Supreme Court dismisses appeal on res judicata grounds for not being raised in lower court.

Απόφαση 1189 / 2023 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1189/2023

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μυρσίνη Παπαχίου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αικατερίνη Βλάχου, Γεωργία Κατσιμαγκλή, Ασπασία Μεσσηνιάτη - Γρυπάρη και Μαρί Δεργαζαριάν, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Ιανουαρίου 2023, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Α. Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΡΕΒΟΪΛ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΕΙΔΩΝ", που εδρεύει στη Βάρη Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χρήστο Ανδρουτσόπουλο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Μ. Μ. του Ι., κατοίκου ..., ως κληρονόμου του αποβιώσαντος αρχικού εναγομένου Χ. Π. του Χ. στο 25% εξ αδιαιρέτου του επιδίκου ακινήτου, 2) Ι. Π. του Χ., 3) Γ. Π. του Ι., κατοίκων ... και 4) Γ. Π. του Χ., συζ. Ι. Μ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Λάζαρο Κολιοφώτη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Β. Των αναιρεσειόντων: 1) Μ. Μ. του Ι., κατοίκου ..., 2) Ι. Π. του Χ., 3) Γ. Π. του Ι., κατοίκων ... και 4) Γ. συζ. Ι. Μ., το γένος Χ. Π., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Λάζαρο Κολιοφώτη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΡΕΒΟΪΛ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΕΙΔΩΝ", που εδρεύει στη Βάρη Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χρήστο Ανδρουτσόπουλο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-5-2016 αγωγή της "... ΟΕ", μη διαδίκου στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκε με την από 30-5-2016 αγωγή της ήδη υπό στοιχ. Α αναιρεσείουσας - υπό στοιχ. Β αναιρεσίβλητης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 560/2017 μη οριστική και 159/2018 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4274/2020 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν: α) η υπό στοιχ. Α αναιρεσείουσα με την από 14-9-2020 αίτησή της και β) οι υπό στοιχ. Β αναιρεσείοντες με την από 6-4-2021 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση των υποθέσεων αυτών, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Αικατερίνη Βλάχου, που εκφωνήθηκαν από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Εισάγονται προς συζήτηση οι από 14-9-2020 (αριθμ. εκθ. καταθ. 6899/815/21-9-2020) και 6-4-2021 (αριθμ. εκθ. καταθ. 1561/152/2021) αιτήσεις για αναίρεση της 4274/25-6-2020 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών (ήτοι μισθωτικών διαφορών, άρθρα 591 παρ. 1, 614 αριθμ. 1 του ΚΠολΔ, όπως ισχύουν μετά την αντικατάστασή τους με το άρθρο τέταρτο του άρθρου 1 του ν. 4335/2015), οι οποίες πρέπει να συνεκδικαστούν, λόγω της μεταξύ τους πρόδηλης συνάφειας (άρθρα 246 και 573 παρ. 1 του ΚΠολΔ). Οι αναιρέσεις ασκήθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 3, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ). Είναι, συνεπώς, παραδεκτές (άρθρο 577 παρ. 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθούν ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων τους (άρθρ. 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης και των διαδικαστικών εγγράφων (άρθρο 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ) προκύπτουν, ως προς τη δικαστική πορεία της υπόθεσης, τα ακόλουθα: Η ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα της πρώτης (από 14-9-2020) αίτησης αναίρεσης και αναιρεσίβλητη της δεύτερης (από 6-4-2021) αίτησης αναίρεσης, ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "ΡΕΒΟΙΛ ΑΕ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΕΙΔΩΝ", με την από 30-5-2016 αγωγή της ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών κατά α) των δεύτερου, τρίτης και τέταρτης των αναιρεσιβλήτων της πρώτης αίτησης αναίρεσης και δεύτερου, τρίτης και τέταρτης των αναιρεσειόντων της δεύτερης αίτησης αναίρεσης και β) του Χ.

Π., ο οποίος απεβίωσε κατά τη διάρκεια της εκκρεμοδικίας στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο και τη δίκη συνεχίζει η νόμιμη κληρονόμος του Μ. Μ., πρώτη αναιρεσίβλητη της πρώτης αίτησης αναίρεσης και πρώτη αναιρεσείουσα της δεύτερης, ισχυρίστηκε ότι δυνάμει μισθωτικής σύμβασης που καταρτίστηκε μεταξύ αυτής και των παραπάνω στις 23-3-2006, μίσθωσε από τους τελευταίους το σ' αυτή περιγραφόμενο ακίνητο, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως πρατήριο υγρών καυσίμων, πλυντήριο και λιπαντήριο αυτοκινήτων.

Ότι η διάρκεια της μίσθωσης ορίστηκε 12ετής, από 1-10-2006 έως 30-9-2018 και το μηνιαίο μίσθωμα σε 3.000 ευρώ για το πρώτο μισθωτικό έτος, αναπροσαρμοζόμενο κατά τις σ' αυτή αναφερόμενες διακρίσεις για καθένα από τα υπόλοιπα. Ότι με την από 19-2-2014 προηγούμενη αγωγή της κατά των αυτών εναγομένων, ζήτησε τη μείωση του μισθώματος από το ποσό των 4.290,42 ευρώ μηνιαίως στο ποσό των 2.000 ευρώ.

Ότι επί της αγωγής εκείνης εκδόθηκε η 893/2015 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που μείωσε το μηνιαίο μίσθωμα, για το διάστημα έως 30-6-2016, σε 2.500 ευρώ και ότι μετά την 30-6-2016 το μίσθωμα επανέρχεται στο συμβατικά καθορισθέν. Με αυτό το ιστορικό ζήτησε νέα μείωση του μισθώματος, κατ' άρθρο 388, άλλως, κατ' άρθρο 288 του ΑΚ, για το υπόλοιπο έως τη λήξη της μίσθωσης διάστημα (1-7-2016 έως 30-9-2018) από το ποσό των 4.428,73 ευρώ σ' εκείνο των 1.500 ευρώ μηνιαίως και να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι να της καταβάλουν συμμέτρως 35.144,76 ευρώ για διαφορές μισθωμάτων από 1-7-2016 έως τη συζήτηση της αγωγής της στις 30-6-2017.

Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, αφού συνεκδίκασε την αγωγή αυτή με την από 25-5-2016 συναφή αγωγή της υπομισθώτριας του ίδιου ακινήτου, ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "... ΟΕ" (μη διαδίκου στην παρούσα δίκη), εξέδωσε την 560/2017 μη οριστική απόφαση, με την οποία ανέβαλε τη συζήτηση εωσότου εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση επί προηγούμενων αγωγών των αυτών διαδίκων με το αυτό αντικείμενο (αναπροσαρμογή του μισθώματος και του υπομισθώματος) και β) την 159/2018 οριστική του απόφαση, με την οποία απέρριψε τις αγωγές, ως προς τη βάση του άρθρου 388 του ΑΚ ως αόριστες και ως προς τη βάση του άρθρου 288 του ΑΚ ως ουσία αβάσιμες.

Κατά της τελευταίας απόφασης οι ενάγουσες άσκησαν εφέσεις, η ήδη αναιρεσείουσα μισθώτρια την από 29-3-2018 έφεσή της και η υπομισθώτρια "... ΟΕ" την από 19-3-2018 έφεση. Επί των εφέσεων εκδόθηκε η προσβαλλομένη, 4274/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, έκρινε τις αγωγές και ως προς τις δύο βάσεις, κατά το μέρος που εζητείτο η αναπροσαρμογή του συμβατικά καθορισθέντος μισθώματος και υπομισθώματος, ως μη νόμιμες (κρίνοντας ότι μετά τη δικαστική αναπροσαρμογή παύει εφεξής η υπάρχουσα συμβατική) και κατά το μέρος που εζητείτο η αναπροσαρμογή του αναπροσαρμοσθέντος δικαστικά και καταβαλλόμενου μισθώματος και υπομισθώματος, ως αόριστες.

Α. Επί της πρώτης, από 14-9-2020 (αριθμ. εκθ. καταθ. 6899/815/21-9-2020), αίτησης αναίρεσης. Κατά την έννοια του άρθρου 388 του ΑΚ, το οποίο, κατά τη ρητή διάταξη του άρθρου 7 παρ. 4 του π.δ. 34/1995 "Κωδικοποίηση διατάξεων νόμων περί εμπορικών μισθώσεων", εφαρμόζεται και στις εμπορικές μισθώσεις, προϋποθέσεις υπό τις οποίες παρέχεται στον έναν από τους συμβαλλομένους σε αμφοτεροβαρή σύμβαση το διαπλαστικό δικαίωμα να ζητήσει από το δικαστήριο την αναγωγή της οφειλόμενης παροχής στο μέτρο που αρμόζει ή και τη λύση ολόκληρης της σύμβασης, εφόσον η τελευταία δεν έχει ακόμη εκτελεστεί, είναι α) η μεταβολή των περιστατικών στα οποία κυρίως, με βάση την καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη, τα μέρη στήριξαν τη σύναψη της αμφοτεροβαρούς σύμβασης, β) η μεταβολή να είναι μεταγενέστερη από την κατάρτιση της σύμβασης και να οφείλεται σε λόγους που ήταν έκτακτοι και δεν μπορούσαν να προβλεφθούν και γ) από τη μεταβολή αυτή η παροχή του οφειλέτη, αν ληφθεί υπόψη και η αντιπαροχή, να καθίσταται υπέρμετρα επαχθής.

Συνεπώς, για να είναι ορισμένος και νόμιμος ο ισχυρισμός που στηρίζεται στην παραπάνω διάταξη, είτε αυτός προβάλλεται με αγωγή, είτε με ανταγωγή, είτε με ένσταση για να αποκρουστεί η αγωγή εκτέλεσης της σύμβασης, πρέπει να έχει σαφή και ευσύνοπτη ιστορική βάση, να περιέχει δηλαδή όλα τα προαναφερόμενα στοιχεία που απαιτεί ο νόμος.

Ειδικότερα, τα περιστατικά στα οποία οι συμβαλλόμενοι στήριξαν τη μισθωτική σύμβαση πρέπει, για την πληρότητα του δικογράφου της αγωγής, κατ' άρθρα 216 παρ. 1 και 118 αριθμ. 4 του ΚΠολΔ, να εκτίθενται με ακρίβεια σ' αυτό και να γίνεται μνεία ότι η σύμβαση στηρίχθηκε στα περιστατικά αυτά, αλλιώς η αγωγή θα είναι αόριστη και ανεπίδεκτη δικαστικής εκτίμησης.

Τέτοια περιστατικά είναι εκείνα, τα οποία δεν επέρχονται κατά την κανονική πορεία των πραγμάτων, αλλά προκαλούνται από ασυνήθιστα γεγονότα, φυσικά, πολιτικά, κοινωνικά ή οικονομικά, εξαιτίας των οποίων επέρχεται πλήρης κατάλυση της ισορροπίας μεταξύ παροχής και αντιπαροχής, ώστε ο μεν οφειλέτης, εκτελώντας τη σύμβαση, να υφίσταται ουσιώδη και υπερμεγέθη ζημία, που προκλήθηκε εκτάκτως και απρόοπτα, ο δε αντισυμβαλλόμενος να ωφελείται υπέρμετρα από την περιουσία του υπόχρεου, ενώ, αν εξελισσόταν ομαλά η σύμβαση, η οικονομική επιβάρυνση θα ήταν συνήθης και αυτή που είχε προβλεφθεί.

Έτσι, γενικής φύσης περιστατικά και ιδίως τυχαία που συμβαίνουν συνήθως, όπως είναι η αυξομείωση των εισπράξεων μιας επιχείρησης, η αύξηση (ή μείωση) της αξίας του ακινήτου λόγω αύξησης (ή μείωσης) της ζήτησης για μίσθωση ανάλογων ακινήτων, η αύξηση του κόστους ζωής, κλπ, ούτε έκτακτα ούτε απρόβλεπτα μπορούν να χαρακτηριστούν.

Αντίθετα, απρόοπτη μεταβολή των περιστατικών στα οποία στηρίχθηκαν τα μέρη μπορεί να αποτελέσει και η επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης της Χώρας, όταν είναι έκτακτης φύσης και τόσο μεγάλη ώστε να υπερβαίνει τις συνήθεις ή λογικά προβλεπόμενες διακυμάνσεις της σταθερότητας και να ανατρέπει τους υπολογισμούς των μερών κατά την καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη.

Για να στοιχειοθετηθεί, όμως, περίπτωση εφαρμογής του υπόψη άρθρου δεν αρκεί μόνη η εν λόγω επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης της Χώρας αλλά θα πρέπει να κριθεί, σε σχέση και με τις υπόλοιπες συνθήκες και ιδίως το αναμενόμενο κέρδος από τη σύμβαση, την οικονομική κατάσταση των μερών, την εξυπηρετούμενη ανάγκη αυτών, κλπ (ΑΠ 339/2020, ΑΠ 566/2018, ΑΠ 155/2018, ΑΠ 841/2017, ΑΠ 207/2017, ΑΠ 1592/2014).

Περαιτέρω, η διάταξη του άρθρου 288 του ΑΚ, κατά την οποία "ο οφειλέτης έχει υποχρέωση να εκπληρώσει την παροχή όπως απαιτεί η καλή πίστη, αφού ληφθούν υπόψη και τα συναλλακτικά ήθη", εφαρμόζεται σε οποιαδήποτε ενοχή, άσχετα του αν αυτή απορρέει από σύμβαση ετεροβαρή ή αμφοτεροβαρή ή από άλλη δικαιοπραξία ή αν πηγάζει ευθέως από το νόμο, εκτός αν προβλέπει άλλη ανάλογη ειδική προστασία ή αν συντρέχουν οι ειδικές προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 388 του ΑΚ.

Η διάταξη αυτή παρέχει στο δικαστή τη δυνατότητα, όταν, λόγω συνδρομής ειδικών συνθηκών, η εμμονή στην εκπλήρωση της παροχής είναι αντίθετη προς την ευθύτητα και την εντιμότητα που επιβάλλονται στις συναλλαγές, να την επεκτείνει ή να την περιορίσει, με βάση αντικειμενικά κριτήρια, κατά τις αντιλήψεις που κρατούν στις συναλλαγές, στο επίπεδο εκείνο το οποίο ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της συναλλακτικής καλής πίστης.

Έτσι, ο μισθωτής δεν αποκλείεται να ζητήσει, κατά το άρθρο 288 του ΑΚ, αναπροσαρμογή του οφειλόμενου, αρχικού ή μετά από αναπροσαρμογή, συμβατική ή νόμιμη (αντικειμενική), μισθώματος, εφόσον, εξαιτίας προβλεπτών ή απρόβλεπτων περιστάσεων, επήλθε αδιαμφισβήτητα τόσο ουσιώδης μείωση της μισθωτικής αξίας του μισθίου, ώστε, με βάση τις συγκεκριμένες συνθήκες, η εμμονή του εκμισθωτή στην καταβολή του ίδιου μισθώματος να είναι αντίθετη προς την ευθύτητα και την εντιμότητα που απαιτούνται στις συναλλαγές και να επιβάλλεται, σύμφωνα με την καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη -παρά την ανάγκη κατοχύρωσης της ασφάλειας των συναλλαγών, η οποία πρέπει πάντοτε να συνεκτιμάται- η αναπροσαρμογή του μισθώματος στο επίπεδο εκείνο το οποίο αίρει την δυσαναλογία των εκατέρωθεν παροχών και αποκαθιστά την καλή πίστη που έχει διαταραχθεί (ΟλΑΠ 3/2014, ΟλΑΠ 9/1997).

Όταν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου αυτού (288 ΑΚ), ο μισθωτής μπορεί να ζητήσει με αγωγή την αναπροσαρμογή του καταβαλλόμενου μισθώματος, το οποίο οφείλεται από την επίδοση της αγωγής. Μεταβολή των συνθηκών με την έννοια του άρθρου 288 του ΑΚ, μπορεί να αποτελέσουν η σημαντική αύξηση ή ουσιώδης μείωση της μισθωτικής αξίας του μισθίου, η σημαντική αύξηση ή μείωση του τιμαρίθμου, η υποτίμηση του νομίσματος, η από διαφόρους λόγους αυξομείωση της ζήτησης των ακινήτων και άλλοι λόγοι, με δεδομένο ότι οι περιπτώσεις στις οποίες χωρεί αναπροσαρμογή μισθώματος κατά τη διάταξη αυτή δεν είναι δυνατόν να προβλεφθούν λεπτομερώς, αφού η σχετική κρίση εξαρτάται από τις συγκεκριμένες συνθήκες που συντρέχουν κάθε φορά.

Τη συνδρομή, πάντως, των ειδικών συνθηκών που επιβάλλουν την εφαρμογή της εν λόγω διάταξης οφείλει, για την πληρότητα της σχετικής αγωγής, να επικαλεστεί και, σε περίπτωση αμφισβήτησης να αποδείξει ο ενάγων. Το δικαίωμα αναπροσαρμογής του μισθώματος είναι διαπλαστικής φύσεως, παρέχει δηλαδή τη δυνατότητα να επιδιωχθεί με αγωγή η διάπλαση για το μέλλον της έννομης σχέσης της μίσθωσης, η οποία μεταβάλλεται ως προς το ύψος του μισθώματος από την άσκηση της αγωγής (ΑΠ 800/2020, ΑΠ 566/2018, ΑΠ 155/2018, ΑΠ 763/2016).

Εξάλλου, κατά το άρθρο 216 παρ. 1 του ΚΠολΔ, η αγωγή, εκτός από τα στοιχεία που ορίζονται στα άρθρα 118 ή 117, πρέπει να περιέχει: α) σαφή έκθεση των γεγονότων που τη θεμελιώνουν σύμφωνα με το νόμο και δικαιολογούν την άσκησή της από τον ενάγοντα κατά του εναγομένου, β) ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς και γ) ορισμένο αίτημα.

Αν λείπουν τα στοιχεία αυτά, η αγωγή απορρίπτεται ως απαράδεκτη, εξαιτίας της αοριστίας της, και αυτεπαγγέλτως, ενώ η αοριστία του δικογράφου δεν μπορεί να συμπληρωθεί με τις προτάσεις, ούτε με παραπομπή σε άλλα έγγραφα της δίκης, ούτε από την εκτίμηση των αποδείξεων. Στοιχεία της βάσης της αγωγής αναπροσαρμογής μισθώματος ακινήτου, που στηρίζεται στη διάταξη του άρθρου 288 του ΑΚ, είναι, κατ' άρθρ. 216 παρ. 1 ΚΠολΔ, τα εξής: 1) Έγκυρη σύμβαση μίσθωσης, γιατί η αγωγή απορρέει από σύμβαση και, συνεπώς, σε περίπτωση ακυρότητας, δεν χορηγείται, αφού αυτή ουδεμία συνέπεια αναδίδει, 2) μόνιμη μεταβολή των συνθηκών κατά το διάστημα από τη σύναψη της μίσθωσης ή από το χρόνο της τυχόν προγενέστερης -από εκείνη που επιδιώκεται με την αγωγή- συμβατικής ή νόμιμης αναπροσαρμογής μέχρι το χρόνο της (πρώτης) συζήτησης της αγωγής, ανεξάρτητα από το υπαίτιο, το έκτακτο και απρόβλεπτο των λόγων που προξένησαν την εν λόγω μεταβολή.

Η αναπροσαρμογή του μισθώματος χωρεί, έστω και αν η μεταβολή των συνθηκών δεν είναι ανυπαίτια, πλην όμως πρέπει το ζήτημα να κρίνεται ανάλογα και με τις συνθήκες καλής πίστης που συντρέχουν κάθε φορά, 3) ουσιώδης απόκλιση (αύξηση ή μείωση) κατά το χρόνο άσκησης της αγωγής ανάμεσα στο από την καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη επιβαλλόμενο αφενός και στο αρχικά συμφωνημένο ή το μετά από αναπροσαρμογή καταβαλλόμενο μίσθωμα αφετέρου, σε τρόπο ώστε η διατήρηση τούτου να επιφέρει ζημία στον ενάγοντα, η οποία υπερβαίνει τον αναλαμβανόμενο με τον αρχικό ή μετά από αναπροσαρμογή ορισμό του μισθώματος κίνδυνο, 4) αιτιώδης σύνδεσμος (συνάφεια) μεταξύ της μεταβολής των συνθηκών και της ουσιώδους απόκλισης του μισθώματος και 5) ορισμένο αίτημα (ΑΠ 765/2020, ΑΠ 566/2018, ΑΠ 155/2018, ΑΠ 320/2016).

Η πληρότητα ή μη του δικογράφου της αγωγής, ως προς την έκθεση των πραγματικών περιστατικών που συγκροτούν την ιστορική βάση αυτής, εκτιμάται κυριαρχικά από το δικαστήριο της ουσίας (ΑΠ 917/2017). Ο Άρειος Πάγος ελέγχει την επάρκεια ή μη της θεμελίωσης της αγωγής με βάση τις διακρίσεις της νομικής αοριστίας, της ποιοτικής αοριστίας και της ποσοτικής αοριστίας.

Η νομική αοριστία της αγωγής, στηρίζει λόγο αναίρεσης για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθ.1 ΚΠολΔ), συντρέχει δε αν το δικαστήριο για τη θεμελίωση της αγωγής στο συγκεκριμένο κανόνα ουσιαστικού δικαίου αρκέστηκε σε στοιχεία λιγότερα ή αξίωσε περισσότερα από εκείνα που ο κανόνας αυτός απαιτεί για τη γένεση του οικείου δικαιώματος, κρίνοντας αντιστοίχως νόμιμη ή μη στηριζόμενη στο νόμο την αγωγή.

Αντίθετα, η ποσοτική ή ποιοτική αοριστία της αγωγής, η οποία υπάρχει όταν δεν εκτίθενται στην αγωγή όλα τα στοιχεία που απαιτούνται κατά νόμο για τη στήριξη του αιτήματος της αγωγής, τα πραγματικά, δηλαδή, περιστατικά που απαρτίζουν την ιστορική βάση της αγωγής και προσδιορίζουν το αντικείμενο της δίκης, δημιουργεί λόγους αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθμ. 8 και 14 του ΚΠολΔ.

Ειδικότερα, ο από το άρθρο 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται αν το δικαστήριο έκρινε ορισμένη και νόμιμη την αγωγή, λαμβάνοντας υπόψη αναγκαία για τη θεμελίωσή της και την περιγραφή του αντικειμένου της δίκης γεγονότα που δεν εκτίθενται σ' αυτή ή εάν απέρριψε ως αόριστη ή μη νόμιμη την αγωγή, παραγνωρίζοντας εκτιθέμενα για τη θεμελίωση της και την περιγραφή του αντικειμένου της δίκης γεγονότα, που με επάρκεια εκτίθενται σ' αυτήν (ΑΠ 46/2020, ΑΠ 155/2018, ΑΠ 637/2017, ΑΠ 496/2016, ΑΠ 853/2014).

Με τον πρώτο λόγο αναίρεσης η αναιρεσείουσα αποδίδει στην προσβαλλομένη την πλημμέλεια από τον αριθμό 8 εδ. β' του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι το Εφετείο, με το να απορρίψει ως αόριστη την αγωγή της περί μείωσης του ήδη αναπροσαρμοσθέντος δυνάμει προηγούμενης δικαστικής απόφασης και καταβαλλόμενου μισθώματος των 2.500 ευρώ σε εκείνο των 1.500 ευρώ, για το διάστημα από 1-7-2016 έως και τη λήξη της μίσθωσης, παρά το νόμο, δεν έλαβε υπόψη τα θεμελιωτικά αυτής γεγονότα που αναφέρονται στο δικόγραφό της.

Η αναιρεσείουσα, με την ένδικη, από 30-5-2016, αγωγή της, η οποία παραδεκτά, κατ' άρθρ. 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ, επισκοπείται για τις ανάγκες του παραπάνω αναιρετικού λόγου, ισχυρίστηκε τα εξής: "Δυνάμει του από 22-3-2006 υπογραφέντος μεταξύ ημών και των εναγομένων ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΣΥΜΦΩΝΗΤΙΚΟΥ ΜΙΣΘΩΣΗΣ ΠΡΑΤΗΡΙΟΥ ΥΓΡΩΝ ΚΑΥΣΙΜΩΝ, νομίμως θεωρημένου από την αρμόδια ΔΟΥ, οι εναγόμενοι μας εκμίσθωσαν από κοινού ένα πρατήριο υγρών καυσίμων με το πλυντήριο - λιπαντήριο σε οικοδομή που καλύπτεται από μια ισόγεια αίθουσα και πατάρι συνολικής επιφάνειας 342 τ.μ.

και βρίσκεται εντός οικοπέδου αρτίου και οικοδομήσιμου κειμένου στη ... και επί της .... Το μίσθιο πρατήριο υγρών βρίσκεται στο ισόγειο της ανωτέρω οικοδομής, έχει εμβαδόν περίπου 147 τ.μ. και αποτελείται από αίθουσα mini market, την έμπροσθεν του κτηρίου πλατφόρμα, λιπαντήριο και πλυντήριο ευρισκόμενα στον πλάγιο ακάλυπτο και το δωμάτιο αεροσυμπιεστή, που βρίσκεται στην πίσω πλευρά του κτιρίου.

Η διάρκεια της μισθώσεως συμφωνήθηκε δωδεκαετής, αρχομένη την 1-10-2006 και λήγουσα την 30-9-2018. Το μηνιαίο μίσθωμα ορίστηκε αρχικά στο ποσό των 3.000,00€, αναπροσαρμοζόμενο ετησίως, από το δεύτερο μισθωτικό έτος (1/10/2007), δηλαδή την 1η Οκτωβρίου κάθε έτους, κατά ποσοστό ίσο με τον τιμάριθμο του κόστους ζωής, επί του καταβαλλομένου μισθώματος, προσαυξημένο κατά δυο (2) ποσοστιαίες μονάδες και προκαταβαλλόμενο κάθε φορά εντός των πέντε (5) πρώτων ημερών κάθε μισθωτικού μήνα σε τραπεζικό λογαριασμό των εναγομένων...Με βάση την ως είρηται αναπροσαρμογή, το ύψος του μηνιαίου μισθώματος ανέρχεται σήμερα στο ποσό των 4.42.8,73€, το οποίο η εταιρεία μας μαζί με το τέλος χαρτοσήμου (159,43€), ήτοι συνολικά 4.588,16€, προκαταβάλει στους εναγόμενους κάθε μήνα εμπροθέσμως και προσηκόντως....-Ρητά συμφωνήθηκε ότι η εταιρεία μας θα επιτρέπεται να υπεκμισθώνει το μίσθιο πρατήριο υγρών καυσίμων και πλυντήριο - λιπαντήριο αυτοκινήτων προς τρίτο ή τρίτα φυσικά η νομικά πρόσωπα, χωρίς να απαιτείται προς τούτου οι συναίνεση των εναγομένων προκειμένου να το χρησιμοποιούν ως πρατήριο υγρών καυσίμων με το εμπορικό σήμα και τα χρώματα της εταιρείας μας.

Την ίδια ανωτέρω ημερομηνία (22-3-2006), δυνάμει του υπό ιδία ημερομηνία Ιδιωτικού Συμφωνητικού Υπεκμίσθωσης και Εμπορικής Συνεργασίας, υπεκμισθώσαμε περαιτέρω το μίσθιο πρατήριο υγρών καυσίμων προς την ομόρρυθμη εταιρεία με την επωνυμία "... ΟΕ", προκειμένου να το εκμεταλλεύεται με το εμπορικό μας σήμα για όσο χρονικό διάστημα διαρκεί η μίσθωση μας, προμηθευόμενη τα καύσιμα και τα λιπαντικά που θα διέθετε από το εν λόγω πρατήριο προς το καταναλωτικό κοινό αποκλειστικά και μόνο από την εταιρεία μας.

Την 14η Νοεμβρίου 2014 συνεκδικάστηκαν μετ' αναβολή ενώπιον του Δικαστηρίου Σας η από 19-2-2014 αγωγή μας κατά των εναγομένων (Γεν Αριθμ. Κατ. .../2014, Αριθμ. Κατ. Δικ. .../2014), μαζί με την από 26 Ιουλίου 2013 αγωγή της υπομισθώτριας εταιρείας "... ΟΕ" καθ' υμών (Γενικό Αριθμό Κατάθεσης .../2013, Αριθμό Κατάθεσης Δικογράφου .../2013), με αίτημα την μείωση του μισθώματος, που η εταιρεία μας ως μισθώτρια και η ως άνω Ο.Ε.

ως υπομισθώτρια καταβάλλουμε για την μίσθωση του ως άνω πρατηρίου υγρών καυσίμων από το ποσό των 5.979,98€ στο ποσό των 2.000,00€. Επί των αγωγών αυτών εκδόθηκε η αριθμ. 893/2015 οριστική Απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου των Αθηνών, η οποία εδέχθη ότι "... σε χρόνο μεταγενέστερο της συνάψεως των ένδικων συμβάσεων μισθώσεως επήλθε σοβαρότατη μεταβολή των περιστάσεων στα οποία κυρίως ενόψει της καλής πίστεως και των συναλλακτικών ηθών τα μέρη (αρχικοί εκμισθωτές - ιδιοκτήτες του μίσθιου και υπεκμισθώτριες - υπομισθώτριες εταιρείες) στήριξαν τη σύναψη τους και, βέβαια, είναι σαφές ότι από τη μεταβολή αυτή η παροχή της υπεκμισθώτριας και υπομισθώτριας εταιρειών, ενόψει και της αντιπαροχής καθίσταται υπέρμετρα επαχθής." και αποφάσισε τη δικαστική αναπροσαρμογή του μισθώματος από το ποσό των 4.290,42€ στο ποσό των δυο χιλιάδων πεντακοσίων (2.500,00€) μέχρι την 30.6.2016.

Κατά της ανωτέρω απόφασης ασκήθηκαν εκατέρωθεν Εφέσεις από όλα τα διάδικα μέρη..... Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, το μίσθωμα για τη μεταξύ ημών και των εναγομένων ένδικη μίσθωση, η οποία λήγει την 30η Σεπτεμβρίου του 2018, μετά την 30/6/2016 επανέρχεται, σύμφωνα με την υπ' αριθ. 893/2015 απόφαση του Δικαστηρίου Σας, από το ποσό των 2.500,00 ευρώ στο ποσό των 4.428,73€, το οποίο η εταιρεία μας μαζί με το τέλος χαρτοσήμου (159,43€), ήτοι συνολικά 4.588,16€, υποχρεούται να καταβάλει στους εναγομένους κάθε μήνα (από 1/7/2016), έως την λήξη της μεταξύ μας μίσθωσης.

ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 388 ΑΚ....Ι.Μεταγενέστερη απρόοπτη μεταβολή των περιστατικών. Η προαναφερθείσα σύμβαση με τους εναγομένους υπεγράφη τον Μάρτιο του έτους 2006, ημερομηνία κατά την οποία το οικονομικό κλίμα στην Χώρα και την αγορά πετρελαιοειδών ειδικότερα είχε τα παρακάτω χαρακτηριστικά: Δεν είχαν ακόμα τότε επέλθει τα έμμεσα αποτελέσματα της κρίσης που άρχισε από την κατάρρευση των ενυπόθηκων δανείων των αμερικανικών Τραπεζικών, δηλαδή η παγκόσμια αύξηση των επιτοκίων του κρατικού δανεισμού και τα δημοσιονομικά αποτελέσματα αυτής, τα οποία είχαν και τον μεγαλύτερο αντίκτυπο στη Χώρα μας.

Ο Φ.Π.Α. ήταν ακόμα 19% και ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης ανήρχετο για την βενζίνη σε 410,00 ΕΥΡΩ το χιλιόλιτρο και για το πετρέλαιο (κίνησης και θέρμανσης) σε 302,00 ΕΥΡΩ το χιλιόλιτρο. Η μέση λιανική τιμή της αμόλυβδής έφθανε περίπου τα 1,016 €/λίτρο. Η αγορά των καυσίμων εμφανιζόταν λίγο-πολύ σταθερή με ανοδικές προοπτικές.

Η αξία των ακινήτων είχε ανοδικές τάσεις και ιδιαίτερα η αξία των εμπορικών ακινήτων. Γενικώς, το 2006 η Ελλάδα, η οποία είχε ήδη διοργανώσεις επιτυχημένους Ολυμπιακούς Αγώνες, εμφάνιζε την μεγαλύτερη ανάπτυξη στην Ε.Ε. (περίπου 4%), ενώ η είσοδος στο κοινό νόμισμα (ΕΥΡΩ) είχε ως συνεπεία την μείωση των τραπεζικών επιτοκίων και την επέκταση του τραπεζικού δανεισμού, που με τη σειρά της τροφοδοτούσε τις επενδύσεις, την κατανάλωση και συνέβαλε στην ανάπτυξη της οικονομικής δραστηριότητας.

Ο κατασκευαστικός κλάδος και τα εμπορικά ακίνητα εμφάνιζαν υψηλές αξίες και η επένδυση σε αυτά θεωρείτο ως ιδιαιτέρως ασφαλής και προσοδοφόρα. Η αγορά καυσίμων ήταν συνεχώς σε αύξηση και το σύνολο των καταναλούμενων ποσοτήτων στην εσωτερική αγορά, από όλα τα είδη καυσίμου, να ανέρχεται σε 11.828.355 τόνους.

Παρόμοια εικόνα εμφάνιζε και η αγορά των εμπορικών ακινήτων, ενώ ο κλάδος των πρατηρίων υγρών καυσίμων, λόγω των προδιαγραφών ασφαλείας των εν λόγω βιομηχανικών στην ουσία χώρων και του αυστηρού νομοθετικού πλαισίου σχετικά με την αδειοδότηση τέτοιων ακινήτων, εμφάνιζε πολύ μεγάλες αξίες και φυσικά υψηλά ενοίκια.

Στο κατά τα ανωτέρω διαμορφούμενο οικονομικό περιβάλλον αποφασίσαμε να προχωρήσουμε στην μίσθωση του ανωτέρω ακινήτου από τους εναγομένους έναντι του μισθώματος 3.000,00€, αναπροσαρμοζόμενο ετησίως, από 1/10/2007 και μέχρι τη λήξη της υπομισθώσεως, με βάση τον πληθωρισμό του κάθε φορά προηγούμενου έτους προσαυξανόμενο κατά δυο (2%) τοις εκατό.

Με τα ισχύοντα τότε οικονομικά δεδομένα στον κλάδο των πετρελαιοειδών αλλά και της ελληνικής οικονομίας γενικότερα, το ύψος του μισθώματος άφηνε περιθώρια για την εύρυθμη λειτουργία του πρατηρίου, την απόσβεση της επενδύσεώς μας και την εξαγωγή κερδών μέχρι τη λήξη της μισθώσεως. Το οικονομικό κλίμα όμως στην Ελλάδα διαφοροποιήθηκε ριζικά το 2010 και ιδιαίτερα από το καλοκαίρι του έτους αυτού και έκτοτε βαίνει σταθερά επιδεινούμενο σε όλους ανεξαιρέτως τους τομείς της ελληνικής οικονομίας, συιιπεριλαμβανομένου και του κλάδου των πετρελαιοειδών.

Συγκεκριμένα: Το δημόσιο έλλειμμα του έτους 2009 διαμορφώθηκε, μετά από συνεχείς αναθεωρήσεις στο 15,4% του ΑΕΠ, ενώ τον Νοέμβριο του 2009 υπήρχε η εκτίμηση από οικονομικούς και πολιτικούς παράγοντες ότι θα κυμανθεί κάτω από 6-8,2 %. Η ανατροπή αυτή των προβλέψεων συντέλεσε στην απότομη επιδείνωση των όρων δανεισμού της Χώρας, με συνέπεια τελικά τη προσφυγή της Ελλάδος στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης.

Οι δύο πρώτες Συμβάσεις Δανεισμού, η "Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης" και το "Μνημόνιο Συνεννόησης", υπογράφονται από την Ελλάδα και τα άλλα δέκα έξι κράτη-μέλη της ευρωζώνης στις 8.5.2010 και στις 3.5.2010 αντίστοιχα, ενώ η Συμφωνία Έγκρισης του ΔΝΤ στις 11.5.2010. Τα πρώτα μέτρα που λήφθηκαν άμεσα με την είσοδο της Χώρας σε καθεστώς διεθνούς οικονομικής επιτήρησης ήταν οι διαδοχικές αυξήσεις του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στα καύσιμα.

Συγκεκριμένα ο ΕΦΚ στις βενζίνες αυξήθηκε διαδοχικά κατά 120,0€ την 9/2/2010, κατά 80,00€ την 4/3/2010 και κατά 60,00€ την 3/5/2010, με αποτέλεσμα να ανέρχεται σήμερα σε 670,00€ το χιλιόλιτρο από 410,00€ που ήταν το 2009, όταν συνήφθη η επίδικη μίσθωση, δηλαδή αύξηση κατά 63,41%!!. Ενώ για το πετρέλαιο (κίνησης και θέρμανσης) αυξήθηκε τις αντίστοιχες ημερομηνίες κατά 50,00€, 30,00€ και 30,00€, δηλαδή από 302,0€ το χιλιόλιτρο σε 412,00€, συνολικά δηλαδή αύξηση κατά 36,42%!!! Η άμεση συνέπεια της ανόδου του ΕΦΚ ήταν η αύξηση των αναγκών μας για κεφάλαια κίνησης για την προμήθεια του μισθίου πρατηρίου με καύσιμα, γεγονός που δεν είχε προβλεφθεί κατά την υπογραφή της μισθώσεως.

Η έμμεση όμως συνέπεια ήταν πολύ σημαντικότερη, καθώς η πτώση της κατανάλωσης σε καύσιμα ήταν δραματική, όπως παρακάτω αναλυτικά εκτίθεται. Ο Φ.Π.Α. αυξήθηκε από 19% σε 21% στις 15/3/2010 και τελικώς στο 23% από την 1/7/2010, με αποτέλεσμα η τιμή των καυσίμων να ανέβει ακόμα περισσότερο και η ζήτηση να συρρικνωθεί. Η μέση λιανική τιμή της αμόλυβδης 95 οκτανίων ανέρχεται πλέον σήμερα (15- 1-2016) 1,357€ ΕΥΡΩ το λίτρο.

Η ανεργία σκαρφάλωσε από 8,9% που ήταν το β' τρίμηνο του 2009 στο 28% τον Νοέμβριο του 2013. Ο τραπεζικός δανεισμός για τις επιχειρήσεις έχει γίνει πιο δύσκολος λόγω της απροθυμίας και της διστακτικότητας των τραπεζών να δανείσουν, ενώ τα επιτόκια είναι αυξημένα σε σχέση με το 2006. Η πτώση στις καταναλούμενες ποσότητες καυσίμων στην εγχώρια αγορά από το 2010 έως και το 2015 ήταν ραγδαία.

Το 2011 το σύνολο των ποσοτήτων από όλα τα είδη καυσίμων που διατέθηκαν στην ελληνική αγορά ανήλθαν σε 9.131.255 τόνους (από 11.828.355 τόνους το 2006), το 2012 η κατανάλωση μειώθηκε δραματικά σε 7.591.892 τόνους, το 2013 σε μόλις 6.583.319 και το 2014 σε 6.748.635 τόνους. Μόλις το 2015 επήλθε μια ελάχιστη αύξηση σε 7.197.706 τόνους (πηγή: www.seepe.gr.), πλην όμως η αβεβαιότητα από τις συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις, η μείωση του διαθεσίμου εισοδήματος από την ψήφιση και νέων φορολογικών μέτρων αλλά και η αύξηση του Φ.Π.Α.

και του Ε.Φ.Κ. στα καύσιμα (η τέταρτη συνεχόμενη από το 2010!!) οδηγεί φέτος την αγορά σε νέα χαμηλά δεκαετίας. Από τον Ιούνιο του 2015, όταν και επεβλήθησαν έλεγχοι διακίνησης κεφαλαίων (capital control), επιδεινώθηκε ακόμα περισσότερο η οικονομική κατάσταση της Χώρας και οδηγήθηκαν στο άμεσο κλείσιμο χιλιάδες επιχειρήσεις. - Ακολούθως τον μήνα Αύγουστο του έτους 2015 ψηφίσθηκε ο Ν. 4336/2015 (Μνημόνιο III), με το οποίο προβλέπονται τα εξής: -Αύξηση τις προκαταβολής φόρου για τις επιχειρήσεις και τους ελεύθερους επαγγελματίες από 50% στο 75% και από το έτος 2016 στο 100%. - Αυστηροποίηση των κριτηρίων ένταξης στη ρύθμιση των 100 δόσεων για οφειλές προς το Δημόσιο και αύξηση των επιτοκίων ρύθμισης από 3% σε 5% για οφειλές άνω των 5.000 ευρώ. -Αύξηση του ειδικού φόρου στο αγροτικό πετρέλαιο, από 66 ευρώ ανά 1.000 λίτρα που ισχύει σήμερα στα 330 ευρώ και διπλασιασμός του φόρου εισοδήματος στους αγρότες (από 13% σε 26%) από το πρώτο ευρώ και διπλασιασμός της προκαταβολής φόρου για τους αγρότες. - Αύξηση και ενσωμάτωση της εισφοράς αλληλεγγύης στο φόρο εισοδήματος και η κατάργηση των τελευταίων ελαφρύνσεων που έχουν απομείνει για τις δαπάνες. - Μείωση στο 50% της κρατικής "δαπάνης" για το επίδομα θέρμανσης των λαϊκών νοικοκυριών. -Κατάργηση των μειωμένων συντελεστών του ΦΠΑ για τα νησιά. - Μεγάλη μείωση των συντάξεων και του ΕΚΑΣ και αλλαγές στο ασφαλιστικό με αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης. - "Εξοικονόμηση" ποσού ίσου με το 0,5% του ΑΕΠ, δηλαδή τουλάχιστον 900 εκατ.

ευρώ. κάθε χρόνο από το σύστημα κοινωνικών ασφαλίσεων συνδυαζόμενο με αύξηση των εισφορών. Επιπλέον επήλθε αλλαγή και αυστηροποίηση του Ν. 3869/2010 και άρση ουσιαστικά τη προστασίας της πρώτης κατοικίας με ταυτόχρονη ψήφιση της τιτλοποίησης και διάθεσης κόκκινων δανείων σε εξειδικευμένα funds διαχείρισης επισφαλειών.

Με τον νέο Πολυνομοσχέδιο που ψηφίστηκε από την Ελληνική Βουλή την 22 Μαΐου 2016 με σκοπό το κλείσιμο της αξιολόγησης αυξάνονται από 1η Ιανουαρίου οι φόροι στα καύσιμα, με εξαίρεση το πετρέλαιο θέρμανσης που αυξάνει από τις 15 Οκτωβρίου του 2016. Στη βενζίνη ο ειδικός φόρος κατανάλωσης από τα 670 ευρώ ( ανά χιλιόλιτρο αυξάνεται σε 700 ευρώ.

Σύμφωνα με παράγοντες της αγοράς, η επίπτωση θα είναι της τάξεως των 5 λεπτών από το 1,35 στο 1,40 ευρώ ανά λίτρο σε επίπεδα μέσης τιμής με τα σημερινά επίπεδα διεθνών τιμών. Στο πετρέλαιο κίνησης, ο φόρος αυξάνεται από τα 330 στα 410 ευρώ το λίτρο (επιβάρυνση 8 λεπτών ανά λίτρο από το 1 ευρώ στο 1,08 ευρώ) και στο πετρέλαιο θέρμανσης ο ΕΦΚ αυξάνεται από τα 230 στα 280 ευρώ (από τα 75 λεπτά στα 81 λεπτά, επιβάρυνση έξι λεπτών ανά λίτρο).

Στα υγραέρια τα οποία χρησιμοποιούνται ως καύσιμα κινητήρων ο ΕΦΚ αυξάνεται από 330 σε 430 ευρώ ανά χιλιόλιτρο. Και αυτή η (τέταρτη συνεχόμενη από το 2010 αύξηση του ΕΦΚ στα καύσιμα), θα οδηγήσει, με μαθηματική ακρίβεια, στην περαιτέρω μείωση της κατανάλωσης και στην "βύθιση" της αγοράς. Εντός του έτους 2015 παρατηρήθηκε περαιτέρω πτώση της τιμής των κατοικιών και γραφείων η οποία εκτιμάται από 6 έως και 10 % και προεξοφλείται από όλη την αγορά και τους ειδικούς ότι οι πλειστηριασμοί των κόκκινων δανείων θα οδηγήσουν σε περαιτέρω μεγάλη πτώση, πιθανώς ανεξέλεγκτη την αγορά ακινήτων.

Περαιτέρω, πασίδηλο είναι και το γεγονός της ύφεσης της ελληνικής οικονομίας εξαιτίας των μέτρων δημοσιονομικής προσαρμογής και μείωσης της εν γένει οικονομικής δραστηριότητας. Στο 27,4% τοποθετούν τα αναθεωρημένα στοιχεία των Ετήσιων Εθνικών Λογαριασμών της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής την αθροιστική ύφεση στην Ελλάδα στο διάστημα 2008 -2013, έναντι 24% που ήταν η μέτρηση με το παλαιό σύστημα υπολογισμού.

Είναι ενδεικτικό πως μεταξύ 2008- 2009 η ύφεση ήταν 1,9% μεταξύ 2009 και 2010 ανήλθε στο 4,7%, μεταξύ 2010 και 2011 το ΑΕΠ μειώθηκε κατά 8,2%, μεταξύ 2011 και 2012 η ύφεση ήταν στο 6,5% και τελικά μεταξύ 2012 και 2013 το ΑΕΠ μειώθηκε κατά 6,1%. (Πηγή: http://vmvv\newsbeast.gr/ fmancial/ arthro/ 740918/sto-274-i-athroistiki-ufesi-stin^ ellada-sto-diastima-2008-2013). Ύφεση ποσοστού 1,9% είχαμε όμως και για το έτος 2014, παρά τις επίσημες στατιστικές που αποτυπώνονται στον προϋπολογισμό του 2015 και εμφανίζουν το ΑΕΠ εκ πρώτοις αυξημένο κατά 0,6%, καταδεικνύνοντας έξοδο της Ελλάδας από την δίνη της εξαετούς ύφεσης. (Πηγή: http://www.capital.gr/story/2252871).

Προσφάτως δε και για το έτος 2015 η ΕΛΣΤΑΤ αναθεώρησε επί τα χείρω τις αρχικές εκτιμήσεις που μιλούσαν (στις 13 Νοεμβρίου) για ύφεση 0,4% του ΑΕΠ κατά το γ' τρίμηνο και ανακοίνωσε πως τελικά η μείωση του ΑΕΠ ήταν σχεδόν τριπλάσια και έφτασε στο 1,1% σε ετήσια βάση. (Πηγή: http://www.protothema.gr/economy/article/5 31155/elstat-triplasia-i-ufesi-sto-g- trimino/).

Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, το ΑΕΠ (τιμές αγοράς) διαμορφώθηκε στο τέλος του 2014 στα 179,081 δισ. ευρώ, από 182,438 δισ. ευρώ το 2013 και 207,752 δισ. ευρώ στο τέλος του 2010. (Πηγή: http://www.capital.gr/storv/2279347). Σύμφωνα επίσης με την ΕΛΣΤΑΤ με +3,34% έκλεισε ο πληθωρισμός το 2011, με +1,5% το έτος 2012, με -0,9% το έτος 2013. Σύμφωνα δε με την Τράπεζα της Ελλάδος ο ετήσιος πληθωρισμός για το 2014 έκλεισε με -1,2 και σύμφωνα με τις εκτιμήσεις στα επίπεδα αυτά θα κυμανθεί και για το 2015 για το οποίο δεν υπάρχουν ακόμα επίσημα στοιχεία.

Παρατηρείται δηλαδή από το έτος 2012 και έκτοτε αποπληθωρισμός, ήτοι μείωση της αξιών και εμπορευμάτων, τούτο δε είναι απότοκο της ανύπαρκτης κατανάλωσης. Σε ό,τι αφορά τον τιμάριθμο, ως προς την Μέση Ετήσια Μεταβολή (MEM) του, τα νούμερα έχουν ως εξής: για το έτος 2011 MEM "3,3" , για το έτος 2012 MEM "1,5", για το έτος 2013 MEM -0,89 (αρνητικός τιμάριθμος) και για το έτος 2014 MEM -2,6 (αρνητικός τιμάριθμος).

Κατά το έτος 2015 ο τιμάριθμος εξακολούθησε αρνητικός με MEM περίπου -1.9. (τα ανωτέρω στοιχεία από την ΠΟΜΙΔΑ και την ΕΛΣΤΑΤ). Συγκεκριμένα, τα αποτελέσματα της κρίσης αυτής στην αγορά καυσίμων δεν μπορούσαν σε καμία περίπτωση να προβλεφθούν το 2006, καθώς, όπως είναι γνωστό το πετρέλαιο θεωρείται από τους οικονομολόγους το πλέον "ανελαστικό" προϊόν, το οποίο σημαίνει ότι οι διακυμάνσεις στην τιμή του, ακόμα και οι μεγάλες, δεν επηρεάζουν ή έχουν πολύ μικρή επίπτωση στην ζήτησή του.

Η κοινώς παραδεδεγμένη αυτή άποψη περί της "ανελαστικότητας" του πετρελαίου ουσιαστικά "κατέρρευσε" υπό το μέγεθος της οικονομική κρίσης στην Ελλάδα, η οποία έπληξε τόσο πολύ την Χώρα μας, ώστε ακόμα και η εσωτερική αγορά καυσίμων να εμφανίζει τεράστια μείωση της ζήτησης. Σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο από την ιστοσελίδα που τηρεί ο Σύνδεσμος Εταιριών Εμπορίας Πετρελαιοειδών Eλλάδoς/ σύvδεσμoς:http:/ /www·.seepe.gr/site/ n^ain2.php?lang = el&page = content&con tentID = 328): "Οι συνολικές πωλήσεις καυσίμων για την πενταετία 2010-2014 μειώθηκαν κατά 30,17%.

Οι πωλήσεις Εσωτερικής Αγοράς κινήθηκαν με πτώση 33,37% ενώ οι πωλήσεις Διεθνούς Αγοράς με πτώση 22,72%. Ειδικότερα στην: Εσωτερική Αγορά Οι Βενζίνες μειώθηκαν κατά 32,08% και το Πετρέλαιο Θέρμανσης μειώθηκε κατά 66,86%. Το Πετρέλαιο Κίνησης μειώθηκε κατά 5,85%). Στο πετρέλαιο βέβαια το άγνωστο στοιχείο είναι η ποσότητα θέρμανσης που χρησιμοποιήθηκε παράνομα ως πετρέλαιο κίνησης.

Οι πωλήσεις Μαζούτ μειώθηκαν κατά 29,78% ενώ οι πωλήσεις Υγραερίου σημειώνουν αύξηση κατά 49,15% λόγω της ανάπτυξης της υγραεριοκίνησης. Η σημαντικότατη πτώση στις βενζίνες και το πετρέλαιο οφείλεται στις Ρ δυσμενείς οικονομικές συνθήκες, τη μεγάλη αύξηση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης και του Φ.Π.Α. και τη μετατροπή κινητήρων αυτοκινήτων για καύση υγραερίου.

Γενικά, η οικονομική κρίση και τα οικονομικά μέτρα (εντεινόμενη ύφεση, ανεργία, έκτακτη φορολόγηση) επηρέασαν αρνητικά τις πωλήσεις.". Το ραγδαία επιδεινούμενο οικονομικό κλίμα στην αγορά καυσίμων είχε ως συνέπεια από το 2010 να έχουν σταματήσει ή αναστείλει τη λειτουργία τους περίπου 1500 πρατήρια υγρών καυσίμων και στον τομέα της χονδρικής εμπορίας, όπου και η εταιρεία μας δραστηριοποιείται, είχε ως συνέπεια τέσσερεις ελληνικές εταιρείες να έχουν μέχρι σήμερα αναστείλει, ολικώς η μερικώς, την λειτουργία τους (EL PETROL, SUNOIL, GALLON, DRACOIL και προσφάτως η JETOIL - MAMIDOIL) και οι δυο πολυεθνικές εταιρείες του κλάδου μας.

BP και SHELL, να έχουν μεταβιβάσει τις δράστηριότητές τους στην ελληνική αγορά και να έχουν ουσιαστικά αποχωρήσει. Για το τρέχον έτος 2015, σύμφωνα δε με δημοσίευμα της διαδικτυακής έκδοσης της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ που ανέβηκε στην σχετική ιστοσελίδα στις 10-11-2015 (Πηγή: www.tanea.gr/ news/ economv/ article/ 5309682/ boytia-sthn-katanalwsh- benzinhs-para-thn-aisthhth-ptwsh-timwn-apo-perysi/).

παρότι οι τιμές των καυσίμων στην Ελλάδα έχουν επιστρέψει σε επίπεδα 2009, εντούτοις η κατανάλωση βενζινών και ντίζελ συνεχίζει να υποχωρεί!!!. Από τα στοιχεία του Συνδέσμου Εταιρειών Εμπορίας Πετρελαιοειδών προκύπτει ότι στο δεκάμηνο (Ιανουάριος-Οκτώβριος), η κατανάλωση έκλεισε στο -6% για τις βενζίνες και στο - 2% για το ντίζελ κίνησης συγκριτικά με το ίδιο διάστημα πέρυσι.

Καταλήγει δε ως εξής: "Με άλλα λόγια ακόμη θεώρημα, ότι "όταν πέφτει η τιμή των καυσίμων, αυξάνεται η κατανάλωση"'. καταρρίπτεται στην Ελλάδα της ύφεσης. Αν δεν αρθεί η αβεβαιότητα στην οικονομία, η ζήτηση δεν πρόκειται να αυξηθεί ακόμη και αν η βενζίνη πέσει κάτω από τα 1,20 ευρώ.". Επίσης, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του αρμόδιου υπουργείου που αποκάλυψε το Capital.gr, οι πωλήσεις τον Ιούλιο του έτους 2015 διαμορφώθηκαν ως εξής :

Στις βενζίνες οι πωλήσεις τον Ιούλιο 2015 ήταν 213.628 τόνους έναντι 259.182 τόνους πέρυσι τον Ιούλιο. Η μείωση στις βενζίνες φτάνει το 18% σε σχέση με πέρυσι. Στο ντίζελ κίνησης οι πωλήσεις τον Ιούλιο 2015 ήταν 211.103 τόνους έναντι 272.078 τόνους πέρυσι τον Ιούλιο. Η μείωση στο ντίζελ κίνησης είναι 22%. Πίσω από τη θεαματική αυτή υποχώρηση κρύβεται βεβαίως η επιβολή των capital controls και τα σοβαρότατα προβλήματα που προκλήθηκαν στην οικονομική και επιχειρηματική δραστηριότητα από τους περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων, (πηγή :http:// wAVW.dimokratiki.gr/ l 3-09-2015/ ipochorisi - sok - 22 - stis - polisis - kafsimon - logo - capital - controls/).

Από τα ανωτέρω δυσμενέστατα οικονομικά δεδομένα φυσικά δεν έμεινε ανεπηρέαστη η οικονομική κατάσταση της εταιρείας μας, η οποία βαίνει έκτοτε σταθερώς επιδεινούμενη. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τις δημοσιευμένες στον Τύπο ετήσιες οικονομικές καταστάσεις της εταιρείας μας για τις χρήσεις: α) 1-1-2010 έως 31-12-2010, β) 1-1-2011 έως 31-12-2011 και γ) από 1-1-2012 έως 31-12-2012, δ) από 1-1-2013 έως 31-12-2013, οι ζημίες μας ανέρχονται πλέον σε 1,919 εκατ.

ευρώ από κέρδη 467 χιλιάδες το 2011. Σε επίπεδο αποτελεσμάτων μετά από φόρους, ο Όμιλος έκλεισε με αρνητικό πρόσημο 3,968 εκατ. ευρώ από κέρδη 1,05 εκατ. το 2011. Στα εν λόγω αποτελέσματα αποτυπώνεται η επίδραση της οικονομικής κρίσης και της πτώσης της ζήτησης στα καύσιμα αλλά και της κατακόρυφης πτώσης των περιθωρίων κέρδους της εταιρείας μας, σε συνδυασμό με την αύξηση των δανειακών μας υποχρεώσεων για κεφάλαια κίνησης που δημιούργησε ο υπερδιπλασιασμός της τιμής των καυσίμων.

Για τη χρήση από 1-1-2014 έως 31-12-2014, οι ζημιές συνεχίζονται και ανέρχονται πλέον σε επίπεδο Ομίλου στα 2,752 εκ. ΕΥΡΩ. Αλλά και στον τομέα των εμπορικών μισθώσεων τα αποτελέσματα της οικονομικής κρίσης έχουν ήδη αρχίσει να γίνονται αισθητά. Συγκριμένα: Από την αρχή του 2011 τα ενοίκια για τις εμπορικές μισθώσεις αρχίζουν να μειώνονται λόγω της γενικότερης ύφεσης.

Για την αντιμετώπιση της κρίσης στον τομέα των εμπορικών μισθώσεων, το Υπουργείο Ανάπτυξης, αφού αρχικώς περιέκοψε δραστικά το χρονικό διάστημα της προηγούμενης προειδοποίησης αλλά και το ύψος της αποζημίωσης για πρόωρη καταγγελία εκ μέρους του μισθωτή (από 6 μήνες σε 3 για το πρώτο και από 4 μισθώματα σε 1 για το δεύτερο), τον Μάιο του τρέχοντος έτους εξήγγειλε α) τη δημιουργία εξωδικαστικού μηχανισμού επίλυσης διαφορών για την αναπροσαρμογή εμπορικών μισθωμάτων, β) το "πάγωμα" των ενοικίων για 5 χρόνια στα θέατρα και τους κινηματογράφους και γ) τη μείωση κατά 20% στα ενοίκια ξενοδοχείων που ανήκουν σε Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου καθώς και "πάγωμα" συμβάσεων για 12 χρόνια.

Οι τιμές των ενοικίων των επαγγελματικών χώρων έχουν καταγράψει μείωση πλέον της τάξης τουλάχιστον του 45% τούτο δε είναι απόρροια της παρατεταμένης, επί 6ετία ύφεσης, της έλλειψης οιουδήποτε επενδυτικού ενδιαφέροντος και του μεγάλου αποθέματος κενών/αδιάθετων χώρων. Σύμφωνα μάλιστα με στοιχεία της αγοράς (Πηγή: http:// wvvw.kathimerini.gr/ 751813/ article/ oikonomia/ ellhnikh-oikonomia/ gennaies- meiwseis - enoikiwn - se - katoikies - kai - epaggelmatika), σε μείωση ενοικίου έχουν προχωρήσει οι εννιά στους δέκα ιδιοκτήτες ακινήτων, είτε πρόκειται για κατοικίες είτε για επαγγελματικούς χώρους κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών.

Μάλιστα, η μείωση αυτή μόνο αμελητέα δεν μπορεί να θεωρηθεί, καθώς οι μεν ιδιοκτήτες διαμερισμάτων έχουν προβεί σε μειώσεις της τάξεως του 27,2% κατά μέσον όρο (27,8% οι ιδιοκτήτες μονοκατοικιών), οι δε κάτοχοι επαγγελματικών ακινήτων, όπως γραφεία και καταστήματα, έχουν μειώσει τις απαιτήσεις τους κατά 32,2% κατά μέσο όρο.

Τα παραπάνω προκύπτουν από σχετική έρευνα που πραγματοποίησε η Kapa Research και παρουσιάστηκε στο πρόσφατο συνέδριο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ιδιοκτητών Ακινήτων (ΠΟΜΙΔΑ), καταδεικνύοντας το μέγεθος της προσαρμογής της αγοράς στα νέα οικονομικά δεδομένα της κρίσης. Παρ' όλα αυτά, το ποσοστό των ενοικιαστών που πληρώνουν με σημαντικές καθυστερήσεις παραμένει εξαιρετικά υψηλό.

Ειδικότερα, οι ενοικιαστές επαγγελματικών χώρων είναι ασυνεπείς σε ποσοστό 60%,ενώ έπονται οι μισθωτές μονοκατοικιών με ποσοστό 52,8% και εκείνοι των διαμερισμάτων με ποσοστό 48,4%, δείγμα της οικονομικής ασφυξίας που αντιμετωπίζουν χιλιάδες νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Σύμφωνα με έρευνα της ΤτΕ (Πηγή: http:// www.newmoney.gr / palmos - oikonomias/ ellada/ item/ 222530 - tte - sto- 3O-i-mesi-ptosi-sta-enoikia - ton- grafeion-kai - ton-katastimaton-tin-periodo-2010-2014) η μέση πτώση στα ενοίκια των γραφείων και των καταστημάτων την περίοδο 2010-2014 ανέρχεται σε 30%.

Συγκεκριμένα, πτώση κατά 31,6% στα ενοίκια των γραφείων και κατά 28,8% στα καταστήματα ανά την Ελλάδα κατέγραψε η πρώτη έρευνα της Τράπεζας της Ελλάδας για τα επαγγελματικά ακίνητα, με βάση τα στοιχεία που συγκέντρωσε η αρμόδια Διεύθυνση από τα πιστωτικά ιδρύματα και τις Εταιρείες Επενδύσεων σε Ακίνητη Περιουσία.

Αναλυτικότερα, όσον αφορά την αγορά των γραφείων, η σωρευτική μείωση των τιμών των γραφειακών χώρων υψηλών προδιαγραφών (σε ονομαστικούς όρους) κατά το α' εξάμηνο του 2014, σε σχέση με το αντίστοιχο εξάμηνο του 2010, ανήλθε κατά μέσο όρο σε 31,6% για το σύνολο της χώρας (προσωρινά στοιχεία) και είναι περίπου ίδια σε όλες τις επιμέρους περιοχές (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, υπόλοιπη Ελλάδα).

Η μείωση των τιμών των γραφείων, η οποία περιορίζεται σταδιακά κατά τα τελευταία εξάμηνα, ανήλθε στο 6,9% το α' εξάμηνο του 2014 σε σχέση με το αντίστοιχο εξάμηνο του 2013. Η σωρευτική μείωση των μισθωμάτων γραφειακών χώρων υψηλών προδιαγραφών από το α' εξάμηνο του 2010 μέχρι και το α' εξάμηνο του 2014 εκτιμάται στο 26,9%, ενώ ο αντίστοιχος ρυθμός μείωσης για την ευρύτερη περιοχή της Αθήνας ανήλθε στο 29,6%.

Η αποκλιμάκωση των μισθωμάτων γραφείων συνεχιζόταν με έντονους ρυθμούς το α' εξάμηνο του 2014 (10,7%), καθώς εντείνεται η επαναδιαπραγμάτευση των ενεργών μισθώσεων και αυξάνεται η προσφορά γραφειακών χώρων. Εκτιμάται πάντως ότι, καθώς υπάρχει ακόμη σημαντική απόκλιση του επιπέδου των μισθωμάτων των παλαιών (υφιστάμενων) μισθώσεων σε σχέση με τις νέες συναπτόμενες μισθώσεις στην αγορά των γραφείων, θα συνεχιστεί η αποκλιμάκωση του συγκεκριμένου δείκτη και τα επόμενα εξάμηνα.

Όσον αφορά στα καταστήματα, σωρευτικά, η πτώση των τιμών των καταστημάτων υψηλών προδιαγραφών (σε ονομαστικούς όρους) κατά το α' εξάμηνο του 2014, σε σχέση με το α' εξάμηνο του 2010, ανήλθε κατά μέσο όρο σε 28,8% για το σύνολο της χώρας (προσωρινά στοιχεία), ενώ ο αντίστοιχος ρυθμός μείωσης για την Αθήνα ήταν 30,5%.

Η μείωση των τιμών κατά το α' εξάμηνο του 2014 σε σχέση με το αντίστοιχο εξάμηνο του 2013 ανήλθε στο 9,1% για το σύνολο της Ελλάδος. Η μείωση των μισθωτικών αξιών καταστημάτων σε πρωτεύουσες εμπορικές θέσεις την περίοδο 2010-2014 εκτιμάται σωρευτικά στο 31,0%, ενώ ο αντίστοιχος ρυθμός μείωσης για την ευρύτερη περιοχή της Αθήνας ήταν 31,6%.

Μάλιστα σε σχετικό άρθρο από την οικονομική στήλη της διαδικτυακής έκδοσης της εφημερίδας "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", συνταχθέν τον Ιούνιο έτους 2013, παρατίθενται τα πορίσματα της μελέτης που διενήργησε η εταιρεία εκτιμητών και συμβούλων ακινήτων GLP Values. Σύμφωνα με την έρευνα αυτή οι τιμές των ενοικίων στην Αττική και δη σε "ακριβές" περιοχές, μεταξύ των οποίων και η Βούλα όπου κείται το επίδικο μίσθιο ακίνητο, καταγράφουν μείωση 40%! Πλέον δε σήμερα η πτώση αυτή ξεπερνά το 50%.

II. Ουσιώδης διατάραξη της ισορροπίας των απαλλασσομένων παροχών. Ως αποτέλεσμα της ανωτέρω εκτεθείσας απρόοπτης μεταβολής των περιστατικών και των οικονομικών συνθηκών, επί των οποίων στηριχθήκαμε με τους εναγομένους για τη σύναψη της επίδικης μίσθωσης για το ως άνω πρατήριο υγρών καυσίμων με τους αναφερομένους σε αυτήν όρους, η εκ μέρους μας παροχή του συμφωνημένου μισθώματος έχει πλέον καταστεί υπέρμετρα επαχθής ενόψει της αντιπαροχής των εναγομένων, δηλαδή της μίσθωσης του ανωτέρω.

Η ουσιώδης αυτή διατάραξη της συμβατικής ισορροπίας της μίσθωσης μας με τους εναγομένους, ως συνέπεια των ανωτέρω παραγόντων, προκύπτει και αποδεικνύεται και από τα παρακάτω συγκριτικά στοιχεία: Για το χρονικό διάστημα από 1-1-2009 έως 31-12-2009, οι αγορές της υπομισθώτριας εταιρείας "... ΟΕ" σε καύσιμα από την εταιρεία μας ανέρχονταν συνολικά σε 7.784 κυβικά μέτρα, δηλαδή 5.090 κυβικά μέτρα βενζίνης αμόλυβδης 95 οκτανίων, 313 κυβικά μέτρα αμόλυβδης 100 οκτανίων, 118 κυβικά μέτρα αμόλυβδης με υποκατάστατο μολύβδου (LRP), 355 κυβικά μέτρα πετρελαίου κίνησης και 1.908 κυβικά μέτρα πετρελαίου θέρμανσης.

Το 2010, την πρώτη χρονιά της οικονομικής κρίσης, οι αγορές της υπομισθώτριας για το μίσθιο πρατήριο μειώθηκαν σε 6.489 κυβικά μέτρα, με αναλογική μείωση σε όλα τα είδη καυσίμου, ήτοι 4.533 κυβικά μέτρα βενζίνης αμόλυβδης 95 οκτανίων, 204 κυβικά μέτρα αμόλυβδης 100 οκτανίων, 78 κυβικά μέτρα αμόλυβδης με υποκατάστατο μολύβδου (LRP), 230 κυβικά μέτρα πετρελαίου κίνησης και 1.446 κυβικά μέτρα πετρελαίου θέρμανσης.

Το 2011 πλέον η πτώση είναι κατακόρυφη, με το σύνολο των αγορών της υπομισθώτριας εταιρείας να ανέρχονται σε 4.321 κυβικά μέτρα, ήτοι 3.131 κυβικά μέτρα βενζίνης αμόλυβδης 95 οκτανίων, 94 κυβικά μέτρα αμόλυβδης 100 οκτανίων, 41 κυβικά μέτρα αμόλυβδης με υποκατάστατο μολύβδου (LRP), 169 κυβικά μέτρα πετρελαίου κίνησης και μόλις 886 κυβικά μέτρα πετρελαίου θέρμανσης. - Το 2012 οι ποσότητες καυσίμων που διατέθηκαν από το μίσθιο πρατήριο μειώθηκαν ακόμη περισσότερο σε 3.372 κυβικά μέτρα, ήτοι 2.471 κυβικά μέτρα βενζίνης αμόλυβδης 95 οκτανίων, 75 κυβικά μέτρα αμόλυβδης 100 οκτανίων, 33 κυβικά μέτρα αμόλυβδης με υποκατάστατο μολύβδου (LRP), 132 κυβικά μέτρα πετρελαίου κίνησης και μόλις 662 κυβικά μέτρα πετρελαίου θέρμανσης. - Το 2013 οι ποσότητες καυσίμων που διατέθηκαν από το μίσθιο πρατήριο μειώθηκαν έτι περισσότερο και ανήλθαν σε 2.050 κυβικά μέτρα, ήτοι 1.701 κυβικά μέτρα βενζίνης αμόλυβδης 95 οκτανίων, 54 κυβικά μέτρα αμόλυβδης 100 οκτανίων, 50 κυβικά μέτρα αμόλυβδης με υποκατάστατο μολύβδου (LRP), 91 κυβικά μέτρα πετρελαίου κίνησης και μόλις 154 κυβικά μέτρα πετρελαίου θέρμανσης. - Το 2014 οι ποσότητες καυσίμων που διατέθηκαν από το μίσθιο πρατήριο ανήλθαν σε 1.556 κυβικά μέτρα (εκ των οποίων 1.332 κ.μ.

σε βενζίνες και πετρέλαιο κίνησης), ήτοι επήλθε περαιτέρω μείωση κατά 24 % περίπου σε σχέση με το έτος 2013 και 80 % περίπου σε σχέση με το 2009. - Το έτος 2015 οι ποσότητες καυσίμων που διατέθηκαν από το μίσθιο, πλην πετρελαίου θέρμανσης έχουν ανέλθει σε 1.176 κυβικά μέτρα (986 κυβικά μέτρα σε βενζίνη αμόλυβδη 95 Οκτανίων) και του πετρελαίου θέρμανσης σε 484 κυβικά μέτρα, με μικρή αύξηση λόγω κυρίως της πτώσης της διεθνής τιμής του και εξαιτίας της χορήγησης του επιδόματος, το οποίο για το 2016 περικόπηκε, ως ανωτέρω εκτίθεται, κατά 50%. - Τέλος, μέχρι τα μέσα Μάιου του 2016 οι ποσότητες καυσίμων που είχαν διατεθεί από το μίσθιο ανέρχονται πλέον σε μόλις 426 κυβικά μέτρα για όλα τα είδη καυσίμων (!) και 161 μόλις κυβικά μέτρα πετρελαίου θέρμανσης, με συνέπεια η πτώση από το προηγούμενο έτος 2015 (αναλογικά υπολογιζόμενη) σε περίπου 50%!! Συμπερασματικά η πτώση των πωλήσεων μας προς το μίσθιο ανέρχεται από το 2009 μέχρι και το 2015 σε περίπου 84% (!) αθροιστικά για όλα τα είδη καυσίμων και οφείλεται στις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης και στη μείωση της αγοραστικής δύναμης των καταναλωτών που, σε συνδυασμό με την αύξηση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης σε όλα τα είδη καυσίμων, προκάλεσε την κατάρρευση της ζήτησης στην αγορά καυσίμων.

Η δε επικείμενη αύξηση του ΕΦΚ στα καύσιμα, σε συνδυασμό με την αύξηση κατά μια ποσοστιαίας μονάδας του ΦΠΑ (από 23% σε 24%), θα έχει ως συνέπεια την μεγαλύτερη μείωση της ζήτησης και της εμπορικότητας του μισθίου πρατηρίου. Την ίδια εικόνα εμφανίζουν και τα περιθώρια κέρδους μας ανά χιλιόλιτρο πωλουμένου καυσίμου προς την υπομισθώτρια εταιρεία που εκμεταλλεύεται το μίσθιο.

Συγκεκριμένα και προς αντιμετώπιση της συνεχούς μείωσης της ζήτησης των καυσίμων που έπληττε την εμπορικότητα του πρατηρίου μας, τη βιωσιμότητα της επένδυσης μας σε αυτό, αναγκαστήκαμε συνεχώς να μειώνουμε τα περιθώρια κέδρους μας ανά είδος καυσίμου, τα οποία, διαμορφώθηκαν ως εξής:

Μέσο μικτό περιθώριο revoil 2009 Μέσο μικτό περιθώριο revoil 2012 U95 26,59€/κυβ 19,19€/κυβ LRP/SUIOO 54,47€/κυβ 39,02€/κυβ DIESELMAX 44,54€/κυβ 24,93€/κυβ δηλαδή, η μεσοσταθμική μείωση του περιθωρίου κέρδους μας για παράδειγμα στην αμόλυβδη 95 οκτανίων, που αποτελεί σήμερα περίπου το 41% των πωλήσεών μας από το εν λόγω πρατήριο, έφθασε το 27,83%.

Σε αυτά πρέπει να προστεθεί και η αύξηση του χρηματοοικονομικού κόστους της εταιρείας μας για τις αγορές των ανωτέρω ποσοτήτων καυσίμων από τα ελληνικά διυλιστήρια, που λόγω των αλλεπάλληλων αυξήσεων στον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης στα καύσιμα, στο Φ.Π.Α. αλλά και στα υπόλοιπα τέλη και εισφορές προς τρίτους (Ειδικό Τέλος Ν.2093/92, Εισφορά υπέρ ΡΑΕ κ.λ.π.) τα οποία η εταιρεία μας υποχρεωτικά προκαταβάλει στο Δημόσιο, ανήλθε για το α' τρίμηνο 2011 σε περίπου 8%.

Σε κάθε περίπτωση, η παροχή μας προς τους εναγομένους για την επίδικη μίσθωση έχει καταστεί, σύμφωνα με την καλή πίστη και τα χρηστά συναλλακτικά ήθη υπέρμετρα επαχθής σε σχέση με την σημερινή μισθωτική - εμπορική αξία του ακινήτου που μας μισθώνει, η οποία έχει ραγδαία και απρόοπτα μειωθεί συνεπεία της επιγενόμενης οικονομική κρίσης, τα αποτελέσματα της οποίας έγιναν αρχικώς αισθητά το 2010 και ιδιαίτερα το 2011 και στην αγορά καυσίμων, όπως ανωτέρω αναλυτικά εκτίθεται.

ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΗ ΒΑΣΗ ΑΓΩΓΗΣ 228 ΑΚ...Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, και αν ακόμη υποστηριχθεί ότι η ουσιώδης χειροτέρευση των οικονομικών συνθηκών στον κλάδο των πετρελαιοειδών μπορούσε να προβλεφθεί, η ερμηνεία όλων των συμβάσεων "υπό το φως" της καλής πίστης και των χρηστών συναλλακτικών ηθών σύμφωνα με το άρθρο 288 ΑΚ μπορεί να οδηγήσει το Δικαστήριο σας στην επέμβαση επί των όρων της συμβάσεως για τη διόρθωση αυτών, κατά τρόπο ώστε να αποκαθίσταται το δικαιοπρακτικό θεμέλιο και η ισορροπία της διασαλευθείσης συμβάσεως.

Στην προκειμένη περίπτωση, όλοι οι ως άνω εκτιθέμενοι παράγοντες επιδείνωσης του οικονομικού περιβάλλοντος στη Χώρα μας και την αγορά καυσίμου, για τους οποίους δεν έχουμε ευθύνη είχαν ως συνέπεια την δραστική μείωση των ποσοτήτων καυσίμων που πωλούμε στο μίσθιο αλλά και του περιθωρίου κέρδους μας για τις πωλήσεις αυτές σε ποσοστό άνω του 73% για τις πρώτες και άνω του 27% για τα δεύτερα, με αποτέλεσμα το ύψος του μισθώματος, το οποίο μαζί με το τέλος χαρτοσήμου ανέρχεται σε 4.588,16€ τον μήνα, καθώς και ο τρόπος αναπροσαρμογής του (πληθωρισμός + 2%), να παρίστανται ως ιδιαίτερα επαχθής παροχή της εταιρείας μας έναντι της αντιπαροχής των εναγομένων...(παρατίθενται συγκριτικά στοιχεία)...Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, το ποσό στο οποίο πρέπει να μειωθεί το μίσθωμα στη μεταξύ των εναγομένων και ημών μίσθωση για το επίδικο πρατήριο υγρών καυσίμων, πρέπει, ενόψει των ανωτέρω, να ανέρχεται σε ποσοστό 66,13%, δηλαδή σε 2.928,73 ευρώ, ώστε από την 1-7-2016 και μέχρι τη λήξη της μίσθωσης το μηνιαίο μίσθωμα να καθοριστεί από το Δικαστήριο Σας στο ποσό των χιλίων πεντακοσίων ευρώ (1.500 = 4.428,73 - (4.428,73X66,13%), πλέον συμφωνηθεισών επιβαρύνσεων (τέλος χαρτοσήμου, κλπ), σταθερό καθόλη την υπολειπόμενη συμβατική διάρκεια της μεταξύ μας μισθώσεως...".

Το Εφετείο, αφού παρέθεσε το ιστορικό της υπόθεσης και τις δέουσες νομικές σκέψεις, ως προς το αίτημα περί μείωσης του καταβαλλόμενου από την ενάγουσα μισθώματος, όπως αυτό είχε διαμορφωθεί δυνάμει προηγούμενης δικαστικής αναπροσαρμογής, που ενδιαφέρει τον αναιρετικό έλεγχο, έκρινε την αγωγή ως αόριστη, τόσο ως προς την κύρια (ΑΚ 388) όσο και ως προς την επικουρική βάση της (ΑΚ 288), με την ακόλουθη αιτιολογία: "...Στην προκειμένη περίπτωση με τις υπό κρίση αγωγές:

α) της μισθώτριας κατά των εκμισθωτών του μισθίου και β) της υπομισθώτριας κατά της υπεκμισθώτριας του μισθίου, επιδιώκεται, όπως από το ιστορικό και τα αιτήματα τους προκύπτει, η αναπροσαρμογή - μείωση του μισθώματος και του υπομισθώματος του μισθίου για το διάστημα από 1.7.2016 και εφεξής, από τα ποσά των 4.428,73 ευρώ και των 4.287,44 ευρώ, που είναι καταβλητέα βάσει των όρων της μίσθωσης και της υπομίσθωσης, σε εκείνα των 1.500 και 1.500 ευρώ αντιστοίχως, ενώ έχει προηγηθεί δικαστική αναπροσαρμογή - μείωση αυτών με την αναφερόμενη στις αγωγές οριστική απόφαση, που κατέστη ήδη και τελεσίδικη, στα ποσά των 2.500 και 2.500 ευρώ αντιστοίχως, μέχρι τις 30.6.2016.....H προηγηθείσα δικαστική αναπροσαρμογή κατέλυσε την αρχική στις συμβάσεις της μίσθωσης και της υπομίσθωσης συμφωνία των διαδίκων για το ύψος του μισθώματος και του υπομισθώματος και συνεπώς τα παραπάνω ποσά των 4.428,73 ευρώ και 4.287,44 ευρώ, που προκύπτουν από αυτήν, δεν ισχύουν ως μίσθωμα και υπομίσθωμα και γι' αυτό δεν υπόκεινται σε αναπροσαρμογή με τις διατάξεις των άρθρων 288 και 388 του ΑΚ.

Επομένως οι υπό κρίση αγωγές, κατά το μέρος που επιδιώκουν την αναπροσαρμογή μισθώματος και υπομισθώματος που δεν ισχύουν, είναι μη νόμιμες και απορριπτέες...Εξαλλου, μετά την προηγηθείσα δικαστική αναπροσαρμογή του μισθώματος και του υπομισθώματος, στα ποσά των 2.500 και 2.500 ευρώ αντιστοίχως, του λοιπού αυτά και μόνον υπόκεινται σε περαιτέρω αναπροσαρμογή, είτε συμβατική, αν και όποτε τα μέρη το αποφασίσουν, είτε νόμιμη με το άρθρο 7 παρ.3 του π.δ. 34/1995, είτε δικαστική με τις διατάξεις των άρθρων 288 και 388 του ΑΚ, στην τελευταία περίπτωση όμως μόνο με την προϋπόθεση ότι τα θεμελιωτικά της εφαρμογής τους περιστατικά έλαβαν χώρα από το χρόνο συντέλεσης της προηγηθείσης δικαστικής αναπροσαρμογής μέχρι την άσκηση των υπό κρίση αγωγών.

Κατά το μέρος λοιπόν που με τις υπό κρίση αγωγές ήθελε θεωρηθεί ότι ζητείται νέα περαιτέρω, με τις διατάξεις των άρθρων 288 και 388 του ΑΚ, δικαστική αναπροσαρμογή του μισθώματος και του υπομισθώματος του μισθίου από τα ποσά των 2.500 και 2.500 ευρώ, στα οποία είχαν προηγουμένως με την προαναφερόμενη τελεσίδικη απόφαση αναπροσαρμοστεί, σε εκείνα των 1.500 και 1.500 ευρώ αντιστοίχως για το διάστημα από 1.7.2016 και μετά, οι αγωγές είναι αόριστες και απορριπτέες, διότι, όπως από την επισκόπηση των δικογράφων τους προκύπτει, οι ενάγουσες, για να θεμελιώσουν την αιτούμενη περαιτέρω αναπροσαρμογή, επικαλούνται και περιστατικά προγενέστερα του χρόνου από τον οποίον συντελέστηκε η προηγηθείσα, ήτοι της 1.3.2014 για το μίσθωμα και της 1.8.2013 για το υπομίσθωμα, αναγόμενα στα έτη 2009 - 2010, ότε το πρώτον εκδηλώθηκε η δημοσιονομική κρίση στη χώρα, τα οποία αθροίζουν με τις μεταγενέστερες εξελίξεις, με αποτέλεσμα να μην προκύπτει η νομικώς εν προκειμένω ενδιαφέρουσα μεταβολή των οικονομικών συνθηκών που έλαβε χώρα στο διάστημα από τις πιο πάνω χρονολογίες έναρξης της προηγηθείσης αναπροσαρμογής μέχρι την 1.7.2016, αφότου ζητείται η νέα.

Δεν έσφαλε, επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που με την εκκαλούμενη απόφασή του έκρινε αόριστες και απέρριψε τις υπό κρίση αγωγές ως προς την κύρια εκ του άρθρου 388 ΑΚ βάση τους και συνεπώς ο ταυτόσημος τρίτος και τέταρτος λόγος των υπό κρίση εφέσεων, με τον οποίον οι εκκαλούσες παραπονούνται για παρά το νόμο κήρυξη απαραδέκτων των αγωγών τους ως προς την πιο πάνω κύρια βάση τους είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

Έσφαλε, όμως αυτό, που με την εκκαλούμενη απόφασή του, αντί να απορρίψει αμφότερες τις υπό κρίση αγωγές ως προς την επικουρική εκ του άρθρου 288 ΑΚ βάση τους, κατά μεν το αίτημα αυτής για αναπροσαρμογή - μείωση του μισθώματος και του υπομίσθώματος από τα ποσά των 4.428,73 ευρώ και των 4.287,44 ευρώ, που είναι καταβλητέα βάσει των όρων της μίσθωσης και της υπομίσθωσης, σε εκείνα των 1.500 και 1.500 ευρώ αντιστοίχως, ως μη νόμιμες, κατά δε το αίτημα αυτής για αναπροσαρμογή - μείωση του μισθώματος και του υπομισθώματος από τα ποσά των 2.500 και 2.500 ευρώ, στα οποία είχαν προηγουμένως με την 893/2015 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών αναπροσαρμοστεί, σε εκείνα των 1.500 και 1.500 ευρώ αντιστοίχως, ως αόριστες, τις έκρινε ορισμένες και νόμιμες και στη συνέχεια τις απέρριψε κατ' ουσίαν.....Μετά ταύτα οι υπό κρίση εφέσεις πρέπει να γίνουν δεκτές και κατ' ουσίαν, να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη ως προς τη διάταξή της με την οποίαν απέρριψε ως κατ' ουσίαν αβάσιμες τις υπό κρίση αγωγές ως προς την επικουρική εκ του άρθρου 288 ΑΚ βάση τους καθώς και ως προς εκείνη για τη δικαστική δαπάνη, να κρατηθεί η υπόθεση από το παρόν Δικαστήριο και να δικαστεί κατ' ουσίαν, να απορριφθούν οι υπό κρίση αγωγές ως προς την επικουρική εκ του άρθρου 288 του ΑΚ βάση τους κατά μεν το αίτημα αυτής για αναπροσαρμογή - μείωση του μισθώματος και του υπομισθώματος από τα ποσά των 4.428,73 ευρώ και των 4.287,44 ευρώ, που είναι καταβλητέα βάσει των όρων της μίσθωσης και της υπομίσθωσης, σε εκείνα των 1.500 και 1.500 ευρώ αντιστοίχως, ως μη νόμιμες, κατά δε το αίτημα αυτής για αναπροσαρμογή - μείωση του μισθώματος και του υπομισθώματος από τα ποσά των 2.500 και 2.500 ευρώ, στα οποία είχαν προηγουμένως με την 893/2015 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, αναπροσαρμοστεί, σε εκείνα των 1.500 και 1.500 ευρώ αντιστοίχως, ως αόριστες".

Κατόπιν αυτών, απέρριψε τους λόγους έφεσης της αναιρεσείουσας μισθώτριας που αφορούσαν στην κύρια βάση της ένδικης αγωγής της (388 ΑΚ) και στη συνέχεια, κατ' αυτεπάγγελτο έρευνα, αφού εξαφάνισε την εκκληθείσα απόφαση ως προς την επικουρική βάση (288 ΑΚ) και διακράτησε και ερεύνησε εκ νέου την αγωγή, ως προς το αίτημά της περί μείωσης του ήδη αναπροσαρμοσθέντος δικαστικά μισθώματος, που ενδιαφέρει στην παρούσα αναιρετική δίκη, την απέρριψε ως αόριστη.

Με αυτά που δέχτηκε το Εφετείο, δηλαδή με το κρίνει την αγωγή, τόσο ως προς την κύρια όσο και ως προς την επικουρική βάση, κατά το μέρος που εζητείτο η εκ νέου μείωση του μισθώματος που είχε καθοριστεί δικαστικά κατόπιν προηγούμενης αγωγής της μισθώτριας, ως αόριστη, δεν υπέπεσε στην αποδιδόμενη πιο πάνω αναιρετική πλημμέλεια, καθόσον, υπό το περιεχόμενο που προαναφέρθηκε, η αγωγή ήταν πράγματι αόριστη, καθόσον τα εκτιθέμενα πραγματικά γεγονότα, που δεν παραγνώρισε το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο (επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης της Χώρας από το έτος 2009, προσφυγή στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης, υπαγωγή σε καθεστώς οικονομικής επιτήρησης το έτος 2010, και ως απότοκα αυτών ο έλεγχος διακίνησης κεφαλαίων το 2015, η επιβολή έκτακτων μέτρων δημοσιονομικού χαρακτήρα από το 2010 και εφεξής, η πτώση της τιμής των ακινήτων και των μισθωμάτων από το έτος 2010, η μείωση των πωλήσεων πετρελαιοειδών από το έτος 2010 και η μεγάλη πτώση των πωλήσεων στο μίσθιο από το έτος 2009 έως το 2015), εξαιτίας των οποίων επήλθε, κατά την ενάγουσα-μισθώτρια, η επικαλούμενη μεταβολή των συνθηκών, ανάγονται σε χρόνο προγενέστερο της 1-3-2014 που έλαβε χώρα η προηγούμενη μείωση του μισθώματος και εν προκειμένω, αφού μεσολάβησε δικαστική αναπροσαρμογή, κρίσιμος για την υπόθεση θεωρείται ο χρόνος μετά την 1-3-2014 και όχι εκείνος σύναψης της μισθωτικής σύμβασης, όπως υπολαμβάνει η αναιρεσείουσα, αντίστοιχα δε, προς θεμελίωση των βάσεων της ένδικης αγωγής (388 και 288 ΑΚ), γεγονότα, για το διάστημα μετά την 1-3-2014, δεν διαλαμβάνονται στο δικόγραφό της.

Επομένως, ο πρώτος λόγος αναίρεσης είναι αβάσιμος.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 11 εδ. γ' του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας, δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, τα οποία οι διάδικοι προσκόμισαν με επίκληση. Ο λόγος δεν ιδρύεται αν το δικαστήριο δεν εισήλθε στην αποδεικτική διαδικασία, ώστε να επιβάλλεται η λήψη υπόψη των προσκομισθέντων αποδεικτικών μέσων αλλά απέρριψε την αγωγή, την ένσταση και γενικά τον προβληθέντα ισχυρισμό προς απόδειξη ή αντίκρουση των οποίων αυτά (αποδεικτικά μέσα) προσκομίστηκαν, ως αόριστο, μη νόμιμο ή αβάσιμο (ΟλΑΠ 3/1997, ΑΠ 1938/2017, ΑΠ 1735/2013). Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο, απέρριψε, κατά τα προεκτιθέμενα, την αγωγή ως αόριστη και δεν την ερεύνησε στην ουσία.

Συνεπώς, ο δεύτερος λόγος αναίρεσης, από τον αριθμό 11 εδ. γ' του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη νομίμως προσκομισθέν από την αναιρεσείουσα ενώπιόν του αποδεικτικό μέσον και ειδικότερα βεβαίωση του Εμπορικού Διευθυντή της, στην οποία απεικονίζονται οι συνολικές, ανά έτος και είδος καυσίμου, αγορές της υπομισθώτριας από αυτή, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.

Μετά από αυτά και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος προς έρευνα, πρέπει ν' απορριφθεί η πρώτη αίτηση αναίρεσης, να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου που έχει καταθέσει η αναιρεσείουσα για την άσκησή της στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 του ΚΠολΔ) και να καταδικαστεί αυτή στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, που κατέθεσαν προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημά τους (άρθρα 176, 183, 189 παρ. 1 και 191 παρ. 2 του ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.

Β. Επί της δεύτερης, από 6-4-2021 (αριθμ. εκθ. καταθ. 1561/152/8-4-2021), αίτησης αναίρεσης. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 16 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο, κατά παράβαση του νόμου, δέχθηκε ότι υπάρχει ή δεν υπάρχει δεδικασμένο. Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 562 παρ. 2 του ίδιου Κώδικα, είναι απαράδεκτος λόγος αναίρεσης που στηρίζεται σε ισχυρισμό, ο οποίος δεν προτάθηκε νομίμως ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας, εκτός αν πρόκειται α) για παράβαση που δεν μπορεί να προβληθεί στο δικαστήριο της ουσίας, β) για σφάλμα που προκύπτει από την ίδια την απόφαση και γ) για ισχυρισμό που αφορά τη δημόσια τάξη.

Η εν λόγω διάταξη, η οποία αποτελεί εκδήλωση της θεμελιώδους αρχής ότι ο Άρειος Πάγος ελέγχει τη νομιμότητα της απόφασης του δικαστηρίου της ουσίας με βάση την πραγματική και νομική κατάσταση που όφειλε να λάβει υπόψη του ο ουσιαστικός δικαστής, καθιερώνει ειδική προϋπόθεση του παραδεκτού των λόγων αναίρεσης, η συνδρομή της οποίας πρέπει να προκύπτει από το αναιρετήριο.

Από τη διάταξη αυτή, που έχει εφαρμογή σε όλους τους λόγους αναίρεσης, προκύπτει ότι για να είναι ορισμένος ο λόγος αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο ότι ο ισχυρισμός επί του οποίου εκείνος στηρίζεται, έστω και αν ερευνάται αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο της ουσίας, είχε νομίμως προβληθεί ενώπιον αυτού (ΟλΑΠ 15/2001, ΟλΑΠ 43/1990) και περαιτέρω, να παρατίθεται όπως προτάθηκε στο δικαστήριο της ουσίας και να αναφέρεται ο χρόνος και τρόπος πρότασής του ή επαναφοράς του στο ανώτερο δικαστήριο, ώστε να μπορεί να κριθεί με βάση το αναιρετήριο, αν ήταν παραδεκτός και νόμιμος (ΑΠ 96/2020, ΑΠ 403/2019, ΑΠ 209/2019, ΑΠ 1059/2017).

Το γεγονός ότι ο ισχυρισμός έπρεπε να ληφθεί αυτεπαγγέλτως υπόψη από το δραστήριο της ουσίας δεν έχει σημασία, γιατί, στην περίπτωση αυτή, το δικαστήριο παραβίασε μεν το νόμο, λόγος όμως αναίρεσης δεν μπορεί να ιδρυθεί αν ο σχετικός ισχυρισμός δεν είχε προταθεί νόμιμα από το διάδικο, εκτός αν συντρέχει κάποια από τις εξαιρέσεις του άρθρου 562 παρ. 2 του ΚΠολΔ (ΑΠ 826/2021, ΑΠ 734/2019, ΑΠ 49/2014).

Τέλος, από τη διάταξη του άρθρου 332 του ΚΠολΔ, που ορίζει ότι το δεδικασμένο λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως, συνάγεται ότι αυτό μπορεί να προβληθεί το πρώτον και στο Εφετείο, καθόσον, ως προς την υποβολή του, δεν ισχύει, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 269 παρ. 1 και 527 του ΚΠολΔ, ο περιορισμός της προβολής των ενστάσεων κατά την πρώτη συζήτηση.

Ο ισχυρισμός όμως περί δεδικασμένου δεν μπορεί να προβληθεί για πρώτη φορά στον Άρειο Πάγο και αυτό, γιατί το δεδικασμένο δεν αφορά στη δημόσια τάξη, αφού οι διατάξεις που το καθιερώνουν, έχουν τεθεί για την εξυπηρέτηση του ιδιωτικού συμφέροντος και όχι άλλου ανώτερου κοινωνικού σκοπού (ΑΠ 968/2012). Έτσι, ο σχετικός αναιρετικός λόγος ιδρύεται αν ο σχετικός ισχυρισμός έχει προταθεί νόμιμα στο δικαστήριο της ουσίας και ρητά απορρίφθηκε, γίνεται δε στο αναιρετήριο επίκληση της πρότασής του, διαφορετικά απορρίπτεται ως απαράδεκτος (ΑΠ 823/2021, ΑΠ 223/2013, ΑΠ 1720/2009).

Στην ερευνώμενη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες, με το μοναδικό λόγο της αναίρεσής τους, αποδίδουν στην προσβαλλομένη την πλημμέλεια από τον αριθμό 16 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, που συνίσταται στο ότι το Εφετείο, παρά το νόμο, δεν έλαβε υπόψη το δεδικασμένο που απορρέει από την 893/2015 αμετάκλητη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, δυνάμει της οποίας το μίσθωμα του επιδίκου αναπροσαρμόστηκε έως 30-6-2016 στο ποσό των 2.500 ευρώ.

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος λόγω αοριστίας, διότι δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο ότι ο παραπάνω περί δεδικασμένου ισχυρισμός των αναιρεσειόντων είχε προταθεί στο Εφετείο, δεδομένου ότι, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στη σχετική νομική σκέψη, το δεδικασμένο, λαμβάνεται μεν υπόψη και αυτεπάγγελτα από το δικαστήριο της ουσίας, πλην όμως δεν μπορεί να προταθεί για πρώτη φορά στον Άρειο Πάγο, καθόσον δεν αφορά στη δημόσια τάξη.

Σε κάθε δε περίπτωση είναι και αβάσιμος, ως στηριζόμενος επί εσφαλμένης προϋπόθεσης, καθόσον το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο δεν ερεύνησε τη συνδρομή ή μη των προϋποθέσεων του δεδικασμένου.

Επομένως, πρέπει να απορριφθεί η δεύτερη αίτηση αναίρεσης, να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου που κατατέθηκε από τους αναιρεσείοντες για την άσκησή της στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 του ΚΠολΔ) και να καταδικαστούν οι τελευταίοι στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημά της (άρθρα 176, 183, 189 παρ. 1 και 191 παρ. 2 του ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Συνεκδικάζει τις από 14-9-2020 (αριθμ. εκθ. καταθ. 6899/815/2020) και 6-4-2021 (αριθμ. εκθ. καταθ. 1561/152/2021) αιτήσεις για αναίρεση της 4274/2020 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Απορρίπτει την πρώτη, από 14-9-2020, αίτηση αναίρεσης. Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου που έχει καταθέσει η αναιρεσείουσα στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Απορρίπτει τη δεύτερη, από 6-4-2021, αίτηση αναίρεσης.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου που έχουν καταθέσει οι αναιρεσείοντες στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Απριλίου 2023.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 21 Ιουλίου 2023.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ