Supreme Court dismisses appeal against railway company negligence in fatal train-truck collision case.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal filed by the widow and family members against the Hellenic Railways Organization regarding a fatal collision between a train and a truck. The lower court determined the truck driver was solely at fault for the accident, rejecting claims that the train driver exceeded speed limits or failed to brake. The court upheld this decision, ruling that the appellate court correctly evaluated the evidence and that the appeal arguments regarding the assessment of facts were inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559(1) and 561(1) of the Code of Civil Procedure; The Supreme Court's review of the lower court's assessment of evidence is limited to cases where the lower court violated common sense teachings regarding the interpretation of legal rules or the application of facts to those rules.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 118 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 118/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Βασίλειο Ρήγα, Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε και Γεώργιο Χρυσικό - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Νοεμβρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει μεταξύ :
Των αναιρεσειόντων : 1) ...... χήρας Χ1, 2) ....του Χ1 και 3) ......του Χ1, τους οποίους εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος τους Ιορδάνης Νεστορίδης.
Του αναιρεσιβλήτου : Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου με την επωνυμία "Οργανισμός Σιδηροδρόμων Ελλάδος Α.Ε", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσώπησε η πληρεξούσια δικηγόρος του Νικολέττα Τζεβελέκου χωρίς να καταθέσει προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11.04.1995 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 6100/1998 παραπεμπτική του ίδιου δικαστηρίου, 4244/1999 οριστική του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και 6546/2001 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 26.01.2004 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Χρυσικός ανέγνωσε την από 27.10.2005 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη Ιωάννη Βερέτσου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της ενδίκου αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως, η πληρεξούσια του αναιρεσιβλητου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Με την προσβαλλομένη απόφαση το Εφετείο έκρινε ότι είναι ουσιαστικά αβάσιμη η από 11/4/1995 αγωγή των ήδη αναιρεσειουσών, με την οποία αυτές ζήτησαν χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης ένεκα επικληθέντος πταίσματος του προστηθέντος από την αναιρεσίβλητη οδηγού της επιβατικής αμαξοστοιχίας, με την οποία συγκρούστηκε την 13/4/1993 και ώρα 8.40 το υπ' αριθμ. ......
ΙΧ φορτηγό αυτοκίνητο, που οδηγούσε ο σύζυγος της πρώτης και πατέρας των λοιπών εναγουσών Χ1, με αποτέλεσμα τον θανάσιμο τραυματισμό του τελευταίου. Το Εφετείο έκρινε ότι για το πιο πάνω θανατηφόρο ατύχημα αποκλειστικά υπαίτιος είναι ο οδηγός του φορτηγού αυτοκινήτου Χ1, και ότι καμιά υπαιτιότητα δεν βαρύνει το προστηθέντα οδηγό της αμαξοστοιχίας του εναγομένου Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδος (Ο.Σ.Ε.), ο οποίος οδηγός εκινείτο κατά τη στιγμή του ατυχήματος με ταχύτητα 75 χιλιομέτρων την ώρα, και όχι με ταχύτητα 130 χιλιομέτρων την ώρα, όπως αβάσιμα υποστήριξαν οι εκκαλούσες ενάγουσες, των οποίων τον σχετικό λόγο έφεσης απέρριψε ως αβάσιμο, κρίνοντας περαιτέρω ότι ο άνω οδηγός της αμαξοστοιχίας δεν υπεχρεούτο να μειώσει στο ελάχιστο την ταχύτητα της αμαξοστοιχίας και να ακινητοποιήσει αυτήν, εκ του γεγονότος ότι είχε αντιληφθεί ενωρίτερα το φορτηγό αυτοκίνητο να κινείται σε παράλληλο προς την σιδηροτροχιά χωμάτινο αγροτικό δρόμο, αφού δεν μπορούσε να προβλέψει ότι αυτό θα διέσχιζε κάθετα σιδηροδρομική γραμμή εισερχόμενο στην αφύλακτη διάβαση όπου διασταυρωνόταν αυτή με τον αγροτικό δρόμο.
Ενόψει τούτων, ο πρώτος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ. 8 ΚΠολΔικ, γιατί δεν έλαβε υπόψη τον σχετικό με την υπαιτιότητα του οδηγού της αμαξοστοιχίας λόγο έφεσής τους, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, αφού από τα προεκτεθέντα συνάγεται ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη τον άνω λόγο έφεσης, τον οποίο απέρριψε ως αβάσιμο.
ΙΙ. Επειδή το Εφετείο, για να καταλήξει στο άνω σαφές αποδεικτικό πόρισμά του, έλαβε υπόψη όπως βεβαιώνει στην απόφαση τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων που περιέχονται στα νομίμως προσκομισθέντα και επικληθέντα, ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη απόφαση, πρακτικά δημοσίας συνεδρίασης του Πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και όλα τα έγγραφα που εκατέρωθεν προσκόμισαν για επίκληση οι διάδικοι, τα οποία εκτίμησε άλλα μεν προς άμεση απόδειξη, άλλα δε προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων.
Από τη βεβαίωση αυτή του Εφετείου, και από όλο το περιεχόμενο της απόφασης όπου διατυπώνονται ειδικότερες αιτιολογίες επί των προσβαλλομένων ισχυρισμών, καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο, ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και εκτίμησε την κατάθεση της μάρτυρος που οι ενάγουσες προσήγαγαν και εξέτασαν στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο και περιέχεται στα πιο πάνω πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, όπως επίσης και την προανακριτική κατάθεση του μάρτυρα ....., προϊσταμένου της αμαξοστοιχίας και επιβαίνοντος σ' αυτήν.
Ενόψει τούτων είναι αβάσιμος ο σχετικός δεύτερος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο προσάπτεται στο Εφετείο η πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ. 11 εδ. γ 'ΚΠολΔικ, γιατί δεν έλαβε υπόψη τις άνω καταθέσεις. Ο αυτός δεύτερος λόγος αναίρεσης ως προς την αιτίαση που αναφέρεται στην αξιοπιστία του μάρτυρος ....., ο οποίος, κατά τα διαλαμβανόμενα στην απόφαση, κατά την στιγμή του ατυχήματος έβοσκε πλησίον του τόπου του ατυχήματος το ποίμνιό του, ενώ στην έκθεση αυτοψίας δήλωσε ότι είναι πυροσβέστης, είναι απαράδεκτος, γιατί πλήττει την ουσιαστική εκτίμηση των πραγματικών γεγονότων από το δικαστήριο της ουσίας που είναι αναιρετικώς ανέλεγκτη (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔικ.).
Επειδή η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας ιδρύει λόγο αναίρεσης όταν αυτές αφορούν την ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή σ' αυτούς των πραγματικών περιστατικών (άρθρο 559 αρ. 1β' ΚΠολΔικ.). Αντιθέτως όταν η παράβαση αυτή γίνεται κατά την εξακρίβωση των πραγματικών περιστατικών της υπόθεσης (εκτίμηση των αποδείξεων) η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου. Ενόψει τούτων ο τρίτος λόγος αναίρεσης με τον οποίο αποδίδεται στο Εφετείο η πλημμέλεια της παράβασης των διδαγμάτων της κοινής πείρας, γιατί δεν δέχθηκε ότι ο μηχανοδηγός, με βάση την ταχύτητά του, είδε το φορτηγό από απόσταση μεγαλύτερη των 20 μέτρων προ της διασταύρωσης ή αντιθέτως γιατί, μολονότι δέχθηκε ότι αυτός είδε το φορτηγό από αυτή την απόσταση, δεν δέχθηκε συγχρόνως ότι η ταχύτητα της αμαξοστοιχίας ήταν μεγαλύτερη των 75 χιλιομέτρων την ώρα, ως αναγόμενος στην εκτίμηση των αποδείξεων, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 26-1-2004 αίτηση των ..... κ.λ.π. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 6546/2001 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.
Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου, την οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1.200) Ευρώ.-
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 21 Δεκεμβρίου 2007. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Ιανουαρίου 2008.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ