1170/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣυγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, (κωλυομένης της Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Βιολέττας Κυτέα, σύμφωνα με την υπ’ αριθ. 38/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Αγγελική Αλειφεροπούλου, Δημήτριο Χονδρογιάννη, Διονυσία Μπιτζούνη - Εισηγήτρια και Ιωάννη Μπαλιτσάρη, Αρεοπαγίτες.
Legislator headnote
AI generated1170/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 του Κ.Ποιν.Δ. προκύπτει ότι, για το κύρος και κατ’ ακολουθίαν το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατ’ αποφάσεων, πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται.
Full text
Απόφαση 1170 / 2016 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)
Αριθμός 1170/2016
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
E’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, (κωλυομένης της Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Βιολέττας Κυτέα, σύμφωνα με την υπ’ αριθ. 38/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Αγγελική Αλειφεροπούλου, Δημήτριο Χονδρογιάννη, Διονυσία Μπιτζούνη - Εισηγήτρια και Ιωάννη Μπαλιτσάρη, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 13 Μαΐου 2016, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κατσιρώδη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελεύς του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου A. A. του B. A., κατοίκου ..., που παραστάθηκε δια της πληρεξουσίας δικηγόρου του Ειρήνης Μαρούπα, για αναίρεση της υπ’ αριθ. 192, 207/2015 απόφασης του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών.
Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων -κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 25 Ιουνίου 2015 αίτησή του αναιρέσεως, καθώς και στο από 25 Απριλίου 2016 δικόγραφο προσθέτων λόγων, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1332/2015.
Αφού άκουσε
την πληρεξούσια δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθούν η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως, καθώς και οι πρόσθετοι λόγοι .
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 του Κ.Ποιν.Δ. προκύπτει ότι, για το κύρος και κατ’ ακολουθίαν το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατ’ αποφάσεων, πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται.
Αν δεν περιέχεται σ’ αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 Κ.Ποιν.Δ. λόγους αναιρέσεως, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται, χωρίς άλλη έρευνα (άρθρο 513 του ίδιου Κώδικα). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διατάξεως που προβλέπει το λόγο αναιρέσεως, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί.
Ούτε μπορεί ο αορίστως διατυπούμενος στην έκθεση αναιρέσεως λόγος να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλα έγγραφα ή με την άσκηση πρόσθετων λόγων αναιρέσεως, οι οποίοι προϋποθέτουν, σύμφωνα με το άρθρο 509 παρ. 2 Κ.Ποιν.Δ., την ύπαρξη παραδεκτής αιτήσεως αναιρέσεως. Ειδικότερα, για το ορισμένο του από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.
Δ’ του Κ.Ποιν.Δ. λόγου αναιρέσεως για έλλειψη της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας που επιβάλλει το Σύνταγμα και δεδομένου ότι ο λόγος αυτός δεν διαφοροποιείται ως προς το παραδεκτό του από τους άλλους λόγους αναιρέσεως, πρέπει α)αν ελλείπει παντελώς αιτιολογία να προβάλλεται με την αίτηση αναίρεσης η ανυπαρξία αυτής και β) αν υπάρχει αιτιολογία αλλά δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, να προσδιορίζεται σε το συνίσταται η έλλειψη αυτή, ποιες είναι οι τυχόν ελλείψεις ή ασάφειες στην αιτιολογία της απόφασης ή οι αντιφατικές αιτιολογίες αυτής ή ποια αποδεικτικά μέσα δεν ελήφθησαν υπόψη ή δεν εκτιμήθηκαν από το δικαστήριο της ουσίας (βλ.
ΟλΑΠ 2/2002, 19/2001).
Στην προκείμενη περίπτωση, με την κρινόμενη από 25.6.2015 αίτηση αναιρέσεως πλήττεται η υπ’ αριθ. 192, 207/2015 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών, με την οποία ο αναιρεσείων κατηγορούμενος A. A. του B. A. κηρύχθηκε ένοχος και καταδικάσθηκε σε ποινή ισόβιας καθείρξεως για την πράξη της ανθρωποκτονίας με πρόθεση κατά συναυτουργία και σε συνολική ποινή φυλακίσεως οκτώ (8) ετών και έξι (6) μηνών για τις αξιόποινες πράξεις της απόπειρας εκβίασης, παράνομης οπλοφορίας, οπλοχρησίας, αντίστασης και παράνομης εισόδου στην Ελληνική Επικράτεια.
Η αναίρεση ασκήθηκε με δήλωση του αναιρεσείοντος στη Διευθύντρια του Καταστήματος Κράτησης Φυλακών Κορυδαλλού, όπου αυτός κρατείται, και συντάχθηκε η σχετική υπ’ αριθ. 535/25.6.2015 έκθεση. Στην εν λόγω δε έκθεση διαλαμβάνονται, ως λόγος αναιρέσεως κατά της πιο πάνω αποφάσεως, κατά πιστή μεταφορά, τα εξής: "...
δήλωσε ότι ασκεί αναίρεση στον Άρειο Πάγο κατά της αριθμ. 192, 207/22.6.2015 απόφασης του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών... Διότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έχει α) ειδική και ανεπτυγμένη αιτιολογία, όπως επιβάλλουν τα άρθρα 93 του Συντάγματος και 139 του Κωδ. Ποιν. Δικον., β) δεν εκθέτει με σαφήνεια και πληρότητα τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από τη διαδικασία και τα οποία συνιστούν τα αντικειμενικά και τα υποκειμενικά στοιχεία του εγκλήματος που προβλέπει και τιμωρεί το άρθρο 299 παρ. 1 και 2 Π.Κ., γ) δεν περιέχει τις αποδείξεις στις οποίες στηρίχτηκε η κρίση του δικαστηρίου, καθώς και τους νομικούς λόγους που δικαιολογούν την υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών στην παραπάνω ποινική διάταξη.
Επίσης η αναιρεσιβαλλόμενη δεν αιτιολόγησε επαρκώς και ειδικώς την απόρριψη των αυτοτελών ισχυρισμών και ελαφρυντικών περιστάσεων όπως αυτοί αναπτύχθηκαν γραπτώς στο κείμενο των αυτοτελών ισχυρισμών και αλλά και προφορικώς ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών, ήτοι του άρθρου 84 παρ. 2 εδ. α’ του Π.Κ, του άρθρου 84 παρ. 2 εδ.
δ’ του ΠΚ, και του 84 παρ.2 εδ. ε’ του Π.Κ.".
Όμως, έτσι διατυπούμενος ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως είναι εντελώς αόριστος και ανεπίδεκτος δικαστικής εκτιμήσεως και πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος. Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, και δεδομένου ότι δεν περιέχεται στην κρινόμενη αίτηση ούτε ένας ορισμένος και παραδεκτός λόγος αναιρέσεως, από τους αναφερομένους περιοριστικά στο άρθρο 510 Κ.Ποιν.Δ., πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αυτή ως απαράδεκτη. Περαιτέρω, απορριπτομένης ως απαραδέκτου της άνω αιτήσεως αναιρέσεως, πρέπει να μην ερευνηθούν και να απορριφθούν, σύμφωνα με τα παραπάνω εκτεθέντα, και οι εμπροθέσμως ασκηθέντες από 25.4.2016 πρόσθετοι λόγοι αναιρέσεως του άνω αιτούντος ως απαράδεκτοι και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 583 παρ. 1 ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει ως απαράδεκτη την με αριθμ. εκθ. 535/25.06.2015 αίτηση του A. A. του B. A., μετά των από 25.04.2016 προσθέτων λόγων αυτής, για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 192, 207/22.06.2015 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, εκ διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 27 Μαΐου 2016.
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 31 Μαΐου 2016.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ