Greek Supreme Court dismisses appeal for failure to cite evidence in cassation request.

Απόφαση 1167 / 2006 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1167/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χρήστο Μπαλντά, Αντιπρόεδρο, Σπυρίδωνα Κολυβά, Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αναστάσιο - Φιλήτα Περίδη και Ηλία Γιαννακάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 28 Φεβρουαρίου 2006, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ......., ο οποίος παραστάθηκε με τη δικηγόρο του Κατερίνα Φλώρου.

Της αναιρεσίβλητης: Εταιρείας με την επωνυμία ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΕ, που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Λιάνη, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ., ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16/10/2002 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1197/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 6418/2004 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 16/12/2004 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ηλίας Γιαννακάκης, ανέγνωσε την από 2/2/2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με το άρθρο 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχθηκε τα εξής:

Την 1-12-1998, οι διάδικοι κατάρτισαν προφορικώς, στην Αθήνα, σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, με την οποία συμφωνήθηκε, από 1-12-1998, να παρέχει ο αναιρεσείων την εργασία του, ως τεχνικός τύπου-χειριστής ΣΚΑΝΕΡ, στην αναιρεσίβλητη, για την έκδοση της ημερήσιας απογευματινής εφημερίδας ..... Ως μηνιαίος μισθός του αναιρεσείοντος συμφωνήθηκε αυτός που ορίζεται από τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, για τους όρους αμοιβής και εργασίας των τεχνικών τύπου, που απασχολούνται σε αθηναϊκές εφημερίδες, ανεξάρτητα αν σε αυτές τις εφημερίδες η εργασία των τεχνικών αρχίζει μετά ή πριν την 6η πρωϊνή, για εβδομαδιαία εργασία 38 ωρών και μισή ώρα διακοπή την ημέρα, από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή καθώς και την Κυριακή (εκτός Σαββάτου).Από την 1-12-1998, ο αναιρεσείων παρείχε την εργασία του, ως τεχνικός-χειριστής ΣΚΑΝΕΡ, στην πιο πάνω εφημερίδα μέχρι τις 9-9-2002,οπότε αποχώρησε οικειοθελώς, εργαζόταν δε στο ωράριο 15.00-22.00, από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή.

Συγχρόνως εργαζόταν επί 30 ώρες την εβδομάδα στην εφημερίδα ..... Εργασία του αναιρεσείοντος την νύχτα (22.00-06.00) καθώς και τις Κυριακές δεν αποδεικνύεται. Το Εφετείο, σχετικά με την εργασία του αναιρεσείοντος τις Κυριακές, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο.

Ειδικότερα, δεν υπάρχει αντίφαση στην απόφαση, επειδή αναφέρεται σ' αυτή ότι συμφωνήθηκε να εργάζεται ο αναιρεσείων και τις Κυριακές και ότι τέτοια εργασία τις Κυριακές δεν αποδείχθηκε, γιατί η κατάρτιση της συμφωνίας δεν προϋποθέτει και την τήρησή της. Στην προκείμενη περίπτωση έγινε δεκτό ότι δεν τηρήθηκε η συμφωνία για εργασία τις Κυριακές, ενόψει και της παραδοχής του Εφετείου ότι ο αναιρεσείων εργαζόταν επί 30 ώρες την εβδομάδα και σε άλλη εφημερίδα.

Επομένως, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, από τον αριθ.19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., με τον οποίο προβάλλεται έλλειψη νόμιμης βάσης της προσβαλλομένης απόφασης, επειδή αντιφατικά δέχθηκε ότι συμφωνήθηκε να εργάζεται ο αναιρεσείων τις Κυριακές και ότι τέτοια εργασία δεν αποδείχθηκε, είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

Η μη λήψη υπόψη από το δικαστήριο αποδεικτικού μέσου, μεταξύ των οποίων και η ομολογία, ιδρύει το λόγο αναίρεσης του άρθρου 559 αριθ.11 Κ.Πολ.Δ., για να είναι όμως ορισμένος ο λόγος πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο ότι, έγινε επίκληση του αποδεικτικού αυτού μέσου κατά τη συζήτηση μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση. Διότι ναι μεν η δικαστική ομολογία περιλαμβάνεται μεταξύ των αποδεικτικών μέσων που λαμβάνονται αυτεπάγγελτα υπόψη από το δικαστήριο, για να δημιουργηθεί όμως λόγος αναίρεσης πρέπει ο αναιρεσείων να ισχυρίζεται ότι την επικαλέσθηκε και να το αποδεικνύει προσκομίζοντας τις προτάσεις. Στην προκείμενη περίπτωση, με το δεύτερο και τέταρτο λόγο αναιρέσεως, από τον αριθ.11 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., προβάλλεται ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τη δικαστική (και όχι εξώδικη) ομολογία της αναιρεσίβλητης, που έγινε με την έφεσή της και τις προτάσεις της στη δίκη, κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, σχετικά με την εργασία του αναιρεσείοντος τις Κυριακές και το ωράριο απασχολήσεώς του (στο οποίο περιλαμβανόταν και εργασία τη νύχτα). Στο αναιρετήριο όμως δεν αναφέρεται ότι ο αναιρεσείων επικαλέσθηκε την ομολογία αυτή της αναιρεσίβλητης στη δίκη, ούτε αποδεικνύεται ότι την επικαλέσθηκε με τις προτάσεις του. Επομένως, οι λόγοι αυτοί αναιρέσεως είναι προεχόντως αόριστοι και απορριπτέοι.

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 8 Κ.Πολ.Δ. η απόφαση αναιρείται αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ως πράγματα δε κατά την έννοια της παραπάνω διατάξεως, θεωρούνται οι ισχυρισμοί, που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν στη θεμελίωση ή την κατάλυση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος το οποίο ασκήθηκε ως επιθετικό, είτε ως αμυντικό μέσο και όχι οι αρνητικοί της αγωγής ή της ενστάσεως ισχυρισμοί και οι συνιστώντες επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου εκ της εκτιμήσεως των αποδείξεων. Στην προκείμενη περίπτωση, με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, από τον αριθ.8 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. προβάλλεται, ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του ισχυρισμούς των διαδίκων ως προς το ωράριο του αναιρεσείοντος και την εργασία του τις Κυριακές, ενώ δέχθηκε άλλα περιστατικά που δεν προτάθηκαν (δεν δέχθηκε την ομολογία της αναιρεσίβλητης ότι εργαζόταν και τις Κυριακές, ενώ δέχθηκε ότι εργαζόταν από ώρα 15.00 μέχρι 22.00, παρά τους αντίθετους ισχυρισμούς των διαδίκων). Όσα όμως δέχθηκε το Εφετείο ως προς το ωράριο του αναιρεσείοντος δεν αποτελούν πράγματα κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ.8 Κ.Πολ.Δ., αλλά συμπεράσματά του από την εκτίμηση των αποδείξεων και, επομένως και ο πιο πάνω λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος και απορριπτέος, όπως απορριπτέα είναι και η αίτηση για αναίρεση στο σύνολό της.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει τη 1553/16-12-2004 αίτηση του ...... για αναίρεση της 6418/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε τετρακόσια είκοσι (420) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 30 Μαϊου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 6 Ιουνίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ