Supreme Court dismisses appeal on forced expropriation compensation, ruling court costs calculated on final award only.

Απόφαση 1170 / 2010 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1170/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Διονυσίου Γιαννακόπουλου), , Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση, Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη και Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Μαΐου 2010, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) α. Α1, β. Α2 χήρας Τ, κατοίκων ..., 2) α. Α3 χήρας Κ, β. Α4, γ.Α5, κατοίκων ..., 3) Χ3 συζύγου Φ, το γένος ..., κατοίκου ..., 4) Χ4, κατοίκου ..., εκπροσωπούμενου από τον δικαστικό συμπαραστάτη του ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Χορομίδη, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΕΡΓΑ ΟΣΕ Α.Ε." και τον τίτλο "ΕΡΓΟΣΕ Α.Ε.", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Χριστοδούλου και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις με αριθμούς κατάθεσης 4286/2001, 4288/2001, 4290/2001, 5113/2001, 4954/2001, 5012/2001, 5065/2001, 5111/2001, 5171/2001, 4923/2001 και 2079/2002 αιτήσεις προσδιορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης επί αναγκαστικής απαλλοτρίωσης, που κατατέθηκαν στο Εφετείο Θεσσαλονίκης και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1889/2003 μη οριστική και 2660/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση των οποίων ζήτησαν οι αναιρεσείοντες με την από 10/8/2005 αίτησή τους επί της οποίας εκδόθηκε η 289/2007 απόφαση του Αρείου Πάγου που αναίρεσε την 2660/2004 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης και παρέπεμψε την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο συγκροτούμενο από άλλους δικαστές.

Εκδόθηκε η 70/2009 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, την αναίρεση της οποίας ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 16/4/2009 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου ανέγνωσε την από 6/4/2010 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της από 16-4-2009 αίτησης για αναίρεση της υπ' αριθμό 70/2009 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο από το αρθρ. 559 αριθ.1 Κ.Πολ.Δ λόγος αναίρεσης για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου ιδρύεται όταν ο κανόνας δικαίου δεν εφαρμοσθεί, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή εάν εφαρμοσθεί, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και εάν εφαρμοσθεί εσφαλμένα. Επίσης ο από το άρθ. 559 αριθμ. 19 λόγος αναίρεσης, για έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης, ιδρύεται όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της απόφασης, τα περιστατικά που είναι αναγκαία, για την κρίση, στη συγκεκριμένη περίπτωση, περί της συνδρομής των όρων και προϋποθέσεων, για την εφαρμογή της εφαρμοσθείσας διάταξης, ή της μη συνδρομής των όρων αυτών, που αποκλείουν την εφαρμογή της, όπως, επίσης και όταν η απόφαση έχει ελλείπεις ή αντιφατικές αιτιολογίες, σε ότι αφορά το νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, που έγιναν δεκτά και ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, όχι δε και όταν πρόκειται για ελλείψεις που ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων (ανάλυση - στάθμιση - αξιολόγηση του αποδεικτικού υλικού) και στην αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος.

Ανεπάρκεια και ασάφεια αιτιολογιών υπάρχει όταν από το αιτιολογικό δεν προκύπτουν τα πραγματικά περιστατικά, που είναι αναγκαία για τη δικαιολόγηση της εφαρμοσθείσας διάταξης ουσιαστικού δικαίου, καθιστώντας έτσι ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο. Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, δικάζον επί της αίτησης των νυν αναιρεσειόντων, για καθορισμό οριστικής αποζημίωσης, ως προς τα απαλλοτριωθέντα ακίνητά τους (με στοιχεία ΚΠ5 και ΚΠ6), μετά την έκδοση της υπ' αριθ. 289/2007 απόφασης του Αρείου Πάγου, με την οποία αναιρέθηκε η υπ' αριθ. 2660/2004 απόφαση του Εφετείου, μόνο κατά το μέρος της, που καθόρισε οριστική αποζημίωση για τα ως άνω ακίνητα, δέχθηκε τα εξής:

"Με την υπ' αριθ. 1073149/7854/0010/25-8-1999 ΚΥΑ των Υπουργών Οικονομικών και Μεταφορών και Επικοινωνιών, που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 702/27-9-1999 (τεύχος Δ) απαλλοτριώθηκε αναγκαστικά, υπέρ του Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδος Α.Ε. και με δαπάνες της ΕΡΓΟΣΕ Α.Ε., για λόγους δημοσίας ωφελείας και συγκεκριμένα για την κατασκευή του έργου "συμπληρωματικά έργα της διπλής σιδηροδρομικής γραμμής ..., ανισόπεδες διαβάσεις από ...", έκταση συνολικού εμβαδού 85.966,25 τ.μ., , μετά των επ' αυτής επικειμένων, από την οποία 60.607,37 τ.μ. βρίσκονται στην κτηματική περιοχή του Νομού Θεσσαλονίκης και τα υπόλοιπα στην κτηματική περιοχή του Νομού .... Η εν λόγω απαλλοτριούμενη έκταση αποτυπώνεται στα με κλίμακα 1:1000 κτηματολογικά διαγράμματα ΚΤΜ 2-1, ΚΤΜ 3-1, ΚΤΜ 4-.1 και ΚΤΜ 5-1 και στους αντίστοιχους κτηματολογικούς πίνακες της ΕΡΓΟΣΕ ΑΕ, που έχουν συντάξει οι ανάδοχοι Μελέτης Συνεργαζόμενα Γράφε ία Μελετών ... και έχει ληφθεί υπόψη με την έκδοση της 12944/1399/4-6-1999 έγκρισης του Υπουργείου Μεταφορών και Επικοινωνιών, ειδικότερα δε καταλαμβάνει εδαφικά τμήματα τριών περιοχών ήτοι "...". Από την περιοχή ..., η οποία εμπίπτει στο αγρόκτημα ..., απαλλοτριώθηκε έκταση εμβαδού 21.342,30 τ.μ., για την κατασκευή της τέταρτης διασταύρωσης της Άνω διάβασης ....

Στην ανωτέρω απαλλοτριωθείσα έκταση, συμπεριλαμβάνονται και οι ιδιοκτησίες που φέρονται στον οικείο κτηματολογικό πίνακα ΚΤΜ5-Α με αριθμούς ΚΠ 5 και ΚΠ 6, επί των οποίων οι αιτούντες αξιώνουν δικαίωμα κυριότητας και για τα οποία υπόχρεη προς αποζημίωση είναι η καθής η αίτηση. Από την ιδιοκτησία ΚΠ 5 συνολικού εμβαδού 5.750,0 τ.μ., απαλλοτριώνονται τμήματα συνολικού εμβαδού 2.032,20 τ.μ.

και από την ιδιοκτησία ΚΠ 6 εμβαδού 1.892 τ.μ. (2.000 τμ κατά τον .τίτλο) απαλλοτριώνεται τμήμα εμβαδού 1.471,80 τ.μ. Η άνω απαλλοτριωθείσα έκταση βρίσκεται εκτός σχεδίου πόλεως, με συνέπεια να ισχύει γι' αυτήν το Π.Δ. 24/85 και οι καθιερούμενοι με αυτό όροι δόμησης. Ειδικότερα τα ακίνητα της περιοχής ..., χρησιμοποιούνται για την εγκατάσταση βιομηχανικών, βιοτεχνικών και εμπορικών επιχειρήσεων , έντονη όμως ε ίνα ι κα ι η γεωργική τους εκμετάλλευση με την καλλιέργεια κυρίως λαχανικών.

Η εν λόγο περιοχή βρίσκεται στη διασταύρωση της οδού ... (που οδηγεί στις εγκαταστάσεις του Β' ΚΤΕΟ, στις εγκαταστάσεις του ΟΑΘ και στη συνέχεια στη ...) με την ασφαλτοστρωμένη οδό που οδηγεί στην .... Η οδός ... δεν είναι χαρακτηρισμένη ούτε ως επαρχιακή, όπως δε διαπίστωσε ο άνω πραγματογνώμονας και αναφέρεται στην σχετική έκθεση του, αυτή διαμορφώθηκε πάνω σε εδαφική λωρίδα του ΟΣΕ και μάλιστα ένα τμήμα καταλαμβάνει την παλιά σιδηροδρομική γραμμή ....

Τα επίδικα ακίνητα, εξυπηρετούνται από όλα τα δίκτυα κοινής ωφέλειας (ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΥΔΡΕΥΣΗΣ πλην αποχέτευσης) και στην περιοχή αυτή παρατηρείται οικοδομική ανάπτυξη με την εγκατάσταση βιοτεχνικών και βιομηχανικών μονάδων και άλλων επαγγελματικών εγκαταστάσεων. Συγκοινωνιακά εξυπηρετείται από την εσωτερική περιφερειακή οδό και από την Εθνική Οδό ....

Με βάση το υπ' αριθμ. 6/9-1-2004 έγγραφο του Οργανισμού Ρυθμιστικού ..., που αναφέρεται στην έκθεση πραγματογνωμοσύνης, τα άνω επίδικα ακίνητα που φέρουν αριθμούς αγροτεμαχίων 1239 (ΚΠ5) και 1240 (ΚΠ6) και που βρίσκονται βόρεια της νέας σιδηροδρομικής γραμμής ..., εμπίπτουν σύμφωνα με το σχεδιασμό σε περιοχή γεωργικής ανάπτυξης (Γ6).

Παρά τον άνω χαρακτηρισμό τους τα επίδικα ακίνητα, είναι κατάλληλα και για εγκατάσταση βιοτεχνικών και βιομηχανικών μονάδων, καθώς και

άλλων επαγγελματικών εγκαταστάσεων. Με την υπό κρίση αίτηση τους, που κατατέθηκε στις 7-12-2001 οι (αρχικοί) αιτούντες (Τ, Ζ και Κ) ζητούσαν να καθορισθεί η οριστική τιμή μονάδος των άνω απαλλοτριωθέντων ακινήτων τους στο ποσό των 117,39 ευρώ ανά τ.μ., ήδη δε με την από 2-5-2007 κλήση - αίτηση τους οι καλούντες- αιτούντες ζητούν να καθορισθεί αυτή στο ποσό των 150 ευρώ ανά τ . μ. και με σχετική δήλωση τους που καταχωρήθηκε στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά συνεδριάσεως του Δικαστηρίου αυτού ζητούν να καθορισθεί αυτή στο ποσό των 175 ευρώ ανά τμ., επικαλούμενοι ουσιώδη αύξηση της αξίας τους από το χρόνο κατάθεσης της κλήσης -αίτησης μέχρι το χρόνο συζήτησης αυτής. Επίσης, όπως ήδη προαναφέρθηκε, για τους ίδιους λόγους και οι καλούντες- αιτούντες της από 20-8-2008 κλήσης- αίτησης

(καθολικοί διάδοχοι

του

αρχικού αιτούντος Ζ) ζητούν με την άνω κλήση αίτησή τους να καθορισθεί η οριστική τιμή μονάδος στο ποσό των 175 ευρώ ανά τμ. Η άνω μεταβολή του αιτήματος ε ίνα ι παραδεκτή κατ' άρθρο 223 ΚΠολΔ (ΕφΑΘ 152/1998 ΕλλΔνη 40.639). Η καθής η αίτηση, υπόχρεη προς καταβολή της αποζημίωσης, ισχυρίζεται ότι η αξία του ακινήτων ανέρχεται σε 50 ευρώ ανά τ.μ.

Το Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης με την υπ' αριθμ. 17.386/2001 απόφαση του καθόρισε, με κρίσιμο χρόνο την 23-1-2001, την προσωρινή τιμή μονάδος των απαλλοτριωθέντων επιδίκων ακινήτων στο ποσό των 73,36 ευρώ ανά τ.μ. Το Παρόν Δικαστήριο την υπ' αριθμ. 2.660/2004 οριστική απόφαση του, μετά τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης που διατάχθηκε με την υπ' αριθμ. 1.889/2003 προδικαστική απόφαση του, καθόρισε, με κρίσιμο χρόνο την 31-3-2003, την οριστική τιμή μονάδος των επιδίκων ακινήτων, καθώς και των λοιπών απαλλοτριωθεντων ακινήτων στην περιοχή .. (πλην των ΚΠ 2, 3 , 4,16, 26 και 27) στο ποσό των 50 ευρώ ανά τ.μ.

Η άνω απόφαση αναιρέθηκε εν μέρει, όπως ήδη προαναφέρθηκε μετά από αίτηση αναίρεσης που ασκήθηκε εκ μέρους των αιτούντων- καλούντων, ιδιοκτητών των επιδίκων ΚΠ 5 και ΚΠ 6 ακινήτων. 0 διορισθείς με την άνω υπ' αριθμ. 1.889/2003 απόφαση του Δικαστηρίου αυτού πραγματογνώμονας ..., που συνέταξε την από 22-4-2004 έκθεση του (υπ' αριθμ.

κατάθεσης 7 4/3-5-2004} προσδιορίζει την αξία των επιδίκων σε 52,40 ευρώ ανά τ.μ., με κρίσιμο χρόνο την 31-3-2003. Ο μάρτυρας των αιτούντων ... προσδιορίζει την αξία των επιδίκων ακινήτων σε 180 ευρώ ανά τ.μ., ενώ ο μάρτυρας της καθής η αίτηση κατέθεσε ότι γνωρίζει την τιμή μονάδος που καθορίσθηκε με την απόφαση του Εφετείου και αυτήν που αναφέρεται στην έκθεση πραγματογνωμοσύνης και ότι οι τιμές των ακινήτων παραμένουν ίδιες (βλ.

ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά συνεδριάσεως) . Οι αιτουντες επικαλούνται και προσκομίζουν ως συγκριτικά στοιχεία: α) Το υπ' αριθμ. ... πωλητήριο συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Αθηνών Θόδωρου Σγουμπόπουλου, με το οποίο αγροτεμάχιο 21.179,11 τ.μ. μεταβιβάσθηκε αντί τιμήματος 2.350.000 ευρώ ήτοι 110,4 4 τ μ ανά τ.μ., β) την υπ' αριθμ. 2.884/2005 απόφαση του Δικαστηρίου αυτού, με την οποία, με κρίσιμο χρόνο την 10-10-2005, καθορίσθηκε η τιμή μονάδος των απαλλοτριωθέντων ακινήτων για την κατασκευή της Κ1 εξωτερικής περιφερειακής οδού ..., στο ποσό των 100-130 ευρώ ανά τ.μ.

και γ) το υπ' αριθμ. ... πωλητήριο συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Κωνσταντίνος Μιχαλάκη - Παρασκευά με το οποίο αγροτεμάχιο 7.674,59 τμ. μεταβιβάστηκε αντί τιμήματος 2.502.500 ευρώ ήτοι 326,08 ευρώ ανά τ.μ. Οι θέσεις των παραπάνω ακινήτων (συγκριτικών στοιχείων), καθώς και των επιδίκων ακινήτων προσδιορίζονται σε σχετική αεροφωτογραφία που επικαλούνται και προσκομίζουν οι αιτούντες (σχετ. 3α Google) και δεν αμφισβητούνται από την καθής.

Τα δύο πρώτα από τα άνω συγκριτικά στοιχεία είναι πρόσφορα καθόσον βρίσκονται σε σχετικά μικρή απόσταση από τα επίδικα, ενώ το τρίτο από αυτά δεν είναι πρόσφορο καθόσον βρίσκεται σε διαφορετική περιοχή (Δήμος ...) , σε μεγάλη απόσταση από τα επίδικα, με πρόσοψη (158,82 μ.γ.) σε βοηθητική οδό της εσωτερικής περιφερειακής οδού ... -Δευτερεύον Εθνικό Οδικό Δίκτυο.

Ενόψει των παραπάνω, το Δικαστήριο κρίνει ότι η αξία των επίδικων ακινήτων, κατά το χρόνο της παρούσης συζητήσεως της ένδικης αίτησης (13-10-2008), που, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 17 παρ. 2 του ισχύοντος Συντάγματος, είναι στη συγκεκριμένη περίπτωση (ήτοι κατά την μετ' αναίρεση συζήτηση της υπόθεσης) ο κρίσιμος χρόνος για τον καθορισμό της οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης ενόψει της παρέλευσης έτους από τη συζήτηση για τον προσωρινό προσδιορισμό της (23-1-2001), η οποία καλύπτει πλήρως την οφειλόμενη στους δικαιούχους αποζημίωση και επιτρέπει την αντικατάσταση τους με άλλα ισάξια, σύμφωνα και με τη συνταγματική επιταγή (αρθρ. 17 παρ. 2 Συντ.), χωρίς να ληφθεί υπόψη ανατίμηση ή υποτίμηση των επίδικων που επήλθε μετά την απαλλοτρίωση και οφείλεται σ' αυτή ή την εξαγγελία της ή σε ενέργεια των ιδιοκτητών των επιδίκων ( αρθρ. 13 παρ. 2 του ν. 2882/2001), υπολογιζόμενης όμως της ανατίμησης που επήλθε μετά την απαλλοτρίωση μέχρι το χρόνο της παρούσας συζήτησης, από λόγους άσχετους προς αυτή ή την εξαγγελία της ή την κατασκευή του έργου για το οποίο κηρύχθηκε ή τις ενέργειες των ιδιοκτητών των απαλλοτριούμενων, ανέρχεται με τις σημερινές οικονομικές και νομισματικές συνθήκες στο ποσό των 100 ευρώ ανά τμ".

Και υπό τις ως άνω παραδοχές έκρινε ως βάσιμη κατ' ουσίαν και έκανε δεκτή την αίτηση των νυν αναιρεσειόντων και καθόρισε την οριστική αποζημίωση για τα απαλλοτριωθέντα ακίνητά τους στο ως άνω ποσό των 100 ευρώ κατά τετραγωνικό μέτρο.

Με το να κρίνει έτσι το δικάσαν Εφετείο, διέλαβε στην απόφασή του πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντίφαση αιτιολογίες, οι οποίες καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο, ως προς το ζήτημα της καθοριστέας οριστικής αποζημίωσης και δεν εστέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσης, όπως ισχυρίζονται οι αναιρεσείοντες με τον πρώτο, από το άρθρ. 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ, λόγο αναίρεσης, ο οποίος πρέπει να απορριφθεί, ως αβάσιμος. Ο ίδιος λόγος, κατά το μέρος αυτού, του οποίου οι αιτιάσεις αναφέρονται σε δήθεν ελλείψεις ως προς την επί μέρους ανάλυση και αξιολόγηση του αποδεικτικού υλικού και στην αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, ως προς το ύψος της καθοριστέας αποζημίωσης, είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος.

Με τον δεύτερο, από το αρθρ. 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ, λόγο αναίρεσης, προβάλλεται η αιτίαση ότι το δικάσαν Εφετείο παρεβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των αρθρ. 17 παρ. 2 εδ. α και 4 παρ. 1και 2 του Συντάγματος, 18 παρ. 4 εδ. α ΚΑΑΑ και 100 παρ. 1, 107 παρ. 1 και 2, 110 και 114 παρ. 5 Κώδικα Δικηγόρων, με αποτέλεσμα να μην υπολογίσει, όπως, κατά την άποψη των αναιρεσειόντων έπρεπε, την επιδικασθείσα σ' αυτούς δικαστική δαπάνη σε ποσοστό 7% επί της καθορισθείσας αποζημίωσης επί του συνόλου των κονδυλίων που επιδικάσθηκαν συμπληρωματικά, δηλαδή πέραν της αποζημίωσης που είχε καθορισθεί με την αναιρεθείσα υπ' αριθμό 2660/2004 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Το δικάσαν Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε, ως προς το ζήτημα αυτό, ότι η υπόχρεη καταβολής της αποζημιώσεως καθής η αίτηση ΕΡΓΑ ΟΣΕ ΑΕ, πρέπει να καταδικασθεί στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αιτούντων δικαιούχων της αποζημιώσεως, ήτοι στα έξοδα και στην αμοιβή του πληρεξουσίου δικηγόρου τους για την παράσταση ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου και του παρόντος Δικαστηρίου, ύψους 800 ευρώ και στην αμοιβή αυτού για την σύνταξη των αιτήσεων και των προτάσεων ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και του παρόντος Δικαστηρίου σε ποσοστό 2% και 1% αντίστοιχα επί της καθορισθείσης αποζημιώσεως, κατά τα αναφτρόμενα στο διατακτικό, απορριπτομένου του αιτήματος των καλούντων-αιτούντων για καθορισμό της δικαστικής δαπάνης σε ποσοστό 7% (επί της καθορισθησομενης συμπληρωματικά αποζημίωσης) ως μη νομίμου για το πέραν του ποσοστού 3% μέρος".

Με το να κρίνει έτσι το δικάσαν Εφετείο, ως προς τον υπολογισμό της επιδικαστέας δικαστικής δαπάνης, ορθώς εφήρμοσε τις προαναφερθείσες διατάξεις και δεν υπέπεσε στην από το αρθρ. 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ πλημμέλεια, όπως αβασίμως ισχυρίζονται οι αναιρεσείοντες, με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης, ο οποίος πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

Και τούτο διότι, κατά τη διάταξη του άρθρου 18 παρ. 4 εδ. ε του Ν2882/2001 (ΚΑΑΑ) το Εφετείο αποφαίνεται ενιαία για τη δικαστική δαπάνη της ενώπιον αυτού διαδικασίας και για τη δικαστική δαπάνη του προσωρινού προσδιορισμού, διότι οι δύο διαδικασίες αφορούν τη διερεύνηση της ίδιας διαφοράς και στον παραστάντα δικηγόρο οφείλεται αμοιβή μία φορά και για τις δύο διαδικασίες, αφού ουσιαστικά μία φορά παρέσχε την εργασία του (ΑΠ 1392/2007), η δε αμοιβή του, εάν δεν υπάρχει ειδική συμφωνία, υπολογίζεται, κατά τα άρθρα 98, 100 παρ.1, 107, 110, 111 και 114 παρ.5 του ΝΔ/τος 3026/1954 "περί του Κώδικος των Δικηγόρων", επί της αξίας του αντικειμένου της δίκης, που ταυτίζεται με την οριστική προσδιορισθείσα αποζημίωση προς 3%, από το οποίο 2% για τη σύνταξη των αιτήσεων προσωρινού και οριστικού προσδιορισμού της αποζημίωσης και 1% για τη σύνταξη και κατάθεση των προτάσεων (ΑΠ 672/2003).

Ούτε εξ' άλλου, δικαιολογείται επιπρόσθετη (συμπληρωματική) δικαστική δαπάνη, εάν η απόφαση του Εφετείου, περί καθορισμού οριστικής αποζημίωσης εκδίδεται μετά από αναίρεση της προγενέστερης, για το ίδιο ζήτημα, απόφασης αυτού, αφού, στην περίπτωση αυτή, η αναιρεθείσα απόφαση έπαυσε να ισχύει.

Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η αναίρεση και να καταδικασθούν οι ηττηθέντες αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσιβλήτου (άρθ. 176 και 183 ΚΠολΔ) κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓIA TOYΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 16 Απριλίου 2009 αίτηση των ... κλπ., για αναίρεση της υπ' αριθμό 70/2009 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 27 Μαΐου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Ιουνίου 2010.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ