1191/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1191 / 2012 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1191/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Αντιπρόεδρο, Χαράλαμπο Δημάδη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Δημήτριο Μαζαράκη και Χαράλαμπο Αθανασίου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Μαρτίου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ν. συζ. Κ. Δ., το γένος Π. Π., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ηλία Ηλιακόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.

Των αναιρεσίβλητων: 1. Α. Π. του Π., 2. Χ. Π. του Π. και 3. Ε. συζ. Σ. Μ., το γένος Π. Π., κατοίκων ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9-2-2004 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αλεξανδρούπολης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 133/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 579/2007 του Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 20-12-2007 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Μαζαράκης ανέγνωσε την από 11-9-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, όπως προκύπτει από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρ. 94, 96, 97, 142 και 143 του ΚΠολΔ, η επίδοση προς διάδικο μπορεί να γίνεται και προς τον νόμιμα διορισμένο αντίκλητό του, εφόσον εξακολουθεί να έχει αυτή την ιδιότητα. Ο διορισμός αντικλήτου γίνεται, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 142 παρ. 1 και 4, είτε με δήλωση ενώπιον του γραμματέα του πρωτοδικείου της κατοικίας του διαδίκου είτε με ρήτρα σε σύμβαση (που καλύπτει μόνο τις σχετικές με τη σύμβαση αυτή πράξεις).

Επίσης, έχει την ιδιότητα του αντικλήτου και ο νόμιμα διορισμένος πληρεξούσιος δικηγόρος, στον οποίο μπορούν να γίνονται μόνον οι επιδόσεις που ανάγονται στη δίκη για την οποία είναι πληρεξούσιος, συμπεριλαμβανομένης και της επίδοσης της οριστικής απόφασης. Μετά όμως την έκδοση της οριστικής αποφάσεως, σε περίπτωση ασκήσεως ενδίκου μέσου, μπορεί να γίνει μεν επίδοση της σχετικής κλήσεως προς τον υπογράψαντα το ένδικο μέσο, ως πληρεξούσιο δικηγόρο, όχι όμως και προς τον κατά τη δίκη, επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση πληρεξούσιο δικηγόρο του καθού το ένδικο μέσο, ο οποίος μετά την έκδοση της οριστικής αυτής αποφάσεως παύει να έχει την ιδιότητα του αντικλήτου, αν δεν διορίσθηκε αντίκλητος κατά το άρθρο 142 παρ. 1 και 4 του ΚΠολΔ .

Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 568 παρ. 1 και 576 παρ. 1 και 3 ΚΠολΔ συνάγεται, ότι σε περίπτωση ερημοδικίας στην αναιρετική δίκη, ερευνάται αυτεπάγγελτα, αν ο απολειπόμενος διάδικος επισπεύδει τη συζήτηση, ή αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε αρνητική περίπτωση κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση ως προς όλους τους διαδίκους (Ολ.ΑΠ 36/1997).

Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 568 παρ. 4 εδάφ. α' του ΚΠολΔ, αν ο αναιρεσείων επισπεύδει τη συζήτηση η κλήση συντάσσεται κάτω από το αντίγραφο του δικογράφου της αιτήσεως αναιρέσεως που έχει κατατεθεί και επιδίδεται με επιμέλειά του στους αντιδίκους. Περαιτέρω, κατά την γενική διάταξη του άρθρου 226 παρ. 4 εδάφ.

α', γ' και δ' του ΚΠολΔ, αν η συζήτηση αναβληθεί, ο γραμματέας είναι υποχρεωμένος αμέσως μετά το τέλος της συνεδριάσεως να μεταφέρει την υπόθεση στη σειρά των υποθέσεων που πρέπει να συζητηθούν κατά τη δικάσιμο που ορίσθηκε. Κλήση του διαδίκου για εμφάνιση στην δικάσιμο αυτή δεν χρειάζεται και η αναγραφή της υποθέσεως στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων.

Κατά την έννοια της τελευταίας αυτής διατάξεως, η αναβολή της υποθέσεως και η αναγραφή αυτής στο πινάκιο του δικαστηρίου για την μετ' αναβολή δικάσιμο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων για την δικάσιμο αυτή και επομένως δεν χρειάζεται νέα κλήση του διαδίκου, όταν ο απολειπόμενος κατά τη μετ' αναβολή δικάσιμο διάδικος είχε νομίμως κλητευθεί να παραστεί κατά τη δικάσιμο κατά την οποία αναβλήθηκε η συζήτηση ή είχε επισπεύσει ο ίδιος τη συζήτηση και είχε παραστεί νομίμως κατά την ίδια δικάσιμο.

Από το συνδυασμό των ως άνω διατάξεων προκύπτει, ότι εφόσον η συζήτηση επισπεύδεται με κλήση είτε από τον αναιρεσίβλητο, είτε από τον αναιρεσείοντα μετά προηγηθείσα άλλη δικάσιμο που ματαιώθηκε, τότε επιδίδεται από τον επισπεύδοντα στον αντίδικό του μόνο αντίγραφο της κλήσεως για τη νέα δικάσιμο για τη συζήτηση της υποθέσεως, στην περίπτωση όμως αυτή για να είναι έγκυρη η ερημοδικία του απολειπομένου αντιδίκου κατά τη νέα ορισθείσα δικάσιμο, πρέπει να αποδεικνύεται από τον επισπεύδοντα αναιρεσείοντα η επίδοση στον απολειπόμενο αναιρεσίβλητο και κεκυρωμένου αντιγράφου της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, διαφορετικά η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους.

Στην προκείμενη περίπτωση, φέρεται προς συζήτηση η από 20-12-2007 αίτηση για αναίρεση της 579/2007 αποφάσεως του Εφετείου Θράκης. Από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτει, ότι η συζήτηση της ένδικης αίτησης προσδιορίστηκε αρχικά για τη δικάσιμο της 23-9-2009, κατά την οποία ματαιώθηκε, και στη συνέχεια με την από 10-10-2009 κλήση της αναιρεσείουσας ορίστηκε νέα δικάσιμος η 9-2-2011, κατά την οποία αναβλήθηκε η συζήτηση της υπόθεσης για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο της 7-3-2012.

Από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά προκύπτει, ότι οι αναιρεσίβλητοι δεν εμφανίσθηκαν κατά την άνω παρούσα δικάσιμο, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε προσηκόντως από το πινάκιο ούτε κατέθεσαν έγγραφη δήλωση δια πληρεξουσίου δικηγόρου σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ. Επίσης, από την αυτεπάγγελτη από το δικαστήριο τούτο έρευνα των πινακίων της αναβληθείσας δικασίμου για την ένδικη υπόθεση της 9-2-2011 προκύπτει, ότι δεν εμφανίσθηκαν κατά την λόγω δικάσιμο οι και τώρα αναιρεσίβλητοι.

Η αναιρεσείουσα, που επέσπευσε τη συζήτηση αυτή, προσκομίζει τις με αριθμό 4828Β', 4829Β'/10-12-2009 και 4833Β'/14-12-2009 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητού στο Πρωτοδικείο Αλεξανδρούπολης ..., από τις οποίες προκύπτει, ότι κατόπιν έγγραφης παραγγελίας του πληρεξουσίου δικηγόρου της επιδόθηκε στους απολειπόμενους αναιρεσίβλητους κεκυρωμένο αντίγραφο της πιο πάνω από 10-10-2009 κλήσης με πράξη κατάθεσης και ορισμού δικασίμου για την πιο πάνω αναβληθείσα δικάσιμο και κλήσης για εμφάνιση και συζήτηση της ένδικης αίτησης για την ίδια δικάσιμο.

Όμως, η παριστάμενη αναιρεσείουσα δεν επικαλείται , ούτε άλλωστε, αποδεικνύει, ότι επιδόθηκε στις απολειπόμενους αναιρεσίβλητους ακριβές αντίγραφο της ένδικης αίτησης αναίρεσης. Αντίθετα, προσκομίζει και επικαλείται η αναιρεσείουσα την 3452/9-2-2010 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Αλεξανδρούπολης ..., από την οποία προκύπτει, ότι η επίδοση του δικογράφου της αιτήσεως αναιρέσεως δεν έγινε προς τους αναιρεσιβλήτους, αλλά προς τον δικηγόρο Αλεξανδρούπολης Γιάννη Καραλή, ο οποίος τους είχε εκπροσωπήσει στο Εφετείο Θράκης κατά την δικάσιμο, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση και ο οποίος, όμως, μετά την έκδοση της αποφάσεως αυτής, είχε παύσει να έχει την ιδιότητα του αντικλήτου και του οποίου δεν αποδεικνύεται διορισμός κατά το άρθρο 142 παρ. 1 και 4 του ΚΠολΔ.

Επομένως, η αίτηση αναίρεσης ουδέποτε επιδόθηκε νόμιμα στους απολειπόμενους αναιρεσίβλητους και, σε συνδυασμό με όσα αναφέρθηκαν στην προηγηθείσα νομική σκέψη, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης ως προς όλους τους διαδίκους.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 20-12-2007 αιτήσεως της Ν. συζ. Κ. Δ. για αναίρεση της 579/2007 αποφάσεως του Εφετείου Θράκης.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Απριλίου 2012. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 28 Ιουνίου 2012.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ