Supreme Court dismisses appeal against additional intervenors not properly summoned for the appeal hearing.

Απόφαση 1194 / 2015 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1194/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Μπιχάκη, Προεδρεύoντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Ιωάννη Σίδερη), Ελένη Διονυσοπούλου, Ευγενία Προγάκη, Μαρία Βαρελά και Σοφία Ντάντου, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 18 Μαρτίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1)Γ. Ν. Λ., και 2)Χ. συζ. Γ. Λ., το γένος Σ. Κ., κατοίκων ... Ο πρώτος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Πρωτόπαππα και η δεύτερη παραστάθηκε με τον ίδιο ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο.

Των αναιρεσιβλήτων: Α. 1)Α. συζ. Σ. Λ., το γένος Κ. Μ., κατοίκου ... 2) Γ. Κ. Μ., κατοίκου ..., 3) Ε. Β. Κ., κατοίκου ..., 4)Ε. Μ. Π., κατοίκου ..., 5) Μ. Ε. Π., κατοίκου ..., 6) Κ. Κ. Χ., κατοίκου ..., 7) Ε. Κ. Χ., κατοίκου ..., 8) Χ. συζ. Ι. Μ., το γένος Ε. Π., κατοίκου ..., 9) Μ. θυγ. Γ. Α., ως μόνης εξ αδιαθέτου κληρονόμου του Γ. Τ. Α., κατοίκου ... 10) Ε. Α. Π., κατοίκου ..., 11)Α.

χας Β. Π., το γένος Ν. Τ., κατοίκου ... 12) Δ. συζ. Γ. Π., το γένος Β. Π., κατοίκου ... Β. 13)του ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ..." που εδρεύει στη ... Κρήτης και εκπροσωπείται νόμιμα. Γ. 14) Γ. Π. Α., 15)Δ. Π. Α., 16) Χ. Π. Α., κατοίκων ... 17) Π. Κ. ή Κ., το γένος Π. Κ. - Δ., κατοίκου ..., 18) Β. συζ. Κ. Π., το γένος Π. Α., κατοίκου ... 19)..., νομίμως εκπροσωπούμενου, 20) Ι.

Ν. Α., κατοίκου ..., 21)Γ. Χ. Π., 22)Ν. Χ. Π., 23)Ε. χήρας Κ. Π., 24) Χ. Κ. Π., 25) Β. Κ. Π., 26) Μ. Κ. Π., κατοίκων ... των τεσσάρων τελευταίων ως κληρονόμων του Κ. Χ. Π., 27) Ν. - Π. Ι. Μ., κατοίκου ... 28) Χ. Ι. Μ., των δύο τελευταίων ως κληρονόμων της Δ. Χ. Π., κατοίκων ... και 29)στον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα.

Οι (Α)5ος, (Γ)17η και (Γ)24ος δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο. Οι (Α)1η και (Α)2ος παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Εμμανουήλ Λεβεντάκη, οι (Α)3ος, 4ος, 6ος, 7ος, 8η, 9η, 10ος, 11ης, 12η και (Β) 13ο εκπροσωπήθηκαν από τον ίδιο ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο. Ο Γ 14ος παραστήθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο του Ελένη - Μαρία Καχρημάνη, οι (Γ)15ος και 16ος παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Χρήστο Ηλιόπουλο, ο (Γ)19ος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Μαρία Καλλιμάνη, ο (Γ)20ος παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο του Παναγιώτα Λουκάκου, οι (Γ)18η, 21ος, 22ος, 23η, 25η, 26η, 27ος και 28ος εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Δήμα και ο (Γ)29ος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιό του Γεώργιο Βαμβακίδη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις με αριθμούς καταθέσεως: α)5900/15-5-1991), β)5901/15-5-1991, γ)5795/14-5-1992 αγωγές των (Α)4ου, 5ου, 8ης και 11ης των ήδη (Α) αναιρεσιβλήτων και δικαιοπαρόχων των λοιπών, δ)7460/1991 και 7461/1991 πρόσθετες παρεμβάσεις του (Β)13ου, ε)9150/1991 και 9013/16-9-1991 ανακοινώσεις δίκης με προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση των ήδη αναιρεσειόντων, και ζ)11350/1991, 11518/1991, 11410/1991, 11351/1991, 11517/1991 και 11411/1991 πρόσθετες παρεμβάσεις των ήδη (Γ) αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 93/1993, 9463/1993 μη οριστικές, 9029/2000 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου, 6558/2004 μη οριστική, 4251/2007 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Κατά των εφετειακών αποφάσεων αυτών ασκήθηκε αναίρεση και εκδόθηκε η 1452/2010 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την οριστική ως άνω απόφαση και παρέπεμψε την υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο συγκροτούμενο από άλλους δικαστές.

Στη συνέχεια εκδόθηκε η 2501/2014 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, την αναίρεση της οποίας καθώς και της 6558/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 23/7/2014 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Διονυσοπούλου ανέγνωσε την από 15/12/2014 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, στο άρθρο 82 Κ.Πολ.Δ., ορίζεται ότι ο προσθέτως παρεμβαίνων έχει δικαίωμα να ενεργήσει όλες τις διαδικαστικές πράξεις που επιτρέπονται στη δίκη προς το συμφέρον εκείνου για την υποστήριξη του οποίου ασκήθηκε η παρέμβαση και έχει υποχρέωση να δεχθεί τη δίκη στη θέση που βρίσκεται κατά το χρόνο της παρέμβασής του...

Αποφάσεις και δικόγραφα που επιδίδονται στους κυρίους διαδίκους πρέπει να επιδίδονται και σε εκείνον που άσκησε πρόσθετη παρέμβαση. Εξάλλου κατά μεν τη διάταξη του άρθρου 110 παρ.2 Κ.Πολ.Δ. "οι διάδικοι έχουν δικαίωμα να παρίστανται σε όλες τις συζητήσεις της υπόθεσης, ακόμα και όταν γίνονται κεκλεισμένων των θυρών και πρέπει για το σκοπό αυτό να καλούνται σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου, κατά δε τη διάταξη του άρθρου 81παρ.3 Κ.Πολ.Δ.

ο παρεμβαίνων καλείται στις επόμενες διαδικαστικές πράξεις από το διάδικο που επισπεύδει τη δίκη, σε περίπτωση δε πρόσθετης παρέμβασης έχει δικαίωμα να προτείνει την έλλειψη της κλήτευσης και ο διάδικος για την υποστήριξη του οποίου ασκήθηκε η παρέμβαση". Από τις διατάξεις αυτές σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 20παρ.1 του Συντάγματος που ορίζει ότι "καθένας έχει δικαίωμα στην παροχή έννομης προστασίας από τα δικαστήρια και μπορεί να αναπτύξει σ'αυτά τις απόψεις του για τα δικαιώματα ή τα συμφέροντά του" και το άρθρο 558 Κ.Πολ.Δ.

σαφώς προκύπτει ότι κατά του προσθέτως παρεμβαίνοντος στη δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση δεν απευθύνεται κατ' αρχήν η αναίρεση, γιατί αυτός δεν είναι κύριος διάδικος, εκτός αν κατά τη δίκη εκείνη ανέλαβε το δικαστικό αγώνα, οπότε κατέστη κύριος διάδικος ή η αναίρεση αφορά την πρόσθετη παρέμβαση, καθώς και στην περίπτωση της αυτοτελούς πρόσθετης παρέμβασης.

Ο προσθέτως παρεμβάς όμως πρέπει να καλείται στη συζήτηση της αναίρεσης, για να ενημερώνεται για την εξέλιξη της δίκης που ανοίγεται με την άσκηση του ενδίκου αυτού μέσου, χωρίς δε την κλήτευσή του παραβιάζεται η αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως, ειδική εφαρμογή της οποίας περιέχουν οι προαναφερόμενες διατάξεις, διαφορετικά δημιουργείται απαράδεκτο της συζητήσεως της αίτησης αναίρεσης, το οποίο, ως αναφερόμενο στην προδικασία, λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως από τον Άρειο Πάγο (άρθρο 576 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.).

Στην προκειμένη περίπτωση η αίτηση αναίρεσης απευθύνεται και κατά των αναφερομένων στο αναιρετήριο υπό στοιχεία Γ14 έως 29, οποίοι παρενέβησαν προσθέτως υπέρ των εναγομένων ήδη αναιρεσειόντων, ως δικονομικοί τους εγγυητές στην αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, καθ' ών η πρόσθετη παρέμβαση, ενώ δεν έπρεπε να στραφεί κατ' αυτών, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στη νομική σκέψη που προηγήθηκε, άλλωστε ούτε οι λόγοι της αίτησης αναίρεσης, αφορούν την πρόσθετη παρέμβαση.

Πλην όμως το γεγονός τούτο εκτιμάται ως κλήση των προσθέτως παρεμβάντων στη δίκη, στην οποία παρίστανται νομίμως και ζητούν να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθούν οι αναιρεσίβλητοι στη δικαστική τους δαπάνη, πλην της Π. Κ. ή Κ. (με τον αρ. Γ14), που δεν εμφανίσθηκε στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του οικείου πινακίου, η οποία όμως, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, δεν άσκησε πρόσθετη παρέμβαση υπέρ των εναγομένων-αναιρεσειόντων και συνεπώς δεν ήταν αναγκαία η κλήτευσή της.

Περαιτέρω από τα στοιχεία της δικογραφίας δεν προκύπτει ότι κλητεύθηκε για να παραστεί κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης είτε από τους αναιρεσείοντες είτε από τους αναιρεσιβλήτους, ούτε γίνεται επίκληση της κλήτευσής τους υπό στοιχεία Γ24 Χ. Π., υπεισελθόντος στη δικονομική θέση του θανόντος την 17-12-2010 πατέρα του Κ.

Π., ως εξ αδιαθέτου κληρονόμου του, ο οποίος (θανών) είχε την ιδιότητα του προσθέτως παρεμβάντος υπέρ των αναιρεσειόντων και στους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας και υπό την ιδιότητα αυτή άσκησε και έφεση κατά της πρωτοβάθμιας απόφασης.

Συνεπώς πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 23-7-2014 αίτησης των Γ. και Χ. Λ. περί αναιρέσεως των 6558/2004 και 2501/2014 αποφάσεων του Εφετείου Αθηνών.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 22 Ιουνίου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 16 Σεπτεμβρίου 2015.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ