Supreme Court dismisses appeal against appeal rejection due to lack of procedural grounds and failure to appear in court.

Απόφαση 1187 / 2025 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1187/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ελένη Κατσούλη Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεωργία Κατσιμαγκλή, Παναγιώτα Πασσίση-Εισηγήτρια, Κωνσταντίνα Νάκου και Λεωνίδα Χατζησταύρου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 2 Απριλίου 2024, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευσταθίας Καπαγιάννη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χ. Α., για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου I. L. του K., κρατούμενου στο Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων Αυλώνα, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Α. Λ., για αναίρεση της αποφάσεως 105-106/2023 του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αιγαίου. Με υποστηρίζοντες την κατηγορία τους: 1. Γ. Χ. του Α., κάτοικο ..., 2. Ε. Χ. του Ι., κάτοικο ... και 3. Μ. Χ. του Α., κάτοικο ..., που παρέστησαν με τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους Ελευθέριο Γαβρίλη και Κωνσταντίνο Ψαρρό. Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αιγαίου με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 2-1- 2024 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...

Αφού άκουσε Την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η υπό κρίση από 2.1.2024 αίτηση του κατηγορουμένου I. L. του K. και της F., κρατούμενου στο Ειδικό Σωφρονιστικό Κατάστημα Νέων Αυλώνα, για αναίρεση της υπ' αριθ. 105-106/2023 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αιγαίου, με την οποία απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η με αριθμό 4/16.12.2021 έφεσή του κατά της υπ' αριθ. 91, 115, 116, 122, 123, 124, 125, 126, 127/16.12.2021 καταδικαστικής αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Σύρου, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα [άρθρα 466 παρ. 2, 474 παρ. 2Α,4, 473 παρ. 2 και 3 ΚΠΔ] περιέχει δε λόγους αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Α', Δ' και Θ' του ΚΠΔ [απόλυτη ακυρότητα που συνέβη κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο, έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, υπέρβαση εξουσίας]. Συνακόλουθα, είναι παραδεκτή και πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω. Κατά τις διατάξεις του άρθρου 349 του ΚΠΔ, όπως αυτό τροποποιήθηκε και διαμορφώθηκε με το άρθρο 41 του ν. 4947/2022 [ΦΕΚ Α'124/23.06.2022] και έχει εφαρμογή εν προκειμένω, "1.

Το δικαστήριο μπορεί, μετά από πρόταση του εισαγγελέα ή και αυτεπαγγέλτως, να διατάξει την αναβολή της δίκης για λόγους ανώτερης βίας, με αίτημα δε κάποιου από τους διαδίκους, για σοβαρούς λόγους υγείας ή λόγους ανώτερης βίας. Το σημαντικό αίτιο μπορεί να προβληθεί από οποιονδήποτε ακόμη και όταν αφορά το πρόσωπο του διορισμένου πληρεξουσίου δικηγόρου, σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 340.

Ο σοβαρός λόγος υγείας αποδεικνύεται αποκλειστικά με ιατρική πιστοποίηση νοσηλευτικού ιδρύματος ή ιατρού πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, η ακρίβεια της οποίας ελέγχεται με οποιονδήποτε τρόπο κατά την κρίση του δικαστηρίου. 2. Το δικαστήριο πριν διατάξει την αναβολή, υποχρεούται να διερευνήσει τη δυνατότητα διακοπής της δίκης. ....

Η απόφαση που δέχεται τους λόγους αναβολής πρέπει να έχει ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η οποία πρέπει να αναφέρει, ότι ο λόγος της αναβολής δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί με διακοπή της δίκης.... 3. .... 4. Η αποχή των δικηγόρων αποτελεί λόγο ανώτερης βίας για την αναβολή". Κατά την έννοια των ως άνω διατάξεων, ως ανώτερη βία νοείται κάθε απρόβλεπτο και εξαιρετικό γεγονός, είτε αντικειμενικό είτε σχετικό με το πρόσωπο του δικαιούχου, το οποίο στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν μπορεί να αποτραπεί με μέτρα εξαιρετικής επιμέλειας και σύνεσης, ενώ ως ανυπέρβλητο κώλυμα θεωρείται εκείνο, το οποίο οπωσδήποτε δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα του διαδίκου και το οποίο δεν ήταν δυνατό να υπερβεί αυτός με κανένα τρόπο.

Περαιτέρω, από τις ίδιες ως άνω διατάξεις προκύπτει, ότι το Δικαστήριο έχει υποχρέωση, πριν διατάξει την αναβολή, να ερευνήσει τη δυνατότητα διακοπής της δίκης και να αιτιολογήσει συνοπτικά ότι δεν μπορεί ο λόγος αναβολής να αντιμετωπιστεί με διακοπή, όταν αποφασίζει για την αναβολή και πριν διατάξει αυτήν, και όχι όταν αποφαίνεται για την απόρριψη του σχετικού αιτήματος, εκτός αν υποβληθεί ξεχωριστό αυτοτελές αίτημα για διακοπή της δίκης, σε περίπτωση απόρριψης του αιτήματος αναβολής αυτής (ΑΠ 1550/2024, ΑΠ 1300/2023, ΑΠ 907/2022, ΑΠ 1367/2022). Το Δικαστήριο, δηλαδή, υποχρεούται να ερευνήσει τη δυνατότητα αρχικά διακοπής και στη συνέχεια αναβολής της δίκης, μόνο αν κρίνει ότι οι επικαλούμενοι λόγοι, για τους οποίους ζητείται η αναβολή, είναι σοβαροί λόγοι υγείας ή συνιστούν ανώτερη βία, όχι όμως και όταν κρίνει ότι δεν υφίστανται τέτοιοι και, επομένως, δεν συντρέχει λόγος αναβολής [ΑΠ 1550/2024, ΑΠ 868/2023, ΑΠ 907/2022].

Εξάλλου, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 501 παρ. 1 εδ. α, γ' και δ' του ΚΠΔ (όπως αυτό τροποποιήθηκε με το άρθρο 153 του ν. 4855/2021) "Αν κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ο εκκαλών δεν εμφανιστεί αυτοπροσώπως ή δια συνηγόρου του, αν συντρέχει η περίπτωση της παρ. 3 του άρθρου 340, η έφεση απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη, εκτός αν έχει προηγηθεί παραίτηση, οπότε κηρύσσεται απαράδεκτη. ....

Η απόφαση που απορρίπτει την έφεση μπορεί να προσβληθεί μόνο με αναίρεση. Η διάταξη του άρθρου 349 για αναβολή της συζήτησης εφαρμόζεται και υπέρ του εκκαλούντος. ....". Από το συνδυασμό των ως άνω διατάξεων του άρθρου 349 και αυτών του άρθρου 501 συνάγεται ότι στον εκκαλούντα - κατηγορούμενο παρέχεται το δικαίωμα να ζητήσει την αναβολή της δίκης για σοβαρούς λόγους υγείας ή λόγους ανώτερης βίας που αφορούν αυτόν ή τον συνήγορο του, οι οποίοι πρέπει να προβάλλονται με τρόπο σαφή και ορισμένο και να αποδεικνύεται η βασιμότητά τους, και ότι σε περίπτωση που ο εκκαλών - κατηγορούμενος δεν εμφανιστεί αυτοπροσώπως ή δια συνηγόρου του προς υποστήριξη της έφεσής του, το εφετείο ερευνά μόνο αν ο εκκαλών κλητεύθηκε νομίμως και εμπροθέσμως από το σχετικό αποδεικτικό επίδοσης και ακολούθως απορρίπτει την έφεση ως ανυποστήρικτη.

Κατά της απόφασης αυτής ο εκκαλών μπορεί να ασκήσει αναίρεση για οποιονδήποτε λόγο από τους διαλαμβανόμενους στο άρθρο 510 παρ. 1 του ΚΠΔ, στους οποίους περιλαμβάνεται και η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, υπό την προϋπόθεση ότι αναφέρεται μόνο σε πλημμέλειες αυτής σε σχέση με τη νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευσή του στο ακροατήριο και όχι σε πλημμέλειες της απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου.

Με την αναίρεση κατά της απόφασης που απέρριψε την έφεση ως ανυποστήρικτη συμπροσβάλλεται, κατ' άρθρο 504 παρ. 4 του ΚΠΔ, και η προπαρασκευαστική που απέρριψε το αίτημα αναβολής. Περαιτέρω, η επιβαλλόμενη από το άρθρο 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, της οποίας η έλλειψη στοιχειοθετεί τον, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Δ' του ίδιου Κώδικα, λόγο αναίρεσης, πρέπει να υπάρχει, όχι μόνον στην απόφαση περί της ενοχής, δηλαδή την καταδικαστική ή απαλλακτική για την κατηγορία απόφαση του δικαστηρίου, αλλά σε όλες τις αποφάσεις, ανεξάρτητα αν αυτές είναι οριστικές ή παρεμπίπτουσες ή αν η έκδοσή τους απόκειται στη διακριτική, ελεύθερη ή ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου που τις εξέδωσε.

Συνακόλουθα, η παρεμπίπτουσα απόφαση, που απορρίπτει αίτημα αναβολής της δίκης κατά το άρθρο 349 του ΚΠΔ, για σοβαρούς λόγους υγείας του κατηγορουμένου ή για λόγο ανώτερης βίας, πρέπει να είναι ειδικά αιτιολογημένη, μολονότι η παραδοχή ή η απόρριψη της σχετικής αιτήσεως έχει αφεθεί στην ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου.

Πρέπει, δηλαδή, στην παρεμπίπτουσα απόφαση να διαλαμβάνονται: α) τα αποδεικτικά μέσα που έλαβε υπόψη και αξιολόγησε το δικαστήριο, για να διαμορφώσει τη σχετική (απορριπτική) κρίση του, β) τα πραγματικά περιστατικά και στοιχεία που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία, στα οποία θεμελιώθηκε το αβάσιμο του αιτήματος αναβολής και γ) οι νομικές σκέψεις που αιτιολογούν τη δικανική πεποίθηση ότι ο προβαλλόμενος λόγος δεν αποτελεί νόμιμο και βάσιμο λόγο αναβολής της δίκης (σοβαρή ασθένεια του κατηγορουμένου ή γεγονός ανώτερης βίας), καθώς και η αντίστοιχη απορριπτική κρίση του δικαστηρίου για το αίτημα αναβολής (Ολ ΑΠ 7/2005).

Ως προς τα αποδεικτικά μέσα αρκεί να προκύπτει ο κατ' είδος προσδιορισμός τους, χωρίς να απαιτείται να αναφέρεται και τι προέκυψε από το καθένα χωριστά ώστε να γίνει αξιολογική συσχέτιση μεταξύ τους. Ωστόσο, πρέπει να προκύπτει από την απόφαση, κατά τρόπο αναμφισβήτητο, ότι το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά μέσα και όχι μόνο μερικά απ' αυτά για να μορφώσει την απορριπτική περί αναβολής κρίση του [ΑΠ 1550/2024, ΑΠ 1367/2022].

Η απόρριψη δε του αιτήματος αναβολής της δίκης χωρίς την απαιτούμενη ως άνω ειδική αιτιολογία και η εν συνεχεία απόρριψη της έφεσης ως ανυποστήρικτης, ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η' ισχ. ΚΠΔ αναιρετικό λόγο της παράνομης απόρριψης της έφεσης ως ανυποστήρικτης, υπό την προϋπόθεση, όμως, ότι το αίτημα αυτό υποβλήθηκε κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, αλλιώς το δικαστήριο δεν έχει υποχρέωση να απαντήσει και μάλιστα με ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία σε αόριστο αίτημα.

Ειδικότερα, στο άρθρο 510 παρ. 1 του ισχύοντος από 1.7.2019 νέου ΚΠΔ, προστέθηκε, μετά την αναρίθμηση των λόγων αναίρεσης κατ' αποφάσεως, ως αυτοτελής λόγος αναίρεσης ο προβλεπόμενος στο στοιχ. Η' του εν λόγω άρθρου, ήτοι "η παράνομη απόρριψη της έφεσης ως απαράδεκτης (άρθ. 476) ή ως ανυποστήρικτης (άρθ. 501 παρ. 1)". Οι περιπτώσεις αυτές, πριν από την ισχύ του νέου ΚΠΔ, ελέγχονταν αναιρετικά μόνο ως μορφή υπέρβασης εξουσίας, πλην όμως, τώρα υπάγονται αποκλειστικά στην ως άνω ειδικότερη διάταξη και μόνο η μη υπαγόμενη σ' αυτήν αντίστροφη περίπτωση, κατά την οποία η έφεση παρά τον νόμο δεν απορρίφθηκε -όπως έπρεπε- ως απαράδεκτη ή ανυποστήρικτη, εξακολουθεί να υπάγεται στον κατ' άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Θ' του νέου ΚΠΔ αναιρετικό λόγο της υπέρβασης εξουσίας.

Έτσι, η αναιτιολόγητη απόρριψη του αιτήματος αναβολής που προηγήθηκε της απόρριψης της έφεσης ως ανυποστήρικτης, για μεν την παρεμπίπτουσα αυτή απόφαση ιδρύει τον αναιρετικό λόγο του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ', σε συνδυασμό με άρθρο 504 παρ. 4 ν.ΚΠΔ, για δε την επακολουθήσασα τελειωτική απόφαση, που απέρριψε την έφεση ως ανυποστήρικτη, ιδρύει τον αναιρετικό λόγο του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ.

Η' του αυτού Κώδικα [ΑΠ 1550/2024, ΑΠ 1367/2022]. Ενόψει αυτών, κατ' ορθή εκτίμηση του αναιρετηρίου, ο αναιρεσείων επικαλείται τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η' (και όχι Θ') του νέου ΚΠΔ λόγο αναίρεσης. Επίσης, κατά τη διάταξη του άρθρου 171 παρ.1 στοιχ. δ' του ν.ΚΠΔ, απόλυτη ακυρότητα -που λαμβάνεται και αυτεπαγγέλτως υπόψη από το δικαστήριο σε κάθε στάδιο της διαδικασίας και στον Άρειο Πάγο ακόμη, και ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Α' του ίδιου Κώδικα λόγο αναίρεσης- υπάρχει (και) αν δεν τηρηθούν οι διατάξεις που καθορίζουν την εμφάνιση, την εκπροσώπηση, την υπεράσπιση του κατηγορουμένου και την άσκηση των δικαιωμάτων που του παρέχονται από τον νόμο, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (Ε.Σ.Δ.Α., που κυρώθηκε για πρώτη φορά με τον ν. 2329/1953, εκ νέου με το ν.δ 53/1974 και αποδόθηκε στη δημοτική γλώσσα με το π.δ. 76/1.11.2022) και το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα.

Με βάση τις διατάξεις του άρθρου 6 της ΕΣΔΑ, αν υποβληθεί νομίμως αίτημα αναβολής της δίκης και αυτό απορριφθεί χωρίς ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, θεωρείται ότι προσβάλλεται το δικαίωμα του κατηγορουμένου για δίκαιη δίκη και ιδρύεται και ο ως άνω λόγος αναίρεσης της απόλυτης ακυρότητας [ΑΠ 1258/2023, ΑΠ 1225/2020].

Συνακόλουθα, αν η αναιτιολόγητη απόρριψη του αιτήματος αναβολής αφορούσε κώλυμα του συνηγόρου υπεράσπισης, συντρέχει ο αναιρετικός λόγος της απόλυτης ακυρότητας, λόγω παραβίασης των διατάξεων που καθορίζουν την εκπροσώπηση και υπεράσπιση του κατηγορουμένου (άρθρα 510 παρ. 1 στοιχ. Α', 171 παρ. 1 εδ. δ'του ν.ΚΠΔ, 6 παρ. 1, 3 στοιχ .γ' ΕΣΔΑ) [ΑΠ 1367/2022].

Στην προκείμενη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 105-106/2023 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αιγαίου, απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη, μετά την απόρριψη [κατά πλειοψηφία] του αιτήματος αναβολής της δίκης, η με αριθμό 4/16.12.2021 έφεση του ήδη αναιρεσείοντος, που είχε ασκήσει ο ίδιος κατά της υπ' αριθ. 91, 115, 116, 122, 123, 124, 125, 126, 127/16.12.2021 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Σύρου, με την οποία κηρύχθηκε ένοχος για ανθρωποκτονία με πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση και καταδικάστηκε σε ποινή ισόβιας κάθειρξης.

Ειδικότερα, από την επιτρεπτή, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, επισκόπηση των πρακτικών της κατ' έφεση δίκης, επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, προκύπτουν τα ακόλουθα: Κατά τη δικάσιμο της 12.12.2023, στην οποία είχε προσδιοριστεί (μετ' αναβολή) να εκδικαστεί ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αιγαίου η ως άνω έφεση του ήδη αναιρεσείοντος, αυτός, κατά την εκφώνηση του ονόματός του, δεν εμφανίστηκε αυτοπροσώπως ή δια συνηγόρου στο ακροατήριο του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου, προκειμένου να υποστηρίξει την έφεσή του.

Εμφανίστηκε, όμως, η δικηγόρος του Δ.Σ. Σύρου Μαρούσα Πλατή, η οποία, αφού έλαβε τον λόγο από την Πρόεδρο του Δικαστηρίου, δήλωσε ότι "ο δικηγόρος Αθηνών Α. Λ., τον οποίο διόρισε ως συνήγορο υπεράσπισής του ο εκκαλών-κατηγορούμενος, ο οποίος έχει μελετήσει τη δικογραφία, έχει στα χέρια του τα σχετικά έγγραφα και παραστάθηκε πρωτοδίκως, την εξουσιοδότησε να εμφανιστεί σήμερα στο Δικαστήριο και να υποβάλει αίτημα αναβολής της υπόθεσης, καθόσον αυτός (συνήγορος) συμμετέχει στην εξαγγελθείσα για το χρονικό διάστημα από 12.12.2023 έως και 05.01.2024 αποχή των δικηγόρων του Δ.Σ.

Αθηνών", προσκομίζοντας, ταυτόχρονα, η ως άνω δικηγόρος στο Δικαστήριο 1) την από 09.12.2023 εξουσιοδότηση του εκκαλούντος-κατηγορουμένου (ήδη αναιρεσείοντος) στον ως άνω συνήγορο υπεράσπισής του Α. Λ. και 2) την από 11.12.2023 εξουσιοδότηση του τελευταίου προς την ίδια, μόνο για την υποβολή αιτήματος αναβολής της υπόθεσης, τις οποίες (εξουσιοδοτήσεις) ανέγνωσε η Πρόεδρος του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου, δημόσια στο ακροατήριο.

Στο σημείο αυτό της δευτεροβάθμιας δίκης, εμφανίστηκαν οι Γ. Χ. του Α., Μ. Χ. του Α. και Ε. Χ. του Ι., κάτοικοι ..., οι οποίοι δήλωσαν ότι παρίστανται για την υποστήριξη της κατηγορίας κατά του εκκαλούντος-κατηγορουμένου, ως κληρονόμοι των πρωτοδίκως παρασταθέντων με την ιδιότητα αυτή, και διόρισαν προς τούτο πληρεξουσίους τους δικηγόρους τους παρόντες Κωνσταντίνο Ψαρρό (Δ.Σ.

Αθηνών) και Ελευθέριο Γαβρίλη (Δ.Σ. Νάξου). Επί του υποβληθέντος αιτήματος αναβολής, ο Εισαγγελέας της έδρας πρότεινε την αναβολή της δίκης, κατ' άρθρο 349 ΚΠΔ, για λόγους ανώτερης βίας στο πρόσωπο του ως άνω συνηγόρου υπεράσπισης του εκκαλούντος-κατηγορουμένου, δικηγόρου του Δ.Σ. Αθηνών Α. Λ., οι συνήγοροι δε των παρασταθέντων προς υποστήριξη της κατηγορίας, αφού δήλωσαν ενώπιον του Δικαστηρίου ότι "οι ίδιοι αιτήθηκαν και πήραν άδειες από τους δικηγορικούς τους συλλόγους προκειμένου να παρασταθούν στη σημερινή δίκη, καθόσον πρόκειται για δίκη σε δεύτερο βαθμό με κρατούμενο συνεπεία της πρωτοβάθμιας καταδικαστικής απόφασης", καθώς και ότι "οι ίδιοι όπως και οι λοιποί παράγοντες της δίκης ταξίδεψαν από τη Θήρα για Αθήνα και από Αθήνα για Σύρο προκειμένου να είναι παρόντες σήμερα στο Δικαστήριο, όπως εξάλλου και την προηγούμενη φορά και ότι με το παραπάνω αίτημα αναβολής υπάρχει διάθεση παρέλκυσης της δίκης", ζήτησαν να απορριφθεί το υποβληθέν αίτημα αναβολής.

Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αιγαίου με την υπ' αριθ. 105/2023 παρεμπίπτουσα απόφασή του, μετά την παράθεση των διατάξεων του άρθρου 349 ΚΠΔ, απέρριψε, κατά πλειοψηφία, το αίτημα αναβολής με την ακόλουθη αιτιολογία: "Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από όλα τα σχετικά διαδικαστικά έγγραφα της παρούσας δίκης, η συγκεκριμένη ποινική υπόθεση είχε προσδιορισθεί, αρχικά, για τη δικάσιμο της 4ης.4.2023, κατά την οποία η υπόθεση αναβλήθηκε για τη σημερινή ρητή δικάσιμο της 12ης.12.2023, κατ' άρθρο 349 ΚΠΔ για λόγους ανώτερης βίας στο πρόσωπο του συνηγόρου υπεράσπισης του εκκαλούντος-κατηγορουμένου, Α.

Λ. (παράσταση σε άλλο Δικαστήριο).

Περαιτέρω αποδείχθηκε, ότι κατά τη σημερινή δικάσιμο της 12.12.2023, εμφανίσθηκε, ως άγγελος, η δικηγόρος του Δ.Σ. Σύρου, Μαρούσα Πλατή, η οποία υπέβαλε αίτημα αναβολής στο πρόσωπο του συνηγόρου υπεράσπισης του εκκαλούντος, Α. Λ., λόγω της εξαγγελθείσας για το χρονικό διάστημα από 12.12.2023 έως και 05.01.2024 αποχής των δικηγόρων του Δ.Σ.

Αθηνών. Το αίτημα, αυτό, θα πρέπει να απορριφθεί, καθώς στην προκειμένη περίπτωση, πρόκειται περί κρατούμενου δυνάμει καταδικαστικής απόφασης του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, σύμφωνα δε με την από 8.12.2023 απόφαση της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος, την οποία και επικύρωσε το ΔΣ του ΔΣ Αθηνών, μέλος του οποίου, με ΑΜ ΔΣΑ 24178, τυγχάνει ο Α.

Λ. του Ε., του πλαισίου της αποχής εκφεύγει, μεταξύ άλλων και η συγκεκριμένη περίπτωση, καθώς ρητά προβλέπεται η χορήγηση άδειας, δοθέντος ότι στις παραπάνω αποφάσεις -εκτός άλλων περιπτώσεων- αναφέρεται ότι άδειες θα χορηγούνται αποκλειστικά και μόνο και σε ποινικές δίκες β' βαθμού με κρατούμενο, συνεπεία πρωτοβάθμιας καταδικαστικής απόφασης.

Για αυτό το λόγο, άλλωστε, οι δικηγόροι Κωνσταντίνος Ψαρρός (Δ.Σ. Αθηνών) και Ελευθέριος Γαβρίλης (Δ.Σ. Νάξου), πληρεξούσιοι δικηγόροι των παρισταμένων προς υποστήριξη της κατηγορίας: 1) Γ. Χ. του Α. και της Ε., 2) Μ. Χ. του Α. και της Ε. και 3) Ε. Χ. του Ι., αιτήθηκαν και πήραν άδειες από τους δικηγορικούς τους συλλόγους προκειμένου να παρασταθούν στη σημερινή δίκη και ως εκ τούτου ευχερώς θα είχε χορηγηθεί σχετική άδεια και στον ως άνω δικηγόρο του εκκαλούντος.

Η ρητή, δε, εξαίρεση, από το γενικό πλαίσιο αποχών, αποσκοπεί στη δίκαιη δίκη και τη διασφάλιση των δικαιωμάτων του κατηγορουμένου-κρατουμένου, με πρωτόδικη απόφαση δικαστηρίου, κατ' άρθρ. 6 ΕΣΔΑ, και τούτο, διότι σε περίπτωση αθωωτικής απόφασης, θα έχει υποβληθεί στη δυσβάσταχτη διαδικασία κράτησης σε σωφρονιστικό κατάστημα, αιτούμενος, ενδεχομένως και αποζημίωση για άδικη κράτηση".

Ακολούθως, μετά την απόρριψη, κατά πλειοψηφία, του αιτήματος αναβολής, για την υποβολή του οποίου και μόνο είχε εξουσιοδοτηθεί η ανωτέρω, εμφανισθείσα σαν άγγελος, δικηγόρος του Δικηγορικού Συλλόγου Σύρου, ο απών εκκαλών-κατηγορούμενος, ήδη αναιρεσείων, δεν εκπροσωπήθηκε από συνήγορο κατά την εκδίκαση της έφεσής του και το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, αφού ερεύνησε τη νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευσή του από το σχετικό αποδεικτικό επίδοσης, το οποίο αναγνώσθηκε δημόσια στο ακροατήριο, με την τελειωτική απόφασή του 106/2023 απέρριψε, μετά από όμοια πρόταση του Εισαγγελέα, την έφεση ως ανυποστήρικτη με το ακόλουθο σκεπτικό: "....

Στην προκειμένη περίπτωση ο εκκαλών-κατηγορούμενος άσκησε εμπρόθεσμα στις 16.12.2021 έφεση, με αριθμό εκθέσεως 4, κατά της υπ' αριθμόν 91, 115, 116, 122, 123, 124, 125, 126, 127/16.12.2021 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Σύρου. Όπως προκύπτει από το από 13.11.2023 αποδεικτικό επίδοσης του Γραμματέα του Ε.Σ.Κ.Ν. Αυλώνα, Σ. Π., η σχετική με αριθμό ΒΚ 57/2021 κλήση, μετά του καταλόγου μαρτύρων, με την οποία κλήθηκε ο εκκαλών να παρουσιαστεί κατά τη σημερινή δικάσιμο, προκειμένου να υποστηρίξει την κρινόμενη έφεσή του, επιδόθηκε στον ίδιο τον εκκαλούντα-κατηγορούμενο (βλ.

σχ. αποδεικτικό επιδόσεως) στο Ε.Σ.Κ.Ν. Αυλώνα όπου και κρατείται δυνάμει της πρωτοβάθμιας καταδικαστικής απόφασης και έχει ενημερωθεί ότι σε περίπτωση μη εμφανίσεως ή εκπροσωπήσεώς του θα δικασθεί ερήμην. Εφόσον λοιπόν ο εκκαλών-κατηγορούμενος, παρ' ότι κλητεύθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, για να εμφανιστεί στη σημερινή δίκη, δεν παρουσιάστηκε, πρέπει να απορριφθεί η έφεσή του ως ανυποστήρικτη (άρθρα .... )".

Με αυτά που δέχθηκε το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αιγαίου διέλαβε στην απορριπτική του αιτήματος αναβολής παρεμπίπτουσα υπ' αρ. 105/2023 απόφασή του, η οποία εκδόθηκε πριν από την προσβαλλόμενη τελειωτική με αριθ. 106/2023 απόφασή του και συμπροσβάλλεται με αυτήν [άρθ. 504 παρ. 4 ΚΠΔ], την επιβαλλόμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, καθώς, προκειμένου να καταλήξει στην απορριπτική του αιτήματος κρίση, παρά τις περί του αντιθέτου αιτιάσεις του αναιρεσείοντος, έλαβε υπόψη του και αξιολόγησε, μνημονεύοντας ρητά, α) τη δήλωση της, ως αγγέλου, εμφανισθείσας δικηγόρου του ΔΣ Σύρου, η οποία ανακοίνωσε στο Δικαστήριο το κώλυμα του συνηγόρου υπεράσπισης του εκκαλούντος-κατηγορουμένου και ήδη αναιρεσείοντος, Α.

Λ. (ΔΣ Αθηνών), εξουσιοδοτηθείσα, για την υποβολή και μόνο του αιτήματος αναβολής, β) τις προσκομισθείσες ενώπιον του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου, από την ως άνω δικηγόρο Σύρου, παραπάνω δύο εξουσιοδοτήσεις, ήτοι την από 9.12.2013 του εκκαλούντος-κατηγορουμένου προς τον συνήγορο υπεράσπισής του Α. Λ. και την από 11.12.2023 εξουσιοδότηση του τελευταίου προς την παραπάνω δικηγόρο Σύρου, γ) την από 8.12.2023 απόφαση της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδας, που επικυρώθηκε με απόφαση του ΔΣ του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, μέλος του οποίου είναι ο δικηγόρος του εκκαλούντος Α.

Λ., με την οποία είχε αποφασιστεί αποχή των δικηγόρων από την άσκηση των καθηκόντων τους για το ως άνω χρονικό διάστημα, στο οποίο περιλαμβάνονταν και ο κρίσιμος χρόνος εκδίκασης της έφεσης, με συγκεκριμένο πλαίσιο αποχών και ρητή πρόβλεψη χορήγησης αδειών στις περιοριστικά αναφερόμενες περιπτώσεις, μεταξύ των οποίων και "σε δίκες β' βαθμού με κρατούμενο, συνεπεία πρωτοβάθμιας καταδικαστικής απόφασης" και δ) τη χορήγηση σε καθένα των ως άνω δύο συνηγόρων των παρισταμένων προς υποστήριξη της κατηγορίας από τον οικείο Δικηγορικό Σύλλογο εκάστου άδειας παράστασης ενώπιον του ΜΟΕ Αιγαίου κατά τη δικάσιμο της 12.12.2023, που ήταν τα μόνα προσκομισθέντα αποδεικτικά στοιχεία (μέσα), από τα οποία το Δικαστήριο συνήγαγε τα πραγματικά περιστατικά που αναφέρει στην παρεμπίπτουσα απόφασή του και προέκυψαν από τη διαδικασία στο ακροατήριο και στα οποία το Δικαστήριο θεμελίωσε την ουσιαστική αβασιμότητα του αιτήματος αναβολής, με συλλογισμούς που αιτιολογούν τη δικανική του πεποίθηση, ειδικότερα δε, ότι η επίκληση της συμμετοχής του συνηγόρου υπεράσπισης στην αποχή των δικηγόρων της χώρας, δεν αποτελεί εν προκειμένω λόγο ανώτερης βίας με απόλυτη ισχύ, καθόσον με την από 8.12.2023 απόφαση της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος, που επικυρώθηκε από το ΔΣ του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, προβλέφθηκε ρητά ότι θα χορηγούνται άδειες στους δικηγόρους για τις ποινικές δίκες στο δεύτερο βαθμό, όταν κρατούνται οι κατηγορούμενοι δυνάμει πρωτοβάθμιας καταδικαστικής απόφασης, όπως συνέβαινε στην κρινόμενη περίπτωση, και όφειλε, συνεπώς, ο συνήγορος υπεράσπισης του εκκαλούντος-κατηγορουμένου να υποβάλει τη σχετική αίτηση στο Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών και να λάβει την απαιτούμενη άδεια, όπως είχαν πράξει και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των υποστηριζόντων την κατηγορία.

Παράλληλα δε, έκρινε το Δικαστήριο ότι η ανωτέρω εξαίρεση από το γενικό πλαίσιο αποχών αποβλέπει στη διασφάλιση των δικαιωμάτων του κατάδικου και κρατούμενου με πρωτόδικη απόφαση, κατά το άρθρο 6 ΕΣΔΑ, αιτιολογώντας την κρίση του αυτή. Κρίνοντας το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, με βάση τα ανωτέρω, ότι δεν συνέτρεχε βάσιμος λόγος αναβολής, δεν υποχρεούνταν, παρά τα περί του αντιθέτου υποστηριζόμενα με τον πρώτο αναιρετικό λόγο, να διερευνήσει τη δυνατότητα διακοπής της δίκης ούτε να αιτιολογήσει τη μη διακοπή αυτής, αφού, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης, δεν προβλήθηκε από τον εκκαλούντα-κατηγορούμενο, ήδη αναιρεσείοντα, ή τον συνήγορό του δια της εμφανισθείσας, ως αγγέλου, δικηγόρου Σύρου αυτοτελές αίτημα για διακοπή της δίκης σε περίπτωση που απορρίπτονταν το αίτημα αναβολής.

Επομένως, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' σε συνδυασμό με το άρθρο 171 παρ. 1δ', 2 του ν.ΚΠΔ πρώτος λόγος της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, για απόλυτη ακυρότητα που συνέβη κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο λόγω προσβολής του δικαιώματος ακρόασης του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου και έλλειψης αιτιολογίας ως προς την απόρριψη του αιτήματος διακοπής της δίκης, είναι αβάσιμος.

Επισημαίνεται, ότι οι προβαλλόμενοι με το δεύτερο λόγο αναίρεσης, κατά το σχετικό σκέλος του, ισχυρισμοί του αναιρεσείοντος α) ότι κατά την ως άνω δικάσιμο (ήτοι της 12ης.12.2023 που θα εκδικάζονταν η έφεσή του) "θα εμφανιζόταν αυτοπροσώπως ο συνήγορός του Α. Λ. να αιτηθεί την αναβολή της δίκης, πλην όμως την ημέρα του δικαστηρίου παρουσίασε αρρυθμίες στην καρδιά του και δεδομένου ότι πάσχει από καρδιολογικά προβλήματα δεν μπόρεσε να ταξιδέψει, προκειμένου να εξεταστεί από τον θεράποντα ιατρό του", και β) ότι ο ως άνω συνήγορός του είχε υποβάλει αίτημα στο Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών προκειμένου να του χορηγηθεί άδεια για να παρασταθεί κατά την ως άνω δικάσιμο ενώπιον του ΜΟΕ Αιγαίου, το οποίο αίτημα απορρίφθηκε, ουδόλως προκύπτουν από τα υπ' αριθ. 105-106/2023 πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης.

Αντιθέτως, από τα πρακτικά αυτά, τα οποία, αφού δεν έχουν προσβληθεί για πλαστότητα, αποδεικνύουν όλα όσα αναγράφονται σε αυτά [άρθ. 141 παρ. 3 ΚΠΔ], προκύπτει ανενδοίαστα και με σαφήνεια ότι η εμφανισθείσα, σαν άγγελος, ενώπιον του ΜΟΕ Αιγαίου δικηγόρος Σύρου Μαρούσα Πλατή, η οποία υπέβαλε το αίτημα αναβολής της δίκης, εξουσιοδοτημένη από τον ως άνω συνήγορο υπεράσπισης του τότε εκκαλούντος, ήδη αναιρεσείοντος, Α.

Λ., μόνο για την υποβολή του αιτήματος αναβολής στο πρόσωπό του λόγω συμμετοχής του στην εξαγγελθείσα αποχή των δικηγόρων του ΔΣ Αθηνών, ουδεμία απολύτως αναφορά έκανε ότι επρόκειτο να εμφανιστεί ενώπιον του ΜΟΕ Αιγαίου ο εν λόγω συνήγορος υπεράσπισης για να υποβάλει αυτοπροσώπως το αίτημα αναβολής ούτε ότι ο ίδιος είχε υποβάλει αίτηση στον ΔΣΑ για χορήγηση άδειας προκειμένου να παρασταθεί στη συζήτηση της έφεσης κατά την ως άνω δικάσιμο (12.12.2023) και ότι η αίτησή του απορρίφθηκε, ούτε, βέβαια, η ως άνω δικηγόρος Σύρου προσκόμισε έγγραφο από το οποίο να προκύπτει ότι ο πληρεξούσιος δικηγόρος του εκκαλούντος-κατηγορουμένου αιτήθηκε να του χορηγηθεί τέτοια άδεια και ότι ο ΔΣΑ απέρριψε την αίτησή του, σε αντίθεση με τη χορήγηση όμοιας άδειας στον εκ των συνηγόρων των υποστηριζόντων την κατηγορία δικηγόρο Αθηνών Κωνσταντίνο Ψαρρό.

Το δε υπ' αριθ. πρωτ. 68/2.4.2024 έγγραφο του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (ΔΣΑ), προς τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος Α. Λ., που επισυνάπτεται στο νομίμως υποβληθέν ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου υπόμνημα του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου και έχει ως περιεχόμενο, κατά πιστή μεταφορά, "Κατά τα εκτιθέμενα στην αίτησή σας πραγματικά περιστατικά ο εντολέας σας συμφώνησε να υποβληθεί αίτημα αναβολής προκειμένου να συμμετάσχετε στην αποχή, παρόλα αυτά εσείς ζητήσατε και τη χορήγηση άδειας για να παρασταθείτε στη συζήτηση της έφεσης του εντολέως σας, αλλά το αίτημά σας απορρίφθηκε και ως εκ τούτου ήσασταν υποχρεωμένος να απέχετε από τη συζήτηση, οπότε, μόνη δυνατότητα για να μην απορριφθεί η έφεση του εντολέως σας ως ανυποστήρικτη ήταν η αναβολή της συζήτησης", ουδόλως αποδεικνύει τον ως άνω υπό στοιχ. (β) ισχυρισμό του αναιρεσείοντος, αφού το ως άνω έγγραφο περιέχει, απλώς, απάντηση του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών στην υποβληθείσα σ' αυτόν -μετά τη δημοσίευση (12.12.2023) της προσβαλλόμενης απόφασης- αίτηση, με αριθ.

πρωτ. 14829/18.12.2023, του πληρεξούσιου δικηγόρου του αναιρεσείοντος, Α. Λ., σύμφωνα με τα πραγματικά περιστατικά που ο τελευταίος εκθέτει στην εν λόγω αίτησή του, τα οποία ούτε καν δηλώθηκαν στην κατ' έφεση δίκη.

Συνεπώς, ενόψει των προεκτεθέντων, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ δεύτερος λόγος της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της συμπροσβαλλόμενης παρεμπίπτουσας απόφασης ως προς την απόρριψη του αιτήματος αναβολής, είναι αβάσιμος και, κατόπιν τούτου το Δικαστήριο, εφόσον δεν είχε γίνει έναρξη της συζήτησης της έφεσης [άρθ. 501 παρ. 4 του ισχ.

ΚΠΔ, όπως αυτό αντικ/κε με άρθ. 153 του ν. 4855/2021] κατά την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο της 4.4.2023, κατά την οποία η υπόθεση αναβλήθηκε για την αναφερόμενη στο προεισαγωγικό της παρούσας απόφασης ρητή δικάσιμο της 12.12.2023, κατ' άρθρο 349 ΚΠΔ, λόγω κωλύματος του συνηγόρου υπεράσπισης του τότε εκκαλούντος, ήδη αναιρεσείοντος, Α.

Λ., (παράσταση σε άλλο Δικαστήριο), απόντος τότε και του εκκαλούντος [σχετ. η υπ' αριθ. 52/4.4.2023 απόφαση του ΜΟΕ Αιγαίου, που βρίσκεται στη δικογραφία και επιτρεπτώς επισκοπείται], ορθά και νόμιμα απέρριψε την έφεση του ήδη αναιρεσείοντος ως ανυποστήρικτη, αφού διαπίστωσε ότι αυτός, αν και κλήθηκε νόμιμα, δεν εμφανίσθηκε κατά τη συζήτηση της έφεσης στη δικάσιμο της 12.12.2023 και ως εκ τούτου, δεν ιδρύθηκε ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Η' του ν.ΚΠΔ λόγος αναίρεσης για παράνομη απόρριψη της έφεσης ως ανυποστήρικτης, όπως [κατ' ορθή εκτίμηση του αναιρετηρίου] αιτιάται ο αναιρεσείων την προσβαλλόμενη τελειωτική απόφαση με το δεύτερο λόγο αναίρεσης κατά το σχετικό σκέλος του.

Περαιτέρω, η τυχόν παραβίαση της προαναφερθείσας διάταξης του άρθρου 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ, που καθιερώνει την αρχή της δίκαιης δίκης, δεν δημιουργεί ιδιαίτερο λόγο αναίρεσης της ποινικής απόφασης, πέραν από τους λόγους που περιοριστικά αναφέρονται στο άρθρο 510 παρ. 1 του ΚΠΔ, εκτός αν συνδυάζεται με άλλη πλημμέλεια, που υπάγεται στους προβλεπόμενους από την εν λόγω διάταξη λόγους αναίρεσης, σε συνδυασμό με όσα ορίζονται στη διάταξη του άρθρου 171 παρ. 1 εδ. δ' ΚΠΔ.

Εν προκειμένω, εφόσον κατά τα προεκτεθέντα, κρίθηκαν αβάσιμοι οι αναιρετικοί λόγοι της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της παρεμπίπτουσας απόφασης για την απόρριψη του αιτήματος αναβολής της δίκης και, ακολούθως, της παράνομης απόρριψης της έφεσης ως ανυποστήρικτης, ο αναιρεσείων δεν στερήθηκε την υπεράσπισή του, οπότε ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Α' ΚΠΔ, σε συνδυασμό με τα άρθρα 171 παρ. 1 εδ. δ' του ίδιου Κώδικα και 6 παρ. 1-3 ΕΣΔΑ, πρώτος λόγος αναίρεσης κατά το σχετικό σκέλος του, με τον οποίο επικαλείται απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο λόγω προσβολής του δικαιώματός του σε δίκαιη δίκη, είναι, επίσης, αβάσιμος. Μετά από αυτά, και αφού δεν υπάρχει άλλος αναιρετικός λόγος για εξέταση, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να επιβληθούν σε βάρος του αναιρεσείοντος τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας [άρθρο 578 παρ. 1 ΚΠΔ, όπως ίσχυε πριν από την αντικατάστασή του με το ν. 5090/2024], κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2.1.2024 αίτηση του I. L. του K. και της F., κρατούμενου στο Ειδικό Σωφρονιστικό Κατάστημα Νέων Αυλώνα, για αναίρεση της υπ' αριθ. 105-106/2023 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αιγαίου.

Επιβάλλει σε βάρος του αναιρεσείοντος τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας εκ διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Ιουνίου 2024.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ και τούτης αποχωρήσασας από την υπηρεσία η αρχαιότερη εν ενεργεία της συνθέσεως Αρεοπαγίτης

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 2 Οκτωβρίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ