1189/2019 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1189 / 2019 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1189/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πηνελόπη Ζωντανού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Θεόδωρο Τζανάκη, Νικόλαο Πιπιλίγκα Αντιγόνη Καραΐσκου - Παλόγου - Εισηγήτρια και Λουκά Μόρφη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 9 Απριλίου 2019, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "...", η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Τιμόθεο Σιγάλα, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1)Α. Γ. του Δ., κατοίκου ..., 2)Γ. Τ. του Ι., κατοίκου ..., 3)Β. Σ. του Γ., κατοίκου ..., 4)Α. Μ. του Π., κατοίκου ..., 5)Π Μ. του Β., κατοίκου ..., 6)Κ. Λ. του Α., κατοίκου ..., 7)Ξ. Σ. του Π., κατοίκου ..., 8)Α. Δ. του Β., κατοίκου ..., 9)Β. Μ. του Α., κατοίκου ... και 10)Κ. Α. του Θ., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3/4/2011 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αγρινίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 37/2017 του ίδιου Δικαστηρίου και 94/2018 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα εταιρεία με την από 5/10/2018 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσείουσα εταιρεία, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη της.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Από την προσκομιζόμενη από την αιτούσα με αριθμό ....52Γ'/6-2-2019 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας Αγρινίου Β. Λ., προκύπτει ότι επικυρωμένο αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, με την επ` αυτής πράξη προσδιορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση αυτής για την δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, έχει επιδοθεί, με την επιμέλεια της αιτούσας, που επισπεύδει την συζήτηση, στους καθών η αίτηση δια επιδόσεως στον παραστάντα στην κατ'έφεση δίκη πληρεξούσιο και αντίκλητο δικηγόρο τους Χριστόφορο Παπαϊωάννου, νομίμως και εμπροθέσμως (άρθρα 129 παρ.2, 128 παρ.4, 143 και 568 του ΚΠολΔ). Επομένως, εφόσον οι καθών δεν εμφανίσθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, κατά την νόμιμη εκ του πινακίου εκφώνηση της υποθέσεως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση χωρίς την παρουσία τους (άρθρο 318 ΚΠολΔ) .

2. Με την από 5-10-2018(αριθμό κατάθ. 97/2018)αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η 94/2018 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου(δικάζοντος ως Εφετείου), που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, κατόπιν εφέσεως της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας, κατά της 37/2017 απόφασης του Ειρηνοδικείου Αγρινίου. Με την προσβαλλομένη απόφαση, απορρίφθηκε η έφεση της αναιρεσείουσας, και επικυρώθηκε η ως άνω απόφαση του Ειρηνοδικείου, με την οποία είχε γίνει εν μέρει δεκτή η αγωγή των εναγόντων και ήδη αναιρεσιβλήτων και είχε υποχρεωθεί η αναιρεσείουσα να καταβάλει σε καθένα τους τα ποσά που εκεί αναφέρονται, νομιμότοκα. Η αίτηση ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ.1 και 144 παρ. 1 ΚΠολΔ). Είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρ. 577 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 ΚΠολΔ).

3. Επειδή σύμφωνα με τον ΑΙΒ/8577/1983 απόφαση του Υπουργού Υγείας και Πρόνοιας (ΦΕΚ Β' 526/8.9.1983) η οποία εκδόθηκε κατά νομοθετική εξουσιοδότηση του Α.Ν. 2520/1940, άρθρο 1 παρ. 1. Υγειονομικός έλεγχος είναι η λεπτομερής εξέταση από τις αρμόδιες Υγειονομικές Υπηρεσίες των τροφίμων γενικής ή φυτικής προελεύσεως ή των ποτών, καθώς και των αντικειμένων, των χώρων και των εγκαταστάσεων, που παρουσιάζουν υγειονομικό ενδιαφέρον, όπως αναλυτικά περιγράφονται στο άρθρο 2, για να διαπιστωθούν τυχόν δυσμενείς επιδράσεις στην δημόσια Υγεία και το περιβάλλον γενικότερα.

Σκοπός του Υγειονομικού ελέγχου είναι η προστασία της Δημόσιας Υγείας. Αναλυτικά ο Υγειονομικός έλεγχος ασκείται τακτικά ή έκτακτα, πλην των τροφίμων και ποτών και :Στους χώρους και στα μέσα παραγωγής, επεξεργασίας, Βιομηχανοποιήσεως, εμπορίας, διακινήσεως, αποθηκεύσεως, συντηρήσεως, πωλήσεως και καταναλώσεως τροφίμων και ποτών.

Στα μαγειρεία, εστιατόρια και λοιπούς βοηθητικούς χώρους υγιεινής των εργοστασίων γενικά, ιδιωτικών κλινικών, οίκων ευγηρίας και άλλων παρόμοιων επιχειρήσεων. Στα υγειονομικού ενδιαφέροντος καταστήματα και γενικά στις εγκαταστάσεις των επιχειρήσεων παροχής υπηρεσιών (ξενοδοχεία ύπνου, αίθουσες δημοσίων θεαμάτων, κομμωτήρια, κουρεία, χώροι υγιεινής και κυλικεία υπαιθρίων δημοσίων θεαμάτων, όπως θερινών κινηματογράφων και θεάτρων, αθλητικών γηπέδων κ.τ.ομ.

καθώς και σε κάθε είδους κατασκηνώσεις κλπ). Με την 8404/25.10.1992 απόφαση του Υπουργού Υγείας, πρόνοιας και κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΦΕΚ 665 Β/ 11.11.1992), που εκδόθηκε κατά νομοθετική εξουσιοδότηση του Α.Ν 2520/1940, αντικαταστάθηκε το άρθρο 14 της Υγειονομικής διάταξης Α 1Β/8577/83 ως εξής: περ 1. όσοι ασκούν ή επιθυμούν να ασκήσουν το επάγγελμα του χειριστή τροφίμων ή ποτών, είτε ως ειδικοί επαγγελματίες είτε ως υπάλληλοι ή εργάτες ή βοηθοί αυτών ή θα ασχολούνται με οποιαδήποτε σχέση σε ξενοδοχεία, δημόσια λουτρά, καθαριστήρια, κομμωτήρια, κουρεία, εστιατόρια, ζαχαροπλαστεία, καφενεία και άλλες επιχειρήσεις υγειονομικού ενδιαφέροντος, παρέχοντες τις υπηρεσίες τους στο κοινό, πρέπει να είναι εφοδιασμένοι με βιβλιάριο Υγείας, στο οποίο θα βεβαιώνεται, ότι ο κάτοχος του πέρασε από Ιατρική εξέταση και δεν βρέθηκε να πάσχει από μεταδοτικό ή άλλο νόσημα μη συμβατό προς την απασχόληση του.

Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, ότι οι ιδιωτικές κλινικές για την ίδρυση και λειτουργία των οποίων ισχύουν οι ειδικές διατάξεις δεν μπορούν να θεωρηθούν και υγειονομικού ενδιαφέροντος επιχειρήσεις ή καταστήματα σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 3 και 14 της παραπάνω υγειονομικής διάταξης(Α 1Β/8577/83) και συνεπώς οι εργαζόμενοι σ'αυτές ιατροί και άλλοι υπάλληλοι, πλην των εργαζομένων στα μαγειρεία, εστιατόρια και λοιπούς βοηθητικούς χώρους, για τους οποίους ρητά προβλέπει το άρθρο 2 παρ 2 της ως άνω υγειονομικής διάταξης, δεν υποχρεούνται να εφοδιαστούν με βιβλιάριο υγείας(ΑΠ 1277/2001, ΑΠ 1278/2001, ΑΠ 391/2011).

4. Στη προκειμένη περίπτωση η αναιρεσείουσα με τον μοναδικό λόγο της αίτησης προσάπτει στην προσβαλλομένη την πλημμέλεια από τον αριθμό 560 αριθ. 1 ΚΠολΔ, ότι το Μονομελές Πρωτοδικείο Αγρινίου (δικάζον ως Εφετείο) εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε και παραβίασε την άνω ΑΙΒ/8577/1983 απόφαση του Υπουργού Υγείας και Πρόνοιας (υγειονομική διάταξη), που έχει ισχύ ουσιαστικού νόμου, και εκδόθηκε κατά νομοθετική εξουσιοδότηση του Α.Ν 2520/1940, δεχόμενο, α)ότι οι ιδιωτικές κλινικές δεν μπορούν να θεωρηθούν κι υγειονομικού ενδιαφέροντος ή καταστήματα σύμφωνα με την άνω υγειονομική διάταξη (ΑΙΒ/8577/1983 απόφαση του Υπουργού Υγείας και Πρόνοιας), β) ότι οι εργαζόμενοι σ'αυτές ιατροί και άλλοι υπάλληλοι, πλην των εργαζομένων στα μαγειρεία, εστιατόρια και λοιπούς βοηθητικούς χώρους, για τους οποίους ρητά προβλέπει το άρθρο 2 παρ.2 της ως άνω υγειονομικής διάταξης, δεν υποχρεούνται να εφοδιαστούν με βιβλιάριο υγείας και γ)ότι οι αναιρεσίβλητοι-ενάγοντες, εκ των οποίων οι εννέα πρώτοι είναι νοσηλευτές και η δεκάτη υπάλληλος γραφείου, δεν ήσαν υποχρεωμένοι να είναι εφοδιασμένοι με βιβλιάριο υγείας, και συνεπώς ότι οι συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας τους με την αναιρεσείουσα-εναγομένη ιδιωτική κλινική, ήσαν έγκυρες και όχι άκυρες ελλείψει βιβλιαρίου υγείας.

Από την επιτρεπτή επισκόπηση της προσβαλλομένης προκύπτει ότι αυτή επί του άνω επιμάχου άνω ζητήματος της εγκυρότητας ή μη των συμβάσεων εργασίας των εναγόντων-αναιρεσιβλήτων δέχθηκε τα ακόλουθα: "Στην προκείμενη περίπτωση, η εναγομένη και ήδη εκκαλούσα, όπως η ίδια άλλωστε προσδιορίζεται, είναι ιδιωτική κλινική, δυναμικότητας 120 κλινών, η οποία λειτουργεί νόμιμα από το έτος 1968 στο ....

και νοσηλεύει ετησίως πλέον των 8.000 ασθενών στα τμήματα της, καλύπτοντας τις ανάγκες παροχής ιατρικών υπηρεσιών και νοσοκομειακής περίθαλψης των κατοίκων της περιοχής της ...... Σύμφωνα δε με τα διαλαμβανόμενα στην αμέσως προηγηθείσα νομική σκέψη της παρούσας, πρόκειται για ιδιωτική κλινική-ιδιωτικό νοσοκομείο, για την ίδρυση και λειτουργία του οποίου ισχύουν οι ειδικές διατάξεις, δεν μπορεί να θεωρηθεί υγειονομικού ενδιαφέροντος επιχείρηση ή κατάστημα σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 3 και 14 της παραπάνω υγειονομικής διάταξης και συνεπώς οι εργαζόμενοι σ' αυτές ιατροί και άλλοι υπάλληλοι, (όπως είναι οι ενάγοντες), πλην των εργαζομένων στα μαγειρεία, εστιατόρια και λοιπούς βοηθητικούς χώρους, για τους οποίους ρητά προβλέπει το άρθρο 2 παρ 2 της ως άνω υγειονομικής διάταξης, δεν υποχρεούνται να εφοδιαστούν με βιβλιάριο υγείας......

Οι ενάγοντες προσλήφθηκαν από την εναγομένη, η οποία τυγχάνει ιδιωτική κλινική, παρέχουσα ιατρικές υπηρεσίες και νοσοκομειακή περίθαλψη στους κατοίκους ολόκληρου του νομού ...... για να εργαστούν με τη σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου με την ειδικότητα των νοσηλευτών ο πρώτος μέχρι και ο ένατος των εναγόντων και με την ειδικότητα της υπαλλήλου γραφείου η δέκατη ενάγουσα.

Συγκεκριμένα οι ενάγοντες προσλήφθηκαν ο πρώτος στις 16-6-2007, η δεύτερη στις 2-1-1990 ο τρίτος το 2002, η τέταρτη στις 13-2-1992, η πέμπτη 10-1-1999, η έκτη το 2004, η έβδομη στις 1-7-1993, η όγδοη στις 1-10-1999, ο ένατος στις 16-6-2007 και η δέκατη στις 20-9-2004, αντί των εκάστοτε νομίμων αποδοχών που ισχύουν για τον καθένα τους, με βάση τις οικείες κλαδικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας, οι οποίες και αποτελούν και τον συμφωνημένο με την εναγόμενη μισθό τους.

Οι συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας, που συνήψαν οι ενάγοντες με την εναγομένη, ήταν έγκυρες, μη απαιτουμένου για την εγκυρότητα τούτων, η κατοχή από τους ενάγοντες βιβλιαρίων υγείας, καθώς τούτο δεν προβλέπεται, για τους εργαζόμενους στο διοικητικό ή νοσηλευτικό προσωπικό νοσοκομείων και κλινικών, όπως άλλωστε εκτέθηκε εκτενώς παραπάνω".

5. Με την κρίση του το Μονομελές Πρωτοδικείο Αγρινίου (δικάζον ως Εφετείο), α)ότι οι ιδιωτικές κλινικές δεν μπορούν να θεωρηθούν κι υγειονομικού ενδιαφέροντος ή καταστήματα σύμφωνα με την ΑΙΒ/8577/1983 απόφαση του Υπουργού Υγείας και Πρόνοιας (υγειονομική διάταξη), που εκδόθηκε κατά νομοθετική εξουσιοδότηση του Α.Ν 2520/1940, β) ότι οι εργαζόμενοι σ'αυτές ιατροί και άλλοι υπάλληλοι, πλην των εργαζομένων στα μαγειρεία, εστιατόρια και λοιπούς βοηθητικούς χώρους, για τους οποίους ρητά προβλέπει το άρθρο 2 παρ.2 της ως άνω υγειονομικής διάταξης, δεν υποχρεούνται να εφοδιαστούν με βιβλιάριο υγείας και γ)ότι οι αναιρεσίβλητοι-ενάγοντες, εκ των οποίων οι εννέα πρώτοι είναι νοσηλευτές και η δεκάτη υπάλληλος γραφείου, δεν ήσαν υποχρεωμένοι να είναι εφοδιασμένοι με βιβλιάριο υγείας, και ότι συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας τους, που τους συνέδεε με την αναιρεσείουσα-εναγομένη, ήσαν έγκυρες και όχι άκυρες ελλείψει βιβλιαρίου υγείας, (όπως ισχυρίστηκε η τελευταία) και στην συνέχεια επικυρώνοντας την πρωτοβάθμια απόφαση, με την οποία κρίθηκαν έγκυρες οι εν λόγω συμβάσεις και επιδικάστηκαν υπέρ των εναγόντων μεταξύ άλλων και ως μισθοί υπερημερίας, τα ποσά που εκεί επιδικάστηκαν σε καθένα τους, απορρίπτοντας ως ουσιαστικά αβάσιμη την έφεσή της κατά το κεφάλαιό της αυτό, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε και δεν παραβίασε την άνω ΑΙΒ/8577/1983 απόφαση του Υπουργού Υγείας και Πρόνοιας (υγειονομική διάταξη), που έχει ισχύ ουσιαστικού νόμου, και εκδόθηκε κατά νομοθετική εξουσιοδότηση του Α.Ν 2520/1940 και ο μοναδικός λόγος αυτός αναίρεσης, σύμφωνα και με αυτά που αναφέρθηκαν στην με αριθμό 3 μείζονα σκέψη, είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

Ειδικότερα, από τις άνω αυτές διατάξεις προκύπτει, ότι οι ιδιωτικές κλινικές, όπως είναι και η αναιρεσείουσα-εναγομένη, για την ίδρυση και λειτουργία των οποίων ισχύουν οι ειδικές διατάξεις δεν μπορούν να θεωρηθούν και υγειονομικού ενδιαφέροντος επιχειρήσεις ή καταστήματα σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 3 και 14 της παραπάνω υγειονομικής διάταξης (ΑΙΒ/8577/1983 απόφασης του Υπουργού Υγείας και Πρόνοιας) και συνεπώς οι εργαζόμενοι σ'αυτές ιατροί και άλλοι υπάλληλοι, όπως είναι και οι αναιρεσίβλητοι-ενάγοντες, που είναι νοσηλευτές οι εννέα πρώτοι και υπάλληλος γραφείου η δεκάτη, και δεν εργάζονται στα μαγειρεία, εστιατόρια και λοιπούς βοηθητικούς χώρους, (για τους οποίους ρητά προβλέπει το άρθρο 2 παρ 2 της ως άνω υγειονομικής διάταξης ότι απαιτείται η κατοχή βιβλιαρίου υγείας γι'αυτούς), δεν υποχρεούνται να εφοδιαστούν με βιβλιάριο υγείας και δεν πάσχουν ακυρότητας οι συμβάσεις εργασίας τους.

6. Κατ` ακολουθία των ανωτέρω, αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη αίτηση. Δικαστικά έξοδα δεν πρέπει να επιδικαστούν υπέρ των αναιρεσιβλήτων, καθόσον αυτοί δεν παραστάθηκαν και δεν υποβλήθηκαν σε δικαστικά έξοδα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δικάζει ερήμην των αναιρεσιβλήτων.

Απορρίπτει την από 5-10-2018(αριθμό κατάθεσης 97/2018) αίτηση περί αναιρέσεως της 94/2018 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Σεπτεμβρίου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 24 Σεπτεμβρίου 2019.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ