Supreme Court dismisses appeal claiming lower court erred on jurisdiction over public works contract dispute.

Απόφαση 1166 / 2015 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1166/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου και Εμμανουήλ Κλαδογένη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 11 Μαΐου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Δ. Κ. του Α., κατοίκου ..., 2. Εταιρείας με την επωνυμία "ΑΚΤΩΡ Ανώνυμη Τεχνική Εταιρεία" και το διακριτικό τίτλο "ΑΚΤΩΡ ΑΤΕ" που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, 3. Α. Α. του Π., κατοίκου ..., 4. εταιρείας με την επωνυμία "Δ. Τ. ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ - ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ - ΤΕΧΝΙΚΑ ΕΡΓΑ" που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, 5. Ε. Κ. του Β., κατοίκου ..., 6. Δ. συζ. Ε. Κ. το γένος Β. Δ., κατοίκου ..., 7. Β. Κ. του Ε., κατοίκου ... και 8. Ά. Ε. Κ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κωνσταντίνο Παπασαράντου.

Του αναιρεσιβλήτου: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "Ταμείο Χρηματοδοτήσεως Δικαστικών Κτιρίων" (ΤΑΧΔΙΚ), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από το Σπυρίδωνα Μαυρογιάννη πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του αρθρ. 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 15-9-2006 και 16-1-2008 αγωγές των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5225/2012 του ίδιου Δικαστηρίου και 6111/2013 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 13-8-2014 αίτησή τους και τους από 8-4-2015 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Κωνσταντίνος Τσόλας, ανέγνωσε την από 30-4-2015 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης και του δικογράφου των προσθέτων λόγων.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 5 ΚΠολΔ, κατά την οποία, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο σε περίπτωση καθ' ύλην αρμοδιότητας εσφαλμένα δέχτηκε ότι είναι αρμόδιο ή αναρμόδιο, με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 47, συνάγεται, ότι ο ανωτέρω αναιρετικός λόγος δημιουργείται μόνο όταν υπάρχει σφάλμα του δικαστηρίου της ουσίας^, αναφερόμενο σε παραδοχή της καθ' ύλην αρμοδιότητας ή αναρμοδιότητας αυτού του ίδιου.

Επομένως, ο λόγος αυτός της αναίρεσης δεν ιδρύεται όταν το Εφετείο, επιλαμβανόμενο έφεσης που υπάγεται, κατά το άρθρο 19 του ΚΠολΔ, στην καθ' ύλην αρμοδιότητα του, κρίνει εσφαλμένα, ότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο που εξέδωσε την εκκαλούμενη απόφαση ήταν ή δεν ήταν αρμόδιο καθ' ύλην (ΟλΑΠ 5/2003, 30/1995 και 3/1991).

Στην προκειμένη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες με τους από το άρθρο 559 ΚΠολΔ λόγους, πρώτο, (από τον αριθ.1), δεύτερο, (από τον αριθ.8), τρίτο, (από τους αριθ. 1,8, 11 γ και 19), τέταρτο, (από τον αριθ.8) και πέμπτο, (από τον αριθ.5) του κυρίου δικογράφου της αίτησης αναίρεσης και τους πρώτο και δεύτερο, (από τους αριθ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ) του δικογράφου των προσθέτων λόγων αναίρεσης, μέμφονται το Εφετείο, ότι με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, εσφαλμένως δέχθηκε, απορρίπτοντας ακολούθως τη σχετική έφεσή τους, ότι το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, που είχε εκδώσει την εκκαλούμενη απόφαση, ορθώς έκρινε ότι ήταν αναρμόδιο καθ' ύλην για εκδίκαση των από 15-9-2006 και 16-1-2008, εναντίον του αναιρεσιβλήτου απευθυνόμενων, αγωγών τους και παρέπεμψε την αντίστοιχη υπόθεση στο Εφετείο Θεσσαλονίκης με πενταμελή σύνθεση, ως αρμόδιο δικαστήριο, επειδή θεώρησε, εσφαλμένως, ότι πρόκειται για διαφορά από σύμβαση εκτέλεσης δημόσιου έργου.

Σύμφωνα, όμως, με όσα έχουν προεκτεθεί, τα αποδιδόμενα (με τους ως άνω λόγους) σφάλματα στο εφετείο δεν συνιστούν λόγο για αναίρεση από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 5 ή άλλη του άρθρου 559 ΚΠολΔ και, συνεπώς, όλοι οι ανωτέρω λόγοι, μη εμφανίζοντας την αναιρεσιβαλλόμενη να έχει ακυρωτικό ελάττωμα από τα οριζόμενα, περιοριστικώς, στο άρθρο τούτο, είναι απαράδεκτοι.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί και να διαταχθεί κατά την παρ.4 του άρθρου 495 ΚΠολΔ, που προστέθηκε με το άρθρο 12 παρ.2 του ν. 4055/2012, η εισαγωγή του κατατεθέντος από τους αναιρεσείοντες παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο. Εξάλλου, οι αναιρεσείοντες πρέπει να καταδικασθούν στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, που εκπροσωπήθηκε στη δίκη από δικαστικό αντιπρόσωπο του Ν.Σ.Κ, μειωμένα σύμφωνα με τα άρθρα 22 παρ. 1 του ν. 3693/1957 σε συνδυασμό με την 134423/1992 κοινή απόφαση των Υπουργών Δικαιοσύνης και Οικονομικών, όπως ειδικότερα ορίζονται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 13 Αυγούστου 2014 αίτηση των: 1) Δ. Κ. του Α., 2) Εταιρείας με την επωνυμία "ΑΚΤΩΡ Ανώνυμη Τεχνική Εταιρεία" και το διακριτικό τίτλο "ΑΚΤΩΡ ΑΤΕ", 3) Α. Α. του Π., 4) Εταιρείας με την επωνυμία "Δ. Τ. ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ-ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ-ΤΕΧΝΙΚΑ ΕΡΓΑ", 5) Ε. Κ. του Β., 6) Δ. συζ. Ε. Κ. το γένος Β. Δ., 7) Β. Κ. του Ε. και 8) Ά. Ε. Κ., για αναίρεση της 6111/2013 απόφασης του Εφετείου Αθηνών και τους από 8 Απριλίου 2015 πρόσθετους λόγους αναίρεσης.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος από τους αναιρεσείοντες παραβόλου.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 26 Μαΐου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 3 Σεπτεμβρίου 2015.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ