Supreme Court dismisses appeal due to lack of valid power of attorney and improper service of process.

Απόφαση 1169 / 2014 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1169/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Λυκούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ανδρέα Δουλγεράκη, Νικόλαο Πάσσο, Δημήτριο Κόμη και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 18 Μαρτίου 2014, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Φ. Κ. του Ι., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αθανάσιο - Μιλτιάδη Κόκκινο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Του αναιρεσιβλήτου: Β. Σ. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ηλία - Μιχαήλ Μαρκόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29-6-2006 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 226/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2983/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 21-3-2012 αίτησή της και τους από 21-8-2013 πρόσθετους λόγους αυτής. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Στυλιανή Γιαννούκου διάβασε την από 4-10-2013 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε: Α) Την απόρριψη ως απαράδεκτων των από 21-8-2013 πρόσθετων λόγων, αν δε ήθελε κριθεί διαφορετικά την παραδοχή των. Β) Την παραδοχή του 4ου λόγου της κύριας αίτησης εκ του άρθρου 559 αρ. 8 ΚΠολΔ, την παραδοχή του 3ου λόγου αυτής, κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος, εκ του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ και την παραδοχή του πρώτου πρόσθετου λόγου, κατά το μέρος αυτού εκ του άρθρου 559 αρ. 11γ' ΚΠολΔ, την απόρριψη δε όλων των άλλων λόγων της από 21-3-2012 κύριας αίτησης και των πρόσθετων λόγων της για αναίρεση της 2983/2010 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και των προσθέτων λόγων και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 94 παρ. 1, 96 παρ. 1 (όπως το άρθρο αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθ. 7 § 2 ν. 3994/2011) 104 και 576 παρ. 1 και 3 Κ.Πολ.Δ., προκύπτει ότι: α) στα πολιτικά δικαστήρια και δη στον Άρειο Πάγο, οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο, β) η πληρεξουσιότητα δίνεται είτε με συμβολαιογραφική πράξη είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση είτε με ιδιωτικό έγγραφο, εφόσον η υπογραφή εκείνου που παρέχει την πληρεξουσιότητα βεβαιώνεται από δημόσια, δημοτική ή άλλη αρμόδια αρχή ή από δικηγόρο, μπορεί δε να αφορά ορισμένες ή όλες τις δίκες εκείνου που την παρέχει και πρέπει να αναγράφει τα ονόματα των πληρεξουσίων, γ) για τις προπαρασκευαστικές πράξεις και τις κλήσεις έως την συζήτηση στο ακροατήριο θεωρείται ότι υπάρχει πληρεξουσιότητα, ενώ για την συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και αν αυτή δεν υπάρχει, κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως, δ) εάν ο διάδικος δεν εκπροσωπείται από δικηγόρο, όπου είναι υποχρεωτική η παράστασή του, ή παρίσταται με δικηγόρο και δεν αποδεικνύεται η ύπαρξη ρητής πληρεξουσιότητας αυτού, η οποία απαιτείται κατά την συζήτηση της υπόθεσης και την οποία αυτεπάγγελτα ερευνά το δικαστήριο, ο διάδικος αυτός θεωρείται δικονομικά απών και η συζήτηση της αναίρεσης κηρύσσεται απαράδεκτη, η υπόθεση δε επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήση.

Εξάλλου από τις διατάξεις του άρθρου 576 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι αν κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους ο Άρειος Πάγος ερευνά αυτεπαγγέλτως αν ο απολειπόμενος διάδικος επέσπευσε εγκύρως τη συζήτηση, οπότε συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι ή αν τη συζήτηση επέσπευσε ο αντίδικος του απολειπομένου διαδίκου, οπότε εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν ο τελευταίος κλητεύθηκε νομίμως και εμπροθέσμως.

Στην περίπτωση που η κλήση για τη συζήτηση δεν επιδόθηκε καθόλου ή δεν επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση. Τέλος κατά τη διάταξη του άρθρου 226 παρ. 4 εδ. γ` και δ` του ΚΠολΔ που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη κατά το άρθρο 575 εδ. β` του ιδίου Κώδικος, αν η συζήτηση αναβληθεί, ο γραμματέας οφείλει αμέσως μετά το τέλος της συνεδριάσεως να μεταφέρει την υπόθεση στη σειρά των υποθέσεων που θα συζητηθούν κατά τη δικάσιμο που ορίστηκε.

Κλήση του διαδίκου για εμφάνιση στη δικάσιμο αυτή δεν χρειάζεται και η αναγραφή της υποθέσεως στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων. Προϋπόθεση όμως της εγκυρότητας της κλητεύσεως αυτής, συνεπεία της αναβολής της υπόθεσης και της εγγραφής αυτής στο πινάκιο, είναι ότι ο απολειπόμενος ή μη νομίμως παραστάς κατά την μετ` αναβολή συζήτηση διάδικος είχε επισπεύσει εγκύρως τη συζήτηση ή είχε νομίμως και εμπροθέσμως κλητευθεί να παραστεί στη δικάσιμο κατά την οποία αναβλήθηκε η συζήτηση της υποθέσεως ή είχε παραστεί νομίμως κατά την πρώτη αυτή δικάσιμο και επομένως με τη νόμιμη παράσταση και τη μη εναντίωσή του καλύφθηκε η ακυρότητα της κλητεύσεως αυτού κατά την αρχική δικάσιμο.

Αντιθέτως αν κατά την αρχική δικάσιμο ο απολειπόμενος ή μη νομίμως παραστάς κατά τη μετ` αναβολή συζήτηση διάδικος δεν επέσπευσε εγκύρως τη συζήτηση ή δεν είχε κλητευθεί νομίμως να παραστεί, κατά την αρχική δε αυτή δικάσιμο δεν παραστάθηκε νομίμως, ήτοι μετά ή δια του έχοντος ρητή πληρεξουσιότητα δικηγόρου του, η αναβολή της υποθέσεως και η εγγραφή αυτής στο πινάκιο για τη νέα μετ` αναβολή δικάσιμο δεν ισχύει ως κλήτευσή του για τη δικάσιμο αυτή, αφού η μη νομιμότητα ή η έλλειψη της επισπεύσεως ή της κλητεύσεώς του κατά την αρχική, δικάσιμο δεν καλύφθηκε λόγω της μη νομίμου παραστάσεώς του κατ` αυτήν.

Εξάλλου, από τον συνδυασμό των ρηθεισών διατάξεων των άρθρων 94, 96, 97 και εκείνων των άρθρων 142 και 143 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι η επίδοση προς διάδικο μπορεί να γίνεται και προς τον νόμιμα διορισμένο αντίκλητό του, εφόσον εξακολουθεί να έχει αυτή την ιδιότητα. Ο διορισμός αντικλήτου γίνεται, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 142 παρ. 1 και 4, είτε με δήλωση ενώπιον του γραμματέα του πρωτοδικείου της κατοικίας του διαδίκου είτε με ρήτρα σε σύμβαση (που καλύπτει μόνο τις σχετικές με τη σύμβαση αυτή πράξεις).

Επίσης, έχει την ιδιότητα του αντικλήτου και ο νόμιμα διορισμένος πληρεξούσιος δικηγόρος, στον οποίο μπορούν να γίνονται μόνον οι επιδόσεις που ανάγονται στη δίκη για την οποία είναι πληρεξούσιος, συμπεριλαμβανομένης και της επίδοσης της οριστικής απόφασης. Μετά όμως την έκδοση της οριστικής αποφάσεως, σε περίπτωση ασκήσεως ενδίκου μέσου, μπορεί να γίνει μεν επίδοση της σχετικής κλήσεως προς τον υπογράψαντα το ένδικο μέσο, ως πληρεξούσιο δικηγόρο, όχι όμως και προς τον κατά τη δίκη, επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, πληρεξούσιο δικηγόρο του καθού το ένδικο μέσο, ο οποίος μετά την έκδοση της οριστικής αυτής αποφάσεως παύει να έχει την ιδιότητα του αντικλήτου (αν δεν διορίσθηκε αντίκλητος κατά το άρθρ. 142 παρ. 1 και 4 του Κ.Πολ.Δ.).

Από τις διατάξεις αυτές σαφώς συνάγεται ότι, η επίδοση του δικογράφου της αίτησης αναίρεσης και των προσθέτων λόγων αυτής, μπορεί να γίνει και στον αντίκλητο του αναιρεσιβλήτου. Η ιδιότητα του λήπτη της επίδοσης ως αντικλήτου, που σύμφωνα με τον ερμηνευτικό κανόνα του άρθρου 212 Α.Κ. δεν τεκμαίρεται, εξετάζεται από το δικαστήριο και αυτεπαγγέλτως.

Επομένως, ο επικαλούμενος επίδοση σε αντίκλητο του διαδίκου, φέρει το βάρος επικλήσεως και αποδείξεως της ιδιότητάς του, με ένα από τους καθοριζόμενους νόμιμους τρόπους διορισμού του και συνεπώς οποιοσδήποτε άλλος τρόπος, όπως με μονομερή συμβολαιογραφική πράξη δεν είναι έγκυρος, ενώ η επίδοση σε πρόσωπο που δεν έχει την ιδιότητα του αντικλήτου είναι ανυπόστατη (ΑΠ 1008/2006, 259/1980).

Στην προκειμένη περίπτωση, από τα διαδικαστικά έγγραφα της δίκης αυτής, παραδεκτώς επισκοπούμενα (κατ' άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.), προκύπτουν τα ακόλουθα: Με επίσπευση της αναιρεσείουσας φέρεται προς συζήτηση η από 21-3-2012 αίτηση της, όπως διαμορφώθηκε με τους από 21-8-2013 πρόσθετους λόγους, για αναίρεση της 2983/2010 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, η εκδίκαση των οποίων ορίσθηκε αρμοδίως για την 15-10-2013, κατά την οποία η υπόθεση, με αίτηση της αναιρεσείουσας αναβλήθηκε ερήμην του αναιρεσιβλήτου, εκ του πινακίου για την αναφερομένη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο.

Όπως προκύπτει από τα πρακτικά συνεδριάσεως του παρόντος Δικαστηρίου, κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του σχετικού πινακίου η αναιρεσείουσα εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αθανάσιο - Μιλτιάδη Κόκκινο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., ο δε αναιρεσίβλητος από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ηλία - Μιχαήλ Μαρκόπουλο.

Ο τελευταίος, με τις κατατεθείσες εμπρόθεσμα την 25-2-2014 (βλ. σχετ. ταυτόχρονη επ' αυτών σημείωση του αρμοδίου Γραμματέα) από 24-2-2014 έγγραφες προτάσεις, δήλωσε ότι παρίσταται μόνο για να προβάλλει κατ' άρθρο 570 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., το απαράδεκτο της κλήσης προς συζήτηση της από 21-3-2012 αίτησης αναίρεσης και των από 21-8-2013 πρόσθετων λόγων αυτής, επικαλούμενος ότι ουδέποτε κοινοποιήθηκαν τα εν λόγω δικόγραφα στον αναιρεσίβλητο, αλλά στο φερόμενο ως "αντίκλητό" του δικηγόρο Αθηνών Γεώργιο Βλάχο, ιδιότητα την οποία δεν είχε ο τελευταίος για τις προς αυτόν, ως άνω επιδόσεις, επί πλέον δε ότι, δεν τηρήθηκε ούτε η καθοριζόμενη από τη διάταξη του άρθρου 568 παρ. 4 Κ.Πολ.Δ., νόμιμη προθεσμία κλητεύσεως των ενενήντα (90) ημερών πριν από την ορισθείσα αρμοδίως δικάσιμο, καθόσον ο αναιρεσίβλητος είναι μόνιμος κάτοικος της …, το οποίο γνώριζε η αναιρεσείουσα.

Από τις μετ' επικλήσεως προσκομιζόμενες από την αναιρεσείουσα υπ' αριθμ. ...27-8-2013 και ...'/27-8-2013 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητού του Πρωτοδικείου Αθηνών …, προκύπτει ότι ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και των από 21-8-2013 πρόσθετων λόγων αυτής, αντιστοίχως, στο τέλος των οποίων είναι συνημμένη η πράξη, με την οποία ορίστηκε δικάσιμος για τη συζήτηση αυτών η 15-10-2013, επιδόθηκαν (με θυροκόλληση), με επιμέλεια της αναιρεσείουσας "προς το Γεώργιο Βλάχο του Κοσμά, Δικηγόρο, κάτοικο Αθηνών, ως ειδικό πληρεξούσιο και αντίκλητο, δυνάμει του υπ' αριθμ. .../30-5-2012 πληρεξουσίου της Συμβ/φου Αθηνών Αικατερίνης Γλέζου, του προς ον η επίδοση, Β.

Σ., κατοίκου ...". Από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι, ο αναιρεσίβλητος δεν εκπροσωπήθηκε κατά τη συζήτηση της υποθέσεως ενώπιον του Εφετείου, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη από τον Γεώργιο Βλάχο, ως πληρεξούσιο δικηγόρο του, αλλά από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ηρώ Βιδάλη, η οποία υπογράφει με την ίδια επίσης ιδιότητα την ασκηθείσα απ' αυτόν από 28-5-2008 έφεση κατά της υπ' αριθμ. 226/2007 απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, ενώπιον του οποίου παρέστη η ίδια ως πληρεξούσια δικηγόρος του.

Επομένως, δεν αποδείχθηκε διορισμός του Γεωργίου Βλάχου, ως δικαστικού πληρεξουσίου του αναιρεσιβλήτου, για τη διεξαγωγή της δίκης αυτής. Εξ άλλου δεν αποδείχθηκε νόμιμος διορισμός του Γεωργίου Βλάχου, ως αντικλήτου του ενάγοντος, κατ' άρθρο 142 παρ. 1 και 4 Κ.Πολ.Δ., με την προσκομιδή αντιγράφου της, κατά το άρθρο 142 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., έκθεσης διορισμού του, στη γραμματεία του πρωτοδικείου της πρωτεύουσας, ως αφορώσας κάτοικο εξωτερικού, ούτε με ρήτρα σε σύμβαση, που να καλύπτει μόνο τις σχετικές με τη σύμβαση αυτή πράξεις.

Είναι δε ανίσχυρος, κατά τα εκτεθέντα στην αρχή της παρούσας, ο διορισμός αντικλήτου με μονομερή συμβολαιογραφική πράξη, όπως στην προκειμένη περίπτωση, με το επικαλούμενο και προσκομιζόμενο από την αναιρεσείουσα υπ' αριθμ. .../30-5-2012 συμβόλαιο της Συμβολαιογράφου Αθηνών Αικατερίνης Γλέζου, με το οποίο, σε κάθε περίπτωση, όπως απ' αυτό προκύπτει, ο αναιρεσίβλητος, δήλωσε ότι διορίζει ειδικό πληρεξούσιο, αντιπρόσωπο και αντίκλητο του τον Γεώργιο Βλάχο, στον οποίο παρέχει την ειδική εντολή, το δικαίωμα και την πληρεξουσιότητα για διενέργεια συγκεκριμένων πράξεων ήτοι:

Α. Να προβεί σε κάθε απαραίτητη ενέργεια προκειμένου να εισπράξει τα σύμφωνα με το περιεχόμενο της 2983/2010 απόφασης του Εφετείου Αθηνών αχρεωστήτως καταβληθέντα στην αναιρεσείουσα ποσά, Β) να προβεί σε κάθε απαραίτητη ενέργεια προκειμένου να εισπράξει το ποσό των δικαστικών δαπανών που προσδιορίζεται στην παρά πόδας επιταγή της ίδιας απόφασης.

Συνακόλουθα, οι επιδόσεις αυτές προς πρόσωπο, για το οποίο δεν αποδείχθηκε ότι είχε την προς τούτο ιδιότητα του δικαστικού πληρεξουσίου και αντικλήτου του αναιρεσίβλητου είναι ανυπόστατες, παρεκτός του ότι, για την επίδοση της κύριας αίτησης δεν τηρήθηκε ούτε η τασσομένη με τη διάταξη του άρθρου 568 παρ. 4 Κ.Πολ.Δ.

προθεσμία των 90 ημερών, πριν την αρχική δικάσιμο της 15-10-2013, όπως ορίσθηκε επίσης και με την επ' αυτής πράξη του Αντιπροέδρου του Β1' Πολιτικού Τμήματος του Δικαστηρίου αυτού, με συνέπεια η επίδοση αυτή να είναι και εκπρόθεσμη. Τα ανωτέρω, δεν μεταβάλλονται από την προσκομιζομένη με επίκληση από την αναιρεσείουσα υπ' αριθμ.

…/15-10-2013 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αθηνών …, με την οποία επιδόθηκε η με αριθμ. 377/15-10-2013 Βεβαίωση αναβολής της υπόθεσης, για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, καθόσον, πέραν του ότι η εγγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο για τη νέα μετ` αναβολή δικάσιμο δεν ισχύει ως κλήτευση του αναιρεσίβλητου για τη δικάσιμο αυτή, αφού η μη νομιμότητα της κλητεύσεώς του κατά την αρχική δικάσιμο δεν καλύφθηκε λόγω της ερημοδικίας του κατ` αυτήν, σε κάθε περίπτωση και η άνω βεβαίωση αναβολής, επιδόθηκε στον ίδιο Γεώργιο Βλάχο, με την ίδια μη αποδειχθείσα ιδιότητα του τελευταίου.

Επί πλέον, δεν αποδείχθηκε χορήγηση ρητής πληρεξουσιότητας εκ μέρους του αναιρεσίβλητου προς τον παραστάντα επ' ακροατηρίου δικηγόρο Ηλία - Μιχαήλ Μαρκόπουλο, για την εκδίκαση της προκειμένης υποθέσεως. Τούτο δε διότι, από το προσκομιζόμενο υπ' αριθμ. .../5-3-2014 "ειδικό πληρεξούσιο με μοναδική εντολή", που συντάχθηκε στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ, ενώπιον της Ευγενίας Αλεξανδροπούλου, Δημόσιας Συμβολαιογράφου της Πολιτείας της Νέας Υόρκης, σύμφωνα με τη συνθήκη της Χάγης του 1961, προκύπτει ότι ο αναιρεσίβλητος χορήγησε ειδική εντολή και πληρεξουσιότητα στον άνω δικηγόρο μόνο "να παραστεί και να υποστηρίξει ενώπιον του Β1' Πολιτικού τμήματος του Αρείου Πάγου στη δικάσιμο της 18ης Μαρτίου 2014 το απαράδεκτο της κλήσης προς συζήτηση της από 21-3-2012 αίτησης αναίρεσης και των από 21-8-2013 πρόσθετων λόγων αυτής", το οποίο ο τελευταίος επανέλαβε και με τις έγγραφες ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού προτάσεις του.

Κατόπιν αυτών, μη αποδεικνυομένης χορήγησης ρητής πληρεξουσιότητας προς τον παραστάντα δικηγόρο του αναιρεσιβλήτου, από τον τελευταίο, προς διενέργεια όλων των κύριων και παρεπομένων πράξεων που αφορούν τη διεξαγωγή της παρούσας δίκης, εξεταζομένου τούτου και αυτεπαγγέλτως, ούτε νομίμου και εμπροθέσμου κλητεύσεως αυτού από την αντίδικό του αναιρεσείουσα, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, όπως διαμορφώθηκε με τους πρόσθετους λόγους.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 21-3-2012 αίτησης της Φ. Κ., όπως διαμορφώθηκε με τους από 21-8-2013 πρόσθετους λόγους, για αναίρεση της 2983/2010 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Μαΐου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 2 Ιουνίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ