Supreme Court dismisses appeal against second-instance rejection of appeal due to procedural time limits and lack of specific reasoning.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request to overturn the Second Instance Court's decision rejecting the appeal as untimely and lacking specific reasoning. The appellant argued that the lower court failed to provide the required detailed justification under Article 510 of the Criminal Procedure Code. The court found the appellant's arguments regarding procedural defects and abuse of power to be unfounded given the lower court's comprehensive reasoning.
Legislator headnote
AI generatedArticles 473, 510, 583 of the Criminal Procedure Code; The appeal is inadmissible if filed outside the statutory time limit or lacks the specific detailed reasoning mandated by law, and the second-instance court's decision stands if no other grounds for review exist.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1180 / 2025 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1180/2025
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ελένη Κατσούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παναγιώτα Πασσίση, Κλεόβουλο-Δημήτριο Κοκκορό, Λεωνίδα Χατζησταύρου και Παναγιώτη Λυμπερόπουλο-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 17 Σεπτεμβρίου 2024, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Αικατερίνης Ψύρη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χ. Α., για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Γ. Ξ. του Μ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Αρκουμάνη, για αναίρεση της υπ'αριθ. ΖΤ2/2024 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.
Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που περιλαμβάνονται στην υπ'αριθ.πρωτ. 9/12-2-2024 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...
Αφού άκουσε Την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
1. Η με αριθμό 9/2024 και από 12-2-2024 αίτηση του Γ. Ξ. του Μ. και της Η., που γεννήθηκε στις ...-1959 στη Λαμία Φθιώτιδας και κατοικεί στη ..., οδός ..., για αναίρεση της ΖΤ 2/2024 απόφασης του Ζ' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε ως εκπρόθεσμη η έφεση του ως άνω αναιρεσείοντος κατά της AM 22790/24-2-2017 καταδικαστικής απόφασης του Α' Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε ερήμην του, έχει ασκηθεί νομότυπα για λογαριασμό του καταδικασθέντος, με την κατάθεση, στις 12-2-2024, του δικογράφου της στον Γραμματέα του εκδόσαντος την προσβαλλόμενη απόφαση Δικαστηρίου από την έχουσα ειδική προς τούτο εξουσιοδότηση, η οποία προσαρτάται στο ως άνω δικόγραφο, δικηγόρο Αθηνών Σταυρούλα - Μαρία Κατσίμπρα, συνταχθείσης σχετικής εκθέσεως νόμιμα υπογεγραμμένης (άρθρο 474 παρ. 1 και 2 του ΚΠΔ) και εμπρόθεσμα (καταχώριση της προσβαλλόμενης απόφασης στο κατά το άρθρο 473 παρ.2 και 3 εδ.α' του ΚΠΔ βιβλίο στις 25-01-2024), σύμφωνα με τα άρθρα 462 παρ.1,464,466 παρ.1 και 473 παρ.2 και 3, 504 παρ.1 και 505 παρ.1 ΚΠΔ και περιέχει παραδεκτούς λόγους αναίρεσης, ήτοι την έλλειψη ειδικής αιτιολογίας από το άρθρο 510 παρ.1 στ. Δ' του ΚΠΔ, την παράνομη απόρριψη της έφεσης ως απαράδεκτης από το άρθρο 510 παρ.1 στ. Η' του ΚΠΔ και την υπέρβαση εξουσίας από το άρθρο 510 παρ.1 στ. Θ'. Επομένως, είναι παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω, ως προς την ουσιαστική βασιμότητα των προβαλλόμενων με αυτή λόγων.
2. Σύμφωνα με το άρθρο 473 παρ. 1 του ΚΠοινΔ, όπου ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση των ένδικων μέσων είναι δέκα (10) ημέρες από τη δημοσίευση της απόφασης. Αν ο δικαιούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία της απόφασης, η πιο πάνω προθεσμία είναι επίσης δεκαήμερη, εκτός αν αυτός διαμένει στην αλλοδαπή ή είναι άγνωστη η διαμονή του, οπότε η προθεσμία είναι τριάντα (30) ημέρες και αρχίζει σε κάθε περίπτωση από την επίδοση της απόφασης.
3. Εξάλλου, σύμφωνα με τη γενική αρχή του δικαίου, κατά την οποία κανένας δεν υποχρεούται στα αδύνατα, συγχωρείται η εκπρόθεσμη άσκηση του ένδικου μέσου, όταν συντρέχει λόγος ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, μέσα όμως στη νόμιμη προθεσμία, που αρχίζει για την περίπτωση αυτή από τότε που θα παύσει ο λόγος της ανώτερης βίας ή θα εξαλειφθεί το ανυπέρβλητο κώλυμα.
Στην εξαιρετική αυτή περίπτωση, όπως από το άρθρο 474 παρ. 4 ΚΠΔ συνάγεται, εκείνος που ασκεί το ένδικο μέσο οφείλει να αναφέρει στη δήλωση άσκησής του τον λόγο που δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκηση του, δηλαδή τα περιστατικά της ανώτερης βίας ή του ανυπέρβλητου κωλύματος, εξαιτίας των οποίων δεν μπόρεσε ν' ασκήσει εμπρόθεσμα αυτό, καθώς και τα αποδεικτικά μέσα που αποδεικνύουν τη βασιμότητα τους, διαφορετικά, σύμφωνα και με τα οριζόμενα στο άρθρο 476 ΚΠΔ, το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο, κατά της σχετικής δε απόφασης (που απορρίπτει την έφεση ως εκπρόθεσμη) επιτρέπεται μόνο αναίρεση για όλους τους λόγους, που αναφέρονται περιοριστικώς στη διάταξη του άρθρου 510 του αυτού Κώδικα, μεταξύ των οποίων και η ελλιπής αιτιολογία, με την προϋπόθεση ότι αυτοί αναφέρονται στην ορθότητα της κρίσης του εφετείου για το απαράδεκτο, στην οποία περιορίζεται ο έλεγχος του Αρείου Πάγου σε τέτοια περίπτωση.
Ως ανώτερη βία νοείται κάθε απρόβλεπτο και εξαιρετικό γεγονός, είτε αντικειμενικό είτε σχετικό με το πρόσωπο του δικαιούχου, το οποίο στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν μπορεί να αποτραπεί και με μέτρα εξαιρετικής επιμέλειας και σύνεσης. Ανυπέρβλητο δε κώλυμα θεωρείται εκείνο, το οποίο, οπωσδήποτε, δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα του διαδίκου, που ασκεί το ένδικο μέσο και δεν μπορούσε να υπερνικηθεί απ' αυτόν με κανένα τρόπο (Ολ ΑΠ 4/1995, ΑΠ 837/2020, ΑΠ 328/2017, ΑΠ 320/2016).
4. Περαιτέρω, η προσβαλλόμενη απόφαση για να έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ λόγο αναίρεσης, πρέπει να διαλαμβάνει το χρόνο επίδοσης στον εκκαλούντα της προσβαλλόμενης με την έφεση απόφασης, αν απαγγέλθηκε απόντος αυτού, και το χρόνο άσκησης της έφεσης, καθώς και το αποδεικτικό, από το οποίο προκύπτει η επίδοση, χωρίς ειδικότερο προσδιορισμό των στοιχείων εγκυρότητας του αποδεικτικού και της επίδοσης (Ολ.ΑΠ 2/2014, 4/1995, 6/1994, ΑΠ 956/2022). Αν προβάλλεται με την έφεση λόγος ακυρότητας της επίδοσης ή ανώτερης βίας, από την οποία παρακωλύθηκε ο εκκαλών για την εντός της προθεσμίας του άρθρου 473 παρ. 1 ΚΠΔ άσκηση της, η αιτιολογία της απόφασης πρέπει να εκτείνεται και στην απορριπτική των ανωτέρω λόγων κρίση του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, υπό την αυτονόητη προϋπόθεση όμως ότι ο σχετικός ισχυρισμός είχε προταθεί με σαφήνεια και πληρότητα (ΑΠ 956/2021, ΑΠ 1414/2019).
Εξάλλου, μεταξύ των λόγων ακυρότητας της επίδοσης, οι οποίοι πρέπει να προβάλλονται υποχρεωτικά με την έφεση και επί των οποίων, εφόσον προβάλλονται, πρέπει το δικαστήριο της ουσίας να διαλάβει στην απορριπτική της έφεσης απόφαση πλήρη αιτιολογία, είναι και ότι η επίδοση "ως αγνώστου διαμονής" έγινε χωρίς να συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτής, μολονότι δηλαδή ο εκκαλών κατηγορούμενος είχε γνωστή διαμονή σε συγκεκριμένο τόπο και διεύθυνση. Στην έννοια της ανωτέρας βίας δεν εμπίπτει και ο ισχυρισμός για ακυρότητα της επίδοσης, ως άγνωστης διαμονής και εντεύθεν μη γνώση από μέρους του εκκαλούντος της εκκαλούμενης, ερήμην του εκδοθείσας, απόφασης, γιατί στην περίπτωση αυτή ο τελευταίος μάχεται κατά του κύρους της επίδοσης και, συνακόλουθα, της μη έναρξης της προθεσμίας άσκησης της έφεσης και δεν επικαλείται λόγο ανώτερης βίας, δικαιολογητικό της εκπρόθεσμης άσκησης αυτής (έφεσης). Αν δεν διαλαμβάνονται τα παραπάνω, και μάλιστα κατά τρόπο ορισμένο, στην έκθεση άσκησης του παραπάνω ένδικου μέσου, αυτό απορρίπτεται ως εκπρόθεσμο και συνεπώς απαράδεκτο. Αναπλήρωση των ανωτέρω, με λόγους και περιστατικά που προβάλλονται μεταγενέστερα και ειδικότερα, ως προς την έφεση, κατά τη συζήτησή της στο ακροατήριο, είναι απαράδεκτη. Η παράνομη απόρριψη της έφεσης ως απαράδεκτης (άρθρο 476 ΚΠΔ) ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Η' ΚΠΔ λόγο αναίρεση.
5. Σε περίπτωση, όμως, που με την έφεση αμφισβητούνται ο τόπος κατοικίας εκείνου που ασκεί το ένδικο μέσο και το άγνωστο της διαμονής του, που συνεπάγεται αδυναμία γνώσης της επίδοσης και προβάλλεται ότι, κατά τον κρίσιμο χρόνο της επίδοσης, αυτός διέμενε σε ορισμένο τόπο και διεύθυνση, πρέπει επίσης να διαλαμβάνεται στην απορριπτική απόφαση σχετική αιτιολογία, αλλιώς ιδρύεται ο ανωτέρω, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠοινΔ, λόγος αναίρεσης. Μεταξύ των λόγων ακυρότητας της επίδοσης, οι οποίοι πρέπει να προβάλλονται υποχρεωτικά με την έφεση και επί των οποίων, εφόσον προβάλλονται κατά τρόπο ορισμένο, πρέπει το δικαστήριο της ουσίας να διαλάβει στην απορριπτική της έφεσης απόφαση πλήρη αιτιολογία, είναι και ότι η επίδοση "ως άγνωστης διαμονής" έγινε χωρίς να συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτής, μολονότι δηλαδή ο εκκαλών κατηγορούμενος είχε "γνωστή διαμονή" (ΑΠ 1015/2022).
6. Ως άγνωστης διαμονής πρόσωπο θεωρείται, κατά τις διατάξεις του άρθρου 156 παρ.1 και 2 του ίδιου Κώδικα, εκείνος που απουσιάζει από τον τόπο της κατοικίας του και η διαμονή του είναι άγνωστη για τη Δικαστική (Εισαγγελική) Αρχή που έχει εκδώσει το προοριζόμενο για επίδοση έγγραφο ή έχει παραγγείλει την επίδοσή του, έστω και αν αυτή είναι γνωστή σε τρίτους, όπως είναι ακόμη και άλλη Εισαγγελική Αρχή ή και Αστυνομική Αρχή. Τόπος δε κατοικίας θεωρείται εκείνος, τον οποίο έχει δηλώσει ο κατηγορούμενος, σύμφωνα με το άρθρο 273 παρ. 1 του ΚΠοινΔ, κατά την προανάκριση που τυχόν έχει ενεργηθεί και, σε περίπτωση αλλαγής κατοικίας, εκείνος που έχει δηλώσει στην αρμόδια Εισαγγελική Αρχή και, αν δεν έχει ενεργηθεί προανάκριση ή ο κατηγορούμενος δεν εμφανίσθηκε κατ' αυτήν, ως τόπος κατοικίας θεωρείται εκείνος που αναφέρεται στη μήνυση ή την έγκληση ή την αίτηση ποινικής δίωξης της αρμόδιας Αρχής (ΑΠ 516/2019).
7. Κατ' ορθή ερμηνεία των ως άνω διατάξεων του ΚΠΔ, στην περίπτωση που δεν έχει ενεργηθεί προανάκριση ή ο κατηγορούμενος δεν εμφανίστηκε κατ' αυτή και δεν έχει δηλώσει διεύθυνση κατοικίας, κατά το άρθρο 273 του ΚΠΔ, δεν μπορεί άνευ ετέρου να θεωρείται άγνωστης διαμονής, από μόνο το γεγονός ότι αναζητήθηκε στην αναγραφόμενη στην έγκληση ή στη μήνυση διεύθυνση κατοικίας, από την οποία και απουσίαζε, διότι, διαφορετικά, ενδέχεται η γνωστοποιηθείσα από το μηνυτή διεύθυνση της κατοικίας του κατηγορούμενου να είναι εσφαλμένη, με συνέπεια ο τελευταίος να αγνοεί την σε βάρος του ποινική διαδικασία, η οποία έτσι διεξάγεται ερήμην του, κατά την παραβίαση της αρχής της δίκαιης δίκης, την οποία θεσπίζει το άρθρο 6 της ΕΣΔΑ, περιεχόμενο της οποίας είναι η διασφάλιση της ακώλυτης πρόσβασης στο δικαστήριο και της επαρκούς δικαστικής ακρόασης.
Τα παραπάνω ισχύουν και όταν δεν έχει ενεργηθεί προανάκριση ή ο κατηγορούμενος δεν εμφανίστηκε κατ' αυτή και, σε περίπτωση μεταβολής της κατοικίας του, αυτός δεν δήλωσε στην εισαγγελική αρχή, που έχει εκδώσει το προς επίδοση έγγραφο, τη νέα διεύθυνση της κατοικίας του. Δηλαδή και στην τελευταία περίπτωση ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να θεωρηθεί άγνωστης διαμονής από μόνο το γεγονός, ότι αναζητήθηκε στην αναγραφόμενη στην έγκληση ή στη μήνυση διεύθυνση κατοικίας, από την οποία και απουσίαζε.
Συνακόλουθα, εφόσον με την έφεση του κατηγορούμενου προβάλλεται ο ισχυρισμός, ότι κατά τον κρίσιμο χρόνο της επίδοσης της απόφασης ήταν γνωστής διαμονής, αφού διέμενε σε ορισμένο τόπο και σε ορισμένη διεύθυνση διαφορετική από εκείνη, στην οποία αναζητήθηκε και δεν βρέθηκε και, ως εκ τούτου, η επίδοση της απόφασης ως άγνωστης διαμονής είναι άκυρη, το εφετείο έχει την υποχρέωση να ερευνήσει κατ' ουσίαν τον εν λόγω ισχυρισμό, αξιολογώντας και συνεκτιμώντας όλα τα προσκομιζόμενα από τον κατηγορούμενο στοιχεία (έγγραφα, καταθέσεις μαρτύρων, κλπ), από τα οποία προκύπτει η κατά τον κρίσιμο χρόνο διεύθυνσή του και να μη βασισθεί μόνο στο αποδεικτικό επίδοσης της απόφασης, ενόψει μάλιστα του ότι, όταν οι πολίτες δεν έχουν καμία γνώση των σε βάρος τους κατηγοριών δεν συντρέχει λόγος, για τον οποίο πρέπει να ενημερώνουν από μόνοι τους την εισαγγελία για κάθε αλλαγή της διεύθυνσης κατοικίας τους.
Διαφορετικά, όπως προεκτέθηκε, ιδρύεται ο προαναφερόμενος λόγος αναίρεσης για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (ΟλΑΠ 2/2014, ΑΠ 2/2024, ΑΠ 359/2022).
8. Τέλος, λόγο αναίρεσης, κατά το αρθρ.510 παρ.1 στοιχ.Η' ΚΠοινΔ, αποτελεί και η υπέρβαση εξουσίας, η οποία υπάρχει, όταν το δικαστήριο ασκεί δικαιοδοσία που δεν του δίνει ο νόμος και, ιδίως όταν συντρέχουν οι αναφερόμενες στην εν λόγω διάταξη περιπτώσεις, διακρίνεται δε σε θετική και αρνητική. Στην πρώτη περίπτωση, το δικαστήριο αποφασίζει κάτι, για το οποίο δεν έχει δικαιοδοσία, ενώ στη δεύτερη περίπτωση παραλείπει ν' αποφασίσει για κάτι, που είχε υποχρέωση στα πλαίσια της δικαιοδοσίας του (ΑΠ 516/2019).
9. Στην προκείμενη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. ΖΤ 2/8-1-2024 απόφαση του Ζ' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, απορρίφθηκε ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης άσκησής της, η υπ' αριθμ. 6163/30-11-2023 έφεση του κατηγορουμένου και ήδη αναιρεσείοντος κατά της υπ' αριθμ. AM 22790/24-02-2017 απόφασης του Α' Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με τη οποία αυτός, που ήταν απών στη δίκη, καταδικάσθηκε για την πράξη της παράβασης του άρθρου 28 παρ.1 ν. 3996/2011, κατ' εξακολούθηση και κατά συρροή και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης έξι (6) μηνών για την κάθε συρρέουσα πράξη, ήτοι σε συνολική ποινή φυλάκισης σαράντα τεσσάρων (44) μηνών, η οποία μετετράπη προς δέκα (10) ευρώ ημερησίως.
Στην εν λόγω έφεση, ο εκκαλών, προκειμένου να δικαιολογήσει την εκπρόθεσμη άσκησή της εκθέτει ότι: " την παρούσα έφεση ασκεί εκπροθέσμως, διότι το μεν κλητήριο θέσπισμα κοινοποιήθηκε στις 04-01-2017 στο Δήμο Ασπροπύργου, η δε με αριθ. ΑΤ1471/2022 απόφαση επιδόθηκε στις 22- 01-2020 ως αγνώστου διαμονής στην Εισαγγελία Πλημ/κων Αθηνών και ουδέποτε έλαβε γνώση, διότι από 23-11-2015 η εταιρεία με την επωνυμία Ξ.
ΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ ΑΒΕΕ και τον διακριτικό τίτλο GREEN DOT Α.Β.Ε.Ε. της οποία ήταν πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος είχε μεταφέρει την έδρα της από το επί της οδού θέση Μπενάρδη ή Άγιος Γεώργιος Ασπρόπυργος Αττικής κατάστημά της στην οδό ... Νέα Σμύρνη. Άλλωστε η διεύθυνση που γίνονταν όλες οι επιδόσεις ήταν στην οδό ...
Νέα Σμύρνη διεύθυνση την οποία γνώριζαν οι μηνυτές.
Συνεπώς, πρέπει να γίνει δεκτή η έφεση του και να γίνει δεκτή ως εμπροθέσμως ασκηθείσα, διότι ο εκκαλών ουδέποτε έλαβε γνώση της εκκαλουμένης αποφάσεως. Έλαβε δε γνώση ο εκκαλών της παραπάνω αποφάσεως κατόπιν ελέγχου του πληρεξουσίου δικηγόρου στο τμήμα φυγοποίνων της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών".
10. Το Ζ' Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την προσβαλλόμενη απόφαση, απέρριψε την έφεση ως απαράδεκτη, λόγω του εκπροθέσμου της ασκήσεως της, δεχόμενο τα ακόλουθα: "Ο εκκαλών με την υπ' αριθ. 22790/24-2-2017 απόφαση του Α' Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών κρίθηκε ένοχος για την πράξη της παράβασης του άρθρου 28 παρ. 1 του Ν. 3996/2011 κατ7 εξακολούθηση και κατά συρροή, με την ιδιότητα του νομίμου εκπροσώπου της εταιρείας με την επωνυμία "Ξ.
ΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και καταδικάστηκε σε συνολική ποινή φυλάκισης σαράντα τεσσάρων (44) μηνών. Η απόφαση αυτή, η οποία εκδόθηκε ερήμην του κατηγορουμένου, ως αγνώστου διαμονής, κοινοποιήθηκε στις 22-1-2020 στη Γραμματεία της Εισαγγελίας Πλημμελειοδικών Αθηνών, σύμφωνα με το άρθρο 157 παρ. 1, 2 του ΚΠοινΔ, από τον ειδικό φρουρό του Α.Τ.
Ασπροπύργου, Θ. Α., αφού προηγουμένως αυτός εξακρίβωσε ότι ο κατηγορούμενος ήταν αγνώστου διαμονής στην έδρα της επιχείρησης (θέση Άγιος Γεώργιος στον Ασπρόπυργο), όπου τον αναζήτησε, ως την τελευταία γνωστή διαμονή του. Στις 30-11-2023 ο κατηγορούμενος άσκησε εκπρόθεσμα την υπό κρίση έφεση, ήτοι μετά την πάροδο της τριακονθήμερης προθεσμίας του άρθρου 473 παρ.
Ιεδ. β' του ΚΠοινΔ από την ανωτέρω επίδοση της εκκαλουμένης. Με την έκθεση έφεσης ζητεί την εξαφάνιση της εκκαλουμένης λόγω εσφαλμένης εκτίμησης των πραγματικών περιστατικών της υπόθεσης και με το επισυναπτόμενο σε αυτήν δικόγραφο λόγων έφεσης εκθέτει, επιπλέον, ότι η έφεση ασκήθηκε εκπρόθεσμα, διότι ουδέποτε έλαβε γνώση της εκκαλουμένης, καθώς από τις 23-11-2015 η ανωτέρω εταιρεία, της οποίας ήταν πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος, είχε μεταφέρει την έδρα της από το κατάστημά της στη θέση Μπεναρδή ή Άγιος Γεώργιος Ασπρόπυργου Αττικής στην οδό ...
στη Νέα Σμύρνη, διεύθυνση στην οποία γίνονταν όλες οι επιδόσεις και την οποία γνώριζαν οι μηνυτές. Ισχυρίζεται δε ότι για πρώτη φορά έλαβε γνώση της εκκαλουμένης ύστερα από έλεγχο του πληρεξούσιου δικηγόρου του στο τμήμα φυγοποίνων της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών και ζητεί να θεωρηθεί ότι η έφεσή του ασκήθηκε εμπρόθεσμα.
Κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 474 παρ. 2 του ΚΠοινΔ, εκείνος που ασκεί εκπρόθεσμα το ένδικο μέσο οφείλει να διαλάβει στη σχετική έκθεση εφέσεως και το λόγο ανωτέρας βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος, εξαιτίας των οποίων δεν άσκησε εμπρόθεσμα το ένδικο μέσο ή ότι η επίδοση της προσβαλλόμενης αποφάσεως είναι άκυρη για κάποιο συγκεκριμένο λόγο και, ακόμη, να επικαλεσθεί τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία αυτά προκύπτουν.
Αν δεν διαλαμβάνονται τα ανωτέρω στην έκθεση ασκήσεως του ενδίκου μέσου και ειδικότερα της εφέσεως, το ένδικο αυτό μέσο απορρίπτεται ως εκπρόθεσμο και συνεπώς απαράδεκτο. Αναπλήρωση των ανωτέρω με λόγους και περιστατικά που προβάλλονται μεταγενέστερα και ειδικότερα, επί εφέσεως, κατά τη συζήτηση της στο ακροατήριο, είναι απαράδεκτη.
Στην προκειμένη περίπτωση ο εκκαλών, ισχυριζόμενος ουσιαστικά ότι ήταν άκυρη η επίδοση της εκκαλουμένης, δεν επικαλείται με το δικόγραφο της έφεσής του, ως όφειλε σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία προκύπτει ο ισχυρισμός του αυτός. Για το λόγο αυτό η υπό κρίση έφεση πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης άσκησης.
Και αν ακόμη ήθελε θεωρηθεί ότι η πλημμέλεια αυτή του δικογράφου της έφεσης δεν καθιστά τούτο απαράδεκτο, δεν αποδεικνύεται ότι η επίδοση της εκκαλουμένης ήταν άκυρη και ότι η έφεση ασκήθηκε εμπρόθεσμα. Η ποινική διαδικασία ξεκίνησε ύστερα από το υπ' αριθ. πρωτ ...-2015 έγγραφο του Τμήματος Επιθεώρησης Εργασιακών Σχέσεων Άνω Λιοσίων προς την Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Αθηνών, με το οποίο διαβιβαζόταν ο φάκελος που είχε συγκροτήσει για το ζήτημα της μη καταβολής δεδουλευμένων από την εργοδότρια εταιρεία με την επωνυμία "Ξ.
ΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", ώστε ο αρμόδιος Εισαγγελέας να προβεί στις κατά νόμο ενέργειες και περιλάμβανε (ο φάκελος) τις υπεύθυνες δηλώσεις των προσφευγόντων εργαζομένων, το υπ' αριθ. πρωτ. ...-2015 έγγραφο της εταιρείας με επισυναπτόμενη κατάσταση οφειλών και το υπ' αριθ. ...-2015 δελτίο συμφιλιωτικής διαδικασίας.
Το υπ' αριθ. πρωτ. ...-2015 έγγραφο της εταιρείας, το οποίο έχει ημερομηνία σύνταξής του την 23-11-2015 (αλλά υποβλήθηκε στην αρμόδια υπηρεσία στις 25-11-2015, όπως προκύπτει από τον ανωτέρω αριθμό πρωτοκόλλου του), φέρει στο τέλος υπογραφή του νομίμου εκπροσώπου και σφραγίδα της εταιρείας στην οποία ως έδρα της αναγράφεται η θέση Άγιος Γεώργιος στον Ασπρόπυργο.
Επομένως, ο κατηγορούμενος, ως νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρείας, γνωστοποίησε στην αρμόδια υπηρεσία (Τμήμα Επιθεώρησης Εργασιακών Σχέσεων Άνω Λιοσίων), που είχε επιληφθεί κατά το χρόνο εκείνο της διαφοράς, ως έδρα της εταιρείας τη διεύθυνση στην οποία επιδόθηκε η εκκαλουμένη και δεν γνωστοποίησε την αλλαγή της έδρας της εταιρείας, αν και αυτή αποφασίστηκε στην από 23-11-2015 έκτακτη γενική συνέλευση των μετόχων της εταιρείας.
Συνακόλουθα, και για την Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Αθηνών, στην οποία διαβιβάστηκε ο φάκελος, γνωστή διεύθυνση του κατηγορουμένου ήταν αυτή της έδρας της εταιρείας που εκπροσωπούσε, δηλαδή στη θέση Άγιος Γεώργιος στον Ασπρόπυργο. Δεν αποδείχθηκε από κάποιο από τα παραπάνω αποδεικτικά μέσα ότι με αφορμή άλλη υπόθεση υπήρχε στα δεδομένα της Εισαγγελίας Πλημμελειοδικών Αθηνών η διεύθυνση ...
ως διεύθυνση του κατηγορουμένου. Τούτο δεν αναιρείται από την προσκομισθείσα από 1-2-2016 μήνυση της εταιρείας LITHOTECH Α.Ε. κατά του κατηγορουμένου, καθώς και σε αυτήν δεν αναφέρεται στα στοιχεία του κατηγορουμένου, τα οποία καταγράφονται στα δεδομένα της Εισαγγελίας, η διεύθυνση αυτή. Στη μήνυση αυτή δηλώνεται ως διεύθυνση του κατηγορουμένου η οδός ..., στην οποία διέμεινε περιστασιακά για μία περίοδο, όπως παραδέχθηκε ο μάρτυράς του (υιός του) στο ακροατήριο.
Στο περιεχόμενο της μήνυσης αναφέρεται διηγηματικά ότι μεταφέρθηκε η έδρα της εταιρείας στην οδό ..., πλην όμως το περιεχόμενο της μήνυσης δεν καταγράφεται στα δεδομένα της Εισαγγελίας ως στοιχείο ταυτότητας των εκάστοτε μηνυτών και μηνυομένων. Επίσης, δεν προσκομίζεται κάποιο έγγραφο τηλεφωνικού καταλόγου, επαγγελματικού καταλόγου ή δεδομένο της Εισαγγελίας Πλημμελειοδικών Αθηνών ή φορολογικής αρχής, στο οποίο να αναφέρεται ρητά ως διεύθυνση του κατηγορουμένου η οδός ...
Συνεπώς, υποδεικνύεται ότι η διεύθυνση αυτή του κατηγορουμένου δεν μπορούσε να προκύψει ύστερα από την έρευνα την οποία προβλέπει το άρθρο 157 παρ. 1 του ΚΠοινΔ για το όργανο που ενεργεί την επίδοση και ορθά ακολουθήθηκε από το τελευταίο η παρ. 2 του ίδιου άρθρου. Παρατηρείται, όλως εκ περισσού, ότι η επικαλούμενη κατά την έφεση αναζήτηση της εκκαλουμένης από τον κατηγορούμενο στα αρχεία των φυγόποινων της Εισαγγελίας Πλημμελειοδικών Αθηνών έλαβε χώρα μετά τη συμπλήρωση του χρόνου παραγραφής της αποδιδόμενης σε αυτόν αξιόποινης πράξης, αν και αυτός τελούσε σε γνώση της κίνησης σε βάρος του ποινικής διαδικασίας τουλάχιστον από τις 20-7-2016, οπότε του επιδόθηκε αγωγή των εργαζομένων για την καταβολή των οφειλομένων σε αυτούς, στη σελίδα 18 της οποίας αναφέρεται ότι οι ενάγοντες ενημερώθηκαν από την Επιθεώρηση Εργασίας ότι υποβλήθηκε σχετική μηνυτήρια αναφορά προς την αρμόδια Εισαγγελία Πλημμελειοδικών".
11. Με αυτά που δέχθηκε το Ζ' Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Αθηνών για την απόρριψη της έφεσης ως εκπρόθεσμης και απαράδεκτης, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ1 αυτήν, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και από τα οποία προέκυπτε ότι ήταν έγκυρη η επίδοση της εκκαλούμενης απόφασης προς τον αναιρεσείοντα κατηγορούμενο και ότι η έφεσή του είχε ασκηθεί εκπρόθεσμα και ήταν απαράδεκτη, καθώς και όλα τα αποδεικτικά μέσα, που έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε για την απόδειξη των περιστατικών αυτών.
Ειδικότερα, παρατίθενται σ' αυτήν ο χρόνος επίδοσης στον εκκαλούντα της εκκαλούμενης 22790/2017 (ερήμην) απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών της 24-2-2017, το από 22-1-2020 αποδεικτικό επιδόσεως του αρμόδιου προς επίδοση Ε.Φ. Θ. Α., από το οποίο προκύπτει η επίδοση της εν λόγω απόφασης στον εκκαλούντα-κατηγορούμενο "ως αγνώστου διαμονής", καθώς και ο χρόνος άσκησης κατ' αυτής της έφεσης (30-11-2023), ήτοι μετά την παρέλευση της νόμιμης προθεσμίας τριάντα (30) ημερών από την επίδοση της εκκαλούμενης ερήμην απόφασης.
Περαιτέρω, στην απόφαση παρατίθεται ως αιτιολογία για το απαράδεκτο της εφέσεως ότι για τον ισχυρισμό του εκκαλούντος περί ακυρότητας της επίδοσης ο εκκαλών δεν επικαλέστηκε τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία προκύπτει ο ισχυρισμός του αυτός ως όφειλε σύμφωνα με τα προεκτεθέντα καθώς και ότι ακόμα και αν υποτεθεί ότι η πλημμέλεια αυτή του δικογράφου δεν το καθιστά απαράδεκτο δεν αποδείχθηκε ότι η επίδοση της εκκαλουμένης ήταν άκυρη και ότι η έφεση ασκήθηκε εμπρόθεσμα.
Ειδικότερα εκθέτει ότι από την κατά το άρθρο 157 παρ.1 ΚΠΔ έρευνα του δικαστικού επιμελητή για την ανεύρεση της κατοικίας του κατηγορούμενου αναιρεσείοντα δεν μπορούσε να προκύψει η επικαλούμενη από αυτόν διεύθυνση ..., Νέα Σμύρνη και ως εκ τούτου καλώς αυτός επέδωσε ως αγνώστου διαμονής στον Γραμματέα της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών κατά τα οριζόμενα στην παρ.2 του άρθρου 157 ΚΠΔ διότι:
α) η έδρα της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Ξ. ΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", της οποίας νόμιμος εκπρόσωπος ήταν ο αναιρεσείων κατηγορούμενος και στην οποία αναζητήθηκε, ήταν στη θέση Άγιος Γεώργιος στον Ασπρόπυργο μέχρι την 25-11-2015, β) Η ποινική διαδικασία ξεκίνησε ύστερα από το υπ' αριθ.
Πρωτ. ...-2015 έγγραφο του Τμήματος Επιθεώρησης Εργασιακών Σχέσεων Άνω Λιοσίων με το οποίο διαβιβάστηκε ο φάκελος τη διαφοράς στην Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Αθηνών, γ) ο φάκελος περιλάμβανε τις υπεύθυνες δηλώσεις των προσφευγόντων εργαζομένων, το υπ' αριθ. ...-2015 δελτίο συμφιλιωτικής διαδικασίας και το υπ' αριθ.
πρωτ. ...-2015 έγγραφο της εταιρείας με επισυναπτόμενη κατάσταση οφειλών το οποίο έχει ημερομηνία σύνταξής του την 23-11-2015 (αλλά υποβλήθηκε στην αρμόδια υπηρεσία στις 25- 11-2015, όπως προκύπτει από τον ανωτέρω αριθμό πρωτοκόλλου του), και φέρει στο τέλος υπογραφή του νομίμου εκπροσώπου και σφραγίδα της εταιρείας στην οποία ως έδρα της αναγράφεται η θέση Άγιος Γεώργιος στον Ασπρόπυργο, δ) αν και είχε αποφασισθεί από την έκτακτη γενική συνέλευση των μετόχων της εταιρείας την 23-11-2015 η μεταβολή της έδρας της ο κατηγορούμενος αναιρεσείων ως νόμιμος εκπρόσωπος της δεν την γνωστοποίησε στο Τμήμα Επιθεώρησης Εργασιακών Σχέσεων Άνω Λιοσίων, που είχε ήδη επιληφθεί της εργατικής διαφοράς, ε) ότι στην από 1-2-2016 μήνυση της εταιρείας LITHOTECH Α.Ε.
κατά του κατηγορουμένου αναγράφεται ως διεύθυνση κατοικίας του η οδός Δεκελείας αρ.31, στην οποία αποδείχθηκε ότι διέμενε περιστασιακά, η δε αναγραφή στο περιεχόμενο της μήνυσης της διεύθυνσης ... στη Νέα Σμύρνη, αναφέρεται διηγηματικά ως νέα έδρα της εταιρείας και δεν καταγράφεται στα δεδομένα της Εισαγγελίας ως στοιχείο ταυτότητας των εκάστοτε μηνυτών και μηνυομένων, στ) δεν προσκόμισε κάποιο έγγραφο τηλεφωνικού καταλόγου, επαγγελματικού καταλόγου ή δεδομένο της Εισαγγελίας Πλημμελειοδικών Αθηνών ή φορολογικής αρχής στο οποίο να αναφέρεται ρητά ως διεύθυνση του κατηγορουμένου η οδός ...
12. Ενόψει όλων αυτών, αφού η προσβαλλόμενη απόφαση με την ως άνω πλήρη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία δέχθηκε, ότι η επίδοση της πρωτόδικης (εκκαλούμενης) απόφασης στον αναιρεσείοντα κατηγορούμενο "ως αγνώστου διαμονής" ήταν έγκυρη και ότι η έφεσή του, που είχε ασκηθεί εκπρόθεσμα, χωρίς επίκληση αποδεικτικών μέσων, ήταν απαράδεκτη, το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, που την εξέδωσε, δεν υπερέβη την εξουσία του, οι δε υποστηρίζοντες τα αντίθετα λόγοι αναίρεσης της κρινόμενης αίτησης, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ', Ε', Θ' και Η' του ΚΠοινΔ, περί έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης, εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία ουσιαστικής διάταξης, παράνομης απόρριψης της έφεσης ως απαράδεκτης και υπέρβασης εξουσίας, είναι αβάσιμοι. Κατ' ακολουθία, εφόσον δεν υπάρχει άλλος παραδεκτός λόγος αναίρεσης προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση στο σύνολο της και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 12-02-2024 αίτηση του κατηγορουμένου Γ. Ξ. του Μ. και της Η., κατοίκου ..., οδός ..., για αναίρεση της ΖΤ 2/2024 απόφασης του Ζ' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών
και
Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα της ποινικής διαδικασίας, που ανέρχονται σε οκτακόσια (800) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Δεκεμβρίου 2024.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Και τούτης αποχωρήσασας από την υπηρεσία η αρχαιότερη της σύνθεσης Αρεοπαγίτης
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 30 Σεπτεμβρίου 2025.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ