Supreme Court dismisses appeal for vague grounds and insufficient reasoning regarding property division costs.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellant's request to overturn the Second Instance Court's decision on property division. The appellant argued the lower court failed to properly consider evidence and ignored the high costs required to demolish the respondent's structure. The court dismissed these claims as vague and unsupported, noting the lower court had already weighed the evidence and relied on expert testimony.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559(9), 118(4), 559(19), 566(1) of the Code of Civil Procedure; Appeals based on lack of legal basis must specify deficiencies in reasoning and factual assumptions, while claims regarding evidence consideration are rejected if the lower court's decision clearly reflects such consideration.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1195 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1195/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αλέξανδρο Κασιώλα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Γεώργιο Φώσκολο, Βασίλειο Νικόπουλο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη και Γεώργιο Καπερώνη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Μαϊου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Χ, , κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Παπαντωνίου.
Του αναιρεσίβλητου: Ψ, κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Παπαθανάση, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 13-5-1933 και 8-3-1994 αγωγές της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ηλείας και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 127/1997 προδικαστική και 191/2001 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 307/2004 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 3-11-2004 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Νικόπουλος ανέγνωσε την από 14-4-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
ΕΠΕΙΔΗ, για να είναι ορισμένος ο από το άρθρο 559 αρ. 9 ΚΠολΔικ προβαλλόμενος, λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσης της προσβαλλόμενης απόφασης πρέπει, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρ. 118 αρ. 4, 559 αρ. 19 και 566 παρ. 1 ΚΠολΔικ να αναφέρει, εκτός των άλλων, την ανεπάρκεια, η ασάφεια ή αντιφατικότητα των αιτιολογιών και τις παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας. Κατ' ακολουθίαν οι πρώτος, τρίτος, τέταρτος και έκτος λόγοι αναιρέσεως με τους οποίους προβάλλεται η από την άνω διάταξη αιτίαση της έλλειψης νόμιμης βάσης της προσβαλλόμενης απόφασης για έλλειψη, ανεπάρκεια και ασάφεια αιτιολογιών είναι απορριπτέοι ως αόριστοι γιατί δεν αναφέρουν το ως άνω αναγκαία κατά νόμο για το ορισμένο αυτών στοιχεία. ΕΠΕΙΔΗ, ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως με τον οποίο προβάλλεται η από το άρθρο 559 αρ. 11 εδ. γ' ΚΠολΔικ πλημμέλεια της μη λήψης υπόψη των αναφερόμενων σ' αυτόν αποδεικτικών μέσων τα οποία επικαλέσθηκε και προσκόμισε η αναιρεσείουσα, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι από την γενική βεβαίωση του Εφετείου την περιεχόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση σε συνδυασμό προς το όλο περιεχόμενο αυτής προκύπτει κατά τρόπον αδιστάκτως βέβαιο ότι ελήφθησαν υπόψη και τα έγγραφα αυτά.
ΕΠΕΙΔΗ, ο πέμπτος λόγος αναιρέσεως με τον οποίο προβάλλεται ότι η έκθεση πραγματογνωμοσύνης την οποία έλαβε υπόψη το Εφετείο είναι ανειλικρινής, ασαφής και αόριστος, είναι απορριπτέος ως αόριστος διότι δεν προκύπτει ούτε συνάγεται κατ' ορθή εκτίμησή του, ποια αναιρετική πλημμέλεια από τις περιοριστικώς στο άρθρ. 559 ΚΠολΔικ αναφερόμενες, επικαλείται μ' αυτόν η αναιρεσείουσα.
ΕΠΕΙΔΗ, ο έβδομος λόγος αναιρέσεως με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από το άρθρ. 559 αρ. 10 εδ. α' άλλως η από το άρ. 19 του ίδιου άρθρου πλημμέλεια της λήψης υπόψη πραγμάτων χωρίς απόδειξη ή άλλως με ανύπαρκτη αιτιολογία και ειδικότερα ότι η απόδοση των τμημάτων της ιδιοκτησίας της αναιρεσείουσας στην ίδια δεν είναι δυνατή, διότι απαιτείται δυσανάλογες δαπάνες για την καθαίρεση της οικοδομής του αντιδίκου, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος καθό μέρος αναφέρεται στο άρθρο 559 παρ. 10 α' ΚΠολΔικ διότι το Εφετείο δέχθηκε τα παραπάνω με τις αποδείξεις που αυτό αναφέρει και διεξήγαγε (καταθέσεις μαρτύρων, έκθεση πραγματογνωμοσύνης και έγγραφα που προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι), καθό μέρος δε στηρίζεται στον αριθ. 19 του ίδιου άρθρου, ως αόριστος, διότι δεν αναφέρει τις κρίσιμες παραδοχές του Εφετείου ώστε να είναι εφικτός με βάση αυτές ο αναιρετικός έλεγχος.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 3.11.2004 αίτηση αναίρεσης της Χ κατά της υπ' αριθ. 307/2004 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών.Και
.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσιβλήτου,, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 30 Μαϊου 2006. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 8 Ιουνίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ