Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility of arguments not raised in first instance proceedings.

Απόφαση 117 / 2009 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 117/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρήστο Αλεξόπουλο, Αντώνιο Αθηναίο, Γρηγόριο Κουτσόπουλο και Δημήτριο Μουστάκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 11 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ......, ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Εμμανουήλ Λύτρα.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανωνύμου Εταιρίας με την επωνυμία "ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΓΕΙΤΟΝΑ Α.Ε.Μ.Ε", που εδρεύει στις ...... και εκπροσωπείται νόμιμα, την οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος Στυλιανός Βλαστός, χωρίς να καταθέσει προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28.03.2005 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1159/2006 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 7279/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 05.02.2008 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρήστος Αλεξόπουλος ανέγνωσε την από 29.10.2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 562 παρ.2 ΚΠολΔ είναι απαράδεκτος λόγος αναιρέσεως που στηρίζεται σε ισχυρισμό ο οποίος δεν προτάθηκε νόμιμα στο δικαστήριο της ουσίας, εκτός αν πρόκειται: α) για παράβαση που δεν μπορεί να προβληθεί στο δικαστήριο της ουσίας, β) για σφάλμα που προκύπτει από την ίδια απόφαση και γ) για ισχυρισμό που αφορά τη δημόσια τάξη. Η διάταξη αυτή, η οποία αποτελεί εκδήλωση της θεμελιώδους αρχής ότι ο 'Αρειος Πάγος ελέγχει τη νομιμότητα της αποφάσεως του δικαστηρίου της ουσίας με βάση την πραγματική και νομική κατάσταση που όφειλε να λάβει υπόψη του ο ουσιαστικός δικαστής, καθιερώνει ειδική προϋπόθεση του παραδεκτού όλων των αναιρετικών λόγων του άρθρου 559 ΚΠολΔ, η συνδρομή της οποίας πρέπει να προκύπτει από το αναιρετήριο. Πρέπει δηλαδή να αναφέρεται στο αναιρετήριο ότι ο ισχυρισμός που στηρίζει το λόγο αναιρέσεως είχε προταθεί στο δικαστήριο το οποίο εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, έστω και αν ο εν λόγω ισχυρισμός ερευνάται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο.

Συνεπώς, ο ισχυρισμός πρέπει να παρατίθεται στο αναιρετήριο, όπως προτάθηκε στο δικαστήριο της ουσίας, να αναφέρεται δε και ο χρόνος και τρόπος προτάσεώς του ή επαναφοράς του στο ανώτερο δικαστήριο, ώστε να κριθεί, με βάση το αναιρετήριο, αν ήταν παραδεκτός και νόμιμος.. Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων, με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ, αποδίδει στο Εφετείο την πλημμέλεια της παραβιάσεως ουσιαστικών διατάξεων του νόμου και ειδικότερα των ομοιοεπαγγελματικών 19/2001 και 20/2004 Διαιτητικών Αποφάσεων "για τους όρους αμοιβής και εργασίας των οδηγών φορτηγών και λοιπών αυτοκινήτων πάσης φύσεως όλης της χώρας" και των άρθρων 4 παρ.1 και 22 παρ.1 εδάφ.

β' του Συντάγματος, για το λόγο ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε ότι αυτός (αναιρεσείων), ως υπαγόμενος στους όρους των ισχυσασών κατά τις χρονικές περιόδους της απασχολήσεώς του ως οδηγού σχολικών λεωφορείων της αναιρεσίβλητης κλαδικών ΣΣΕ των επιχειρήσεων παροχής υπηρεσιών, ελλείψει σχετικής προβλέψεως σ'αυτές δεν εδικαιούτο το αξιούμενο μηνιαίο επίδομα εκ 17% επί του βασικού μισθού του και από το έτος 2004 και εφεξής από 96 ευρώ και προήλθε στην απόρριψη του σχετικού, εκ 4.745,79 ευρώ συνολικά, αγωγικού το κονδυλίου, αν και το εν λόγω επίδομα, που προεβλέπετο από τις ως άνω 19/2001 και 20/2004 ΔΑ, το εδικαιούτο με βάση αφενός την αρχή της εύνοιας των εργαζομένων και αφετέρου με βάση τη συνταγματική αρχή της ισότητας.

Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, διότι, αναφορικά μεν με την στήριξη του ως άνω κονδυλίου επί της αρχής της εύνοιας των εργαζομένων, δεν γίνεται επίκληση στο αναιρετήριο ότι ο σχετικός ισχυρισμός προτάθηκε στο Εφετείο, αναφορικά δε με τη στήριξη του ίδιου αγωγικού κονδυλίου επί της αρχής της ισότητας, διότι, από την επισκόπηση της ένδικης αγωγής, προκύπτει ότι δεν είχε προβληθεί μ'αυτή τέτοιος ισχυρισμός (αγωγική βάση).

Ο αναιρετικός λόγος του άρθρου 559 αριθμ. 9 ΚΠολΔ ιδρύεται και όταν το δικαστήριο άφησε αίτηση αδίκαστη, ως τέτοια δε αίτηση νοείται μόνον εκείνη που αναφέρεται σε ιδιαίτερο κεφάλαιο της δίκης και δημιουργεί εκκρεμοδικία. Στην προκειμένη περίπτωση, με τον εκ του άρθρου 559 αριθμ. 9 ΚΠολΔ δεύτερο λόγο αναιρέσεως, καταλογίζεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια ότι άφησε αδίκαστες τις αιτήσεις του αναιρεσείοντος για επιδίκαση αποζημιώσεως για εργασία του κατά Σάββατα, Κυριακές, σε ημέρες αναπαύσεως (ρεπώ) και κατά τις αργίες των Χριστουγέννων και Πάσχα. Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, διότι από την επισκόπηση της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι το Εφετείο δεν άφησε αδίκαστα τα ως άνω αγωγικά αιτήματα του αναιρεσείοντος, αλλά τα ερεύνησε και τα απέρριψε ως αβάσιμα κατ' ουσίαν.

Κατά το άρθρο 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσεως παρέχεται και αν η απόφαση δεν έχει καθόλου αιτιολογίες σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως αιτιολογίες, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής νοούνται μόνον οι πραγματικές παραδοχές των οποίων η έλλειψη καθιστά ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου.

Εν προκειμένω, με τον τρίτο λόγο του αναιρετηρίου, ο αναιρεσείων, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ, αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι, χωρίς καμία αιτιολογία, απέρριψε τα αγωγικά του αιτήματα για επιδίκαση αποζημιώσεως για εργασία του κατά Σάββατα, Κυριακές, σε ημέρες αναπαύσεως και κατά τις αργίες των Χριστουγέννων και Πάσχα. Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, διότι από την επισκόπηση της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι αυτή έχει, και μάλιστα εκτενείς και λεπτομερείς, αιτιολογίες ως προς την αβασιμότητα των ως άνω αιτημάτων του αναιρεσείοντος.

Ο αναιρετικός λόγος του άρθρου 559 αριθμ. 1 εδάφ. α ΚΠολΔ ιδρύεται αν παραβιάσθηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου, ο οποίος παραβιάζεται αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι όροι εφαρμογής του, ή αν εφαρμοστεί ενώ δεν έπρεπε καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα.

Εν προκειμένω, με τον τέταρτο, κατά το πρώτο μέρος του, από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως, προβάλλεται από τον αναιρεσείοντα η αιτίαση ότι "το Εφετείο με το να απορρίψει τα αγωγικά αιτήματά του για επιδίκαση αποζημιώσεως για εργασία του κατά Σάββατα, Κυριακές, σε ημέρες αναπαύσεως (ρεπώ) και κατά τις αργίες των Χριστουγέννων και Πάσχα αν και δέχθηκε ότι αυτός δεν βρισκόταν σε απλή ετοιμότητα εργασίας, αλλά σε γνήσια ετοιμότητα, παρεβίασε ευθέως τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 648, 649, 653 και 659 ΑΚ, του ν.δ. 3755/57 και των νόμων 3239/55, 435/76, 1082/80 και 1876/90". Ο λόγος αυτός, κατά το ως άνω μέρος του, είναι απορριπτέος ως στηριζόμενος σε εσφαλμένης προϋπόθεση, δεδομένου ότι, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, αυτή διέλαβε και άλλες, λίαν εκτεταμένες, αιτιολογίες, οι οποίες δεν παρατίθενται στο αναιρετήριο, προς στήριξη της ανωτέρω κρίσεώς της, την οποία θεμελίωσε αποκλειστικά στην παραδοχή της ότι δεν αποδείχθηκε ότι ο αναιρεσείων εργάσθηκε σε Σαββατοκύριακα και σε ημέρες αναπαύσεως, αργιών και εορτών.

Για να ιδρυθεί λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθμ. 17 ΚΠολΔ πρέπει οι διατάξεις που αντιφάσκουν μεταξύ τους εν όλω ή εν μέρει να περιέχονται στο διατακτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, χωρίς να αρκεί η ύπαρξη αντιφάσεως στο σκεπτικό της αποφάσεως αυτής ή μεταξύ του σκεπτικού και του διατακτικού της. Επομένως, ο τέταρτος, κατά το δεύτερο μέρος του, από τον αριθμό 17 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο καταλογίζεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια ότι περιέχει αντιφατικές διατάξεις, είναι απαράδεκτος, διότι οι αποδιδόμενες αντιφατικές διατάξεις δεν εντοπίζονται στο διατακτικό, αλλά στο αιτιολογικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως. -

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5-2-2008 αίτηση του Χ περί αναιρέσεως της 7279/2007 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε επτακόσια (700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Δεκεμβρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Ιανουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ