1187/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 22 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ : Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-11-1993 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Δράμας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 144/1997 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 248/2000 μη οριστική, 220/2003 οριστική του Τριμελούς Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 18 Δεκεμβρίου 2003 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Δημάδης ανέγνωσε την από 26 Φεβρουαρίου 2006 έκθεση του αποχωρήσαντος ήδη από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη Μιχαήλ Μαργαρίτη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
Legislator headnote
AI generated1187/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Και έχει μεν τη υποχρέωση σύμφωνα με τις πιο πάνω διατάξεις και εκείνες του άρθρου 93 § 3 του Συντάγματος να αιτιολογήσει την απόφασή του, να αναφέρει δηλαδή τους λόγους που το οδήγησαν στον σχηματισμό της δικανικής του πεποιθήσεως, όχι όμως και να κάνει ειδική αναφορά και χωριστή αξιολόγηση του καθένα από αυτά, αρκεί να καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο το από όλο περιεχόμενο της αποφάσεως ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα.
Full text
Απόφαση 1187 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1187/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1΄ Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Χαράλαμπο Δημάδη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 22 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :
Του αναιρεσείοντος : ..... , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Εμμανουήλ Θαλασσινό.
Της αναιρεσίβλητης : ετερόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία ".... Ε.Ε.", που εδρεύει στο .... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Καταβάτη.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-11-1993 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Δράμας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 144/1997 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 248/2000 μη οριστική, 220/2003 οριστική του Τριμελούς Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 18 Δεκεμβρίου 2003 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Δημάδης ανέγνωσε την από 26 Φεβρουαρίου 2006 έκθεση του αποχωρήσαντος ήδη από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη Μιχαήλ Μαργαρίτη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
?. Κατά το άρθρο 559 αριθ. 20 ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως, αν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου, με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό. Ως έγγραφα νοούνται τα κατά την έννοια των άρθρων 339 και 432 ΚΠολΔ αποδεικτικά και συνεπώς δεν συμπεριλαμβάνονται σ΄ αυτά οι εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης.
Ο παρών λόγος αφορά "το λάθος στην ανάγνωση" του εγγράφου και δεν αναφέρεται στην περίπτωση που το δικαστήριο εκτίμησε και αξιολόγησε το πραγματικό περιεχόμενό του, έστω και εσφαλμένως και κατέληξε σε συμπέρασμα αντίθετο από εκείνο που θεωρεί ως ορθό ο αναιρεσείων, γιατί τότε πρόκειται για αιτίαση σχετική με την ανέλεγκτη αναιρετικά, κατά το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ εκτίμηση πραγμάτων.
Στην προκειμένη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες με τον πρώτο λόγο της αναιρέσεως αποδίδουν στην απόφαση του Εφετείου την πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 20 ΚΠολΔ και συγκεκριμένα ότι παραμόρφωσε το περιεχόμενο των εξής "εγγράφων": α) του υπ΄ αριθ. 2451/1992 εγγράφου της 14ης Περιφερειακής Υπηρεσίας και β) της από 15.5.2001 έκθεσης πραγματογνωμοσύνης του διορισθέντος από το δικαστήριο πραγματογνώμονα ......
Ο παρών λόγος, κατά το πρώτο μέρος του είναι αβάσιμος, διότι, όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο ανέγνωσε ορθώς το υπ' αριθ. 2451/1952 έγγραφο της 14ης Περιφερειακής Υπηρεσίας, ως προς την αναγραφόμενη σ' αυτό ένδειξη της πυκνότητας του εξετασθέντος δείγματος μπετόν σε "Β 120",που διαπιστώθηκε από τον έλεγχο της υπηρεσίας αυτής, πλην όμως θεωρεί ότι η ένδειξη αυτή "δεν κρίνεται πειστική", λόγω παρατυπιών περί τη λήψη των δοκιμίων, τις οποίες εκθέτει στην απόφαση.
Ο ίδιος λόγος της αναιρέσεως, κατά το δεύτερο μέρος του, είναι απαράδεκτος, αφού η έκθεση πραγματογνωμοσύνης δεν αποτελεί αποδεικτικό έγγραφο υπό την ανωτέρω έννοια.
??. Όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 335 και 338 έως 341 ΚΠολΔ, το Δικαστήριο της ουσίας, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν ενώπιόν του οι διάδικοι για την απόδειξη πραγματικών ισχυρισμών αυτών, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.
Και έχει μεν τη υποχρέωση σύμφωνα με τις πιο πάνω διατάξεις και εκείνες του άρθρου 93 § 3 του Συντάγματος να αιτιολογήσει την απόφασή του, να αναφέρει δηλαδή τους λόγους που το οδήγησαν στον σχηματισμό της δικανικής του πεποιθήσεως, όχι όμως και να κάνει ειδική αναφορά και χωριστή αξιολόγηση του καθένα από αυτά, αρκεί να καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο το από όλο περιεχόμενο της αποφάσεως ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα.
Η τυχόν παραβίαση της άνω υποχρεώσεως του δικαστηρίου της ουσίας, ιδρύει τον υπό του άρθρου 559 αρ. 11 του ΚΠολΔ προβλεπόμενο λόγο αναιρέσεως. Στην προκειμένη περίπτωση ο ενάγων αναιρεσείων προς απόδειξη του ουσιώδους αγωγικού του ισχυρισμού ότι η υπό της εναγομένης αναιρεσιβλήτου προς αυτόν παραδοθείσα, σε εκτέλεση συμβάσεως πωλήσεως, ποσότητα μπετόν δεν ανήκε στην κατηγορία Β.225 που συμφωνήθηκε, αλλά στην κατηγορία Β.120, προσήγαγε και επικαλέσθηκε στο Εφετείο, μεταξύ των άλλων εγγράφων, και την από 15.1.2001 έκθεση του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ανατολικής Μακεδονίας.
Όπως προκύπτει από την στην προσβαλλομένη απόφαση υπάρχουσα διαβεβαίωση ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη όλα τα νομίμως μετ΄ επικλήσεως προσκομισθέντα έγγραφα σε συνδυασμό προς το σύνολο των αιτιολογιών της, στις οποίες μνημονεύεται και το ανωτέρω αποδεικτικό μέσο, καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι το Εφετείο προς σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος ότι η παραδοθείσα ποσότητα μπετόν είχε την συνομολογηθείσα ιδιότητα, συνεκτίμησε και την προαναφερομένη έκθεση.
Με τον δεύτερο (τελευταίο) λόγο αναιρέσεως πλήσσεται η προσβαλλομένη για αναιρετική πλημμέλεια από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, πράγματι, όμως, κατ ορθή υπαγωγή του στον λόγο αυτό αναιρέσεως διαλαμβανομένου πραγματικού, από τον αριθμό 11 περ.γ΄του άρθρου 559 ΚΠολΔ, συνισταμένη στο ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη το άνω έγγραφο.
Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι αβάσιμος.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 18.12.2003 αίτηση αναιρέσεως του .... για αναίρεση της 220/2003 οριστικής αποφάσεως του Εφετείου Θράκης. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατό εβδομήντα (1.170) Ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 25 Απριλίου 2007. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 1 Ιουνίου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ