Supreme Court dismisses bank's appeal regarding internal promotion decisions based on merit and seniority.

Απόφαση 1170 / 2007 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1170/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1΄ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω κωλύματος του Αντιπροέδρου), Χρήστο Αλεξόπουλο, Ειρήνη Αθανασίου, Σπυρίδωνα Ζιάκα και Αλέξανδρο Νικάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Μαϊου 2007, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Σπηλιόπουλο βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ., ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις. Του αναιρεσιβλήτου: ......., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Σπυριδούλα Μαυροκέφαλου βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6-8-2002 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 883/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 5285/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 24-2-2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ειρήνη Αθανασίου, διάβασε την από 17-4-2007 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή από τις διατάξεις των άρθρων 3 αριθ. 1, 10 παρ. 1, 6, 9, 13 και 15 της από 11-11-1977 Σ.Σ.Ε. "περί οργανισμού Προσωπικού Εμπορικής Τραπέζης της Ελλάδος", η οποία εκδόθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 3239/1955, δημοσιεύτηκε στην Ε.τ.Κ. με την 46806/10314 της 21/26-11-1977 απόφαση του Υπουργού Εργασίας (ΦΕΚ Β΄1255) και κηρύχθηκε υποχρεωτική με τη 15869/10-27 Ιουλίου 981 απόφαση του ίδιου Υπουργού (ΦΕΚ Β΄ 446), γι΄ αυτό δε έχει ισχύ νόμου, ως περιέχουσα κανονιστικές διατάξεις, προκύπτει ότι οι προαγωγές του λογιστικού κλάδου από το βαθμό του τμηματάρχη Α΄ στο βαθμό του υποδιευθυντή Β΄ και από εκείνον στο βαθμό του υποδιευθυντή Α΄ στην αναιρεσείουσα ("ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.") γίνονται κατ΄ εκλογή και εφόσον έχει συμπληρωθεί τριετής ευδόκιμη παραμονή στον προηγούμενο βαθμό.

Ενεργούνται δε από το διοικητικό συμβούλιο της αναιρεσείουσας, ύστερα από εισήγηση της γενικής διεύθυνσής της. Στις ανωτέρω περιπτώσεις το πιο πάνω αρμόδιο όργανο της Τράπεζας αποφαίνεται κατά την ενέργεια των προαγωγών με ελεύθερη κρίση, εκτιμώντας τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα κάθε υποψήφιου για προαγωγή υπαλλήλου και ειδικότερα τα στοιχεία που υπάρχουν στον ατομικό του φάκελο.

Σε αυτά περιλαμβάνονται η ειδικότητα, οι εκθέσεις ποιότητας, η επιμέλεια, η ικανότητα, η ευσυνειδησία, η επάρκεια στην εκτέλεση της εργασίας, οι τίτλοι σπουδών, το ήθος και η συμπεριφορά έναντι των συναδέλφων του και του κοινού. Η κρίση αυτή του άνω οργάνου υπόκειται μόνο στον από το άρθρο 281 ΑΚ τιθέμενο περιορισμό και συνεπώς ελέγχεται από τα τακτικά πολιτικά δικαστήρια, αν αποτελεί ενάσκηση δικαιώματος που υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός ή οικονομικός σκοπός του, γεγονός που συμβαίνει, όταν στερείται της προαγωγής του υπάλληλος που έχει αποκτήσει τα απαιτούμενα για τον ανώτερο βαθμό τυπικά και ουσιαστικά προσόντα, καίτοι υπερτερεί καταδήλως συναδέλφου του προαχθέντος από τον ίδιο βαθμό (Ολ.

ΑΠ 70/1987, 1410/1984). Η καταχρηστική ενάσκηση του προς επιλογή των υπό προαγωγή υπαλλήλων δικαιώματος του αρμόδιου οργάνου της Τράπεζας κατά τις προαγωγικές ετήσιες κρίσεις απαγορεύεται και συνιστά, ως παράνομη πράξη, αδικοπραξία κατά την έννοια των διατάξεων των άρθρων 914 ΑΚ (Ολ. ΑΠ 897/1985, ΑΠ 1321/1994, 344/1990). Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχτηκε, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικώς περί πραγμάτων κρίση του (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ), ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά :

Ο αναιρεσίβλητος προσλήφθηκε από την αναιρεσείουσα ("ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε."), δυνάμει συμβάσεως εξαρτημένης εργασίας, ως υπάλληλος, στις 18-4-1964. Εντάχθηκε στο λογιστικό κλάδο του μόνιμου προσωπικού της, με βαθμό του δόκιμου λογιστή και εξελίχθηκε βαθμολογικά μέχρι το βαθμό του τμηματάρχη Α, τον οποίο κατέχει από την 1.4.1985 (Ειδική Υπηρεσιακή Αρχαιότητα-ΕΥΑ).

Είναι πτυχιούχος της ΑΝΩΤΑΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ (Α.Σ.Ο.Ε.Ε.) και γνωρίζει την αγγλική γλώσσα (χωρίς πτυχίο με μέσο όρο βαθμολογίας από την αναιρεσείουσα 8). Στο χρονικό διάστημα 13.11.1972 - 14.12.1995, παρακολούθησε 15 επιμορφωτικά σεμινάρια, για θέματα τραπεζικών εργασιών και συμμετέσχε σε 2 ομάδες εργασίας τριών και τεσσάρων ατόμων στα θέματα άμεσης εξαγωγής αποτελεσμάτων για την εφαρμογή του ενιαίου μισθολογίου των τραπεζών, μειώσεως και καταργήσεως εκδιδόμενων καταστάσεων προς το δίκτυο και τις άλλες διευθύνσεις της αναιρεσείουσας.

Η βαθμολογία του (με άριστα το 10), στα έτη 1987, 1988, 1989, 1990, 1992, 1993, 1995, 1996, 1997, 1998 είναι αντιστοίχως, 7, 7/8, 5/8, 6/8, 8/8, 0/8, 4/8, 3/8, 6/8, 6/8, 7 (δεν προέκυψε βαθμολογία του στα έτη 1984, 1985, 1986, 1991 και 1994). Υπηρέτησε στο Δίκτυο, στα Καταστήματα ... (από 18.4.1964 ως δακτυλογράφος) και .... (από 26.6.1968 ως υπάλληλος στο Λογιστήριο και στις Χορηγήσεις).

Από το Δίκτυο, στη συνέχεια, στις 18.4.1973, τοποθετήθηκε στη Διεύθυνση Μηχανοργανώσεως Ηλεκτρονικό Κέντρο, στην ... (στην αρχή ως αναλυτής προγραμματιστής - χειριστής, από 1.1.1978 στο βαθμό του τμηματάρχη Β΄ ως προγραμματιστής - αναλυτής συστημάτων Β τάξεως, ισότιμος Προϊσταμένου Τμήματος Διευθύνσεως, οπότε λάμβανε το επίδομα ευθύνης θέσεως Προϊσταμένου Τμήματος Διευθύνσεως και από 1.4.1985 στο βαθμό του τμηματάρχη Α΄ ως προϊστάμενος αναλυτής προγραμματιστής - χειριστής, ισότιμος Διευθυντή Τομέα Περιφερειακού Διευθυντή).

Από τη Διεύθυνση Μηχανοργανώσεως, ακολούθως, υπηρέτησε και πάλι στο Δίκτυο, στα Καταστήματα Κεντρικού Πειραιώς (από 1.12.1985 ως προϊστάμενος υπηρεσίας καταθέσεων ΝΠΔΔ και προθεσμιακών καταθέσεων, από 1.3.1986 ως προϊστάμενος υπηρεσίας εγγυητικών επιστολών του τμήματος πιστοδοτήσεων), ...(από 16.9.1986 μέχρι 30.9.1986, ως υπάλληλος με απόσπαση), .... (από 23.2.1988 ως υπάλληλος με απόσπαση), επίσης ..... (από 9.3.1988 ως υποδιευθυντής τομέα επιχειρήσεων με πρόσθετα καθήκοντα υποδιευθυντή τομέα ιδιωτών), ..... (από 12.12.1988 ως υποδιευθυντής τομέα επιχειρήσεων),..... (από 24.9.1990 ως Διευθυντής), ... (από 1.9.1993 ως διευθυντής) και .... (από 10.3.1994 στη διεύθυνση Διοικητικής και Μηχανογραφικής Οργανώσεως - τμήμα αναλύσεως διαδικασιών ως προϊστάμενος αναλυτής, από 25.10.1994 ως διευθυντής του τομέα εκσυγχρονισμού διαδικαστικών εφαρμογών και ως διευθυντής εργασιών της τράπεζας ιδιωτών, από 31.1.1996 ως διευθυντής του τομέα διαχειρίσεως μηχανογραφημένων εφαρμογών της διευθύνσεως εργασιών και διοικητικού της τράπεζας ιδιωτών, από 2.1.1996 δε, ως αναπληρωτής του διευθυντή τομέα εργασιών της Τράπεζας Ιδιωτών στη διεύθυνση εργασιών διοικητικού).

Είχε "δικαίωμα" Β' προσωρινής υπογραφής από 7.2.1986 μέχρι 30.6.1986, Α΄ προσωρινής υπογραφής από 6.8.1986 μέχρι 22.8.1986 και Β΄ υπογραφής θέσεως από 19.8.1986, Α΄ προσωρινής υπογραφής από 16.9.1986 μέχρι 30.9.1986 και από 5.8.1987 μέχρι 21.8.1987, Β΄ προσωρινής υπογραφής από 9.3.1988 μέχρι 8.7.1988, Β΄ υπογραφής θέσεως από 10.7.1988, Α΄ υπογραφής θέσεως από 12.1.1989 και Α΄ προσωρινής υπογραφής από 20.9.1990 μέχρι 20.11.1990.

Στα έτη 1972 - 1996 έλαβε 6 υλικές αμοιβές (20.10.1972, 25.1.1973, 26.1.1983, 12.6.1987, 27.10.1993, 15.10.1996) και 4 εύφημες μνείες (26.1.1983, 22.9.1987, 27.10.1993, 6.7.1995). Εκπόνησε σύγγραμμα - εγχειρίδιο με θέμα την ηλεκτρονική επεξεργασία εγγράφων - ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΠΡΟΤΥΠΩΝ ΕΓΓΡΑΦΩΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΒΑΣΙΚΩΝ ΟΔΗΓΙΩΝ ΧΡΗΣΗΣ. Το έτος 1987, ήταν εκπαιδευτής νεοπροσλαμβανόμενων υπαλλήλων σε θέματα χορηγήσεων και εγγυητικών επιστολών, ενώ δεν έχει ποινές.

Κατά τις προαγωγικές κρίσεις του λογιστικού κλάδου του μόνιμου προσωπικού, για την πλήρωση κενών οργανικών θέσεων στο βαθμό του υποδιευθυντή Β΄ από 1.1.1995 και στο βαθμό του υποδιευθυντή Α΄ από 1.10.1998, ο αναιρεσίβλητος παραλείφθηκε, ενώ προήχθησαν (και) οι παρακάτω ομοιόβαθμοι συνάδελφοι του (τους οποίους ο ίδιος προτείνει προς σύγκριση, με την αγωγή), δηλαδή ο Ζ1 (.....

εγκύκλιος της αναιρεσείουσας) και ο Ζ2 (..... εγκύκλιος της αναιρεσείουσας). Ενόψει αυτών και αναφορικά με την προαγωγική κρίση στο βαθμό του υποδιευθυντή Β', από 1.1.995 (valeur). Ο Ζ1 έχει γενική υπηρεσιακή αρχαιότητα από τις 8.6.1968 και ειδική υπηρεσιακή αρχαιότητα (στο βαθμό του τμηματάρχη Α΄) από την 1.4.1986, με πτυχίο ΑΝΩΤΑΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ (ΑΒΣΠ).

Γνωρίζει την αγγλική γλώσσα (χωρίς πτυχίο, με μέσο όρο βαθμολογίας από την αναιρεσείουσα 6). Παρακολούθησε 11 επιμορφωτικά σεμινάρια (στο χρονικό διάστημα 12.9.1983 14.3.1990, για θέματα Προσωπικού/Ανθρώπινου Δυναμικού (δεν προέκυψε παρακολούθηση σεμιναρίων πριν την12.9.1983 και μετά την 14.3.1990 μέχρι την 1.1.1995). Βαθμολογήθηκε (με άριστα το 10) στα έτη 1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 1991, 1992, 1993, 1994, αντιστοίχως με 8, 3/8, 0/7, 6/7, 6/7, 8/8, 7/7, 8/8, 2/8, 0/8, 3/8, 2.

Υπηρέτησε στο Δίκτυο, στα Καταστήματα Πανεπιστημίου Αθηνών (από 8.6.1968 ως δόκιμος λογιστής), Κεντρικού Αθηνών (από 26.2.1975 στη Διεύθυνση Προσωπικού Ανθρωπίνου Δυναμικού ως υπάλληλος), Πάρου (από 9.7.1982 ως υπάλληλος) και εκ νέου στο Κεντρικό Αθηνών (από 12.11.1982 συνεχώς στη διεύθυνση Προσωπικού/Ανθρώπινου Δυναμικού, ως υπάλληλος από 12.11.1982, ως τμηματάρχης του τμήματος προσλήψεων - αποχωρήσεων του τομέα κινήσεως από 1.1.1984, ως τμηματάρχης ειδικών παροχών του τομέα μέριμνας από 1.8.1987, ως τμηματάρχης του τμήματος κοινωνικών παροχών του τομέα μέριμνας από 1.6.1989 και ως διευθυντής του τομέα μέριμνας από 15.3.1994).

Έχει δικαίωμα Β' προσωρινής υπογραφής από 9.7.1982, Β' υπογραφής θέσεως από 23.5.1983, Α΄ προσωρινής υπογραφής από 28.1.1986 και Α΄ υπογραφής θέσεως από 1.7.1993. Δεν έχει ποινές. Δέχτηκε δε περαιτέρω το Εφετείο ότι από τη σύγκριση των (υπηρεσιακών) προσόντων του αναιρεσιβλήτου και του Ζ1 μέχρι τον κρίσιμο χρόνο της 1.1.1995, ο αναιρεσίβλητος έναντι του συγκρινομένου αυτού υπερείχε ως προς τη ΓΥΑ (περί τα 4 χρόνια), την ΕΥΑ (κατά 1 χρόνο), το επίπεδο γνώσεως της ξένης γλώσσας, τον αριθμό και το θέμα των επιμορφωτικών σεμιναρίων (15 για θέματα τραπεζικών εργασιών ο αναιρεσίβλητος, 11 για θέματα προσωπικού - ανθρώπινου δυναμικού ο συγκρινόμενος), τη συμμετοχή σε ομάδες εργασίας επί θεμάτων τραπεζικών εργασιών, τις υλικές και ηθικές αμοιβές, το εκπαιδευτικό και συγγραφικό έργο (ο συγκρινόμενος δεν έχει τέτοια προσόντα), ως προς τη βαθμολογία και την άσκηση υπεύθυνων καθηκόντων (σε θέματα τραπεζικών εργασιών ο αναιρεσίβλητος, σε θέματα μόνο προσωπικού - ανθρωπίνου δυναμικού ο συγκρινόμενος), υστερεί μόνο ως προς τους χρόνους "δικαιώματος" υπογραφής και είναι ισοδύναμος ως προς το πανεπιστημιακό πτυχίο.

Ακολούθως δε δέχτηκε το Εφετείο ότι υφίσταται, έναντι του συγκρινόμενου Ζ1, καταφανής υπεροχή του αναιρεσιβλήτου, ώστε η παράλειψη προαγωγής του στο βαθμό του υποδιευθυντή Β΄ από 1.1.1995 να είναι καταχρηστική, κατά την έννοια του άρθρου 281 ΑΚ. Περαιτέρω, το Εφετείο δέχτηκε αναφορικά με την προαγωγική κρίση στο βαθμό του υποδιευθυντή Α' από 1-10-1998 (VALEUR), επίσης ανελέγκτως, ότι αποδείχθηκαν τα εξής πραγματικά περιστατικά:

Ο ως άνω Ζ2 έχει ΓΥΑ από τις 11.6.1968 και ΕΥΑ (στο βαθμό του τμηματάρχη Α΄) από την 1.4.1990. Κατέχει το βαθμό του τμηματάρχη Β΄ από 1.1.1987. Είναι απόφοιτος Γυμνασίου/Λυκείου και γνωρίζει την αγγλική γλώσσα(χωρίς πτυχίο με μέσο όρο βαθμολογίας από την αναιρεσείουσα 5). Παρακολούθησε 7 επιμορφωτικά σεμινάρια (στο χρονικό διάστημα 8.5.1984-8.5.1998, για θέματα τραπεζικών εργασιών (δεν προέκυψε παρακολούθηση σεμιναρίων πριν τις 8.5.1984).

Βαθμολογήθηκε (με άριστα το 10), στα έτη 1985, 1986, 1988 1989, 1990, 1991, 1992, 1993, 1994, αντιστοίχως 8, 4/8, 2/8, 2/8, 3/8, 5/8, 4/8, 5/8, 9/8, 3. Υπηρέτησε στο Δίκτυο, στα Καταστήματα ..... (από 11.6.1968 ως δόκιμος λογιστής),..... (από 25.4.1983 ως υπάλληλος, με απόσπαση), ..... (από 23.11.1983 ως υπάλληλος), ..... (από 16.5.1986 ως Διευθυντής), ..... (από 1.9.1993 ως Διευθυντής), ..... (από 6.7.1995 μέχρι 12.7.1995 ως Διευθυντής), Κεντρικού Αθηνών (από 1.12.1995 ως διευθυντής υπηρεσίας δημοσίων σχέσεων).

Από το Δίκτυο, στη συνέχεια, από 18.10.1996, τοποθετήθηκε ως Γενικός Διευθυντής Περιφέρειας ...... Έχει "δικαίωμα" Β' προσωρινής υπογραφής από 25.4.1983, Β' υπογραφής θέσεως από 29.2.1984 και Α΄ υπογραφής θέσεως από 16.5.1986. Την 6.3.1981 τιμωρήθηκε "από τον διευθυντή του με την ποινή της έγγραφης παρατηρήσεως για αδικαιολόγητη απουσία του και για μείωση του ενδιαφέροντός του για την υπηρεσία".

Κατά την υπηρεσία του δε, ως διευθυντής, στα Καταστήματα ... και ....., η ποιότητα των (τραπεζικών) εργασιών υποβαθμίστηκε (σε σχέση με προηγούμενους, πριν την υπηρεσία του στα εν λόγω Καταστήματα ελέγχους), η εξέλιξη των καταθέσεων δεν ήταν αναμενόμενη και η ποιότητα των τραπεζικών δραστηριοτήτων ήταν χαμηλή.

Δέχτηκε δε περαιτέρω το Εφετείο ότι από τη σύγκριση των (υπηρεσιακών) προσόντων του αναιρεσιβλήτου με τον Ζ2 μέχρι τον κρίσιμο χρόνο της 1.10.1998, ο αναιρεσίβλητος έναντι του συγκρινόμενου αυτού, υπερέχει ως προς τη ΓΥΑ (περί 4 έτη), την ΕΥΑ (κατά 5 έτη), το επίπεδο γνώσεως της ξένης γλώσσας, τους τίτλους σπουδών (πανεπιστημιακό πτυχίο ο αναιρεσίβλητος, απόφοιτος Γυμνασίου/Λυκείου ο συγκρινόμενος), τον αριθμό των επιμορφωτικών σεμιναρίων (15 ο αναιρεσίβλητος, 7 ο συγκρινόμενος), τη συμμετοχή σε ομάδες εργασίας επί θεμάτων τραπεζικών εργασιών, το εκπαιδευτικό και συγγραφικό έργο (ο συγκρινόμενος δεν έχει τέτοια προσόντα), τις υλικές και ηθικές αμοιβές (ο συγκρινόμενος δεν έχει τέτοια προσόντα, αντίθετα έχει ποινή την 6.3.1981) και ως προς την άσκηση υπεύθυνων καθηκόντων (έχουν τέτοια καθήκοντα, ο αναιρεσίβλητος από το έτος 1978 και ο συγκρινόμενος από το έτος 1986), είναι ισοδύναμος ως προς τη βαθμολογία και υστερεί μόνο ως προς τους χρόνους "δικαιώματος" υπογραφής.

Ακολούθως δε δέχτηκε το Εφετείο ότι υφίσταται, έναντι του συγκρινόμενου Ζ2, καταφανής υπεροχή του αναιρεσιβλήτου, ώστε η παράλειψη προαγωγής του στο βαθμό του υποδιευθυντή Α' από 1.10.1998 να είναι καταχρηστική κατά την έννοια του άρθρου 281 ΑΚ. Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχτηκε κατ΄ ουσίαν την έφεση του αναιρεσιβλήτου κατά της υπ΄ αριθ. 883/2004 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε απορριφθεί στο σύνολό της η ένδικη από 6-8-2002 αγωγή του αναιρεσιβλήτου, εξαφάνισε την απόφαση αυτήν και ακολούθως, ύστερα από διακράτηση της υποθέσεως, δέχτηκε και ως ουσιαστικά βάσιμη κατά ένα μέρος της την εν λόγω ένδικη αγωγή αφενός αναγνωρίζοντας ότι ο αναιρεσίβλητος έπρεπε να προαχθεί, στο βαθμό μεν του υποδιευθυντή Β΄ από 1-1-1995, στο βαθμό δε του υποδιευθυντή Α΄ από 1-10-1998 και αφετέρου επιδικάζοντας στον ίδιο 600 ευρώ για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης εξαιτίας της μη προαγωγής του.

Κρίνοντας έτσι το Εφετείο του οποίου το αποδεικτικό πόρισμα εκτίθεται σαφώς, δεν παραβίασε ούτε τη διάταξη της παρ. 13 του άρθρου 10 του ως άνω Οργανισμού Προσωπικού της αναιρεσείουσας, που ορίζει ότι προαγωγές στους βαθμούς του βοηθού τμηματάρχη, προϊσταμένου ταμία Γ΄, μηχανικού Γ΄, προϊσταμένου υπομηχανικού Γ΄, προϊσταμένου τεχνικού βοηθού Γ΄ και άνω γίνονται μόνο κατ΄ εκλογή και εφόσον έχει συμπληρωθεί τριετία ευδόκιμης παραμονής σε κάθε βαθμό αλλ΄ ούτε και τη διάταξη του άρθρου 281 του ΑΚ.

Και αυτό γιατί πράγματι : α) ΄Οσον αφορά την προαναφερόμενη προαγωγική κρίση στην αναιρεσείουσα για το βαθμό του υποδιευθυντή Β΄ από 1-1-1995 (VALEUR) ο αναιρεσίβλητος, για τους στην προσβαλλόμενη απόφαση πιο πάνω ειδικότερα σχετικώς αναφερόμενους λόγους, υπερείχε καταφανώς ως προς τα, συνολικώς εκτιμώμενα, τυπικά και ουσιαστικά προσόντα έναντι του ως άνω προαχθέντος συναδέλφου του Ζ1, που προήχθη στο βαθμό του υποδιευθυντή Β΄.

Συγκεκριμένα, με βάση τις παραδοχές του Εφετείου, ο αναιρεσίβλητος υπερτερούσε έναντι του εν λόγω συγκρινόμενου συναδέλφου του ως προς τη γενική υπηρεσιακή αρχαιότητα (περί τα 4 έτη), την ειδική υπηρεσιακή αρχαιότητα στο βαθμό του τμηματάρχη Α΄ (κατά 1 έτος), το επίπεδο γνώσεως της ξένης γλώσσας, τον αριθμό των επιμορφωτικών σεμιναρίων στα οποία αμφότεροι είχαν συμμετάσχει (ο αναιρεσίβλητος είχε συμμετάσχει σε 15, ενώ ο συγκρινόμενος συνάδελφός του είχε συμμετάσχει σε μόνο 11), τη συμμετοχή σε ομάδες εργασίας επί θεμάτων τραπεζικών εργασιών, το μέσο όρο της βαθμολογίας, για τα παραπάνω έτη κατά τα οποία αυτοί βαθμολογήθηκαν, την άσκηση υπεύθυνων καθηκόντων (σε θέματα τραπεζικών εργασιών ο αναιρεσίβλητος, σε θέματα μόνο προσωπικού/ανθρώπινου δυναμικού ο συγκρινόμενος συνάδελφός του), την επιβράβευσή του με την παροχή σ΄ αυτόν υλικών και ηθικών αμοιβών, το εκπαιδευτικό και συγγραφικό του έργο (ο συγκρινόμενος δεν έχει τέτοια προσόντα).

Ειδικότερα, αναφορικά με την άσκηση υπεύθυνων καθηκόντων πράγματι ο αναιρεσίβλητος υπερείχε κατά το σημείο αυτό έναντι του προαχθέντος συναδέλφου του Ζ1. Και αυτό γιατί ο πρώτος (αναιρεσίβλητος), με βάση τις παραδοχές του Εφετείου, ασκούσε ήδη από 1-1-1978, οπότε είχε το βαθμό του Τμηματάρχη Β΄, τα σημαντικά καθήκοντα προγραμματιστή - αναλυτή συστημάτων Β΄ τάξεως και ήταν ισότιμος Προϊστάμενος Τμήματος Διευθύνσεως, λαμβάνοντας μάλιστα το επίδομα ευθύνης θέσεως Προϊσταμένου Τμήματος Διευθύνσεως, και από 1-4-1985, οπότε είχε το βαθμό του Τμηματάρχη Α΄, ασκούσε τα σημαντικότατα καθήκοντα προϊσταμένου αναλυτή - προγραμματιστή - χειριστή και ήταν ισότιμος Διευθυντή Τομέα Περιφερειακού Διευθυντή.

Στη συνέχεια δε και στις θέσεις στις οποίες, κατά τα πιο πάνω, υπηρέτησε επίσης ασκούσε συνεχώς υπεύθυνα καθήκοντα. Τα από αυτόν δε ασκούμενα ως άνω καθήκοντα αφορούσαν θέματα που συνδέονταν με τραπεζικές εργασίες. Ενώ ο παραπάνω συνάδελφός του (Ζ1), πάντοτε με βάση τις παραδοχές του Εφετείου, είχε υπηρετήσει, όπως ήδη προαναφέρθηκε, από τις 26-2-1975 στη Διεύθυνση Προσωπικού - Ανθρώπινου Δυναμικού, από 9-7-1982 στο Κατάστημα ....

και εκ νέου από 12-11-1982 στη Διεύθυνση Προσωπικού - Ανθρώπινου Δυναμικού του Κεντρικού Καταστήματος Αθηνών ως υπάλληλος, από 1-1-1984 ως τμηματάρχης του τμήματος προσλήψεων - αποχωρήσεων του τομέα κινήσεως, από 1-8-1987 ως τμηματάρχης ειδικών παροχών του τομέα μέριμνας, από 1-6-2989 ως τμηματάρχης του τμήματος κοινωνικών παροχών του τομέα μέριμνας και από 15-3-1994 ως διευθυντής του τομέα μέριμνας.

Δηλαδή, σε σύγκριση με τις υπηρεσίες στις οποίες είχε υπηρετήσει ο αναιρεσίβλητος, όχι μόνο είχε ασκήσει υπεύθυνα καθήκοντα πολύ αργότερα από το χρόνο κατά τον οποίο ο αναιρεσίβλητος είχε αρχίσει (από 1-1-1978) να ασκεί τέτοια καθήκοντα, αλλά, πέραν τούτου, είχε υπηρετήσει σε υπηρεσίες ήσσονος σημασίας, που αφορούσαν θέματα μόνο προσωπικού και γενικά ανθρώπινου δυναμικού.

Διαφορετική κρίση δεν δικαιολογείται ούτε από το ότι αμφότεροι ήταν ισοδύναμοι ως προς την κατοχή πτυχίου Ανώτατης Σχολής (τριτοβάθμιας εκπαιδεύσεως), αλλ΄ ούτε και από το ότι ο αναιρεσίβλητος υστερούσε ως προς τους χρόνους "δικαιώματος υπογραφής", δηλαδή ως προς όχι τόσο σημαντικό για τη συγκεκριμένη περίπτωση προσόν.

Θα πρέπει, επιπροσθέτως, να τονιστεί ότι το ως άνω προσόν της υπηρεσιακής αρχαιότητας, τόσο της γενικής όσο και της ειδικής στο βαθμό του τμηματάρχη Α΄, προσδίδει στον αναιρεσίβλητο, με βάση τις παραδοχές του Εφετείου, μεγαλύτερη εμπειρία και γνώση περί τα τραπεζικά πράγματα. Και β) όσον αφορά την προαναφερόμενη προαγωγική κρίση στην αναιρεσείουσα για το βαθμό του υποδιευθυντή Α΄ από 1-10-1998 (VALEUR) ο αναιρεσίβλητος, για τους στην προσβαλλόμενη απόφαση πιο πάνω ειδικότερα σχετικώς αναφερόμενους λόγους, υπερείχε καταφανώς ως προς τα, συνολικώς εκτιμώμενα, τυπικά και ουσιαστικά προσόντα έναντι του ως άνω προαχθέντος συναδέλφου του Ζ2, που προήχθη στο βαθμό του υποδιευθυντή Α΄.

Συγκεκριμένα, με βάση τις παραδοχές του Εφετείου, ο αναιρεσίβλητος υπερτερούσε έναντι του εν λόγω συγκρινόμενου συναδέλφου του όχι μόνο ως προς τη γενική υπηρεσιακή αρχαιότητα (περί τα 4 έτη), την ειδική υπηρεσιακή αρχαιότητα στο βαθμό του τμηματάρχη Α΄ (κατά 5 έτη) το επίπεδο γνώσεως της ξένης γλώσσας, τον αριθμό των επιμορφωτικών σεμιναρίων στα οποία αμφότεροι είχαν συμμετάσχει (ο αναιρεσίβλητος είχε σε 15, ενώ ο συγκρινόμενος συνάδελφός του σε μόνο 7), τη συμμετοχή σε ομάδες εργασίας επί θεμάτων τραπεζικών εργασιών, την άσκηση υπεύθυνων καθηκόντων (από το έτος 1978 ο αναιρεσίβλητος και από το έτος 1986 ο συγκρινόμενος συνάδελφός του), την επιβράβευσή του με την παροχή σ΄ αυτόν υλικών και ηθικών αμοιβών, το εκπαιδευτικό και συγγραφικό του έργο (ο συγκρινόμενος δεν έχει τέτοια προσόντα), αλλά και, κυρίως, ως προς το ότι είχε σημαντικότατο ουσιαστικό προσόν της κατοχής πτυχίου της Α.Σ.Ο.Ε.Ε., δηλαδή της κατοχής πτυχίου Ανώτατης Σχολής το οποίο πτυχίο κατά τεκμήριο εκφράζει όχι μόνο το ανώτερο μορφωτικό και πνευματικό επίπεδο του κατόχου του από εκείνο ενός αποφοίτου Γυμνασίου/Λυκείου, όπως ήταν ο εν λόγω συγκρινόμενος υπάλληλος, πέραν του ότι ο τελευταίος είχε τιμωρηθεί με την πιο πάνω αναφερόμενη πειθαρχική ποινή, σε αντίθεση με τον αναιρεσίβλητο, που, κατά τα πιο πάνω, είχε τιμηθεί με υλικές και ηθικές αμοιβές.

Διαφορετική κρίση δεν δικαιολογείται ούτε από το ότι αμφότεροι ήταν ισοδύναμοι ως προς τη βαθμολογία, αλλ΄ ούτε και από το ότι ο αναιρεσίβλητος υστερούσε ως προς τους χρόνους "δικαιώματος υπογραφής", δηλαδή ως προς όχι τόσο σημαντικό για τη συγκεκριμένη περίπτωση προσόν. Θα πρέπει, επιπροσθέτως, και εδώ να τονιστεί ότι το ως άνω προσόν της υπηρεσιακής αρχαιότητας, τόσο της γενικής όσο και της ειδικής στο βαθμό του τμηματάρχη Α΄, προσδίδει στον αναιρεσίβλητο, με βάση τις παραδοχές του Εφετείου, μεγαλύτερη εμπειρία και γνώση περί τα τραπεζικά πράγματα.

Ενόψει όλων των παραπάνω ο αναιρεσίβλητος κατά κατάχρηση δικαιώματος, δηλαδή κατά προφανή υπέρβαση των ορίων που επιβάλλουν η καλή πίστη, τα χρηστά ήθη και ο κοινωνικός και οικονομικός σκοπός του δικαιώματος προαγωγής δεν προήχθη κατά τις ως άνω προαγωγικές κρίσεις, αρχικά στο βαθμό του υποδιευθυντή Β΄ από 1-1-1995 και στη συνέχεια στο βαθμό υποδιευθυντή Α΄ από 1-10-1998, όπως ορθά έκρινε, με την προσβαλλόμενη απόφασή του το Εφετείο.

Επομένως τόσο ο πρώτος όσο και ο δεύτερος (και τελευταίος) λόγοι αναιρέσεως, από το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, με τους οποίους προβάλλεται, αντιστοίχως, ότι το Εφετείο με το να κρίνει όπως πιο πάνω αναφέρεται σχετικά με τις προαναφερόμενες προαγωγικές κρίσεις παραβίασε τις ως άνω ουσιαστικές διατάξεις του άρθρου 10 παρ. 3 του Οργανισμού Προσωπικού της αναιρεσείουσας και του άρθρου 281 του ΑΚ, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 24 Φεβρουαρίου 2006 αίτηση της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε." για αναίρεση της υπ΄ αριθ. 5285/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.- Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε επτακόσια εβδομήντα (770) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 22 Μαΐου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 31 Μαΐου 2007.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ