1185/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1185 / 2016 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1185/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ-(ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ)

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, (κωλυομένης της Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Βιολέττας Κυτέα, σύμφωνα με την υπ’ αριθ. 38/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Αγγελική Αλειφεροπούλου - Εισηγήτρια, Δημήτριο Χονδρογιάννη, Διονυσία Μπιτζούνη και Ιωάννη Μπαλιτσάρη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε ως συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 27 Μαΐου 2016 και 1η Ιουνίου 2016 με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καραγιάννη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την έφεση του εκκαλούντος-εκζητουμένου (όνομα) V. (επώνυμο) D. του X. και A., γεν. στις 7-8-1973, στην πόλη ..., κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης Κορυδαλλού, ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χαράλαμπο Σύψα, κατά της υπ’ αριθμ. 20/21-12-2015 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Πειραιά.

Το Συμβούλιο Εφετών Πειραιά με την ως άνω απόφασή του γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του ανωτέρω στις Δικαστικές Αρχές της Αλβανίας. Κατά της αποφάσεως αυτής ο εκζητούμενος και τώρα εκκαλών, άσκησε α) την με αριθμό και ημερομηνία 4/21-12-2015 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ’ αυτήν, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Τμήματος Βουλευμάτων του Εφετείου Νικόλαου Σιτζάνη και β) την από 25-4-2016 αίτησή του για διακοπή, άλλως αντικατάσταση της κρατήσεώς του με περιοριστικούς όρους οι οποίες καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 14/2016. Προκειμένης συζητήσεως

Αφού άκουσε

τον εκζητούμενο και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του, που με προφορική ανάπτυξη ζήτησαν όσα αναφέρονται στο σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε: α) να γίνει τυπικά δεκτή και να απορριφθεί κατ’ ουσίαν η από 21-12-2015, με αριθμό εκθέσεως 4/2015 έφεση του ως άνω εκκαλούντος εκζητουμένου κατά της υπ’ αριθ. 20/2015 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Πειραιά και β) να απορριφθεί η από 25-4-2016 αίτηση του ως άνω εκκαλούντος εκζητουμένου για διακοπή, άλλως αντικατάσταση της κρατήσεώς του, με περιοριστικούς όρους.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με το άρθρο 451 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ., κατά της οριστικής αποφάσεως του συμβουλίου εφετών, με την οποία τούτο γνωμοδότησε, κατά το άρθρο 450 του ίδιου Κώδικα, επί αιτήσεως εκδόσεως αλλοδαπού, επιτρέπεται στον εκζητούμενο και στον εισαγγελέα να ασκήσουν έφεση στο β’ τμήμα (ήδη Ποινικό) του Αρείου Πάγου μέσα σε είκοσι τέσσερις ώρες από τη δημοσίευση της αποφάσεως, συντασσομένης σχετικής εκθέσεως από το γραμματέα εφετών.

Επομένως, η υπό κρίση από 21-12-2015, με αριθμό εκθέσεως 4/2015, έφεση του V. (όν.) D. (επών.) του X. και A., που γεννήθηκε στις 7-8-1973 στην πόλη ..., Αλβανού υπηκόου και ήδη κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης Κορυδαλλού, που ασκήθηκε ενώπιον του Γραμματέα Εφετών Πειραιώς, κατά της υπ’ αριθ. 20/21-12-2015 αποφάσεως (βουλεύματος) του Συμβουλίου Εφετών Πειραιώς, με την οποία τούτο γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεώς του στο κράτος της Αλβανίας, προκειμένου να εκτίσει ποινή φυλακίσεως οκτώ (8) ετών, που του επιβλήθηκε με την υπ’ αριθ. 79 από 22-6-2015 αμετάκλητη απόφαση του Πρωτοδικείου Σοβαρών Εγκλημάτων Τιράνων για την αξιόποινη πράξη της "διακίνησης ναρκωτικών ουσιών που παρέμεινε σε απόπειρα", ασκήθηκε νομοτύπως και εμπροθέσμως (αυθημερόν), οπότε πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί κατ’ ουσίαν.

Από τη διάταξη του άρθρου 502 παρ. 2 Κ.Ποιν.Δ. προκύπτει, ότι το μεταβιβαστικό αποτέλεσμα της εφέσεως προσδιορίζεται από την έκταση και το περιεχόμενο των λόγων της, στην έρευνα των οποίων περιορίζεται το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, που έχει εξουσία να κρίνει επί εκείνων μόνο των μερών της πρωτόδικης αποφάσεως, στα οποία αναφέρονται οι προβαλλόμενοι από τον εκκαλούντα λόγοι εφέσεως, οι οποίοι διατυπώνονται στη συντασσόμενη συναφώς, κατά το άρθρ. 474 παρ. 2 Κ.Ποιν.Δ., έκθεση εφέσεως.

Τούτο ισχύει και επί του ενδίκου μέσου της εφέσεως ενώπιον του αρμόδιου, κατ’ άρθρ. 451 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ., τμήματος του Αρείου Πάγου εναντίον της περί εκδόσεως αλλοδαπού αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 28 παρ. 1 εδ. α’ του Συντάγματος, οι γενικά παραδεγμένοι κανόνες του διεθνούς δικαίου, καθώς και οι διεθνείς συμβάσεις, από την επικύρωσή τους με νόμο και τη θέση τους σε ισχύ σύμφωνα με τους όρους καθεμιάς, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού ελληνικού δικαίου και υπερισχύουν από κάθε άλλη αντίθετη διάταξη νόμου, κατά δε το άρθρο 436 του Κ.Ποιν.Δ., (παρ. 1) αν δεν υπάρχει σύμβαση, οι όροι και η διαδικασία της εκδόσεως αλλοδαπών εγκληματιών ρυθμίζονται από τις διατάξεις των επόμενων άρθρων (ήτοι των άρθρων 437 - 456 Κ.Ποιν.Δ.), οι οποίες (παρ. 2) εφαρμόζονται ακόμη και αν υπάρχει σύμβαση, αν δεν έρχονται σε αντίθεση με αυτή, καθώς και στα σημεία που δεν προβλέπει η σύμβαση.

Τέτοια σύμβαση, την οποία έχουν κυρώσει η Ελλάδα στις 6-5-1961 με το Ν. 4165/1961 και η Δημοκρατία της Αλβανίας στις 19-5-1998 (με έναρξη ισχύος της από τις 17-8-1998), είναι η από 13-12-1957 Ευρωπαϊκή Σύμβαση Εκδόσεως (Ε.Σ.Ε.), που υπογράφηκε στο Παρίσι και διέπει το δίκαιο της εκδόσεως μεταξύ των κρατών τούτων. Κατά το άρθρο 28 παρ. 2 της Ε.Σ.Ε., συμπληρωματική προς αυτή εφαρμογή έχουν και οι διατάξεις της από 17-5-1993 "Συμβάσεως Δικαστικής Αρωγής σε αστικές και ποινικές υποθέσεις μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας της Αλβανίας", που κυρώθηκε από την Ελλάδα με το Ν. 2311/1995 και ισχύει από 15-9-1995.

Ειδικότερα, στο άρθρο 2 παρ. 1 της Ε.Σ.Ε. ορίζεται, ότι η έκδοση ενεργείται για πράξεις που τιμωρούνται από τους νόμους, τόσο του κράτους, που ζητεί την έκδοση, όσο και του κράτους, από το οποίο ζητείται αυτή, με ποινή στερητική της ελευθερίας ή με μέτρο ασφαλείας ενός τουλάχιστον έτους, ως προς το ανώτατο όριο, ή με αυστηρότερη ποινή, ενώ, όταν υπήρξε καταδίκη σε ποινή ή επιβλήθηκε μέτρο ασφαλείας στο έδαφος του αιτούντος κράτους, η σχετική κύρωση πρέπει να είναι τεσσάρων μηνών κατ’ ελάχιστο όριο.

Στο άρθρο 12 της Συμβάσεως αυτής, με τον τίτλο "αιτήσεις και δικαιολογητικά", ορίζεται ότι (παρ. 1) η αίτηση, με την οποία ζητείται η έκδοση, αν δεν έχει συμφωνηθεί με απευθείας συνεννόηση μεταξύ των μερών άλλο μέσο, πρέπει να είναι έγγραφη και να υποβληθεί μέσω της διπλωματικής οδού και (παρ. 2) για την υποστήριξή της πρέπει να προσκομιστούν:

α) το πρωτότυπο ή επίσημο αντίγραφο είτε εκτελεστής δικαστικής αποφάσεως είτε εντάλματος συλλήψεως ή άλλης πράξεως, που έχει την ίδια ισχύ και που έχει εκδοθεί κατά τους τύπους, που καθορίζονται από τη νομοθεσία του αιτούντος κράτους, β) έκθεση με προσδιορισμό των αξιόποινων πράξεων, για τις οποίες ζητείται η έκδοση, του τόπου και του χρόνου διαπράξεώς τους, του νομικού χαρακτηρισμού τους και της παραπομπής στις νομοθετικές διατάξεις, που έχουν εφαρμογή, οι οποίες πρέπει να εμφανίζονται κατά το δυνατόν ακριβέστερα και γ) αντίγραφο των διατάξεων, που προβλέπουν την πράξη ή, αν αυτό δεν είναι εφικτό, δήλωση για το εφαρμοστέο δίκαιο, καθώς και ο κατά το δυνατό ακριβέστερος καθορισμός του εκζητούμενου προσώπου και κάθε άλλη πληροφορία, που μπορεί να καθορίσει την ταυτότητα και την εθνικότητά του.

Ακόμη, κατά τις διατάξεις των άρθρων 3, 4, 5, 9 και 10 της άνω Συμβάσεως, η έκδοση είναι ανεπίτρεπτη, αν πρόκειται για πολιτικές πράξεις και συναφείς με τέτοιες πράξεις παραβάσεις, αν η σχετική αίτηση για την έκδοση αποβλέπει στη δίωξη του εκζητουμένου για πολιτικά, φυλετικά ή θρησκευτικά του φρονήματα, αν η θέση του ατόμου διατρέχει κίνδυνο να επιδεινωθεί εξαιτίας κάποιου από τους παραπάνω λόγους, αν αφορά στρατιωτικές και φορολογικές παραβάσεις, αν αφορά άτομο, που δικάστηκε ήδη οριστικά από τις αρμόδιες αρχές του κράτους παρά του οποίου ζητείται η έκδοση για την πράξη ή τις πράξεις, για τις οποίες ζητείται αυτή και, αν κατά τη νομοθεσία της αιτούσας χώρας ή εκείνης, προς την οποία υποβάλλεται η αίτηση έλαβε χώρα παραγραφή της πράξεως.

Εξάλλου, όταν η έκδοση ζητείται στο πλαίσιο της Ε.Σ.Ε. για την εκτέλεση ποινής, η σχετική καταδικαστική απόφαση αρκεί να είναι εκτελεστή κατά το δίκαιο του κράτους, που ζητεί την έκδοση (άρθρ. 12 παρ. 2 στοιχ. α’ Ε.Σ.Ε.) και δεν είναι ανάγκη να είναι αμετάκλητη, όπως ορίζει το άρθρ. 443 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ., αφού στο άρθρο 2 του Ν. 4165/1961 (που κύρωσε την Ε.Σ.Ε.) δεν διατυπώθηκε σχετική επιφύλαξη για εφαρμογή και αυτής της διατάξεως, αλλά και επειδή, όπως προαναφέρθηκε, κατά το άρθρ. 436 Κ.Ποιν.Δ., οι διατάξεις του Κ.Ποιν.Δ.

για την έκδοση έχουν εφαρμογή, εφόσον δεν υπάρχει σχετική σύμβαση, που να διέπει την έκδοση (όπως είναι η Ε.Σ.Ε., που εφαρμόζεται εν προκειμένω) και συμπληρωματικά προς τη σύμβαση αυτή. Επίσης, το αρμόδιο δικαιοδοτικό όργανο, που αποφαίνεται για την έκδοση, δεν έχει εξουσία να ερευνήσει τη βασιμότητα ή μη της κατηγορίας, για την οποία καταδικάστηκε ο εκζητούμενος ή τη νομιμότητα της διαδικασίας, που τηρήθηκε στην προδικασία ή στο ακροατήριο του αλλοδαπού δικαστηρίου, το οποίο εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση και να καταλήξει σε κρίση αντίθετη από την κρίση της αποφάσεως, για την εκτέλεση της οποίας ζητείται η έκδοση, αφού ούτε από τη διάταξη του άρθρου 12 παρ. 2 της Ε.Σ.Ε., που ορίζει εξαντλητικά τα συγκεκριμένα στοιχεία και δικαιολογητικά, που πρέπει να συνοδεύουν την αίτηση για τη στήριξη και τη δικαστική αξιολόγησή της, ούτε από άλλη διάταξη της Ε.Σ.Ε.

προβλέπεται και η επισύναψη αποδεικτικών στοιχείων της ενοχής του εκζητουμένου, αλλά και επειδή η επισύναψη στην αίτηση εκδόσεως εγγράφων για βεβαίωση ενδείξεων ενοχής και η έρευνα για τη βασιμότητα της κατηγορίας προβλέπεται, από τα άρθρα 437, 443 παρ. 1 και 450 παρ. 2 Κ.Ποιν.Δ., μόνο όταν ζητείται η έκδοση για την παραπομπή του εκζητουμένου σε δίκη και όχι για την εκτέλεση ποινής, που επιβλήθηκε σε βάρος του.

Ακόμη, κατά το άρθρο 438 Κ.Ποιν.Δ., η έκδοση απαγορεύεται: α) αν εκείνος για τον οποίο ζητείται ήταν ημεδαπός όταν τελέστηκε η πράξη, β) αν η δίωξη και η τιμωρία του εγκλήματος που τέλεσε στο εξωτερικό ανήκει σύμφωνα με τους ελληνικούς νόμους στα ελληνικά δικαστήρια, γ) αν πρόκειται για έγκλημα που κατά τους ελληνικούς νόμους χαρακτηρίζεται πολιτικό, στρατιωτικό, φορολογικό ή του τύπου, ή διώκεται μόνο ύστερα από έγκληση αυτού που αδικήθηκε, ή όταν από τις περιστάσεις προκύπτει ότι η έκδοση ζητείται για λόγους πολιτικούς, δ) αν σύμφωνα με τους νόμους του κράτους που ζητεί την έκδοση ή του ελληνικού κράτους ή του κράτους, όπου τελέστηκε το έγκλημα, έχει προκύψει ήδη πριν από την απόφαση για την έκδοση νόμιμος λόγος που εμποδίζει τη δίωξη ή την εκτέλεση της ποινής ή αποκλείει ή εξαλείφει το αξιόποινο και ε) αν πιθανολογείται, ότι εκείνος, για τον οποίο ζητείται η έκδοση, θα καταδιωχθεί από το κράτος στο οποίο παραδίδεται για πράξη διαφορετική από εκείνη για την οποία ζητείται η έκδοση.

Τέλος, κατά το άρθρο 450 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ., σε συνδυασμό με το άρθρ. 438 περ. δ’ του ίδιου Κώδικα, το συμβούλιο γνωμοδοτεί αιτιολογημένα για την αίτηση της εκδόσεως και αποφαίνεται για το αν εκείνος που έχει συλληφθεί είναι το ίδιο πρόσωπο με εκείνο που εκζητείται, αν υπάρχουν τα απαιτούμενα για την έκδοση δικαιολογητικά έγγραφα, αν το έγκλημα που αποδίδεται στον εκζητούμενο ή για το οποίο αυτός έχει καταδικαστεί είναι από εκείνα, για τα οποία επιτρέπεται η έκδοση και αν έχει προκύψει λόγος, που εμποδίζει τη δίωξη ή την εκτέλεση της ποινής ή αποκλείει ή εξαλείφει το αξιόποινο.

Στην προκειμένη περίπτωση, από όλα τα έγγραφα, τα οποία υπάρχουν στη δικογραφία, μεταξύ των οποίων και τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, που αναγνώστηκαν, σε συνδυασμό με όσα εξέθεσε ο εκκαλών - εκζητούμενος πρωτοδίκως και ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου κατά τη συζήτηση της υποθέσεως, καθώς και ο συνήγορός του, προφορικά και με το κατατεθέν υπόμνημά του, αποδεικνύονται τα ακόλουθα:

Με το υπ’ αριθ. 985/4 Πρωτ./Κ.Α./J.B. από 24-11-2015 αίτημα της Γενικής Εισαγγελίας της Αλβανικής Δημοκρατίας, που διαβιβάστηκε στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Ελλάδας, υποβληθέν νομοτύπως δια της διπλωματικής οδού, ζητείται η έκδοση στις δικαστικές Αρχές της Αλβανίας του (επ.) D. (όν.) V.

του X. και A., που γεννήθηκε στις 7-8-1973 στην πόλη ..., Αλβανού υπηκόου και ήδη κρατουμένου στις φυλακές Κορυδαλλού, προκειμένου αυτός να εκτίσει ποινή φυλακίσεως οκτώ (8) ετών, που επιβλήθηκε σε βάρος του με την υπ’ αριθ. 79/22-06-2015 απόφαση του Πρωτοδικείου Σοβαρών Εγκλημάτων Τιράνων, για το αδίκημα της "παράνομης διακίνησης ναρκωτικών ουσιών που παρέμεινε σε απόπειρα", το οποίο προβλέπεται και τιμωρείται από τα άρθρα 283/α18 και 222 του Αλβανικού Ποινικού Κώδικα με μέγιστη ποινή φυλακίσεως 15 ετών, είναι δε αξιόποινη και κατά την ελληνική ποινική νομοθεσία (άρθρα 20 παρ. 1, 2, 3 Ν. 4139/2013 και 42 Π.Κ.), σύμφωνα με την οποία τιμωρείται με κάθειρξη τουλάχιστον 8 ετών και χρηματική ποινή έως 300.000 ευρώ, οπότε για τη συγκεκριμένη πράξη επιτρέπεται η έκδοση κατά το άρθρ. 2 παρ. 1 της Ε.Σ.Ε., δεδομένου ότι απειλείται και από τα δύο δίκαια πολυετής στερητική της ελευθερίας ποινή, η δε επιβληθείσα σ’ αυτόν, κατά τα άνω, από το Αλβανικό Δικαστήριο, ποινή καλύπτει το όριο που προβλέπεται από το άρθρ. 2 παρ 1 περ.

β’ της Ε.Σ.Ε. (τέσσερις μήνες τουλάχιστον). Προς υποστήριξη της ανωτέρω αιτήσεως συνυποβλήθηκαν όλα τα απαιτούμενα, κατά το άρθρ. 12 παρ 2 της Ε.Σ.Ε., έγγραφα σε επίσημη μετάφραση από την αλβανική στην ελληνική γλώσσα. Πιο συγκεκριμένα υποβλήθηκαν, μεταξύ άλλων, και προσκομίζονται στη δικογραφία: 1) Αντίγραφο της υπ’ αριθ. 79/22-06-2015 καταδικαστικής αποφάσεως του Πρωτοδικείου Σοβαρών Εγκλημάτων Τιράνων της Δημοκρατίας της Αλβανίας. 2) Ενυπόγραφη πιστοποίηση του Αρχιγραμματέα, στο τέλος της εν λόγω αποφάσεως, ότι αυτή κατέστη αμετάκλητη στις 20-07-2015. 3) Η από 24-07-2015 εντολή για εκτέλεση της άνω ποινικής αποφάσεως του Εισαγγελέα του Πρωτοδικείου Σοβαρών Εγκλημάτων Τιράνων. 4) Έκθεση του Εισαγγελέα του Πρωτοδικείου Σοβαρών Εγκλημάτων Τιράνων, όπου προσδιορίζεται η παραπάνω αξιόποινη πράξη, για την οποία ζητείται η έκδοση του εκκαλούντος, καθώς επίσης μνημονεύονται ο τόπος και ο χρόνος τελέσεως αυτής, οι διατάξεις του Ποινικού Κώδικα της Αλβανίας, που εφαρμόστηκαν (άρθρα 283/α18, 222) και το γεγονός ότι η σχετική απόφαση έχει καταστεί αμετάκλητη στις 20-07-2015 χωρίς να ασκηθεί έφεση. 5) Κείμενο των διατάξεων των προαναφερόμενων εφαρμοσθέντων άρθρων του Αλβανικού Ποινικού Κώδικα. 6) Το από 31-08-2015 πιστοποιητικό του ληξιαρχικού γραφείου Δυρραχίου, που πιστοποιεί την ταυτότητα και την εθνικότητα του εκζητουμένου, στοιχεία που δεν αμφισβητήθηκαν άλλωστε από αυτόν.

Από τα προαναφερόμενα έγγραφα προκύπτει, ότι ο εκζητούμενος, υπήκοος Αλβανίας, έχει καταδικασθεί με την υπ’ αριθ. 79/22-06-2015 απόφαση του Πρωτοδικείου Σοβαρών Εγκλημάτων Τιράνων της Δημοκρατίας της Αλβανίας σε ποινή φυλακίσεως οκτώ (8) ετών για την αξιόποινη πράξη της "παράνομης διακίνησης ναρκωτικών ουσιών που παρέμεινε σε απόπειρα", τελεσθείσα στις 01-12-2013 εντός του αλβανικού εδάφους στο συνοριακό σταθμό ..., περιγράφονται δε και οι περιστάσεις διαπράξεώς της.

Ο εκζητούμενος δεν ήταν παρών στη σχετική δίκη, αλλά εκπροσωπήθηκε από τη δικηγόρο Kristina Marku, που διορίστηκε συνήγορος για την υπεράσπισή του από το Δικαστήριο. Τα ειδικότερα περιστατικά της πράξεως, για την οποία καταδικάστηκε ο εκζητούμενος και για την οποία επιτρέπεται η έκδοση, κατά τα προεκτεθέντα, αναφέρονται αναλυτικά στην παραπάνω καταδικαστική απόφαση, η οποία, όπως ήδη σημειώθηκε, έχει γίνει αμετάκλητη από τις 20-07-2015 και είναι εκτελεστή κατά το δίκαιο της Αλβανίας.

Η ταυτότητα, ως και η υπηκοότητα του εκκαλούντος και παραστάντος ενώπιον του Συμβουλίου Εφετών Πειραιώς, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση (βούλευμα) και ενώπιον του ακροατηρίου του Δικαστηρίου τούτου, διακριβώθηκαν πλήρως, είναι δε εκείνος, του οποίου ζητείται η έκδοση για την έκτιση της επιβληθείσας σε βάρος του, με την προμνημονευόμενη αλλοδαπή δικαστική απόφαση, ποινής και ήδη κρατείται στην Ελλάδα με το υπ’ αριθ. 8/14-12-2015 ένταλμα συλλήψεως της Προέδρου Εφετών Πειραιώς, με σκοπό την έκδοσή του στις αλβανικές Αρχές, καθώς και για άλλη αιτία.

Εξάλλου, δεν προκύπτει, ότι η έκδοση του ανωτέρω ζητείται για πολιτικό, στρατιωτικό, φορολογικό έγκλημα ή του τύπου ή για λόγους φυλετικών, θρησκευτικών, πολιτικών ή εθνικών του φρονημάτων, ότι αυτός αθωώθηκε ή καταδικάστηκε στην Ελλάδα για το προεκτεθέν αδίκημα, ότι τούτο έχει παραγραφεί σύμφωνα με την ελληνική ή τη αλβανική νομοθεσία ούτε ότι πρόκειται να διωχθεί για πράξεις διαφορετικές από εκείνες, για τις οποίες ζητείται η έκδοσή του (άρθρα 3, 4, 5, 9, 10 της Ε.Σ.Ε., 32 της Διμερούς Συμβάσεως και 438 Κ.Ποιν.Δ.).

Ως εκ τούτου, δεν αποδείχθηκε νόμιμος λόγος, που εμποδίζει την εκτέλεση της προαναφερόμενης ποινής και την έκδοση του εκκαλούντος - εκζητουμένου στις αλβανικές Αρχές. Ο ισχυρισμός του εκκαλούντος, που διατυπώνεται με τον πρώτο λόγο της υπό κρίση εφέσεως, με τον οποίο, όπως προφορικά διευκρινίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου και καταχωρίστηκε στα πρακτικά της παρούσας δίκης, προβάλλεται η ειδικότερη αιτίαση, ότι, αν εκδοθεί στην Αλβανία κινδυνεύει η ζωή του, για λόγους αντεκδικήσεως (βεντέτα), από τον διαφεύγοντα τη σύλληψη και καταδικασθέντα σε ισόβια κάθειρξη κατονομασθέντα εκ μέρους του δολοφόνο συγγενικών του προσώπων, δεν ασκεί επιρροή στην υπόθεση, καθόσον δεν αποτελεί νόμιμο λόγο απαγορεύσεως της εκδόσεως η προβαλλόμενη από τον ίδιο διακινδύνευση της ζωής του από τρίτο, άσχετο προς το εκζητούν Κράτος, πρόσωπο και για λόγους επιλύσεως με αυτόν τον τρόπο των μεταξύ τους διαφορών, ενώ το διαλαμβανόμενο στον ίδιο λόγο εφέσεως περαιτέρω αίτημά του να παραμείνει στην Ελλάδα για οικογενειακούς λόγους, ανεξαρτήτως της παντελούς αοριστίας του, δεν συνιστά, επίσης, νόμιμο λόγο για τη μη έκδοσή του.

Περαιτέρω, με τους δεύτερο και τρίτο λόγους της υπό κρίση εφέσεώς του, ο εκζητούμενος αρνείται ότι τέλεσε την προαναφερόμενη πράξη, για την οποία καταδικάστηκε, επικαλούμενος ως "άλλοθι", ότι ο ίδιος βρισκόταν στην Ελλάδα κατά τον φερόμενο ως χρόνο τελέσεώς της και ουδεμία σχέση έχει με αυτήν. Οι εν λόγω ισχυρισμοί αυτού, ότι δεν τέλεσε την αξιόποινη πράξη, για την οποία καταδικάστηκε από το αλλοδαπό δικαστήριο με την προαναφερόμενη απόφαση, είναι απορριπτέοι, αφού, όπως εκτέθηκε στην προηγηθείσα νομική σκέψη, όταν η έκδοση ζητείται στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Εκδόσεως (Ε.Σ.Ε.), όπως εν προκειμένω, το αρμόδιο Συμβούλιο δεν έχει εξουσία να ερευνήσει τη βασιμότητα της κατηγορίας ή τη διαδικασία που τηρήθηκε στο αλλοδαπό δικαστήριο και να καταλήξει σε κρίση αντίθετη με εκείνη της καταδικαστικής αποφάσεως, για την εκτέλεση της οποίας ζητείται η έκδοση.

Άλλοι λόγοι εφέσεως, που περιλαμβάνονται σε άλλο, εκτός του εφετηρίου, έγγραφο, το οποίο έχει ασκηθεί κατά τρόπο διαφορετικό από τον αναφερόμενο στα άρθρα 451 παρ. 1 και 474 παρ. 2 Κ.Ποιν.Δ., έστω και αν το έγγραφο αυτό υπογράφει ο εκκαλών, όπως στο υπόμνημα που έχει κατατεθεί στο Δικαστήριο αυτό, πρέπει να απορριφθούν, ως απαράδεκτοι, αφού στο Δικαστήριο τούτο μεταβιβάζεται η υπόθεση μόνο κατά το μέρος, που η απόφαση (βούλευμα) προσβάλλεται, όπως αναφέρθηκε στη δεύτερη παράγραφο της παρούσας.

Μετά από αυτά, αφού συντρέχουν όλες οι απαιτούμενες για την έκδοση του εκκαλούντος θετικές, κατά τις άνω Συμβάσεις και τον Κ.Ποιν.Δ., προϋποθέσεις και ελλείπουν οι αρνητικές, το Συμβούλιο Εφετών, το οποίο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του εκκαλούντος, δεν έσφαλε, μη υπάρχοντος δε άλλου λόγου προς έρευνα, η κρινόμενη έφεση είναι απορριπτέα στο σύνολό της, ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη.

Τέλος, ενόψει του ότι, αν το αρμόδιο δικαστικό Συμβούλιο γνωμοδοτήσει αμετακλήτως υπέρ της εκδόσεως, όπως στην προκειμένη περίπτωση, η κράτηση του εκζητουμένου διατηρείται εωσότου αποφασίσει περί της εκδόσεως ο Υπουργός Δικαιοσύνης (άρθρ. 452 παρ. 1 και 2 Κ.Ποιν.Δ.), η υποβληθείσα με ιδιαίτερο δικόγραφο και συνεκδικασθείσα με την κρινόμενη έφεση από 25-4-2016 αίτηση του εκκαλούντος - εκζητουμένου για διακοπή, άλλως αντικατάσταση της κρατήσεώς του με περιοριστικούς όρους, πρέπει να απορριφθεί, ως άνευ αντικειμένου, και να επιβληθούν εις βάρος του εκκαλούντος τα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δέχεται τυπικά και απορρίπτει κατ’ ουσίαν την από 21-12-2015, με αριθμό εκθέσεως 4/2015, έφεση του V. (όν.) D. (επών.) του X. και A. κατά της υπ’ αριθ. 20/2015 αποφάσεως (βουλεύματος) του Συμβουλίου Εφετών Πειραιώς, με την οποία τούτο γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του ως άνω εκκαλούντος, Αλβανού υπηκόου, στο κράτος της Αλβανίας.

Απορρίπτει την, συνεκδικασθείσα με την ανωτέρω έφεση, από 25-4-2016 αίτηση του εκκαλούντος - εκζητουμένου για διακοπή, άλλως αντικατάσταση της κρατήσεώς του με περιοριστικούς όρους.

Επιβάλλει στον εκκαλούντα τα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Ιουνίου 2016.

Εκδόθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του την 1η Ιουνίου 2016.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ