118/2013 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 118 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 118/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, στις 22 Οκτωβρίου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία Π. και Σ. Ο.Ε., ήδη μετατραπείσης σε ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία Π. Κ. Ανώνυμη Εταιρεία" και το διακριτικό τίτλο …, που εδρεύει στο Δήμο … και εκπροσωπείται νόμιμα και 2) Γ. Λ. του Α., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ιωάννα Καράμπελα-Φουφοπούλου με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσιβλήτου: Γ. Μ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιό του Νικόλαο Μπαμπαλή του Αθανασίου που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Καλαματιανό.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29-5-2006 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ηλείας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 235/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 833/2009 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 11-3-2010 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ευφημία Λαμπροπούλου ανέγνωσε την από 20-1-2012 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη των αναιρεσειόντων στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αριθ.1 εδ.α Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Για να είναι ορισμένος ο ανωτέρω λόγος αναιρέσεως πρέπει να αναφέρεται ο συγκεκριμένος κανόνας του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε και το αποδιδόμενο στην απόφαση νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου (Ολ.Α.Π.20/ 2005).

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο της αιτήσεώς των οι αναιρεσείοντες αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι κατά παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου σχετικά με την ερμηνεία των δικαιοπραξιών θεώρησε ότι μεταξύ της πρώτης από αυτούς ομόρρυθμης εταιρείας, της οποίας ομόρρυθμος εταίρος και νόμιμος εκπρόσωπος είναι ο δεύτερος, καταρτίστηκε σύμβαση πωλήσεως του αναφερόμενου σ' αυτήν μηχανήματος και ότι αυτοί (οι αναιρεσείοντες) αρνήθηκαν την καταβολή του τιμήματος προς τον αναιρεσίβλητο ως πωλητή, ενώ από τα έγγραφα που προσκομίσθηκαν και τις ένορκες καταθέσεις ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, ιδίως δε από την κατάθεση του μάρτυρα του αναιρεσιβλήτου, προέκυπτε ότι το φερόμενο ως πωληθέν στην πρώτη από αυτούς μηχάνημα, δεν της έχει πωληθεί από τον αναιρεσίβλητο αλλά έχει πωληθεί από τη μη διάδικο εταιρεία με την επωνυμία "ΑΛΦΑΜΕΚ Α.Ε." στην επίσης μη διάδικο εταιρεία με την επωνυμία "ΓΕΝΙΚΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΕΣ ΜΙΣΘΩΣΕΙΣ Α.Ε.", η οποία στη συνέχεια με σύμβαση χρηματοδοτικής μισθώσεως το εξεμίσθωσε στην πρώτη από αυτούς (τους αναιρεσείοντες) κατά τα αναλυτικότερα εκτιθέμενα στο αναιρετήριο.

Ο λόγος αυτός, πέρα από τις απαραδέκτως προβαλλόμενες με αυτόν αιτιάσεις για εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων (άρθρο 561 παρ.1 Κ.Πολ.Δ.), είναι απαράδεκτος και λόγω αοριστίας, η οποία έγκειται στο ότι οι αναιρεσείοντες δεν αναφέρουν τον κανόνα δικαίου που κατ' αυτούς παραβιάστηκε ούτε το αποδιδόμενο στην προσβαλλόμενη απόφαση υπαγωγικό ή ερμηνευτικό σφάλμα.

Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθ.20 Κ.Πολ. Δ. λόγος αναιρέσεως για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου συνίσταται στο διαγνωστικό λάθος της αποδόσεως από το δικαστήριο της ουσίας σε αποδεικτικό έγγραφο περιεχομένου καταδήλως διαφορετικού από το αληθινό, εξαιτίας του οποίου καταλήγει σε συμπέρασμα τελείως διαφορετικό από αυτό που προκύπτει από το έγγραφο ως προς την ύπαρξη ή ανυπαρξία πραγματικού γεγονότος.

Για το ορισμένο του λόγου αυτού πρέπει να αναφέρονται στο αναιρετήριο: α) το αληθινό περιεχόμενο του εγγράφου που φέρεται ότι παραμορφώθηκε, β) το από την προσβαλλόμενη απόφαση δεκτό γενόμενο διαφορετικό από το αληθινό περιεχόμενο, γ) το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε το δικαστήριο για το ότι υπάρχουν ή όχι κρίσιμα γεγονότα και δ) ο ουσιώδης πραγματικός ισχυρισμός για την απόδειξη ή ανταπόδειξη του οποίου χρησιμοποιήθηκε το έγγραφο (Α.Π. 969/2008).

Στην προκειμένη περίπτωση με το δεύτερο λόγο οι αναιρεσείοντες, επικαλούμενοι το άρθρο 559 αριθ.20 Κ.Πολ.Δ., αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση τις εξής κατά λέξη πλημμέλειες: "Η προσβαλλόμενη απόφαση παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου με το να δεχτεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται σε έγγραφο και συγκεκριμένα θεώρησε ότι την 23-5-2005 η εταιρεία ΑΛΦΑΜΕΚ ΑΕ εξέδωσε επί πιστώσει και επ' ονόματι της πρώτης από εμάς ομόρρυθμης εταιρείας το υπ' αριθ…/23-5-2005 δελτίο αποστολής, με το οποίο απεστάλη και παραδόθηκε στην α' από εμάς και παραλήφθηκε από τον νόμιμο εκπρόσωπό της - β' από εμάς το εν λόγω μηχάνημα.

Στο ανωτέρω δε δελτίο αποστολής έχει σημειωθεί ότι "η παράδοση γίνεται κατ' εντολή της ΓΕΝΙΚΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΕΣ ΜΙΣΘΩΣΕΙΣ ΑΕ". Ενώ δεν έλαβε υπόψιν της το προσαγόμενο ως σχετικό έγγραφο νόμιμο παραστατικό, ήτοι το υπ' αριθ…/1-6-2005 τιμολόγιο πώλησης το οποίο συνοδεύεται ως αναπόσπαστο στέλεχος από το επίμαχο …/23-5-2005 δελτίο αποστολής που αναφέρει ως πωλήτρια την ΑΛΦΑΜΕΚ ΑΕ και αγοράστρια την ΓΕΝΙΚΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΕΣ ΜΙΣΘΩΣΕΙΣ ΑΕ, οπότε προκύπτει ξεκάθαρα σύμβαση πώλησης μεταξύ των δύο εταιρειών, λαμβανομένης υπ' όψιν και της υπ' αριθ…/23-5-2005 φορτωτικής, η οποία αναγράφει ως αποστολέα τον αντίδικο και παραλήπτη την εταιρεία ΑΛΦΑΜΕΚ ΑΕ και από το οποίο προκύπτει αναμφίβολα ότι επεστράφη από τον αντίδικο ως κύριο και κάτοχο το εν προκειμένω μηχάνημα στην εταιρεία που του το είχε πουλήσει μεταβιβάζοντας ούτω την κυριότητα του μηχανήματος προς αυτήν, η οποία το διέθεσε πλέον στην εταιρεία χρηματοδοτικής μισθώσεως, ορθώς πιστώνοντας το τίμημα το οποίο και εν συνεχεία και κατά τις συναλλαγές της κατεβλήθη νομίμως όπως αποδέχεται και ο ίδιος ο αντίδικος και προσκομίζει με τις προτάσεις του τη σχετική απόδειξη καταβολής του τιμήματος από την εταιρεία leasing προς την ΑΛΦΑΜΕΚ ΑΕ".

Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος λόγω αοριστίας, αφού από τα πιο πάνω παρατιθέμενα για τη θεμελίωσή του περιστατικά δεν προκύπτει με σαφήνεια τίνος από τα αναφερόμενα έγγραφα το περιεχόμενο παραμόρφωσε το εφετείο κατά τους αναιρεσείοντες, ποιο ήταν το αληθινό περιεχόμενό του και ποια ήταν τα προφανώς διαφορετικά από τα αναφερόμενα σ' αυτό πραγματικά γεγονότα που δέχθηκε το εφετείο.

Εξάλλου αν θεωρηθεί ότι στο λόγο αυτό περιέχεται και αιτίαση εκ του άρθρου 559 αριθ.11 περ.γ Κ.Πολ.Δ. για μη λήψη υπόψη του …/1-6-2005 τιμολογίου, ο λόγος αυτός είναι κατά τούτο αβάσιμος, αφού από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης αποφάσεως προκύπτει ότι, εκτός από τη γενική μνεία ότι το δικαστήριο σχημάτισε την κρίση του και "από όλα ανεξαιρέτως τα με επίκληση νόμιμα προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα", γίνεται και ειδική μνεία του πιο πάνω εγγράφου.

Κατά το άρθρο 559 αριθ.19 Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Στην προκειμένη περίπτωση με τον τρίτο λόγο οι αναιρεσείοντες αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι στερείται νόμιμης βάσεως και ειδικότερα ότι διατάσσει την προσωπική κράτηση του δεύτερου από αυτούς χωρίς να διαλαμβάνει στο σκεπτικό της οποιαδήποτε σχετική αιτιολογία.

Από την επισκόπηση όμως της προσβαλλόμενης αποφάσεως προκύπτει ότι με αυτήν έγιναν ανελέγκτως δεκτά τα εξής όσον αφορά την απαγγελία προσωπικής κρατήσεως κατά του δευτέρου αναιρεσείοντος: "Περαιτέρω πρέπει να διαταχθεί η προσωπική κράτηση του δευτέρου των εναγομένων ως μέσον αναγκαστικής εκτελέσεως της κατά της πρώτης των εναγομένων ομόρρυθμης εταιρείας, της οποίας αυτός είναι ομόρρυθμος εταίρος και νόμιμος εκπρόσωπος, αποφάσεως αυτής, λόγω της εμπορικής ιδιότητας της ανωτέρω εταιρείας και της εμπορικότητας της οφειλής της, τη διάρκεια της οποίας ορίζει σε τρεις (3) μήνες".

Συνεπώς η προσβαλλομένη περιέχει αιτολογία και μάλιστα επαρκή και σαφή όσον αφορά την απαγγελία προσωπικής κρατήσεως κατά του δευτέρου αναιρεσείοντος και ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος. Οι λοιπές περιεχόμενες στο λόγο αυτό αιτιάσεις των αναιρεσειόντων περί αοριστίας της αγωγής ως προς το αίτημά της περί απαγγελίας προσωπικής κρατήσεως του δευτέρου αναιρεσείοντος, αν εκτιμηθούν ως λόγος από το άρθρο 559 αριθ.14 Κ.Πολ.Δ., προβάλλονται απαραδέκτως προεχόντως διότι οι αναιρεσείοντες δεν αναφέρουν ότι τον ισχυρισμό περί αοριστίας της αγωγής για το λόγο αυτό είχαν προβάλει παραδεκτά στο δικαστήριο της ουσίας (άρθρο 562 παρ.2 Κ.Πολ.Δ). Ενόψει όλων αυτών πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου σύμφωνα με το σχετικό αίτημα του τελευταίου (άρθρα 176, 183 και 191 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11-3-2010 αίτηση της ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία Π. και Σ. Ο.Ε. η οποία ήδη μετατράπηκε σε ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία Π. Κ. Ανώνυμη Εταιρεία" και του Γ. Λ. για αναίρεση της 833/2009 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Νοεμβρίου 2012.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 28 Ιανουαρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ