Appeal dismissed for vague grounds; appellant failed to specify factual premises required by law.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the Multi-Member District Court's decision awarding a specific allowance to workers. The appellant argued the lower court violated substantive law regarding equal treatment, but the appeal was rejected because it failed to clearly state the factual premises upon which the alleged legal error relied. The court held that without these specific facts, the appeal could not be substantively examined, rendering the grounds legally insufficient.
Legislator headnote
AI generatedArticles 118(4), 566(1), 577, 578 of the Code of Civil Procedure; Article 560(1) of the Code of Civil Procedure: An appeal alleging violation of substantive law is inadmissible if the appellant fails to clearly and fully state the factual premises of the contested judgment, as the court cannot verify the error without knowing the facts the lower court accepted as proven.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 1171 / 2008 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1171/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β1' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αχιλλέα Νταφούλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Μάριο - Φώτιο Χατζηπανταζή, Ειρήνη Αθανασίου, Αλέξανδρο Νικάκη και Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Απριλίου 2008, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Εταιρίας με την επωνυμία "ΕΒΙΕΣΚ Εταιρία Βιομηχανικών Έργων - Συμμετοχών και Κατασκευών ΑΕ", που εδρεύει στη Λυκόβρυση Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αναστάσιο Πίσπα, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.
Των αναιρεσιβλήτων: 1) ...., 2) ...., 3) ..... και 4) ......., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Παπαποστόλου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-12-2004 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων και του ....., που δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Βόλου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 324/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 66/2007 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Βόλου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 10-7-2007 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αλέξανδρος Νικάκης, διάβασε την από 18-3-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή από τα άρθρα 118 παρ. 4, 566 παρ. 1, 577 και 578 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι, όταν η υπόθέση κρίθηκε κατ' ουσίαν, για να είναι ορισμένος, άρα και παραδεκτός, ο λόγος αναιρέσεως που αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, κατά τον αριθμό 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, δεν αρκεί παράθεση στο αναιρετήριο της διατάξεως που φέρεται ότι παραβιάστηκε, της κατά τον αναιρεσείοντα έννοιας αυτής, καθώς και της περί αυτής κρίσεως του δικαστηρίου της ουσίας και της δεκτής γενόμενης από αυτό έννομης συνέπειας, αλλά πρέπει να παρατίθενται στο αναιρετήριο με σαφήνεια και πληρότητα και οι ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, δηλαδή τα δεκτά γενόμενα από αυτήν πραγματικά περιστατικά, αφού διαφορετικά δεν είναι δυνατή με βάση το περιεχόμενο του αναιρετηρίου η στοιχειοθέτηση του προβαλλόμενου λόγου αναιρέσεως.
Διότι η ευδοκίμηση της αναιρέσεως εξαρτάται, σύμφωνα με το άρθρο 578 ΚΠολΔ, από την ορθότητα όχι των νομικών αιτιολογιών, αλλά του διατακτικού της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το δε διατακτικό συνάπτεται αιτιωδώς με τις ουσιαστικές παραδοχές του Δικαστηρίου. Επομένως, η παράθεση των τελευταίων στο αναιρετήριο είναι αναγκαία για να μπορεί να ελεγχθεί με βάση το περιεχόμενο αυτό αν η αποδιδόμενη στην απόφαση παραβίαση κανόνα του ουσιαστικού δικαίου οδήγησε σε σφαλερό διατακτικό, ώστε να αποβαίνει εφικτός ο έλεγχος της ορθής εφαρμογής του νόμου (ολ ΑΠ 27/1998, 32/1996, 57/1990).
Η υποχρέωση της παράθεσης των παραδοχών του δικαστηρίου της ουσίας είναι απολύτως σύμφωνη με το άρθρο 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ, διότι διασφαλίζει την από αυτό αξιούμενη δίκαιη δίκη, αφού συμβάλλει στην αποτελεσματικότητά του και συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος πρόσβασης του καθενός στα δικαστήρια, το οποίο (δικαίωμα) μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο με την άσκηση ορισμένης σύμφωνα με το νόμο προσφυγής.
Γι' αυτό τα απαιτούμενα από το νόμο για το ορισμένο του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως, δεν δυσχεραίνουν αλλά διευκολύνουν την πρόσβαση στα δικαστήρια, για παροχή έννομης προστασίας (ΑΠ 618/2007). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο, δέχθηκε τα εξής :
Η αναιρεσείουσα εταιρία προσέλαβε τους αναιρεσιβλήτους με συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου στις 18-7-1985, 21.4.1986, 5-7-1988 και 4-4-1989, αντίστοιχα, προκειμένου να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους οι πρώτος, δεύτερος και τρίτος ως ηλεκτροσυγκολητές, ο δε τέταρτος ως ελασματουργός. Η αναιρεσείουσα απασχολεί 180 εργατοϋπαλλήλους, διατηρεί στη Βιομηχανική Περιοχή Βόλου εργοστάσιο μεταλλικών κατασκευών, όπου απασχολούνται 40 εργατοτεχνίτες, ενώ οι υπόλοιποι προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στο χώρο του εργοστασίου της τσιμεντοβιομηχανίας "ΟΛΥΜΠΟΣ", που βρίσκεται στην Αγριά Βόλου.
Την 1-9-2003 οι πρώτος, δεύτερος και τρίτος των αναιρεσιβλήτων και από την 15-3-2002 ο τέταρτος μετατέθηκαν από το εργοστάσιο της Βιομηχανικής Περιοχής Βόλου στο εργοστάσιο "ΟΛΥΜΠΟΣ" και έκτοτε απασχολούνται σ' αυτό με τη συντήρηση των μηχανολογικών εγκαταστάσεων. Στις 31-5-1989, μεταξύ των εκπροσώπων της αναιρεσείουσας και του Δ.Σ.
του Σωματείου των εργαζομένων της, συμφωνήθηκε και υλοποιήθηκε το σύστημα πολιτικής αμοιβών με το ακόλουθο περιεχόμενο "1. Εφαρμογή του ενιαίου συστήματος πολιτικής αμοιβών, όπως αυτό εφαρμόζεται στον όμιλο "....." από 1-3-1989 για όλο το μόνιμο προσωπικό της ΕΒΙΕΣΚ ΑΕ περιοχής Βόλου. 2. Το επίδομα χώρου τσιμέντου 20% χορηγείται μόνον στους εργαζομένους στους χώρους των εργοστασίων τσιμέντου και στη συγκεκριμένη περίπτωση στο χώρο του εργοστασίου "ΟΛΥΜΠΟΣ", θα είναι 15% από 1-3-1989 και το υπόλοιπο 5% θα δοθεί την 1-3-1990".
Περαιτέρω το Πολυμελές Πρωτοδικείο δέχθηκε, ότι το επίδομα ανθυγιεινής εργασίας ταυτίζεται με το επίδομα χώρου τσιμέντου και συμφωνήθηκε να χορηγείται μόνο στους εργαζομένους στο χώρο του εργοστασίου "ΟΛΥΜΠΟΣ" και πράγματι καταβάλλεται και όχι στους εργαζόμενους στο χώρο του εργοστασίου της Βιομηχανικής Περιοχής Βόλου.
Το παραπάνω σύστημα πολιτικής αμοιβών λειτούργησε μέχρι την 30-11-1999, οπότε και καταργήθηκε από την1-12-1999, ύστερα από την υπογραφή της από ...., Επιχειρησιακής Συλλογικής Συμβάσεως Εργασίας για τους όρους αμοιβής και εργασίας των εργαζομένων στην ΕΒΙΕΣΚ περιοχής Βόλου. Σύμφωνα με το άρθρο 5 αυτής "όλα τα επιδόματα παραμένουν ως έχουν και δεν αυξάνονται για το έτος 1999", ενώ σύμφωνα με τους γενικούς όρους της "κατά τα λοιπά εξακολουθούν να ισχύουν οι διατάξεις προηγουμένων επιχειρησιακών Σ.Σ.Ε.
που δεν τροποποιούνται με την παρούσα". 'Ετσι το Πολυμελές Πρωτοδικείο δέχθηκε ότι η ανωτέρω επιχειρησιακή ΣΣΕ ενσωμάτωσε στο σύνολο των αποδοχών όλες τις αποδοχές με τα πάσης φύσεως μέχρι τότε καταβαλλόμενα επιδόματα, στα οποία περιλαμβάνονταν και το επίδομα χώρου τσιμέντου 20% (ή ανθυγιεινής εργασίας), που αφορούσε τους εργαζομένους στο εργοστάσιο "ΟΛΥΜΠΟΣ".
Επίσης στην από 30-6-2004 επιχειρησιακή ΣΣΕ δεν υπήρξε καμία τροποποίηση αναφορικά με το επίδικο επίδομα. Τέλος το ίδιο δικαστήριο δέχθηκε ότι το επίδικο επίδομα δεν καταργήθηκε από την 1-12-1999, αλλά εξακολουθεί να καταβάλλεται στους εργαζομένους στο εργοστάσιο "ΟΛΥΜΠΟΣ" και σε όσους πρόσκαιρα μετακινούνται από το εργοστάσιο της αναιρεσείουσας στη Βιομηχανική Περιοχή Βόλου στο εργοστάσιο αυτής "ΟΛΥΜΠΟΣ", με βάση τις ανωτέρω επιχειρησιακές ΣΣΕ.
Με τις παραδοχές αυτές το Πολυμελές Πρωτοδικείο έκρινε, ότι οι αναιρεσίβλητοι από τότε που μετατέθηκαν στο εργοστάσιο "ΟΛΥΜΠΟΣ" δικαιούνται να λάβουν το επίδικο επίδομα με βάση την αρχή της ίσης μεταχείρισης, που απορρέει από τα άρθρα 288 ΑΚ, 22 παρ. 1 του Συντάγματος και 119 της Συνθήκης της ΕΟΚ (ΕΕ), απέρριψε την έφεση της αναιρεσείουσας και επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση, η οποία επιδίκασε στους αναιρεσιβλήτους το ανωτέρω επίδομα για το χρονικό διάστημα από τον Απρίλιο του 2004 μέχρι και το Δεκέμβριο του 2004.
Με τους πρώτο και δεύτερο λόγο της αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από το άρθρο 560 αριθμ. 1 ΚΠολΔ, διότι παραβίασε τις ουσιαστικές διατάξεις των άρθρων 288 ΑΚ, 22 παρ. 1 του Συντάγματος, 119 της Συνθήκης της ΕΕ και 10 παρ. 1 εδ. α του ν. 186/1990. Οι λόγοι αυτοί είναι απορριπτέοι προεχόντως ως αόριστοι, διότι στο αναιρετήριο δεν παρατίθενται με πληρότητα οι αναγκαίες κρίσιμες ουσιαστικές παραδοχές του δικαστηρίου, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε τούτο ως αποδειχθέντα για να στηρίξει τη φερόμενη ως λανθασμένη κρίση του, αλλά εκτίθεται μόνο το σύντομο ιστορικό της υποθέσεως, το κατά τις απόψεις της αναιρεσείουσας πραγματικό μέρος αυτής, μεμονωμένες νομικές σκέψεις και αποσπασματικές παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας.
Σε κάθε περίπτωση και με την ανωτέρω κρίση του το Πολυμελές Πρωτοδικείο δεν παραβίασε τις παραπάνω ουσιαστικές διατάξεις, τις οποίες ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε, γι' αυτό και αμφότεροι οι λόγοι της αναιρέσεως που υποστηρίζουν τα αντίθετα πρέπει ν' απορριφθούν ως αβάσιμοι.-
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
-
Απορρίπτει την από 10-7-2007 αίτηση της εταιρίας με την επωνυμία "ΕΛΒΙΕΣΚ Εταιρία Βιομηχανικών 'Εργων - Συμμετοχών και Κατασκευών ΑΕ", για αναίρεση της 66/2006 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Βόλου. Και
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1.200) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 7 Μαΐου 2008. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 3 Ιουνίου 2008.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ