1167/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1167 / 2007 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1167/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1΄ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω κωλύματος του Αντιπροέδρου), Χρήστο Αλεξόπουλο, Ειρήνη Αθανασίου, Σπυρίδωνα Ζιάκα και Αλέξανδρο Νικάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Απριλίου 2007, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος:..... , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Τσούγκο. Της αναιρεσίβλητης: X1, η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-5-2002 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2335/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 826/2005 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 14-3-2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσείων όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρήστος Αλεξόπουλος, διάβασε την από 27-3-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 576 παρ.2 ΚΠολΔ., αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητέυθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Στην προκειμένη περίπτωση, από την 5911Γ΄/11-10-2006 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης ..... , που επικαλείται και προσκομίζει ο επισπεύδων τη συζήτηση αναιρεσείων, ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως, με κλήση μια συζήτηση κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσίβλητη, η οποία δεν εμφανίστηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως στη σειρά της από το πινάκιο.

Επομένως, πρέπει να προχωρήσει το Δικαστήριο στη συζήτηση της υποθέσεως παρά την απουσία της αναιρεσίβλητης. Ο αναιρετικός λόγος του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ δημιουργείται αν το δικαστήριο της ουσίας παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή παρέλειψε να λάβει υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Ως "πράγματα" νοούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί που συνθέτουν την ιστορική βάση και άρα στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως, όχι όμως και η αμφισβήτηση της βαρύτητας αποδεικτικών μέσων, ούτε τα επιχειρήματα ή τα συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου, τα οποία αντλούνται από το νόμο ή από την εκτίμηση των αποδείξεων.

Εν προκειμένω, με τους πρώτο και δεύτερο λόγους της αναιρέσεως, αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλειες, κατ΄ εκτίμηση από το άρθρο 559 αριθ.8 και 14 του ΚΠολΔ, διότι το Εφετείο, παρά το νόμο, έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν και ειδικότερα ότι με την ένδικη από 20.5.2002 αγωγή του αναιρεσείοντος η αναιρεσίβλητη δεν ενάγεται ατομικά για τον εαυτό της αλλά υπό διττή ιδιότητα και συγκεκριμένα τόσο για τον εαυτό της ατομικά όσο και υπό την ιδιότητά της ως ασκούσας την επιμέλεια των τότε ανηλίκων τέκνων της .....

και ....., για το λόγο ότι ο αναιρεσείων προσέφερε τις δικηγορικές του υπηρεσίες και προήλθε στις αγωγικές ενέργειες ως εντολοδόχος όλων αυτών και όχι αποκλειστικά ως εντολοδόχος της αναιρεσίβλητης, με αποτέλεσμα να απορρίψει την αγωγή ως παθητικά ανομιμοποίητη κατά το μέρος που στρέφεται κατά του γιου της ....

και ως αόριστη κατά τα λοιπά. Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, διότι, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του δικογράφου της αγωγής (άρθρο 561παρ.2 ΚπολΔ), η αναιρεσίβλητη ισχυρίζεται ότι ανέθεσε στον αναιρεσείοντα δικηγόρο τη διεκπεραίωση των υποθέσεων αυτής και των τότε ανηλίκων τέκνων της έναντι του πρώην συζύγου της και πατρός του ...., ενεργώντας αφενός για τον εαυτό της ατομικά και αφετέρου για λογαριασμό των ως άνω, υπό την επιμέλειά της, ανηλίκων τέκνων της.

Επομένως, το Εφετείο που έκρινε ομοίως, δεν δέχθηκε παρά το νόμο πράγματα που δεν προτάθηκαν και δεν κήρυξε, παρά το νόμο, ακυρότητα. Κατά τη γνώμη όμως ενός μέλους του Δικαστηρίου και συγκεκριμένα του προεδρεύοντος Αρεοπαγίτη Εμμανουήλ Καλούδη, ο λόγος αυτός είναι βάσιμος, διότι από την εκτίμηση του περιεχομένου της αγωγής και λαμβανομένων υπόψη:

α) ότι στο εισαγωγικό μέρος αυτής αναφέρεται αποκλειστικά ως εναγομένη η X1, β) ότι με το αιτητικό της αγωγής ζητείται να υποχρεωθεί η ίδια στην καταβολή ολόκληρου του αιτουμένου ποσού της συμφωνηθείσας αμοιβής, και γ) ότι στο ιστορικό της αγωγής αναφέρεται ότι την ένδικη σύμβαση εντολής συνήψε ο αναιρεσείων με την αναιρεσίβλητη και ότι απλώς οι ενέργειες του πρώτου(ικανοποίηση αξιώσεων της αναιρεσίβλητης και των ανηλίκων τέκνων της) έγιναν για την προάσπιση τόσο των ατομικών της συμφερόντων, όσο και των συμφερόντων των ανηλίκων τέκνων της, για λογαριασμό των οποίων ενεργούσε ο αναιρεσείων, προκύπτει ότι με την παραπάνω αγωγή ενάγεται αποκλειστικά η αναιρεσίβλητη εντολέας, και όχι και τα ανήλικα τέκνα της.

Σημειώνεται, ότι όπως προκύπτει από τη διάταξη του άρθρου 91 παρ.1 του Κώδικα των Δικηγόρων (Ν.Δ.3026/1954), την αμοιβή του δικηγόρου υποχρεούται να καταβάλλει εκείνος που δίδει τη σχετική εντολή και όχι ο κύριος της υποθέσεως (ΑΠ 1479/1984). Τούτο δε ανεξάρτητα ότι το ζήτημα αν κάποιος είναι στη συγκεκριμένη περίπτωση εναγόμενος είναι διαφορετικό από το ζήτημα αν αυτός νομιμοποιείται παθητικά.

Με τον τρίτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως ο αναιρεσείων, επικαλούμενος το άρθρο 559 αριθ. 8 και 11 ΚΠολΔ, προσάπτει στο Εφετείο την πλημμέλεια ότι δέχθηκε πράγματα μη προταθέντα από την αναιρεσίβλητη, ειδικότερα δε ότι ο αναιρεσείων έπρεπε να αξιώσει την αμοιβή του, για την πώληση του αναφερόμενου στο αναιρετήριο ακινήτου, από τον πρώην σύζυγο της αναιρεσίβλητης και όχι από την ίδια.

Ο λόγος αυτός, υπαγόμενος κατ' εκτίμηση στη ρύθμιση του αριθμού 8 (όχι και του αριθμού 11) του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι απαράδεκτος, διότι ο ανωτέρω ισχυρισμός δεν αποτελεί "πράγμα", κατά την ως άνω έννοια του άρθρου 559 αριθμ.8 ΚΠολΔ., αλλά πραγματικό συμπέρασμα του Δικαστηρίου αντλούμενο εκ των αποδείξεων. Με τον τέταρτο λόγο του αναιρετηρίου, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθ. 1, 10 και 20 ΚΠολΔ, αποδίδονται στο Εφετείο οι αιτιάσεις:

α) ότι παρεβίασε τα διδάγματα της κοινής πείρας, β) ότι παρά το νόμο δέχθηκε πράγματα ως αληθινά χωρίς απόδειξη και γ) ότι "δέχθηκε πραγματικά γεγονότα διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται σε έγγραφα" και ειδικότερα "στο από 19.12.2001 συμφωνητικό" και "στο από 7.1.2002 έγγραφο ..... προς ..... ". Ως προς την πρώτη αιτίαση ο λόγος αυτός είναι αόριστος και εντεύθεν απαράδεκτος, διότι δεν προσδιορίζονται στο αναιρετήριο ποιά είναι τα διδάγματα της κοινής πείρας και σε τι συνίσταται η παραβίασή τους.

Ως προς την δεύτερη αιτίαση είναι αβάσιμος, διότι, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο διαμόρφωσε την αποδεικτική του κρίση λαμβάνοντας υπόψη τα αναφερόμενα στην απόφασή του αυτή αποδεικτικά μέσα (μάρτυρες και έγγραφα). Ως προς την τρίτη αιτίαση ο ίδιος λόγος ενέχει αοριστία και είναι ως εκ τούτου απαράδεκτος, διότι δεν προσδιορίζεται στην αίτηση αναιρέσεως το περιεχόμενο των φερόμενων ως παραμορφωμένων ως άνω αποδεικτικών εγγράφων._

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 14-3-2006 αίτηση του ..... περί αναιρέσεως της 826/2005 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 8 Μαΐου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 31 Μαΐου 2007.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ