Appeal dismissed because the court's partial ruling on co-ownership was not final and thus not appealable.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal filed by co-owners against a first-instance court decision regarding the division of inherited property. The court held that while the decision recognizing the parties as co-owners was final, the portion ordering an expert appraisal for the division was not final as it required further proceedings. Consequently, the appeal was inadmissible because the contested decision was only partially final at the time of filing.
Legislator headnote
AI generatedArt. 553 para. 1 item b Civil Procedure Code; Art. 479, 480, 481, 484 Civil Procedure Code: An appeal is inadmissible against a decision that is only partially final if the appeal is filed before a final decision is rendered on the non-final portion of the judgment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1196 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1196/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αλέξανδρο Κασιώλα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Γεώργιο Φώσκολο, Βασίλειο Νικόπουλο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη και Γεώργιο Καπερώνη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Μαϊου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1) Χ1, κατοίκου ..., 2) Χ2, κατοίκου ... και 3) Χ3, που δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο. Οι 1ος και 2ος παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Χρήστο Χηνιάδη, ο οποίος δήλωσε ότι η 3η αναιρεσείουσα απεβίωσε την 8-8-2004 και κληρονομήθηκε από την κόρη της Χ4 που συνεχίζει την βιαίως διακοπείσα δίκη και η οποία παρίσταται στο ακροατήριο και τον διορίζει δικηγόρο της.
Της αναιρεσίβλητης:Ψ, κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Γερογιάννη.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-5-1993 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Κέρκυρας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:149/1995 προδικαστική, 172/2001 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 277/2003 του Εφετείου Κέρκυρας. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 1-7-2004 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Νικόπουλος ανέγνωσε την από 14-4-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
ΕΠΕΙΔΗ, κατά τη διάταξη του άρθρ. 553 παρ. 1 εδ. β' Κ.Πολ.Δικ. αναίρεση επιτρέπεται κατά των οριστικών αποφάσεων που περατώνουν όλη τη δίκη ή μόνο τη δίκη για την αγωγή ή για την ανταγωγή. Αν η απόφαση είναι κατά ένα μέρος οριστική δεν επιτρέπεται αναίρεση ούτε κατά των οριστικών διατάξεων πριν εκδοθεί οριστική απόφαση στη δίκη.
Εξάλλου κατά τις διατάξεις των άρθρ. 479, 480 παρ. 1, 481 και 484 του ίδιου Κώδικα επί αγωγής διανομής το δικαστήριο προσδιορίζει τη μερίδα καθενός από τους κοινωνούς, αποφασίζει περί της αυτουσίας ή μη διανομής των διανεμητέων αντικειμένων, μη υποχρεούμενο να διατάξει επί του θέματος τούτου απόδειξη, εάν κατά την κρίση του η αυτουσία διανομή είναι προδήλως δυνατή, αδύνατη ή ασύμφορη και προβαίνει σε περίπτωση αυτούσιας διανομής στο σχηματισμό των μερών και παραπέμπει την υπόθεση σε εντεταλμένο εισηγητή για την κλήρωση.
Στην προκείμενη περίπτωση με την προσβαλλόμενη απόφαση, όπως προκύπτει απ' αυτή, διατάχθηκε η δικαστική διανομή των επιδίκων ακινήτων αφού αναγνωρίσθηκε ότι οι παριστάμενοι στη δίκη που εκδόθηκε αυτή, διάδικοι είναι συγκύριοι των διανεμητέων και διορίσθηκε πραγματογνώμονας για να εκτιμήσει την αξία αυτών και να γνωμοδοτήσει περί του εφικτού ή μη της αυτούσιας διανομής και των συναφών με την αντίστοιχη κρίση του θεμάτων.
Η προσβαλλόμενη απόφαση καθό μέρος αναγνωρίζει την συγκυριότητα των διαδίκων επί των διανεμητέων αντικειμένων είναι οριστική διότι περατώνει τη δίκη ως προς το ζήτημα τούτο και το δικαστήριο απεκδύεται πλέον κάθε εξουσίας ως προς αυτό, καθό μέρος όμως διατάσσει πραγματογνωμοσύνη περί του εφικτού ή μη της αυτούσιας διανομής την αξία των διανεμητέων και τον καθορισμό των μερίδων των κοινωνών, είναι μη οριστική, αφού περί όλων των ανωτέρω θεμάτων θα αποφασίσει το δικάσαν Εφετείο μετά την διεξαγωγή της πραγματογνωμοσύνης.
Κατ' ακολουθίαν η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως με την οποία πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς το κεφάλαιο της αναγνώρισης και της αναιρεσίβλητης ως συγκυρίας των διανεμητέων ακινήτων είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη αφού οι αναιρεσείοντες δεν επικαλούνται ότι προ της ασκήσεως αυτής εκδόθηκε οριστική απόφαση και επί του θέματος της αυτουσίας ή μη διανομής των επιδίκων ακινήτων.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 1-7-2004 αίτηση αναιρέσεως των Χ1 κ.τ.λ. κατά της υπ' αριθμ. 277/2003 αποφάσεως του Εφετείου Κερκύρας. ΚΑΙ
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 30 Μαϊου 2006. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 8 Ιουνίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ