Supreme Court dismisses appeal for failure to file supplementary grounds 30 days prior and for inadmissible evidence appraisal claims.

Απόφαση 1167 / 2019 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1167/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Λέκκα Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Καγκάνη, Αλτάνα Κοκκοβού, Ιωάννη Μπαλιτσάρη και Αγγελική Τζαβάρα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Δεκεμβρίου 2017, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Α. Χ. του Ν., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Καλαβρό και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Θ. συζύγου Α. Χ., το γένος Γ. Χ., η οποία παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου της Ιωάννη Απατσίδη και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 31/1/2013 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 484/2014 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1820/2015 του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 8/12/2015 αίτησή του και τους από 15/3/2017 πρόσθετους λόγους αυτής.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Αγγελική Τζαβάρα ανέγνωσε την από 23/11/2017 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως και των πρόσθετων αυτής λόγων για αναίρεση της 1820/2015 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 569§2 εδάφ. α' Κ.Πολ.Δ., οι πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης ως προς τα ίδια κεφάλαια της προσβαλλόμενης απόφασης και τα κεφάλαια εκείνα που αναγκαστικά συνέχονται με αυτά, ασκούνται μόνο με δικόγραφο που κατατίθεται στη γραμματεία του Αρείου Πάγου, τριάντα τουλάχιστον πλήρεις ημέρες πριν από τη συζήτηση της αναίρεσης, κάτω από το οποίο συντάσσεται έκθεση, αντίγραφο δε του δικογράφου των πρόσθετων λόγων επιδίδεται πριν από την ίδια προθεσμία στον αναιρεσίβλητο και στους άλλους διαδίκους. Από το συνδυασμό της διάταξης αυτής προς τις διατάξεις του άρθρου 577 §1, 2 του ίδιου Κώδικα, που εφαρμόζονται αναλογικά και για τους πρόσθετους λόγους και ορίζουν ότι το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναίρεσης και αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως, προκύπτει ότι αν δεν τηρηθούν και οι δύο προϋποθέσεις της άσκησης των πρόσθετων λόγων, δηλαδή η κατάθεση του δικογράφου αυτών τριάντα τουλάχιστον πλήρεις ημέρες πριν από την αρχική δικάσιμο της αναίρεσης και όχι την ορισθείσα μετά από αναβολή ή ματαίωσή της, καθώς και η επίδοση αυτού μέσα στην ίδια προθεσμία ή αν τηρηθεί μόνο μία από αυτές, ο Άρειος Πάγος απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως τους πρόσθετους λόγους ως απαράδεκτους (Ολ. ΑΠ 143/1984, ΑΠ 897/2008, ΑΠ 599/2011, ΑΠ 743/2014, ΑΠ 785/2014, ΑΠ 412/2017).

Στην προκειμένη περίτωση, το από 15.3.2017 δικόγραφο των προσθέτων λόγων αναιρέσεως κατατέθηκε μεν στη γραμματεία του Αρείου Πάγου στις 22.3.2017 με αριθμ.κατάθεσης 43/22-3-2017 ήτοι τριάντα ημέρες πριν από την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο της 4.12.2017, πλην όμως από τα στοιχεία της δικογραφίας δεν προκύπτει επίδοση του δικογράφου αυτού στην αναιρεσίβλητη, αφού ο αναιρεσείων δεν προσκομίζει ούτε επικαλείται με τις προτάσεις του τη σχετική επίδοση αυτών στην αναιρεσίβλητη. Επομένως, πρέπει οι πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης να απορριφθούν ως απαράδεκτοι, μετά από αυτεπάγγελτη έρευνα του Δικαστηρίου.

Υπό τα ανωτέρω δεδομένα, το Δικαστήριο θα προχωρήσει στην έρευνα του κύριου δικογράφου της υπό κρίση αίτησης για αναίρεσης της αντιμωλία των διαδίκων, εκδοθείσας κατά την τακτική διαδικασία, 1820/2015 τελεσίδικης απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, το οποίο, δεχόμενο την από 10.4.2014 έφεση της αναιρεσίβλητης κατά της 484/2014 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που είχε δεχτεί εν μέρει την από 11.2.2013 αγωγή του αναιρεσείοντος, αναγνωρίζοντας ότι είχε νομίμως ανακληθεί η καταρτισθείσα με το …946/27.7.2004 συμβόλαιο του Συμβολαιογράφου Ι. Σ. δωρεά εν ζωή του περιγραφόμενου ακινήτου του προς την αναιρεσίβλητη, εξαφάνισε την εκκαλούμενη απόφαση και απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη την ένδικη αγωγή εναντίον της τελευταίας. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ), είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ) και πρέπει να ερευνηθούν περαιτέρω οι διαλαμβανόμενοι σε αυτή λόγοι, κατά τα παρακάτω, για ένα έκαστο τούτων, ειδικότερα εκτιθέμενα (άρθρο 577 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ 11, περ.γ' του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Ο λόγος αυτός αναίρεσης ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη του υποστατά και αναλόγως έγκυρα αποδεικτικά μέσα, που παραδεκτά επικαλέστηκε ο αναιρεσείων και νόμιμα προσκόμισε ο ίδιος ή οποιοσδήποτε από τους λοιπούς διαδίκους (ΑΠ 70/2008/ 222/2008), προς άμεση ή έμμεση απόδειξη ή ανταπόδειξη κρίσιμων γεγονότων ή λυσιτελών ισχυρισμών; δηλαδή νόμιμων ισχυρισμών, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, διαμορφώνοντας το διατακτικό της απόφασης (Ολ ΑΠ 12/2002, ΑΠ 953/2005), το οποίο θα ήταν διαφορετικό χωρίς τη σχετική παράλειψη (ΑΠ 1874/2008), εφόσον, βέβαια προτάθηκαν παραδεκτά στο Δικαστήριο της ουσίας (πρωτοβάθμιο ή δευτεροβάθμιο).

Ωστόσο, στην προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση κάθε αποδεικτικού μέσου, αρκεί να γίνεται αδίστακτα βέβαιο από το όλο περιεχόμενο της απόφασης, ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα, που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, έστω και αν στην απόφαση έχει γίνει ιδιαίτερη αναφορά σε ορισμένα μονό από τα αποδεικτικά μέσα, επειδή θεωρήθηκαν μεγαλύτερης σημασίας κατά την ελεύθερη κρίση του δικαστηρίου (ΑΠ 22/2005, ΑΠ 1072- 3/2005, ΑΠ 798/2010), Έτσι, ο ανωτέρω λόγος απορρίπτεται ως κατ'ουσία αβάσιμος, αν αποδεικνύεται από την απόφαση, ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα,, τα οποία προσκομίστηκαν και των οποίων έγινε επίκληση, αρκεί δε προς τούτο η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου (μάρτυρες έγγραφα κλπ), χωρίς ανάγκη ειδικής αξιολόγησης καθενός και χωρίς διάκριση από ποιά αποδεικτικά μέσα προκύπτει άμεση και ποια έμμεση απόδειξη. Μη λήψη υπόψη, πάντως, δεν συνάγεται από μόνο το γεγονός, ότι μνημονεύονται στην απόφαση ορισμένα μονό από τα προσκομισθέντα με επίκληση αποδεικτικά μέσα, όχι όμως και τα επίδικα (ΑΠ 1573/2006, ΑΠ 455/2014, ΑΠ 1072/2005).

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της αίτησής του ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την από τον αριθμό 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, πλημμέλεια, υποστηρίζοντας ότι το Εφετείο, που την εξέδωσε, για το σχηματισμό του διαλαμβανόμενου σε αυτή αποδεικτικού του πορίσματος δεν έλαβε καθ' ολοκληρία υπόψη του τα νομίμως προσκομιζόμενα ενώπιον του με επίκληση υπ'αριθμ.17 και 18 έγγραφα και συγκεκριμένα την υπ' αριθμ. ΕΓ 70-13/272/69Δ/14 Διάταξη του Εισαγγελέα Πλημ/κων Αθηνών, με την οποία τέθηκε στο Αρχείο η από 19-7-2012 έγκληση της αναιρεσίβλητης κατά του Π. Φ. και κατά παντός άλλου τρίτου υπευθύνου, με την οποία η αντίδικός του κατήγγειλε τον τελευταίο (Π. Φ.) ότι είναι ο ηθικός αυτουργός των αδικημάτων της εξύβρισης, απειλής και απόπειρας παράνομης βίας που τελέστηκαν την 15 και 17 Ιουλίου 2012 από άγνωστους δράστες σε βάρος της, καθώς και την από 18-2-2014 κατάθεση του ιδίου (αναιρεσείοντος) ενώπιον της Δ/νσης Εγκλημάτων κατά της Ζωής και Ιδιοκτησίας της Ασφάλειας, τα οποία έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Από την επισκόπηση όμως της προσβαλλόμενης απόφασης και ειδικότερα από την περιεχόμενη σε αυτή διαβεβαίωση του Δικαστηρίου, με ρητή αναφορά όλων των κατ'είδος αποδεικτικών μέσων, ότι στο ως άνω αποδεικτικό πόρισμά του κατέληξε, αφού έλαβε υπόψη, πλην άλλων αποδεικτικών μέσων και τα έγγραφα, που οι διάδικοι νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν, μεταξύ των οποίων και ανεπικύρωτα φωτοτυπικά αντίγραφα, σε συνδυασμό προς το όλο περιεχόμενο της απόφασης, δεν γεννάται οποιαδήποτε αμφιβολία, ότι το Εφετείο, για την κατάρτιση του προαναφερομένου αποδεικτικού του πορίσματος, έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε, με τα υπόλοιπα αποδεικτικά μέσα, τα ανωτέρω έγγραφα, που είχε προσκομίσει και επικαλεστεί ο αναιρεσείων, χωρίς να είναι υποχρεωμένο να κάνει ειδική αξιολόγησή τους ή να δικαιολογήσει την αντίθετη προς τις απόψεις του αναιρεσείοντος κρίση του. Επομένως ο ως άνω λόγος αναίρεσης είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί.

Περαιτέρω, παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου, που ιδρύει τον αναιρετικό, από τον αριθ. 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, λόγο υπάρχει, όταν το δικαστήριο της ουσίας από εσφαλμένη ανάγνωση αποδεικτικού, κατά την έννοια των άρθρ. 339 και 432 επ. ΚΠολΔ, εγγράφου δέχθηκε ως περιεχόμενό του κάτι διαφορετικό από το πραγματικό, δηλαδή, ότι περιέχει περιστατικά προφανώς διάφορα από εκείνα που πράγματι περιλαμβάνει, όχι δε και όταν από το περιεχόμενο του εγγράφου, το οποίο το δικαστήριο ορθώς ανέγνωσε, συνάγει αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που ο αναιρεσείων θεωρεί ορθό, αφού στην περίπτωση αυτή δεν πρόκειται για διαγνωστικό λάθος, αλλά για παράπονο αναγόμενο στην εκτίμηση πραγματικών περιστατικών, που εκφεύγει όμως από τον αναιρετικό έλεγχο.

Παραμόρφωση εγγράφου συνιστά, πάντως και η παράλειψη του δικαστηρίου να αναγνώσει μέρος του εγγράφου, όταν το μέρος αυτό είναι κρίσιμο για την ουσία της υπόθεσης. Για να θεμελιώνεται ο λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, πρέπει το δικαστήριο της ουσίας να έχει στηρίξει το αποδεικτικό του πόρισμα αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στο έγγραφο που φέρεται ότι παραβιάστηκε κατά το περιεχόμενο του.

Δεν αρκεί, έτσι, ότι το συνεκτίμησε απλώς με άλλα αποδεικτικά μέσα, χωρίς να εξάρει το περιεχόμενό του σε σχέση με το αποδεικτικό πόρισμα στο οποίο κατέληξε και το οποίο, εξάλλου, θα πρέπει να είναι επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα αναφορικά με πράγματα που έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης (Ολ.ΑΠ 2/2008, 1/1999, ΑΠ 1627/2010).

Ο ίδιος λόγος αναίρεσης, για να είναι ορισμένος, θα πρέπει στο αναιρετήριο να προσδιορίζεται μεταξύ άλλων, α) το αληθινό περιεχόμενο του φερόμενου ως παραμορφωθέντος εγγράφου, κατά λέξη παρατιθέμενοι, β) το περιεχόμενο που προσέδωσε σ' αυτό η προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε από τη σύγκριση να καθίσταται εμφανές το διαγνωστικό σφάλμα της, γ) ο ουσιώδης πραγματικός ισχυρισμός για την απόδειξη ή την ανταπόδειξη του οποίου χρησιμοποιήθηκε το έγγραφο και δ) το επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα αποδεικτικό πόρισμα, στο οποίο κατέληξε το δικαστήριο εξ αιτίας της παραμόρφωσης του εγγράφου (ΑΠ 194/2005).

Παράλληλα, ο αναιρεσείων έχει την υποχρέωση να προσκομίσει το έγγραφο, που φέρεται κατά τους ισχυρισμούς του ότι έχει παραμορφωθεί, προκειμένου να εκτιμηθεί, σύμφωνα με το άρθρο 561 §2 του ΚΠολΔ, το περιεχόμενό του, για τη διαπίστωση της βασιμότητας του από το άρθρο 559 αριθ. 20 του ΚΠολΔ λόγου αναιρέσεως, αλλιώς ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος ως αναπόδεικτος. (ΑΠ 1414/2010, ΑΠ 533/2009).

Με το δεύτερο λόγο της υπό κρίση αίτησης, αιτιάται ο αναιρεσείων το Εφετείο για πλημμέλεια από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, υποστηρίζοντας ειδικότερα ότι με την προσβαλλόμενη απόφασή του παραμόρφωσε το περιεχόμενό της από 21.10.2013 βεβαίωσης της Τράπεζας ..., που προσκόμισε μετ' επικλήσεως στην κατ' έφεση δίκη, ως σχετικό Νο 13, προκειμένου να αποδείξει ότι αυτός ο ίδιος μετέφερε στο εξωτερικό ποσό που διέθετε στον τραπεζικό του λογαριασμό, ώστε να διασφαλίσει ότι δεν θα θιγεί το ποσό αυτό από την εναγομένη και ότι η τελευταία δεν είχε οποιαδήποτε ανάμειξη στα περιουσιακά του, πλην όμως το Δικαστήριο με βάση το έγγραφο αυτό δέχτηκε τα εξής πραγματικά περιστατικά: "β) φρόντιζε (εννοείται η αναιρεσίβλητη) για την επωφελή τοποθέτηση των χρημάτων του σε τραπεζικά και χρηματιστηριακά προϊόντα, ενδεικτικό δε είναι ότι την 6.10.2003 ανοίχθηκε λογαριασμός στην ...

με ποσό αρχικής κατάθεσης εκ 491.500 ευρώ το οποίο την 21.7.2009 ανήλθε σε 710.000 ευρώ, οπότε και μεταφέρθηκε σε τρεις κοινούς προθεσμιακούς λογαριασμούς στην ... με συνδικαιούχο την εναγομένη, οι οποίοι την 4.5.2011 εμφάνιζαν συνολικό υπόλοιπο εκ 754.792,41 ευρώ". Ο λόγος αυτός αναίρεσης, ανεξαρτήτως της αοριστίας του, αφού δεν προσδιορίζεται στο αναιρετήριο το ακριβές περιεχόμενο του φερόμενου ως παραμορφωθέντος εγγράφου, είναι βάσιμος ως αναπόδεικτος καθόσον ο αναιρεσείων, παρά την αντίστοιχη υποχρέωσή του, δεν έχει προσκομίσει το συγκεκριμένο έγγραφο, προκειμένου να εκτιμηθεί κατά το άρθρο 561, παρ. 2 Κ.Πολ.Δ, το ακριβές περιεχόμενό του και να διαπιστωθεί, εάν υπήρξε πράγματι η επικαλούμενη παραμόρφωσή του.

Τέλος, όλες οι λοιπές αιτιάσεις, που περιέχονται στους ίδιους ως άνω λόγους αναίρεσης, αναφέρονται αποκλειστικά και μόνο στην εκτίμηση των αποδείξεων από το Δικαστήριο της ουσίας ή σε επιχειρήματα και κρίσεις του Δικαστηρίου που σχετίζονται με την εκτίμηση απλώς των αποδείξεων, η οποία, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ, δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου.

Συνεπώς, οι λόγοι αυτοί αναίρεσης, κατά το αντίστοιχο μέρος τους είναι απαράδεκτοι.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει η κρινόμενη αίτηση, που δεν περιέχει άλλους λόγους αναίρεσης, να απορριφθεί στο σύνολό της και να διαταχθεί, κατά την παράγραφο 4 του άρθρου 495 Κ.ΠολΔ, που προστέθηκε με το άρθρο 12 παρ. 2 του ν. 4055/2012, η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου των τριακοσίων (300) ευρώ, το οποίο καταβλήθηκε από τον αναιρεσείοντα όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. 1128/2015 έκθεση κατάθεσης της αίτησης αναίρεσης. Τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, πρέπει, κατά το σχετικό νόμιμο αίτημά της, να επιβληθούν σε βάρος του αναιρεσείοντος, λόγω της ήττας του (άρθρα 176, 183, 191 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 8.12.2015 αίτηση του Α. Χ. και τους από 15.3.2017 πρόσθετους αυτής λόγους, για αναίρεση της 1820/2015 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου των τριακοσίων (300) ευρώ στο Δημόσιο Ταμείο.

Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 16 Απριλίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 20 Σεπτεμβρίου 2019.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

O ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ