής μου και μάλιστα στις 07.02.2007, πιστεύοντας ότι αυτή θα ευδοκιμούσε άσκησε εναντίον μου στο δικαστήριο αυτό την από 15.01.2007 και με αρ. εκθ. κατάθ. 21/29.01.2007 αγωγή της, με την οποία ζητούσε και πάλιν να της καταβάλλω από 09.02.2007, ως μηνιαία διατροφή 600,00 ευρώ και σε περίπτωση αποβολής της από το παραπάνω επίδικο ακίνητο μου 900,00 ευρώ και μάλιστα νομιμότοκα.

Δικάσιμη για συζήτηση της παραπάνω αγωγής της αντίδικης ορίστηκε η 05.06,2007, κατά την οποία, παρά του ότι ήμουνα έτοιμος καθ' όλα για τη συζήτηση της, καθόσον μάλιστα μετά από προηγούμενες έρευνες μου είχα διαπιστώσει ότι η αντίδικη εργαζόταν σε ένα Rent a Car, χωρίς βέβαια να μου το γνωστοποιήσει ο πληρεξούσιος δικηγόρος της, εκπροσωπηθείσα από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της, ζήτησε την αναβολή της συζήτησης της, γιατί δήθεν για λόγους υγείας αδυνατούσε να εμφανισθεί, αίτημα που έγινε δεκτό και η συζήτησή της ορίστηκε για την 05.02.2008 οπότε και παραιτήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της από το δικόγραφο της αγωγής της αυτής, μετά από σχετική έγγραφη εντολή της, επειδή προηγούμενα, μέσω του πληρεξουσίου δικηγόρου μου, της γνωστοποίησα ότι έχω στοιχεία ότι εργαζόταν σε γραφείο ενοικίασης αυτοκινήτων.

Α. H αντίδικη, παρά του ότι γνώριζε ότι δεν είχε κανένα δικαίωμα νομής και κατοχής στο παραπάνω ακίνητο μου και τον προαναφερόμενο και ευρισκόμενο σ' αυτό οικιακό εξοπλισμό μου, όχι μόνο στις 20.05.2004,οπότε και με απέβαλε παράνομα από τη νομή και κατοχή μου σ αυτό εξαναγκάζοντας με ν' απομακρυνθώ απ' αυτό, αφού προηγούμενα και μάλιστα τον Ιανουάριο του 2004 με είχε απειλήσει ότι θα μου έκανε μεγάλο κακό, οπότε κοιμόμουνα σε χωριστό δωμάτιο, να κλείνω μάλιστα την πόρτα του και να τρώγω φαγητό μόνο αν εγώ το μαγείρευα ή παράγγελλα έτοιμο και η κατάσταση για μένα να είναι ανυπόφορη ακόμα και σήμερα.

Στις 20.05.2005 οπότε και η αντίδικη με απέβαλε παράνομα από τη νομή και κατοχή μου από ολόκληρο το παραπάνω ακίνητό μου και τον σ' αυτόν ενυπάρχοντα παραπάνω οικιακό εξοπλισμό μου, αρνούμενη ν' απομακρυνθεί και να μου τα αποδώσει, παρά το ότι γνώριζε και γνωρίζει ότι δεν είχε σ αυτά κανένα δικαίωμα, έστω και κατοχής, αφού συγκατοχή είχε μόνο, όσο χρονικό διάστημα διαρκούσε η έγγαμη συμβίωση μας, που όμως διακόπηκε αμετάκλητα πλέον στις 20.05.2004, όπως τούτο ενισχύεται και από το γεγονός ότι η αντίδικη στις παραπάνω δύο αγωγές της αναφέρει σχετικά αυτολεξεί τα παρακάτω και ειδικότερα, στην μεν πρώτη "σε συνδυασμό με τις νέες ανάγκες που διαμορφώθηκαν κατά την χωριστή διαβίωση μας και τις οικονομικές δυνατότητες του υπόχρεου συζύγου μου, ανέρχεται μηνιαίως στο ύφος των εξακοσίων ευρώ (Ε 600,00),αφού κατοικώ και διαμένω στην ως τώρα συζυγική μας κατοικία", στη δε δεύτερη "σε συνδυασμό με τις νέες ανάγκες που διαμορφώθηκαν κατά την χωριστή διαβίωση μας και τις οικονομικές δυνατότητες του υπόχρεου πρώην συζύγου μου, ανέρχεται μηνιαίως στο ύφος τουλάχιστον των εξακοσίων ευρώ (Ε 600,00) μια και δεν αντιμετωπίζω έξοδα για τη μίσθωση κατοικίας, αφού κατοικώ και διαμένω στην ως τώρα συζυγική μας κατοικία, άλλως και στην περίπτωση αποβολής μου από την κατοικία, όπου διαμένω στο ύψος τουλάχιστον των 900,00 ευρώ...".

Σύμφωνα και με τα προδιαληφθέντα η αντίδικη ήταν κακόπιστη νομέας και κάτοχος στις 20.05.2004 και που συνεχίζει να είναι μέχρι και σήμερα, αφού παρά το ότι γνώριζε και γνωρίζει ότι δεν είχε κανένα δικαίωμα, όχι μόνο νομής, αλλά και κατοχής, παρά ταύτα αρνείται να μου αποδώσει τη νομή και κατοχή ολόκληρου του επιδίκου ακινήτου μου και του σ' αυτό ευρισκόμενου παραπάνω οικιακού εξοπλισμού μου, αλλά και τα ωφελήματα που εξήχθησαν ή θα μπορούσαν να εξαχθούν απ' αυτά, τα οποία αποκόμισε η αντίδικη με τη χρήση ολόκληρου του παραπάνω ακινήτου μου με ολόκληρο τον σ αυτό ευρισκόμενο παραπάνω οικιακό εξοπλισμό μου και τα οποία εγώ στερήθηκα από 20.05.2004 μέχρι και σήμερα και που θα στερηθώ μέχρι την απόδοση του σε μένα από την αντίδικη.

Μάλιστα επειδή ολόκληρο το παραπάνω ακίνητο μου με ολόκληρο τον παραπάνω οικιακό εξοπλισμό μου από την φύση του προορίζετο και προορίζεται για κατοικία, το όφελος που αποκόμισε και θα αποκομίσει από τη χρήση τους η αντίδικη συνίσταται στη μισθωτική του αξία, η οποία όμως δεν αποτελεί μίσθωμα, εφόσον δεν υπάρχει μισθωτική σχέση.

Η μισθωτική αξία ολόκληρου του παραπάνω ακινήτου μου με ολόκληρο τον ευρισκόμενο σ' αυτό παραπάνω εξοπλισμό μου με βάση τις μισθωτικές αξίες των κατοικιών, που βρίσκονται στη Νήσο …. και μάλιστα στο δημοτικό διαμέρισμα ... του Δήμου ... της Νήσου …, όπου βρίσκεται ολόκληρο το παραπάνω ακίνητο μου, από 20.05.2004 μέχρι και σήμερα(19.05.2009) ανέρχεται μηνιαία και ειδικότερα από 20.05.2004 μέχρι και 19.05.2005 στο ποσό των 800,00 ευρώ, από 20.05.2005 μέχρι και 19.05.2006 στο ποσό των 840,00 ευρώ (800,00 Χ 5%),από 20.05.2006 μέχρι και 19.05.2007 στο ποσό των 882,00 ευρώ (840,00 Χ 5%), από 20.05.2007 μέχρι 19.05.2008 στο ποσό των 926,00 ευρώ (882,00 Χ 5%) και από 20.05.2008 μέχρι και 19.05.2009 στο ποσό των 972,00 ευρώ (926,00 Χ 5%),ενώ από 20.05.2009 μέχρι 19.05.2010 στο ποσό των 1020,00 ευρώ(972,00 Χ 5%) και επέκεινα και μάλιστα μέχρι την απόδοση του παραπάνω ακινήτου μου και του σ' αυτό ευρισκόμενου παραπάνω οικιακού εξοπλισμού το ποσό αυτό των 1020,00 ευρώ θα προσαυξάνεται κατά ποσοστό 5% και μάλιστα με τους νόμιμους τόκους υπερημερίας από την 21η ημέρα κάθε ημερολογιακού μήνα, κάθε μιας μηνιαίας δόσης μέχρι την ολοσχερή, εξόφλησή της, διαφορετικά το συνολικό ποσό των 53.040,00 ευρώ [9.600,00 ευρώ (800.00 ευρώ Χ 12 μήνες) + 10.080,00 ευρώ ( 840,00 ευρώ Χ 12 μήνες) + 10.584 ( 882,00 ευρώ Χ 12 μήνες) + 11.112 ευρώ (926,00 ευρώ Χ 12 μήνες) + 11.664,00 (972,00 ευρώ Χ 12 μήνες).

Εφόσον η αντίδικη από 20.05.2004 μέχρι και σήμερα (19.05.2009) έκανε και κάνει χρήση ολόκληρου του παραπάνω ακινήτου μου και του σ' αυτό ευρισκόμενου παραπάνω οικιακού εξοπλισμού μου, αρνούμενη κακόπιστα να μου αποδώσει τη νομή και. κατοχή μου, προκειμένου να το χρησιμοποιήσω ως κατοικία μου, αφού στερούμαι άλλης και γι αυτό μισθώνω άλλη μικρότερης μισθωτικής αξίας ,καταβάλλοντας και το παραπάνω μίσθωμα ή να το εκμισθώσω, απολαμβάνοντας με τον τρόπο αυτό τους παραπάνω "πολιτικούς" καρπούς του, στερούμενος έτσι του ανταλλάγματος αυτού- μηνιαίου μισθώματος, που είναι ο "πολιτικός" καρπός του με αποτέλεσμα η αντίδικη να επωφελείται το ποσό αυτό (μηνιαίο μίσθωμα) με τη μη καταβολή του σε μένα, καθιστάμενη έτσι πλουσιότερη για μη νόμιμη αιτία σε βάρος της περιουσίας μου, ωφέλεια που πορίζεται μέχρι και σήμερα και που είναι υποχρεωμένη να μου καταβάλει και μάλιστα για μεν το χρονικό διάστημα από 20.05.2004 μέχρι και σήμερα (19.05.2009) ανέρχεται στο συνολικό ποσό των 53.040,00 ευρώ (9.600,00 + 10.080,00 + 10.584,00 + 11.112,00 + 11.664,00),που αρνείται να μου καταβάλει, παρά τις διαμαρτυρίες και ενοχλήσεις μου και μάλιστα με τους νόμιμους τόκους υπερημερίας κάθε μιας μηνιαίας δόσης από την 21η ημέρα κάθε ημερολογιακού μήνα, μέχρι την ολοσχερή εξόφληση της αρχής γενομένης από 20.05.2004 μέχρι και σήμερα (19.05.2009), διαφορετικά το συνολικό ποσό των 53.040,00 ευρώ με τους νόμιμους τόκους υπερημερίας από την επίδοση της παρούσας μου μέχρι την ολοσχερή εξόφλησή του, για δε το χρονικό διάστημα από 20.05.2009 μέχρι την απόδοση σε μένα από την αντίδικη της νομής και κατοχής μου ολόκληρου του παραπάνω ακινήτου μου και τον σ' αυτό ευρισκόμενου παραπάνω οικιακού εξοπλισμού μου και μάλιστα από 20.05.2009 μέχρι και 19.05.2010 το ποσό των 1020,00 ευρώ μηνιαία μέχρι την ολοσχερή εξόφλησή της και από 20.05.2010 την απόδοση της νομής και κατοχής του προσαυξημένο το ποσό αυτό (1020,00 ευρώ) κατά ποσοστό 5% ετήσια και μάλιστα με τους νόμιμους τόκους υπερημερίας της κάθε μιας μηνιαίας δόσης από την 21η ημέρα κάθε ημερολογιακού μήνα μέχρι την ολοσχερή εξόφλησή της.

Επειδή ακόμα η αντίδικη είναι υποχρεωμένη να μου αποδώσει τη νομή και κατοχή μου στο παραπάνω επίδικο ακίνητο μου και στον παραπάνω ευρισκόμενο σ' αυτό οικιακό εξοπλισμό μου, που παράνομα με απέβαλε και παράνομα αρνείται να μου αποδώσει μέχρι και σήμερα (19.05.2009). Β. Καθ' όλη τη διάρκεια της έγγαμης συμβίωσης μας με την αντίδικη και μάλιστα περίπου μέχρι το 1990 είχα αγοράσει τα παρακάτω τιμαλφή - χρυσά αντικείμενα, πλην των παρακάτω με αύξοντες αριθμούς 2 και 3, δηλαδή ένα σταυρό και μια αλυσίδα που μου τα είχε δωρίσει η μητέρα μου Κ.

κατά την τέλεση του γάμου μου με την αντίδικη και ειδικότερα: 1. Δύο (2) χρυσά δακτυλίδια 18 καρατίων με πέτρες μπριγιάντ, αξίας σήμερα 1.400,00 ευρώ (700,00 ευρώ Χ 2 δακτυλίδια) 2. Ένα (1) χρυσό σταυρό 18 καρατίων, αξίας σήμερα 400,00 ευρώ.

3. Μια (1) χρυσή αλυσίδα 18 καρατίων αξίας σήμερα 250,00 ευρώ.

4. Δύο (2) βραχιόλια χεριού χρυσά 18 καρατίων, αξίας σήμερα 600,00 ευρώ (300,00 Χ 2 βραχιόλια).

5. Μια (1) χρυσή αλυσίδα 18 καρατίων, αξίας σήμερα 300,00 ευρώ 6. Δύο (2) χρυσές βέρες 18 καρατίων, αξίας σήμερα 500,00 ευρώ (250,00 ευρώ Χ 2 βέρες) και 7. Ένα (1) ρολόι χεριού "Rolex" το μισό με χρυσό 18 καρατίων και το άλλο μισό με ατσάλι αξίας σήμερα 5.500,00 ευρώ. Όταν στις 20.05.2004 αποβλήθηκα από την αντίδικη παράνομα και κακόπιστα από τη νομή και κατοχή μου από το παραπάνω ακίνητο μου και τον σ' αυτό ευρισκόμενο παραπάνω οικιακό εξοπλισμό μου, τα παραπάνω χρυσά - τιμαλφή αντικείμενά μου, εφυλάσσοντο σ' ένα κομοδίνο μου στο επίδικο ακίνητο μου, τα οποία όμως λόγω της κακής ψυχολογικής κατάστασης μου δεν παρέλαβα και τα οποία στη συνέχεια, ενώ ζητούσα και ζητώ από την αντίδικη να μου τ' αποδώσει, αρνείτο και αρνείται μέχρι και σήμερα να το πράξει, αποβάλλοντάς με έτσι από τη νομή και κατοχή τους, τις οποίες ασκεί συνέχεια μέχρι και σήμερα κακόπιστα.

Έτσι η αντίδικη είναι υποχρεωμένη να μου αποδώσει τη νομή και κατοχή των παραπάνω δέκα (10) χρυσών και τιμαλφών αντικειμένων μου και σε περίπτωση αδυναμίας της να μου τ' αποδώσει για οποιονδήποτε λόγο και αιτία υπαίτιο ή ανυπαίτιο να μού καταβάλει την προαναφερθείσα σημερινή αξία τους, που ανέρχεται στο συνολικό ποσό των 8.950,00 ευρώ (1.400,00 + 400,00 + 250,00 + 600,00 + 300,00 + 500,00 + 5.500,00).

Ζήτησε δε, κατά το ενδιαφέρον, εν προκειμένω, μέρος, "να υποχρεωθεί η αντίδικη να μου αποδώσει τη νομή και κατοχή ολοκλήρου του παραπάνω ακινήτου μου...". Tο Eφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, σχετικά με την εκτίμηση του περιεχομένου και το νομικό χαρακτηρισμό της ως άνω αγωγής, διέλαβε τις ακόλουθες παραδοχές: "Ο ενάγων-εκκαλών και η εναγομένη - εφεσίβλητη υπήρξαν σύζυγοι από το έτος 1981 μέχρι το 2006, οπότε και λύθηκε αμετάκλητα ο γάμος τους δυνάμει της υπ' αριθ. 314/2005 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρόδου που εξεδόθη επί αγωγής διαζυγίου που είχε ασκήσει ο ενάγων.

Η απόφαση αυτή επικυρώθηκε με την υπ' αριθ. 272/2006 απόφαση αυτού του Δικαστηρίου που κατέστη αμετάκλητη στις 17.11.2007. Με την υπ' αριθ. 633/2009 αγωγή του ο ενάγων - εκκαλών εξέθετε ότι ο ίδιος είναι κύριος ενός ακινήτου που χρησίμευσε ως οικογενειακή στέγη του ζεύγους, το οποίο απέκτησε λόγω δωρεάς δυνάμει του υπ' αριθ. .../1982 συμβολαίου του συμβολαιογράφου Ρόδου Αντωνίου Νεοφύτου, νομίμως μεταγραφέντος.

Προβλέποντας δε τον περί ανακλήσεως της δωρεάς ισχυρισμό της εναγομένης, ο ενάγων καθ' υποφορά εξέθετε ότι το συγκεκριμένο ακίνητο είχε αποκτηθεί με εξ ολοκλήρου δικά του χρήματα, αλλά για λόγους αποφυγής του φόρου μεταβιβάσεως είχε εικονικά αγοραστεί στο όνομα της εναγομένης πρώην συζύγου του καθώς αυτή, ως ...

υπήκοος και μόνιμη κάτοικος ..., μπορούσε να απαλλαγεί από το φόρο μεταβίβασης για ακίνητο που θα αποκτούσε στην Ελλάδα με εισαγόμενο κεφάλαιο. Ότι επειδή όμως τα χρήματα ήταν στην πραγματικότητα δικά του, αμέσως μετά την κατάρτιση του υπ' αριθμ. .../1982 πωλητηρίου συμβολαίου του αυτού συμβ/φου, με το οποίο η νυν εναγομένη απέκτησε το επίδικο καταρτίστηκε μεταξύ τους το με αριθ. .../1982 συμβόλαιο μεταβιβάσεως λόγω δωρεάς, με το οποίο η κυριότητα αυτού περιήλθε στον ίδιο.

Ότι η εναγομένη με την αφόρητη και αντισυζυγική συμπεριφορά της τον υποχρέωσε να αποχωρήσει από την συζυγική στέγη, αποβάλλοντας τον έτσι και από τη νομή του επιδίκου ακινήτου, την οποία ακόμη διατηρεί. Ότι αποχωρώντας από τη συζυγική στέγη στις 20-5-2004 άφησε εκεί τα απαριθμούμενα 10 προσωπικά του χρυσά κοσμήματα, συνολικής αξίας 8.950 €.

Με αυτή την ιστορική βάση και με τα προδιαληφθέντα αιτήματα, η αγωγή του εκκαλούντος - με την οποία αυτός όντως διεκδικεί την απωλεσθείσα νομή του ακινήτου και των κινητών του - δεν συνιστά αγωγή νομής αλλά, κατά τα εκτεθέντα στην ανωτέρω νομική σκέψη, διεκδικητική τοιαύτη, και συνεπώς δεν υπόκειται στην ενιαύσια παραγραφή του αρθ. 992 ΑΚ.

Ειδικά ως προς το επίδικο ακίνητο πρέπει να σημειωθεί ότι η νομική και ιστορική βάση στην οποία ο ενάγων στηρίζει το επικαλούμενο δικαίωμα κυριότητος του είναι σαφώς η λόγω δωρεάς μεταβίβαση αυτού από την εναγομένη προς τον ίδιο και όχι η τυχόν σχετική με το πρόσωπο του αποκτώντος εικονικότητα του πωλητηρίου συμβολαίου με το οποίο φέρεται να το απέκτησε η ίδια.

Τα περί εικονικότητας και προελεύσεως του τμήματος της αγοράς από μόνα τα εισοδήματα του εκκαλούντος εκτίθενται από αυτόν καθ' υποφοράν και προς υποστήριξη των εννόμων αποτελεσμάτων της δωρεάς, καθώς η αντίδικος του είχε ήδη προβεί στην ανάκληση αυτής με την από 28-6-2010 εξώδικη δήλωσή της και την υπ' αριθ. .../28-6-2010 συμβολαιογραφική πράξη ανάκλησης.

Ως λόγος της ανακλήσεως αυτής προβλήθηκε από την εναγομένη - εφεσίβλητη η άσκηση της υπό κρίση 633/2009 διεκδικητικής αγωγής. Καίτοι η δικαστική άσκηση του εμπραγμάτου δικαιώματος του ενάγοντος τρία έτη μετά την αμετάκλητη λύση του γάμου των διαδίκων δεν δύναται να στοιχειοθετήσει αχαριστία κατά της δωρήτριας, το κύρος της ανακλήσεως αυτής προβάλλεται ούτως ή άλλως αλυσιτελώς κατά της ενδίκου διεκδικητικής αγωγής, καθώς- κατά τα προεκτεθέντα στην αντίστοιχη νομική σκέψη- η ανάκληση και νόμιμη να ήταν, δεν θα επηρέαζε την ίδια την εκποιητική δικαιοπραξία, δηλ.

τη μεταβίβαση του δωριζομένου ακινήτου, αλλά μόνον την ενοχική αιτία αυτής. Μέχρι όμως την ανατροπή του εκποιητικού αποτελέσματος η κυριότητα παραμένει στο πρόσωπο του δωρεοδόχου και συνεπώς ο περί ανακλήσεως ισχυρισμός της ενεγομένης, όπως προβάλλεται, δεν επηρεάζει την εκ της κυριότητος του ενάγοντος, αξίωση αποδόσεως της νομής του επιδίκου".

Στη συνέχεια δε το Εφετείο, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση που είχε κρίνει ότι η ως άνω αγωγή του αναιρεσίβλητου αποτελούσε αγωγή περί αποβολής του από τη νομή ακινήτου, δεχόμενο την έφεσή του ως ουσία βάσιμη και δέχθηκε εν μέρει την αγωγή του, υποχρεώνοντας την αναιρεσείουσα να του αποδώσει τη νομή και κατοχή του επίδικου ακινήτου.

Με βάση, όμως, τα περιστατικά που προεκτέθηκαν, η σωρευομένη στο ως άνω δικόγραφο αγωγή, με την οποία ζητείται η απόδοση από την εναγομένη στον ενάγοντα της νομής και κατοχής του ακινήτου του, αποτελεί αγωγή περί νομής, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 974, 984 § 1 και 987 εδάφιο α' ΑΚ. Επομένως, το Εφετείο, το οποίο με την προσβαλλόμενη απόφασή του, κατά την εκτίμηση του περιεχομένου της αγωγής και το νομικό χαρακτηρισμό της, έκρινε εσφαλμένα ότι η αγωγή αυτή φέρει το χαρακτήρα διεκδικητικής αγωγής και όχι τέτοια περί αποβολής από τη νομή, παραβίασε τις ως άνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 974, 984 § 1, 987 εδάφιο α' ΑΚ, τις οποίες εσφαλμένα δεν εφάρμοσε, καθώς και εκείνη του άρθρου 1094 ΑΚ, την οποία εσφαλμένα εφάρμοσε και επομένως, είναι βάσιμος ο δεύτερος λόγος του κυρίως δικογράφου της αναίρεσης από τον αριθμ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο, κατ' εκτίμηση αυτού, αποδίδεται στο Εφετείο η πλημμέλεια της παραβίασης των πιο πάνω διατάξεων, διότι εκτίμησε την σωρευόμενη στο από 19-5-2009 δικόγραφο αγωγή, ως διεκδικητική ακινήτου και όχι ως αγωγή περί νομής και πρέπει να γίνει δεκτός.

Επομένως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων αναίρεσης, οι οποίοι καταλαμβάνονται από την αναιρετική εμβέλεια του λόγου αναίρεσης που έγινε δεκτός και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί, όμως, από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση (άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ).

Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή στην αναιρεσείουσα του παραβόλου που κατέθεσε (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστεί ο αναιρεσίβλητος, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας (άρθρα 176, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), η οποία κατέθεσε προτάσεις ενώπιον αυτού του δικαστηρίου, κατά τα αναφερόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 212/2020 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την προσβαλλόμενη απόφαση.

Διατάσσει την επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου στην αναιρεσείουσα.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, την οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 1η Δεκεμβρίου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 31 Ιανουαρίου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ