Appeal dismissed for inadmissibility due to vague grounds and failure to cite specific facts.

Απόφαση 1187 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1187/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Βαρδαβάκη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Γεώργιο Ναυπλιώτη-Εισηγητή, Δημήτριο Κιτρίδη, Αθανάσιο Μπρίλλη και Φώτιο Καϋμενάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 3 Μαρτίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ανδρέα Ζύγουρα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων-κατηγορουμένων: 1. ... , που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Σταθόπουλο και 2. ... , που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Καραγκούνη, περί αναιρέσεως της 3255/2005 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

Με πολιτικώς ενάγουσα την ... , που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Φιλιππάτο.

Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και οι αναιρεσείοντες-κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 8-7-2005 και 6-4-2005 αιτήσεις αναίρεσης καθώς και στους από 6-2-2006 προσθέτους λόγους, οι οποίοι καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1431/2005.

Αφού άκουσε

Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθούν οι προκείμενες αιτήσεις αναίρεσης καθώς και οι πρόσθετοι λόγοι αυτών.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή υπόκεινται προς εξέταση η από 8-7-2005 αναίρεση του ... και η από 6-4-2005 αναίρεση και οι από 6-2-2006 πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης του ... κατά της με αριθ. 3255/2005 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

Α) Σε σχέση με την από 8-7-2005 αναίρεση του ... λεκτέα τα εξής: Από τις διατάξεις των άρθρων 507 παρ.1 και 473 παρ.1 2 και 3 του ΚΠΔ προκύπτει ότι η προθεσμία για την άσκηση αναίρεσης κατ' απόφαση αν με ασκήθηκε ενώπιον του γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση ή των λοιπών αναφερόμενων στο άρθρο 474 παρ.1 του ΚΠΔ προσώπων είναι δέκα ημέρες και αν ασκήθηκε με δήλωση επιδοθείσα στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου είναι είκοσι ημέρες από τη δημοσίευση της απόφασης αν έγινε παρουσία του κατηγορουμένου και αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραφημένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από το γραμματέα του ποινικού δικαστηρίου.

Εξάλλου η εκπρόθεσμη άσκηση αναίρεσης τότε μόνον συγχωρείται, όταν στη συντασσόμενη δήλωση της άσκησής της γίνεται επίκληση περιστατικού τα οποία συνιστούν ανώτερη βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα, την κατέστησαν αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκησή της, καθώς και των αποδεικνυόντων τα περιστατικά αυτά αποδεικτικών μέσων, αλλιώς απορρίπτεται ως απαράδεκτη.

Στην προκειμένη περίπτωση η προσβαλλόμενη με αριθ. 3255/17-32005 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, που απαγγέλθηκε με την παρουσία του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου ... και με την οποία καταδικάστηκε αυτός για ψευδορκία μάρτυρα και συκοφαντική δυσφήμηση σε συνολική ποινή φυλάκισης επτά (7) μηνών, καταχωρίστηκε καθαρογραφημένη στο ειδικό βιβλίο τελεσιδίκων αποφάσεων στις 21-6-2005, όπως προκύπτει από την επ' αυτής από 21-6-2005 βεβαίωση καθώς και από την από 12-7-2005 οικεία υπηρεσιακή βεβαίωση του αρμόδιου γραμματέα του Δικαστηρίου που την εξέδωσε.

Η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης κατά της απόφασης αυτής ασκήθηκε από τον αναιρεσείοντα κατηγορούμενο με δήλωση που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 12-7-2005, όπως προκύπτει από την οικεία από 8-7-2005 δήλωση αναίρεσης με την επ' αυτής από 12-7-2005 σχετική βεβαίωση του αρμόδιου δικαστικού επιμελητή ...

που ενήργησε την επίδοσή της, ήτοι μετά την παρέλευση της κατά το άρθρο 473 παρ.2 το ΚΠΔ ως άνω εικοσαήμερης προθεσμίας από την κατά την 21-6-2005 καταχώρισή της στο ειδικό βιβλίο τελεσιδίκων αποφάσεων. Ο αναιρεσείων αυτός δεν επικαλείται στη συνταγείσα ως άνω υπό κρίση αίτηση αναίρεσης περιστατικά που να συνιστούν ανώτερη βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα για να δικαιολογήσει την εκπρόθεσμη άσκησή της.

Επομένως πρέπει η υπό κρίση ως άνω από 8-7-2005 αίτηση αναίρεσης του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου .... να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων αυτός στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ.1 του ΚΠΔ).

Β) Σε σχέση με την από 6-4-2005 αίτηση αναίρεσης και τους από 6-2-2006 πρόσθετους λόγους αναίρεσης του .... λεκτέα τα εξής: Από τις διατάξεις των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ.2, 474 παρ.2, 476 παρ.1, 509 παρ.1 και 510 του ΚΠΔ προκύπτει ότι προϋπόθεση για το κύρος της αίτησης αναίρεσης κατά αποφάσεων είναι οι περιεχόμενοι σ' αυτόν λόγοι αναίρεσης από τους αναφερόμενους στο άρθρο 510 του ΚΠΔ να διατυπώνονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, διαφορετικά η αίτηση είναι απαράδεκτη και σαν τέτοια απορρίπτεται χωρίς άλλη έρευνα.

Απλή παράθεση του κειμένου των διατάξεων του άρθρου 510 του ΚΠΔ που προβλέπει τους λόγους αναίρεσης ή η επίκληση της κατά τη νομολογία των δικαστηρίων ή την επιστημονική θεωρία έννοιας της σχετικής πλημμέλειας, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί, αλλ' απαιτείται να γίνεται και ειδικότερος προσδιορισμός της προβαλλόμενης με το λόγο αναίρεσης έλλειψης ή παράβασης, πολύ περισσότερο που η απόφαση έχει κατά κανόνα πολλά κεφάλαια, για ορισμένα, από τα οποία είναι ενδεχόμενο ο αναιρεσείων να μην έχει παράπονο, ώστε να ασχοληθεί με αυτό το Ακυρωτικό.

Από την ως άνω αξίωση του νόμου, να είναι δηλαδή σαφείς και ορισμένοι οι λόγοι αναίρεσης, δεν εξαιρείται ο προβλεπόμενος από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ' του ΚΠΔ λόγος της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, που επιβάλλονται από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ. Ο αναιρετικός αυτός λόγος ιδρύεται τόσο όταν δεν υπάρχει καθόλου αιτιολογία, όσο και όταν υπάρχει αλλ' αυτή δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, όταν δηλαδή δεν περιέχονται στην απόφαση και μάλιστα σε σχέση με κάθε κεφάλαιο αυτής, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν ως προς την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία αυτά προέκυψαν και οι σκέψεις και οι νομικοί συλλογισμοί με βάση τους οποίους υπήχθησαν τα περιστατικά που αποδείχτηκαν στον κανόνα ουσιαστικού ποινικού δικαίου που εφαρμόσθηκε.

Ενόψει τούτων για το ορισμένο του λόγου αυτού πρέπει : α) αν ελλείπει παντελής αιτιολογία, να προβάλλεται με την αίτηση αναίρεσης η ανυπαρξία αυτή σε σχέση με συγκεκριμένο ή συγκεκριμένα σημεία (κεφάλαια) της απόφασης, στα οποία αναφέρεται η αιτίαση αυτή και β) αν υπάρχει αιτιολογία αλλά δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, να προσδιορίζεται, επί πλέον, σε τι συνίσταται η έλλειψη αυτή σε σχέση με το συγκεκριμένο ή τα συγκεκριμένα πληττόμενα κεφάλαια της απόφασης.

Παραπέρα από τις ίδιες ως άνω διατάξεις σε συνδυασμό προς τη διάταξη του άρθρου 509 παρ.2 του ΚΠΔ, που ορίζει ότι, εκτός από τους λόγους που αναφέρονται στην έκθεση για την αναίρεση, μπορεί να προταθούν και πρόσθετοι λόγοι με έγγραφο που κατατίθεται δεκαπέντε τουλάχιστον ημέρες πριν από την ορισμένη για τη συζήτηση της αναίρεσης ημέρα στο γραμματέα της εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, συνάγεται ότι απαραίτητη προϋπόθεση για το παραδεκτό των πρόσθετων λόγων αναίρεσης, πρέπει είναι το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης.

Εάν είναι απαράδεκτη η αίτηση αναίρεσης, εκτός άλλων περιπτώσεων και διότι είναι αόριστοι και ασαφείς οι λόγοι αυτής, τότε είναι απαράδεκτοι και οι πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης και δεν επιτρέπεται με αυτούς ούτε ακόμη και διασαφήνιση, ανάπτυξη ή συμπλήρωση των αόριστων και ασαφών λόγων της αίτησης αναίρεσης.

Στην προκειμένη περίπτωση με την κρινόμενη από 6-4-2005 αίτηση αναίρεσης του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου .... προβάλλεται η ως άνω με αριθ. 3255/17-3-2005 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία κηρύχθηκε αυτός ένοχος συκοφαντικής δυσφήμησης και ηθικής αυτουργίας κατά συρροή σε ψευδορκία μαρτύρων και του επιβλήθηκε συνολική ποινή φυλάκισης είκοσι ενός (21) μηνών.

Η αναίρεση ασκήθηκε με δήλωση του αναιρεσείοντος που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και περιέχει ως μοναδικό λόγο αναίρεσης την έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας σε σχέση με την παράλειψη της αναφοράς των περιστατικών που στήριξαν την καταδικαστική κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας και με μόνη αιτίαση την επίκληση της κατά την πάγια νομολογία των ποινικών δικαστηρίων έννοιας της αναιρετικής αυτής πλημμέλειας, χωρίς ουδόλως να γίνεται μνεία στην έκθεση αναίρεσης για οποιαδήποτε έλλειψη, ασάφεια ή αντίφαση της αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης ως προς την καταδικαστική κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας για τις πράξεις για τις οποίες κηρύχθηκε κατά τα άνω ένοχος ο αναιρεσείων κατηγορούμενος.

Ειδικότερα δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο σε τι ακριβώς συνίστανται οι ελλείψεις της αιτιολογίας σε σχέση με τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, σε ποια κεφάλαιά της ανάγονται αυτές και ποια συγκεκριμένα περιστατικά δεν περιέχονται σ' αυτήν (προσβαλλόμενη απόφαση). Ενόψει των προεκτιθεμένων ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι αόριστος και ως εκ τούτου απαράδεκτος και γι' αυτό πρέπει να απορριφθεί.

Απορριπτόμενη δε του περιεχομένου στο αναιρετήριο ως άνω μοναδικό λόγο αναίρεσης ως απαράδεκτο, πρέπει να απορριφθεί ως τέτοια (απαράδεκτη) η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και συνακόλουθα πρέπει κατά τα άνω εκτεθέντα, να απορριφθούν, ως απαράδεκτοι και οι πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης, που προβλήθηκαν από τον αναιρεσείοντα εμπρόθεσμα με το από 6-2-2006 δικόγραφο πρόσθετων λόγων αναίρεσης, το οποίο κατατέθηκε στην αρμόδια γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου στις 16-2-2006.

Πρέπει επίσης να καταδικαστεί και ο αναιρεσείων αυτός (... ) στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ.1 και 583 παρ.1 του ΚΠΔ). Πρέπει τέλος να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη της πολιτικώς ενάγουσας, μεριζομένη μεταξύ τους σε ίσα μέρη (άρθρα 176, 180 παρ.1 και 183 του ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει: α) την από 8 Ιουλίου 2005 (και με αριθ. γεν. πρωτ. 6046/12-7-2005 και ποιν.πρωτ.1974/12-7-2005) αίτηση του .... και β) την από 6 Απριλίου 2005 αίτηση και τους από 6 Φεβρουαρίου 2006 πρόσθετους λόγους του ... , για αναίρεση της με αριθ. 3255/17-3-2005 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Και

Καταδικάζει: α) τον καθένα από τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια δέκα (210) ευρώ για τον καθένα απ' αυτούς και β) στη δικαστική δαπάνη της πολιτικής ενάγουσας ... , που ανέρχεται συνολικά στο ποσό των πεντακοσίων (500) ευρώ, από το οποίο υποχρεούται ο καθένας από τους αναιρεσείοντες να της καταβάλει διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Απριλίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 18 Μαϊου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ