Supreme Court remands case for retrial on secondary claim regarding superior promotion over two colleagues.

Απόφαση 1173 / 2006 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1173/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χρήστο Μπαλντά, Αντιπρόεδρο, Σπυρίδωνα Κολυβά, Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αναστάσιο - Φιλητά Περίδη και Ηλία Γιαννακάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 28 Μαρτίου 2006, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρίστο Παπαδόπουλο.

Της αναιρεσίβλητης: Εταιρίας με την επωνυμία "Γενική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε.", που εδρεύει στην ...και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη Σαραντόπουλο, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20/11/2000 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2302/2001 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1509/2003 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 4/2/2005 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Σπυρίδων Κολυβάς, ανέγνωσε την από 2/2/2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου και την απόρριψη του δεύτερου λόγου αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυσμό των διατάξεων των άρθρ. 522, 535 και 536 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι μετά τη παραδοχή κάποιου λόγου εφέσεως το δευτεροβάθμιο δικαστήριο κρατώντας την υπόθεση και δικάζοντας την ουσία καθίσταται αρμόδιο να ερευνήσει προς οριστική διάγνωση της διαφοράς όλα τα ζητήματα που υποβλήθηκαν πρωτοδίκως.

Σε περίπτωση δε που κρίνεται αγωγή με περισσότερες βάσεις, το μεταβιβαστικό αποτέλεσμα δεν περιορίζεται μόνο στις διατάξεις της αποφάσεως που πλήττονται με την έφεση, αλλ' επεκτείνεται και στις μη εξετασθείσες πρωτοδίκως βάσεις της αγωγής, καθόσον δεν δικάζεται πλέον η έφεση, αλλά η αγωγή, η δε έρευνα των βάσεων που δεν εξετάσθηκαν πρωτοδίκως γίνεται από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο οίκοθεν, εξαιτίας της επεχρόμενης από το νόμο υποκαταστάσεως του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου στη θέση του πρωτοβαθμίου.

Επομένως για την εξέταση αυτή δεν απαιτείται έφεση ή αντέφεση ή υποβολή ειδικού αιτήματος εκ μέρους του ενάγοντος. Στη προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα επισκοπούμενα διαδικαστικά έγγραφα, ο αναιρεσείων με τη πρώτη επικουρική βάση της αγωγής του εξέθετε ότι υπερείχε καταφανώς των αναφερομένων δύο συναδέλφων του, τους οποίους επρότεινε προς σύγκριση και οι οποίοι προήχθησαν στο βαθμό του Υποδιευθυντή Α' κατά τις προαγωγικές κρίσεις του έτους 1997 στις οποίες αυτός παραλείφθηκε.

Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο δέχθηκε την παραπάνω επικουρική βάση της αγωγής με την κρίση ότι ο αναιρεσείων υπερείχε καταφανώς έναντι του προαχθέντος συναδέλφου του ..., χωρίς να εξετάσει την τυχόν καταφανή υπεροχή του αναιρεσείοντος έναντι του άλλου προαχθέντος ..., επίσης προτεινομένου με την αγωγή προς σύγκριση.

Περαιτέρω το πρωτοβάθμιο δικαστήριο απέρριψε, ως αβάσιμη, την υποβληθείσα από την αναιρεσίβλητη τράπεζα δικακωλυτική ένσταση περί του ότι ο αντιπροτεινόμενος ...παραλείφθηκε επίσης κατά εκείνες τις προαγωγικές κρίσεις, ενώ υπερείχε του αναιρεσείοντος. Το Εφετείο, που επιλήφθηκε κατόπιν αντιθέτων εφέσεων των διαδίκων, απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος και δέχθηκε την έφεση της αναιρεσίβλητης με την κρίση ότι ο παραπάνω αντιπροταθείς με τη διακωλυτική ένσταση υπερείχε απλώς του αναιρεσείοντος.

Στη συνέχεια το Εφετείο κράτησε την υπόθεση και απέρριψε στην ουσία της την εν λόγω επικουρική βάση της αγωγής, χωρίς όμως να ερευνήσει την ουσιαστική βασιμότητα του αγωγικού ισχυρισμού περί της καταφανούς υπεροχής του αναιρεσείοντος έναντι και του επίσης προαχθέντος και προταθέντος προς σύγκριση ..., ενώ τούτο, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στην αρχή, έπρεπε το Εφετείο να πράξει οίκοθεν, καθόσον μόνη η απλή υπεροχή του εν λόγω αντιπροταθέντος δεν εμπόδιζε την προαγωγή του αναιρεσείοντος, αφού ήσαν δύο οι θέσεις που εκαλύφθησαν με προαγωγή κατά τις κρίσεις εκείνες, εκτός αν εξεταζόταν η ουσιαστική βασιμότητα και εκρίνετο ότι υπερείχε απλώς του αναιρεσείοντος και άλλος υπάλληλο επίσης αντιπροταθείς με τη διακωλυτική ένσταση.

Επομένως, πρέπει, να γίνει δεκτός ως βάσιμος στην ουσία του ο σχετικός πρώτος λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., αφού το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τον παραπάνω αγωγικό ισχυρισμό που έχει ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, να αναιρεθεί η προσβαλλομένη κατά το μέρος που απέρριψε την πρώτη επικουρική βάση της αγωγής χωρίς να εξετασθεί η επικαλούμενη κατάδηλη υπεροχή του αναιρεσείοντος έναντι του δευτέρου προταθέντος προς σύγκριση συναδέλφου του να παραπεμφθεί κατά το αναιρούμενος μέρος η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές (άρθρ. 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος της την 1509/2003 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση κατά το μέρος αυτό προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη σε μέρος της δικαστικής δαπάνης του αναιρεσείοντος την οποία ορίζει σε πεντακόσια (500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 3 Μαϊου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 6 Ιουνίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ