Legislator Case Law & Legislation
1199/2019 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against appellate court's free evaluation of evidence in insurance dispute.

Case Number 1199/2019
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Greece dismissed the appellant's request for cassation against the appellate court's decision in an insurance coverage dispute. The appellant argued that the appellate court improperly violated the force of evidence by granting greater weight to the insurer's expert report than the insured's. The court held that the appellate judge exercised its free evaluation of evidence correctly by weighing conflicting expert opinions alongside other materials, a process protected from cassation review under Greek civil procedure law.

Legislator headnote

AI generated

Articles 340, 387, 390 of the Code of Civil Procedure; The appellate court's free evaluation of evidence, including the comparative weight of conflicting expert opinions, is not subject to cassation review and cannot be challenged on the ground of violation of the force of evidence.

Keywords

AI generated
free evaluation of evidence cassation appeal expert opinion weight insurance coverage dispute appellate court review

Cited Legislation

AI generated
Article 559, paragraph 12 of the Code of Civil Procedure
Article 340 of the Code of Civil Procedure
Article 387 of the Code of Civil Procedure
Article 390 of the Code of Civil Procedure
Article 495, paragraph 4 of the Code of Civil Procedure
Article 176 of the Code of Civil Procedure
Article 183 of the Code of Civil Procedure

Cited Case Law

AI generated
Case 732/2017
Case 609/2014
Case 1964/2009
Case 318/2011
Case 358/2007
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1199 / 2019 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1199/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αβροκόμη Θούα, Γεώργιο Αποστολάκη, Θεόδωρο Κανελλόπουλο - Εισηγητή και Αναστασία Περιστεράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Φεβρουαρίου 2019, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... ...", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξουσίους δικηγόρους της Σπυρίδωνα Τρίπλη και Κυπριανή Ψηλού. Της αναιρεσίβλητης: ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Πετσάλα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-1-2013 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3189/2015 του ίδιου Δικαστηρίου και 3426/2017 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 21-12-2017 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Οι πληρεξούσιοι της αναιρεσείουσας ζήτησαν την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε, κατά το ενδιαφέρον τον αναιρετικό έλεγχο μέρος, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Η ενάγουσα ανώνυμη εταιρεία (αναιρεσείουσα) δραστηριοποιήθηκε από το έτος 2002 στην παραγωγή, εισαγωγή και εμπορία λευκών ειδών..., με έδρα στο ......, όπου στεγάζονται τα γραφεία της και αποθήκη εμπορευμάτων.

Πέραν της ανωτέρω έδρας της η ενάγουσα διατηρεί υποκατάστημα με αποθηκευτικό χώρο στις ......, καθώς και αποθηκευτικό χώρο συνολικής επιφάνειας 660 τ.μ στο ....ο χλμ Εθνικής Οδού ...,... Δυνάμει του υπ' αριθμ. ...879/18-5-2010 ασφαλιστηρίου συμβολαίου, η ενάγουσα ασφάλισε στην εναγόμενη ασφαλιστική εταιρία (αναιρεσίβλητη), για το χρονικό διάστημα από 3-5-2010 έως 3-5-2011, τις εγκαταστάσεις της στο ...

και στις ..., μεταξύ άλλων κινδύνων και κατά του κινδύνου κλοπής του περιεχομένου τους. Με την υπ' αριθμ. ...57/5-4-2011 πρόσθετη πράξη κλοπής περιουσίας του ως άνω ασφαλιστηρίου συμπεριλήφθηκε στο ως άνω ασφαλιστήριο και η εγκατάσταση-αποθήκη της ενάγουσας στο ..., την οποία είχε στο μεσοδιάστημα μισθώσει δια του από 15-11-2010 ιδιωτικού συμφωνητικού μίσθωσης..., δηλωμένης ως εγκατάστασής της την 2-12-2010 στην αρμόδια Δ.Ο.Υ....

Έτσι σύμφωνα με την ανωτέρω πρόσθετη πράξη η εναγόμενη ασφαλιστική εταιρία ανέλαβε την ασφαλιστική κάλυψη, πέραν του περιεχομένου των άλλων δύο εγκαταστάσεων της ενάγουσας στο ... και τις ..., και του περιεχομένου (όπως εμπορεύματα πρώτες και βοηθητικές ύλες, κινητές βελτιώσεις και διακοσμήσεις) της αποθήκης της ενάγουσας στο ...

μεταξύ των άλλων κινδύνων, και έναντι αυτού της κλοπής. Με την ίδια πρόσθετη πράξη το ασφαλιζόμενο κεφάλαιο του περιεχομένου των παραπάνω τριών εγκαταστάσεων αυξήθηκε από το ποσό των 1.400,000 ευρώ στο ποσό των 2.000.000 ευρώ, από το οποίο το ποσό των 600.000 ευρώ αφορούσε την ασφάλιση του περιεχομένου της ανωτέρω αποθήκης στο ..., με αφαιρετέα απαλλαγή, όσον αφορά τον παραπάνω κίνδυνο κλοπής 10% επί της ζημίας, όπως ρητά προβλέφθηκε στην ασφαλιστική σύμβαση.

Εν συνεχεία, με το από 01-05-2011 ταυτάριθμο με το αρχικό (με αριθμό ...8 79) ανανεωτήριο ασφαλιστήριο συμβόλαιο, η διάρκεια της κατά τα ανωτέρω ασφαλιστικής κάλυψης ορίστηκε για το χρονικό διάστημα από 03-05-2011 έως 03-5-2012, ενώ το όριο ευθύνης της ασφαλίστριας εναγομένης αναφορικά με το ασφαλισμένο περιεχόμενο των τριών ως άνω εγκαταστάσεων της ενάγουσας παρέμεινε στα ίδια ποσά, ήτοι...

για... το περιεχόμενο της αποθήκης στο ... μέχρι του ασφαλισμένου ποσού των 600.000 ευρώ με απαλλαγή επί της ζημίας σε κάθε ζημία κλοπής διαρρήξεως. Επιπλέον, στο εν λόγω ασφαλιστήριο συμβόλαιο ρητά προβλεπόταν ότι η κάλυψη για κλοπή θα ίσχυε υπό την απαραίτητη προϋπόθεση ότι οι ασφαλιζόμενοι χώροι προστατευόταν από σύστημα συναγερμού συνδεδεμένο με εταιρία προστασίας (security), το οποίο θα έπρεπε κατά τις ώρες μη εργασίας να βρίσκεται σε πλήρη χρήση και λειτουργία και να ελέγχει όλες τις πιθανές εισόδους (πόρτες, παράθυρα, φεγγίτες κ.λπ.) και όλους τους χώρους εντός των οποίων ευρίσκονταν τα ασφαλιζόμενα.

Έτσι για την προστασία του ανωτέρω αποθηκευτικού χώρου στο ..., που ήταν μια ισόγεια πανταχόθεν ελεύθερη οικοδομή μεταλλικής κατασκευής με πλαγιοκάλυψη πάνελ πολυουρεθάνης, ευρισκόμενη σε ερημική τοποθεσία και απέχουσα τουλάχιστον 150 μ. από τα λοιπά κτίρια της περιοχής, υπήρχε εγκατεστημένο σύστημα συναγερμού συνδεδεμένο με το κέντρο λήψης σημάτων της εταιρίας "...", η οποία σε περίπτωση σήματος διάρρηξης ειδοποιούσε τους ασφαλισμένους και τις αστυνομικές αρχές.

Ειδικότερα, το εν λόγω σύστημα συναγερμού αποτελείτο από την κεντρική του μονάδα/πληκτρολόγιο ευρισκόμενης παραπλεύρως της θύρας εισόδου προσωπικού - ανθρωποθύρας, εσωτερική και εξωτερική σειρήνα, έξι (6) ραντάρ αισθητήρες (ανιχνευτές κίνησης υπέρυθρης ακτινοβολίας) και πέντε (5) μαγνητικές επαφές στα ισάριθμα ανοίγματα (δηλαδή μία στην θύρα εισόδου προσωπικού και τέσσερις στις αντίστοιχες πόρτες φορτοεκφόρτωσης).

Η σύνδεση με το κέντρο λήψης σημάτων της "..." επιτυγχάνετο μόνο ασύρματα μέσω GSM (συσκευή κινητής τηλεφωνίας), λόγω δε της ασύρματης σύνδεσης, η κεντρική μονάδα του συστήματος ρυθμίστηκε ώστε στο κέντρο λήψης σημάτων να αποστέλλονται μόνο τα σήματα διάρρηξης, χαμηλής μπαταρίας ή οποιουδήποτε άλλου προβλήματος δυσλειτουργίας (σήματα emergency) και όχι τα σήματα οπλισμού-αφοπλισμού του συστήματος ή ελέγχου (test) της επικοινωνίας με το κέντρο λήψης σημάτων, τα οποία καταχωρούνταν στην μνήμη της πλακέτας, που είναι τοποθετημένη στην κεντρική μονάδα του συστήματος.

Τις πρώτες πρωινές ώρες της 03-09-2011, ήτοι εντός του χρονικού διαστήματος ισχύος της πιο πάνω ασφαλιστικής σύμβασης μεταξύ των διαδίκων, ενεργοποιήθηκε το παραπάνω σύστημα συναγερμού και το κέντρο λήψεως σημάτων της ..., έλαβε από την ως άνω ευρισκόμενη στο ... αποθήκη της ενάγουσας από ώρα 01:37 π.μ έως 01:39 π.μ σήμα διάρρηξης, από τη ζώνη 1 (μαγνητική επαφή θύρας εισόδου προσωπικού - ανθρωποθύρας) την ώρα 01:37 πμ, από τη ζώνη 11 (ραντάρ δεξιά της θύρας προσωπικού - ανθρωποθύρας) την ώρα 01 :37 πμ, από τη ζώνη 10 (ραντάρ κοντά στο ρόλο της δεξιάς πλευράς) την ώρα 01:37 πμ, από τη ζώνη 8 (ραντάρ κοντά στο δεξί πίσω ρόλο) την ώρα 01:37 πμ, από την ζώνη 6 (ραντάρ κοντά στο πίσω αριστερό ρολό) την ώρα 01:37, από τη ζώνη 4 (ραντάρ κοντά στο ρόλο της αριστερής πλευράς) την ώρα 01:38 πμ και από τη ζώνη 2 (ραντάρ αριστερά της θύρας - προσωπικού ανθρωποθήρας) την ώρα 01.39 πμ, ενώ τα παραπάνω σήματα (με την παρατιθέμενη σειρά) καταγράφηκαν και στη μνήμη της πλακέτας της εγκατεστημένης εντός του χώρου κεντρικής μονάδας του συναγερμού.

Αμέσως μετά την ενεργοποίηση του συναγερμού, και συγκεκριμένα την ώρα 01:38 πμ της ίδιας ως άνω ημέρας ενημερώθηκε τηλεφωνικά από το κέντρο λήψης σημάτων το Αστυνομικό σύστημα ...... και την ώρα 01:39 πμ έγινε ανεπιτυχής προσπάθεια ειδοποίησης του προέδρου του διοικητικού συμβουλίου και διευθύνοντα συμβούλου της ενάγουσας εταιρίας, Α.

Χ...., στο κινητό του τηλέφωνο... που δεν απαντούσε. Την ώρα 01.40 π.μ. ενημερώθηκε σχετικά με τα σήματα διαρρήξεων στο κινητό της τηλέφωνο... από την ... η Χ. Δ...., σύζυγος του Α. Χ., ενώ λίγα λεπτά αργότερα, την ώρα 01:44 πμ, ο τελευταίος επικοινώνησε τηλεφωνικώς από το παραπάνω αριθμό σύνδεσης του κινητού του τηλεφώνου με την ως άνω εταιρεία και ακολούθως το ίδιο έπραξε εκ νέου και την ώρα 02:42 πμ.

Εξάλλου, σύμφωνα με την αναφορά του αξιωματικού υπηρεσίας του αστυνομικού τμήματος ... κατά το 8ωρο από 22:00-06:00 της 02-03/09/2011 το ΑΤ ... ενημερώθηκε τηλεφωνικά από την ... για συναγερμό στην παραπάνω αποθήκη και όχημα της αστυνομίας μετέβη στο χώρο (χωρίς ωστόσο να προσδιορίζεται επακριβώς η ώρα της άφιξης) όπου δεν διαπιστώθηκε κάτι ύποπτο και αποχώρησε.

Επόμενο σήμα διάρρηξης στην εν λόγω αποθήκη ελήφθη από το κέντρο λήψης σημάτων της ... την ώρα 11.53 π.μ της 3/9/2011 από τη ζώνη Ι (μαγνητική επαφή θύρας εισόδου προσωπικού- ανθρωποθύρας) και από τη ζώνη 11 (ραντάρ δεξιά της θύρας προσωπικού-ανθρωποθύρας), και άμεσα την ώρα 11:54 πμ ειδοποιήθηκε με κλήση στο κινητό του τηλέφωνο... o νόμιμος εκπρόσωπος της ενάγουσας Α.

Χ., ο οποίος στην επικοινωνία του αυτή με την εταιρεία αναφέρει ότι έχει ο ίδιος μεταβεί και έχει εισέλθει στον χώρο, όπου, όπως διαπιστώνει, έχει γίνει διάρρηξη. Εν συνεχεία, όπως προκύπτει από την αναφορά του αξιωματικού υπηρεσίας του αστυνομικού τμήματος ... κατά το 8ωρο από 06:00 - 14:00 της 03/09/2011 περί ώρα 12:30 μ.μ της ίδιας ημέρας ο ως άνω νόμιμος εκπρόσωπος της ενάγουσας Α.

Χ. μετέβη στο ΑΤ ... όπου κατήγγειλε την διάρρηξη του χώρου και την αφαίρεση διαφόρων αντικειμένων από το εσωτερικό του, δηλώνοντας ότι δεν γνώριζε ποια ήταν τα ακριβή αντικείμενα και την αξία αυτών. Ο ίδιος την επομένη (ήτοι την 4/9/2011), και αφού είχε ήδη ενημερώσει την εναγόμενη περί επέλευσης της ασφαλιστικής περίπτωσης, επισκέφθηκε εκ νέου το παραπάνω Αστυνομικό Τμήμα για να δηλώσει λεπτομέρειες σχετικά με την κλοπή με διάρρηξη, τον τρόπο και τις συνθήκες της διάρρηξης, αλλά και την αξία των κλαπέντων, την οποία και προσδιόρισε στο ποσό των 710.000 ευρώ περίπου, ενώ κατέθεσε και μήνυση κατά αγνώστων δραστών.

Τόσο δε στην κατά τα ως άνω δήλωση του ενώπιον του Α.Τ. ... όσο και σ' αυτήν που υπεύθυνε προς την εναγομένη περί επέλευσης του ασφαλιστικού κινδύνου, ο ως άνω νόμιμος εκπρόσωπος της ενάγουσας Α. Χ. ανέφερε, όσον αφορά τις συνθήκες της κλοπής, ότι την 3/9/2011 από ώρα 01:45 πμ περίπου έως 11:00 πμ άγνωστος ή άγνωστοι δράστες εισήλθαν εντός την εν θέματι αποθήκης σπάζοντας την κλειδαριά της κεντρικής εισόδου και αφού απενεργοποίησαν το σύστημα συναγερμού (ραντάρ-αισθητήρες κίνησης) με σπρέι αφαίρεσαν τα εμπορεύματα που ήταν αποθηκευμένα στο χώρο.

Τα εμπορεύματα δε αυτά προσδιόρισε ειδικότερα κατ' είδος, ποσότητα, στοιχεία αγοράς-προέλευσης, και αξία αυτών κατ' είδος και ποσότητα σε σχετικό χειρόγραφο κατάλογο που συμπεριέλαβε στην από 21/10/2011 Δήλωση Ζημίας απευθυνόμενη προς την εναγομένη και υπέβαλε σ' αυτήν μέσω της εταιρείας πραγματογνωμόνων "...

Α.Ε", στην οποία η εναγομένη ήδη από τις 5/9/2011 είχε αναθέσει τη διαπίστωση της διάπραξης της κλοπής και της εκτίμησης της ζημίας. Με βάση δε τον κατάλογο αυτό η ενάγουσα δήλωσε προς την εναγομένη ως απαίτηση από τη ζημία της λόγω επέλευσης του ασφαλιστικού κινδύνου της κλοπής, το ποσό των 532.774,42 ευρώ, που αντιστοιχεί στη συνολική αξία των εμπορευμάτων (υφάσματα, ριχτάρια, μαξιλάρια, σεντόνια, χαλιά) που αναλυτικώς αναφέρονται στον ως άνω κατάλογο.

Ωστόσο δεν προέκυψε ότι τα δηλωθέντα ως κλαπέντα εμπορεύματα ευρίσκονταν πράγματι στο χώρο της αποθήκης της ενάγουσας στο ..., την 3/9/2011, όπου , όπως αυτή ισχυρίζεται, έλαβε χώρα αφαίρεση των τις πρωινές ώρες της ως άνω ημεροχρονολογίας, λαμβανομένου υπόψη και των όσων η ίδια υποστήριξε, κατά τη διάρκεια διερεύνησης της υπόθεσης από την εταιρεία "...

Α.Ε", αναφορικά με την ποσότητα των εμπορευμάτων που ήταν εναποτιθέμενα και είχαν παραμείνει στην αποθήκη αυτή, για τα οποία, κατά δήλωσή της και με βάση τα στοιχεία που επικαλέστηκε, είχαν προηγουμένως διενεργηθεί περί τα 30 δρομολόγια για τη μεταφορά τους με φορτηγά οχήματα, ήτοι επρόκειτο για μια εξαιρετικά μεγάλη ποσότητα εμπορευμάτων, που για να αφαιρεθεί σε διάστημα λίγων ωρών απαιτείτο μία πολύ καλά οργανωμένη επιχείρηση, με τη συμμετοχή πολλών ατόμων και τη χρήση φορτηγών οχημάτων, αλλά και αρκετό χρόνο στη διάθεση των δραστών.

Τούτο άλλωστε προκύπτει και από την προσκομισθείσα από την ενάγουσα και ενεργηθείσα κατ' εντολή της από Μαΐου 2012... ιδιωτικής έκθεσης πραγματογνωμοσύνης της εταιρείας "...", οι συντάκτες της οποίας, αναφερόμενοι στις συνθήκες του συμβάντος αναφέρουν ότι: "Όλα τα ανωτέρω σε συνδυασμό με τον τρόπο εκτέλεσης της διάρρηξης και τον χρόνο που είχαν στην διάθεσή τους οι δράστες, προϋποθέτουν ότι η κλοπή αποτέλεσε ένα πολύ καλά οργανωμένο σχέδιο που συμμετείχε πλήθος ατόμων και φορτηγά οχήματα μεγάλης χωρητικότητας...".

Πλην όμως, πέραν των εύλογων ερωτηματικών που ανακύπτουν από το παράδοξο να μην γίνεται αντιληπτή μία τέτοια επιχείρηση από τους αστυνομικούς που μετέβησαν στο σημείο μεταξύ των ωρών 01:45 έως 06:00 πμ για επιτόπιο έλεγχο, επιπλέον, οι ερευνητές - πραγματογνώμονες της "... Α.Ε" στην οποία,... η εναγόμενη είχε αναθέσει τη διερεύνηση των συνθηκών επέλευσης του ασφαλιστικού κινδύνου και την έκταση της ζημίας, διαπίστωσαν, στις πολλαπλές διαδοχικές επιτόπιες αυτοψίες που ενήργησαν αμέσως μετά το συμβάν στις 5/9, 6/9, 7/9, 8/9, 9/9 και 19/9/2011 (ήτοι αυτοψίες που άρχισαν μόλις μία ημέρα μετά τη δήλωση της ενάγουσας περί επέλευσης του ασφαλιστικού κινδύνου), σύμφωνα με την συνταχθείσα από τους ίδιους από 16.1.2012 έκθεσή τους ...

τα εξής: τα αποτυπώματα των τροχών που βρέθηκαν στο έδαφος του χωματόδρομου, που είχε διαμορφωθεί στην αριστερή από την όψη πλευρά της αποθήκης και κατέληγε μπροστά από το ανασυρόμενο ρολό της θύρας φορτοεκφόρτωσης, που κατά δήλωση της ενάγουσας, ανοίχτηκε από τους δράστες, και απ' όπου φέρεται να φορτώθηκαν τα δηλωθέντα ως κλαπέντα, προέρχονταν μόνο από μία κίνηση (προς και από την πόρτα) οχήματος με μετατρόχιο (απόσταση μεταξύ δύο παράλληλων τροχών) 1,40 μ.

παραπέμποντας σε όχημα ημιφορτηγό τύπου βαν μικρών διαστάσεων και χωρητικότητας και όχι σε φορτηγό ή φορτηγά μεγάλης χωρητικότητας, που θα ήταν αναγκαίο να χρησιμοποιηθούν για την αφαίρεση μίας τόσο μεγάλης ποσότητας εμπορευμάτων σε διάστημα λίγων ωρών... Βέβαια η ενάγουσα, επιχειρώντας να αντικρούσει αυτή τη διαπίστωση επικαλείται τις προσκομιζόμενες από αυτήν φωτογραφίες περιμετρικά του κτιρίου, αλλά και όσα οι ορισθέντες κατ' εντολή της ερευνητές πραγματογνώμονες της εταιρείας "...", καταγράφουν στην από Μαΐου 2012 έκθεσή τους για το συγκεκριμένο ζήτημα, οι οποίοι αφού διαπιστώνουν την επίστρωση της διαδρομής που έχει διαμορφωθεί στην πρόσοψη του κτιρίου και στην πλαϊνή αριστερή όψη, με αδρανές υλικό οδοποιίας 3Α αναφέροντας περαιτέρω ότι σε διαδρομή με τέτοια επίστρωση δεν μπορεί να υπάρξει αποτύπωση απλής κίνησης οχήματος, και ότι ίχνη τροχών που βρέθηκαν και αποτυπώθηκαν φωτογραφικά από τους ερευνητές πραγματογνώμονες της "...

Α.Ε" αφορούν σε σπινιάρισμα τροχών επιβατηγού αυτοκινήτου (είτε του περιπολικού του Α Τ ..., που μετέβη στο σημείο μετά την αναφορά του συμβάντος από την ..., είτε του οχήματος του νομίμου εκπροσώπου της ενάγουσας που έφθασε στην αποθήκη περί ώρα 11.00 π.μ, είτε του οχήματος οιουδήποτε τρίτου επισκέφθηκε το χώρο πριν την άφιξη των ερευνητών της "..."), καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η φύση του οδοστρώματος επικαλυμμένου με υλικό 3Α τεχνικά επιτρέπει την ομαλή κίνηση φορτηγού ή φορτηγών χωρίς αυτά να αφήνουν ίχνη, και ως εκ τούτου δεν προκύπτει ασφαλώς ότι στο σημείο δεν κινήθηκαν φορτηγό ή φορτηγά τα οποία και μετέφεραν τον όγκο των εμπορευμάτων που δηλώθηκε ότι εκλάπησαν.

Πέραν όμως της αμφίβολης ορθότητας του παραπάνω συμπεράσματος (δεδομένης και της παντελούς έλλειψης παράθεσης συγκεκριμένων τεχνικών στοιχείων που να το τεκμηριώνουν) δέον να επισημανθεί ότι, αφενός μεν δεν προέκυψε ο ακριβής χρόνος που έχουν ληφθεί οι προσκομιζόμενες από την ενάγουσα φωτογραφίες περιμετρικά του κτιρίου της αποθήκης της στο ..., αφετέρου δε οι ερευνητές πραγματογνώμονες της εταιρείας "..." ενήργησαν επιτόπιες αυτοψίες, στις 8.2.2012, 29.3.2012 και 3.5.2012, ήτοι σε χρόνο πολύ μεταγενέστερο της 3.9.2011, που κατά τη δήλωση της ενάγουσας επήλθε ο ασφαλιστικός κίνδυνος της κλοπής διαρρήξεως, με αποτέλεσμα να κλονίζεται η αξιοπιστία της ως άνω από Μαΐου 2012 έκθεσης και όσων οι συντάκτες αυτής καταγράφουν για την κατάσταση του εσωτερικού και εξωτερικού χώρου της εν θέματι αποθήκης πέντε και πλέον μήνες μετά την 3.9.2011.

Για τον ίδιο λόγο η ως άνω έκθεση ιδιωτικής πραγματογνωμοσύνης της εταιρείας "...", δεν κρίνεται αξιόπιστη ως προς τις περιγραφόμενες σ' αυτήν συνθήκες καθαριότητας των εσωτερικών χώρων της αποθήκης, δεδομένου ότι τα όσα αναφέρονται για το ζήτημα αυτό στην ως άνω έκθεση αφορούν στη διαπιστωθείσα κατάσταση κατά τις παραπάνω ημερομηνίες (8.2.2012, 29.3.2012 και 3.5.2012) των επιτόπιων αυτοψιών των ερευνητών της "...", και όχι στην υφισταμένη εγγύς της 3/9/2011.

Αντίθετα, οι επισκεφθέντες το χώρο ερευνητές της εταιρείας "... Α.Ε." ήδη από τις 5/9/2011, ήτοι μία ημέρα μετά τη δήλωση της ενάγουσας για την επέλευση της ασφαλιστικής -περίπτωσης, διαπιστώνουν ότι o χώρος που υποδείχθηκε από την ενάγουσα ασφαλισμένη εταιρεία ως χώρος εναπόθεσης των κλαπέντων εμπορευμάτων, ήτοι ο κεντρικός χώρος της ως άνω αποθήκης, όπου κατά δήλωση του νομίμου εκπροσώπου της, ήταν τοποθετημένα τα εμπορεύματα αυτά χύδην στο δάπεδο (χωρίς παλέτες), ήταν ιδιαίτερα ρυπαρός, γεμάτος σκόνες και ιστούς από αράχνες, έφερε σημάδια εγκατάλειψης και γενικότερα δεν παρουσίαζε εικόνα συμβατή με τη δήλωση της ασφαλισμένης ότι ο χώρος ήταν σχεδόν, γεμάτος με εμπορεύματα και τον επισκέπτονταν συχνά, ενώ από την προσεκτικότερη εξέταση του χώρου αυτού από τους ως άνω ερευνητές προέκυψε ότι το δάπεδο έφερε ενιαία ίχνη σκόνης - ρυπαρότητας και δεν υπήρχαν επ' αυτού αποτυπώματα από τοποθέτηση.

εμπορευμάτων, τα οποία και θα ήταν φυσικό να υπάρχουν, αν είχαν τοποθετηθεί χύδην στο δάπεδο επί μακρό διάστημα (κατά δήλωση της ενάγουσας άνω των επτά μηνών) εμπορεύματα και αυτά αφαιρούνταν από τη θέση τους. Τέτοια μάλιστα αποτυπώματα (διαφοροποιήσεις στην αποτύπωση των αντικειμένων στη σκόνη του δαπέδου), σχηματίστηκαν με τη μετακίνηση από τους ως άνω πραγματογνώμονες άλλων αντικειμένων που ήταν τοποθετημένα επί μακρόν στο δάπεδο και βρίσκονταν στον κεντρικό χώρο της αποθήκης, όπου κατά δήλωση της ενάγουσας ασφαλισμένης ήταν τοποθετημένα και τα δηλωθέντα ως κλαπέντα εμπορεύματα.

Επομένως, με βάση και τις παραπάνω διαπιστώσεις των ερευνητών της εταιρείας "... Α.Ε", που καταγράφονται στην παραπάνω έκθεσή τους, καθίσταται προφανές ότι η τοποθέτηση εμπορευμάτων επί του δαπέδου της αποθήκης θα διαφοροποιούσε την κατάσταση αυτού άμα τη απομακρύνσει του στοιβαγμένου εμπορεύματος, αφήνοντας καθαρότερο τον πέριξ αυτού χώρο, ενώ η είσοδος ανθρώπων με έντονη δραστηριότητα προκειμένου να αφαιρέσουν το εμπόρευμα αυτό θα άφηνε πολλαπλά ίχνη "συρσίματος" αλλά και πατημάτων τόσο στο σημείο που ήταν στοιβαγμένο το εμπόρευμα όσο και στο σημείο πλησίον της θύρας φορτοεκφόρτωσης απ' όπου, κατά δήλωση της ενάγουσας, οι δράστες προέβησαν στην φόρτωσή του.

Εξάλλου, για τις μεταφορές εμπορευμάτων (τρεις τον αριθμό) που διενεργήθηκαν την 29-12-2010 με το με αριθμό κυκλοφορίας ...41 φορτηγό όχημα εργοστασίου κατασκευής MERCEDES της ενάγουσας εταιρίας τόσο από την αποθήκη της στο ..... όσο και από την έδρα της στο ... προς την επίμαχη αποθήκη της στην .... προέκυψε ότι έγιναν την ίδια ημέρα (με ώρες αναχώρησης 09:30 π.μ.

και 12:40 μ.μ. από το ... και 14:00 μ.μ. από το ...) με την κατάθεση των πινακίδων του ως άνω φορτηγού οχήματος στη Διεύθυνση Μεταφορών - Επικοινωνιών της Νομαρχίας Αθηνών, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται εύλογες αμφιβολίες περί της πραγματοποίησης τους. Επιπλέον, αν και η ενάγουσα ισχυρίστηκε ότι στη συγκεκριμένη αποθήκη ήταν εναποτεθειμένα τουλάχιστον επί επτάμηνο τα φερόμενα ως κλαπέντα εμπορεύματα της και ότι στο διάστημα από 11/7/2011 έως 8/8/2011 το σύστημα συναγερμού δεν είχε ρεύμα, εντούτοις εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι η ίδια, και παρά την επικαλούμενη από αυτήν επίσκεψη του χώρου δύο φορές (στις 15/7/2011 και στις 23/7/2011) κατά το ως άνω διάστημα, δεν φρόνησε για την καλή λειτουργία του συστήματος συναγερμού επί σχεδόν ένα (1) μήνα, παράλειψη όμως που ενείχε τον κίνδυνο (σε περίπτωση επέλευσης της ασφαλιστικής περίπτωσης, της κλοπής κατά το διάστημα αυτό) να αποκλείσει την ασφαλιστική της κάλυψη δεδομένης της συνομολογηθείσας υποχρέωσής της (ειδικός όρος 100 του ασφαλιστηρίου συμβολαίου) για την πλήρη λειτουργία του συστήματος σε όλους τους χώρους εντός των οποίων ευρίσκονταν τα ασφαλιζόμενα.

Τέλος, αξιοσημείωτο είναι ότι από κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν προέκυψε, ούτε άλλωστε η ενάγουσα επικαλέστηκε, ενόψει της χρήσης της εν λόγω εγκατάστασης στο ... ως αποθήκης, την τήρηση κάποιου συστήματος διαχείρισης αποθήκης (π.χ. με καρτέλες ή ανάλογο πληροφοριακό σύστημα) για την καταγραφή και καταχώριση των μονάδων προϊόντων και πρώτων υλών που εισάγονται και εξάγονται, ως είθισται στην πράξη να γίνεται από επιχειρήσεις αντίστοιχου μεγέθους για τη συνεχή παρακολούθηση των αποθεμάτων τους και την καλύτερη συσχέτισή τους με τις παραγγελίες και την παραγωγή.

Εκ παραλλήλου, ως προς τις δηλωθείσες, συνθήκες του συμβάντος παρατηρούνται τα εξής: Η ενάγουσα ισχυρίστηκε ότι οι άγνωστοι δράστες εισερχόμενοι στο εσωτερικό της εν θέματι αποθήκης της, αφού προηγουμένως παραβίασαν την κλειδαριά της κεντρικής εισόδου-θύρας προσωπικού (στη θύρα αυτή ήταν τοποθετημένη μαγνητική επαφή της 1 απ' όπου απεστάλη την ώρα 01:37 π.μ.

το πρώτο σήμα διάρρηξης), εν συνεχεία κινούμενοι αριστερόστροφα στον ενιαίο χώρο της αποθήκης εξουδετέρωσαν διαδοχικά ένα προς ένα τα ραντάρ αισθητήρες κίνησης ψεκάζοντας τα με σπρέι χρώματος μαύρου και στη συνέχεια ξεβίδωσαν τη μαγνητική επαφή του ανασυρόμενου ρολού φορτοεκφόρτωσης, τα παξιμάδια των βιδών που συγκρατούν τις δύο κλειδαριές του ρολού καθώς και τις βίδες του ξύλινου πήχη που συγκρατεί εσωτερικά το ρολό πάνω στη διαδρομή του και ανασηκώνοντάς το, χωρίς να ενεργοποιηθεί η μαγνητική επαφή της εν λόγω θύρας φορτοεκφόρτωσης, δεδομένου ότι τα τμήματα αυτής (πόλοι), δεν διαχωρίστηκαν μεταξύ τους, προκειμένου να διεγερθεί o συναγερμός και να αποστείλει σήμα διάρρηξης στο τηλεφωνικό κέντρο λήψης σημάτων της εταιρείας ...

με αντίστοιχη καταγραφή συναγερμού (ALARM) στην πλακέτα μνήμης της κεντρικής μονάδας. Ωστόσο, πέραν του ότι στην από 1.1.2016 έκθεσή τους οι ερευνητές της "... Α.Ε." εκφράζουν τον προβληματισμό τους ως προς την παραπάνω εκδοχή απενεργοποίησης-εξουδετέρωσης των ραντάρ, δεδομένου ότι σε μία τέτοια περίπτωση θα έπρεπε οι διαρρήκτες να καταφέρουν μέσα σε συνθήκες πλήρους συσκότισης να εντοπίσουν και τους έξι (6) αισθητήρες που βρίσκονταν σε ύψος 3,5-4 μέτρων περίπου, περιμετρικά του χώρου της αποθήκης επιφανείας πλέον των 600 τ.μ.

και εντός 2 λεπτών - καθώς τα ραντάρ ενεργοποιήθηκαν μόνο μία φορά και εντός του χρονικού διαστήματος από 01:37 έως 01:39 πμ. - να τους βάψουν με μαύρο χρώμα επιδεικνύοντας μάλιστα σχετική επιμέλεια (όπως σημειώνεται στην έκθεση διαπιστώθηκε ότι η βαφή κάλυπτε με ακρίβεια τα ραντάρ χωρίς να υπάρχει διασκορπισμός χρώματος), επιπλέον ερωτηματικά, δημιουργεί το γεγονός ότι o αισθητήρας κίνησης-ραντάρ της ζώνης 11 (ραντάρ δίπλα δεξιά της θύρας εισόδου προσωπικού - ανθρωποθήρας και αριστερά σε σχέση με την κεντρική μονάδα του συστήματος, που προηγείται αυτής για όποιον κινείται από την πόρτα εισόδου προς την κεντρική μονάδα) έστειλε σήμα διάρρηξης το πρωί της 3/9/2011, ώρα 11:53 π.μ.

κατά την είσοδο του νομίμου εκπροσώπου της ενάγουσας στο χώρο, ενώ, όπως η ίδια υποστήριξε και επιβεβαίωσε o τεχνικός Ν. Χ...., όλα τα ραντάρ αισθητήρες κίνησης, είχαν εξουδετερωθεί νωρίτερα από τους δράστες, καθώς είχαν "τυφλωθεί" και δεν έδιναν πλέον σήματα συναγερμού εξαιτίας της μπογιάς με την οποία είχαν επικαλυφθεί.

Ενόψει όλων των ανωτέρω δεν αποδείχθηκε μετά βεβαιότητας προς το σχηματικό πλήρους δικανικής πεποίθησης ότι πράγματι επήλθε στις 3/9/2011 ο προβλεπόμενος στην παραπάνω ασφαλιστική σύμβαση ασφαλιστικός κίνδυνος της κλοπής διαρ- ρήξεως αναφορικά με το περιεχόμενα της ευρισκόμενης στο ... αποθήκης της ενάγουσας, όπως δηλώθηκε από αυτήν, καθώς δεν προέκυψαν ούτε οι δηλωθείσες συνθήκες διάρρηξης ούτε η ύπαρξη εντός της αποθήκης αυτής των δηλωθέντων ως κλαπέντων εμπορευμάτων της".

Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο απέρριψε την έφεση της αναιρεσείουσας κατά της αποφάσεως του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, που είχε αποφανθεί ομοίως και είχε απορρίψει την αγωγή της ως αβάσιμη. Από τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 340 και 346 ΚΠολΔ συνάγεται ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για το αποδεικτικό πόρισμα, αναφορικά με τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και έχουν ανάγκη αποδείξεως, υποχρεούται να λάβει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία νομίμως επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι.

Στην πολιτική δίκη αποδεικτικά μέσα είναι, μεταξύ άλλων, κατά το άρθρο 339 ΚΠολΔ, τα έγγραφα και τα δικαστικά τεκμήρια. Τα τελευταία είναι συμπεράσματα τα οποία συνάγει το δικαστήριο από αποδεδειγμένα γεγονότα για την ύπαρξη ή ανυπαρξία άλλων γεγονότων. Έτσι, αν ο διάδικος επικαλείται και προσκομίζει κάποιο έγγραφο, που έχει αποδεικτική δύναμη υπό τις προϋποθέσεις των άρθρων 438, 439 και 443 ΚΠολΔ, προς απόδειξη πραγματικού γεγονότος, από την αλήθεια του οποίου ο δικαστής, λαμβάνοντας υπόψη και τα διδάγματα της κοινής πείρας, κατόπιν συλλογισμού μπορεί να σχηματίσει δικανική πεποίθηση για την αλήθεια ή αναλήθεια πραγματικών γεγονότων, τα οποία αποτελούν άμεσα στοιχεία του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, το δικαστήριο οφείλει να το λάβει υπόψη και να το αξιολογήσει μαζί με τα άλλα τυχόν προσκομιζόμενα αποδεικτικά μέσα, διαφορετικά καθιστά την απόφασή του αναιρετέα κατά το άρθρο 559 αρ. 11 περ.

γ' ΚΠολΔ (ΑΠ 802/2017, ΑΠ 29/2017). Ειδικότερα, ο λόγος αυτός αναίρεσης ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη υποστατά και αναλόγως έγκυρα αποδεικτικά μέσα, που παραδεκτά επικαλέσθηκε ο αναιρεσείων και νόμιμα προσκόμισε ο ίδιος ή οποιοσδήποτε από τους λοιπούς διαδίκους προς άμεση ή έμμεση απόδειξη ή ανταπόδειξη κρίσιμων γεγονότων ή ισχυρισμών, δηλαδή λυσιτελών που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, διαμορφώνοντας το διατακτικό της απόφασης (ΟλΑΠ 42/2002), το οποίο θα ήταν διαφορετικό χωρίς τη σχετική παράλειψη.

Για την ίδρυση πάντως του παραπάνω λόγου αναίρεσης αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για τη λήψη υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας επικληθέντων και προσκομισθέντων αποδεικτικών μέσων, τα οποία όφειλε αυτό να λάβει υπόψη του. Ωστόσο, στην προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση κάθε αποδεικτικού μέσου, αρκεί να γίνεται αδίστακτα βέβαιο από το όλο περιεχόμενο της απόφασης ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, έστω και αν στην απόφαση έχει γίνει ιδιαίτερη αναφορά σε ορισμένα μόνον από τα αποδεικτικά μέσα, επειδή θεωρήθηκαν μεγαλύτερης σημασίας κατά την ελεύθερη κρίση του δικαστηρίου (ΑΠ 516/2016).

Επομένως, ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος κατ' ουσίαν, όταν το δικαστήριο βεβαιώνει στην απόφασή του ότι έλαβε υπόψη τα συγκεκριμένα αποδεικτικά μέσα, για τα οποία προτείνεται ο αναιρετικός λόγος ή ότι έλαβε υπόψη όλα τα με επίκληση προσκομιζόμενα έγγραφα, έστω και χωρίς στην απόφαση να γίνεται μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, εκτός εάν, παρά τη βεβαίωση αυτή, από το περιεχόμενο της αποφάσεως και ιδίως από τις αιτιολογίες καταλείπονται αμφιβολίες για τη συνεκτίμηση όλων ή ορισμένων εγγράφων, οπότε είναι ουσιαστικά βάσιμος ο λόγος αναιρέσεως (ΑΠ 1349/2017, ΑΠ 1204/2008).

Επίσης, ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν ιδρύεται όταν το δικαστήριο δεν προσέδωσε στο αποδεικτικό μέσο την αποδεικτική βαρύτητα που υποστηρίζει ο αναιρεσείων ότι έχει, διότι με την αιτίαση αυτή πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 561 § 1 ΚΠολΔικ (ΑΠ 1761/2017, ΑΠ 97/2017).

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ.11 γ' Κ.Πολ.Δ., αιτίαση, συνιστάμενη στο ότι το Εφετείο, κατά τη διαμόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος δεν έλαβε υπόψη τα αναλυτικώς αναφερόμενα στην αίτηση έγγραφα, που η αναιρεσείουσα επικαλέστηκε και προσκόμισε νομίμως στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο και στο εφετείο, ήτοι τιμολόγια αγοράς, δελτία αποστολής και έγγραφα απογραφής της αποθήκης των ετών 2008, 2009 και 2010, από τα οποία αποδεικνύεται, κατά την αναιρεσείουσα, η αγορά των αναφερομένων στην αγωγή ως κλαπέντων εμπορευμάτων και η μεταφορά τους στην ένδικη αποθήκη, με αποτέλεσμα να συνάγεται από αυτά δικαστικό τεκμήριο περί του ότι τα εν λόγω εμπορεύματα βρίσκονταν κατά τον κρίσιμο χρόνο στην αποθήκη, από την οποία και εκλάπησαν από άγνωστους δράστες.

Από τη βεβαίωση, όμως, του Εφετείου, που περιέχεται στην απόφασή του, ότι ελήφθησαν υπόψη, μεταξύ άλλων, και τα έγγραφα, που οι διάδικοι νομότυπα επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, και ιδιαίτερα από τις παραδοχές της αποφάσεως που αφορούν τους ισχυρισμούς της αναιρεσείουσας, προς απόδειξη των οποίων αυτή επικαλέσθηκε τα προαναφερόμενα αποδεικτικά μέσα, δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι το Εφετείο, κατά τη διαμόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος, έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε μετά των λοιπών αποδείξεων και όλα τα φερόμενα ως αγνοηθέντα, ως άνω, αποδεικτικά μέσα, δεδομένου μάλιστα ότι προέβη σε ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση των υπ' αριθμ. ....04/29-12-2010, ....05/29-12-2010 και ....52/29-12-2010 δελτίων αποστολής, αναφερόμενο, εμμέσως, και στα λοιπά ως άνω έγγραφα, με την παραδοχή ότι η αναιρεσείουσα "Τα εμπορεύματα...

αυτά προσδιόρισε ειδικότερα κατ' είδος, ποσότητα, στοιχεία αγοράς-προέλευσης, και αξία αυτών κατ' είδος και ποσότητα σε σχετικό χειρόγραφο κατάλογο που συμπεριέλαβε στην από 21/10/2011 Δήλωση Ζημίας απευθυνόμενη προς την εναγομένη και υπέβαλε σ' αυτήν μέσω της εταιρείας πραγματογνωμόνων "... Α.Ε" στην οποία η εναγομένη ήδη από τις 5/9/2011 είχε αναθέσει τη διαπίστωση της διάπραξης της κλοπής και της εκτίμησης της ζημίας.

Με βάση δε τον κατάλογο αυτό η ενάγουσα δήλωσε προς την εναγομένη ως απαίτηση από την ζημία της λόγω επέλευσης του ασφαλιστικού κινδύνου της κλοπής, το ποσό των 532.774,42 ευρώ, που αντιστοιχεί στην συνολική αξία των εμπορευμάτων... που αναλυτικώς αναφέρονται στον ως άνω κατάλογο". Επομένως, ο λόγος αυτός αναίρεσης από το άρθρο 559 αρ. 11 γ' ΚΠολΔ είναι αβάσιμος.

Ο ίδιος ως άνω λόγος αναιρέσεως, καθό μέρος με αυτόν προβάλλεται η αιτίαση, ότι από τα εν λόγω έγγραφα συνάγεται αντίθετο πόρισμα από εκείνο που δέχθηκε το Εφετείο, είναι απαράδεκτος, διότι αναφέρεται στην εκτίμηση της αποδεικτικής βαρύτητας των μέσων αυτών και επιχειρείται στάθμιση και αξιολόγηση των προαναφερομένων αποδεικτικών μέσων κατά την εκτίμηση των αποδείξεων, η οποία δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου (άρθρ. 561 παρ. 1 ΚΠολΔ).

Ο αναιρετικός λόγος του άρθρου 559 αρ. 12 Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας, κατά την εκτίμηση των αποδείξεων, προσδίδει σε ορισμένο αποδεικτικό μέσο αποδεικτική δύναμη μικρότερη ή μεγαλύτερη από εκείνη που, δεσμευτικά γι' αυτό (δικαστήριο), καθορίζει ο νόμος (ΚΠολΔ 352, 438 - 440, 447), προβλέποντας ιδίως, ότι ορισμένο αποδεικτικό μέσο παράγει πλήρη απόδειξη χωρίς ή με δυνατότητα ανταποδείξεως, ενώ δεν δημιουργείται ο λόγος αυτός, όταν το δικαστήριο, συνεκτιμώντας ελεύθερα τα αποδεικτικά μέσα, κατά το άρθρο 340 ΚΠολΔ, αποδίδει σε ορισμένα αποδεικτικά μέσα, τα οποία κατά νόμο έχουν την ίδια αποδεικτική δύναμη με άλλα, μεγαλύτερη βαρύτητα ή αξιοπιστία από τα τελευταία αυτά (ΑΠ 732/2017, ΑΠ 609/2014).

Στον κανόνα της ελεύθερης εκτίμησης υπάγονται σύμφωνα με τα άρθρα 387 και 390 Κ.Πολ.Δ., οι γνωμοδοτήσεις τόσο των διορισθέντων από το δικαστήριο πραγματογνωμόνων όσο και των προσώπων που έχουν ειδικές γνώσεις επιστήμης ή τέχνης σε ζητήματα που αφορούν εκκρεμή δίκη, οι οποίες συντάχθηκαν ύστερα από αίτηση κάποιου διαδίκου και προσάγονται από αυτόν (ΑΠ 1964/2009).

Στην προκείμενη περίπτωση, με το δεύτερο, από τον αρ. 12 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, λόγο αναιρέσεως, πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση με την αιτίαση, ότι το Εφετείο παραβίασε τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων, καθόσον απέδωσε μεγαλύτερη αποδεικτική δύναμη την προσκομισθείσα από την αναιρεσίβλητη ιδιωτική πραγματογνωμοσύνη, την οποία θεώρησε ως πλέον πειστική σε σχέση με την προσκομισθείσα από την ίδια πραγματογνωμοσύνη.

Όμως, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο, κατά τη διαμόρφωση της αποδεικτικής του κρίσεως, δεν προσέδωσε στην πραγματογνωμοσύνη της αναιρεσίβλητης μεγαλύτερη αποδεικτική δύναμη από εκείνη που δεσμευτικά σε αυτή προσδίδει ο νόμος, αλλά συνεκτίμησε αυτήν ελεύθερα με την πραγματογνωμοσύνη της αναιρεσείουσας και το υπόλοιπο αποδεικτικό υλικό, κρίνοντας απλώς περισσότερη αξιόπιστο το σχετικό έγγραφο της αναιρεσείουσας (βλ.ΑΠ 318/2011, ΑΠ 358/2007).

Επομένως, ο ανωτέρω λόγος της αίτησης είναι αβάσιμος. Κατά τα λοιπά, ο ανωτέρω λόγος είναι απαράδεκτος, διότι, υπό το πρόσχημα της συνδρομής των προϋποθέσεων θεμελιώσεώς του, πλήττεται η ανεπίδεκτη αναιρετικού ελέγχου (ελεύθερη) εκτίμηση από το Εφετείο των αποδείξεων. Κατ' ακολουθίαν τούτων, η ένδικη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί, να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος για την άσκηση της αυτής παραβόλου (άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ) και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα λόγω της ήττας της στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ), η οποία παρέστη και κατέθεσε προτάσεις, κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 21-12-2017 αίτηση της εταιρείας "... Α.Β.Ε.Ε.", για αναίρεση της 3426/2017 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος, για την άσκηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης, παραβόλου.

Επιβάλλει στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία προσδιορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 11 Ιουνίου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 26 Σεπτεμβρίου 2019.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ και νυν Πρόεδρος του Αρείου Πάγου

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ