Supreme Court annuls first instance judgment for insufficient reasoning regarding appeal deadline and remands case.

Απόφαση 1198 / 2018 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1198/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους δικαστές: Χρυσούλα Παρασκευά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χριστόφορο Κοσμίδη, Χαράλαμπο Μαχαίρα, Σοφία Καρυστηναίου και Μαρία Νικολακέα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, στις 4 Απριλίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Λ. Κ. του Θ., 2) Γ. Ν. του Π., 3) Α. Κ. του Γ., ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο,4) Α. Ε. - Ε. του Η., 5) Μ. Γ. του Π., 6) Β. Α. του Γ., 7) Μ. Ν. του Β., 8) Χ. Φ. του Π., 9)Ζ. Δ. του Π., 10) Σ. Λ. του Ν., η οποία δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 11) Α.- Ε. χήρας Δ. Γ. το γένος Α. Σ., και Β.-1) Ε. Γ. του Δ.,2) Ν.

Γ. του Δ., κατοίκων ..., ως κληρονόμων του Γ. Δ. του Ν., 12) Τ. Κ. του Γ., 13) Α. Σ. του Κ., 14) Μ. Ι. του Β., 15) Δ. Μ. του Κ., 16)Μ. Α. του Α., 17)Μ. Γ. του Ν., 18) Χ. Θ. του Α., ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 19) Μ. Γ. του Α., 20) Π. Γ. του Η., 21) Φ. Δ. του Γ., 22) Κ. Φ. του Χ., 23) Κ. Δ. του Χ., ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 24) Κ.

Δ. του Κ., 25)Κ. Π. του Γ., 26) Μ. Λ. του Π., 27) Α. Σ. του Α., 28) Α. Θ. του Α., 29)Γ. Ο. του Κ., 30) Α. Π. του Δ.,31) Α. Ι. του Ν.,32) Μ. Ε. του Α., 33)Κ. Ι. του Χ.,34) Β. Ι. του Κ.,35) Γ. Γ. του Ι., 36)Σ. Δ. του Γ., 37) Κ. Χ. του Η., ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο,38) Μ. Δ. του Π., 39) Κ. Χ. του Φ., 40)Φ. Β. του Π., 41)Κ. Α. του Η., 42)Π. Σ. του Ι.,43) Λ. Θ. του Σ., 44) Α.

Π. του Ε., 45) Μ. Π. του Α., ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο,46)Μ. Ν. του Α., 47) Σ. Γ. του Κ., 48)Μ. Σ. του Α., 49)Τ. Η. του Δ., 50) Γ. Π. του Ι., ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 51) Τ. Ν. του Σ., 52) Κ. Σ. του Δ., ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο,53)Η. Η. του Γ., 54) Α. Π. (Π.) του Ι., 55) Δ.

Θ. του Χ., 56) Α. Ν. του Α., 57) Δ. Σ. του Α., ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο,58)Γ. Γ. του Λ., 59)Σ. Δ. του Ν., 60) Ν. Π. του Α., 61) Α. Λ. του Α., οι οποίοι δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο,62) Α. Ζ. του Α.,63) Κ. Δ. του Σ., 64)Σ. Λ. του Κ., 65) Ι. Κ. του Φ., 66) Κ. Χ. του Ι., 67) Π. Δ. ( Σ. ) του Κ., 68)Β.-Μ. Ι. του Ν.,69)Χ. Α. του Ν.,70) Ν.

Ν. του Σ., 71) Τ. Λ. του Γ., 72) Α. Γ. του Π., ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 73) Κ. Γ. του Κ., 74) Α.-Σ. Σ. του Ν. χήρας Π. Π. του Τ. και Β.- Α. Π. του Π. κατοίκων ..., ως κληρονόμων του αποβιώσαντος Π. Π. του Τ.,75) Χ. Ν. του Κ.,76) Ε. Κ. του Χ., η οποία δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 77) Λ. Χ. του Ι.,78) Μ. Σ. του Κ., 80) Π.

Ε. του Ι., ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 81) Υ. Α. του Μ., 82)Α. Β. του Π., 83) Κ. Κ. του Γ.,84) Π. Χ. του Ι., 85) Λ. Γ. του Κ., 86) Φ. Χ. του Κ., ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 87) Δ. Χ. του Ν., 88) Π. Κ. του Ι., 89) Κ. Κ. του Σ., 90) Κ. Ν. του Η., 91) Μ. Κ. του Θ.,92) Σ. Η. του Π.,93) Τ. Ζ. του Π., 94) Ρ. Ν. του Γ.,95) Σ. Δ.

του Μ., 96) Σ. Κ. του Α.,97)Κ. Β.-Π. του Σ. (Α.),98) Ν. Μ. του Α., 99) Λ. Α. του Γ.,100) Κ. Ο. του Π., 101) Δ. Ν. του Γ.,102) Κ. Α. του Κ.,103) Κ. Ε. του Ν., 104)Κ. Ι. του Σ.,105) Κ. Δ. του Π.,106) Δ. Δ. του Ι., 107)Θ. Α. του Ν., 108) Ρ. Ε. του Κ., 109)Χ. Α. του Ν., 110) Ν. Κ. του Γ., 111) Θ. Α. του Β., ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο,112) Ρ. Ε. του Μ., 113) Ι. Ν. του Γ.,114)Α.

Α. του Κ.,κατοίκου ..., ως κληρονόμου του θανόντος Α. Κ. του Γ.,115)Β. Κ. του Γ., 116) Χ. Κ. του Δ.,117)Σ. Γ. του Ε., 118) Γ. Α. του Ν.,119) Π. Π. του Α., 120) Σ. Χ. του Χ., 121) Μ. Α. του Ε., 122) Ν. Φ. του Α., 123) Ζ. Ι. του Σ., ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο,124) Ρ. Γ. του Κ., 125)Γ. Κ. του Α., 126) Ε. Μ. Δ., ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 127)Κ.

Α. του Κ.,128) Α. Α. του Α., 129)Α. Σ.(Σ.) του Β., ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο,130) Σ. Η. του Ι., 131) Θ. Α. του Α.,132) Τ. Β. του Χ., 133)Π. Γ. του Ι., 134) Π. Κ. του Χ., 135)Κ. Δ. του Γ., 136) Β. Χ. του Κ., ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο 137)Μ. Κ. του Β., 138)Σ. Δ. του Γ.,139) Σ. Ι. του Σ., 140) Α. Σ. (Σ.) του Ν., 141) Χ. Γ. του Γ., 142) Δ.

Τ. του Κ., αμφότεροι δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, 143) Α. Μ. του Κ., 144) Κ. Α. του Θ., 145) Α. Α. του Α., 146) Ζ. Χ. του Π., 147) Κ. Ν. του Ε., 148) Π. Γ. του Χ., 149) Κ. Π. του Ε., αμφότεροι δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, 150)Δ. Α. του Γ., 151)Μ. Κ.-Ν. του Ε., 152) Ζ. Π. του Γ., 153) Α. Π. του Δ., ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 154) Κ.

Ν. του Σ., 155)Φ. Δ. του Ν., 156)Ε. χήρας Ε. Α., το γένος Τ. Σ., ως κληρονόμου του θανόντος Α. Ε. του Ι., 157 1) Ι. Α. του Ε. και Ε., 2) Σ. Α. του Ε. και Ε., κατοίκων ... ως κληρονόμων του θανόντος Α. Ε. του Ι., 158) Γ. Μ. του Π., ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 159) Σ. Σ. του Γ.,160) Φ. Α. του Χ., 161) Δ. Κ. του Χ., ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 162) Κ.

Ι. του Δ., 163) Τ. Κ. του Κ., 164)Π. Κ. του Α., 165) Γ. Α. του Π.,166) Β. Σ. του Γ., 167) Δ. Π. του Χ., 168) Α. Γ. του Τ., 169) Σ. Α. του Α., 170) Μ. Δ. του Σ.,171) Γ. Γ. του Δ., 172) Θ. Ι. του Ν., 173)Κ. Φ. του Κ.,174)Π. Α. του Γ., 175) Σ. Κ. του Γ., 176 ) Κ. Γ. του Ε., 177) Θ. Τ. του Δ., ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο,178) Μ. Α. του Κ.,179) Μ. Φ. του Γ., 180)Α. Φ. του Ι., 181)Κ.

Ζ. του Ι., ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο,182) Τ. Π. του Κ., 183) Π. Λ. του Ν.,184) Ρ. Τ. του Β., 185)Α. Α. του Χ., 186) Π. Μ. του Δ., ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο,187) Γ. Κ. του Δ.,188) Κ. Κ. του Σ.,189) Μ. Ε. του Π.,190)Ν. Π. του Α., 191) Κ. Π. του Θ.,192) Ξ. Π. του Α.,193) Ο. (Ο.) Θ. του Α., 194)Κ. Α. του Θ., 195) Π. Φ. του Γ., 196) Κ.

Φ. του Ι., 197) Χ. Κ. του Γ., ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο,198) Μ. Α. του Ι., 199) Β. Α. του Α., 200) Γ. (Γ. ) Χ. του Κ.,201) Λ. Δ. του Κ., 202)Ν. Α. του Κ., 203)Φ. Γ. του Κ., 204)Π. Ι. του Ι., 205) Ζ. Β. του Θ.,206) Φ. Π. του Ν.,207) Χ. Π. του Β., 208) Κ. Θ. του Ι., 209)Η. Χ. του Γ., 210)Π. -Σ. Θ. του Γ., 211) Π. Α. του Ι.,212) Μ. Α. του Α., 213) Κ. Φ. του Κ., 214) Ρ. Π.

του Γ., 215) Ζ. Β. του Γ., 216) Φ. Φ. του Χ., 217) Ζ. Π. του Α., 218) α)Σ. χήρας Α. Π., ) Μ. Π. του Α. και ) Ζ. Π. του Α., ως κληρονόμων του Α. Π. και 219) Κ. Μ. του Ε.. Όλοι οι ανωτέρω-εκτός των μη παραστάντων-εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Ρήγα, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις.

Του αναιρεσίβλητου: Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου (Ν.Π.Ι.Δ.) με την επωνυμία "Δημοτική Επιχείρηση ..." που εδρεύει στην …, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους του Παναγιώτα Τζαμαλούκα και Μαρία Παπαγεωργίου και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2-12-2006 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Πατρών.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 507/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 120/2016 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 25-6-2016 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω και ορίσθηκε εισηγητής ο Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Μαχαίρας.

Οι πληρεξούσιες του αναιρεσίβλητου ζήτησαν την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 568 παρ.4 και 576 παρ. 1 και 2 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι αν κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν μετάσχει με τον προσήκοντα τρόπο σ’ αυτή κάποιος διάδικος, το δικαστήριο ερευνά αυτεπαγγέλτως ποιος από τους διαδίκους επέσπευσε τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης και αν τη συζήτηση της επέσπευσε ο απολειπόμενος διάδικος , η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι, εφόσον όμως ο πληρεξούσιος που υπέγραψε την κλήση ήταν νόμιμα διορισμένος πληρεξούσιος δικηγόρος κατά τα άρθρα 94 παρ. 1 και 97 παρ.3 ΚΠολΔ γεγονός που διαπιστώνεται με αυτεπάγγελτη έρευνα του δικαστηρίου (άρθρο 104 εδ.

β ΚΠολΔ). Κατά δε την παρ. 3 εδ. β του άρθρου 576 παρ.3 ΚΠολΔ, που προστέθηκε σ’ αυτό με το άρθρο 62 του ν. 4139/2013, αν στη δίκη μετέχουν περισσότεροι συνδεόμενοι με απλή ομοδικία και κάποιος από αυτούς δεν εκπροσωπείται από πληρεξούσιο δικηγόρο, η υπόθεση χωρίζεται και η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης χωρεί νομίμως ως προς όσους εκπροσωπούνται από πληρεξούσιο δικηγόρο ή έχουν κλητευθεί νομίμως και κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς τους λοιπούς (Ολ.

Α.Π. 14/2015). Στην προκειμένη περίπτωση φέρεται για συζήτηση η από 25-6-2016 αίτηση για αναίρεση της 120/2016 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών. Τη συζήτηση της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης επισπεύδουν οι αναιρεσείοντες οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Ρήγα, πλην των με αρ. 3, 10, 18, 45, 50, 52, 57 60, 61, 72, 80, 111, 123, 126, 129, 136, 141, 142, 148, 149, 153, 158, 161, 177, 181, 186, και 197, οι οποίοι δεν εμφανίστηκαν κατά τη δικάσιμο αυτή ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, κατά την εκφώνηση της υποθέσεως στη σειρά της από το οικείο πινάκιο.

Όμως η συζήτηση της παρούσας θα προχωρήσει σαν να ήταν όλοι διάδικοι παρόντες (άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ).

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 152, 153, 154 και 155 παρ.1 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι η αίτηση για την επαναφορά των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση, αν κάποιος διάδικος δεν μπόρεσε να τηρήσει κάποια προθεσμία εξαιτίας ανώτερης βίας ή δόλου του αντιδίκου του, πρέπει να ζητηθεί μέσα σε προθεσμία τριάντα ημερών από την ημέρα της άρσης του εμποδίου που συνιστούσε την ανώτερη βία ή της γνώσης του δόλου, και να ασκηθεί με χωριστό δικόγραφο που κατατίθεται στο δικαστήριο στο οποίο εκκρεμεί η κύρια δίκη ή, αν δεν υπάρχει εκκρεμοδικία, στο δικαστήριο που είναι αρμόδιο να αποφασίσει για το αν ασκήθηκε εμπρόθεσμα η πράξη για την ενέργεια της οποίας είχε ταχθεί η προθεσμία και κοινοποιείται στον αντίδικο του αιτούντος, τόσο δε η κατάθεση του δικογράφου όσο και η κοινοποίηση αυτού στον αντίδικο πρέπει να γίνει μέσα στην πιο πάνω προθεσμία των τριάντα ημερών. Ως "ανωτέρα βία" νοείται στην διάταξη 158 ΚΠολΔ, το παρακωλυτικό γεγονός της τήρησης της προθεσμίας, που ήταν απρόβλεπτο και δεν μπορούσε στην συγκεκριμένη περίπτωση να αποτραπεί ούτε με ενέργεια άκρας επιμέλειας και σύνεσης. Τέτοιο γεγονός δεν είναι, πάντως, μόνη η άγνοια, έστω και ανυπαίτια, από τον διάδικο ή το νόμιμο εκπρόσωπό του της έγκυρης επίδοσης της απόφασης (ΟλΑΠ 29/1992, ΑΠ 84/2004, ΑΠ 443/2015).

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Μονομελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως εφετείο, δέχθηκε μεταξύ άλλων τα εξής: "...Άρα, η προδιαληφθείσα επίδοση, την οποία αντελήφθη το αιτούν νομικό πρόσωπο κατά την 26-11-2014, όταν υπεβλήθη προς αυτό από τους καθ’ ων η αίτηση εργαζομένους αυτού το αίτημα να εκτελεσθεί η εκκαλουμένη (βλ.

την προσκομιζόμενη μετ’ επικλήσεως υπ’ αριθμόν πρωτοκόλλου του αιτούντος ΝΠΙΔ .../26-11-2014 αίτηση των καθ’ ων, δεν είναι νόμιμη και τυγχάνει ως εκ τούτου άκυρη, απορριπτομένης κατ’ ουσίαν της προβληθείσας από τους καθ’ ων η αίτηση ενστάσεως καταχρηστικής επικλήσεως της προμνημονευθείσας ακυρότητας, δοθέντος ότι δεν υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλουν η αντικειμενική καλή πίστη, τα χρηστά συναλλακτικά ήθη καθώς και ο κοινωνικός και οικονομικός σκοπός του δικαιώματος αυτού (ά. 281 ΑΚ και 116 ΚΠολΔ).

Δεν έχει επομένως ενεργοποιηθεί, ένεκα ακριβώς ανωτέρας βίας, η προβλεπόμενη εκ της διατάξεως του άρθρου 518§1 ΚΠολΔ γνήσια τριακονθήμερη προθεσμία προς άσκηση εφέσεως κατά της προαναφερθείσας αποφάσεως, αλλά η ασκηθείσα από το αιτούν υπό κρίση έφεση κατ’ αυτής είναι, κατόπιν παραδοχής της ένδικης αιτήσεως επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση ως ουσία βάσιμης, εμπρόθεσμη, διότι δεν είχε ακόμη μέχρι την από 8-8-2014 άσκησή της παρέλθει η οριζόμενη εκ της ρυθμίσεως του άρθρου 518§2 ΚΠολΔ τριετής καταχρηστική προθεσμία από τη δημοσίευση της εκκαλουμένης...".

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ και κατ’ επέκταση της αντίστοιχης πλημμέλειας εκ του άρθρου 560 αρ. 6 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Από την υπόψη διάταξη, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παράγραφος 3 του Συντάγματος προκύπτει, ότι ο προβλεπόμενος απ’ αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή του (ανεπαρκής αιτιολογία), ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία) (Ολ.ΑΠ 1/1999).

Δεν υπάρχει, όμως, ανεπάρκεια αιτιολογιών, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές αλλά πλήρεις αιτιολογίες (ΑΠ 622/1983). Εξάλλου, το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα, και να μην καταλείπονται αμφιβολίες.

Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες (Ολ.ΑΠ 861/1984). Δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς, και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε.

Τα επιχειρήματα δε του δικαστηρίου, που σχετίζονται με την εκτίμηση των αποδείξεων δεν συνιστούν παραδοχές επί τη βάσει των οποίων διαμορφώνεται το αποδεικτικό πόρισμα και ως εκ τούτου δεν αποτελούν "αιτιολογία" της απόφασης, ώστε στο πλαίσιο της ερευνώμενης διάταξης του άρθρου 559 αριθ. 19 και κατ’ επέκταση της αντίστοιχης πλημμέλειας εκ του άρθρου 560 αρ. 6 του ΚΠολΔ να επιδέχεται αυτή μομφή για αντιφατικότητα ή ανεπάρκεια, ενώ δεν δημιουργείται ο ίδιος λόγος αναίρεσης του αριθμού 19 του άρθρου 559 ή του άρθρου 560 αρ. 6 του ΚΠολΔ, ούτε εξαιτίας του ότι το δικαστήριο δεν αναλύει ιδιαιτέρως και διεξοδικά τα μη συνιστώντα αυτοτελείς ισχυρισμούς επιχειρήματα των διαδίκων, οπότε ο σχετικός λόγος αναίρεσης απορρίπτεται ως απαράδεκτος (ΑΠ 1995/2017).

Με τον τρίτο λόγο της αίτησης αναίρεσης, οι αναιρεσείοντες αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια εκ του άρθρου 560 αρ. 6 ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι το ως Εφετείο δικάσαν Μονομελές Πρωτοδικείο Πατρών παραβίασε εκ πλαγίου τις διατάξεις των ανωτέρω άρθρων, διότι διέλαβε ανεπαρκείς αιτιολογίες ως προς το κρίσιμο ζήτημα της υπάρξεως ανωτέρας βίας περί την μη τήρηση της παραπάνω τριακονθήμερης προθεσμίας για την εμπρόθεσμη άσκηση της έφεσης από την αναιρεσίβλητη κατά της προσβαλλόμενης, στέρησε δε την απόφασή του από νόμιμη βάση, διότι δεν καθίσταται εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος περί της ορθής ή μη υπαγωγής των πραγματικών περιστατικών, που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν στο πραγματικό των ανωτέρω κανόνων δικαίου, που εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε.

Επομένως, ο τρίτος λόγος αναιρέσεως, είναι βάσιμος και πρέπει να αναιρεθεί στο σύνολό της η προσβαλλόμενη απόφαση, και να παραπεμφθεί η υπόθεση για εκ νέου εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, ενώ ενόψει της αναιρετικής εμβέλειας του, ως άνω λόγου, παρέλκει η έρευνα των λοιπών λόγων της κρινόμενης αίτησης. Τέλος η δικαστική δαπάνη, πρέπει να επιβληθεί σε βάρος του ηττηθείσας αναιρεσίβλητης (άρθρο 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δέχεται την από 25-6-2016 αίτηση.

Αναιρεί την 120/2016 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών.

Παραπέμπει την υπόθεση για την εν νέου εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλο δικαστή.

Επιβάλλει στην αναιρεσίβλητη τη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων την οποία ορίζει στο ποσό των δυο χιλιάδων τριακοσίων (2300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 8 Ιανουαρίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 26 Ιουνίου 2018.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ