119/2015 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 29 Σεπτεμβρίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Legislator headnote
AI generated119/2015 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Επειδή, ο ενάγων, ήδη αναιρεσίβλητος, με την ένδικη αγωγή του εζήτησε την λύση του μετά της εναγομένης γάμου του , λόγω συνεχούς διαστάσεως αυτών για χρονικό διάστημα μείζον της διετίας. Με την πρωτόδικη απόφαση έγινε δεκτή ως νόμιμη και βάσιμη η αγωγή, η δε έφεση που ασκήθηκε κατά της αποφάσεως αυτής απερρίφθη με την προσβαλλομένη απόφαση ως ανυποστήρικτη, λόγω ερημοδικίας της εκκαλούσης.
Full text
Απόφαση 119 / 2015 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 119/2015
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεώργιο Κοντό, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 29 Σεπτεμβρίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Σ. συζ. Γ. Γ., το γένος Π. Τ., κατοίκου ... η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Του αναιρεσιβλήτου: Γ. Γ. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Σαμουρέλη, με δήλωση του αρθρ. 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3-3-2010 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 31870/2011 του ίδιου Δικαστηρίου και 820/2013 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 25-7-2013 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Κοντός, ανέγνωσε την από 29-4-2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από την προσκομιζόμενη από τον αναιρεσίβλητο υπ' αριθμ. 4024Γ/28-2-2014 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητού της περιφερείας του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης Κ. Σ., προκύπτει ότι επικυρωμένο αντίγραφο της κρινομένης αιτήσεως με την επ' αυτής πράξη προσδιορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση έχει επιδοθεί, με επιμέλεια του επισπεύδοντος την συζήτηση αναιρεσιβλήτου, νομίμως και εμπροθέσμως (άρθρο 568 παρ. 2, 3 και 4 Κ.Πολ.Δ.), στην αναιρεσείουσα, για την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο της 12-5-2014, κατά την οποία ανεβλήθη η συζήτηση, για την δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσης, χωρίς να είναι αναγκαία νέα κλήτευση της αναιρεσείουσας (αρθρ. 226 παρ. 4 σε συνδ. με 573 ΚΠολΔ). Επομένως, εφόσον η αναιρεσείουσα, κατά την δικάσιμο αυτή και κατά την εκφώνηση της υποθέσεως εκ του πινακίου δεν εμφανίσθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση χωρίς την παρουσία της (άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.).
Επειδή, ο ενάγων, ήδη αναιρεσίβλητος, με την ένδικη αγωγή του εζήτησε την λύση του μετά της εναγομένης γάμου του , λόγω συνεχούς διαστάσεως αυτών για χρονικό διάστημα μείζον της διετίας. Με την πρωτόδικη απόφαση έγινε δεκτή ως νόμιμη και βάσιμη η αγωγή, η δε έφεση που ασκήθηκε κατά της αποφάσεως αυτής απερρίφθη με την προσβαλλομένη απόφαση ως ανυποστήρικτη, λόγω ερημοδικίας της εκκαλούσης.
Επειδή, κατά την διάταξη του άρθρου 524 παρ. 3 του Κ.Πολ.Δ., η οποία εφαρμόζεται αναλόγως και στην ειδική διαδικασία των γαμικών διαφορών, κατά την διάταξη του άρθρου 603 παρ. 1 του ιδίου Κωδικός: "σε περίπτωση Ερημοδικίας του εκκαλούντος εφαρμόζονται ως προς την έφεση οι διατάξεις για την Ερημοδικία του ενάγοντος.
Το ίδιο ισχύει σε περίπτωση Ερημοδικίας του εφεσίβλητου ως προς την αντέφεση". Από τον συνδυασμό της διατάξεως αυτής προς τις διατάξεις των άρθρων 553 παρ. 1, 531 παρ. 1 και 272 παρ. 1 και 2 του Κ.Πολ.Δ. προκύπτει, ότι η απόρριψη της εφέσεως λόγω της ερημοδικίας του εκκαλούντος γίνεται κατ' ουσίαν και όχι κατά τον τύπον.
Τούτο δε διότι, μολονότι οι λόγοι της εφέσεως δεν εξετάζονται ως προς το παραδεκτό και τη βασιμότητα των, θεωρούνται κατά πλάσμα του νόμου, ότι είναι αβάσιμοι και για την αιτία αυτή απορρίπτονται, αφού δεν παρέχεται στο δικαστήριο η δυνατότητα εκδόσεως αντιθέτου αποφάσεως περί αποδοχής των. Επομένως, αν η ασκηθείσα κατά της πρωτοδίκου αποφάσεως έφεση απορριφθεί, λόγω ερημοδικίας του εκκαλούντος, προσβλητή με το ένδικο μέσο της αναιρέσεως είναι μόνο η μη υποκείμενη πλέον σε ανακοπή ερημοδικίας (είτε λόγω παρελεύσεως απράκτου της σχετικής προθεσμίας, είτε λόγω παραιτήσεως απ' αυτήν) απόφαση του Εφετείου, στην οποία ενσωματώθηκε η πρωτόδικη (Ολ.Α.Π. 16/1990, Α.Π. 548/2012,651/2012. 2069/2013, 2231/2013).
Εξάλλου κατά την διάταξη του άρθρου του άρθρου 524 παρ.4 Κ.Πολ.Δ.: " Σε περίπτωση Ερημοδικίας του εφεσίβλητου ως προς την έφεση η διαδικασία προχωρεί σαν να ήταν και αυτός παρών. Το ίδιο ισχύει και σε περίπτωση Ερημοδικίας του εκκαλούντος ως προς την αντέφεση. Ο παριστάμενος διάδικος υποχρεούται μέσα σε πέντε ημέρες από τη Συζήτηση να προσκομίσει αντίγραφα του εισαγωγικού δικογράφου και των προτάσεων του αντιδίκου του, που κατατέθηκαν στην πρωτοβάθμια δίκη, καθώς και τα Πρακτικά και τις εκθέσεις που λήφθηκαν κατ' αυτήν.
Διαφορετικά κηρύσσεται απαράδεκτη η Συζήτηση". Από την ρητή και σαφή διατύπωση της ανωτέρω διατάξεως σε συνδυασμό με την αντίστοιχη της προπαρατεθείσης τοιαύτης της παρ. 3 του άρθρου 524 συνάγεται ότι η θεσπιζόμενη δι' αυτής υποχρέωση του παρισταμένου διαδίκου να προσκομίσει, επί ποινή απαραδέκτου της συζητήσεως, τα αναφερόμενα σ' αυτήν έγγραφα, μεταξύ των οποίων και αντίγραφο των προτάσεων του αντιδίκου του, αφορά μόνον την περίπτωση ερημοδικίας του εφεσίβλητου, οπότε η διαδικασία προχωρεί σαν να ήταν και ο ίδιος παρών και η υπόθεση ερευνάται κατ' ουσίαν.
Αντιθέτως επί ερημοδικίας του εκκαλούντος, τοιαύτη υποχρέωση προσκομιδής εγγράφων δεν προβλέπεται από την προπαρατεθείσα σχετική διάταξη, θα ήταν άλλωστε και αλυσιτελής, αφού ως προεξετέθη στην περίπτωση αυτή οι λόγοι της εφέσεως δεν εξετάζονται ως προς το παραδεκτό και βάσιμο αυτών, αλλά θεωρούνται κατά πλάσμα του νόμου, ως αβάσιμοι και απορριπτέοι, αφού δεν παρέχεται στο δικαστήριο η δυνατότητα εκδόσεως αντιθέτου αποφάσεως περί αποδοχής των.
Επομένως ο μοναδικός λόγος της κρινομένης αιτήσεως με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η εκ του άρθρου 559 αριθμ. 1 Κ.Πολ.Δ, αναιρετική πλημμέλεια, κατ' εκτίμηση όμως του νοηματικού του περιεχομένου η τοιαύτη εκ του αριθμού 14 του αυτού άρθρου, συνισταμένη στο ότι το Εφετείο, παρά το νόμο εχώρησε στην απόρριψη ως ανυποστήρικτου της εφέσεως της ήδη αναιρεσειούσης - εναγομένης, λόγω της ερημοδικίας αυτής, μολονότι ο παραστάς ενώπιόν του αντίδικος της εφεσίβλητος και νυν αναιρεσίβλητος δεν προσκόμισε, όπως είχε υποχρέωση εκ του άρθρου 524 παρ. 4 του Κ.Πολ.Δ., τις κατατεθείσες ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου προτάσεις της είναι αβάσιμος.
Συνεπώς η κρινομένη αίτηση, πρέπει να απορριφθεί, ελλείψει δε σχετικού αιτήματος του αναιρεσιβλήτου, δεν επιδικάζεται δικαστική δαπάνη εις βάρος της ηττωμένης αναιρεσειούσης.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 25 Ιουλίου 2013 αίτηση της Σ. συζ. Γ. Γ., για αναίρεση της υπ' αριθμ.820/2013 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 14 Οκτωβρίου 2014.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημοσία συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 17 Φεβρουαρίου 2015.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ