Supreme Court allows appeal against insurance company, remands case to lower court for retrial on liability basis.

Απόφαση 1173 / 2015 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1173/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Σακκά, Χαράλαμπο Καλαματιανό, Μαρία Χυτήρογλου και Δημήτριο Τζιούβα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Μαρτίου 2015, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ΝΠΙΔ με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως ειδικού διαδόχου της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΡΟΝΟΙΑ ΑΕΓΑ", της οποίας ανακλήθηκε η άδεια λειτουργίας, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αργυρώ Γρατσία - Πλατή.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Κ. Δ. του Δ., 2) Μ. Δ. του Κ., 3) Β. Δ. του Κ., 4) Α. Δ. του Κ., 5) Μ. Δ. του Κ., 6) α. Ι. Δ. του Δ., β. Ν. Δ. του Δ., γ. Μ. Δ. του Δ., δ. Ε. Δ. του Δ., ε) Έ. Δ. του Δ., στ. Α. Δ. του Δ., ζ. Κ. Δ. του Δ. και η. Μ. Δ. του Δ., ως κληρονόμων της αρχικής ενάγουσας Β. χας Δ. Δ., που απεβίωσε στις 24-6-2008 και 7) Κ. Θ., όλων κατοίκων ... . Οι 1ος, 2η, 3η, 4ος και 5η των αναιρεσιβλήτων εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Σωτήριο Μανιαδάκη, ο οποίος δήλωσε με τις προτάσεις του ότι η Β. Δ. (3η), που αναφέρεται στο αναιρετήριο εκπροσωπούμενη από τους γονείς της, ως ασκούντες τη γονική μέριμνα αυτής, ενηλικιώθηκε και συνεχίζει ατομικώς τη δίκη. Οι λοιποί των αναιρεσιβλήτων δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-9-2007 αγωγή των ήδη 1ου, 2ης, 3ης (εκπροσωπουμένη από τους γονείς της), 4ου, 5ης και 7ου των αναιρεσιβλήτων και της ήδη αποβιωσάσης Β. χας Δ. Δ., που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Βόλου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 113/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 104/2014 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 6-5-2014 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Τζιούβας διάβασε την από 29-10-2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτός ως βάσιμος ο μοναδικός λόγος της από 6-5-2014 και με αριθμό κατάθεσης 22/2014 αίτησης αναιρέσεως κατά της υπ' αριθμ. 104/2014 αποφάσεως του Εφετείου Λάρισας που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο.

Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Στο άρθρο 576 παρ. 2 του ΚΠολΔ ορίζεται ότι αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση για τη συζήτηση δεν επιδόθηκε καθόλου ή δεν επιδόθηκε νόμιμα ή εμπρόθεσμα ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήτευση.

Στην αντίθετη περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην παρ. 3 του ίδιου άρθρου ορίζεται ότι αν μετέχουν περισσότεροι στη δίκη για την αναίρεση και δεν κλητεύθηκε κάποιος από αυτούς, η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη για όλους. Με το άρθρο 62 του Ν. 4139/12-3-2013 προστέθηκε δεύτερο εδάφιο στην παρ. 3, το οποίο ορίζει ότι σε περίπτωση απλής ομοδικίας, αν κάποιος δεν εκπροσωπηθεί από πληρεξούσιο δικηγόρο, η υπόθεση χωρίζεται και η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης χωρεί νομίμως, ως προς όσους εκπροσωπούνται από πληρεξούσιο δικηγόρο ή έχουν κλητευθεί νομότυπα και κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς τους λοιπούς.

Έτσι, σε περιπτώσεις απλής ομοδικίας, ισχύει η ως άνω ρύθμιση της διάταξης του β' εδαφίου της παραγράφου 3 του άρθρου 576 του Κ.Πολ.Δ., που καταλαμβάνει και τις εκκρεμείς υποθέσεις (άρθρο 98 του Ν. 4139/2013). Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 226 παρ. 4 εδ. β' και γ' του Κ.Πολ.Δ., που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη σύμφωνα με το άρθρο 575 εδ.

β' του ίδιου Κώδικα, αν η συζήτηση αναβληθεί, ο γραμματέας είναι υποχρεωμένος αμέσως μετά το τέλος της συνεδρίασης να μεταφέρει την υπόθεση στη σειρά των υποθέσεων που πρέπει να συζητηθούν κατά τη δικάσιμο που ορίσθηκε. Κλήση του διαδίκου για εμφάνιση στη δικάσιμο αυτή, δεν χρειάζεται και η αναγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων.

Κατά την έννοια της τελευταίας αυτής διατάξεως, η αναβολή της υπόθεσης και η εγγραφή αυτής στο πινάκιο του δικαστηρίου για τη μετ' αναβολή δικάσιμο, ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων για τη δικάσιμο αυτή και συνεπώς δεν χρειάζεται νέα κλήτευσή τους. Προϋπόθεση της εγκυρότητας της κλήτευσης, συνεπεία της αναβολής της υπόθεσης και της εγγραφής της στο πινάκιο, είναι ότι ο απολειπόμενος κατά τη μετ' αναβολή δικάσιμο διάδικος, είτε είχε επισπεύσει εγκύρως τη συζήτηση, είτε είχε νομίμως και εμπροθέσμως κλητευθεί να παραστεί στη δικάσιμο κατά την οποία αναβλήθηκε η συζήτηση (ΑΠ 240/2011).

Στην προκειμένη περίπτωση, κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, που έγινε μετ' αναβολή εκ του πινακίου από την αρχική δικάσιμο της 7-11-2014 κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο του Δικαστηρίου τούτου (6-3-2015), όταν εκφωνήθηκε η υπόθεση με τη σειρά της από το πινάκιο, παρέστη το αναιρεσείον Ν.Π.Ι.Δ., το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αργυρώ Γρατσία - Πλατή, από δε τους αναιρεσιβλήτους παρέστησαν οι 1ος, 2η, 3η, 4ος και 5η, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Σωτήριο Μανιαδάκη, ενώ οι υπόλοιποι δεν εμφανίστηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Από τους απολειπόμενους αναιρεσιβλήτους, όπως προκύπτει από τις υπ' αριθμ. 8229Δ'/28-7-2014, 8228Δ'/28-7-2014, 8222Δ'/28-7-2014, 8227Δ'/28-7-2014, 8226Δ'/28-7-2014 και 8225Δ'/28-7-2014 εκθέσεις επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Βόλου ..., τις οποίες επικαλείται και προσκομίζει το επισπεύδον τη συζήτηση αναιρεσείον, κλήθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα για να παραστούν στη συζήτηση της υποθέσεως, με επίδοση αντιγράφου της αναιρέσεως, μετά πράξεως ορισμού δικασίμου και κλήσεως προς συζήτηση για την αρχική δικάσιμο της 7-11-2014, κατά την οποία αναβλήθηκε η συζήτηση της υποθέσεως με επισημείωση στο πινάκιο για την παρούσα δικάσιμο, οι Ι.

Δ. του Δ., Μ. Δ. του Δ., Ε. Δ. του Δ., Έ. Δ. του Δ., Α. Δ. του Δ., Κ. Δ. του Δ. και Κ. Θ., οπότε ως προς αυτούς παρά την απουσία τους θα προχωρήσει η συζήτηση σαν να ήταν παρόντες. Αντίθετα, δεν αποδεικνύεται ότι οι απολειπόμενοι αναιρεσίβλητοι Ν. Δ. του Δ. και Μ. Δ. του Δ. έχουν κλητευθεί από το επισπεύδον τη συζήτηση αναιρεσείον ή από τους ομοδίκους τους για να παραστούν κατά τη συζήτηση της κρινόμενης αναιρέσεως.

Επομένως, σύμφωνα με τα προδιαληφθέντα στη μείζονα πρόταση, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση ως προς τους ως άνω δύο απολειπόμενους αναιρεσιβλήτους, δοθέντος ότι, όπως συνάγεται από το περιεχόμενο των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης που επισκοπούνται παραδεκτώς, οι αναιρεσίβλητοι συνδέονται με σχέση απλής ομοδικίας.

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 25 παρ. 4 του Ν. 489/1976 που προστέθηκε με το άρθρο 50 παρ. 13 του Ν. 1569/1985 και ορίζει ότι "από την ημερομηνία, που ασφαλιστική επιχείρηση κηρύσσεται σε κατάσταση πτώχευσης ή ανακαλείται η άδεια λειτουργίας της για παράβαση νόμου το Επικουρικό Κεφάλαιο (Ε.Κ.) υπεισέρχεται αυτοδίκαια στο σύνολο των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων της ασφαλιστικής επιχείρησης, που πηγάζουν από ασφαλιστικές συμβάσεις του κλάδου αστικής ευθύνης από χερσαία αυτοκινητικά οχήματα", σαφώς προκύπτει ότι το Ε.Κ.

σε περίπτωση ανακλήσεως της άδειας λειτουργίας της ασφαλιστικής επιχείρησης, οφείλει να καταβάλει στο ζημιωθέν πρόσωπο ό,τι όφειλε να καταβάλει σ' αυτό η ασφαλιστική επιχείρηση της οποίας ανακλήθηκε η άδεια, μόνον από τη σύμβαση ασφάλισης και όχι από άλλο νόμιμο λόγο. Ειδικότερα, αν η ασφαλιστική εταιρεία αναδέχθηκε σωρευτικά με τον ασφαλισμένο κατά την έννοια του άρθρου 477 του Α.Κ.

να καταβάλει αποζημίωση από αδικοπραξία, από τη σωρευτική αυτή αναδοχή, από την οποία παράγεται πρόσθετη και αυτοτελής ενοχή της ασφαλιστικής εταιρείας, δεν ευθύνεται το Επικουρικό Κεφάλαιο. Το τελευταίο ευθύνεται μόνο για την ευθύνη της ασφαλιστικής εταιρείας έναντι του ζημιωθέντος προσώπου από το άρθρο 10 παρ. 1 του Ν. 489/1976, η οποία πηγάζει από την ασφαλιστική σύμβαση, η αξίωση δε αυτή του ζημιωθέντος προσώπου κατά της ασφαλιστικής εταιρείας σύμφωνα με το άρθρο 10 παρ. 2 του Ν. 489/1976 παραγράφεται μετά πάροδο δύο (2) ετών από την ημέρα του ατυχήματος, επιφυλασσομένων των κειμένων διατάξεων για την αναστολή και διακοπή της παραγραφής (ΑΠ 319/2005, ΑΠ 289/2010, ΑΠ 2015/2013, ΑΠ 2031/2013).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο Λάρισας, με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχτηκε τα εξής: "Στις 16-6-2004 και περί ώρα 22.40, ο πρώτος εναγόμενος Β. Ο., οδηγώντας την υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... ΙΧΕ δίκυκλη μοτοσικλέτα, ιδιοκτησίας του, που ήταν ασφαλισμένη για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη στην δεύτερη εναγομένη ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "Ευρωπαϊκή Πρόνοια ΑΕΓΑ" της οποίας η άδεια λειτουργίας έχει ήδη ανακληθεί οριστικά με την υπ' αριθμ. 7/29-3-2011 απόφαση της Επιτροπής Πιστωτικών και Ασφαλιστικών Θεμάτων της Τράπεζας της Ελλάδος και στη θέση της έχει υπεισέλθει νομίμως το Επικουρικό Κεφάλαιο, κινούνταν επί της επαρχιακής οδού Σκοπέλου -Γλώσσας, με κατεύθυνση προς Νέο Κλήμα Σκοπέλου. [...].

Όταν η μοτοσικλέτα του πρώτου εναγομένου πλησίασε στο 23° χιλιόμετρο της ανωτέρω επαρχιακής οδού, αυτός αιφνιδίως επιτάχυνε και απομακρύνθηκε από τις μοτοσικλέτες των φίλων του, σύμφωνα με τις ένορκες προανακριτικές καταθέσεις τους. Κατά τον ίδιο ως άνω χρόνο, ο Δ. Δ., συγγενής των εναγόντων, οδηγώντας την υπ' αριθμ.

κυκλοφορίας ... δίκυκλη μοτοσικλέτα του, κινούνταν επί της ιδίας ως άνω επαρχιακής οδού, με αντίθετη κατεύθυνση, δηλαδή προς Γλώσσα. [...]. Όταν η μοτοσικλέτα του πρώτου εναγομένου, που όπως προαναφέρθηκε, είχε απομακρυνθεί από τις άλλες μοτοσικλέτες των φίλων του, αναπτύσσοντας μεγάλη ταχύτητα, πλησίασε στο 24° χιλιόμετρο της ανωτέρω οδού, όπου υπήρχε τοποθετημένη πινακίδα Ρ-32 που περιορίζει το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας στα 30 χιλ/ώρα και όπου υπάρχει δεξιά παρατεταμένη στροφή, ο πρώτος εναγόμενος από έλλειψη της προσοχής, που όφειλε και μπορούσε να καταβάλει, δεν συμμορφώθηκε προς την πινακίδα Ρ-32 και δεν μείωσε την ταχύτητα του οχήματός του, ούτε οδηγούσε με συνεχώς τεταμένη την προσοχή του, με συνέπεια όταν από αδιευκρίνιστη αιτία απώλεσε τον έλεγχο του οχήματός του, να μην είναι σε θέση να επαναφέρει αυτό, το οποίο εξετράπη αριστερά σε σχέση με την πορεία του, εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας και επέπεσε με το εμπρόσθιο τμήμα του επί του πλαγίου αριστερού τμήματος της μοτοσικλέτας του Δ.

Δ.. [..]. Αποτέλεσμα της προπεριγραφείσας συγκρούσεως ήταν ο βαρύτατος τραυματισμός του πρώτου εναγομένου και ο θανάσιμος τραυματισμός του Δ. Δ.. [..]. Με τα περιστατικά που αναφέρθηκαν το ένδικο τροχαίο ατύχημα οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα (αμέλεια) του πρώτου εναγομένου. [...]. Η αξίωση του ζημιωθέντος τρίτου κατά του υποχρέου προς αποζημίωση προσώπου υπόκειται σε διετή (άρθρο 7 του ν.

ΓπΝ/1911) ή πενταετή (άρθρο 937 ΑΚ) παραγραφή, ανάλογα σε ποια διάταξη στηρίζεται. Για την αξίωση του ζημιωθέντος τρίτου κατά του ασφαλιστή ισχύει η ειδική ρύθμιση του άρθρου 10 παρ. 2 του ν. 489/ 1976, το οποίο μέχρι την αντικατάστασή του με το άρθρο 7 του Ν. 3557/2007 όριζε, ότι "η αξίωση αυτή παραγράφεται μετά την πάροδο δύο ετών από την ημέρα του ατυχήματος, με την επιφύλαξη των κειμένων διατάξεων για την αναστολή και διακοπή της παραγραφής".

Δεν ισχύει όμως η τελευταία αυτή παραγραφή, όταν ο παθών θεμελιώνει την κατά του ασφαλιστή αγωγή του για αποζημίωση στη σύμβαση σωρευτικής αναδοχής χρέους, που προβάλλεται παραδεκτά και αποδεικνύεται, στην περίπτωση αυτή η έκταση ευθύνης του αναδοχέα ρυθμίζεται από τις γενικές διατάξεις των άρθρων 472 έως 475 ΑΚ, άρα ο ασφαλιστής υπέχει έναντι του παθόντος όμοια υποχρέωση με εκείνη του οφειλέτη ζημιώσαντος.

Έτσι, αν η απαίτηση του ζημιωθέντος προσώπου στηρίζεται σε αδικοπραξία, που υπόκειται σε πενταετή παραγραφή (άρθρο 937 ΑΚ), ο συμβατικός αναδοχέας ασφαλιστής αυτή την παραγραφή της απαίτησης μπορεί να προτείνει (ΑΠ 1843/2008, ΑΠ 1753/2005, ΕφΛαμ 18/2011 δημ. ΝΟΜΟΣ). Στην προκειμένη περίπτωση, οι ενάγοντες, καθόσον αφορά τη δεύτερη εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία (ήδη το Επικουρικό Κεφάλαιο), την παραπάνω αγωγική αξίωσή τους (χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης), στηρίζουν, όπως προαναφέρθηκε, στη σύμβαση αναδοχής χρέους, επικαλούμενοι ότι ο πρώτος εναγόμενος οδηγός του ως άνω ζημιογόνου οχήματος (μοτοσικλέτας), όταν επιλήφθηκαν του ατυχήματος τα αρμόδια όργανα της τροχαίας, κατέθεσε τη βεβαίωση ασφαλίσεως αυτού από την εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία και συνεπώς, αφού τούτο αποτελεί πρόταση της τελευταίας για κατάρτιση σύμβασης σωρευτικής αναδοχής χρέους την οποία αποδέχθηκαν με την άσκηση της αγωγής τους, η εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία (δεύτερη) ευθύνεται από την επικαλούμενη αδικοπραξία.

Αποδεικνύεται δε πράγματι ότι, ο πρώτος εναγόμενος, οδηγός του ζημιογόνου οχήματος, κατέθεσε στο Α.Τ. Σκοπέλου, που επιλήφθηκε του τροχαίου ατυχήματος, αμέσως μετά το ατύχημα, βεβαίωση ασφάλισης της υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... ζημιογόνου μοτοσυκλέτας του, για το από 19-11-2003 έως 19-11-2004 χρονικό διάστημα, στην δεύτερη εναγομένη ασφαλιστική εταιρεία (βλ.

το προσκομιζόμενο αντίγραφο της έκθεσης αυτοψίας τροχαίου ατυχήματος, που συντάχθηκε από τα αρμόδια αστυνομικά όργανα του Α.Τ. Σκοπέλου). [...]. Έτσι με την κατάθεση της πιο πάνω βεβαίωσης ασφάλισης και την άσκηση της αγωγής καταρτίσθηκε, κατά τα ανωτέρω, σύμβαση σωρευτικής αναδοχής χρέους του πρώτου εναγομένου.

Ως εκ τούτου και σύμφωνα με τα αναφερόμενα στην προπαρατεθείσα μείζονα σκέψη, οι ένδικες, κατά της δεύτερης εναγόμενης ασφαλιστικής εταιρείας (και ήδη κατά του Επικουρικού Κεφαλαίου), αξιώσεις υπόκεινται στην πενταετή παραγραφή του ως άνω άρθρου 937 ΑΚ, η οποία όμως, δεν έχει επέλθει, αφού από το χρόνο του ατυχήματος (16-6-2004) και μέχρι την άσκηση (επίδοση) της αγωγής στις 27-9-2007 δεν έχει παρέλθει πενταετία.

Συνεπώς η σχετική ένσταση (παραγραφής) της ως άνω εναγόμενης ασφαλιστικής εταιρείας πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη στην ουσία της ...". Όμως, το Εφετείο Λάρισας, δεχόμενο ότι οι αγωγικές αξιώσεις των εναγόντων κατά του Επικουρικού Κεφαλαίου, το οποίο υπεισήλθε λόγω ανακλήσεως της άδειας λειτουργίας της ασφαλιστικής εταιρείας στα δικαιώματα και της υποχρεώσεις της τελευταίας από την ασφαλιστική σύμβαση, στηρίζονται στη σύμβαση σωρευτικής αναδοχής χρέους που είχε καταρτισθεί μεταξύ της ασφαλιστικής εταιρείας και των ζημιωθέντων τρίτων και δεχόμενο συνακόλουθα ότι η αξίωση των τελευταίων κατά του Επικουρικού Κεφαλαίου υπόκειται στη πενταετή παραγραφή της αδικοπραξίας λόγω της σωρευτικής αναδοχής και όχι στη διετή παραγραφή από του χρόνου του ατυχήματος που ορίζεται στο άρθρο 10 παρ. 2 του Ν. 489/1976 και απορρίπτοντας ως νομικά αβάσιμη την σχετική ένσταση παραγραφής που υπέβαλε το υπεισελθόν στη θέση της ασφαλιστικής εταιρείας Επικουρικό Κεφάλαιο, αντί να δεχθεί, εξετάζοντας αυτεπαγγέλτως το νόμω βάσιμο της αγωγής, λόγω του κατ' άρθρο 522 ΚΠολΔ μεταβιβαστικού αποτελέσματος της έφεσης, ότι το Επικουρικό Κεφάλαιο υποκαταστάθηκε στα δικαιώματα και στις υποχρεώσεις της εν λόγω ασφαλιστικής εταιρείας μόνον αυτών που απορρέουν από την ασφαλιστική σύμβαση μεταξύ αυτής και του ασφαλισμένου της και όχι αυτών που απορρέουν από την μεταξύ της ασφαλιστικής εταιρείας και των αναιρεσιβλήτων σύμβαση σωρευτικής αναδοχής χρέους και ν' απορρίψει έτσι την αγωγή, που στηρίζεται στη σωρευτική αναδοχή χρέους, ως νόμω αβάσιμη, υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 1 του Κ.Πολ.Δ., εσφαλμένα εφαρμόζοντας την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 25 παρ. 4 του Ν. 489/1976 και ο μοναδικός λόγος της κρινόμενης αναιρέσεως είναι βάσιμος.

Επομένως, κατά παραδοχή του λόγου αναιρέσεως, πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη αναίρεση, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που αφορά το αναιρεσείον Ν.Π.Ι.Δ., να παραπεμφθεί η υπόθεση κατά το αναιρούμενο αυτό μέρος της για περαιτέρω εκδίκαση στο εκδόσαν την απόφαση δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές (άρθ. 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.), να διαταχθεί η επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου στο αναιρεσείον (άρθρ. 495 παρ. 4 εδ.

ε' Κ.Πολ.Δ.) και να καταδικασθούν οι ηττηθέντες αναιρεσίβλητοι στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, κατά το νόμιμο αίτημα του τελευταίου (άρθ. 176, 183 και 191 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση όσον αφορά τους αναιρεσιβλήτους Ν. Δ. του Δ. και Μ. Δ. του Δ..

Δέχεται την αναίρεση όσον αφορά τους λοιπούς αναιρεσιβλήτους.

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 104/2014 απόφαση του Εφετείου Λάρισας κατά το μέρος που αφορά το αναιρεσείον Ν.Π.Ι.Δ. με την επωνυμία "Επικουρικό Κεφάλαιο Ασφάλισης Ευθύνης από Αυτοκινητικά Ατυχήματα".

Παραπέμπει την υπόθεση κατά το αναιρούμενο μέρος της για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές. Διατάσσει την επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου στο αναιρεσείον. Και

Καταδικάζει τους ηττηθέντες αναιρεσβλήτους στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, που ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 25 Ιουνίου 2015.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 9 Σεπτεμβρίου 2015.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ