Supreme Court dismisses contractor's appeal for lack of administrative exhaustion regarding interest claim.

Απόφαση 1193 / 2010 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1193/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωάννη Παπα-νικολάου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Χρυσικό, Ιωάννη Σίδερη, Νικόλαο Λεοντή και Γεώργιο Γεωργέλλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του στις 2 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Τεχνικής Εταιρίας ΚΑΣΤΩΡ Α.Ε, νόμιμα εκπροσωπούμενης, που εδρεύει στην ..., ως διαδόχου κατόπιν συγχωνεύσεως με την εταιρία ΤΕΜΚΑΤ ΑΤΕ, αναδόχου του έργου της ΔΕΥΑ Ηρακλείου "Κατασκευή εξωτερικού υγραγωγείου-τροφοδοτικού αγωγού ...-...", η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Αικατερίνη Καφτάνη, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Δημοτικής Επιχείρησης Υδρευσης Αποχέτευσης Ηρακλείου Κρήτης, που εδρεύει στο Ηράκλειο Κρήτης και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Μητρόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26 Ιουνίου 2003 προσφυγή της ήδη αναιρεσείουσας που κατατέθηκε στο Εφετείο Κρήτης. Εκδόθηκε η οριστική απόφαση 87/2005 του ιδίου Δικαστηρίου. Την αναίρεση της οποίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 10 Οκτωβρίου 2006 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Γεωργέλλης ανέγνωσε την από 27 Απριλίου 2009 έκθεσή του με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτός ο πρώτος λόγος της αναίρεσης και ν' απορριφθούν οι λοιποί.

Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του αρθρ. 559 αριθ. 1 του Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται μόνο αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ.ΑΠ 7/2006 και Ολ.ΑΠ 4/2005).

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από την υπόψη διάταξη, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παράγραφος 3 του Συντάγματος προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος απ' αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνεπείας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή του (ανεπαρκής αιτιολογία), ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία Ολ.ΑΠ 1/1999).

Δεν υπάρχει όμως ανεπάρκεια αιτιολογιών, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές αλλά πλήρεις αιτιολογίες. Εξάλλου, το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα, και να μην καταλείπονται αμφιβολίες.

Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες (Ολ.ΑΠ 861/1984). Δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς, και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε.

Τα επιχειρήματα δε του δικαστηρίου, που σχετίζονται με την εκτίμηση των αποδείξεων δεν συνιστούν παραδοχές επί τη βάσει των οποίων διαμορφώνεται το αποδεικτικό πόρισμα και ως εκ τούτου δεν αποτελούν "αιτιολογία" της απόφασης, ώστε στο πλαίσιο της ερευνώμενης διάταξης του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ να επιδέχεται αυτή μομφή για αντιφατικότητα ή ανεπάρκεια, ενώ δεν δημιουργείται ο ίδιος λόγος αναίρεσης του αριθμού 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ ούτε εξαιτίας του ότι το δικαστήριο δεν αναλύει ιδιαιτέρως και διεξοδικά τα μη συνιστώντα αυτοτελείς ισχυρισμούς επιχειρήματα των διαδίκων, οπότε ο σχετικός λόγος αναίρεσης απορρίπτεται ως απαράδεκτος.

Τέλος, από τη διάταξη του άρθρου 561 παράγραφος 1 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών περιστατικών, εφόσον δεν παραβιάστηκαν με αυτά κανόνες ουσιαστικού δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί, ή εφόσον η εκτίμησή τους δεν ιδρύει λόγους αναίρεσης από τους αριθμούς 19 και 20 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, είναι από τον Άρειο Πάγο ανέλεγκτη, ο δε αντίστοιχος λόγος αναίρεσης, εκ του περιεχομένου του οποίου προκύπτει ότι δεν συντρέχει καμία από τις προαναφερθείσες εξαιρετικές περιπτώσεις απορρίπτεται ως απαράδεκτος, εφόσον πλέον πλήττεται η ουσία της υπόθεσης που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο.

Εξάλλου για να είναι ορισμένοι οι λόγοι αναιρέσεως, με τους οποίους αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση α) ευθεία παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ) και β) έλλειψη νόμιμης βάσης (άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ) απαιτείται να αναφέρονται στο αναιρετήριο, εκτός των άλλων, οι φερόμενοι ως παραβιασθέντες κανόνες ουσιαστικού δικαίου, προκειμένου να ελεγχθεί αναιρετικώς εάν παραβιάσθηκαν οι κανόνες αυτοί ή εάν υπάρχει σχετικά με την εφαρμογή τους έλλειψη αιτιολογιών ή αντίφαση ή ανεπάρκεια αυτών, ενόψει του ότι ο Αρειος Πάγος δεν μπορεί να προβεί σε αυτεπάγγελτη θεμελίωση αυτών βάσει της αρχής jura novit curia, η οποία δεν εφαρμόζεται στην αναιρετική διαδικασία.

Εξετέρου, όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 4,5παρ.1, 7 παρ. 1 του ν. 1418/1984 και αυτές των άρθρων 5 επ. του Π.Δ. 609/1985 ο ανάδοχος του έργου είναι υποχρεωμένος να κατασκευάσει αυτό κατά τους όρους της σύμβασης, η οποία καταρτίζεται με βάση τους όρους της διακήρυξης και των τευχών και σχεδίων που τη συνοδεύουν, κατά δε το άρθρο 8 παρ.1 του ν.1418/1984 αν η αρτιότητα ή λειτουργικότητα του έργου επιβάλλει αύξηση της ποσότητας των εργασιών ή εκτέλεση των εργασιών που δεν προβλέπονται από τη σύμβαση, ο ανάδοχος είναι υποχρεωμένος να εκτελέσει τις πρόσθετες αυτές εργασίες με τις συμβατικές τιμές ή αν δεν προβλέπονται τέτοιες με νόμιμα κανονιζόμενες τιμές μονάδος νέων εργασιών μέχρι δαπάνης 50% πλέον του συνολικού συμβατικού ποσού.

Ο κανονισμός των τιμών των νέων εργασιών, εφόσον δεν προβλέπονται από τη σύμβαση γίνεται, σύμφωνα με το άρθρο 43 παρ.3 του ΠΔ 609/1985, ήτοι: α) για εργασίες, για τις οποίες υπάρχουν συμβατικές τιμές για παρόμοιες ή ανάλογες εργασίες, οι τιμές καθορίζονται ανάλογα προς αυτές, β) για εργασίες για τις οποίες δεν υπάρχουν συμβατικές τιμές ή παρόμοιες, αλλά περιλαμβάνονται σε εγκεκριμένα ή συμβατικά αναλυτικά τιμολόγια (αναλύσεις τιμών) σύμφωνα με τα τιμολόγια αυτά, γ) για εργασίες που δεν περιλαμβάνονται στις προηγούμενες περιπτώσεις οι τιμές καθορίζονται με βάση τα πραγματικά στοιχεία κόστους.

Για την εξακρίβωση του κόστους των νέων εργασιών ακολουθείται η διαδικασία που προβλέπεται από τη δεύτερη παράγραφο της περίπτωσης γ' που αναφέρθηκε παραπάνω. Στη προκειμένη περίπτωση το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχθηκε κατά την ανέλεγκτη αυτού κρίση τα εξής: Ύστερα από δηµόσιο μειοδοτικό διαγωνισµό, που έγινε από την καθ' ης η προσφυγή και ήδη αναιρεσίβλητη (Δηµοτική Επιχείρηση Ύδρευσης Αποχέτευσης Ηρακλείου) στο Ηράκλειο στις 29-1-2001 η ΤΕΜΚΑΤ ΑΤΕ, κατασκευαστική εταιρία, ανέλαβε την κατασκευή του έργου "Κατασκευή εξωτερικού υδραγωγείου τροφοδοτικού αγωγού ...-..." προϋπολογισµού 1.270.000.000 δραχµών χωρίς Φ.Π.Α αντί εργολαβικής αµοιβής 838.538.348 δραχµών χωρίς Φ.Π.Α ήτοι µε µέση τεκµαρτή έκπτωση 34,125%.

Μετά τη συγχώνευση της ΤΕΜΚΑ ΑΤΕ, αναδόχου εταιρίας, µε την προσφεύγουσα και ήδη αναιρεσείουσα σύµφωνα µε τις διατάξεις του Ν. 2940/2001 η τελευταία (ΚΑΣΤΩΡ Α.Ε) υπεισήλθε σε όλα τα δικαιώµατα και υποχρεώσεις από την από 18-6- 2001 εργολαβική σύµβαση που υπογράφηκε ύστερα από την 3/2001 εγκριτική απόφαση του Δ.Σ της καθής για το αποτέλεσµα του διαγωνισµού.

Σύµφωνα µε τη σύµβαση, την µελέτη κατασκευής του έργου και τα σχέδια που τη συνόδευαν το έργο περιλάµβανε: α) την κατασκευή τριών δεξαµενών ύδατος, ήτοι µίας ορθογωνικής από σκυρόδεµα χωρητικότητας 700 κ.µ στην περιοχή ... (ΔΚΛ), µίας ορθογωνικής από σκυρόδεµα, χωρητικότητας 400 κµ στην περιοχή ... (ΔΚΡ) και µίας ορθογωνικής από σκυρόδεµα, χωρητικότητας 300 κµ περιοχής ... (ΔΛ3), β) την κατασκευή κεντρικού αγωγού µεταφοράς ύδατος (ΒΤ) µε σωλήνες ελατού σιδήρου διαµέτρου Φ. 350 συνολικού µήκους 8.400 µ.

από τη δεξαµενή ...-... (ΔΚΛ) µέχρι την υπάρχουσα δεξαµενή ΔΤ (...) γ) την κατασκευή πέντε αγωγών βαρύτητας ήτοι: 1) Β 1: από τις γεωτρήσεις ΚΡ3, ΚΡ4 και ΚΡ5 µέχρι τη δεξαµενή ΔΚΛ µε σωλήνες PVC 16 Atm, διαµέτρου Φ 110 και Φ200 συνολικού µήκους περ. 1485 µ., 2) Β2: Από τη γεώτρηση ΚΠ 8 µέχρι τη δεξαµενή ΔΚΛ µε σωλήνες PVC 16 Atm διαµέτρου Φ 160 συνολικού µήκους περ. 80 µ., 3) Β3:

Από τις γεωτρήσεις ΚΠ9 και ΚΠ 13 µέχρι τη δεξαµενή ΔΚΛ µε σωλήνες PVC 16 Atm, διαµέτρου Φ 160 και Φ200 συνολικού µήκους περ. 845 µ., 4) Β4: Από τη δεξαµενή ΔΛ3 µέχρι την παλιά δεξαµενή ΔΛ2 εντός του οικισµού ... µε σωλήνες PVC 16 Atm διαµέτρου Φ 160 συνολικού µήκους περ. 320 µ. και 5) Β5: Από τη δεξαµενή Βουτών (ΔΒ) µέχρι τη δεξαµενή Δ2 από σωλήνες ελατού χυτοσιδήρου διαµέτρου Φ 350 συνολικού µήκους περ. 1.600 µ., Γ) την κατασκευή τριών καταθλιπτικών αγωγών ήτοι: 1) ΚΙ:

Από τη γεώτρηση Κ87 µέχρι τη δεξαµενή ΔΚΛ µε σωλήνες PVC 16 Atm διαµέτρου Φ 125 συνολικού µήκους περ. 630 µ., 2) Κ2: Από τη δεξαµενή ΔΚΡ µέχρι την παλιά δεξαµενή ΔΑΕ (...) µε σωλήνες Φ75 συνολικού µήκους περ. 1800 µέτρων και 3) Κ3: Από τη γεώτρηση ΚΡ6 µέχρι τη γεώτρηση ΚΡ29 µε σωλήνες PVC 16 Atm διαµέτρου Φ 125 συνολικού µήκους περ.600 µ., ε) την κατασκευή φρεατίων ελέγχου και ασφαλείας των δικτύων, συµπεριλαµβανοµένων των συσκευών ελέγχου (δικλείδες, αεραγωγοί κλπ) και στ) την αποκατάσταση των δικτύων ύδρευσης αποχέτευσης στις θέσεις διέλευσης από κατοικηµένες περιοχές.

Η εκτέλεση του έργου είχε κριθεί ως εξαιρετικά επείγουσα, όπως αναφέρεται και στο άρθρο 26 της διακήρυξης δηµοπράτησης του έργου. Μετά την υπογραφή της πιο πάνω σύµβασης ο δήµος ... µε το .../19-11-2001 έγγραφο του προς την καθ' ης η προσφυγή της γνωστοποίησε ότι δεν συµφωνεί µε τη διέλευση του κεντρικού τροφοδοτικού αγωγού (ΒΤ), που συνδέει τη δεξαµενή ΔΚΛ µε τη δεξαµενή ... (ΔΤ) (παραπάνω µε στοιχ.

β) µέσα από τον οικισµό ... και ζήτησε την αλλαγή της όδευσης αυτού, ώστε να περάσει από αγροτικούς δρόµους εκτός οικισµού. Μετά από αυτό η καθ' ης τροποποίησε την αρχική όδευση του κεντρικού αυτού αγωγού ως προς το τελευταίο τµήµα της και παρακάµπτοντας τον οικισµό ... την καθόρισε µέσα από αγροτικούς δρόµους µε κατάληξη σε ενδιάµεσο σηµείο του υφιστάµενου αγωγού που συνδέει τη δεξαµενή ... ( Δ Τ) µε τη δεξαµενή ΔΙ.

Τροποποίηση επίσης των αρχικών σχεδίων που συνόδευαν τη σύµβαση έγινε και στον αγωγό ΡΕ Φ75 τµήµα του οποίου αντί να περάσει µέσα από αγρούς έξω από το δήµο ... πέρασε κατά µήκος της οδού ... ... .

Μετά την εκτέλεση των εργασιών που προβλεπόταν τόσο από την αρχική σύµβαση όσο και τις τροποποιήσεις που επέβαλε η καθ' ης στην προσφεύγουσα, η καθ' ης συνέταξε τον 1ο ΑΠΕ (Ανακεφαλαιωτικό Πίνακα Εργασιών) και το 1ο ΠΚΤΜΝΕ (Πρωτόκολλο Καθορισµού Τιµών Μονάδας Νέων Εργασιών), όπου περιέλαβε νέες τιµές για τις νέες αυτές εργασίες. Περαιτέρω το Εφετείο και κατά το μέρος που ενδιαφέρει εδώ, έκρινε ότι τα εξής κονδύλια που ζητούνται με την προσφυγή είναι απορριπτέα για τους εξής λόγους: 1) σύμφωνα με το άρθρο 3 του τιμολογίου μελέτης του έργου η τιμή μονάδος κατασκευής αγωγού σωλήνας ύδρευση από PE διαμέτρου Φ75 ορίζεται σε 13.000 δραχμές σε αυτήν δε περιλαμβάνονται όλη η δαπάνη κατασκευής του αγωγού, η προμήθεια, προσέγγιση, τοποθέτηση, αγκύρωση, δοκιμασία αγωγού ως και κάθε άλλη εργασία σύνδεσης σωλήνων για τη διαμόρφωση του αγωγού, σε οποιοδήποτε συνολικό μήκος, οποιασδήποτε κατασκευαστικής δυσχέρειας, λόγω τυχόν εμποδίων και σε οποιοδήποτε βάθος κάτω από το έδαφος.

Συνεπώς σύμφωνα με το άρθρο αυτό είναι αδιάφορο αν η κατασκευή του αγωγού PE 75 γίνει σε ασφαλτοστρωμένο δρόμο ή σε αγροτική οδό εφόσον η πρόβλεψη κατασκευής σε οποιασδήποτε κατασκευαστικής δυσχέρειας έδαφος καλύπτει χωρίς καμιά αμφιβολία και τις δύο περιπτώσεις.

Συνεπώς ο ισχυρισμός της προσφεύγουσας ότι η σύμβαση προέβλεπε την κατασκευή του εν λόγω αγωγού σε αγροτικό δρόμο και όχι σε ασφαλτόδρομο, όπως έγινε τελικά και το αίτημα για καταβολή επί πλέον από την ορισθείσα αμοιβή 4.353,23 δρχ. για κάθε τρέχον μέτρο αγωγού (με στοιχεία Β1 προσφυγής) πρέπει ν' απορριφθεί ως αβάσιμο, 2) σύμφωνα με το τιμολόγιο μελέτης την σύμβαση και τα λοιπά συμβατικά τεύχη η προσφεύγουσα είχε υποχρέωση να τοποθετήσει αγωγούς από ελατό χυτοσίδηρο (τεχν. Προδ. 11) ήτοι χυτοσίδηρο με σφυροειδή γραφίτη-ductile iron, σύμφωνα με τα οριζόμενα στα άρθρα 2 και 3 του αριθμ. 11 των τεχνικών προδιαγραφών. Η προέλευση των σωλήνων αυτών δεν αναφέρεται πλην όμως λόγω της μη κατασκευής τους στην Ελλάδα η προμήθειά τους κατ' ανάγκη έγινε από το εξωτερικό. Η προσφεύγουσα στην σχετική προσφορά της δεν έκανε διάκριση μεταξύ σωλήνων εσωτερικού και εξωτερικού ούτε και για διαφορές στις τιμές των υλικών σύνδεσης των σωλήνων ανάλογα με την προέλευσή τους.

Συνεπώς με την πρόβλεψη της σύμβασης (τεχν. Προδ.) για σωλήνες και υλικά σύνδεσης από ελατό χυτοσίδηρο καλύπτεται τόσο η προμήθειά τους από το εσωτερικό όσο και από το εξωτερικό. Μετά από αυτά το αίτημα της προσφεύγουσας για καθορισμό επί πλέον τιμής για την αγορά υλικών σύνδεσης των σωλήνων από ελατό χυτοσίδηρο, λόγω προμήθειάς τους από το εξωτερικό (στοιχ. Β2 προσφυγής) πρέπει ν' απορριφθεί ως αβάσιμο, 3) Κατά το άρθρο 1 παρ. 2.1.5 του τιμολογίου μελέτης η αποκατάσταση του ασφαλτικού οδοστρώματος θα διενεργείται και σε πλάτος μεγαλύτερο του ορύγματος του αγωγού αν αυτή έχει φθαρεί από βαριά μηχανήματα κατασκευής του αγωγού ή το απαιτήσει ο κύριος της οδού αν δεν επιτυγχάνεται ομοιόμορφη αποκατάσταση χωρίς ιδιαίτερη αποζημίωση.

Συνεπώς η προσφεύγουσα είχε υποχρέωση αποκατάστασης του ασφαλτικού οδοστρώματος και πέραν του πλάτους του ορύγματος τοποθέτησης των αγωγών. Εκτός όμως από αυτό δεν αποδείχθηκε ο ισχυρισμός της ότι το ασφαλτικό οδόστρωμα είχε φθαρεί από ανώτερη βία που συνίστατο σε πρωτοφανείς βροχοπτώσεις ανεξάρτητα από το ότι για να δικαιούται τέτοιας αμοιβής από ζημιές για ανώτερη βία θα έπρεπε ν' ακολουθήσει τη διαδικασία του άρθρου 45 παρ. 2 του ΠΔ 609/1985 (δήλωση εντός 10 ημερών από την επέλευση της βλάβης κλπ) την οποία δεν επικαλείται ότι ακολούθησε.

Συνεπώς το αίτημα για καταβολή αμοιβής για τις πρόσθετες ασφαλτοστρώσεις - τσιμεντώσεις (στοιχ. Β 4. 5 προσφυγής) πρέπει ν' απορριφθεί ως αβάσιμο. Με βάση τις σκέψεις αυτές το Εφετείο απέρριψε το αίτημα της αναιρεσείουσας, για επιδίκαση σ' αυτήν των αναφερόμενων στην προσφυγή της ποσών μεγαλύτερων των σχετικώς αναγραφόμενων στους ένδικους 1ο ΑΠΕ και 1ο ΠΚΤΜΝΕ (Με την αναιρεσιβαλλομένη έγινε κατά τα λοιπά δεκτή η προσφυγή και, αναγνωρίστηκε ότι η καθής οφείλει στην προσφεύγουσα 173.747,33 ευρώ, πλέον ποσοστού 18% για ΦΠΑ και 18% για ΓΕ και ΟΕ).

Ο δεύτερος λόγος της αναίρεσης από τους αριθμ. 1 και 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. είναι απορριπτέος διότι: Α) κατά το μέρος που οι προβαλλόμενες αιτιάσεις αφορούν την απόρριψη του αιτήματος για την αξίωση σύνταξης νέας τιμής για την κατασκευή αγωγού ΡΕ 75 λόγω τροποποίησης της χάραξης του έργου το Εφετείο δεν παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 43 πδ. 609/1985 τους ερμηνευτικούς κανόνες των δικαιοπραξιών και του άρθρου 288 ΑΚ ούτε στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσης αφού διαλαμβάνει κατά τα προεκτεθέντα σαφείς επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες για την απόρριψη της σχετικής αξίωσης.

Άλλωστε το Εφετείο δεν εφάρμοσε τις ΑΚ 173, 200 και 288, ούτε σύμφωνα με τις άνω παραδοχές ήταν εφαρμοστέες οι εν λόγω διατάξεις, Β) κατά το μέρος που οι προβαλλόμενες αιτιάσεις αφορούν την απόρριψη της αξίωσης για προμήθεια εισαγομένων συσκευών και ειδικών τεμαχίων διότι δεν προσδιορίζονται οι διατάξεις οι οποίες παραβιάστηκαν (Α.Π. 649/2005,425/1998), ούτε προσδιορίζονται πλημμέλειες, ανεπάρκειες ή αντιφάσεις στις σχετικές αιτιολογίες της αναιρεσιβαλλομένης και Γ) κατά το μέρος που οι προβαλλόμενες αιτιάσεις ανάγονται στην απόρριψη των αξιώσεων που αφορούσαν ασφαλτόστρωση και τσιμεντόστρωση των επιπλέον του ρήγματος των αγωγών επιφανειών δρόμου το Εφετείο δεν παραβίασε τις διατάξεις του άρθρου 45 παρ. 2 πδ 609/1985 ούτε στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσης, αφού διαλαμβάνονται σ' αυτήν κατά τα προεκτεθέντα σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες για την απόρριψη της σχετικής αξίωσης.

Ο ίδιος λόγος κατά το λοιπό μέρος του είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος διότι οι προβαλλόμενες αιτιάσεις ανάγονται στην εκτίμηση των πραγματικών γεγονότων από το Δικαστήριο της ουσίας, η οποία δεν ελέγχεται από το Άρειο Πάγο (άρθρ. 561 παρ. 1 ΚΠολΔ). Από τις διατάξεις των άρθρων 12 και 13 του ν. 1418/1984 περί Δημοσίων Έργων, όπως τροποποιήθηκαν με το άρθρο 3 του ν. 2229/1994 και αντικαταστάθηκαν με το άρθρο 3 του ν. 2940/2001, προκύπτει ότι για το παραδεκτό της προσφυγής του αναδόχου ενώπιον του Εφετείου πρέπει προηγουμένως να έχει εξαντληθεί υποχρεωτικά η διαδικασία διοικητικής επιλύσεως της διαφοράς, με την άσκηση των παρεχομένων από το νόμο ενδικοφανών προσφυγών, ένσταση και αίτηση θεραπείας εντός των οριζομένων προθεσμιών (Α.Π. 2098/2009).

Η προσφυγή δε η οποία εισάγεται στο Εφετείο για την επίλυση της διαφοράς πρέπει, ως προς το περιεχόμενο της να συμπίπτει με την ένσταση και την αίτηση θεραπείας και δεν μπορεί να περιλαμβάνονται σ' αυτήν αιτήματα διαφορετικά από εκείνα που περιλαμβάνονται στην αίτηση θεραπείας, ή που δεν προβλήθηκαν με την ένσταση ή την αίτηση θεραπείας, αλλιώς η προσφυγή είναι απαράδεκτη ως προς τα διαφορετικά ή επιπλέον αιτήματα αυτής.

Έτσι για να είναι παραδεκτό το παρεπόμενο αίτημα της προσφυγής για επιδίκαση τόκων υπερημερίας πρέπει να τηρήθηκε και ως προς το αίτημα τούτο η απαιτούμενη διαδικασία διοικητικής επιλύσεως της διαφοράς. Εξετέρου ο λόγος αναιρέσεως από τον αριθ. 9 του αρθρ. 559 Κ.Πολ.Δικ. ιδρύεται αν το δικαστήριο επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε ή επιδίκασε περισσότερα από όσα ζητήθηκαν ή άφησε αίτηση αδίκαστη.

Ο λόγος αυτός ιδρύεται και όταν το δικαστήριο δεν αποφάνθηκε (στο διατακτικό ή στις αιτιολογίες με προσόντα διατακτικού) επί παρεπόμενου αιτήματος τόκων παρά την παραδοχή του κύριου, υπό την προϋπόθεση όμως ότι το αίτημα

υποβλήθηκε παραδεκτώς και είναι νόμιμο (Α.Π. 845/2005). Περαιτέρω από το άρθρο 566 παρ.1 ΚΠολΔ προκύπτει ότι ο λόγος αναιρέσεως πρέπει να είναι σαφής και ορισμένος, πρέπει δηλαδή στο αναιρετήριο να καθορίζονται με σαφήνεια τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία κατά τον αναιρεσείοντα στοιχειοθετούν την πλημμέλεια, που αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση. Στη προκείμενη περίπτωση με το πρώτο λόγο της προσφυγής από τον αριθ.9 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο άφησε αδίκαστο το παρεπόμενο περί τόκων υπερημερίας αίτημα της προσφυγής. Ο λόγος αυτός είναι προεχόντως απαράδεκτος διότι δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο αν για το παρεπόμενο αυτό αίτημα προηγήθηκε η απαιτούμενη κατά τα προεκτεθέντα διαδικασία διοικητικής επιλύσεως της διαφοράς.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 10 Οκτωβρίου 2006 αίτηση της εταιρείας με την επωνυμία "Ανώνυμης Τεχνικής Εταιρίας ΚΑΣΤΩΡ ΑΕ" για αναίρεση της υπ' αριθμ. 87/2005 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Κρήτης.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 1 Ιουνίου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Ιουνίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ