1192/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1192 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1192/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Χαράλαμπο Δημάδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Της αναιρεσείουσας : Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "NETMED HELLAS ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΙΚΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ", που εδρεύει στον Δήμο Παλλήνης Αττικής και εκπροπωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Εμμανουήλ Σουριαδάκη.

Της αναιρεσίβλητης : Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΠΑΕ ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ", που εδρεύει στα Ιωάννινα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 8-8-2002 αγωγές, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 3882/2003 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 3932/2004 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 5 Οκτωβρίου 2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνον η αναιρεσείουσα, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Δημάδης ανέγνωσε την από 25 Ιανουαρίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η ένδικη αίτηση αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Eπειδή, κατά το άρθρο 70 του ΚΠολΔ "όποιος έχει έννομο συμφέρον να αναγνωρισθεί η ύπαρξη ή μη ύπαρξη κάποιας έννομης σχέσης, μπορεί να εγείρει σχετική αγωγή". Από τη διατύπωση της διατάξεως αυτής, που είναι ουσιαστικού δικαίου, προκύπτει, ότι είναι δυνατή η αναγνώριση με αγωγή της υπάρξεως ή ανυπαρξίας έννομης σχέσεως ιδιωτικού δικαίου, η οποία υπάγεται στη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων και τελεί σε κατάσταση αβεβαιότητος, εφόσον συντρέχει έννομο συμφέρον.

Ως έννομη σχέση νοείται η βιοτική σχέση του προσώπου, που αναφέρεται σε άλλο πρόσωπο ή υλικό αγαθό και ρυθμίζεται από το εξ αντικειμένου δίκαιο. Έννομο δε συμφέρον υπάρχει όταν η αιτουμένη διάγνωση είναι κατάλληλο μέσο άρσεως της υφισταμένης αβεβαιότητος στις σχέσεις των διαδίκων και αποτροπής του προκαλουμένου στο συμφέρον του ενάγοντος κινδύνου από αυτή.

Δεν είναι δε απαραίτητο να συμπίπτουν οι διάδικοι της αναγνωριστικής δίκης προς τα υποκείμενα της αναγνωριστέας έννομης σχέσεως. Είναι δυνατόν η επίδικη έννομη σχέση να συνδέει όχι ενάγοντα προς εναγόμενο, αλλά ενάγοντα προς τρίτο ή εναγόμενο προς τρίτο, οπότε το έννομο συμφέρον λειτουργεί νομιμοποιητικώς και αναπληρώνει την άλλως ελλείπουσα νομιμοποίηση των διαδίκων.

Εξάλλου, κατά τα άρθρα 111§2, 118§4 και 216 ΚΠολΔ, το δικόγραφο της αγωγής πρέπει να περιέχει με ποινή απαραδέκτου, εκτός άλλων στοιχείων, και ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς με την πλήρη έκθεση όλων των πραγματικών γεγονότων, τα οποία είναι αναγκαία για την στήριξη του αξιουμένου δικαιώματος.

Η αναγραφή των συγκεκριμένων περιστατικών είναι απαραίτητη για να μπορέσει ο εναγόμενος να αμυνθεί, αλλά και το δικαστήριο να διατάξει τις επιβαλλόμενες αποδείξεις. Στην προκειμένη περίπτωση στην ένδικη αγωγή εκτίθεται ότι μεταξύ της αναιρεσειούσης και της αναιρεσιβλήτου την 27.5.2000 καταρτίσθηκε διαρκής σύμβαση αποκλειστικής παραχωρήσεως προς την αναιρεσείουσα τηλεοπτικών δικαιωμάτων, όπως αυτά αναφέρονται στην αγωγή, ότι την 27.6.2001 η αναιρεσίβλητη κατήγγειλε την παραπάνω σύμβαση και εν συνεχεία κατήρτισε την από 29.6.2002 ομοίου περιεχομένου σύμβαση, με την εταιρεία ALPHA ΨΗΦΙΑΚΗ ΣΥΝΘΕΣΙΣ ΑΕ, η οποία είναι ανταγωνιστική της αναιρεσειούσης, ότι η πιο πάνω καταγγελία ήταν άκυρη και καταχρηστική, γενόμενη με την παρώτρυνση της αμέσως πιο πάνω εταιρείας, (ALPHA ΨΗΦΙΑΚΗ ΣΥΝΘΕΣΙΣ ΑΕ), που επεδίωκε την απόσπαση της πελατείας της αναιρεσειούσης προς ίδιο αυτής όφελος, καθώς και ότι εξαιτίας της καταχρηστικής ασκήσεως του άνω διαπλαστικού δικαιώματος, οφειλομένης σε υπαιτιότητα της αναιρεσιβλήτου, η αναιρεσείουσα υπέστη αποθετική ζημία, ανερχομένη 1) στο ποσό των 542.293 δραχμών λόγω απωλείας 3.417 αναλογικών συνδρομητών από 1.4.2001 μέχρι 31.12.2001, 2) στο ποσό των 173.217? λόγω απωλείας 748 ψηφιακών συνδρομητών στο ίδιο χρονικό διάστημα, 3) στο ποσό των 703.863? λόγω απωλείας 3.326 αναλογικών συνδρομητών κατά το χρονικό διάστημα από 1.1.2002 μέχρι 31.12.2002, 4) στο ποσό των 303.822? κατά το ίδιο χρονικό διάστημα λόγω απωλείας 984 ψηφιακών συνδρομητών.

Ζητείται δε με την ένδικη αγωγή, μεταξύ των άλλων, η αναγνώριση της ακρότητος της από 29.6.2000 πιο πάνω συμβάσεως ως αντίθετης προς το άρθρο 1 του Ν. 146/1914, καθώς και η επιδίκαση των ανωτέρω ποσών ως αποζημίωση λόγω της καταχραστικής ασκήσεως του δικαιώματος καταγγελίας από την αναιρεσίβλητη. Με τέτοιο περιεχόμενο και ως προς τα δύο ως άνω αιτήματα, η ένδικη αγωγή πληροί τις προϋποθέσεις των προαναφερθεισών διατάξεων του ΚΠολΔ, με την έννοια ότι τα ανωτέρω στοιχεία θεμελιώνουν α) την ύπαρξη αμέσου εννόμου συμφέροντος στο πρόσωπο της αναιρεσειούσης να ζητήσει την αναγνώριση της ακυρότητος της προαναφερθείσης από 29.6.2000 διαρκούς συμβάσεως, προς παραγωγή δεδικασμένου μεταξύ των διαδίκων περί του νομικού τούτου ζητήματος, β) το αγωγικό αίτημα περί επιδικάσεως των ανωτέρω χρηματικών ποσών ως αποζημίωση αφού με την παράθεση και μόνο των χρηματικών ποσών που έχασε η αναιρεσείουσα από την απώλεια των αναλογικών και ψηφιακών συνδρομητών και του αριθμού αυτών αρκούντως συγκεκριμενοποιείται η προξενηθείσα ζημία.

Το Εφετείο με την προσβαλλομένη απόφαση απέρριψε ως απαράδεκτη την αγωγή, επειδή, ως προς το αναγνωριστικό πιο πάνω αίτημα δεν μνημονεύεται το έννομο συμφέρον, ενώ ως προς το ανωτέρω καταψηφιστικό αίτημα λόγω ποσοτικής αοριστίας. Έτσι όμως που έκρινε παρά το νόμο κήρυξε απαράδεκτο και υπέπεσε στην πλημμέλεια από τον αριθμό 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, κατά παραδοχή του πρώτου (κατά το δεύτερο μέρος) και δευτέρου (τελευταίου) λόγου αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αρ. 3932/2004 απόφαση του Εφετείου Αθηνών. Και

Παραπέμπει την υπόθεση προς εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατό εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα, στις 2 Μαΐου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 1 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ