1184/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1184 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1184/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Βασίλειο Ρήγα, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο και Ελένη Παναγιωτάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Του αναιρεσείοντος : ......., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στυλιανό Σταματόπουλο.

Του αναιρεσιβλήτου : ......., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως με την ιδιότητά του ως δικηγόρου, χωρίς να καταθέσει προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 20-6-1997 και 12-2-2001 αγωγές του ήδη αναιρεσείοντος και την από 30-10-2000 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 2631/2002 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 7059/2003 μη οριστική, 6942/2004 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση των παραπάνω εφετειακών αποφάσεων ζητεί ο αναιρεσείων με την από 27 Ιανουαρίου 2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Παναγιωτάκη ανέγνωσε την από 20 Νοεμβρίου 2006 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και ο αναιρεσίβλητος την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή κατά το άρθρο 559 αριθ. 14 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και όταν το δικαστήριο παρά τον νόμο δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ο λόγος αυτός αναφέρεται σε ακυρότητες, εκπτώσεις ή απαράδεκτα μόνο από το δικονομικό δίκαιο. Η παρά τον νόμο όμως λήψη υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας πραγμάτων που δεν προτάθηκαν (ή προτάθηκαν απαραδέκτως) και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ή αποδείξεων που δεν προσκομίστηκαν ιδρύει αντιστοίχως τους από τους αριθμούς 8 και 11 του ίδιου άρθρου λόγους αναιρέσεως [ΑΠ 1593/05].

Κατά την έννοια της διατάξεως του άρθρου 559 αριθ. 8 του ΚΠολΔ, πράγματα είναι οι πραγματικοί ισχυρισμοί, οι οποίοι στηρίζουν αυτοτελή αίτηση ή ανταίτηση των διαδίκων, με ισχυρισμούς δε που δεν προτάθηκαν εξομοιώνονται και εκείνοι που προτάθηκαν απαραδέκτως. Για να είναι ορισμένος ο λόγος με τον οποίο προβάλλεται ότι το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη ισχυρισμούς που δεν προτάθηκαν ή που προτάθηκαν απαραδέκτως, πρέπει στο αναιρετήριο να αναφέρεται ποιοι είναι οι ισχυρισμοί αυτοί και ποια επίδραση άσκησαν στην έκβαση της δίκης.

Εξάλλου για να είναι ορισμένος ο από το άρθρο 559 αριθ. 11 του ίδιου κώδικα λόγος αναιρέσεως για παρά τον νόμο λήψη υπόψη αποδείξεων που δεν προσκομίστηκαν, πρέπει στο αναιρετήριο να αναφέρεται: α) ποιες είναι οι αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν (ή προσκομίστηκαν απαραδέκτως) και τις οποίες έλαβε υπόψη του το δικαστήριο της ουσίας, β) ο ισχυρισμός για τον οποίο το δικαστήριο έλαβε υπόψη τις αποδείξεις και γ) η επίδραση που έχει αυτός στο διατακτικό της απόφασης.

Στην προκείμενη υπόθεση, με την προσβαλλόμενη 7053/03 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, έγινε δεκτή έφεση του ήδη αναιρεσιβλήτου κατά της 2631/02 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία είχαν γίνει δεκτές οι από 20.6.97 και 12.2.01 δύο αγωγές του αναιρεσείοντος κατά τη βάση τους τη στηριζόμενη στον αδικαιολόγητο πλουτισμό λόγω ακυρότητας της αναφερόμενης σ' αυτή συμβάσεως, είχε δε απορριφθεί ως μη νόμιμη η από 30.10.2000 αντίθετη αγωγή του αναιρεσιβλήτου, στηριζόμενη στην από υπαιτιότητα του αναιρεσείοντος μη εκτέλεση της ίδιας σύμβασης.

Το Εφετείο, αφού εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, ως προς τις άνω διατάξεις της, κρίνοντας ότι: 1) οι αγωγές του αναιρεσιβλήτου δεν ήταν νόμιμες ως προς τη άνω βάση που ερευνήθηκαν, ήταν όμως βάσιμες ως προς τη μη ερευνηθείσα βάση τους τη στηριζόμενη ομοίως στον αδικαιολόγητο πλουτισμό, αλλά για αιτία που δεν επακολούθησε, και 2) ήταν νομικά βάσιμη η απορριφθείσα αγωγή του αναιρεσιβλήτου, διέταξε σε βάρος και των δύο διαδίκων μαρτυρικές αποδείξεις.

Με την επακολουθήσασα, ομοίως προσβαλλόμενη 6942/04 οριστική απόφαση του Εφετείου Αθηνών, απορρίφθηκαν ως ουσιαστικά αβάσιμες οι δύο αγωγές του αναιρεσείοντος και έγινε εν μέρει δεκτή η αγωγή του αναιρεσιβλήτου. Ο αναιρεσείων με τον πρώτο από τον αριθ. 8 και τον τρίτο, κατά το πρώτο μέρος του από τον ίδιο αριθμό του άρθρου 559 ΚΠολΔ [και όχι από τον αριθ. 14 που επικαλείται] προβάλλει ότι το Εφετείο, με την 7053/03 απόφαση του, απαραδέκτως έλαβε υπόψη ισχυρισμούς του αναιρεσιβλήτου που δεν προτάθηκαν παραδεκτώς, κατά το άρθρο 240 ΚΠολΔ, αλλά με απλή αναφορά στις πρωτόδικες προτάσεις και ενσωμάτωσή τους στις προτάσεις που υπέβαλε στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο, ενώ με την 6942/04 οριστική απόφασή του απαραδέκτως έλαβε υπόψη τους ίδιους, όπως και κατά την πρώτη συζήτηση, ισχυρισμούς του αναιρεσιβλήτου που δεν προτάθηκαν παραδεκτώς αλλά με απλή αναφορά στις προτάσεις που υπέβαλε στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο κατά την πρώτη συζήτηση.

Περαιτέρω ο αναιρεσείων με τον δεύτερο από τον αριθ. 11 και τον τρίτο, κατά το δεύτερο μέρος του, από τον ίδιο αριθμό του άρθρου 559 ΚΠολΔ [και όχι από τον αριθ. 14 που επικαλείται] προβάλλει ότι το Εφετείο, με την προαναφερόμενη 7053/03 απόφασή του, απαραδέκτως έλαβε υπόψη αποδείξεις [έγγραφα] που προσκόμισε ο αναιρεσίβλητος και επικαλέστηκε απαραδέκτως, με τον ίδιο ως άνω τρόπο, δηλαδή με απλή αναφορά στις πρωτόδικες προτάσεις και ενσωμάτωσή τους στις προτάσεις που υπέβαλε στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο, ενώ με την 6942/04 οριστική απόφασή του απαραδέκτως έλαβε υπόψη όπως και κατά την πρώτη συζήτηση, αποδείξεις [έγγραφα] που προσκόμισε ο αναιρεσίβλητος και επικαλέστηκε απαραδέκτως, με απλή αναφορά στις προτάσεις που υπέβαλε στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο κατά την πρώτη συζήτηση, περαιτέρω δε τα έγγραφα δεν εξατομικεύονται διότι δεν υπάρχει αντιστοιχία μεταξύ του αριθμού υπό τον οποίο γίνεται επίκλησή τους στις προτάσεις και εκείνου που αναγράφεται επ' αυτών.

Με αυτό το περιεχόμενο οι λόγοι αυτοί [μοναδικοί] της αναιρέσεως, είναι αόριστοι, αφού δεν εκτίθενται στο αναιρετήριο τα προαναφερόμενα στοιχεία, ήτοι: 1] τα πράγματα (αυτοτελείς ισχυρισμοί) πού παρά τον νόμο το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη, μολονότι δεν προτάθηκαν παραδεκτά, και ποια επίδραση άσκησαν αυτά στην έκβαση της δίκης, και 2] οι συγκεκριμένες αποδείξεις [έγγραφα] πού παρά τον νόμο το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη, μολονότι δεν έγινε νόμιμη επίκλησή τους, οι ισχυρισμοί για τους οποίους το δικαστήριο έλαβε υπόψη τα έγγραφα αυτά, και η επίδραση που έχουν αυτοί [ισχυρισμοί] στο διατακτικό της απόφασης.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 27-1-2005 αίτηση του ........ για αναίρεση των 6942/2004 και 7059/2003 αποφάσεων του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα να πληρώσει στον αναιρεσίβλητο τα δικαστικά έξοδα εξ εξακοσίων πενήντα [650] ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 12 Ιανουαρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 1 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ