Supreme Court dismisses appeal as inadmissible for attacking factual findings on contract modification.

Απόφαση 1195 / 2010 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1195/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Δεκεμβρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΑΛ-ΜΑ ΑΕ", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Λαμπρόπουλο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσίβλητης: Εταιρείας διεθνών μεταφορών με την επωνυμία "ΑΛΜΑ ΕΛΛΑΣ - ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΕΠΕ", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Μελιγό.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7-5-2004 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Πατρών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 255/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 358/2008 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 1-12-2008 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Κουτρομάνος ανέγνωσε την από 4-12-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με το άρθρο 560 αριθμ. 1 ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται επί εφέσεων κατά αποφάσεων των ειρηνοδικείων, αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Πρωτοδικείο δέχθηκε, με την προσβαλλόμενη απόφαση του, τα ακόλουθα: "Τον Νοέμβριο του 2003, η εναγομένη απευθύνθηκε στην ενάγουσα, εμπορική εταιρία διεθνών μεταφορών, και της ζήτησε να πληροφορηθεί ποιο είναι το κόστος μεταφοράς, από τη ... στην ..., τόσης ποσότητας χριστουγεννιάτικων δέντρων που να καταλαμβάνουν 7 μέτρα από τη ρυμούλκα του φορτηγού.

Η ενάγουσα απάντησε στις 28.11.2003 με φαξ, ότι για τη μεταφορά αυτής της ποσότητας δέντρων ο ναύλος που απαιτείται είναι 2.000 ευρώ, πλέον Φ.Π.Α. ποσοστού 18%. Την ίδια ημέρα η εναγομένη ανταπάντησε, επίσης με φαξ, ότι συμφωνεί με την προσφορά της ενάγουσας αλλά "σε καμμία περίπτωση κάτω από 7 μέτρα". Με τον τρόπο αυτό η εναγομένη αποδέχθηκε τον ως άνω προτεινόμενο ναύλο, για δέντρα που καλύπτουν 7 μέτρα, απαίτησε, όμως, ταυτόχρονα η ποσότητα των δέντρων να μην είναι σε καμμία περίπτωση μικρότερη από εκείνη που περιέχεται στον ως άνω χώρο.

Επομένως, η εντολή της εναγομένης ήταν επιτακτική μόνο ως προς την ελάχιστη ποσότητα των πραγμάτων και όχι και ως προς την ανώτατη ούτε και ως προς το ποσό του ναύλου, υπό την έννοια ότι για τυχόν μεγαλύτερη ποσότητα, η οποία δεν αποκλείστηκε, δεν συμφωνήθηκε ότι θα παραμείνει ίδια η τιμή του ναύλου. Μία τέτοια ερμηνεία, εξάλλου, της σύμβασης δεν θα ήταν σύμφωνη με τις αρχές της καλής πίστης και των συναλλακτικών ηθών (άρθρα 200 και 288 ΑΚ) και της αναλογίας μεταξύ παροχής και αντιπαροχής.

Σε εκπλήρωση της ως άνω συμφωνίας, η ενάγουσα ανέθεσε σε μεταφορική εταιρία την εκτέλεση της μεταφοράς. Πραγματικά, η τελευταία, με το υπ' αριθμ. κυκλ. ... φορτηγό αυτοκίνητο, στις 29.11.2003, μετέβη σε δάσος στο ..., όπου ο προμηθευτής της εναγομένης, γερμανός έμπορος, παρέδωσε στον οδηγό του φορτηγού το εμπόρευμα που είχε συμφωνήσει ο ως άνω προμηθευτής να πουλήσει στην εναγομένη.

Το εμπόρευμα αυτό ήταν 700 δέντρα και 50 διακοσμητικές συνθέσεις πρασίνου, είχαν βάρος 10.000 κιλά και καταλάμβαναν έντεκα (11) μέτρα από το χώρο της ρυμούλκας του φορτηγού και όχι επτά (7). Να σημειωθεί ότι, ακόμη και αν ήθελε γίνει δεκτό ότι η εναγομένη είχε κάνει διαφορετική συμφωνία με τον προμηθευτή της, γεγονός που δεν αποδεικνύεται, δεδομένου ότι η εναγομένη όχι μόνο δεν αρνήθηκε την παραλαβή των ως άνω εμπορευμάτων αλλά αντίθετα τον εξόφλησε κανονικά για τα 700 δέντρα και τις 50 διακοσμητικές συνθέσεις, όπως κατέθεσε ενώπιον του πρωτόδικου δικαστηρίου ο νόμιμος εκπρόσωπος της εναγομένης, αυτό σε καμμία περίπτωση δεν αφορούσε την ενάγουσα, η οποία είχε συνάψει, ως παραγγελιοδόχος μεταφοράς, σύμβαση με την εναγομένη και δεν μπορούσε να γνωρίζει τι ακριβώς είχε συμφωνήσει η τελευταία με τον προμηθευτή της.

Στη συνέχεια, όταν έφτασε το φορτηγό στην ..., η νόμιμος εκπρόσωπος της ενάγουσας ενημέρωσε τηλεφωνικά το νόμιμο εκπρόσωπο της εναγομένης ότι το ως άνω εμπόρευμα κατέλαβε τελικά 11 μέτρα και όχι 7, ο τελευταίος δήλωσε ότι γνώριζε το γεγονός και στις 3.12.2003 ο οδηγός του φορτηγού παρέδωσε το φορτίο στην εναγομένη, η οποία το παρέλαβε δια του νομίμου εκπροσώπου της, ο οποίος ήταν παρών κατά την καταμέτρηση του ως άνω εμπορεύματος και υπέγραψε το έγγραφο φορτωτικής διεθνούς μεταφοράς (CΜR), στο οποίο είναι καταχωρημένος και ο ακριβής αριθμός των ως άνω μεταφερθέντων δέντρων και διακοσμητικών συνθέσεων.

Επομένως, δεδομένου ότι ο νόμιμος εκπρόσωπος της εναγομένης, όπως κατέθεσε και ο ίδιος στο πρωτόδικο δικαστήριο, γνώριζε εκ των προτέρων ότι σε χώρο 7 μέτρων χωράνε 500-600 δέντρα και, επομένως, ότι ο χώρος που κατελήφθη από τα 700 μέτρα και τις 50 διακοσμητικές συνθέσεις ήταν, περίπου, αναλογικά 11 μέτρα, προκύπτει ότι η ως άνω παραλαβή συνιστά ανεπιφύλακτη παραλαβή, η οποία δημιουργεί μαχητό τεκμήριο, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 30 παρ. 1 και 3 της Δ.Σ.

CΜR, ότι οι αναγεγραμμένοι στο δελτίο παράδοσης όροι υπερισχύουν των συμφωνηθέντων όρων της σύμβασης. Πέραν τούτου, όμως, στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν προκύπτει ούτε ότι υπάρχει μία τέτοια αντίθεση, αφού από τα ως άνω συνάγεται ότι η κατάληψη χώρου μεγαλυτέρου των 7 μέτρων δεν είχε αποκλεισθεί από την ως άνω σύμβαση, ενώ αποδείχθηκε ότι για τον επακριβώς καταληφθέντα χώρο των 11 μέτρων συναίνεσε σιωπηρά η εναγομένη κατά την ανεπιφύλακτη παραλαβή των δέντρων.

Στις 8.12.2003, η ενάγουσα, η οποία κατέβαλε στη μεταφορική εταιρία το ποσό που αναλογεί στην αμοιβή για τη μεταφορά των ως άνω εμπορευμάτων, που κατέλαβαν χώρο 11 μέτρων του φορτηγού, όχλησε την εναγομένη για την καταβολή του ως άνω ποσού και, για τον λόγο αυτό, εξέδωσε και το υπ' αριθμ. 2549/8.12.2003 τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών, πλην όμως, η εναγομένη αρνήθηκε την πληρωμή ποσού πέραν των 2.000 ευρώ.

Όμως, κατ' ακολουθία των ανωτέρω, αποδείχθηκε ότι η εναγομένη ώφειλε να καταβάλει το ποσό των 3.532,92 ευρώ, στο οποίο ανέρχεται το κόστος μεταφοράς που αναλογεί σε μεταφορά εμπορευμάτων που κατέλαβαν 11 μέτρα, αφού, από κανένα στοιχείο, όπως προαναφέρθηκε, δεν συνάγεται ότι είχε συμφωνηθεί το ποσό των 2.000 ευρώ και για φορτίο μεγαλύτερο των 7 μέτρων.

Το ποσό αυτό αναλύεται σε 2.900 ευρώ, για αμοιβή μεταφοράς (ναύλος), 45 ευρώ, για δικαιώματα πράκτορα, 14 ευρώ, για διάφορα έξοδα, 5 ευρώ, για έκδοση φορτωτικής, 30 ευρώ, για ασφάλιστρα και 538,92 ευρώ για Φ.Π.Α. ποσοστού 18%. Επομένως, η εκκαλουμένη, που δέχθηκε τα ίδια, ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις και, συνεπώς, ο λόγος της έφεσης πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος".

Με τον (μοναδικό) λόγο του αναιρετηρίου, εκ του άρθρου 560 αριθμ. 1 ΚΠολΔ, η εναγόμενη εταιρία υποστηρίζει τα ακόλουθα: "Με βάση τις παραδοχές αυτές η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση έκρινε ότι οφείλω να καταβάλω το ποσό των 3.532,92 ευρώ στο οποίο ανέρχεται το κόστος μεταφοράς που αναλογεί σε μεταφορά εμπορευμάτων που κατέλαβαν 11 μέτρα, αφού από κανένα στοιχείο δεν συνάγεται ότι είχε συμφωνηθεί το ποσό των 2.000 ευρώ και για φορτίο μεγαλύτερο των 7 μέτρων και απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη την έφεση μου.

Η προσβαλλόμενη απόφαση ενώ δέχθηκε ότι έχουμε περίπτωση μεταφοράς εμπορευμάτων οδικώς, που έγινε με οχήματα σε χώρα διαφορετική από εκείνη της παραλαβής αυτών και η μία τουλάχιστον από αυτές είναι συμβαλλόμενη χώρα (διεθνής οδική μεταφορά), ότι δεν αναφέρονται στην φορτωτική διεθνούς μεταφοράς εμπορευμάτων οδικώς CMR (δελτίο παραδόσεως) οι χρεώσεις της μεταφοράς, οι συμπληρωματικές χρεώσεις μεταφοράς και λοιπές επιβαρύνσεις που προέκυψαν από το χρόνο σύνταξης του συμβολαίου μέχρι το χρόνο παραδόσεως σ' εμένα των άνω εμπορευμάτων, αλλά στο έγγραφο αυτό ήταν καταχωρημένος μόνο ο αριθμός των δέντρων, που μεταφέρθηκαν, δεν είχε καταχωρηθεί ότι η μεταφορά αυτή απαίτησε χώρο μεγαλύτερο του συμφωνηθέντος των επτά (7) μέτρων και συγκεκριμένα έντεκα (11) μέτρα της ρυμούλκας του φορτηγού, δεν είχε καταχωρηθεί η αύξηση του ναύλου από 2.000 ευρώ που είχαμε συμφωνήσει για τα επτά (7) μέτρα φορτωτικής στα 2.900 ευρώ για τα 11 μέτρα, παρόλα αυτά μη εφαρμόζοντας τις εφαρμοστέες ως άνω διατάξεις των αρθρ. 1 παρ 1, 4, 5 παρ. 1 και 6 παρ. 1 εδ.

θ' της Διεθνούς Συμβάσεως της Γενεύης της 19-5-1956 "επί του συμβολαίου δια την διεθνή μεταφορά εμπορευμάτων οδικώς (CMR) η οποία κυρώθηκε με το ν. 559/1977, σύμφωνα με τις οποίες έπρεπε ν' απορρίψει την αγωγή της αναιρεσιβλήτου για καταβολή του αυξημένου ναύλου, αφού επιβεβαίωση της σύμβασης, της τροποποίησης αυτής και της αύξησης του ναύλου μόνο το έγγραφο της φορτωτικής αυτής διεθνούς μεταφοράς μπορούσε να αποτελέσει (οι αναγεγραμμένοι όροι στη φορτωτική αυτή υπερισχύουν των συμφωνηθέντων όρων της σύμβασης) και όχι να κάνει δεκτή αυτή και να με υποχρεώσει να καταβάλω τον αυξημένο (κατά 45%) ναύλο στην αναιρεσίβλητο, διότι δήθεν έλαβε χώρα τροποποίηση της αρχικής σύμβασης τηλεφωνικά και συνήνεσα σιωπηρά κατά την ανεπιφύλακτη παραλαβή των δένδρων για τον καταληφθέντα χώρο των έντεκα (11) μέτρων".

Με το περιεχόμενο αυτό, ο αναιρετικός λόγος είναι απαράδεκτος, διότι, παρά την επίκληση των ανωτέρω διατάξεων για τη θεμελίωση του, στην πραγματικότητα δι' αυτού πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη πραγματική διαπίστωση (οντολογική κρίση) του Πρωτοδικείου, ότι για την ένδικη μεταφορά, ήτοι για τη μεταφορά εμπορεύματος που κάλυπτε χώρο ένδεκα μέτρων του χρησιμοποιηθέντος οχήματος, υπήρξε συμφωνία (σύμβαση) μεταξύ των διαδίκων και, επομένως, το πέραν των 2.000 € ποσό, που αξίωσε η αναιρεσίβλητος και της επιδικάσθηκε με την απόφαση, αποτελούσε αντίστοιχο μέρος του ναύλου και όχι "συμπληρωματική χρέωση μεταφοράς".

Κατόπιν τούτων, πρέπει η κρινόμενης αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 1-12-208 αίτηση της εταιρίας με την επωνυμία "ΑΛ-ΜΑ ΑΕ", που εδρεύει στην Πάτρα, για αναίρεση της 358/2008 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πατρών.

Επιβάλλει στην αναιρεσείουσα την δικαστική δαπάνη της αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Μαΐου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Ιουνίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ