Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to vague legal errors and missing substantive law citations.

Απόφαση 1182 / 2024 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1182/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Παναγιώτη Βενιζελέα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, σύμφωνα με την υπ' αριθμ. 46/2024 Πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου, Κλεόβουλο - Δημήτριο Κοκκορό, Γεώργιο Σχοινοχωρίτη - Εισηγητή, Παναγιώτα Γκουδή - Νινέ και Μιχαήλ Αποστολάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 11 Μαρτίου 2024, με την παρουσία και της γραμματέως Θ. Π., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Γ. Δ. του Μ., κατοίκου ..., 2) Γ. Λ. του Ν., κατοίκου ... και 3) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Οργανισμός Λιμένος Ηρακλείου Α.Ε.", που εδρεύει στο Ηράκλειο Κρήτης και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Εμμανουήλ Μαραζάκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσιβλήτου: Ε. Α. του Μ., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Φώτιο Χαρίτο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-6-2012 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1040/2017 του ίδιου Δικαστηρίου και 205/2021 του Μονομελούς Εφετείου Ανατολικής Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 8-7-2022 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η υπό κρίση από 8-7-2022 αίτηση για την αναίρεση της υπ' αριθ. 205/2021 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Ανατ. Κρήτης, με την οποία έγινε τυπικά και κατ'ουσίαν δεκτή η από 5-2-2018 έφεση των ηττηθέντων πρωτοδίκως εναγομένων - ήδη αναιρεσειόντων, απορρίφθηκε η συνεκδικασθείσα με αυτήν από 10-9-2021 αντέφεση της εν μέρει ηττηθείσας ενάγουσας - ήδη αναιρεσίβλητης και εν συνεχεία έγινε εν μέρει δεκτή η από 14-6-2012 αγωγή της τελευταίας κατά των εναγομένων, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα, καθόσον η προσβαλλόμενη, που δημοσιεύθηκε στις 10-12-2021, επιδόθηκε στην τρίτη αναιρεσείουσα ΑΕ στις 9-6-2022 , οποία κατέθεσε το δικόγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως στη Γραμματεία του οικείου Εφετείου στις 8-7-2022, ενώ ως προς τους λοιπούς αναιρεσείοντες δεν προκύπτει επίδοση της προσβαλλομένης.

Για το παραδεκτό της αιτήσεως κατατέθηκε το νόμιμο παράβολο (άρθ. 495 παρ.3Βδ, 552, 553, 556,558, 564 παρ.1 και 3 ΚΠολΔ). Επομένως, αυτή είναι παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των κατ'ιδίαν λόγων της (άρθρο 577 παρ.1, 3 ΚΠολΔ). Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 του ΚΠολΔ, προκύπτει ότι στο δικόγραφο της αναιρέσεως πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια, που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, το οποίο εξέδωσε την προσβαλομένη απόφαση, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποίο λόγο αναιρέσεως από τους περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 559 του ΚΠολΔ θεμελιώνει η προβαλλομένη αιτίαση.

Ειδικότερα, για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ ), πρέπει να καθορίζονται, πλην των άλλων η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, καθώς επίσης, εφ` όσον το δικαστήριο έκρινε επι της ουσίας της υποθέσεως, την ελάσσονα πρόταση του νομικού του συλλογισμού, ήτοι τα πραγματικά γεγονότα, που αυτό δέχθηκε το δικαστήριο (πραγματικές παραδοχές), υπό τα οποία και συντελέσθηκε η προβαλλομένη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου (ΟλΑΠ 20/2005, ΑΠ 1027/2019) εάν δε απέρριψε την αγωγή ή γενικώς τον ισχυρισμό ως μη νόμιμο, το περιεχόμενο της αγωγής ή του ισχυρισμού, ώστε από το αναιρετήριο να προκύπτει η προβαλλομένη νομική πλημμέλεια, δοθέντος ότι η αοριστία του λόγου της αναιρέσεως δεν δύναται να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο (ΟλΑΠ 32/1996).

Στην προκείμενη περίπτωση με τον πρώτο λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η παραβίαση εκ του αριθ. 1 του άρθ. 559 ΚΠολΔ , συνισταμένη ότι με την αναγνώριση υποχρέωσης των αναιρεσειόντων σε καταβολή του ποσού των 8.000 ευρώ ως χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης (άρθ. 932 ΑΚ), που υπέστη η ενάγουσα/αναιρεσίβλητη, το Εφετείο υπερέβη τα ακραία όρια της διακριτικής του ευχέρειας, παραβιάζοντας έτσι την αρχή της αναλογικότητας (άρθ. 25 Συντ). Ο λόγος αναίρεσης είναι απορριπτέος ως αόριστος και εντεύθεν απαράδεκτος, αφού δεν καθορίζονται τα αποδιδόμενα στην απόφαση νομικά σφάλματα ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή των ουσιαστικού δικαίου διατάξεων, ενώ δεν εκτίθενται παντάπασιν και οι κρίσιμες σχετικές παραδοχές του Εφετείου, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που έγιναν δεκτά, υπό τα οποία και φέρεται να συντελέστηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων ουσιαστικού δικαίου εκ μέρους του δικάσαντος Δικαστηρίου.

Περαιτέρω ο προβλεπόμενος από τον αριθ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης για έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης στοιχειοθετείται, όταν δεν προκύπτουν από το αιτιολογικό της τα πραγματικά περιστατικά που είναι αναγκαία, για να κριθεί στη συγκεκριμένη περίπτωση αν συντρέχουν οι όροι και οι προϋποθέσεις εφαρμογής της διάταξης που εφαρμόστηκε ή αν δεν συντρέχουν οι όροι και οι προϋποθέσεις, που αποκλείουν την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση έχει ασαφείς, ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς τον νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών που έγιναν δεκτά και ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Ιδρύεται δηλαδή ο λόγος αυτός αναίρεσης όταν από τις παραδοχές της απόφασης δημιουργούνται αμφιβολίες για το αν παραβιάστηκε ή όχι ορισμένη ουσιαστική διάταξη νόμου. Όπως δε προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 118 παρ.4, 566 παρ. 1, 577 παρ. 3 και 578 ΚΠολΔ, για να είναι ορισμένος ο λόγος αναίρεσης από τον αριθ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, πρέπει, αν προβάλλεται ανεπαρκής και ελλιπής αιτιολογία, το αναιρετήριο να περιλαμβάνει, εκτός των άλλων, τον κανόνα ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε εκ πλαγίου (ΑΠ 651/2010, ΑΠ 357/2018) και τις ουσιαστικές παραδοχές της απόφασης, ώστε να είναι εφικτή με βάση το περιεχόμενο του αναιρετηρίου η στοιχειοθέτηση του προβαλλόμενου λόγου αναίρεσης, όπως και την εξειδίκευση της πλημμέλειας που προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, δηλαδή τα επιπλέον ουσιώδη πραγματικά περιστατικά, που έπρεπε να περιέχονται στην απόφαση ή να προσδιορίζει ως προς τι υπάρχει και σε τι συνίσταται η έλλειψη του νομικού χαρακτηρισμού των ουσιωδών περιστατικών που έγιναν δεκτά.

Διαφορετικά, αν τα προαναφερόμενα δεν περιλαμβάνονται με σαφήνεια και πληρότητα στο αναιρετήριο, ο σχετικός λόγος αναίρεσης είναι απαράδεκτος λόγω αοριστίας, η οποία δεν αίρεται με συμπλήρωση στις προτάσεις ή με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο (αγωγή ή έφεση) του αναιρεσείοντος (ΑΠ 1230/2014, 402/2014).

Με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθ. 19 του άρθ. 559 ΚΠοΔ συνισταμένη στο ότι το Εφετείο δεν αιτιολόγησε την κρίση του γιατί αδυνατούσε να αυτοεξυπηρετηθεί η αναιρεσεσίβλητη κατά το χρονικό διάστημα από 15-10-2007 έως 15-12-2007 και ήταν απαραίτητη η συνδρομή άλλου προσώπου. Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, καθόσον δεν αναφέρεται η ουσιαστικού δικαίου διάταξη που παραβιάστηκε εκ πλαγίου, παραλείπεται παντελώς η παράθεση των ουσιαστικών παραδοχών της προσβαλλόμενης, ενώ δεν εξειδικεύονται κατά τον προαναφερθέντα τρόπο οι πλημμέλειες που προσάπτονται στην προσβαλλόμενη απόφαση. Με βάση τα δεδομένα αυτά δεν μπορεί να ελεγχθεί η ορθότητα ή μη της προσβαλλομένης απόφασης από την άποψη της εκ πλαγίου παραβίασης κανόνων του ουσιαστικού δικαίου.

Με τον τρίτο λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση ομοίως η πλημμέλεια εκ του αριθ. 19 του άρθ. 559 ΚΠολΔ συνισταμένη στο ότι το Εφετείο παραβίασε εκ πλαγίου την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθ. 300 ΑΚ απορρίπτοντας την υπο των αναιρεσειόντων υποβληθείσα ένσταση συντρέχοντος πταίσματος της αναιρεσίβλητης χωρίς να περιέχει καμία αιτιολογία ή να διαλαμβάνει ελλιπείς αιτιολογίες. Ειδικότερα, παραθέτοντας τις κρίσιμες παραδοχές της προσβαλλομένης, ισχυρίζονται ότι το Εφετείο ερεύνησε τις ενέργειες και τις παραλείψεις τους και δεν ερεύνησε τις παραλείψεις της αναιρεσίβλητης, αρκούμενο μόνο να αναφέρει ότι δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αναγνώρισης συντρέχοντος πταίσματος. Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απαράδεκτος λόγω αοριστίας, καθόσον οι αναιρεσείοντες δεν εξειδικεύουν τις πλημμέλειες που προσάπτονται στην προσβαλλόμενη απόφαση, δηλαδή δεν αναφέρουν τα επιπλέον ουσιώδη πραγματικά περιστατικά, που έπρεπε να περιέχονται στην απόφαση ούτως ώστε να είναι αυτή πλήρως αιτιολογημένη. Μετά ταύτα, μη υπάρχοντος άλλου λόγου αναίρεσης, πρέπει να απορριφθεί αυτή, να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο δημόσιο ταμείο και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, που παραστάθηκε και κατέθεσε προτάσεις με το σχετικό αίτημα (άρθ. 176, 183, 189 παρ.1, 191 παρ.2 ΚΠολΔ) κατά τα στο διατακτικό εκτιθέμενα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 8-7-2022 αίτηση των Γ. Δ., Γ. Λ. και της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "Οργανισμός Λιμένος Ηρακλείου ΑΕ", για την αναίρεση της υπ'αριθ. 205/2021 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Ανατ. Κρήτης.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο δημόσιο ταμείο.

Και Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης εκ ποσού δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 17 Ιουλίου 2024.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 4 Σεπτεμβρίου 2024.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ