Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to failure to raise procedural grounds before lower court.

Απόφαση 1190 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1190/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (κωλυομέ-νου του Αντιπροέδρου), Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Χαράλαμπο Παπαηλιού και Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Απριλίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Χ1, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Λάμπρο Σέμπο.

Των αναιρεσίβλητων: 1. ....., 2. ...., 3. ....., 4. ....., 5. ....., 6. ...... και 7. ......, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ευαγγελία Σπυρέλη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-8-1999 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λευκάδας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 363/2000 του ίδιου Δικαστηρίου και 943/2002 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 3-2-2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Παπαηλιού ανέγνωσε την από 24-3-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με τον πρώτο από το άρθρο 559 αριθ. 1 και 19 ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση, όπως εκτιμάται, ότι η προβαλλόμενη απόφαση παραβίασε ευθέως και εκ πλαγίου την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 1033 ΑΚ με το να περιλάβει αντιφατικές αιτιολογίες σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Από την προβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, ότι αυτή δέχθηκε ότι ο επίδικος αγρός μεταβιβάστηκε από τον Γ1 στη δικαιοπάροχο και μητέρα των αναιρεσιβλήτων, ετεροθαλή δε αδελφή της αναιρεσείουσας, Γ δυνάμει του από ...... ιδιωτικού προικοσυμφώνου και ότι έκτοτε αυτή ενέμετο τον αγρό διανοία κυρίου, με τις ειδικότερες πράξεις που αναφέρονται στην αναιρεσιβαλλόμενη, μέχρι το έτος 1979, καταστάσα κυρία με έκτακτη χρησικτησία, οπότε το μεταβίβασε λόγω δωρεάς, με βάση το .......

συμβόλαιο του Συμβολαιογράφου Λευκάδας Αριστογείτονα Γλένη, όπου νόμιμα μεταγράφηκε, στους αναιρεσιβλήτους, που είναι τέκνα της, κατά ποσοστό 1/7 εξ αδιαιρέτου. Οι τελευταίοι συνέχισαν την διανοία κυρίου νομή, μετατρέποντας το ακίνητο σε κατασκήνωση, μέχρις της ασκήσεως της κρινόμενης αναγνωριστικής κυριότητας αγωγής.

Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο, δεν παραβίασε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 1033 ΑΚ, ούτε περιέλαβε αντιφατικές αιτιολογίες σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, διότι η αναφορά της άτυπης μεταβίβασης του επιδίκου ακινήτου με ιδιωτικό προικοσύμφωνο, έχει την έννοια της παράδοσης της νομής του ακινήτου από τον Γ1 στη θυγατέρα του Γ με σκοπό να πάψει αυτός να έχει τη φυσική εξουσία επ' αυτού (άρθρ. 976,981 ΑΚ).

Επομένως, ο ως άνω λόγος αναιρέσεως που υποστηρίζει τα αντίθετα, είναι αβάσιμος.

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 562§2 ΚΠολΔ, είναι απαράδεκτος λόγος αναίρεσης που στηρίζεται σε ισχυρισμό ο οποίος δεν προτάθηκε νόμιμα στο δικαστήριο της ουσίας, εκτός αν πρόκειται α) για παράβαση που δεν μπορεί να προβληθεί στο δικαστήριο της ουσίας β) για σφάλμα που προκύπτει από την ίδια την απόφαση γ) για ισχυρισμό που αφορά τη δημοσία τάξη.

Επομένως, εφόσον η αναιρεσείουσα προβάλλει την αιτίαση, ότι παραβιάσθηκαν οι διατάξεις του άρθρου 559 αριθ. 10, 11 και 12 ΚΠολΔ (λήψη υπόψη εγγράφου που δεν είχε υπογραφή, παραδοχή πραγμάτων ως αληθινών χωρίς απόδειξη και παραβίαση των ορισμών του νόμου ως προς το βάρος της απόδειξης), χωρίς να επικαλείται ότι πρότεινε τους ισχυρισμούς αυτούς ενώπιον του Εφετείου, το οποίο δέχθηκε ακριβώς τα ίδια, που είχε δεχθεί και η πρωτόδικη απόφαση, την οποία και επικύρωσε, ο ως άνω δεύτερος λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.

Τέλος, με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, με το πρόσχημα της παραβιάσεως του άρθρου 559 αριθ. 1 και 8 ΚΠολΔ, βάλλεται η ουσιαστική κρίση του Εφετείου, η οποία δεν ερευνάται από τον Άρειο Πάγο (άρθρ. 561 § 1 ΚΠολΔ), ενώ η περιεχόμενη αιτίαση για παραβίαση από μέρους της αναιρεσιβαλλόμενης των διδαγμάτων της κοινής πείρας, είναι αόριστη, διότι δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο ποια συγκεκριμένα διδάγματα παραβιάστηκαν, ως και ο κανόνας δικαίου στην εξειδίκευση του οποίου δεν χρησιμοποήθηκαν, ενώ έπρεπε.

Επομένως, ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 3-2-2005 αίτηση της Χ1 για αναίρεση της 943/2002 αποφάσεως του Εφετίου Πατρών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία καθορίζει στο ποσό των χιλίων διακοσίων (1.200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Μαΐου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4 Ιουνίου 2008.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ