Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to untimely filing after final judgment became effective.

Απόφαση 1198 / 2019 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1198/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αβροκόμη Θούα - Εισηγήτρια, Γεώργιο Αποστολάκη, Θεόδωρο Κανελλόπουλο και Κυριάκο Οικονόμου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Φεβρουαρίου 2019, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Λ. Σ. του Π., κατοίκου .... Παραστάθηκε αυτοπροσώπως, με την ιδιότητα του δικηγόρου και με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευάγγελο Γεωργακόπουλο. Του αναιρεσιβλήτου: Α. Ζ. του Μ., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χαράλαμπο Χαραλάμπους.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-12-2006 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 7126/2009 του ίδιου Δικαστηρίου και 4364/2013 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 30-3-2018 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο αυτοπροσώπως παραστάς αναιρεσείων και ο πληρεξούσιος δικηγόρος του ζήτησαν την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 553 παρ. 1 στοιχ. β', 309 εδαφ. α', 321 και 495 παρ. 1 ΚΠολΔ συνάγεται, ότι σε αναίρεση υπόκειται η απόφαση που έ καταστεί τελεσίδικη κατά το χρόνο άσκησης του εν λόγω ένδικου μέσου, δηλαδή κατά το χρόνο της κατάθεσης του οικείου δικογράφου στη γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση.

Τελεσίδικη είναι η απόφαση, η οποία, απεκδύοντας το δικαστή από κάθε περαιτέρω εξουσία, περατώνει τη δίκη επί της αγωγής και δεν υπόκειται στα τακτικά ένδικα μέσα της ανακοπής ερημοδικίας και της έφεσης. Επομένως, η ερήμην οριστική απόφαση του Εφετείου υπόκειται σε αναίρεση μόνο αφότου έπαψε να υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας, είτε διότι παρήλθε η προβλεπόμενη προς άσκηση αυτής,, προθεσμία από την επίδοση της ερήμην απόφασης, είτε διότι ο δικαιούμενος σε άσκηση αυτής διάδικος που ερημοδικάστηκε παραιτήθηκε νόμιμα από το ένδικο μέσο που άσκησε ή από το δικαίωμα προς άσκησή του (ΟλΑΠ 17/2013).

Το άρθρο 681 Δ του ΚΠολΔ, που προστέθηκε με το άρθρο 9 παρ. 10 του ν.2145/1993 και τροποποιήθηκε με το άρθρο 4 παρ.12 του ν.2328/1995,όπως ίσχυε πριν την έμμεση κατάργησή του με το άρθρο 1 άρθρο τέταρτο του νόμου 4335/2015,(με το οποίο οι διατάξεις των άρθρων 646 έως και 681Δ αντικαταστάθηκαν με αυτές των άρθρων 591 έως 645 του ίδιου Κώδικα) ορίζει στη μεν παραγρ. 1 ότι "κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 666 παρ.1, 667, 671 παρ. 1-3, 672 και 673-676 δικάζονται από το καθ' ύλη αρμόδιο δικαστήριο οι πάσης φύσεως διαφορές που αφορούν σε αποζημιώσεις οποιασδήποτε μορφής περιουσιακής ζημίας ή ηθικής βλάβης, που προκλήθηκε δια του τύπου ή με ραδιοφωνικές ή τηλεοπτικές εκπομπές, ως και οι συναφείς προς αυτές αξιώσεις προστασίας της προσωπικότητας των προσβληθέντων", στη δε παραγρ.5 εδ.

α' ότι "η προθεσμία ανακοπής ερημοδικίας είναι οκτώ (8) ημέρες, ενώ της έφεσης, της αναψηλάφησης και της αναίρεσης δεκαπέντε (15) ημέρες, εάν εκείνος που δικαιούται να ασκήσει αυτά τα ένδικα μέσα διαμένει στην Ελλάδα και τριάντα (30) ημέρες εάν διαμένει στο εξωτερικό ή η διαμονή του είναι άγνωστη". Η ευρύτητα με την οποία έχει διατυπωθεί η ανωτέρω διάταξη του άρθρου 681 Δ παρ.1 του ΚΠολΔ καθιστά σαφές ότι στην καθοριζόμενη από αυτή ειδική διαδικασία των άρθρων 666 επ.

ΚΠολΔ υπάγονται όλες ανεξαρτήτως οι διαφορές που αποσκοπούν στην αποκατάσταση οποιασδήποτε μορφής περιουσιακής ζημίας ή στην ικανοποίηση της ηθικής βλάβης, καθώς και οι αξιώσεις προστασίας των ατόμων εκείνων, η περιουσία ή η προσωπικότητα των οποίων προσεβλήθη από δημοσίευμα ή τηλεοπτική ή ραδιοφωνική εκπομπή του έντυπου ή ηλεκτρονικού τύπου, ασχέτως προς την ιδιότητα του εναγομένου, ο οποίος, εφόσον ο νόμος δεν διακρίνει, μπορεί να είναι οποιοδήποτε πρόσωπο, του οποίου η εκδηλωθείσα συμπεριφορά ή οποιαδήποτε συμμετοχική δράση οδήγησε στην πρόκληση προσβολής της προσωπικότητας του ενάγοντος.

Εξάλλου, ναι μεν στο άρθρο 1 άρθρο ένατο παρ. 2 του ανωτέρω νόμου 4335/2015 και υπό τον τίτλο μεταβατικές και άλλες διατάξεις περιλήφθηκε μεταβατική διάταξη, σύμφωνα με την οποία Οι διατάξεις για τα ένδικα μέσα και τις ειδικές διαδικασίες των άρθρων 591-645 εφαρμόζονται για τα κατατιθέμενα από τις 1-1-2016 ένδικα μέσα και αγωγές, ενώ στην παράγραφο 4 του ίδιου άρθρου ορίζεται ότι:

Κατά τα λοιπά, εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά σε επιμέρους διατάξεις, η ισχύς του νόμου αυτού αρχίζει από 1.1.2016",πλην όμως λόγω της ασάφειας της εν λόγω διάταξης ,πρέπει να γίνει δεκτό, ότι σύμφωνα, με τη διαχρονικού δικαίου διάταξη του άρθρου 24 Εισ.Ν.ΚΠολΔ, το παραδεκτό των ενδίκων μέσων, και ο χρόνος της άσκησης κρίνονται σύμφωνα με το νόμο που ισχύει κατά το χρόνο που δημοσιεύεται η προσβαλλόμενη απόφαση ((Ολ.

ΑΠ 10/2018, ΑΠ271/2002). Επομένως, επί των διαφορών που εκδόθηκαν κατά την προβλεπόμενη από το άρθρο 681Δ ειδική διαδικασία και η σχετική απόφαση έχει δημοσιευθεί πριν την 1.1.2016 , αναίρεση επιτρέπεται κατά των οριστικών αποφάσεων, που κατέστησαν τελεσίδικες και ασκείται από τον διαμένοντα στην Ελλάδα διάδικο μέσα σε προθεσμία δέκα πέντε ημερών, η οποία αρχίζει, αν η απόφαση μπορούσε να προσβληθεί με ανακοπή ερημοδικίας, από την πάροδο άπρακτης της προθεσμίας για την άσκηση της ανακοπής που είναι, για τους διαμένοντες στην Ελλάδα, οκτώ ημερών από την επίδοση της απόφασης(σχ.ΑΠ34/2010,1957/2009).

Εξάλλου, κατά το άρθρο 495 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., το ένδικο μέσο της αναίρεσης ασκείται με δικόγραφο που κατατίθεται στη γραμματεία του δικαστηρίου που έχει εκδώσει την προσβαλλομένη απόφαση, ενώ κατά το άρθρο 577 παρ. 1 και 2 Κ.Πολ.Δ., ο Άρειος Πάγος ερευνά πρώτα το παραδεκτό της αναίρεσης και αν αυτή δεν ασκήθηκε νομίμως ή ελλείπει κάποια προϋπόθεση για το παραδεκτό της, την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως.

Την συνδρομή ή μη του εμπροθέσμου της άσκησης της αναίρεσης, που είναι προϋπόθεση του παραδεκτού της, ο Άρειος Πάγος την εξετάζει αυτεπαγγέλτως, με βάση τα προαποδεικτικώς προσκομιζόμενα έγγραφα, αν δε διαπιστώσει ότι αυτή ασκήθηκε εκπροθέσμως την απορρίπτει ως απαράδεκτη(ΑΠ1684/2014).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την περιλαμβανόμενη στην προσβαλλόμενη 4364/2013 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, η οποία εκδόθηκε κατά την τότε ισχύουσα ειδική διαδικασία των διαφορών που αφορούν προσβολές από δημοσιεύματα ή ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές του άρθρου 681ΔΚΠολΔ, ερήμην του εφεσιβλήτου και ήδη αναιρεσείοντος, σχετική επισημείωση του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Πειραιώς, Π. Γ. (σε συνδυασμό και με την υπάρχουσα επ'αυτής σχετική παραγγελία προς επίδοσή της του πληρεξούσιου δικηγόρου του εκκαλούντος και ήδη αναιρεσίβλητου), επιδόθηκε στον έχοντα γνωστή κατοικία στην Ελλάδα, αναιρεσείοντα, στις 5 Μαρτίου 2018,όπως και ο ίδιος εκθέτει στο δικόγραφο της κρινόμενης αίτησής του. Λαμβανομένου υπόψη, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση κατέστη τελεσίδικη στις 13 Μαρτίου 2018 (ημέρα Τρίτη όπως προκύπτει από το ημερολόγιο του παρελθόντος έτους), μετά την παρέλευση δηλαδή της προθεσμίας των οκτώ ημερών για την άσκηση ανακοπής ερημοδικίας και η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε στις 30 Μαρτίου 2018 (αριθμ.καταθ.3295/30-3-2018), αυτή ασκήθηκε εκπρόθεσμα και συνεπώς είναι απαράδεκτη, εφόσον ασκήθηκε μετά την πάροδο της προθεσμίας των δεκαπέντε ημερών που άρχισε στις 14 Μαρτίου 2018 και έληξε στις 28 Μαρτίου 2018,ημέρα Τετάρτη και μη εξαιρετέα.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί, να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος από τον αναιρεσείοντα παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο(αρθρ.495παρ.3ΚΠολΔ)και να καταδικαστεί ο τελευταίος, που ηττήθηκε στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου (αρθρ.176,183ΚΠολΔ) κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 30 Μαρτίου 2018 αίτηση του Λ. Σ. για αναίρεση της 4364/2013 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 14 Μαΐου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 26 Σεπτεμβρίου 2019.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ και νυν Πρόεδρος του Αρείου Πάγου

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ