Legislator Case Law & Legislation
1166/2006 AI generated

Supreme Court allows appeal against lower court for failure to consider submitted evidence proving employment contract.

Case Number 1166/2006
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court allowed the appeal against the Larissa Court of Appeal's decision, ruling that the lower court failed to consider specific documentary evidence submitted by the appellant. The appellant argued that these documents, including bank statements and business cards, proved an employment contract with the respondent company, which the lower court ignored without explanation. Consequently, the Supreme Court set aside the lower court's judgment and remitted the case for retrial with a new panel of judges.

Legislator headnote

AI generated

Art. 559 para. 11 K.Pol.D.; Art. 580 para. 3 K.Pol.D.: An appeal is admissible when the court of first instance fails to consider evidence submitted by the parties that is useful for proving a valid claim, necessitating a remittal for retrial with a new panel.

Keywords

AI generated
appeal admissibility failure to consider evidence employment contract proof remittal for retrial new panel of judges documentary evidence judicial costs

Cited Legislation

AI generated
Art. 559 para. 11 K.Pol.D.
Art. 580 para. 3 K.Pol.D.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1166 / 2006 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1166/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χρήστο Μπαλντά, Αντιπρόεδρο, Σπυρίδωνα Κολυβά, Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αναστάσιο - Φιλήτα Περίδη και Αθανάσιο Θεμέλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 28 Φεβρουαρίου 2006, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ..........., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αντώνιο Βάγια.

Των αναιρεσίβλητων: 1. Ομόρρυθμης Εταιρίας με την επωνυμία «........ Ο.Ε.», που εδρεύει στο ..... και εκπροσωπείται νόμιμα, 2. ..........., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Λύγουρη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26/11/2001 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Βόλου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 40/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 743/2004 οριστική του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 28/12/2004 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Θεμέλης, ανέγνωσε την από 14/2/2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως για αναίρεση της 743/2004 αποφάσεως του Εφετείου Λάρισας. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσίβλητων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αρ. 11 Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται (και) όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν που είναι χρήσιμα προς άμεση ή έμμεση απόδειξη παραδεκτού και νομικά βάσιμου ισχυρισμού. Με τους πρώτο και τέταρτο από το άρθρο 559 αρ. 11 Κ.Πολ.Δ., λόγους αναίρεσης προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο, με την προσβαλλομένη απόφαση, δεν έλαβε υπόψη τα παρακάτω αποδεικτικά μέσα που η αναιρεσείουσα είχε επικαλεσθεί και προσκομίσει προς απόδειξη του αγωγικού της ισχυρισμού ότι είχε προσληφθεί από την πρώτη αναιρεσίβλητη ομόρρυθμη εταιρία, της οποίας η δεύτερη είναι ομόρρυθμο μέλος, με σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου για να προσφέρει τις υπηρεσίες της ως βοηθός αισθητικού, ήτοι 1) τέσσερις καρτέλες καταθέσεων της Τράπεζας Εργασίας Α.Ε. (ήδη E.F.G.

Eurobank Ergasias) στις οποίες αναγράφονται ποσά από τη τακτική μισθοδοσία της, τα οποία κατέθετε υπέρ αυτής και κατ΄ εντολή των αναιρεσιβλήτων ο σύζυγος της δεύτερης αναιρεσίβλητης και 2.α) τετρασελιδο αναλυτικό διαφημιστικό έντυπο της επιχείρησης των αναιρεσιβλήτων με την επωνυμία «......... Ο.Ε.», διακριτικό τίτλο «.......» και λεξάντα :

«...........» με αναλυτική και εκτενή παρουσίαση και προβολή των υπηρεσιών που προσέφερε, β) επαγγελματική – διαφημιστική κάρτα της ίδιας επιχείρησης που διένειμαν οι αναιρεσίβλητοι και οι υπάλληλοί τους, όπως και η αναιρεσείουσα, στους πελάτες και τους ενδιαφερομένους, με παρόμοια στοιχεία : «… κ.λ.π.….» γ) σειρά αποδείξεων παροχής υπηρεσιών και λιανικής πώλησης της επιχείρησης των αναιρεσιβλήτων με σφραγίδα – λογότυπο στο σώμα όλων «.........

εκμετάλλευση γυμναστηρίου (ενεργητικής και παθητικής γυμναστικής) εμπόριο υγιεινών τροφών – καλλυντικών – ειδών γυμναστικής – ροφήματα. .........», και δ) φωτογραφική απεικόνιση (ληφθείσα με επιμέλεια της αναιρεσείουσας της φόρμας (ποδιάς) εργασίας που έφερε κατά το χρόνο απασχόλησής της στην επιχείρηση των αναριεσιβλήτων με ένθετη (καρφιτσωμένη) την καρτέλα στο πέτο της ποδιάς με τον διακριτικό τίτλο – λογότυπο της επιχείρησης «.........» από το περιεχόμενο των οποίων αποδεικνύεται κατ΄ αυτήν ο ρηθείς αγωγικός ισχυρισμός της.

Παρότι στην προσβαλλομένη απόφαση βεβαιώνεται ότι προκειμένου το Εφετείο να καταλήξει στο αποδεικτικό πόρισμα, ότι ελήφθησαν υπόψη και εκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα, καθώς και «πάντα τα έγγραφα τα οποία προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι, μεταξύ των οποίων και αυτά που δεν πληρούν τους όρους του νόμου», εν τούτοις, από το σύνολο των αιτιολογιών της δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι ελήφθησαν υπόψη και τα ανωτέρω έγγραφα αφού δεν γίνεται σε αυτή (προσβαλλομένη ) οποιαδήποτε μνεία σε αυτή και σχολιασμός του κατά το αναιρετήριο περιεχομένου τους, σε αντίθεση μάλιστα με τον εκτενή σχολιασμό των λοιπών αποδεικτικών μέσων.

Συνεπώς, οι από τον αρ. 11 άρθρ. 559 Κ.Πολ.Δ. υποστηρίζοντες ταύτα πρώτος και τέταρτος λόγοι αναιρέσεως είναι ουσιαστικά βάσιμοι, ενόψει και του ότι ως προκύπτει από τις προτάσεις της αναιρεσείουσας ενώπιον του Εφετείου, αυτή επικαλέσθηκε τα ως άνω έγγραφα και δεν βεβαιώνεται στην προσβαλλομένη μη προσκομιδή τους. Μετά από όλα αυτά πρέπει να γίνει δεκτή η υπό κρίση αναίρεση, να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 743/2004 απόφαση του Εφετείου Λάρισας.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει τις αναιρεσίβλητες στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας που ορίζει στο ποσό των επτακοσίων εβδομήντα (770) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Μαΐου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 6 Ιουνίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ