1165/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1165 / 2011 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1165/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Αντιπρόεδρο, Χαράλαμπο Δημάδη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Δημήτριο Μαζαράκη και Χαράλαμπο Αθανασίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 6 Απριλίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Σ. Κ. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στυλιανό Σταματόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.

Των αναιρεσίβλητων: 1. Δ. Φ. του Ι., 2. Ν. Φ. του Ι., 3. Α. Φ. του Ι., 4. Θ. Σ. του Ν. και 5. Μ.-Ο. Σ. του Ν., όλων κατοίκων … οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ζωή Βισβάρδη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-5-1999 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ζακύνθου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 33/2001 μη οριστική, 29/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 550/2007 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 17-4-2009 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Δημάδης ανέγνωσε την από 31-3-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Η πληρεξούσια των αναιρεσίβλητων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Επειδή, κατά την διάταξη του άρθρου 559 αρ. 8 Κ.Πολ.Δ, αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη του πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα", κατά την έννοια του νόμου, θεωρούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση (και συνεπώς θεμελιώνουν το αίτημα) αγωγής, ανταγωγής κυρίας παρεμβάσεως, ενστάσεως ή αντενστάσεως (Ολ.ΑΠ 3/1997). Δεν θεμελιώνεται, όμως, ο λόγος αυτός αναιρέσεως, εάν το δικαστήριο έλαβε υπόψη του προταθέντα ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό (Ολ.ΑΠ 25/2003).

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον μοναδικό λόγο αναιρέσεως, προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 8β του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, συνισταμένη στο ότι το Εφετείο, που απέρριψε ως κατ' ουσίαν αβάσιμη την υπό του αναιρεσείοντος εναγομένου προταθείσα ένσταση καταχρηστικής ασκήσεως του επιδίκου δικαιώματος κυριότητος, δεν έλαβε υπόψη και το περιστατικό, θεμελιωτικό της ιστορικής βάσεως της εν λόγω ενστάσεως, ότι οι " ενάγοντες έρχονταν κάθε χρόνο και μάλιστα τους καλοκαιρινούς μήνες στη Ζάκυνθο από το 1985 και μέχρι το 1999, οπότε άσκησαν την αγωγή τους, έβλεπαν την κατάσταση που είχε δημιουργηθεί στο επίδικο και ποτέ δεν διαμαρτυρήθηκαν, έτσι ώστε η διαμαρτυρία τους με την άσκηση της αγωγής τους μετά από 14 χρόνια να συνιστά πρόδηλη καταχρηστική άσκηση δικαιώματος κατά το άρθρο 281 ΑΚ, αφού κοντά στην μακροχρόνια αδράνεια ...

υπήρξε και το θετικό περιστατικό της κάθε χρόνο επισκέψεως κατά τους καλοκαιρινούς μήνες των εναγόντων στη Ζάκυνθο και επομένως η γνώση της πραγματικής καταστάσεως και η αποδοχή της από τους αναιρεσιβλήτους". Όπως, όμως, προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, το Εφετείο, απορρίψαν ως κατ' ουσίαν αβάσιμη την ένσταση της καταχρηστικής ασκήσεως του επιδίκου δικαιώματος , έλαβε υπόψη και το ως άνω πραγματικό περιστατικό, αξιολογώντας το αρνητικώς διά της εκφοράς της ουσιαστικής κρίσεως ότι τόσο ο άμεσος δικαιοπάροχος των αναιρεσιβλήτων εναγόντων διαθέτης Δ.

Κ. μέχρι του θανάτου του, όσον και οι ίδιοι, μετά τον θάνατο αυτού, λόγω της διηνεκούς απουσίας των από την πόλη της Ζακύνθου, δεν έλαβαν γνώση της υπό του αναιρεσείοντος εναγομένου καταλήψεως του επιδίκου εδαφικού τμήματος και της διαμορφωθείσης εκ της καταλήψεως αυτής παρανόμου καταστάσεως, την οποία, κατά τις ίδιες παραδοχές, ουδέποτε αυτοί ενέκριναν με οποιοδήποτε τρόπο, έτι δε ότι ο αναιρεσείων επωφελήθηκε της εν λόγω απουσίας και αγνοίας των αναιρεσιβλήτων για να προβεί στην εν λόγω παράνομη κατάληψη, τελών εν γνώσει ότι δεν ήταν κύριος του καταληφθέντος από αυτόν επιδίκου εδαφικού τμήματος.

Επομένως, ο άνω λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 17/4/2009 αίτηση του Σ. Κ. για αναίρεση της 550/2007 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων εκ δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Μαΐου 2011. Και

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 7 Ιουλίου 2011.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ