1182/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1182 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1182/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Βασίλειο Ρήγα, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο και Ελένη Παναγιωτάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 6 Νοεμβρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Του αναιρεσείοντος : Ν.Π.Δ.Δ. που εδρεύει στην Αθήνα με την επωνυμία "Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών", νόμιμα εκπροσωπούμενο. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αντώνιο Αργυρό, ο οποίος ανακάλεσε την από 4-10-2006 δήλωσή του εκ του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ..

Της αναιρεσίβλητης : Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "Πρακτορείο Γενικού Τουρισμού Travel Trade Ανώνυμος Εταιρεία" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ιωάννα Λαγουμίδου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11 Ιουνίου 2001 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 1004/2003 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 5948/2004 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί το αναιρεσείον με την από 3 Ιανουαρίου 2005 αίτησή του και τους από 9 Μαρτίου 2005 πρόσθετους λόγους αυτής. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Παναγιωτάκη ανέγνωσε την από 20 Οκτωβρίου 2006 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του, δεύτερου λόγου (κατά το τελευταίο του μέρος) και του μοναδικού πρόσθετου λόγου της αιτήσεως αναιρέσεως από τους αριθ. 8 και 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. και την απόρριψη των λοιπών. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και των προσθέτων λόγων αναιρέσεως, η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης την απόρριψή τους και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 3, 11 παρ. 2β΄του ν. 1268/1982, 2 παρ. 1, 3 στ΄ Ι΄ του ν. 2083/92 και 1 του ν. 2188/94, το Πανεπιστήμιο Αθηνών είναι Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα (Α.Ε.Ι.), νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, πλήρως αυτοδιοικούμενο, όργανα του οποίου είναι α] η Σύγκλητος, στις αρμοδιότητες της οποίας ανήκουν και η Διοίκηση και διαχείριση της περιουσίας του Α.Ε.Ι., β] το Πρυτανικό Συμβούλιο, το οποίο ι] εισηγείται στη Σύγκλητο τον προϋπολογισμό του Α.Ε.Ι., το πρόγραμμα έργων του Α.Ε.Ι.

και εποπτεύει την εφαρμογή των σχετικών αποφάσεων της Συγκλήτου, .... ιν] ασκεί όσες αρμοδιότητες του αναθέτει η Σύγκλητος με απόφασή της, και γ] ο Πρύτανης, ο οποίος I) διευθύνει το Α.Ε.Ι., εποπτεύει την εύρυθμη λειτουργία των υπηρεσιών, των σχολών και των τμημάτων του, εκπροσωπεί τούτο δικαστικώς και εξωδίκως, επιβλέπει την τήρηση των νόμων και του εσωτερικού κανονισμού, είναι διατάκτης των δαπανών του Α.Ε.Ι.

και μεριμνά για τη συνεργασία των οργάνων του Α.Ε.Ι., των διδασκόντων και των φοιτητών. Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 61, 65, 67, 68 και 70 ΑΚ, συνάγεται, ότι για να υποχρεωθεί το νομικό πρόσωπο από δικαιοπραξία πρέπει αυτή να έχει συναφθεί είτε από το όργανο που το διοικεί, το οποίο να ενεργεί μέσα στα όρια της εξουσίας του, κατά τους όρους του νόμου ή του καταστατικού του, είτε από φυσικό πρόσωπο στο οποίο παρέσχε σχετική εξουσία το όργανο που διοικεί το νομικό πρόσωπο.

Εκ τούτων έπεται ότι σε αγωγή εναντίον νομικού προσώπου, η οποία έχει ως αντικείμενο την εκπλήρωση ανειλημμένης με σύμβαση υποχρεώσεώς του, δεν απαιτείται να αναφέρεται το όνομα του φυσικού προσώπου το οποίο σύμφωνα με το νόμο ή το καταστατικό εκπροσώπησε το νομικό πρόσωπο, κατά την κατάρτιση της συμβάσεως, διότι το στοιχείο αυτό δεν ανάγεται στη νομιμοποίηση αλλά στο κύρος της σύμβασης.

Αν όμως αμφισβητηθεί από το τελευταίο το κύρος της λόγω έλλειψης νόμιμης εκπροσώπησης του νομικού προσώπου, ο ενάγων πρέπει με τις προτάσεις του κατά την πρώτη συζήτηση, να προτείνει και να αποδείξει τη συνδρομή των στοιχείων επί των οποίων θεμελιώνεται η εξουσία του ενεργήσαντος ως αντιπροσώπου του, το δε Δικαστήριο να προσδιορίσει στην απόφασή του το φυσικό πρόσωπο το οποίο ανέλαβε για λογαριασμό του νομικού προσώπου τη συμβατική υποχρέωση και νομίμως εκπροσώπησε αυτό στη συγκεκριμένη περίπτωση, ώστε να καταστεί δυνατός ο έλεγχος του Αρείου Πάγου περί της ορθής ή μη εφαρμογής των άνω διατάξεων.

Στην προκειμένη περίπτωση, το αναιρεσείον ΝΠΔΔ "Εθνικό & Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών" που δικάστηκε ερήμην πρωτοδίκως, όπως προκύπτει από την έφεση και τις προτάσεις του στο Εφετείο, αρνήθηκε ρητά την κατάρτιση των διαδοχικών συμβάσεων παροχής υπηρεσιών έναντι αμοιβής και με δικές της δαπάνες που επικαλείτο με την αγωγή της η αναιρεσίβλητη εταιρεία, και προσέθετε ότι τις συμβάσεις αυτές ούτε ο νόμιμος εκπρόσωπός του [Πρύτανης], ούτε άλλο εξουσιοδοτημένο πρόσωπο κατάρτισαν ή ενέκριναν, αλλά οι παρασχεθείσες υπηρεσίες ζητήθηκαν ατομικά από τα πρόσωπα που αναφερόντουσαν στα σχετικά τιμολόγια τα οποία η αναιρεσίβλητη επικαλείτο με την αγωγή της ότι είχε εκδώσει σε βάρος του.

Το Εφετείο, όπως από την προσβαλλόμενη απόφασή του προκύπτει, δέχθηκε ότι οι επίμαχες συμβάσεις καταρτίστηκαν μεταξύ της αναιρεσίβλητης Ανώνυμης Εταιρείας και του αναιρεσείοντος ΝΠΔΔ, "με αρμόδιους υπαλλήλους του εναγομένου" ή "δια των νομίμως εξουσιοδιοτηθέντων οργάνων του", ή αλλού "με βάση τις εντολές των προστηθέντων από το εναγόμενο οργάνων" χωρίς να διαλαμβάνει όμως, ενόψει της ρητής αμφισβήτησης του τελευταίου περί του κύρους των συμβάσεων, τα φυσικά πρόσωπα που το αντιπροσώπευσαν και τα περιστατικά από τα οποία αυτά αντλούσαν την εξουσία να το δεσμεύουν με τις προαναφερόμενες διαδοχικές συμφωνίες.

Έτσι, το Εφετείο υπέπεσε στις πλημμέλειες από τους αριθ. 8 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, και συνεπώς οι επ' αυτών των πλημμελειών στηριζόμενοι, αντιστοίχως, δεύτερος [κατά το τελευταίο του μέρος] και ο μοναδικός πρόσθετος λόγος της αναιρέσεως, πρέπει να γίνουν δεκτοί ως παραδεκτοί και βάσιμοι, παρέλκει δε η εξέταση των λοιπών λόγων.

Κατ' ακολουθία, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο εφετείο που θα συγκροτηθεί από δικαστές άλλους από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως, Τα δικαστικά έξοδα πρέπει να επιβληθούν σε βάρος των αναιρεσιβλήτων, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 176 και 183 ΚΠολΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 5948/2004 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω επιδίκαση στο ίδιο δικαστήριο συγκροτημένο από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε χίλια διακόσια τριάντα (1.230) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 12 Ιανουαρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 1 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ