1192/2013 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΑπό τις διατάξεις των άρθρων 1, 48, 48α και 49 του ν. 2190/1920 "περί ανωνύμων εταιρειών" και 65, 67, 72, 73 και 74 ΑΚ, προκύπτει ότι η ανώνυμη εταιρεία που αποτελεί νομικό πρόσωπο, λύεται με την ανάκληση της άδειας συστάσεώς της μετά από απόφαση του Υπουργού Εμπορίας, από την καταχώρηση της οποίας στο Μητρώο Ανωνύμων Εταιρειών βρίσκεται στο στάδιο της εκκαθαρίσεως, μέχρι δε να τελειώσει το στάδιο αυτό θεωρείται ότι υπάρχει το νομικό της πρόσωπο διοικούμενο από τους εκκαθαριστές, που διορίζονται ή από τη γενική συνέλευση ή τον Υπουργό Εμπορίου και την εκπροσωπούν δικαστικώς και εξωδίκως.
Legislator headnote
AI generated1192/2013 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Με τα δεδομένα αυτά, εάν στο όνομα τέτοιας σε εκκαθάριση εταιρείας συναφθεί σύμβαση μισθώσεως, είτε αστική, είτε εμπορική, από άλλο πρόσωπο (μη εκκαθαριστή), διοριζόμενο ως ανωτέρω, η εταιρεία δεν δεσμεύεται από τη δικαιοπραξία αυτή απέναντι σε τρίτα πρόσωπα, αφού ο φερόμενος ως αντιπρόσωπός της δεν είναι καλόπιστος, παρά την καλή πίστη των τρίτων.
Keywords
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 1192 / 2013 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1192/2013
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Δημητρούλα Υφαντή και Γεώργιο Σακκά, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Απριλίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1. Π. Λ. του Μ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως λόγω της ιδιότητός του ως δικηγόρος και 2. Υπό εκκαθάριση τελούσας ανωνύμου εταιρείας με την επωνυμία "Π. ΑΕ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΕΙΔΩΝ ΕΜΠΟΡΙΚΗ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ, ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ, ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΗ, ΕΜΠΟΡΙΚΗ", εδρεύουσα στην ... και νομίμως εκπροσωπούμενη από τους εκκαθαριστές της α) Δ. Μ. του Κ. και β) Γ. Κ. του Ν., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Π. Λ. και κατέθεσαν προτάσεις.
Των αναιρεσιβλήτων: 1. Δ. Κ. του Γ., κατοίκου ..., αφενός μεν ενεργώντας ατομικά και για ίδιον λογαριασμό, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρήστο Σταματόπουλο και 2. Της Μονοπρόσωπης εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "HEART CENTER (ΧΑΡΤ ΣΕΝΤΕΡ) ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ", που εδρεύει στην ..., νομίμως εκπροσωπούμενης, από τον μοναδικό εταίρο και διαχειριστή της Δ. Κ., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο της και δεν κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5-9-2008 αγωγή του ήδη 1ου αναιρεσείοντα, την από 21-1-2009 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων καθώς και την από 22-1-2009 ανακοίνωση δίκης-προσεπίκληση των ήδη αναιρεσειόντων που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 186/2010 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4867/2011 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 13-12-2011 αίτησή τους και τους από 24-8-2012 πρόσθετους λόγους τους.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Γεώργιος Σακκάς, ανέγνωσε την από 29-10-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως και των προσθέτων λόγων αυτής.
Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
1. Από τις διατάξεις των άρθρων 1, 48, 48α και 49 του ν. 2190/1920 "περί ανωνύμων εταιρειών" και 65, 67, 72, 73 και 74 ΑΚ, προκύπτει ότι η ανώνυμη εταιρεία που αποτελεί νομικό πρόσωπο, λύεται με την ανάκληση της άδειας συστάσεώς της μετά από απόφαση του Υπουργού Εμπορίας, από την καταχώρηση της οποίας στο Μητρώο Ανωνύμων Εταιρειών βρίσκεται στο στάδιο της εκκαθαρίσεως, μέχρι δε να τελειώσει το στάδιο αυτό θεωρείται ότι υπάρχει το νομικό της πρόσωπο διοικούμενο από τους εκκαθαριστές, που διορίζονται ή από τη γενική συνέλευση ή τον Υπουργό Εμπορίου και την εκπροσωπούν δικαστικώς και εξωδίκως.
Με τα δεδομένα αυτά, εάν στο όνομα τέτοιας σε εκκαθάριση εταιρείας συναφθεί σύμβαση μισθώσεως, είτε αστική, είτε εμπορική, από άλλο πρόσωπο (μη εκκαθαριστή), διοριζόμενο ως ανωτέρω, η εταιρεία δεν δεσμεύεται από τη δικαιοπραξία αυτή απέναντι σε τρίτα πρόσωπα, αφού ο φερόμενος ως αντιπρόσωπός της δεν είναι καλόπιστος, παρά την καλή πίστη των τρίτων.
Κατά συνέπεια η σύμβαση μισθώσεως, όπως συνάγεται από τις διατάξεις των άρθρων 222, 224 και 225ΑΚ, είναι άκυρη λόγω ελλείψεως πληρεξουσιότητας και επομένως ελλείψεως εξουσίας διαθέσεως του φερομένου ως αντιπροσώπου. Η ακυρότητα αυτή συμπαρασύρει και τις τυχόν υπομισθώσεις του μισθίου που έχουν συναφθεί στη συνέχεια, λόγω του παρεπομένου χαρακτήρα της υπομισθώσεως, η οποία δεν μπορεί να υπάρξει παρά μόνο σε σχέση με την κυρία μίσθωση.
Εξάλλου κατά το άρθρο 997 παρ. 1 εδ. β' ΚΠολΔ, μετά την κατάσχεση του ακινήτου η εκμίσθωσή του από τον οφειλέτη ή τον τρίτο κύριο ή νομέα ή η παραχώρηση της χρήσης ή κατοχή του βάσει άλλης έννομης σχέση, μπορεί να καταγγελθεί από τον υπερθεματιστή μέσα σε προθεσμία τριών μηνών από τη μεταγραφή της περίληψης της κατακυρωτικής έκθεσης.
Από τη διάταξη αυτή σαφώς συνάγεται, ότι για την εφαρμογή της πρέπει να υπάρχει έγκυρη και ενεργός σύμβαση μισθώσεως με τον κύριο του μισθίου. Άρα επί άκυρης υπομισθώσεως ο υπερθεματιστής μπορεί μετά τη μεταγραφή της περίληψης της κατακυρωτικής έκθεσης να προχωρήσει στην κατά το άρθρο 1005 παρ.2 ΚΠολΔ εκτέλεση.
Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δέχεται ανελέγκτως τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: ''Η ανώνυμη τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία "ΕFG EUROBANK ERGASIAS Α.Ε." για την ικανοποίηση απαίτησης της ύψους 30.000.000 δρχ. κατά του οφειλέτη της Χ. Χ. - Σ. του Θ., με εκτελεστό τίτλο την υπ' αριθμ. 20909/1993 διαταγή πληρωμής του Ειρηνοδίκη Αθηνών, επέσπευσε αναγκαστική εκτέλεση κατά της αλλοδαπής εταιρείας με την επωνυμία "G.S. HOLDINGS S.A.", ως τρίτης κυρίας ακινήτου (διαμερίσματος) που βαρύνεται με υποθήκη υπέρ της ως άνω τράπεζας, εξασφαλίζουσας την είσπραξη της προαναφερομένης απαίτησης της.
Ειδικότερα το με στοιχεία Δ-1 διαμέρισμα- οριζόντιος ιδιοκτησία του τετάρτου ορόφου, στο οποίο ανήκει ως παράρτημα η με στοιχεία ΑΔ-1 ημιυπόγεια αποθήκη, της πολυκατοικίας που βρίσκεται στη θέση "..." της πόλεως των Αθηνών και επί της οδού ... αρ.3, εμβαδού 168, 50 τ.μ., με ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του οικοπέδου 94/1000, αποτελούμενο από .
τέσσερα μεγάλα κύρια δωμάτια, κουζίνα, αποχωρητήρια, δωμάτιο υπηρεσίας και λοιπούς χώρους, περιήλθε στον αρχικό οφειλέτη Χ. Χ. κατά ψιλή κυριότητα, δυνάμει του υπ' αριθμ. .../1988 συμβολαίου της συμβ/φου Πειραιώς Ζαφειρίας Σουρή του Κωνσταντίνου που νόμιμα μεταγράφηκε, αποβιωσάντων δε των γονέων του και κατ' επικαρπία δια συγχύσεως.
Στην εταιρεία " G.S. HOLDINGS S.A." το ως άνω διαμέρισμα περιήλθε δυνάμει του "υπ' αριθμ. .../21-2000 συμβολαίου της συμβ/φου Πειραιά Αγγελικής Ρεσβάνη που μεταγράφηκε νόμιμα, αιτία πωλήσεως και με τον όρο της εξώνησης, μετά την εγγραφή της προσημείωσης υποθήκης στις 22-9-1992, ποσού 30.000.000 δρχ., δυνάμει της υπ' αρ. 14806/1992 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου (τ. 2043, αρ. 39), η οποία προσημείωση ετράπη σε υποθήκη στις 4-6-2003 από την ως άνω δανείστρια τράπεζα, η οποία κατέσχεσε αναγκαστικά αυτό, δυνάμει της υπ' αριθμ. .../8-12-2003 κατασχετήριας έκθεσης ακινήτου του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών Κων/νου Τουρνά, που ενεγράφη στα οικεία βιβλία αυθημερόν.
Με βάση την υπ' αριθμ. ...//2008 έκθεση αναγκαστικού πλειστηριασμού του συμβ/φου Αθηνών Ευάγγελου Παυλίνη, ως επί του πλειστηριασμού υπαλλήλου, το εν λόγω διαμέρισμα, μετά της αποθήκης του, εκπλειστηριάστηκε στις 21-5-2008. Τελευταίοι πλειοδότες και υπερθεματιστές αναδείνθηκαν οι ενάγοντες της δεύτερης αγωγής και ήδη εκκαλούντες, στους οποίους κατακυρώθηκε το εν λόγω ακίνητο κατά το 1/2 εξ αδιαιρέτου στον καθένα, αντί του ποσού των 252.040 ευρώ.
Οι υπερθεματιστές μετέγραψαν στα οικεία βιβλία του Υποθηκοφυλακείου Αθηνών στις 3-6-2008 (τ.4795, αρ.151) την υπ' αριθμ. .../2-6-2008 περίληψη κατακυρωτικής έκθεσης οριζόντιας ιδιοκτησίας διαμερίσματος, που εξέδωσε ο επί του πλειστηριασμού υπάλληλος, συμβ/φος Αθηνών Ευαγ. Παυλίνης, η οποία προσκομίζεται μετ' επικλήσεως.
Έτσι, με τη γενόμενη αυτή μεταγραφή του ως άνω συμβολαιογραφικού εγγράφου οι ενάγοντες εκκαλούντες απέκτησαν την κυριότητα του διαμερίσματος οριζοντίου ιδιοκτησίας αυτού. Το ως άνω ακίνητο των εναγόντων - εκκαλούντων, δυνάμει του από 1-3-2003 ιδιωτικού συμφωνητικού εμπορικής μίσθωσης, η ως άνω αναφερόμενη αλλοδαπή εταιρεία, με έδρα τον ...
της Δημοκρατίας του Παναμά και διεύθυνση στην Ελλάδα τον ..., οδός ... αρ.57, "G.S. HOLDINGS S.A.", κυρία τότε του εν λόγω ακινήτου, είχε εκμισθώσει στην εταιρία με την επωνυμία "Π. ΑΝΩΝΥΜΟΣ ETΑΙΡIA ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΕΙΔΩΝ", εναγομένη και ήδη εφεσίβλητη. Στη σύμβαση αυτή μισθώσεως η μισθώτρια εταιρεία συμβλήθηκε με τον νόμιμο εκπρόσωπο της, Δ.
Μ., επιχειρηματία, όπως αναφέρεται στο άνω έγγραφο, με τους παρακάτω όρους, όπως αυτοί προκύπτουν από το άνω ιδιωτικό συμφωνητικό μισθώσεως που προσκομίζεται με επίκληση: Η διάρκεια της μίσθωσης ορίστηκε εικοσιπενταετής (25ετής), αρχόμενη την 1-3-2003 και λήγουσα την 28-2-2028. Το μίσθιο θα δύναται να χρησιμοποιηθεί αποκλειστικά και μόνο για τη διενέργεια εμπορικών πράξεων, ρητά δε συμφωνήθηκε ότι επιτρέπεται η υπομίσθωση ή η καθ' οιονδήποτε τρόπο παραχώρηση της χρήσης του μισθίου ή τμήματος αυτού σε τρίτο φυσικό ή νομικό πρόσωπο ως και η πρόσληψη συνεταίρου, καθώς και η σύσταση εταιρείας οιασδήποτε μορφής.
Στον όρο αυτό περιελήφθησαν και τα εξής: ότι πτώχευση της αρχικής μισθώτριας δεν συνεπάγεται τη λύση της προκείμενης μίσθωσης, η οποία παραμένει ισχυρή υπέρ του υπομισθωτή, ο οποίος θα υπεισέρχεται πλήρως και αυτοτελώς στην προκείμενη σύμβαση, παρεχομένης στη μισθώτρια της ανέκκλητης εντολής και πληρεξουσιότητας να συνάπτει περαιτέρω υπομισθώσεις αυτοτελώς και στο όνομα της εκμισθώτριας, η λύση δε της μισθωτικής σύμβασης δεν συνεπάγεται τη λύση της υφιστάμενης τυχόν υπομίσθωσης.
Το μηνιαίο μίσθωμα ορίστηκε σε 600 ευρώ το μήνα, για 25 χρόνια, το δε συνολικό ποσό που θα καταβληθεί ως μίσθωμα για το παραπάνω χρονικό διάστημα ανέρχεται σε 180.000 ευρώ. Από το παραπάνω ποσό των 180.000 ευρώ καταβλήθηκε στην εκμισθώτρια την 1-3-2003, το ποσό των 4.800 ευρώ, το δε υπόλοιπο από 175.200 ευρώ, συμφωνήθηκε να καταβάλλεται σε ετήσιες δόσεις (24), το πρώτο πενθήμερο κάθε επομένου έτους, καθεμιάς 7.300 ευρώ.
Με βάση την ως άνω ρητή πρόβλεψη περί επιτρεπόμενης κατάρτισης υπομίσθωσης στην αρχική μίσθωση και σε αναφορά ιδίου περιεχομένου όρων στις μετέπειτα υπομισθώσεις, έλαβαν χώρα διαδοχικές υπομισθώσεις του μισθίου ως άνω διαμερίσματος οριζοντίου ιδιοκτησίας με τα από 14-3-2008, 7-4-2008 και 9-4-2008 ιδιωτικά συμφωνητικά εμπορικής υπομίσθωσης με τον αναγραφόμενο σκοπό στα δύο πρώτα να διενεργηθούν στο μίσθιο αποκλειστικά εμπορικές πράξεις χωρίς εξειδίκευση του σκοπού.
Στο από 14-3-2008 ιδιωτικό συμφωνητικό συμβλήθηκε η μισθώτρια εταιρεία ως υπεκμισθώτρια "Π. ΑΕ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΕΙΔΩΝ" με τον νόμιμο εκπρόσωπο της, Δ. Μ., επιχειρηματία, όπως αναγράφεται στο έγγραφο και υπεκμίσθωσε το μίσθιο στην εταιρεία με την επωνυμία "GLOBAL UNIT ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΑΚΙΝΗΤΩΝ Ε.Π.Ε.", η οποία εδρεύει στην ... . Με το από 7-4-2008 ιδιωτικό συμφωνητικό η τελευταία ως άνω εταιρεία υπεκμίσθωσε το μίσθιο στην εταιρεία με την επωνυμία "ΜΑRSHALL ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΑΚΙΝΗΤΩΝ Ε.Π.Ε.", η οποία εδρεύει στον ... .
Με το από 9-4-2008 ιδιωτικό συμφωνητικό η τελευταία ως άνω εταιρεία υπεκμίσθωσε το μίσθιο στον ενάγοντα και δικηγόρο Πειραιά, Π. Λ., προκειμένου αυτός να το χρησιμοποιήσει ως δικηγορικό γραφείο, δικό του και των συνεργατών του, για χρονικό διάστημα 3 ετών, από 9-4-2008 έως 8-4-2011, με μηνιαίο υπομίσθωμα 1.200 ευρώ. Στις δύο πρώτες από 14-3-2008 και 7-4-2008 υπομισθώσεις η διάρκεια αυτών συμφωνήθηκε μέχρι τη λήξη της διάρκειας της αρχικής μίσθωσης που φθάνει το έτος 2028.
Ακολούθως στις 24-7-2008 ο δικαστικός επιμελητής του Πρωτοδικείου Αθηνών, ..., αφού έλαβε υπόψη του το πρώτο εκτελεστό απόγραφο της ως και ανωτέρω υπ' αρ. .../2008 περίληψης κατακυρωτικής έκθεσης οριζοντίου ιδιοκτησίας - διαμερίσματος του συμβ/φου Αθηνών Ευαγγέλου Παυλίνη, που αποτελεί τον τίτλο κτήσης των υπερθεματιστών και εναγόντων, με τη σύμπραξη μαρτύρων, απέβαλε από το μίσθιο διαμέρισμα και την αποθήκη του τον υπομισθωτή ενάγοντα, Π.
Λ., καθώς και κάθε τρίτο που έλκει δικαιώματα στη χρήση αυτού και απέδωσε τη χρήση του διαμερίσματος μετά της αποθήκης του σε αυτούς (υπερθεματιστές ενάγοντες και εκκαλούντες), συντάσσοντας την υπ' αρ. .../24-7-2008 σχετική έκθεση αποβολής και εγκατάστασης, όπως τα περιστατικά αυτά δεν αμφισβητούνται από τους διαδίκους, δεδομένου ότι αν και γίνεται επίκληση της έκθεσης αυτής, δεν προσκομίζεται στη δικογραφία.
Σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά στις προηγούμενες σκέψεις, οι προεκτιθέμενες ενέργειες και πράξεις αναγκαστικής εκτέλεσης του εν λόγω μισθίου, που έγιναν με επίσπευση της προαναφερόμενης τραπεζικής ανώνυμης εταιρείας και με σκοπό την ικανοποίηση απαίτησης της εις βάρος του οφειλέτη της Χ. Χ.-Σ., ήτοι οι πράξεις μετατροπής της προσημείωσης σε υποθήκη με το σκοπό της αναγκαστικής εκτέλεσης στις 4-6-2003, η κατάσχεση του ενυπόθηκου ακινήτου στις 8-12-2003, ο πλειστηριασμός αυτού στις 21-5-2008 και η μεταγραφή της κατακυρωτικής έκθεσης των υπερθεματιστών στις 3-6-2008, δεν ασκούν επιρροή στις καταρτισθείσες ως άνω μισθωτικές σχέσεις (μίσθωση, υπομισθώσεις), οι οποίες δεν αποτελούν διάθεση του πράγματος ως ενοχικές και υποσχετικές δικαιοπραξίες, δεσμεύουν δε τον υπεισερχόμενο εκ του νόμου υπερθεματιστή, ο οποίος λαμβάνει τα δικαιώματα του αρχικού κυρίου του μισθίου και εκμισθωτή.
Στον οποίο, όπως στις ίδιες σκέψεις αναφέρεται, παρέχεται το μείζον διαπλαστικό δικαίωμα να καταγγείλει τη μίσθωση μέσα σε τρίμηνη προθεσμία από τη μεταγραφή της κατακυρωτικής έκθεσης. Οι ενάγοντες, ως υπερθεματιστές και υπεισερχόμενοι ως εκμισθωτές στη μισθωτική σχέση, αμφισβήτησαν την εγκυρότητα των ως άνω μισθωτικών σχέσεων, αρχικής μίσθωσης και μετέπειτα τρεις υπομισθώσεις στο ακίνητο που απέκτησαν και προχώρησαν στην αναγκαστική αποβολή του τελευταίου υπομισθωτή αυτού χωρίς να καταγγείλουν τη μισθωτική σύμβαση μέσα στη προβλεπόμενη αποκλειστική προθεσμία των τριών μηνών από τη μεταγραφή της κατακυρωτικής έκθεσης, που αποτελεί τον τίτλο κτήσης τους.
Ειδικότερα και σε αναφορά με τους ισχυρισμούς ακυρότητας των ένδικων μισθωτικών σχέσεων εκ μέρους των υπεισελθόντων νέων κυρίων του εκπλειστηριασθέντος μισθίου, από τα νομίμως προσκομιζόμενα και επικαλούμενα με αρ. πρωτ. 38079/08/ 30-12-2008 έγγραφο της Νομαρχίας Αθήνας - Διεύθυνσης Ανωνύμων Εταιρειών και το ΦΕΚ/1556/28-2-2000 τ.Α.Ε. & Ε.Π.Ε., αποδεικνύεται, ότι η άδεια σύστασης και λειτουργίας της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Π.
Α.Ε. ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΕΙΔΩΝ" ανακλήθηκε και στις 24-2-2000 καταχωρίστηκε στο Μητρώο Ανωνύμων Εταιρειών η σχετική απόφαση του Νομάρχη Αθηνών, για το λόγο ότι η ως άνω εταιρεία δεν υπέβαλε ισολογισμούς τριών και πλέον ετών εγκεκριμένους από τις Γ.Σ. και ειδικότερα των ετών 31-12-1990 έως 31-12-1998, δημοσιεύθηκε δε η απόφαση αυτή στο άνω φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως στις 28-2-2000.
Έτσι, ενόψει των όσων έγιναν δεκτά στις προηγούμενες σκέψεις, η κρίσιμη ανακλητική πράξη απέκτησε νομική υπόσταση στις 24-2-2000 από την καταχώριση της στο ως άνω Μητρώο. Με αποτέλεσμα, μετά την ως άνω διοικητική ανάκληση της άδειας της, η ανώνυμη αυτή εταιρεία να λυθεί και έκτοτε να βρίσκεται στο στάδιο της εκκαθάρισης, υφισταμένου του νομικού προσώπου μέχρι να ολοκληρωθεί το στάδιο αυτό, το οποίο (νομικό πρόσωπο) πρέπει για τους σκοπούς αυτούς να διοικείται από εκκαθαριστές που διορίζονται είτε από τη γενική συνέλευση είτε από τον Υπουργό Εμπορίου και το εκπροσωπούν νομίμως σε εξώδικες και δικαστικές ενέργειες και πράξεις.
Μετά από οκτώ και πλέον έτη, στις 15-10-2008 καταχωρίστηκε στο Μητρώο Α.Ε. η απόφαση της Γ.Σ. της άνω εταιρείας να διορίσει εκκαθαριστές (βλ. ΦΕΚ/11882/20-10-2008). Μέχρι τότε και από το έτος 2000, η ανώνυμη αυτή εταιρεία, βρισκόμενη υπό εκκαθάριση, τελούσε χωρίς νόμιμη εκπροσώπηση.
Συνεπώς, ο Δ. Μ. που συμβλήθηκε ως νόμιμος εκπρόσωπος αυτής ως μισθώτριας εταιρείας και στη συνεχεία ως νόμιμος εκπρόσωπος της ίδιας ως υπεκμισθώτριας εταιρείας, δεν είχε τη σχετική εξουσία από τον νόμο, αφού δεν είχε την ιδιότητα του εκκαθαριστή και οι συμβάσεις αυτές (από 1-3-2003 αρχική μίσθωση και από 14-3-2008 πρώτη υπομίσθωση) πάσχουν από ακυρότητα εξ υπαρχής.
Οι μεταγενέστερες συμβάσεις υπομισθώσεως, όπως εκτέθηκε παραπάνω, δεν μπορούν παρά να παρασύρονται από την έλλειψη αυτή και να πάσχουν από ακυρότητα και αυτές συνακολούθως. Και τούτο, ως εκ του παρεπομένου χαρακτήρα τους και παρά την αυτοτέλεια τους, δεδομένου ότι, όπως προεκτέθηκε στις προηγούμενες σκέψεις, ο υπομισθωτής έλκει το δικαίωμα του προς χρήση του πράγματος από την αρχική κυρία μίσθωση, γεγονός που συμβαίνει με τον τελευταίο υπομισθωτή ενάγοντα, ο οποίος, χωρίς να ασκεί από το νόμο δικαίωμα, κατελήφθη στη χρήση του ένδικου μισθίου διαμερίσματος κατά το χρόνο της αποβολής του.
Με τις παραδοχές αυτές το Εφετείο δεν παραβίασε με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή τις ανωτέρω ουσιαστικές διατάξεις. Κατέληξε δε στο πόρισμα ότι ο Δ. Μ. που συμβλήθηκε ως νόμιμος εκπρόσωπος της άνω εταιρείας, δεν είχε σχετικά εξουσία από το νόμο, αφού δεν είχε την ιδιότητα του εκκαθαριστή και οι συμβάσεις αυτές (από 1-3-2003 αρχική μίσθωση και από 14-3-2008 πρώτη υπομίσθωση) πάσχουν από ακυρότητα εξ υπαρχής, μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδείξεων και δη των μαρτυρικών καταθέσεων και των εγγράφων που επικαλούνται να προσκομίζουν οι διάδικοι.
Επομένως, οι περί αντιθέτου πρώτος και δεύτερος λόγοι ανευρέσεως, με τους οποίους πλήττεται η αναιρεσιβαλλόμενη με αιτιάσεις από τους αριθ. 1 και 10 του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν.
2. Ο από το άρθρο 559 αριθ.19 ΚΠολΔ λόγος ιδρύεται όταν η έλλειψη αιτιολογίας ή ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες υπάρχουν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού, δηλαδή στις παραδοχές του δικαστηρίου, που ανάγονται στο πραγματικό της νομικής διάταξης που εφαρμόστηκε ή που έπρεπε να εφαρμοστεί και όχι στην ερμηνεία του νόμου και υπαγωγή σ' αυτόν των πραγματικών περιστατικών, αφού την ορθή ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου ελέγχει πάντοτε ο Άρειος Πάγος βάσει του άρθρου 559 αριθ.1 σε συνδυασμό με το άρθρο 578 ΚΠολΔ. Στην προκειμένη περίπτωση με τον τρίτο λόγο του αναιρετηρίου προσάπτεται η αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση, επειδή διαλαμβάνει αντίφαση που εντοπίζεται στη μείζονα σκέψη της, σχετικά με την υπεισέλευση στη μισθωτική σχέση του υπερθεματιστή στη περίπτωση αναγκαστικού πλειστηριασμού μισθίου ακινήτου. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, ο λόγος αυτός, από το άρθρο 559 αριθ. 19ΚΠολΔ, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, διότι αναφέρεται σε πλημμέλεια αντιφατικής αιτιολογίας που υπάρχει στη μείζονα και όχι στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης.
3. Κατά τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 2 ΚΠολΔ το δικόγραφο των προσθέτων λόγων αναιρέσεως πρέπει να κατατίθεται στην γραμματεία του Αρείου Πάγου τριάντα ημέρες προ της συζητήσεως της αναιρέσεως και αντίγραφο αυτού να επιδίδεται στον αναιρεσίβλητο προ της αυτής προθεσμίας. Εκ της διατάξεως αυτής προκύπτει ότι σε περίπτωση που το δικόγραφο των προσθέτων λόγων κατατέθηκε προ της παραπάνω προθεσμίας αλλά δεν επιδόθηκε αντίγραφο στον αναιρεσίβλητο προ της αυτής προθεσμίας, οι πρόσθετοι λόγοι αναιρέσεως είναι, κατά την διάταξη του άρθρου 111 παρ.2 ΚΠολΔ λόγω μη τηρήσεως της νομίμου διαδικασίας και απορρίπτονται αυτεπαγγέλτως από τον Άρειο Πάγο (Oλ.A.Π. 142/1984).
Στην προκειμένη περίπτωση το από 24-8-2012 δικόγραφο των προσθέτων λόγων κατατέθηκε στην γραμματεία του δικαστηρίου τούτου κατά την 24-8-2012, δηλαδή τριάντα ημέρες προ της δικασίμου, αλλά δεν αποδεικνύεται επίδοση αντιγράφου αυτού στους αναιρεσίβλητους προ της ίδιας προθεσμίας. Έτσι ο εμπεριεχόμενος στο δικόγραφο αυτό πρόσθετος λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτος. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και ο πρόσθετος αυτής λόγος και να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων (άρθρ.179 και 183 ΚΠολΔ), που παραστάθηκαν και δεν κατέθεσαν προτάσεις.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτεται από 13-12-2011 αίτηση και τον από 24-8-2012 πρόσθετο λόγο της του Π. Λ. κ.λ.π. για αναίρεση της 4867/2011 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατό (1100) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Μαΐου 2013.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 11 Ιουνίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ