Supreme Court dismisses appeal against land title decision due to lack of pre-litigation request to the State.

Απόφαση 1178 / 2014 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1178/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Σίδερη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Ρουμπή, Ερωτόκριτο Καλούδη, Αργύριο Σταυράκη και Μαρία Βαρελά, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Δεκεμβρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου νόμιμα εκπροσωπούμενου από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιό του Κωνσταντίνο Βαρδακαστάνη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσιβλήτου: Ι. Τ. του Η., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεόδωρο Φραγκάκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23/6/2008 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ευρυτανίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 25/2009 του ίδιου Δικαστηρίου και 130/2012 του Εφετείου Λαμίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο με την από 19/11/2012 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Μαρία Βαρελά ανέγνωσε την από 25/11/2013 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου λόγου αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, η διάταξη του άρθρου 8 παρ. 1 α.ν. 1539/1938 όπως ισχύει μετά την τροποποίηση της με το άρθρο 24 ν. 2732/1999 ορίζει ότι "οποιοσδήποτε αξιώνει δικαίωμα κυριότητας ή άλλο, εκτός της νομής, εμπράγματο δικαίωμα επί ακινήτου έναντι του Ελληνικού Δημοσίου, ανεξάρτητα αν αυτό κατέχεται από το Δημόσιο ή τον ίδιο, οφείλει, πριν υποβάλει σχετική αγωγή στο αρμόδιο, κατά τις κείμενες διατάξεις, Δικαστήριο, να κοινοποιήσει με δικαστικό επιμελητή προς το Δημόσιο αίτηση, η οποία θα περιλαμβάνει τις αξιώσεις του, δηλαδή το δικαίωμά του, το είδος, την έκταση, την ακριβή θέση που κείται το ακίνητο και τα όριά του μετά τοπογραφικού διαγράμματος συντεταγμένου από μηχανικό και τους τίτλους στους οποίους στηρίζει το δικαίωμά του ως και τα ονόματα και την ακριβή διεύθυνση κατοικίας των μαρτύρων οι οποίοι μπορούν να καταθέσουν υπέρ αυτού.

Αγωγή που ασκείται χωρίς να έχει τηρηθεί η ως άνω προδικασία, κηρύσσεται απαράδεκτη από το αρμόδιο δικαστήριο. Κατά δεν την παράγραφο 4 του άρθρου αυτού, μόνον έξι (6) μήνες μετά την επίδοση της ως άνω αιτήσεως, δύνανται, οι εις την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου μνημονευόμενοι, αν δεν λάβουν ειδοποίηση περί της αποδοχής των αξιώσεών των εν όλω ή εν μέρει, να εγείρουν αγωγή.

Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι καθιερώνεται, κατά τροποποίηση της σχετικής ρυθμίσεως του άρθρου 8 παρ. 1 αν. 1539/1938, η τήρηση της προδικασίας της αιτήσεως θεραπείας πριν από την άσκηση οποιασδήποτε, κατά του Δημοσίου διεκδικητικής ή αναγνωριστικής κυριότητας ακινήτου αγωγής, ανεξαρτήτως αν το ακίνητο κατέχεται ή όχι από το Δημόσιο και συνεπώς είναι απαράδεκτη η διεκδικητική ή αναγνωριστική κυριότητας αγωγή που στρέφεται κατά του Δημοσίου αν δεν προηγηθεί η επίδοση της αιτήσεως αυτής και δεν περάσουν έξι (6) μήνες από την επίδοση εκτός, αν στο διάστημα αυτό των έξι (6) μηνών ο αιτών έλαβε ειδοποίηση ότι έγιναν δεκτές ή απορρίφθηκαν οι αξιώσεις του.

Έτσι από την 30-7-1999 και εφεξής που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως ο ν. 2732/1999 και άρχισε η ισχύς του, η τήρηση της εν λόγω διοικητικής προδικασίας αποτελούσα προϋπόθεση του παραδεκτού της σχετικής αγωγής και εξεταζομένη αυτεπαγγέλτως σε κάθε στάση της δίκης απαιτείται σε κάθε περίπτωση και όχι μόνον εφόσον το ακίνητο κατέχεται από το Δημόσιο όπως γινόταν δεκτό υπό το προηγούμενο του νόμου αυτού καθεστώς.

Η ανωτέρω αίτηση θεραπείας πρέπει να επιδίδεται στον Υπουργό των Οικονομικών ως νόμιμο εκπρόσωπο του Δημοσίου στο κατάστημα όπου στεγάζεται το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους για να παράγει τις κατά νόμο έννομες συνέπειες της, αφορά δε σε όλα τα ανήκοντα στο Δημόσιο ακίνητα και εάν μεν αφορά έκταση του άρθρου 1 παρ. 5 α.ν. 1539/1938 (δασική έκταση), η επιδιδόμενη αίτηση θεραπείας πρέπει να διαβιβάζεται στην αρμόδια Διεύθυνση Προστασίας Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος του Υπουργείου Γεωργίας (άρθρα 1 παρ. 3 π.

δ/τος 352/1991, 1 δ' και 5 παρ. 2 δ/τος π.δ/τος 46/1991 σε συνδυασμό με το άρθρο 9 παρ/ 6 αν. 1539/1938) με αρμόδιο να αποφανθεί επ' αυτής το οικείο Συμβούλιο Ιδιοκτησίας Δασών, εάν δε πρόκειται περί άλλου Δημοσίου Κτήματος, η αίτηση θεραπείας πρέπει να διαβιβάζεται στο αρμόδιο Τμήμα Δημοσίων Κτημάτων της Δ/νσης Δημόσιας Περιουσίας του Υπουργείου Οικονομικών.

Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 6 παρ. 1 και 2 ν. 2664/1998 όπως αυτό αντικαταστάθηκε αρχικά με το άρθρο 24 ν. 3983/2011 και μεταγενέστερα με την παρ. 2 άρθρου 2 ν. 4164/2013 (ΦΕΚ Α156), πρώτες εγγραφές στα κτηματολογικά βιβλία είναι εκείνες που καταχωρίζονται ως αρχικές εγγραφές στο Κτηματολογικό Βιβλίο κατά μεταφορά από τους κτηματολογικούς πίνακες.

Σε περίπτωση ανακριβούς πρώτης εγγραφής μπορεί να ζητηθεί με αγωγή ενώπιον του αρμοδίου καθ' ύλην και κατά τόπον Πρωτοδικείου, η αναγνώριση του δικαιώματος που προσβάλλεται με την ανακριβή εγγραφή και η διόρθωση ολική ή μερικά, της πρώτης εγγραφής. Η αγωγή απευθύνεται κατά του αναγραφομένου ως δικαιούχου του δικαιώματος στο οποίο αφορά η πρώτη εγγραφή ή κατά των καθολικών του διαδόχων και κοινοποιείται, με ποινή απαράδεκτου της συζητήσεως, στον Προϊστάμενο του οικείου Κτηματολογικού Γραφείου.

Όταν η αγωγή στρέφεται κατά του Ελληνικού Δημοσίου που αναγράφεται ως δικαιούχος δικαιώματος στις αρχικές εγγραφές, δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 8 αν. 1539/1938 όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 24 ν.2732/1999. Περαιτέρω, ιδρύεται λόγος ιδρύεται λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 14 άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο.

Ο λόγος αυτός ιδρύεται μόνον όταν η πλημμέλεια αναφέρεται σε ακυρότητα, απαράδεκτο ή έκπτωση από δικαίωμα που προέρχεται από παραβίαση δικονομικής διάταξης και όχι ουσιαστικού δικαίου διάταξης. Κανόνες δικονομικού δικαίου είναι όσοι καθορίζουν τον τρόπο, τα όργανα και τη μορφή της ένδικης προστασίας.

Η παραβίαση της προδικασίας του άρθρου 8 ΑΝ 1539/1938 όπως ισχύει, αφορά παραβίαση δικονομικής διάταξης με αποτέλεσμα η άσκηση της αγωγής χωρίς την τήρηση της προδικασίας αυτής να στερείται των απαραιτήτων προϋποθέσεων του παραδεκτού της ασκήσεώς της, ενώ το οικείο απαράδεκτο λαμβάνεται υπόψη και αυτεπάγγελτως.

Εξάλλου, όταν προβάλλεται αιτίαση και εκτίθενται στο αναιρετήριο με πληρότητα όλα τα αναγκαία περιστατικά, ο 'Αρειος Πάγος εκτιμώντας το δικόγραφο, υπάγει αυτεπαγγέλτως αυτά στον προσήκοντα λόγο αναιρέσεως, έστω και αν από τον αναιρεσείοντα γίνεται εσφαλμένα επίκληση της σχετικής διάταξης από το άρθρο 559 Κ.Πολ.Δ.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως συνάγεται από τα διαδικαστικά έγγραφα της δίκης, τα οποία κατ' άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., παραδεκτά επισκοπεί ο Άρειος Πάγος, ο αναιρεσίβλητος Ι. Τ., άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ευρυτανίας την από 23-6-2008 αγωγή κατά του Ελληνικού Δημοσίου με την οποία ισχυρίστηκε ότι έχει καταστεί αποκλειστικός κύριος ενός αργοτεμαχίου εμβαδού 9.438, 06 τ.

μέτρων κειμένου στην κτηματική περιφέρεια του Δήμου Κ. Ευρυτανίας και ζήτησε αφ' ενός μεν να αναγνωρισθεί αποκλειστικός κύριος του ανωτέρω αγρατεμαχίου, συνολικού εμβαδού 9.438,06 τ.μ. αποτελούμενου από α)τη φερόμενη ως τμήμα του ΚΑΕΚ ...29 έκταση των 2.641,76 τετ. μέτρων β)τη φερομένη ως τμήμα του ΚΑΕΚ ...71 έκταση των 3.443,58 τ.

μέτρων και γ)τμήμα του ΚΑΕΚ ...79 εμβαδού 3.352,72 τ. μέτρων, αφετέρου δε να διορθωθούν οι πρώτες εγγραφές στα Κτηματολογικά Βιβλία του Κτηματολογικού Γραφείου Κ. που αφορούν τα ανωτέρω δύο (2) τμήματα των ΚΑΕΚ ...29 και ...71 εμβαδού 2,641,76 τ.μ. και 3.443,58 τ.μ. αντίστοιχα, διαγραφομένου του Ελληνικού Δημοσίου από τα οικεία Κτηματολογικά Φύλλα και αναγραφομένου του ίδιου ως αποκλειστικού κυρίου αυτών των τμημάτων και να αποτυπωθεί ολόκληρο το μείζον αγροτεμάχιο των 9.438,06 τ,μ.

ως αυτοτελές γεωτεμάχιο με ιδιαίτερο ΚΑΕΚ. Επί της ως άνω αγωγής εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 25/2009 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ευρυτανίας με την οποία απορρίφθηκε αυτή προεχόντως ως απαράδεκτη λόγω μη τηρήσεως της προδικασίας του άρθρου 8 παρ. 1 Α.Ν. 1539/1938 όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 24 ν. 2732/1999 και ως αόριστη λόγω αντιφατικής περιγραφής του όλου ακινήτου ως προς το όριο ενός μέρους αυτού και σε κάθε περίπτωση ελλείψει εννόμου συμφέροντος και παθητικής νομιμοποιήσεως ως προς το μερικότερο τμήμα των 3352,72 τετ.

μέτρων. Κατά της ως αποφάσεως ο αναιρεσίβλητος άσκησε ενώπιον του Εφετείου Λαμίας την από 25-1-2010 έφεση επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 130/2012 απόφαση του Εφετείου Λαμίας με την οποία έγιναν δεκτά τα ακόλουθα: "Επειδή το κύριο αίτημα της αγωγής είναι η αναγνώριση της κυριότητας επί του επιδίκου ακινήτου έναντι του εναγόμενου Ελληνικού Δημοσίου, είναι αναγκαίο ...

για το παραδεκτό της συζήτησης της αγωγής, να προηγηθεί η άνω προβλεπομένη από το άρθρο 8 παρ. 1 Α.Ν. 1539/1938 προδικασία της αιτήσεως θεραπείας. Από τη μελέτη του φακέλου της δικογραφίας προκύπτει ότι ο ενάγων στις 9-6-2008 κοινοποίησε νόμιμα στον, κατά τα άνω, αρμόδιο Υπουργό Οικονομικών την προβλεπομένη από το άρθρο 8 παρ. 1 ΑΝ 1539/1938, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 24 ν. 2732/1999, αίτηση θεραπείας, η οποία περιέχει όλα τα κατά την προαναφερομένη διάταξη στοιχεία ...

Η ένδικη όμως αγωγή ασκήθηκε στις 23-6-2008 δηλαδή πριν παρέλθει το προβλεπόμενο, με ποινή απαραδέκτου αυτής, από το άνω άρθρο εξάμηνο χωρίς ο ενάγων, επί της αιτήσεως αυτής (θεραπείας), να είχε λάβει ειδοποίηση ότι έγιναν δεκτές η απορρίφθηκαν οι αξιώσεις του. Τα με αριθμό πρωτ. 64694/4497284/13-6-2008 και 094631/2328/11-7-2008 έγγραφα με τα οποία, με το μεν πρώτο διαβιβάσθηκε από τον Κεντρική Υπηρεσία του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους προς το Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων η προαναφερόμενη αίτηση θεραπείας του ενάγοντος, προκειμένου να γίνουν οι νόμιμες ενέργειες της αρμοδιότητας της αποδέκτριας του εγγράφου Υπηρεσίας, το δε δεύτερο αποτελεί επιστολή της Διεύθυνσης Προστασίας Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος του Άνω Υπουργείου προς την πληρεξούσια δικηγόρο του ενάγοντος, δεν μπορούν να εκληφθούν ως απάντηση είτε θετική είτε αρνητική κατά την έννοια του άνω ν. 1539/1938 ότι δηλαδή έγιναν δεκτές ή απορρίφθηκαν, αντίστοιχα οι αξιώσεις του ενάγοντος ...

Ωστόσο, όπως προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας, ο ενάγων με προγενέστερη, την από 9-11-2007 (αριθ. εκθ. δικ. 422/ΤΜ/44/13-11-2007) αγωγή του κατά του εναγόμενου Ελληνικού Δημοσίου, ζήτησε και πάλι να αναγνωρισθεί κύριος του ίδιου ακινήτου, εμβαδού 9.469,31 τ.μ. και να διορθωθούν οι ανακριβείς εγγραφές στα ίδια, δύο, μερικότερα τμήματα αυτού, κύριος των οποίων φέρεται στα Κτηματολογικά βιβλία το εναγόμενο Ελληνικό Δημόσιο.

Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η υπ' αριθ. 23/2008 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ευρυτανίας με την οποία απορρίφθηκε ως αόριστη γιατί με αυτή (αγωγή) δεν γινόταν ακριβής περιγραφή του ακινήτου σε σχέση με την έκταση και τα όρια του. Πριν την άσκηση της άνω αγωγής τηρήθηκε, όπως έγινε δεκτό με την παραπάνω απόφαση, η προβλεπόμενη από τις παραπάνω διατάξεις, προδικασία με την προς το εναγόμενο (και τότε) Ελληνικό Δημόσιο κοινοποίηση, στις 31-7-2007 της από 27-7-2007 αίτησης θεραπείας του ενάγοντος καθόσον, παρά το γεγονός ότι μεταξύ της άνω κοινοποίησης και της άσκησης της αγωγής εκείνης (στις 13-11-2007) δεν είχε παρέλθει το απαιτούμενο, κατά τα παραπάνω, εξάμηνο, ο ενάγων, πριν την άσκηση της αγωγής αυτής, είχε λάβει, δυνάμει του υπ' αριθ.

πρωτ. 098490/2526/1-10-2007 εγγράφου του Τμήματος Εμπραγμάτων Δικαιωμάτων της Δ/νσης Προστασίας Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος ... ειδοποίηση ότι απορρίφθηκαν οι αξιώσεις του, με το σκεπτικό ότι "τα δικαιώματα κυριότητας που προβάλλει επί της έκτασης των 9.469,31 τ.μ. θα κριθούν με αγωγή κυριότητας ενώπιον των Πολιτικών Δικαστηρίων έναντι του Δημοσίου, σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 6 ν. 2664/1998".

Επειδή δε, το ένδικο ακίνητο, τόσο ως προς το συνολικό εμβαδόν του (9.438,06 τ.μ.), όσο και ως προς τα δύο μερικότερα τμήματα (με ΚΑΕΚ ...29 και 10313509071, εμβαδού 2641,76 τ.μ. και 3443,58 τ.μ. (αντίστοιχα) στα οποία εγγράφηκε στα κτηματολόγια ως κύριος το Ελληνικό Δημόσιο (εναγόμενο) είναι το ίδιο, κατά θέση, όρια και έκταση (παρά τις ελάχιστες διαφοροποιήσεις) με το ακίνητο ολόκληρο (9469,31 τ.μ.

δηλαδή κατά το μεγαλύτερο του ένδικου) ή τα τμήματά του (2641,76 τ.μ. και 3443,58 τ.μ. αντίστοιχα), που αποτελούσαν αντικείμενο της άνω προγενέστερης αγωγής, η, επί της προηγούμενης αιτήσεως θεραπείας, ως άνω απόρριψη των αξιώσεων του ενάγοντος, αποτελεί απόρριψη, κατά το άρθρο 8 παρ. 1 ΑΝ 1539/1938, και των ίδιων, κατά αντικείμενο, ένσταση και περιεχόμενο ενδίκων αξιώσεων.

Συνεπώς, εφόσον η απόρριψη αυτή των ενδίκων αξιώσεων έγινε πριν την άσκηση της ένδικης αγωγής, έχει τηρηθεί η προβλεπομένη από τις ως άνω διατάξεις προδικασία και η ένδικη αγωγή ασκήθηκε παραδεκτώς. Ακόμη, πρέπει να σημειωθεί ότι αφενός η περιγραφή του επιδίκου ακινήτου είναι οριστική και πλήρης ώστε να μη γεννάται καμμία αμφιβολία περί της ταυτότητας αυτού, μετά την συμπλήρωση των ελλείψεων που προσδιόρισε η άνω υπ' αριθμ. 23/2008 απόφαση (τελεσίδικη όπως δεν αμφισβητείται) του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ευρυτανίας, αναφέρονται η θέση του, τα όρια και το εμβαδόν του (συνολικά για τα επί μέρους τμήματα) ...

και αφετέρου γίνεται επίκληση του εννόμου συμφέροντος του ενάγοντος για την άσκηση της ένδικης αγωγής κατά του εναγομένου Ελληνικού Δημοσίου, συνιστάμενο, μετά τις αμφισβητήσεις της κυριότητας στα δύο, ως άνω, τμήματα του ακινήτου (στα οποία κτηματογράφηση, εμφανίζεται ως κύριος το εναγόμενο), στην αμφισβήτηση εν γένει του επιδίκου ακινήτου και την ακριβή (κατά τα εκτιθέμενα στην αγωγή) εγγραφή του όλου (και των μερικοτέρων τμημάτων) ακινήτου".

Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο έκρινε, ότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο το οποίο απέρριψε ως απαράδεκτη των αγωγή, δεν εφάρμοσε ορθά το νόμο αλλά έσφαλε και έκανε δεκτούς ως ουσιαστικά βάσιμους τους συναφείς λόγους της εφέσεως. Στη συνέχεια έκανε δεκτή την έφεση ως ουσιαστικά βάσιμη, εξαφάνισε την εκκαλουμένη απόφαση, κράτησε την υπόθεση και δέχθηκε ότι παραδεκτώς ασκήθηκε η αγωγή, αναγνώρισε τον ενάγοντα κύριο ενός ακινήτου εμβαδού 9.438,06 τετ.

μέτρων που βρίσκεται στη θέση "Μ. Λ. - Κ." της κτηματικής περιφέρειας Κ. το οποίο αποτελείται από α)τμήμα εμβαδού 2641,76 τετ.μέτρων ως μέρος του αγρού ΚΑΕΚ ...29, β)τμήμα εμβαδού 3443,58 τετ. μέτρων ως μέρος του αγρού με ΚΑΕΚ ...71 και, γ)τμήμα εμβαδού 3352,72 τετ. μέτρων ως μέρος του αγρού με ΚΑΕΚ ...79, διέταξε τη διόρθωση των ανακριβών πρώτων εγγραφών στα οικεία κτηματολογικά βιβλία του Κτηματολογικού Γραφείου Κ.

ώστε στα άνω τμήματα εμβαδού 2641,76 τερ. μέτρων και 3443,58 τετ. μέτρων αντί της εσφαλμένης εγγραφής ως δικαιούχου αυτών του Ελληνικού Δημοσίου, να αναγραφεί ως δικαιούχος ο ενάγων και τέλος, διέταξε την εγγραφή των παραπάνω τριών τμημάτων των ακινήτων εμβαδού 2641,76 τετ. μέτρων, 3443,58 τετ. μέτρων και 3352,72 σε ένα ενιαίο ΚΑΕΚ.

Με τον πρώτο λόγο αναίρεσης, αποδίδεται μομφή στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι το Εφετείο, κατά παραβίαση του αριθμού 1 άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., παρά το νόμο, δεν απέρριψε την ένδικη αγωγή ως απαράδεκτη λόγω μη τηρήσεως της προδικασίας του άρθρου 8 παρ. 1 και 4 α.ν. 1539/1938 "περί προστασίας των δημοσίων κτημάτων " όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 24 ν. 2732/1999, αφού η προδικασία αυτή πρέπει να τηρείται κάθε φορά που αξιώνεται δικαίωμα κυριότητας σε ακίνητο έναντι του Ελληνικού Δημοσίου.

O λόγος αυτός, κατ' ορθή υπαγωγή, εκ του αριθμού 14 άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι ο Εφετείο με την προσβαλλομένη απόφασή του όχι παρά το νόμο δεν απέρριψε την ένδικη αγωγή ως απαράδεκτη λόγω μη τηρήσεως της προδικασίας του άρθρου 8 α.ν. 1539/1938, αν και με άλλη αιτιολογία, εφόσον ο αναιρεσίβλητος με την ένδικη αγωγή ζήτησε α)να διορθωθούν οι πρώτες εγγραφές στο Κτηματολογικό Βιβλίο του Κτηματολογικού Γραφείου Κ.

που αφορούν στα ανωτέρω τμήματα των ΚΑΕΚ ...29 εμβαδού 2.641,76 τετ. μετ. και ΚΑΕΚ ...71 εμβαδού 3.443,58 τετ. μέτρων διαγραφομένου του εγγεγραμμένου ως δικαιούχου αναιρεσείοντες Ελληνικού Δημοσίου και αναγραφομένου ως αποκλειστικού δικαιούχου του ενάγοντος Ι. Τ. οπότε, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στη νομική σκέψη, δεν απαιτείται η τήρηση της προδικασίας του άρθρου 8, α.ν. 1539/1938 όπως ισχύει και β)να αναγνωρισθεί κύριος επί του τμήματος του ΚΑΕΚ ...79 εμβαδού 3.352,72 τετ.

μέτρων στο οποίο έχει ο ίδιος αναγράφει ως δικαιούχος στο αρμόδιο Κτηματολογικό Βιβλίο του Κτηματολογικού Γραφείου Κ., ως προς το οποίο, όμως, δεν υπάρχει αμφισβήτηση εκ μέρους του Ελληνικού Δημοσίου και ούτε αξιώνεται δικαίωμα κυριότητας έναντι αυτού (Ελληνικού Δημοσίου).

Συνεπώς, ο πρώτος λόγος αναίρεσης είναι απορριπτέος. Εξάλλου απορριπτέος είναι και ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., καθόσον με τον ως άνω λόγο ελέγχονται μόνον οι παραβάσεις κανόνων κανόνων του ουσιαστικού και όχι του δικονομικού δικαίου όπως είναι αυτές του άρθρου 8 α.ν. 1539/1938. Ακολούθως, πρέπει να απορριφθεί η από 9-11-2012 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της υπ' αριθμ. 130/2012 αποφάσεως του Εφετείου Λαμίας και να καταδικασθεί το ηττώμενο αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου κατά το νόμιμο (άρθρα 176 και 183 Κ.Πολ.Δ.) αίτημά του, μειωμένα κατ' άρθρο 22 παρ. 1και 3 ν. 3693/1957 που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 52 αρ. 18 Κ.Πολ.Δ.., 5 παρ.12 ν.1738/1987 και άρθρο 2 της ΥΑ 1344 23/1992.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19-11-2012 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της υπ' αριθμ. 130/2012 αποφάσεως του Εφετείου Λαμίας.

Καταδικάζει το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 6η Μαΐου 2014.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 3η Ιουνίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ