Supreme Court allows appeal against lower court's distortion of land registry document content in expropriation case.

Απόφαση 1169 / 2010 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1169/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Διονυσίου Γιαννακόπουλου), , Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση, Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη και Σοφία Καραχάλιου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Μαΐου 2010, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην ..., το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Κωνσταντίνο Παπαγεωργίου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Ψ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Αντωνόπουλο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22/1/1999 αίτηση καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημιώσεως του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Εφετείο Αθηνών και συνεκδικάστηκε με την από 4/1/2000 ανταίτηση του ήδη αναιρεσείοντος.

Εκδόθηκε η 5016/2004 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί το αναιρεσείον με την από 4/7/2005 αίτησή του και τους από 3/3/2010 πρόσθετους λόγους αυτής.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Γεωργία Λαλούση ανέγνωσε την από 3/5/2010 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της αναίρεσης και του δικογράφου των προσθέτων λόγων. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμός 20 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό. Από τη διατύπωση της διάταξης αυτής προκύπτει ότι αφορά μόνο έγγραφα, ενώ ως έγγραφα νοούνται μόνο όσα προβλέπονται από τα άρθρα 339 και 432 επ ΚΠολΔ.

Περαιτέρω, παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου που ιδρύει το ανωτέρω λόγο αναίρεσης, και η οποία πρέπει να είναι προφανής, υπάρχει όταν το Δικαστήριο, από εσφαλμένη ανάγνωση ή μη ανάγνωση του εγγράφου ή μέρους αυτού, δέχθηκε ως περιεχόμενό του κάτι το διαφορετικό από το πραγματικό (ΑΠ 2099/2009) και έτσι κατέληξε σε επιζήμιο αποδεικτικό πόρισμα, για πράγματα που έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο Αθηνών με την προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε ότι στην αναγκαστική απαλλοτρίωση που κηρύχθηκε με την 1103062/6433/0010/5-10-1995 κοινή απόφαση των Υπουργών οικονομικών και ΠΕΧΩΔΕ, και δημοσιεύθηκε νομίμως στην εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ 855/Δ/25-10-1995), για τη βελτίωση της Εθνικής οδού ...

από τέλος ΑΚ ... έως αρχή ΑΚ ... και για την οποία έχει συνταχθεί ο από 20-6-1996 κτηματολογικός πίνακας του Υπουργείου ΠΕΧΩΔΕ που έχει συντάξει ο Α και θεωρήσει ο Διευθυντής της Διεύθυνσης Απαλλοτριώσεων και Τοπογραφήσεων Β, περιλαμβάνεται και ιδιοκτησία του αναιρεσιβλήτου με αριθμό 236 για την οποία, κατά παραδοχή αίτησης του αναιρεσιβλήτου, καθόρισε οριστική τιμή μονάδας, καθώς και ιδιαίτερη αποζημίωση για τα απομένοντα μετά την απαλλοτρίωση τμήματα του ακινήτου του.

Το Εφετείο κατέληξε στο αποδεικτικό πόρισμα ότι το ακίνητο του αναιρεσίβλητου-αιτούντος περιλαμβάνεται στην απαλλοτριωθείσα έκταση, παρότι στον προαναφερόμενο κτηματολογικό πίνακα, που έχει συνταχθεί σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου και είχε προσκομιστεί νόμιμα από το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο, δεν περιλαμβάνεται ιδιοκτησία με αριθμό 236 του κτηματολογικού διαγράμματος με συνολική έκταση 2261 τ.μ., ούτε εικαζόμενος δικαιούχος με το όνομα του αναιρεσιβλήτου, αλλά περιλαμβάνονται μόνο τα με αριθμούς 220, 226, 226α, 228 και 228α ακίνητα με συνολική απαλλοτριούμενη έκταση 2147 τ.μ., η οποία αναφέρεται και στην απόφαση απαλλοτρίωσης.

Το Εφετείο με την παραδοχή ότι το ακίνητο του αναιρεσιβλήτου περιλαμβάνεται στην απαλλοτριωθείσα έκταση και τον καθορισμό οριστικής τιμής μονάδας και ιδιαίτερης αποζημίωσης παραμόρφωσε το περιεχόμενο του ανωτέρω εγγράφου (κτηματολογικού πίνακα) αγνοώντας το πραγματικό περιεχόμενο αυτού (ΟλΑΠ 703/1982), και έτσι υπέπεσε στην πλημμέλεια από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

Ο δεύτερος λόγος του δικογράφου των προσθέτων λόγων, συνεπώς, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός.

ΙΙ. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να αναιρεθεί και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο Αθηνών, η συγκρότηση του οποίου από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ) είναι δυνατή. Επίσης πρέπει να καταδικαστεί ο αναιρεσίβλητος, ως ηττηθείς, στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 5016/2004 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 27 Μαΐου 2010. Και Δημοσιεύτηκε σε έκτακτη, δημόσια στο ακροατήριο συνεδρίαση στις 17 Ιουνίου 2010.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ