Supreme Court dismisses appeal on contract interpretation, rejecting claim of contradictory reasoning regarding gas cylinder specifications.

Απόφαση 1184 / 2022 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1184/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αικατερίνη Κρυσταλλίδου, Μαρία Ανδρικοπούλου - Εισηγήτρια, Κυριάκο Μπαμπαλίδη και Γεώργιο Αυγέρη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Νοεμβρίου 2021, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "…ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και τον διακριτικό τίτλο "…Ε.", που εδρεύει στην Λαμία και εκπροσωπείται νόμιμα και 2) Γ. Β. του Ι., κατοίκου Λαμίας. Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ευάγγελο Πουρνάρα, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσίβλητης: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "…" και τον διακριτικό τίτλο "…. - ΑΒΕΕ", πρώην "…." (….ΑΒΕΕ), καθολική διάδοχος της οποίας διά απορροφήσεως είναι η ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "….ΕΤΑΙΡΕΙΑ", που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κλεάνθη Τσίρκα, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 31-07-2008, 25-02-2010 και 19-05-2011 αγωγές των ήδη αναιρεσίβλητης, 1ης αναιρεσείουσας και αναιρεσίβλητης αντίστοιχα, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 268/2014 του ίδιου Δικαστηρίου και 3495/2019 του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 9-01-2020 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την από 9/1/2020 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η με αριθμό 3495/2019 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής, κατ' επιτρεπτή, (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) εκτίμηση των σχετικών εγγράφων: Ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ασκήθηκαν: α) οι από 31/7/2008 και 19/5/2011 αγωγές της αναιρεσίβλητης κατά των αναιρεσειόντων, με τις οποίες ζήτησε να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι, να της καταβάλουν, σε ολόκληρο καθένας τους, η πρώτη ως αντισυμβαλλόμενη στην από 11/8/2003 σύμβαση εμπορικής συνεργασίας και στην από 17/2/2003 σύμβαση προμήθειας υγραερίου και ο δεύτερος με την ιδιότητά του ως εγγυητής των συμβάσεων αυτών, το ποσό των 56.763 ευρώ που κατέβαλε στην πρώτη αναιρεσείουσα για μίσθωση φιαλών που δεν της παραδόθηκαν (από 31/7/2008 αγωγή) και το ποσό των 197.726,58 ευρώ που της οφείλει επίσης η πρώτη αναιρεσείουσα από την πώληση προς αυτήν των αναφερόμενων στην αγωγή ποσοτήτων υγραερίου (από 12/5/2011 αγωγή) και β) η από 25/2/2010 αγωγή της πρώτης αναιρεσείουσας κατά της αναιρεσίβλητης, με την οποία ζητούσε να υποχρεωθεί η τελευταία να της καταβάλει τα αναφερόμενα ποσά για την θετική και αποθετική ζημία που υπέστη από την άκυρη, με ημερομηνία 17/3/2005, καταγγελία της σύμβασης εμπορικής συνεργασίας.

Επί των αγωγών αυτών, οι οποίες συνεκδικάστηκαν, εκδόθηκε η με αριθμό 268/2014 απόφαση του ως άνω δικαστηρίου με την οποία απορρίφθηκε η από 25/2/2010 αγωγή της πρώτης αναιρεσείουσας και έγιναν δεκτές οι από 31/7/2008 και 19/5/2011 αγωγές της αναιρεσίβλητης κατά των αναιρεσειόντων. Κατά της απόφασης αυτής οι αναιρεσείοντες άσκησαν ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών την από 17/3/2015 έφεση και τους από 29/12/2017 πρόσθετους λόγους και επ' αυτών εκδόθηκε η με αριθμό 3495/2019 απόφαση του ανωτέρω δικαστηρίου, η οποία:

α) απέρριψε τα ως άνω δικόγραφα (έφεση και πρόσθετους λόγους) κατ' ουσία, όσον αφορά τις διατάξεις της εκκαλουμένης με τις οποίες έγιναν δεκτές οι από 31/7/2008 και 19/5/2011 αγωγές και απορρίφθηκε η από 25/2/2010 αγωγή ως προς το αίτημα περί καταβολής θετικής ζημίας, και β) δέχτηκε εν μέρει την έφεση και τους πρόσθετους λόγους της ως προς τις διατάξεις της εκκαλουμένης που αφορούσαν την από 25/2/2010 αγωγή σχετικά με το διαφυγόν κέρδος, ήτοι τα υπό στοιχεία Β και Γ κονδύλια, τα οποία κρίθηκαν ορισμένα, και το δικαστήριο, αφού εξαφάνισε την εκκαλουμένη απόφαση, που είχε απορρίψει τα εν λόγω κονδύλια ως αόριστα, δίκασε επί της ουσίας την αγωγή κατά το ανωτέρω κεφάλαιο, και την απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη.

Την αναίρεση της τελευταίας αυτής απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 9/1/2020 αίτησή τους. Η αίτηση έχει ασκηθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των κατ' ιδίαν λόγων αυτής (άρθρο 577 παρ. 1 και 3ΚΠολΔ). Κατά την διάταξη του άρθρου 559 αρ.1 εδ. α` ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και εάν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών.

Οι γενικοί ερμηνευτικοί κανόνες των άρθρων 173 και 200 ΑΚ εφαρμόζονται, όταν το δικαστήριο της ουσίας διαπιστώνει ότι υφίσταται κενό στην σύμβαση ή ότι γεννιέται αμφιβολία για την έννοια της δήλωσης βούλησης. Μέσα από την εφαρμογή των διατάξεων αυτών θα ανευρεθεί και θα κατανοηθεί το πραγματικό περιεχόμενο μιας δικαιοπραξίας κατά τρόπο ώστε τούτο να ανταποκρίνεται στην πραγματική θέληση των δικαιοπρακτούντων (ΑΠ 1324/2018).

Η διαπίστωση του δικαστηρίου της ουσίας, για την ύπαρξη κενού ή αμφιβολίας στη δήλωση βούλησης, μπορεί, είτε να αναφέρεται στην απόφαση ρητά, είτε να προκύπτει από αυτήν έμμεσα, όταν, παρά τη μη ρητή αναφορά της, ή ακόμη και παρά τη ρητή διαβεβαίωση της ανυπαρξίας της, από το περιεχόμενο της απόφασης προκύπτει ότι, το δικαστήριο, αναζητώντας την αληθινή βούληση των συμβαλλόμενων, προβαίνει σε ερμηνεία της σύμβασης, η οποία (ερμηνεία) αποκαλύπτει ότι το δικαστήριο βρέθηκε μπροστά σε κενό ή αμφιβολία σχετικά με τη δήλωση της βούλησης των συμβαλλομένων, τα οποία ακριβώς δημιούργησαν την ανάγκη να καταφύγει τελικά στους ερμηνευτικούς κανόνες των άρθρων 173 και 200 ΑΚ (ΑΠ 1531/2017, ΑΠ 25/2016, ΑΠ 441/2015).

Έμμεση διαπίστωση υπάρχει και όταν το δικαστήριο προβαίνει σε ερμηνεία της σύμβασης και συσχετισμό των όρων της, καταφεύγοντας για το σχηματισμό της κρίσης του για τη μορφή και το περιεχόμενό της, σε έγγραφα και λοιπά στοιχεία εκτός αυτής ή αντλεί επιχειρήματα από το σκοπό της (ΑΠ 252/2016, ΑΠ 441/2015). Το δικαστήριο, όταν ερμηνεύει, κατά τα άνω, την δήλωση βούλησης, δεν είναι ανάγκη να αναλύσει και να εξειδικεύσει τις αρχές αυτές, δεν δεσμεύεται από τους ισχυρισμούς των διαδίκων (ΑΠ 934/2014, ΑΠ 211/2011) και δεν είναι υποχρεωμένο να αρκεστεί μόνο στο περιεχόμενο της σύμβασης, αλλά μπορεί να αρυσθεί και στοιχεία εκτός της σύμβασης που θα προταθούν από τους διαδίκους (ΑΠ 315/2016, ΑΠ 934/2014, ΑΠ 737/2001).

Η κρίση του δικαστηρίου για την ύπαρξη ή μη κενού ή αμφιβολίας στη δήλωση βούλησης ή ασάφειας στη διατύπωσή της, έστω και έμμεσα εκφερόμενη, ανάγεται στην ουσία και δεν υπόκειται στον αναιρετικό έλεγχο (ΑΠ 738/2018, ΑΠ 1597/2017), εκτός αν, από όσα το δικαστήριο της ουσίας δέχεται, δεν διευκρινίζεται η θέση του στο ζήτημα, αν υπάρχει ή όχι κενό ή ασάφεια στη δήλωση βούλησης, αφού από την καταφατική ή αποφατική απάντηση στο ζήτημα αυτό, εξαρτάται αν θα εφαρμοστούν ή όχι οι παραπάνω ερμηνευτικές διατάξεις.

Οι ανωτέρω ερμηνευτικοί κανόνες, παραβιάζονται, και ιδρύεται ο ως άνω λόγος αναίρεσης, όταν το δικαστήριο, παρά την διαπίστωση και την παραδοχή, έστω και έμμεσα, της ύπαρξης κενού ή αμφιβολίας σχετικά με την έννοια της δήλωσης βούλησης, παραλείπει να προσφύγει σ` αυτούς για την συμπλήρωση ή ερμηνεία της δήλωσης βούλησης των συμβαλλομένων, ώστε να αναζητήσει την αληθινή βούληση αυτών (ΟλΑΠ 26/2004, ΑΠ 315/2016, ΑΠ 934/2014, ΑΠ 604/2011), είτε όταν προσφεύγει στην εφαρμογή των διατάξεων αυτών και την ερμηνεία ή την συμπλήρωση της σύμβασης, καίτοι δέχεται, επίσης ανέλεγκτα, ότι η σύμβαση είναι πλήρης και σαφής και δεν έχει ανάγκη συμπλήρωσης ή ερμηνείας, είτε όταν παραλείπει να παραθέσει στην απόφασή του τα πραγματικά στοιχεία, από τα οποία προκύπτει η συγκεκριμένη εφαρμογή τους ή όταν προβαίνει σε κακή εφαρμογή τους, με την έννοια ότι το αποδεικτικό πόρισμα, στο οποίο κατέληξε μετά από ερμηνεία της δικαιοπραξίας, δεν είναι σύμφωνο με την καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη (ΑΠ 1003/2019, ΑΠ 1324/2018, ΑΠ 704/2018, ΑΠ 1000/2017), ως κριτήρια συμπεριφοράς που επιβάλλονται κατά τις συναλλαγές κατά την κρίση χρηστού και εχέφρονος ανθρώπου (ΑΠ 1360/2017, ΑΠ 495/2013).

Όταν όμως η ελεγχόμενη δήλωση βούλησης είναι πλήρης και σαφής και δεν καταλείπει αμφιβολία για το περιεχόμενο της, τότε δεν υφίσταται περίπτωση προσφυγής στους προαναφερόμενους κανόνες (ΑΠ 45/2019, ΑΠ 366/2018, ΑΠ 1420/2013). Οι ίδιοι κανόνες παραβιάζονται, όμως, και εκ πλαγίου, στην περίπτωση που δεν εκτίθενται στην απόφαση του δικαστηρίου της ουσίας με σαφήνεια και πληρότητα όλα τα πραγματικά περιστατικά που διαπιστώθηκαν για τους σκοπούς της ερμηνείας ή της συμπλήρωσης της δικαιοπραξίας (ΟλΑΠ 26/2004) και ιδίως η διατύπωση της δήλωσης βούλησης ή όταν στην απόφαση δεν διευκρινίζεται, και ούτε προκύπτει, αν υπήρχε ή όχι κενό ή ασάφεια στη δικαιοπραξία και επομένως ανάγκη συμπλήρωσης ή ερμηνείας της, την οποία ωστόσο το δικαστήριο πραγματοποίησε ή αναλόγως παρέλειψε να πραγματοποιήσει, οπότε η απόφασή του στερείται νόμιμης βάσης και υπόκειται στο λόγο αναίρεσης από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ (ΑΠ 1324/2018, ΑΠ 1360/2017, ΑΠ 1093/ 2011).

Ειδικότερα, τέτοια παραβίαση υπάρχει α) όταν δεν διευκρινίζεται επαρκώς, εάν υπάρχει ή όχι κενό στη δικαιοπραξία, αν το δικαστήριο έχει προβεί στην εφαρμογή των ερμηνευτικών κανόνων και αν δεν παραθέτει σαφώς τα πραγματικά περιστατικά από τα οποία προκύπτει η εφαρμογή των ερμηνευτικών κανόνων των δικαιοπραξιών, β) όταν η απόφαση περιέχει ασαφείς και αντιφατικές αιτιολογίες ως προς την εφαρμογή ή όχι των ανωτέρω διατάξεων ουσιαστικού δικαίου και γ) όταν το δικαστήριο έσφαλε κατά την υπαγωγή των δεκτών γενόμενων περιστατικών στην έννοια του νόμου (ΑΠ 751/2019, ΑΠ 527/2008).

Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο δέχθηκε, με την προσβαλλομένη απόφασή του, κατά το ενδιαφέρον τον αναιρετικό έλεγχο μέρος, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Οι διάδικοι, ήτοι η ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "…..", καθολική διάδοχος της οποίας λόγω απορροφήσεως με συγχώνευση τυγχάνει η ενάγουσα-εναγόμενη και ήδη εφεσίβλητη, που στο εξής θα αναφέρεται για συντομία "..", καθολικός διάδοχος της οποίας, εν συνεχεία, δια απορροφήσεως είναι η ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "….." και με διακριτικό τίτλο "…ΑΒΕΕ" (αναιρεσίβλητη), δυνάμει της με αριθμό ...

σύμβασης συγχώνευσης της Συμβολαιογράφου Αθηνών Μαριάνθης Εμμανουήλ Μαθιουδάκη. που εγκρίθηκε με την από 30/8/2016 απόφαση του Αντιπεριφειάρχη Περιφερειακής Ενότητας Βορείου Τομέα Αθηνών με το με αριθμό πρωτ. 17695/2016 έγγραφο της Περιφέρειας Αττικής και καταχωρήθηκε στο Γενικό Εμπορικό Μητρώο (Γ.Ε.ΜΗ.) στις 31.08.2016, και υπεισήλθε λόγω καθολικής διαδοχής στα δικαιώματα και υποχρεώσεις της αρχικής ενάγουσας-εναγόμενης, και η ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "….", που στο εξής θα αναφέρεται για συντομία "…", ενάγουσα-εναγόμενη και ήδη εκκαλούσα (πρώτη αναιρεσείουσα), συνήψαν στις 11 Αυγούστου του 2003 σύμβαση εμπορικής συνεργασίας και συμφώνησαν όπως η "….", η οποία διέθετε την υπ' αρ. ...

κατά νόμο άδεια εμπορίας υγραερίου (άρθρο 7 παρ. 3 του ν. 3054/2002), αγοράζει για την εμπορία της, με σκοπό την μεταπώληση, τις απαραίτητες ποσότητες υγραερίου αποκλειστικά από την "…." μέσα σε σιδερένιες φιάλες σε δύο τύπους (άρθρο 1) α) μίγμα αερίου (προπάνιο - βουτάνιο) για οικιακή χρήση, και β) προπάνιο για επαγγελματική χρήση, που θα παραδίδεται μέσα σε σιδερένιες φιάλες χωρητικότητας δέκα (10) κιλών για το μίγμα υγραερίου (προπάνιο-βουτάνιο) και χωρητικότητας δεκαπέντε (15) και είκοσι πέντε (25) κιλών για το προπάνιο.

Στην ίδια σύμβαση συμβλήθηκε ως εκ τρίτου συμβαλλόμενος και ο Γ. Β. του Ι., δεύτερος εναγόμενος και ήδη δεύτερος εκκαλών (δεύτερος αναιρεσείων), και εγγυήθηκε (άρθρο 21) την πιστή τήρηση όλων των όρων της σύμβασης αυτής εκ μέρους της "….". ευθυνόμενος εις ολόκληρον με την τελευταία, παραιτούμενος της ενστάσεως διζήσεως καθώς και των απορρεόντων από τα άρθρα 853, 856, 863, 866 867 και 868 του ΑΚ δικαιωμάτων του.

Η διάρκεια της σύμβασης (άρθρο 4) ορίστηκε πενταετής και άρχιζε από την ολοκλήρωση των ενεργειών των άρθρων 12 (ε) και 14. που σε κάθε περίπτωση έπρεπε να έχουν ολοκληρωθεί μέχρι τις 30.9.2003.... Περαιτέρω ορίστηκε (άρθρο 2) ότι η τιμή πωλήσεως των υγραερίων στη "….." θα είναι η εκάστοτε τιμή διάθεσης του προϊόντος από την "…..Α.Ε" προσαυξημένη κατά τους αναλογούντες φόρους και λοιπές επιβαρύνσεις καθώς και κατά το ποσό μικτού περιθωρίου κέρδους της "….." ευρώ εκατόν δέκα πέντε ανά μετρικό τόνο, το οποίο θα αναπροσαρμόζεται ετήσια κατά ποσοστό 3% επί του εκάστοτε ποσού του αμέσως προηγούμενου έτους, πλέον ΦΠΑ, που θα βαρύνει τη "…".

Η ως άνω τιμή πωλήσεως και οι παρεχόμενες εκπτώσεις θα ίσχυαν μόνο με την προϋπόθεση ότι οι συνολικές αγορές προϊόντων από την "….." δε θα κατέλθουν από τους 1.800 μετρικούς τόνους ετησίως ήτοι από την 1η Ιανουάριου έως 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους, ποσοτικό όριο το οποίο κάθε έτος θα αυξάνεται κατά ποσοστό 8%, ενώ το πρώτο έτος ορίστηκε ότι θα είναι "η περίοδος από την έναρξη της παρούσας μέχρι την 31.12.2004".

Στο ίδιο άρθρο (2) συμφωνήθηκε ότι πέραν της ποινικής ρήτρας που θα έπρεπε η "…." να καταβάλει, σε περίπτωση που δεν πετύχαινε τον ως άνω στόχο, η "…" είχε δικαίωμα να καταγγείλει τη σύμβαση αζημίως προ της λήξεως της (άρθρο 16 της συμβάσεως) μόνο εάν η μειωμένη κατανάλωση "είναι σε ποσοστό ανώτερη του 10%".... Επίσης...

συμφωνήθηκε ότι η μη εμπρόθεσμη εξόφληση από την "…." οποιοσδήποτε από τη σύμβαση οφειλής θα παρέχεται στην "…" δικαίωμα αζήμιας (άρθρο 16 της συμβάσεως) καταγγελίας, μόνο εάν η καθυστέρηση εξόφλησης οφειλής της "…." υπερβεί τις τριάντα (30) ημέρες.... Στην ίδια σύμβαση και στο 13° άρθρο αυτής συμφωνήθηκε ότι η "…." θα μισθώσει φιάλες ιδιοκτησίας της "…." κατ' ανώτατη ποσότητα 100.000 για ολόκληρο το χρόνο ισχύος της σύμβασης αντί μισθώματος τριών ευρώ πλέον ΦΠΑ για κάθε φιάλη ανεξαρτήτως χωρητικότητάς της, για ολόκληρο το χρονικό διάστημα της σύμβασης αυτής και ανεξαρτήτως του χρόνου παραλαβής εκάστης φιάλης.

Για τις φιάλες αυτές η "….." ανέλαβε την υποχρέωση εντός είκοσι ημερών από την κατάρτιση της συμβάσεως να παραδώσει τα σχετικά πιστοποιητικά καταλληλόλητας. Επίσης συμφωνήθηκε ότι: "Η παράδοση της χρήσης των φιαλών θα γίνει τμηματικά μέχρι την συμπλήρωση της τριετίας από την υπογραφή της σύμβασης αυτής με την εισαγωγή των φιαλών αυτών στις εγκαταστάσεις της "….." μέσω της διαδικασίας ανταλλαγής φιαλών αυτών, οπότε θα γίνεται η καταμέτρηση και σήμανσή τους και θα εκδίδεται το σχετικό παραστατικό παραλαβής....

Τέλος, όπως προαναφέρεται. στο 16ο άρθρο της σύμβασης ορίστηκε ότι "Η παράβαση όρων και συμφωνιών της σύμβασης εκ μέρους οποιοσδήποτε από τα συμβαλλόμενα μέρη, απάντων των όρων και των συμφωνιών θεωρούμενων ουσιωδών, θα συνεπάγεται δικαίωμα καταγγελίας της σύμβασης αζημίως, προ της λήξεως της, από το ανυπαίτιο μέρος καθώς και απαίτηση για την αποκατάσταση κάθε θετικής και αποθετικής ζημίας, που ήθελε προηγηθεί από την αιτία αυτή, συμφωνούμενου ότι το επί της αποζημιώσεως αναλογούν χαρτόσημο θα βαρύνει το υπαίτιο μέρος, πέραν των απαιτήσεων εκ του άρθρου 14 και άλλων της σύμβασης αυτής".

Από τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν προκύπτει ότι η σύμβαση που κατήρτισαν οι διάδικοι συνιστά σύμβαση συνεργασίας διαδοχικών πωλήσεων (361 ΑΚ) ορισμένου χρόνου, με την οποία η αγοράστρια εταιρία εξασφάλιζε χαμηλότερη τιμή και πίστωση συνολικού ποσού 100.000 ευρώ με όρους: α) να πετύχει ένα όριο προμηθειών, β) αποκλειστικής προμήθειας εμφιαλωμένου υγραερίου από την "….".

ενώ όλοι οι όροι της συμβάσεως. οι οποίοι είναι αναλυτικοί, κρίθηκαν ουσιώδης από τους συμβαλλόμενους. Ήταν δε αναλυτικοί οι όροι της συμβάσεως, επειδή οι ίδιοι διάδικοι στο παρελθόν είχαν δικαστικές διενέξεις μεταξύ τους από προηγούμενη, προ δεκαετίας συνεργασία, διενέξεις που λύθηκαν με την ανωτέρω σύμβαση.

Η σύμβαση άρχισε να λειτουργεί κανονικά, ήδη από τις 30-9-2003 με την πληρωμή από την "……" της προκαταβολής του μισθώματος των 100.000 φιαλών ύψους 146.000 ευρώ. Πλην, όμως, η αγοράστρια "….." κατά το πέρας του πρώτου συμβατικού έτους που ορίστηκε η υπερδωδεκάμηνη περίοδος από 11-8-2003 έως και 31-12-2004 δεν μπόρεσε: α) να παραδώσει στην …… τα πιστοποιητικά καταλληλόλητας 100.000 φιαλών, αντίθετα παρέδωσε τα πιστοποιητικά καταλληλόλητας 80.000 φιαλών, β) δεν έφθασε το ελάχιστο όριο των συμφωνηθέντων 1.800 μετρικών τόνων, αλλά αντ' αυτών αγόρασε 1.125 μετρικούς τόνους, ήτοι προμηθεύτηκε ποσότητα λιγότερη κατά 674,66 μετρικούς τόνους, που υπολείπεται κατά 37,4 % της συμφωνηθείσας κατά τα ανωτέρω ποσότητας, γ) δεν κατέβαλε το ποσό των 9.640,96 ευρώ τίμημα για πωληθείσες και παραδοθείσες σ' αυτήν φιάλες υγραερίου και δ) παρέδωσε μόνο 25.185 φιάλες.

Προς τούτο η ενάγουσα- εναγόμενη και ήδη εφεσίβλητη "..." με την από 17-3-2005 εξώδικη διαμαρτυρία δήλωση πρόσκληση καταγγελία προς τους εναγόμενους - εκκαλούντες "……" και εγγυητή Γ. Β.. που κοινοποιήθηκε σ' αυτούς στις 22-3-2005 επικαλούμενη το απορρέον από το άρθρο 16 της συμβάσεως εμπορικής συνεργασίας δικαίωμά της, κατήγγειλε τη σύμβαση ως προς όλα της τα σκέλη και αυτό της πώλησης και αυτό της μίσθωσης ζητώντας να καταβάλουν εντός επτά ημερών:

α) το ποσό των 77.585.78 ως συμφωνηθείσα ποινική ρήτρα, β) το ποσό των 116.281,70 ευρώ διαφορά των προκαταβληθέντων και μη συμψηφισθέντων κατά τους όρους της συμβάσεως μισθωμάτων, γ) το ποσό των 9.640,96 ευρώ για την εξόφληση των τιμολογίων και εν συνεχεία κάλεσε την πρώτη εναγόμενη να παραλάβει τις φιάλες ιδιοκτησίας της προσκομίζοντας αντίστοιχο αριθμό φιαλών ιδιοκτησίας της "…." και να παύσει να διακινεί και να διαθέτει προϊόντα της "…..".

Η εναγόμενη-ενάγουσα και ήδη εκκαλούσα "…." με την από 7-4-2005 εξώδικη δήλωση απάντησή της ισχυρίστηκε ότι υπαίτια για την μη εκπλήρωση των συμβατικών της υποχρεώσεων ήτοι της επίτευξης του στόχου αγοράς 1.800 μετρικών τόνων ήταν η ίδια η ενάγουσα-εναγόμενη "…", δεδομένου ότι δεν εκπλήρωνε προσήκοντος τις υποχρεώσεις της από τη σύμβαση, όπως επιβάλλουν οι αρχές της συναλλακτικής καλής πίστης και της καλόπιστης εκπλήρωσης της παροχής.

Ειδικότερα ισχυρίστηκε ότι η καταγγελία είναι άκυρη επειδή ασκείται κατά παράβαση των αρχών του άρθρου 281 του ΑΚ επειδή α) η "….." δεν της παρέδιδε κοντές φιάλες εμφιαλωμένου μίγμα υγραερίου, αλλά ικανοποιούσε μόνο τις παραγγελίες της κατά ποσοστό 10% σε κοντές φιάλες παρόλο που είχε τις σχετικές φιάλες διαθέσιμες στην αποθήκη της, αλλά της παρέδιδε εσκεμμένα ψηλές φιάλες προκειμένου να πετύχει την οικονομική της καταστροφή, και τούτο ενώ γνώριζε ότι οι ανάγκες της αγοράς ανέρχονται κατά 70% σε κοντές φιάλες και 30% σε ψηλές φιάλες και ενώ το 95% των παραδοθέντων σ' αυτήν από τη μίσθωση φιαλών ήταν κοντές β) δεν τις παρέδιδε 25άρες φιάλες προπανίου, παρόλο που ζήτησαν την αγορά τους ακόμη και με κουπόνια και γ) γνώριζε ότι διέθετε μόνο 80.000 πιστοποιητικά καταλληλότητας επειδή της γνωστοποίησε ότι η προμηθεύτρια εταιρεία πτώχευσε και η επιχείρησή τους δεν μπόρεσε να διατηρήσει 20.000 πιστοποιητικά καταλληλότητας, καθώς επίσης με την από 11-8-2003 δε συμφωνήθηκε οπωσδήποτε η εκμίσθωση των 100.000 φιαλών αλλά "...κατ' ανώτατη ποσότητα μέχρι εκατό χιλιάδων (100.00) φιαλών...".

Με βάση δε τα ανωτέρω ζητούσε: "1) να πραγματοποιηθεί μια συνάντηση για τη συζήτηση όλων των θεμάτων που άπτονται της καταγγελίας εάν είναι δυνατόν με παρουσία του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρείας σας 2) Μέχρι την εν λόγω συνάντηση και επίλυση των αναφυόμενων ζητημάτων να συνεχίζετε να μας εφοδιάζετε με φιάλες της εταιρείας σας, έστω και σε τιμή ελαφρώς υψηλότερη αυτής που είχε συμφωνηθεί.

λαμβάνοντας υπόψιν ότι δεν δύνασθε να μας επιστρέφετε τις μισθωμένες φιάλες και 3) Σε περίπτωση που για οποιονδήποτε λόγο είτε αποδέχεσθε την παρούσα πρότασή μας για συνάντηση και διάλογο είτε η μεταξύ μας συνάντηση αποβεί άκαρπη, ζητάμε τη διαμεσολάβηση και διαιτησία του Υπουργείου Ανάπτυξης, στο οποίο κοινοποιείται η παρούσα, προς αναζήτηση ενδεχόμενων λύσεων σχετικά με την εν λόγω καταγγελία της από 11-8-2003 Συμβάσεως Εμπορικής Συνεργασίας μας προς αποφυγήν δικαστικών διενέξεων, που μπορεί να έχουν απρόβλεπτες και καταστροφικές συνέπειες σε βάρος αυτού που θα κριθεί δικαστικά ότι έχει και την αντίστοιχη υπαιτιότητα".

Με την από 25-4-2005 εξώδικη διαμαρτυρία δήλωση απάντησή της η ενάγουσα-εναγόμενη-εφεσίβλητη "…." προς τους εναγόμενους "….." και Γ. Β., που επιδόθηκε σ' αυτούς στις 3-5-2005, αρνήθηκε το περιεχόμενο της εξωδίκου των τελευταίων, γνωρίζοντάς τους ότι εμμένει στο περιεχόμενο της από 17-3-2005 εξωδίκου για την καταγγελία της από 11-8-2003 σύμβασης εμπορικής συνεργασίας δηλώνοντας ότι: "Επειδή σκοπός της ….

δεν είναι η εμπορική σας εξόντωση αλλά η αύξηση των πωλήσεών της με εμπορικούς εταίρους, που είναι πράγματι σε θέση να υλοποιήσουν όσα εγγράφως υπόσχονται" και ότι "θα εξετάσουμε με την δέουσα προσοχή και την απαραίτητη καλή θέληση το αίτημά σας για τη σύναψη νέας ομοειδούς συμβάσεως. αρκεί να υποβάλλετε προς αξιολόγηση ολοκληρωμένη έγγραφη σχετική πρόταση συνεργασίας, η οποία όμως βασίζεται στις πραγματικές σας δυνατότητες και στα δεδομένα του κλάδου Υγραερίων της …… ΑΒΕΕ".

Περαιτέρω από αποδεικτικό μέσο δεν προέκυψε ότι η ενάγουσα-εναγόμενη "…." από πρόθεση δεν παρέδιδε στην εναγόμενη ενάγουσα "…." τις αιτούμενες ποσότητες εμφιαλωμένου μίγμα αερίου (προπάνιο-βουτάνιο) σε κοντές φιάλες, καίτοι είχε επαρκή αριθμό από αυτές προκειμένου να ικανοποιήσει τις ανάγκες της τελευταίας.

Ειδικότερα αποδείχθηκε ότι η πρώτη διαθέτει στο σύνολο περίπου 750.000 φιάλες εκ των οποίων μόνο το 10% είναι κοντές φιάλες. Τούτο δε διότι οι κοντές φιάλες άρχισαν να χρησιμοποιούνται εκτεταμένα για οικιακή χρήση μετά το έτος 1995, ενώ ο στόλος της "……" είναι παλιός από τα μέσα τις δεκαετίας του 1960, αποτελούμενος ως επί το πλείστον από ψηλές φιάλες.

Επίσης αποδείχθηκε ότι τούτο ήταν γνωστό στην εναγόμενη ενάγουσα εταιρία "…", δεδομένου ότι αυτή έχουσα άδεια εμφιαλώσεως έχει μακριά εμπειρία στο χώρο, ενώ οι διάδικοι, όπως προαναφέρεται, είχαν συνεργαστεί στο παρελθόν. Ακολούθως εάν πράγματι η παράδοση κοντών φιαλών ήταν τόσο κρίσιμη για την εκπλήρωση των όρων της συμβάσεως και την επίτευξη των ορισθέντων ποσοτήτων, τότε τούτο σαφώς θα αποτελούσε περιεχόμενο των όρων της συμβάσεως, δεδομένου ότι σ' αυτήν (σύμβαση) υπάρχουν, όπου τα μέρη ήθελαν ειδικοί όροι.

Εξάλλου οι ίδιοι οι διάδικοι δεν εξαρτήσαν την συμφωνία παράδοσης 100.000 φιαλών με τον όρο να παραδίδονται εξ αυτών στην "...", η οποία κατείχε ως επί το πλείστον καινούργιες κοντές φιάλες, στις οποίες η "..." απέβλεπε. Πέραν όμως τούτων δεν αποδείχθηκε ο ισχυρισμός της "..." ότι η "..." ενήργησε εσκεμμένα με σκοπό τον οικονομικό της αφανισμό δεδομένου ότι όπως προαναφέρεται κάλεσε την πρώτη να καταθέσει νέα έγγραφη πρόταση εμπορικής συνεργασίας....

Τέλος η "...", για την απόδειξη του ισχυρισμού της περί πλημμελούς εκπλήρωσης της παροχής της "..." προσκομίζει δώδεκα φαξ με ημερομηνία από 19-11-2004 έως 14-1-2005 με τις παραγγελίες της στις οποίες διαχωρίζει τις φιάλες υγραερίου των 10 κιλών σε ψηλές και σε κοντές. Σ' αυτές τις έγγραφες παραγγελίες η ενάγουσα-εναγόμενη και ήδη εφεσίβλητη "..." απάντησε, επανειλημμένα, ότι στην από 11-8-2003 σύμβαση εμπορικής συνεργασίας στα πλαίσια της οποίας της προμηθεύει αποκλειστικά τις αναγκαίες ποσότητες υγραερίου σε σιδερένιες φιάλες, δεν υφίσταται άρθρο σχετικά με τον σχηματισμό της φιάλης, σημειώνοντας παράλληλα ότι η εμπειρία και η γνώση τους στο χώρο του υγραερίου τους έδιναν τη δυνατότητα να γνωρίζουν για το στόλο φιαλών της εταιρίας πριν υπογράψουν την ένδικη από 11-8-2003 σύμβαση.

Επίσης την ενημερώνει (φαξ με ημερομηνία 13/12/2004) ότι όταν αυτό καταστεί δυνατόν θα της παραδίδει κοντές φιάλες περίπου στο 1/3. Εξάλλου δεν ασκεί εν προκειμένω επιρροή το γεγονός ότι οι φιάλες που η "..." παρέδωσε στα πλαίσια της συμβάσεως ήταν κατά 90% κοντές, δεδομένου ότι σ' αυτές τις φιάλες πράγματι απέβλεψε η "..." για την ανανέωση του απαρχαιωμένου στόλου της, για την εξυπηρέτηση όμως του συνόλου της πελατείας της και όχι μόνο της "...", αφού στην αντίθετη περίπτωση τούτο θα προβλέπονταν ρητά στη σύμβαση.

Επομένως δεν αποδείχθηκε ότι η "..." εκπλήρωνε πλημμελώς τις υποχρεώσεις της από τη σύμβαση με την παράδοση ψηλών φιαλών καθώς και ότι είναι εκ τούτου υπαίτια για την μη εκπλήρωση του όρου της συμβάσεως σχετικά με την κάλυψη του ορίου των πωλούμενων ποσοτήτων. Επίσης δεν αποδείχθηκε ότι αυτή δεν παρέδιδε προπάνιο 25 κιλών δεδομένου ότι η "..." αφενός μεν στα φαξ που έστελνε για να διαμαρτυρηθεί για την μη αποστολή κοντών φιαλών ουδέν αναφέρει για αυτές επιπροσθέτως δε δεν προσκομίζει τα σχετικά παραστατικά ώστε να ελεγχθεί ο σχετικός ισχυρισμός της (ήτοι έγγραφη παραγγελία που απέστειλε σε συνδυασμό με τα τιμολόγια πώλησης δελτία αποστολής που εκδόθηκαν για την εκτέλεση αυτής), ούτε βέβαια αποδείχθηκε ότι αυτή "..." εμποδίστηκε από την άσκηση εμπορικής δραστηριότητας στην περιοχή της Βορείου Ελλάδος και της Κρήτης.

Ας σημειωθεί ότι η "..." ουδόλως αρνείται την οφειλή του ποσού των 9.649,96 ευρώ, ενώ δεν αποδείχθηκε η επιβολή επιβαρύνσεων στους πελάτες της "...". Από τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν αληθινά, προκύπτει ότι οι επικαλούμενοι στην από καταγγελία της λόγοι της "..." είναι αληθινοί, δεν οφείλονται δε στην πλημμελή εκπλήρωση των υποχρεώσεών της από την από 11-8-2003 σύμβαση, όπως αβάσιμα η εκκαλούσα-ενάγουσα "..." ισχυρίζεται με την από 25-2-2010 (με γενικό αριθμό κατάθεσης 43005/04-03-2010 και αριθμό κατάθεσης δικογράφου 2406/04-03-2010) αγωγή της, δεδομένου ότι δεν υπήρχε συμβατική υποχρέωση της εναγόμενης-εφεσίβλητης "..." ως προς το σχηματισμό των φιαλών υγραερίου (κοντών ή ψηλών) που θα παραδίνονταν σ' αυτήν, ούτε, περαιτέρω, η μη παράδοση κοντών φιαλών υγραερίου, έλαβε χώρα κατά παράβαση των αρχών της καλής συναλλακτικής πίστης, δεδομένου ότι η ως άνω ενάγουσα γνώριζε, τόσο από την προηγούμενη πολυετή της δραστηριότητα στην εμφιάλωση και μεταπώληση υγραερίου, όσο και από την προηγούμενη συνεργασία της με την "...", ότι η τελευταία δεν κατείχε κοντές φιάλες....

Ως εκ τούτου η καταγγελία της εναγόμενης "...", επέφερε κατ' άρθρο 16 της ένδικης από 11-8-2003 συμβάσεως τη λύση της, αζημίως.....". Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο, αφού απέρριψε την έφεση και τους προσθέτους λόγους των αναιρεσειόντων κατά της απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, καθό μέρος είχε δεχθεί τις από 31-7-2008 και από 19-5-2011 αγωγές της αναιρεσίβλητης και είχε απορρίψει την από 25-2-2010 αγωγή της πρώτης αναιρεσείουσας ως προς τη θετική ζημία της, δέχθηκε εν μέρει την έφεση και τους προσθέτους λόγους ως προς τις διατάξεις της εκκαλουμένης που αφορούν την από 25-2-2010 αγωγή σχετικά με τα κονδύλια περί διαφυγόντος κέρδους λόγω πλημμελούς εκπλήρωσης της παροχής και άκυρης καταγγελίας, εξαφάνισε ως προς το σκέλος αυτό την εκκαλούμενη απόφαση, που είχε κρίνει αόριστα τα εν λόγω κονδύλια και στη συνέχεια, δικάζοντας την υπόθεση κατά το μέρος αυτό, απέρριψε την αγωγή ως ουσιαστικά αβάσιμη.

Με τον πρώτο από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ λόγο αναίρεσης οι αναιρεσείοντες προσάπτουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια της μη προσφυγής στους ερμηνευτικούς κανόνες των άρθρων 173 και 200 του ΑΚ, παρόλο που το δευτεροβάθμιο δικαστήριο διέγνωσε (εμμέσως) κενό ή ασάφεια ως προς το είδος των φιαλών υγραερίου (κοντές/ψηλές), άλλως ότι προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των εν λόγω διατάξεων, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί στο λανθασμένο συμπέρασμα ότι η έλλειψη ρητού όρου στη σύμβαση σχετικά με το είδος των παραδοτέων φιαλών συνεπάγεται έλλειψη υποχρέωσης της αναιρεσίβλητης για παράδοση κοντών φιαλών και συνεπώς η από 17/3/2005 καταγγελία επέφερε τη λύση της σύμβασης αζημίως γι' αυτήν, αφού υπαίτια για την μη εκπλήρωση του όρου της σύμβασης σχετικά με την κάλυψη του ορίου των πωλούμενων ποσοτήτων ήταν η αναιρεσείουσα.

Ισχυρίζονται δε ότι, εάν το δικαστήριο είχε προσφύγει στην ερμηνεία του ως άνω κενού ή ασάφειας της σύμβασης, άλλως αν είχε ερμηνεύσει ορθά το κενό, θα είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι πρόθεση των μερών ήταν η προμήθεια της αναιρεσείουσας με φιάλες υγραερίου κατά ποσοστό 70% κοντές και 30% ψηλές, αφού αυτές ήταν οι ανάγκες της αγοράς, η μη παράδοση δε κοντών φιαλών κατά το ως άνω ποσοστό είχε ως αποτέλεσμα να μην εξυπηρετείται η εμπορία της αναιρεσείουσας και συνεπώς υπαίτια για την μη εκπλήρωση των συμβατικών υποχρεώσεών της ως προς την μη επίτευξη του στόχου αγοράς 1.800 μετρικών τόνων ήταν η ίδια η αναιρεσίβλητη.

Ωστόσο, το Εφετείο, όπως προκύπτει από τις προπαρατεθείσες παραδοχές, στις οποίες στήριξε το πιο πάνω αποδεικτικό του πόρισμα, δεν διαπίστωσε, αμέσως ή εμμέσως, κενό ή ασάφεια στην δικαιοπρακτική δήλωση των διαδίκων, που περιέχεται στον προαναφερόμενο επίμαχο όρο της μεταξύ των μερών συναφθείσας από 11/8/2003 σύμβασης εμπορικής συνεργασίας διαδοχικών πωλήσεων, σχετικά με το είδος των παραδιδόμενων φιαλών υγραερίου, ζήτημα που ανάγεται στην αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του, και συνεπώς δεν είχε υποχρέωση να προσφύγει στους ερμηνευτικούς κανόνες των δικαιοπραξιών των άρθρων 173 και 200 ΑΚ για την ανεύρεση της αληθούς βουλήσεως των συμβαλλομένων, ούτε και προσέφυγε στη χρήση των κανόνων αυτών ερμηνεύοντας τη σύμβαση, όπως εσφαλμένα υπολαμβάνουν οι αναιρεσείοντες, αλλά αντιθέτως δέχθηκε, εκτιμώντας το περιεχόμενο του όρου, ότι δεν υπήρχε συμβατική υποχρέωση της αναιρεσίβλητης ως προς το σχηματισμό των φιαλών υγραερίου (κοντών ή ψηλών) που θα παραδίνονταν στην πρώτη αναιρεσείουσα, ούτε και η μη παράδοση κοντών φιαλών υγραερίου έγινε κατά παράβαση των αρχών της καλής συναλλακτικής πίστης, η κρίση δε αυτή δεν είναι προϊόν αξιολόγησης και ερμηνευτικής αποσαφήνισης της σχετικής δήλωσης βούλησης των συμβληθέντων μερών, αλλά πραγματική διαπίστωση του δικαστηρίου της ουσίας.

Το γεγονός ότι το Εφετείο αρύεται, στη συνέχεια, επιχειρήματα από το όλο περιεχόμενο της σύμβασης προς απλή επίρρωση της ήδη, με βάση την σαφή γραμματική διατύπωση του προαναφερόμενου συμβατικού όρου, εξενεχθείσας ως άνω κρίσης του, αλλά και προς αντίκρουση των αντίθετων ισχυρισμών των αναιρεσειόντων, όπως ότι οι όροι της σύμβασης ήταν αναλυτικοί, επειδή οι ίδιοι διάδικοι στο παρελθόν είχαν δικαστικές διενέξεις μεταξύ τους από προηγούμενη, προ δεκαετίας συνεργασία και ότι, εάν πράγματι η παράδοση κοντών φιαλών ήταν τόσο κρίσιμη για την εκπλήρωση των όρων της σύμβασης και την επίτευξη των ορισθέντων ποσοτήτων, τότε τούτο σαφώς θα αποτελούσε περιεχόμενο των όρων αυτής, δεδομένου ότι, όπου τα μέρη ήθελαν, περιέλαβαν ειδικούς όρους, ουδόλως υποδηλώνει ερμηνευτική προσέγγιση της επίμαχης διάταξης και έμμεση παραδοχή της ύπαρξης αμφιβολίας και κενών, καθιστώσα αναγκαία την προσφυγή του στους ερμηνευτικούς κανόνες.

Η διαλαμβανόμενη δε στον ως άνω αναιρετικό λόγο αιτίαση, ότι η ίδια η αναιρεσιβαλλόμενη, από την παραδοχή "... στην από 11-8-2003 σύμβαση εμπορικής συνεργασίας στα πλαίσια της οποίας της προμηθεύει αποκλειστικά τις αναγκαίες ποσότητες υγραερίου σε σιδερένιες φιάλες, δεν υφίσταται άρθρο σχετικά με τον σχηματισμό της φιάλης....", διαπιστώνει την ύπαρξη κενού, είναι απορριπτέος ως στηριζόμενος επί εσφαλμένης προϋπόθεσης, αφού η ανωτέρω φράση δεν αποτελεί παραδοχή του δικαστηρίου, αλλά την απάντηση της ...

στις έγγραφες παραγγελίες της .... Κατόπιν αυτών, ο παραπάνω, πρώτος από τον αρ. 1, καθώς και ο δεύτερος, από τον αρ. 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, λόγοι αναίρεσης, με τους οποίους οι αναιρεσείοντες προσάπτουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την αναιρετική πλημμέλεια της εκ πλαγίου παραβίασης των άρθρων 173 και 200 του ΑΚ, συνισταμένη σε έλλειψη άλλως ανεπάρκεια αιτιολογίας αυτής, "σχετικά με το ζήτημα της ύπαρξης ή μη συμφωνίας ως προς τον σχηματισμό των φιαλών υγραερίου (κοντών ή ψηλών), διότι δεν εκθέτει "αν και ποια συγκεκριμένα κριτήρια ή συλλογισμούς εφάρμοσε για την ερμηνεία της ως άνω σύμβασης, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 173 και 200 ΑΚ, καθώς και ποια πραγματικά περιστατικά υπήγαγε σ' αυτές", είναι αβάσιμοι.

Περαιτέρω, με τον ίδιο ως άνω δεύτερο λόγο, προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια της έλλειψης νόμιμης βάσης, λόγω αντιφατικών αιτιολογιών, δεδομένου ότι, ενώ δέχθηκε ότι η αναιρεσίβλητη μίσθωσε 100.000 φιάλες υγραερίου από την αναιρεσείουσα, η οποία κατείχε ως επί το πλείστον κοντές φιάλες, ότι η αναιρεσίβλητη απέβλεπε ακριβώς σε αυτές τις κοντές φιάλες, ότι η αναιρεσείουσα διαχώριζε στις παραγγελίες της για τις φιάλες υγραερίου των 10 κιλών σε κοντές και ψηλές, ότι η αναιρεσίβλητη ενημέρωσε εγγράφως την αναιρεσείουσα ότι όταν αυτό καταστεί δυνατόν θα της παραδίδει κοντές φιάλες περίπου στο 1/3, ότι η αναιρεσείουσα παρέδωσε στο πλαίσιο της σύμβασης στην αναιρεσίβλητη φιάλες κατά ποσοστό 90 % κοντές, στις οποίες απέβλεπε η αναιρεσίβλητη για την ανανέωση του απαρχαιωμένου στόλου της, εν τούτοις, καταλήγει αντιφατικά στο συμπέρασμα ότι δεν υπήρχε συμβατική υποχρέωση της ...

ως προς τον σχηματισμό των φιαλών, με αποτέλεσμα να υφίσταται λογική ανακολουθία μεταξύ των σκέψεων ως προς τη σημασία που είχε για τα μέρη ο σχηματισμός των φιαλών και του αποδεικτικού πορίσματος περί έλλειψης σχετικής συμβατικής υποχρέωσης της αναιρεσίβλητης. Ο παραπάνω λόγος αναίρεσης, κατά το μέρος αυτό, είναι αβάσιμος, καθώς ουδεμία αντίφαση προκύπτει από τις ανωτέρω παραδοχές του Εφετείου, αφού με την προσβαλλόμενη απόφαση γίνεται διαχωρισμός μεταξύ της σύμβασης πώλησης και της σύμβασης μίσθωσης και κατά τις ανέλεγκτες παραδοχές της απόφασης, όσον αφορά τη σύμβαση πώλησης, δεν ήταν κρίσιμος ο σχηματισμός των φιαλών και γι' αυτό δεν είχε προβλεφθεί ειδικός περί αυτού όρος στην εν λόγω σύμβαση.

Κατ` ακολουθίαν τούτων και μη υπάρχοντος, προς έρευνα, άλλου αναιρετικού λόγου, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης θα πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της, να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να επιβληθούν τα έξοδα της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, σε βάρος των αναιρεσειόντων, λόγω της ήττας τους (άρθρα 176, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), κατά τα αναφερόμενα στο διατακτικό

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 9/1/2020 αίτηση των 1) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "……" και τον διακριτικό τίτλο "…. Α.Β.Ε.Ε." και 2) Γ. Β., για αναίρεση της με αριθμό 3495/2019 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2,700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 12 Απριλίου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 27 Ιουνίου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ